Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik mechanik
Kwalifikacja: MEC.05 - Użytkowanie obrabiarek skrawających
Data rozpoczęcia: 11 maja 2026 11:13
Data zakończenia: 11 maja 2026 11:38

Egzamin niezdany

Wynik: 17/40 punktów (42,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Na podstawie parametrów w cyklu stałym określ, ile wynosi średnica zewnętrzna gwintu.

A. 8 mm

B. 24 mm

C. 30 mm

D. 40 mm

Wybór niepoprawnej odpowiedzi na pytanie o średnicę zewnętrzną gwintu może wynikać z kilku typowych błędów myślowych. Przykładowo, odpowiedzi takie jak 30 mm, 8 mm czy 40 mm mogą być efektem nieporozumienia dotyczącego interpretacji rysunku technicznego. Użytkownicy, którzy wskazali te wartości, mogą nie uwzględniać rzeczywistych wymiarów określonych w dokumentacji technicznej, co jest kluczowe w inżynierii. Rysunki techniczne zawierają precyzyjne wymiary, które muszą być przestrzegane, aby zapewnić kompatybilność i funkcjonalność komponentów. Odpowiedź 30 mm jest zbyt duża w kontekście standardowych wymiarów gwintów, co może sugerować, że osoba oceniająca rysunek nie zrozumiała skali lub nie uwzględniła innych elementów konstrukcyjnych, które mogły wpłynąć na taki wybór. Z kolei 8 mm jest zbyt małą średnicą, co może świadczyć o braku wiedzy na temat typowych wymiarów gwintów stosowanych w danej aplikacji. Warto również zauważyć, że średnica 40 mm wykracza poza zakres standardowych wymiarów dla wielu gwintów, co może być wynikiem niewłaściwej analizy rysunku lub stosowania nieaktualnych norm. Zrozumienie zasad i parametrów dotyczących gwintów jest kluczowe w procesie projektowania i produkcji, a ich właściwe określenie ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa i trwałości końcowych wyrobów.

Pytanie 2

Pryzmę magnetyczną najczęściej wykorzystuje się do ustalania oraz mocowania

A. ceowników aluminiowych

B. wałków stalowych

C. teowników stalowych

D. dwuteowników żeliwnych

Pryzma magnetyczna to naprawdę świetne rozwiązanie, jeżeli chodzi o mocowanie wałków stalowych. Dzięki swoim właściwościom elektromagnetycznym, potrafi skutecznie i stabilnie przytrzymać metalowe obiekty. W trakcie obróbki, na przykład przy frezowaniu, wierceniu czy szlifowaniu, korzystanie z takich pryzm pozwala precyzyjnie ustalić pozycję obrabianego elementu. To z kolei przekłada się na to, że jakość wykonania jest na wysokim poziomie i procesy są powtarzalne. Ciekawe jest to, że przy frezowaniu wałków stalowych pryzma magnetyczna sprawia, że mocowanie jest szybkie i łatwe, co fajnie skraca czas przygotowania do obróbki. Co więcej, brak mechanicznych elementów mocujących zmniejsza ryzyko uszkodzenia powierzchni obrabianych, co w przemyśle ma naprawdę duże znaczenie. Jak wiadomo, estetyka i dokładność wymiarowa to kluczowe kwestie. W branży mówi się też, że standardy, takie jak ISO 9001, kładą duży nacisk na precyzyjne procesy produkcyjne, a pryzmy magnetyczne są jednym z rozwiązań, które to wspierają.

Pytanie 3

Jakie są korzyści płynące z szlifowania wałków bezkłowego w porównaniu do szlifowania kłowego?

A. lepsza wydajność z uwagi na oszczędność czasu w realizacji nakiełków i mocowaniu przedmiotu

B. wyższa precyzja obróbki spowodowana brakiem sztywnego mocowania wałków

C. większe bezpieczeństwo procesu obróbczy w związku z mniejszą prędkością obwodową ściernicy

D. możliwość użycia tylko jednej ściernicy

Szlifowanie kłowe wymaga solidnego zamocowania wałków, co często prowadzi do problemów z dokładnością oraz wydajnością obróbki. Wybór odpowiedniego zamocowania ma kluczowe znaczenie, ponieważ wszelkie błędy w tym zakresie mogą prowadzić do wibracji i zniekształceń wałków, co wpływa na jakość szlifowanej powierzchni. Ponadto, odpowiedzi sugerujące większe bezpieczeństwo obróbki ze względu na niższą prędkość obwodową ściernicy są mylące. W rzeczywistości bezpieczeństwo procesu obróbczego zależy bardziej od stabilności urządzenia oraz odpowiedniego nadzoru nad pracą maszyny niż od prędkości samego narzędzia ściernego. Nie ma również podstaw do twierdzenia, że szlifowanie bezkłowe ogranicza się do użycia jednej ściernicy; wiele zastosowań wymaga różnorodnych narzędzi, aby dostosować się do specyficznych wymagań obróbczych. Warto zwrócić uwagę, że pomimo zalet szlifowania bezkłowego, niektóre sytuacje mogą wymagać zastosowania kłowego, szczególnie gdy precyzja mocowania jest niezbędna. Użytkownicy powinni być świadomi tych aspektów, aby podejmować świadome decyzje dotyczące wyboru techniki obróbczej, która najlepiej odpowiada ich potrzebom produkcyjnym.

Pytanie 4

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 5

Na rysunku przedstawiono schemat ustalenia przedmiotu obrabianego przy użyciu

A. podpory pryzmowej i docisku.

B. podpory regulowanej i trzpienia krótkiego.

C. podpory stałej i kołka.

D. podpory samonastawnej i oporu.

Podpora stała wraz z kołkiem to klasyczne rozwiązanie stosowane w obróbce skrawaniem, które zapewnia stabilność i precyzję podczas pracy. Podpora stała działa jako punkt oparcia, który ogranicza ruch przedmiotu obrabianego w różnych osiach, co jest niezbędne do uzyskania wymaganej dokładności wymiarowej. Kołek, umieszczony w odpowiednim miejscu, pełni rolę elementu pozycjonującego, co zapobiega przesuwaniu się przedmiotu w trakcie obróbki. Takie rozwiązanie jest powszechnie stosowane w operacjach frezarskich oraz toczeniu, gdzie kluczowe jest utrzymanie sztywności i stabilności obrabianego elementu. Dobrze zaprojektowana podpora oraz precyzyjnie umiejscowiony kołek powinny spełniać normy techniczne, takie jak ISO 2768, które określają tolerancje wymiarowe oraz wymagania dotyczące dokładności obróbki. W praktyce, zastosowanie podpory stałej i kołka pozwala na minimalizację ryzyka błędów podczas obróbki oraz zwiększa żywotność narzędzi skrawających poprzez zmniejszenie drgań i wibracji. Stosowanie tego typu rozwiązań w procesach produkcyjnych jest zgodne z najlepszymi praktykami inżynieryjnymi i technologią Lean Manufacturing, które kładą nacisk na efektywność i jakość procesów.

Pytanie 6

Aby zastosować pozycjonowanie inkrementalne, należy wykorzystać funkcję

A. G91

B. G71

C. G41

D. G61

Odpowiedź G91 jest poprawna, ponieważ oznacza tryb inkrementalny w programowaniu CNC. W trybie tym wszystkie współrzędne są podawane jako zmiany względem aktualnej pozycji narzędzia, co pozwala na bardziej elastyczne i intuicyjne sterowanie ruchem maszyny. To podejście jest szczególnie przydatne podczas skomplikowanych operacji, gdzie precyzyjne pozycjonowanie narzędzia względem już osiągniętej lokalizacji jest kluczowe. Na przykład, jeśli narzędzie znajduje się w punkcie (X10, Y10) i chcemy przemieścić je o 5 mm w prawo, wystarczy użyć komendy G91 i podać ruch jako G1 X5. Zastosowanie G91 może znacznie uprościć programowanie, zwłaszcza w przypadku wielu małych przesunięć, co zmniejsza ryzyko błędów i zwiększa efektywność procesu produkcyjnego. W branży obróbczej standardy ISO i praktyki najlepszych producentów zalecają korzystanie z trybu inkrementalnego, aby poprawić dokładność i powtarzalność procesów obróbczych.

Pytanie 7

Do wytaczania otworów nieprzelotowych należy zastosować nóż pokazany na rysunku oznaczonym literą

A. B.

B. A.

C. D.

D. C.

Wybór innego noża niż D do wytaczania otworów nieprzelotowych oparty jest na niewłaściwej interpretacji kształtów narzędzi oraz ich zastosowań. Niektóre z pozostałych opcji mogą wydawać się na pierwszy rzut oka adekwatne, jednakże ich geometria nie jest dostosowana do uzyskania optymalnych rezultatów w tej konkretnej operacji. Na przykład, noże oznaczone literami A, B i C mogą być zaprojektowane do wytaczania otworów przelotowych lub do obróbki zewnętrznej, co w praktyce prowadzi do niewłaściwego wykonania dna otworu. Typowym błędem jest przyjęcie, że każdy nóż może być używany zamiennie w zależności od kontekstu, co jest sprzeczne z zasadami technologii obróbczej. Nieprawidłowe dobieranie narzędzi wpływa nie tylko na jakość obróbki, ale również na bezpieczeństwo pracy oraz efektywność procesu produkcyjnego. Przykładem jest sytuacja, w której użycie niewłaściwego narzędzia prowadzi do nadmiernego zużycia materiału lub nawet do uszkodzenia obrabianego elementu, co generuje dodatkowe koszty i straty. Warto zwrócić uwagę na standardowe wytyczne dotyczące doboru narzędzi, które są kluczowe w każdej operacji wytwórczej.

Pytanie 8

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 9

Przy obróbce z wykorzystaniem wysokiej prędkości narzędzi (High Speed Cutting) zaleca się ustawienie

A. sporego posuwu narzędzia oraz dużej grubości skrawanej warstwy

B. niedużego posuwu narzędzia oraz małej grubości skrawanej warstwy

C. sporego posuwu narzędzia oraz małej grubości skrawanej warstwy

D. niedużego posuwu narzędzia oraz dużej grubości skrawanej warstwy

W przypadku obróbki z wysoką prędkością narzędzia (High Speed Cutting, HSC) kluczowe jest zastosowanie dużego posuwu narzędzia przy jednoczesnym zredukowaniu grubości warstwy skrawanej. Taki dobór parametrów pozwala na efektywne usuwanie materiału przy minimalnych stratach energii oraz optymalizacji procesów chłodzenia. Wysoki posuw skraca czas obróbczy, co jest niezbędne w zastosowaniach przemysłowych, gdzie czas produkcji jest krytyczny. Dodatkowo, mniejsza grubość skrawanej warstwy zmniejsza siły działające na narzędzia, co wydłuża ich żywotność oraz poprawia jakość powierzchni obrabianych elementów. Przykładem zastosowania tej technologii mogą być procesy obróbcze w przemyśle lotniczym lub motoryzacyjnym, gdzie precyzyjne i szybkie operacje skrawania są niezbędne do osiągnięcia wysokiej jakości komponentów. Dobre praktyki wskazują na konieczność optymalizacji parametrów obróbczych w zależności od rodzaju materiału oraz specyfiki narzędzi, co pozwala osiągnąć maksymalną efektywność produkcji.

Pytanie 10

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 11

Lista narzędzi wymaganych do realizacji konkretnej operacji oraz sposób ich mocowania w tokarce CNC jest zawarta w

A. instrukcji dotyczącej smarowania maszyny

B. instrukcji obsługi i programowania maszyny CNC

C. karcie uzbrojenia maszyny

D. DTR maszyny

Odpowiedzi takie jak instrukcja użytkowania i programowania obrabiarki CNC, DTR obrabiarki czy instrukcja smarowania obrabiarki, choć związane z obsługą maszyny, nie zawierają szczegółowych informacji na temat narzędzi oraz ich zamocowania. Instrukcja użytkowania i programowania skupia się na ogólnych zasadach obsługi maszyny oraz na programowaniu procesów, co jest istotne, ale nie odnosi się bezpośrednio do specyfiki wykorzystywanych narzędzi. DTR, czyli Dokumentacja Techniczno-Ruchowa, zawiera ogólne dane techniczne maszyny oraz informacje dotyczące jej eksploatacji, ale nie jest to dokument, który precyzyjnie wskazuje, jak dobrać i zamocować konkretne narzędzia. Z kolei instrukcja smarowania dotyczy aspektów konserwacji maszyny, co również nie ma związku z narzędziami skrawającymi. Typowym błędem myślowym jest mylenie różnych dokumentów i ich przeznaczenia. W praktyce kluczowe jest, aby operatorzy potrafili odróżnić dokumenty dotyczące obsługi ogólnej od tych, które są bezpośrednio związane z narzędziami i ich zastosowaniem. Aby zminimalizować ryzyko nieporozumień i błędów, zaleca się stałe szkolenie pracowników oraz wprowadzenie jednolitych standardów dotyczących dokumentacji technologicznej w zakładach obróbczych. Tylko w ten sposób można osiągnąć wysoką jakość produkcji oraz bezpieczeństwo pracy.

Pytanie 12

Które urządzenie obróbcze zapewnia wysoką precyzję wymiarów, kształtów oraz niską chropowatość powierzchni obrabianych elementów?

A. Szlifierka do wałków

B. Strugarka wzdłużna

C. Wiertarka słupowa

D. Tokarka uniwersalna

Szlifierka do wałków jest urządzeniem, które zapewnia wysoką precyzję wymiarów, kształtu oraz minimalną chropowatość powierzchni obrabianych przedmiotów. Dzięki zastosowaniu odpowiednich narzędzi ściernych oraz precyzyjnych mechanizmów przesuwu, szlifierki są w stanie wykonywać obróbkę materiałów z tolerancjami rzędu mikrometrów. W praktyce, szlifierki do wałków są używane w przemyśle motoryzacyjnym oraz maszynowym do obróbki wałków, które muszą spełniać wysokie normy jakościowe. Dobrą praktyką jest stosowanie odpowiednich parametrów ścierania, takich jak prędkość obrotowa oraz dobór właściwych narzędzi, co pozwala na uzyskanie gładkiej powierzchni oraz zmniejszenie ryzyka uszkodzeń materiałów. W branży często korzysta się z norm ISO dotyczących jakości powierzchni, co wskazuje na znaczenie stosowania odpowiednich technologii obróbczych dla zapewnienia wysokiej jakości produktów.

Pytanie 13

Ile wynosi wskazanie suwmiarki uniwersalnej o działce elementarne) 0,05 pokazane) na zdjęciu?

A. 4,05 mm

B. 4,45 mm

C. 4,30 mm

D. 3,85 mm

Odpowiedź 4,05 mm to strzał w dziesiątkę! Żeby dobrze odczytać suwmiarkę, trzeba najpierw znaleźć wartość główną na skali, a tu mamy 4 mm. Potem musisz popatrzeć, która kreska na noniuszu pokrywa się z kreską na głównej skali. W tym przypadku jest to pierwsza kreska, co daje dodatkowe 0,05 mm. Jak to zsumujesz, to wychodzi 4,05 mm. Warto pamiętać, że przy pomiarach suwmiarki trzeba być precyzyjnym i umieć odczytać do 0,05 mm, bo w inżynierii to ważna sprawa. Takie dokładne pomiary są kluczowe w branżach, gdzie każdy milimetr ma znaczenie, jak motoryzacja czy lotnictwo. Jak dobrze ogarniesz odczyt suwmiarki, to Twoja praca będzie bardziej dokładna, a jakość produkcji lepsza.

Pytanie 14

Płyta traserska nie powinna być używana do

A. prostowania prętów o prostokątnym przekroju

B. trasowania w trzech wymiarach

C. pomiarów w roli płaszczyzny odniesienia

D. sprawdzania płaskości powierzchni przy wykorzystaniu tuszu

Podczas analizy zastosowania płyty traserskiej, warto zauważyć, że jej głównym celem nie jest prostowanie prętów o przekroju prostokątnym. Takie działanie nie tylko jest nieefektywne, ale również może prowadzić do błędnych wyników pomiarowych. Płyta traserska służy przede wszystkim jako płaszczyzna odniesienia, co oznacza, że jej rola ogranicza się do trasowania i sprawdzania geometrii elementów, a nie do ich mechanicznego prostowania. Prostowniki lub narzędzia do prostowania są specjalnie zaprojektowane do tego celu, włączając w to systemy hydrauliczne czy mechaniczne, które zapewniają odpowiednią siłę i kontrolę podczas prostowania. W przypadku pomiarów i trasowania przestrzennego, płaskie powierzchnie, jak np. płyty traserskie, są niezwykle ważne, ponieważ utworzenie precyzyjnego odniesienia jest kluczowe dla dalszych operacji. Często występujące błędy myślowe polegają na myleniu funkcji różnych narzędzi, co może prowadzić do niewłaściwego użycia płyty traserskiej w kontekście prostowania. W branży inżynieryjnej, gdzie precyzja jest kluczowa, ważne jest, aby używać narzędzi zgodnie z ich przeznaczeniem.

Pytanie 15

Na podstawie oznaczeń na przedstawionym rysunku można stwierdzić, że wałek jest ustalony i zamocowany

A. w uchwycie mechanicznym szczękowym i podparty kłem obrotowym.

B. na trzpieniu rozprężnym i podparty kłem obrotowym.

C. w uchwycie pneumatycznym tulejkowym i podparty kłem obrotowym.

D. w uchwycie pneumatycznym szczękowym i podparty kłem obrotowym.

Słuchaj, te odpowiedzi, które wybrałeś, pokazują, że nie do końca rozumiesz, jak działają podstawowe zasady mocowania elementów. Na przykład uchwyt mechaniczny szczękowy działa na zasadzie siły zacisku, ale w precyzyjnych operacjach to może być za mało. Uchwyty pneumatyczne szczękowe też mogą wprowadzać w błąd, bo nie pasują do symbolu, który widziałeś. A trzpień rozprężny? No, to już w ogóle nie pasuje do wałka, który próbujesz mocować. Widać, że mylisz różne typy mocowania i źle interpretujesz symbole graficzne. Często osoby, które uczą się techniki, nie dostrzegają tych subtelnych różnic, co prowadzi do złych wyborów. Dlatego warto zrozumieć, co oznaczają te symbole i jak ich używać w praktyce, żeby dobrze pracować w technice i produkcji. Dobrze dobrane narzędzia i techniki mocowania mają naprawdę duży wpływ na jakość pracy i bezpieczeństwo w warsztatach.

Pytanie 16

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 17

Na podstawie rysunku oraz podanych odchyłek określ wymiar średnicy mieszczący się w granica tolerancji.

A. 38,28 mm

B. 37,98 mm

C. 37,75 mm

D. 38,02 mm

Odpowiedź 38,02 mm jest prawidłowa, ponieważ mieści się w granicach tolerancji określonych dla wymiaru średnicy. Wymiary graniczne dla tego elementu wynoszą od 38 mm do 38,025 mm. Zgodnie z zasadami tolerancji wymiarowej, każdy element mechaniczny musi spełniać obowiązujące normy, takie jak ISO 286-1, które definiują zasady dotyczące tolerancji i wymiarów. W praktyce oznacza to, że rzeczywisty wymiar elementu powinien być większy od dolnej granicy i mniejszy od górnej granicy tolerancji. W przypadku średnicy 38,02 mm, wartość ta jest wyraźnie wyższa od dolnej granicy 38 mm, a jednocześnie niższa od górnej granicy 38,025 mm, co czyni ten wymiar akceptowalnym. W przemyśle, stosowanie tolerancji wymiarowych jest kluczowe, aby zapewnić, że wszystkie części będą ze sobą współpracować w finalnym produkcie. Przykładem może być montaż łożysk, gdzie precyzyjne wymiary są niezbędne dla prawidłowego działania mechanizmu.

Pytanie 18

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 19

Który z zamieszczonych rysunków przestawia krawędź skrawającą ostrza narzędzia z narostem?

A. D.

B. B.

C. C.

D. A.

Wybór niewłaściwej odpowiedzi może wynikać z nieporozumienia dotyczącego charakterystyki narzędzi skrawających oraz zjawiska narostu. W przypadku rysunków A, B i D, możliwe jest, że przedstawiają one narzędzia w stanie, który nie odzwierciedla typowych objawów zużycia, takich jak narost. Na przykład, rysunki te mogą ukazywać krawędzie skrawające w stanie zupełnie nienaruszonym lub z innymi formami uszkodzeń, które nie są związane z adhezją materiału. W obróbce skrawaniem, kluczowe jest zrozumienie przyczyn powstawania narostów, które związane są z parametrami obrabiarki, takimi jak prędkość skrawania, głębokość skrawania oraz zastosowanie odpowiednich chłodziw. Często operatorzy popełniają błąd, zakładając, że każde zużycie narzędzia jest wynikiem jego niewłaściwego użytkowania, podczas gdy może to być również efekt zastosowania nieodpowiednich parametrów obróbczych. Uznanie narostu jako wskaźnika wydajności narzędzia jest kluczowe dla oceny jego stanu i wymiany w odpowiednim momencie. Takie zrozumienie pozwala na minimalizację nieefektywności w procesie produkcyjnym oraz przedłużenie żywotności narzędzi, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 20

Przy użyciu oprzyrządowania przedstawionego na rysunku przedmiot obrabiany jest ustalany i mocowany przy pomocy

A. specjalnych stołów magnetycznych.

B. systemów modularnych.

C. łap dociskowych.

D. specjalnych imadeł maszynowych.

Wybór niewłaściwych opcji, takich jak łapy dociskowe, specjalne imadła maszynowe czy specjalne stoły magnetyczne, wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące funkcji i zastosowania tych narzędzi w procesie mocowania przedmiotów obrabianych. Łapy dociskowe są często używane do prostego mocowania detali, jednak ich zastosowanie w kontekście zmiennych konfiguracji, które wymagają precyzyjnego dopasowania, jest ograniczone. Ich konstrukcja nie pozwala na elastyczne dostosowywanie, co jest kluczowe w nowoczesnych procesach obróbczych. Specjalne imadła maszynowe, mimo że zapewniają stabilność, również nie oferują takiej moduralności jak systemy modularne. Ich zastosowanie w jednorodnych procesach może być korzystne, jednak w przypadku zmiennych zadań produkcyjnych mogą być mniej efektywne. Stoły magnetyczne, z drugiej strony, są używane głównie do mocowania ferromagnetycznych materiałów, co ogranicza ich uniwersalność. W praktyce, każda z tych odpowiedzi pomija kluczowe cechy systemów modularnych, takie jak możliwość szybkiej wymiany narzędzi, co jest istotne w kontekście nowoczesnych strategii produkcyjnych. Typowym błędem myślowym jest zakładanie, że tradycyjne metody mocowania mogą w pełni zastąpić bardziej zaawansowane systemy, które oferują nie tylko precyzję, ale również znacznie większą elastyczność i efektywność.

Pytanie 21

Zakres tolerancji otworuϕ45,4^+0,02_-0,03 można zmierzyć mikrometrem z wewnętrznymi szczękami w podanym zakresie pomiarowym?

A. 5÷25 mm

B. 5÷50 mm

C. 5÷40 mm

D. 5÷30 mm

Odpowiedź 5÷50 mm jest prawidłowa, ponieważ zakres pomiarowy mikrometru szczękowego wewnętrznego musi być dostosowany do wymiaru tolerowanego otworu oraz jego tolerancji. Otwór o średnicy nominalnej 45,4 mm z tolerancją +0,02/-0,03 mm oznacza, że jego rzeczywisty wymiar może wahać się w granicach 45,37 mm do 45,42 mm. Aby prawidłowo dokonać pomiaru otworu, mikrometr musi mieć odpowiedni zakres, który umożliwia pomiar tych wartości. Zakres pomiarowy 5÷50 mm idealnie pokrywa się z rzeczywistym wymiarem otworu, co pozwala na dokładne i wiarygodne pomiary. Praktycznym przykładem może być zastosowanie takiego mikrometru w przemyśle, gdzie precyzyjne pomiary otworów są kluczowe dla zapewnienia jakości elementów. Standardy dotyczące pomiarów, takie jak ISO 9001, podkreślają znaczenie precyzyjnych narzędzi pomiarowych, co czyni wybór odpowiedniego mikrometru kluczowym dla zachowania zgodności wymiarowej w produkcji.

Pytanie 22

Oprawka VDI do noży tokarskich przedstawiona na rysunku służy do mocowania

A. wytaczaków do otworów przelotowych.

B. noży do toczenia rowków czołowych.

C. noży do toczenia rowków poprzecznych.

D. noży do gwintów wewnętrznych.

W przypadku błędnych odpowiedzi, istotne jest zrozumienie, dlaczego nie są one odpowiednie. Wytaczak do otworów przelotowych, jak sugeruje jedna z opcji, jest narzędziem przeznaczonym do wykonywania precyzyjnych otworów w materiałach, a jego konstrukcja oraz sposób mocowania różnią się od narzędzi do toczenia rowków poprzecznych. Wytaczak wymaga innej oprawki i sposobu uchwycenia, co czyni tę odpowiedź niewłaściwą. Podobnie noże do toczenia rowków czołowych i wewnętrznych są projektowane z myślą o innych zastosowaniach i wymagają odmiennych parametrów mocowania. Noże te, chociaż również używane w tokarkach, mają różne geometrię i kąt wschodzenia skrawającego, co wpływa na ich funkcjonalność i zastosowanie. Większość błędnych odpowiedzi wynika z niepełnego zrozumienia różnorodności narzędzi skrawających oraz ich specyfikacji. Kluczowym błędem jest mylenie przeznaczenia i zastosowania narzędzi, co prowadzi do wyboru niewłaściwego narzędzia do konkretnego zadania. Dlatego niezwykle ważne jest, aby zagłębić się w temat narzędzi skrawających i ich właściwego stosowania, co jest niezbędne do efektywnej obróbki skrawaniem i zapewnienia wysokiej jakości produkcji.

Pytanie 23

Na podstawie danych w tabeli dobierz posuw do wiercenia otworu Ø10 w stali o wytrzymałości Rm= 800 MPa

Średnica wiertła mm	Obrabiany materiał
	Stale o R_m<600 MPa	Stale o R_m=600÷900 MPa
	Posuw f mm/obr
2	0,03	0,02
4	0,06	0,05
6	0,10	0,08
8	0,13	0,10
10	0,16	0,12
12	0,20	0,15
16	0,25	0,18
20	0,30	0,22

A. 0,12 mm/obr

B. 0,10 mm/obr

C. 0,20 mm/obr

D. 0,08 mm/obr

Wybór innych posuwów do wiercenia otworów w stali o wytrzymałości Rm=800 MPa, takich jak 0,20 mm/obr, 0,10 mm/obr czy 0,08 mm/obr, może prowadzić do nieoptymalnych warunków obróbczych i negatywnych efektów podczas procesu wiercenia. W przypadku posuwu 0,20 mm/obr, zbyt duży posuw powoduje, że narzędzie będzie narażone na nadmierne obciążenie, co może prowadzić do przedwczesnego zużycia wiertła oraz przegrzewania, a w dalszej perspektywie do uszkodzenia materiału. Z kolei zbyt małe posuwy, takie jak 0,10 mm/obr czy 0,08 mm/obr, mogą skutkować nieefektywnym usuwaniem wiórów oraz zbyt dużym nagrzewaniem się narzędzia, co również może prowadzić do uszkodzenia. W dodatku, przy zbyt małym posuwie, może wystąpić zjawisko zwanego "wciąganiem wiertła", co powoduje trudności w procesie wiercenia. Kluczowym aspektem przy doborze posuwu jest zrozumienie relacji między prędkością skrawania a posuwem, a także ich wpływu na jakość obróbki. Większość tabel i standardów branżowych, które regulują zasady obróbcze, zaleca dobranie posuwu w taki sposób, aby zapewnić równowagę między wydajnością a jakością, co w tym przypadku najlepiej osiąga się przy posuwie 0,12 mm/obr.

Pytanie 24

Jakie zastosowanie ma czujnik zegarowy?

A. weryfikacja kształtu geometrycznego elementu

B. określanie chropowatości

C. mierzenie kąta

D. powiększanie obrazu niewielkich obiektów

Czujnik zegarowy, znany również jako miernik zegarowy, jest precyzyjnym narzędziem pomiarowym wykorzystywanym do sprawdzania kształtu geometrycznego elementów mechanicznych. Umożliwia on pomiar odchyleń od idealnych wymiarów, co jest kluczowe w procesach produkcyjnych i kontroli jakości. Przykładem zastosowania czujnika zegarowego jest pomiar tolerancji w częściach maszyn czy narzędziach skrawających. W branży inżynieryjnej i produkcyjnej, zgodnie z normami ISO, precyzyjne pomiary są niezbędne dla zapewnienia odpowiedniej jakości produktów. Dobre praktyki wskazują, że regularne używanie czujników zegarowych w pomiarach pozwala na identyfikację problemów w procesie produkcyjnym oraz minimalizację odpadów, co przekłada się na zwiększenie efektywności i obniżenie kosztów. Znajomość zasad działania czujników zegarowych oraz ich prawidłowa kalibracja są fundamentami skutecznego zarządzania jakością w przedsięwzięciach przemysłowych.

Pytanie 25

Przedstawiony symbol graficzny jest oznaczeniem podpory

A. regulowanej.

B. ruchomej.

C. samonastawnej.

D. wahliwej.

Odpowiedź "samonastawna" jest jak najbardziej trafna. Ten symbol, który widzisz, wyraźnie wskazuje na podporę samonastawną. Te podpory projektuje się tak, żeby przenosiły obciążenia, ale nie tworzyły momentów gnących. Dzięki temu mogą się elastycznie dostosowywać do przemieszczeń w konstrukcjach. W inżynierii budowlanej podpory samonastawne są super przydatne, szczególnie w mostach oraz budynkach, które muszą radzić sobie z jakimiś osiadań gruntu. Żeby to dobrze działało, muszą być dobrze zaprojektowane i wzięte pod uwagę w analizach, tak jak w normach budowlanych, takich jak Eurokod 2. Często inżynierowie łączą je z innymi elementami konstrukcji, żeby poprawić nośność i stabilność.

Pytanie 26

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 27

Długi trzpień stały jest wykorzystywany do mocowania obrabianego elementu na powierzchni

A. bocznej

B. zewnętrznej

C. wewnętrznej

D. czołowej

Wybór odpowiedzi dotyczących ustalania obrabianego przedmiotu na powierzchni czołowej, zewnętrznej czy bocznej może prowadzić do mylnych wniosków o zastosowaniu trzpieni. Powierzchnia czołowa, przy odpowiednim ustawieniu, jest często używana do ustalania detali, ale nie jest optymalnym rozwiązaniem w kontekście głębokich otworów, gdzie wymagana jest większa stabilność. Natomiast ustalanie na powierzchni zewnętrznej zazwyczaj dotyczy obróbki elementów cylindrycznych, co nie wymaga zastosowania długiego trzpienia, który najczęściej jest stosowany w obrabiarkach do otworów wewnętrznych. Z kolei ustalanie na powierzchni bocznej może w niektórych sytuacjach wydawać się sensowne, ale nie oferuje stabilności niezbędnej do precyzyjnej obróbki wewnętrznych otworów. Typowym błędem jest zakładanie, że wszystkie rodzaje powierzchni mogą być obsługiwane przez ten sam zestaw narzędzi, co jest nieprawidłowe. Kluczowe jest zrozumienie, że każda metoda ustalania wymaga odpowiedniego przygotowania i doboru narzędzi, aby zapewnić zgodność z normami jakości oraz wymogami technologicznymi. Użycie nieodpowiedniej powierzchni ustalającej może prowadzić do pogorszenia jakości obróbki oraz wymiarowych błędów, co jest niezgodne z dobrą praktyką inżynieryjną.

Pytanie 28

W celu wykonania otworu stopniowanego na tokarce uniwersalnej (wg rysunku) należy użyć w kolejności następujący zestaw narzędzi:

A. wiertło, nawiertak, rozwiertak.

B. nóż tokarski wytaczak, nawiertak, wiertło.

C. nawiertak, wiertło, nóż tokarski wytaczak.

D. rozwiertak, nawiertak, wiertło.

Wybór niewłaściwej kolejności narzędzi do wykonania otworu stopniowanego może prowadzić do wielu problemów zarówno technicznych, jak i jakościowych. Przykładowo, użycie rozwiertaka jako pierwszego narzędzia jest nieodpowiednie, ponieważ nie pozwala na precyzyjne wyznaczenie środka otworu, co jest kluczowe dla dalszych operacji. Rozwiertak jest narzędziem przeznaczonym do poprawiania wymiarów już istniejącego otworu, a nie do jego początkowego kształtowania. Podobnie, zastosowanie wiertła przed nawiertakiem nie tylko nieprecyzyjnie wyznacza środek, ale także może prowadzić do nieprawidłowego wymiarowania otworu, co w efekcie wpłynie na jakość gotowego wyrobu. Niezrozumienie funkcji poszczególnych narzędzi oraz ich kolejności może być spowodowane brakiem wiedzy na temat obróbki skrawaniem. Kluczowe jest zrozumienie, że każdy etap procesu obróbczo-technologicznego powinien opierać się na ścisłej logice technologicznej oraz doświadczeniu. Zastosowanie niewłaściwych narzędzi w niewłaściwej kolejności prowadzi nie tylko do obniżenia jakości produkcji, lecz także zwiększa ryzyko awarii maszyn i narzędzi, co w konsekwencji generuje dodatkowe koszty.

Pytanie 29

Czego dotyczy funkcja G18?

A. określenia płaszczyzny roboczej.

B. programowania ruchu.

C. programowania prędkości skrawania.

D. określenia danych wymiarowych.

Odpowiedzi, które wskazują na inne funkcje, nie są zgodne z definicją funkcji G18 w programowaniu CNC. Programowanie ruchu, na przykład, jest ogólnym terminem odnoszącym się do różnych poleceń w G-code, które sterują trajektorią narzędzia, ale nie odnosi się bezpośrednio do ustalania płaszczyzny roboczej, co jest specyfiką G18. Ustalanie danych wymiarowych, z kolei, dotyczy wprowadzenia wymagań dotyczących wielkości detali, które są realizowane za pomocą innych poleceń w G-code, jak G70 czy G71, i nie obejmuje operacji związanych z płaszczyznami. Programowanie prędkości skrawania również nie jest związane z G18; prędkość skrawania ustala się poprzez parametry takie jak prędkość obrotowa wrzeciona lub posuw narzędzia, a nie poprzez wybór płaszczyzny. Ponadto, myślenie, że G18 może być używane do tych funkcji, prowadzi do nieporozumień w zakresie programowania CNC. Dobre praktyki w programowaniu CNC polegają na precyzyjnym stosowaniu odpowiednich poleceń i funkcji, co jest kluczowe dla efektywności i dokładności obróbki. W związku z tym, znajomość i umiejętność zastosowania funkcji G18 w kontekście płaszczyzny roboczej jest fundamentalna dla każdego operatora obrabiarki CNC.

Pytanie 30

Średnicę podziałową gwintu zewnętrznego można określić przy pomocy

A. mikrometru talerzykowego

B. suwmiarki modułowej z precyzerem

C. średnicówki mikrometrycznej z przedłużaczem

D. mikrometru i trzech wałeczków

Wybór mikrometru talerzykowego do pomiaru średnicy podziałowej gwintu zewnętrznego nie jest właściwy. Mikrometr talerzykowy jest narzędziem przeznaczonym do pomiaru grubości i średnic przedmiotów, lecz nie jest dostosowany do pomiarów gwintów, które wymagają bardziej złożonej analizy geometrycznej. Użycie mikrometru talerzykowego może prowadzić do pomyłek związanych z niewłaściwym odczytem wyników, ponieważ konstrukcja gwintu nie jest jednorodna, a jego kształt wymaga pomiaru w co najmniej trzech punktach w celu uzyskania dokładnych danych. Również śrenicówka mikrometryczna z przedłużaczem, mimo że jest narzędziem precyzyjnym, nie jest przeznaczona do pomiaru gwintów zewnętrznych, co może skutkować błędami pomiarowymi w interpretacji wyników. Użycie suwmiarki modułowej z precyzerem, choć może wydawać się sensowne, nie oferuje odpowiedniej dokładności potrzebnej do pomiaru średnicy podziałowej gwintu, zwłaszcza w przypadku gwintów drobnozwojowych. Tego rodzaju narzędzia mogą nie być wystarczająco precyzyjne, co prowadzi do błędnych wniosków i późniejszych problemów w produkcji lub montażu elementów. W kontekście standardów pomiarowych oraz dobrych praktyk inżynieryjnych, kluczowe jest stosowanie narzędzi, które są zgodne z wymaganiami danej aplikacji, co w przypadku gwintów zewnętrznych wskazuje jednoznacznie na mikrometr i trzy wałeczki.

Pytanie 31

Funkcja gwintowania G33 wymaga określenia współrzędnej Z oraz

A. ilości przejść oraz głębokości skrawania w każdym cyklu.

B. skoku gwintu.

C. ilości przejść.

D. głębokości skrawania w każdym cyklu.

Odpowiedź wskazująca na skok gwintu jako wymagany parametr w funkcji toczenia gwintu G33 jest prawidłowa, ponieważ skok gwintu określa odległość, jaką narzędzie skrawające przemieszcza się wzdłuż osi Z podczas jednego obrotu wrzeciona. W praktyce, odpowiednie dobranie skoku gwintu jest kluczowe dla uzyskania właściwego profilu gwintu, co ma bezpośredni wpływ na jego funkcjonalność, takie jak możliwość łatwego wkręcania i wykręcania oraz wytrzymałość na naprężenia. W przypadku toczenia gwintów, standardy branżowe, takie jak ISO 965-1, definiują różne rodzaje gwintów i ich parametry, a także wymagania dotyczące tolerancji, co podkreśla znaczenie skoku gwintu w procesie produkcyjnym. Warto również zauważyć, że odpowiednia analiza parametrów skoku gwintu przyczynia się do zwiększenia efektywności produkcji oraz redukcji kosztów, dzięki zmniejszeniu ilości błędów i konieczności dodatkowych korekt. Przykładowo, podczas toczenia gwintu M10x1.5, skok wynosi 1.5 mm, co oznacza, że narzędzie przemieszcza się o tę wartość wzdłuż osi Z przy każdym obrocie wrzeciona.

Pytanie 32

Największą korzyścią współrzędnościowej maszyny pomiarowej jest

A. odporność na zanieczyszczenia mierzonych obiektów

B. precyzyjny pomiar części o złożonych kształtach, takich jak korpus

C. krótki czas pomiaru prostych obiektów

D. zdolność do pomiaru elementów poruszających się

Pytanie dotyczy największej zalety współrzędnościowych maszyn pomiarowych, a wiele z przedstawionych opcji zawiera w sobie powszechne nieporozumienia na temat ich funkcji. Niewrażliwość na zanieczyszczenia przedmiotów mierzonych nie jest kluczowym atutem CMM. W rzeczywistości, zanieczyszczenia mogą wpływać na dokładność pomiarów, dlatego konieczne jest zapewnienie czystości przedmiotów przed pomiarem, zgodnie z dobrymi praktykami. Możliwość pomiaru elementów w ruchu również nie jest typową cechą CMM; te maszyny są zaprojektowane do pomiarów statycznych i wymagają stabilnego wsparcia dla uzyskania dokładnych wyników. Choć CMM mogą być używane do pomiaru prostych elementów w krótkim czasie, ich największe atuty ujawniają się w kontekście skomplikowanych geometrii, gdzie ich zdolności do wielopłaszczyznowego pomiaru stają się kluczowe. Dlatego skupienie się na prostych elementach nie oddaje rzeczywistej wartości, jaką CMM przynoszą w analizie kompleksowych kształtów. Znajomość tych aspektów jest niezbędna dla inżynierów i techników pracujących w obszarze pomiarów, aby unikać błędnych wniosków i korzystać z pełnego potencjału nowoczesnych technologii pomiarowych.

Pytanie 33

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 34

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 35

Przedstawione na rysunku oprzyrządowanie używane jest podczas

A. toczenia.

B. szlifowania.

C. wiercenia.

D. frezowania.

Odpowiedź 'toczenia' jest poprawna ze względu na charakterystykę oprzyrządowania przedstawionego na rysunku. W obrabiarkach do toczenia, uchwyty są kluczowym elementem, który umożliwia mocowanie przedmiotu obrabianego w taki sposób, aby mógł on obracać się wokół osi. Dzięki temu operator maszyny może precyzyjnie formować materiał, nadając mu zamierzony kształt. W praktyce, toczenie jest powszechnie stosowane w przemyśle do produkcji wałów, osi, czy elementów cylindrycznych. Warto zauważyć, że dobór odpowiedniego uchwytu jest kluczowy dla efektywności procesu obróbczo-wytwórczego. Standardy branżowe, takie jak ISO 9001, wskazują na konieczność zapewnienia wysokiej jakości narzędzi oraz ich właściwego dopasowania do specyfiki obrabianego materiału, co wpływa na wydajność i dokładność operacji skrawania. Zastosowanie właściwego oprzyrządowania w toczeniu przyczynia się do zmniejszenia odpadów materiałowych oraz poprawy jakości końcowego produktu.

Pytanie 36

Przyczyną uszkodzenia płytki skrawającej narzędzia, pokazanej na zdjęciu, może być

A. za mała szybkość skrawania.

B. zbyt duży posuw na ostrze.

C. zbyt mały posuw na ostrze.

D. za mała głębokość skrawania.

Odpowiedź "zbyt duży posuw na ostrze" jest prawidłowa, ponieważ nadmierne obciążenie płytki skrawającej może prowadzić do uszkodzeń mechanicznych, takich jak pęknięcia czy wykruszenia. W przypadku zbyt dużego posuwu, narzędzie staje się zmuszone do pracy w warunkach, które wykraczają poza jego specyfikacje operacyjne. Przykładowo, w przemyśle obróbczych, stosowanie odpowiedniego posuwu jest kluczowe dla zapewnienia długiej żywotności narzędzia skrawającego oraz jakości obrabianych powierzchni. Standardy ISO dotyczące narzędzi skrawających podkreślają znaczenie właściwego doboru parametrów skrawania, w tym posuwu i prędkości, aby uniknąć niepożądanych efektów, takich jak przegrzewanie czy nadmierne zużycie narzędzi. W praktyce, analiza i dostosowanie tych wartości jest kluczowe w cyklu produkcyjnym, co pozwala na optymalizację kosztów oraz efektywności procesów obróbczych.

Pytanie 37

Aby zweryfikować prostoliniowość prowadnic obrabiarki, należy zastosować

A. czujnika zegarowego

B. transametru

C. suwmiarki uniwersalnej

D. liniału sinusowego

Wybór innych narzędzi pomiarowych, takich jak transametr, liniał sinusowy, czy suwmiarka uniwersalna, do sprawdzania prostoliniowości prowadnic obrabiarki, nie jest optymalnym rozwiązaniem. Transametr, choć użyteczny w pomiarach długości, zazwyczaj nie oferuje wystarczającej precyzji, aby wiarygodnie określić prostoliniowość na poziomie wymaganym w obróbce precyzyjnej. Liniał sinusowy, z drugiej strony, służy do sprawdzania kątów i może być stosowany do pomiarów poziomych, lecz nie jest dedykowany do pomiarów prostoliniowości w kontekście obrabiarki. Suwmiarka uniwersalna, choć wszechstronna, nie jest narzędziem przeznaczonym do pomiarów precyzyjnych, jak prostoliniowość. Pomiar z użyciem suwmiarki może być obarczony dużym błędem ludzkim, co jest nieakceptowalne w procesach produkcyjnych, gdzie wymagana jest wysoka jakość i dokładność. Kluczowym błędem myślowym w tym przypadku jest przekonanie, że różne przyrządy pomiarowe można stosować zamiennie bez uwzględnienia ich specyfiki i przeznaczenia. Rekomendowane jest, aby do takich zastosowań zawsze wybierać narzędzia, które są standardowo uznawane za odpowiednie do danej specyfikacji i typu pomiaru, co w przypadku prostoliniowości prowadnic obrabiarki jednoznacznie wskazuje na czujnik zegarowy.

Pytanie 38

Korzystając z przedstawionej zależności określ, który z podanych posuwów należy dobrać, aby przy toczeniu płytką o promieniu naroża r_ε= 1,0 mm uzyskać teoretyczną wartość chropowatości R_t wynoszącą 1,25 µm.

A. 1,0 mm/obr

B. 0,4 mm/obr

C. 0,01 mm/obr

D. 0,1 mm/obr

Wybór posuwu spośród dostępnych opcji jest kluczowy, aby zapewnić odpowiednią jakość chropowatości obrabianej powierzchni. Odpowiedzi 0,01 mm/obr, 0,4 mm/obr oraz 1,0 mm/obr nie są prawidłowe, ponieważ nie zapewniają osiągnięcia wymaganej chropowatości R<sub>t</sub> wynoszącej 1,25 µm. Posuw 0,01 mm/obr jest zbyt mały, co może prowadzić do zbyt małej chropowatości i w rezultacie do wygładzenia powierzchni, co nie jest zgodne z wymaganiami projektowymi. Taki posuw może również skutkować nadmiernym zużyciem narzędzia, zwiększając koszty produkcji. Z kolei posuwy 0,4 mm/obr i 1,0 mm/obr są zbyt duże, co z kolei prowadzi do uzyskania zbyt wysokiej chropowatości, co może wpływać negatywnie na funkcjonalność i trwałość elementów wykonanych w procesie toczenia. Wybór niewłaściwego posuwu często wynika z braku zrozumienia zależności między parametrami obróbczy a pożądanym efektem końcowym, co jest częstym błędem w praktyce inżynierskiej. Aby efektywnie dobierać parametry skrawania, istotne jest zrozumienie podstawowych zasad obróbczych oraz analizy wymagań dotyczących jakości powierzchni. Znajomość norm oraz wytycznych branżowych, takich jak ISO 1302, jest kluczowa dla osiągnięcia pożądanych rezultatów w toczeniu i innych procesach skrawania.

Pytanie 39

Do wykonania rowka wpustowego w otworze koła zębatego przedstawionego na rysunku należy zastosować

A. frezarkę uniwersalną.

B. strugarkę poziomą.

C. dłutownicę pionową.

D. szlifierkę do otworów.

Wybór innej maszyny do wykonania rowka wpustowego w otworze koła zębatego, takiej jak frezarka uniwersalna, strugarka pozioma czy szlifierka do otworów, nie jest uzasadniony w kontekście precyzyjnej obróbki tego typu. Frezarka uniwersalna, choć wszechstronna, nie jest zoptymalizowana do wykonywania rowków w taki sposób jak dłutownica pionowa. Możliwości frezarki są ograniczone, szczególnie w odniesieniu do głębokości i kształtu rowków wpustowych, co może prowadzić do błędów w wymiarach i jakości. Strugarka pozioma, z kolei, jest przeznaczona głównie do obróbki płaskich powierzchni, co czyni ją niewłaściwym narzędziem w przypadku rowków. W przypadku szlifierki do otworów, jej zastosowanie polega na poprawie wykończenia powierzchni, a nie na wytwarzaniu rowków, co wprowadza w błąd w kontekście tego pytania. Kluczowym błędem myślowym jest założenie, że każda maszyna do obróbki metalu jest wystarczająca do wykonania każdej operacji, co prowadzi do nieodpowiednich wyborów technologicznych. W rzeczywistości, dobór narzędzi powinien być oparty na specyfice zadania oraz wymaganiach dotyczących precyzji i wydajności obróbki.

Pytanie 40

Aby na oznaczonych powierzchniach rowka uzyskać chropowatość zgodną z rysunkiem, obróbkę należy przeprowadzić na

A. dłutownicy.

B. strugarce.

C. szlifierce.

D. frezarce.

Wybór narzędzia do obróbki w kontekście chropowatości powierzchni wymaga zrozumienia właściwości różnych maszyn i technologii. Strugarka, choć wydaje się atrakcyjnym rozwiązaniem do uzyskiwania pożądanej chropowatości, prowadzi do zbyt dużych wartości Ra. Struganie jest procesem skrawania, który jest bardziej odpowiedni do formowania dużych powierzchni i nie osiąga wymaganego stopnia wykończenia. Z podobnych powodów frezarka, której zastosowanie koncentruje się na usuwaniu dużych ilości materiału, również nie nadaje się do tak precyzyjnych operacji jak szlifowanie. Frezowanie, mimo swojej efektywności w obróbce materiałów, nie potrafi osiągnąć niskich wartości chropowatości, co jest kluczowe w kontekście omawianego pytania. Dłutownica, z drugiej strony, jest narzędziem przeznaczonym do formowania rowków i szczelin, które można uznać za bardziej efektywne w przypadku operacji, gdzie nie jest wymagane tak dokładne wykończenie. Można zauważyć, że wybór odpowiedniej maszyny do obróbki wymaga uwzględnienia nie tylko samej chropowatości, ale również poziomu dokładności, jaką chcemy osiągnąć. Stąd wynika, iż wybór szlifierki jako najlepszego rozwiązania dla uzyskania właściwej chropowatości jest oparty na jej zdolności do realizacji specyficznych parametrów i wymagań projektowych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej