Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik rachunkowości
Kwalifikacja: EKA.05 - Prowadzenie spraw kadrowo-płacowych i gospodarki finansowej jednostek organizacyjnych
Data rozpoczęcia: 4 maja 2026 20:43
Data zakończenia: 4 maja 2026 21:17

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Pracownik pobrał zaliczkę na zakup materiałów biurowych i nie rozliczył jej. Jest on zatrudniony na umowę o pracę na pełny etat z wynagrodzeniem minimalnym. Pracodawca potrąci w liście płac pobraną przez pracownika zaliczkę pieniężną w najbliższym terminie. Korzystając z przepisów Kodeksu pracy, ustal, jaka część wynagrodzenia pracownika jest wolna od potrąceń.

Art. 87¹.

§1. Wolna od potrąceń jest kwota wynagrodzenia za pracę w wysokości:

minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów, przysługującego pracownikom zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy, po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych – przy potrącaniu sum egzekwowanych na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne,
75% wynagrodzenia określonego w pkt 1 – przy potrącaniu zaliczek pieniężnych udzielonych pracownikowi,
90% wynagrodzenia określonego w pkt 1 – przy potrącaniu kar pieniężnych przewidzianych w art. 108.

§2. Jeżeli pracownik jest zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy, kwoty określone w § 1 ulegają zmniejszeniu proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy.

A. 75% minimalnego wynagrodzenia netto.

B. 90% minimalnego wynagrodzenia netto.

C. i 75% minimalnego wynagrodzenia brutto.

D. 90% minimalnego wynagrodzenia brutto.

Odpowiedź wskazująca na 75% minimalnego wynagrodzenia netto jest poprawna, ponieważ zgodnie z art. 87 §1 pkt 2 Kodeksu pracy, wynagrodzenie, które jest wolne od potrąceń, wylicza się po odliczeniu obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy. Minimalne wynagrodzenie brutto nie odzwierciedla realnej kwoty, którą pracownik otrzymuje na rękę, ponieważ nie uwzględnia tych obciążeń. W praktyce oznacza to, że przed przystąpieniem do obliczeń, pracodawca musi najpierw określić wysokość składek i podatków, a następnie zastosować odpowiedni procent do kwoty netto. W sytuacji, gdy pracownik pobrał zaliczkę, pracodawca musi potrącić ją tylko z kwoty wynagrodzenia, które zostanie mu wypłacone po odliczeniach. Warto podkreślić, że przestrzeganie tych zasad jest istotne nie tylko dla zgodności z prawem, ale także dla zapewnienia pracownikom transparentności i sprawiedliwości w procesie wynagradzania.

Pytanie 2

Specyfiką umowy o pracę na czas próbny jest

A. obowiązek jej zawierania z nowymi pracownikami

B. możliwość jej zawierania na okres dłuższy niż 3 miesiące

C. brak wymogu uzasadnienia przyczyny jej wypowiedzenia

D. obowiązek zatrudnienia pracownika po jej zakończeniu

Umowa o pracę na okres próbny jest regulowana przez Kodeks pracy, a jednym z jej kluczowych aspektów jest brak wymogu uzasadnienia przyczyny wypowiedzenia. Oznacza to, że pracodawca może zakończyć umowę z pracownikiem w dowolnym momencie bez konieczności podawania konkretnych powodów. Taka elastyczność jest korzystna zarówno dla pracodawcy, który może w szybki sposób ocenić kompetencje pracownika, jak i dla pracownika, który ma możliwość sprawdzenia, czy dane stanowisko oraz środowisko pracy odpowiadają jego oczekiwaniom. Przykładem zastosowania tej zasady jest sytuacja, w której nowy pracownik szybko okazuje się niewłaściwą osobą na danym stanowisku, co może zostać zauważone w krótkim czasie. Daje to pracodawcom komfort szybkiego reagowania na nieodpowiednie zachowania lub brak wymaganych umiejętności, co z kolei wspiera efektywność organizacyjną. Dodatkowo, umowa na okres próbny może być zawarta maksymalnie na 3 miesiące, a w przypadku przedłużenia, przekształca się w umowę na czas określony lub nieokreślony, co również podkreśla jej charakter eksperymentalny.

Pytanie 3

Umowa cywilna, która nie została nazwana, a jej celem jest odpłatne zlecenie zarządzania przedsiębiorstwem osobie fizycznej lub innemu podmiotowi gospodarczemu, to

A. kontrakt menedżerski

B. umowa o dzieło

C. umowa o pracę

D. umowa agencyjna

Kontrakt menedżerski to umowa, w której powierza się zarządzanie firmą konkretnej osobie albo innemu podmiotowi. To trochę inne podejście niż przy umowie o pracę, bo tu mamy więcej luzu dla obu stron. Menedżerzy mogą podejmować decyzje samodzielnie, co często jest lepsze w zmieniającym się świecie biznesu. Przykładowo, często zatrudnia się zewnętrznych konsultantów, żeby poprowadzili projekt, bo mają doświadczenie i wiedzę, a firma nie chce zatrudniać kogoś na stałe. Takie umowy są też zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu, bo zwiększają efektywność i przejrzystość działań.

Pytanie 4

Zamieszczone pismo sporządzone w Hurtowni KAMA sp. z o.o. to

Hurtownia KAMA sp. z o.o.
ul. Piękna 12
50-123 Wrocław

Wrocław, 02.11.2018 r.

Pani
Malwina Kruk
Specjalista ds. kadr

Zgodnie z postanowieniami art. 29 § 3 Kodeksu pracy informuję Panią, że:

1) obowiązujące Panią normy czasu pracy wynoszą: 8 godzin dziennie, 40 godzin tygodniowo w pięciodniowym tygodniu pracy;

2) wynagrodzenie za pracę jest wypłacane raz w miesiącu, płatne z dołu do ostatniego dnia miesiąca w siedzibie biura lub przelewem na wskazane przez Panią pisemnie konto;

3) przysługuje Pani urlop wypoczynkowy w wymiarze wynikającym z art. 154-158 Kodeksu pracy;

4) pracownik potwierdza swoją obecność w pracy poprzez podpisanie listy obecności;

5) za każdą godzinę pracy przepracowaną ponad normę czasu pracy, oprócz zasadniczego wynagrodzenia, przysługuje Pani dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych zgodnie z Kodeksem pracy.

....Michał Nowak....
(Podpis prezesa)

Oświadczam, że zapoznałem/am się z powyższymi informacjami

.................................
(Data i podpis pracownika)

A. informacja o warunkach zatrudnienia.

B. umowa o pracę na czas nieokreślony.

C. instruktaż stanowiskowy.

D. świadectwo pracy.

Zamieszczone pismo jest informacją o warunkach zatrudnienia, co jest zgodne z przepisami zawartymi w Kodeksie pracy, a w szczególności w jego artykule 29 § 3. Tego rodzaju dokument ma kluczowe znaczenie dla pracownika, ponieważ dostarcza mu istotnych informacji na temat jego przyszłych warunków pracy. W praktyce informacja ta powinna zawierać elementy takie jak wymiar czasu pracy, wysokość wynagrodzenia, zasady dotyczące urlopu oraz ewentualne inne przywileje lub wymagania związane z zatrudnieniem. Przykładem praktycznego zastosowania jest sytuacja, gdy pracownik zaczyna nową pracę i otrzymuje taki dokument na początku swojego zatrudnienia. Dzięki temu ma jasność co do swoich uprawnień oraz obowiązków, co z kolei wpływa na jego poczucie bezpieczeństwa i komfortu w nowym miejscu pracy. Dobrą praktyką jest, aby wszelkie warunki były również konsultowane z pracownikiem, co podnosi transparentność relacji pracowniczych.

Pytanie 5

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 6

Pracownik, który jest absolwentem szkoły wyższej i przepracował 4 lata na podstawie umowy o pracę, zgodnie z Kodeksem pracy, ma prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze rocznym

Art. 155 § 1 Kodeksu pracy ( fragment)
Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu, wlicza się z tytułu ukończenia:
1)	zasadniczej lub innej równorzędnej szkoły zawodowej - przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 3 lata,
2)	średniej szkoły zawodowej - przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 5 lat,
3)	średniej szkoły zawodowej dla absolwentów zasadniczych (równorzędnych) szkół zawodowych - 5 lat,
4)	średniej szkoły ogólnokształcącej - 4 lata,
5)	szkoły policealnej - 6 lat,
6)	szkoły wyższej - 8 lat.
Okresy nauki, o których mowa w pkt 1-6, nie podlegają sumowaniu.

A. 18 dni.

B. 28 dni.

C. 26 dni.

D. 20 dni.

Odpowiedź 26 dni jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z Kodeksem pracy, do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu wypoczynkowego, wlicza się czas trwania nauki w szkole wyższej, jednak maksymalnie do 8 lat. W przypadku pracownika, który jest absolwentem szkoły wyższej i przepracował 4 lata, należy uwzględnić te lata w obliczeniach. Pracownik z wykształceniem wyższym, po 10 latach pracy ma prawo do 26 dni urlopu. Przykładowo, jeśli pracownik rozpoczyna pracę tuż po ukończeniu studiów, jego 4-letni staż pracy w połączeniu z maksymalnymi 8 latami nauki daje łącznie 12 lat, co skutkuje prawem do pełnych 26 dni. Znajomość przepisów Kodeksu pracy jest kluczowa dla pracowników oraz pracodawców, ponieważ pozwala na prawidłowe planowanie urlopów oraz zarządzanie czasem pracy. Warto również pamiętać, że w zależności od wymogów pracodawcy, może być korzystne przeanalizowanie systemu urlopowego w kontekście równoważenia pracy i życia prywatnego.

Pytanie 7

Pracownik urodzony w dniu 05.01.1966 r. przebywał w szpitalu od 01.03.2016 r. do 23.03.2016 r. Ustal, które świadczenie otrzyma pracownik, jeżeli od początku roku kalendarzowego przebywał już dwukrotnie na zwolnieniu lekarskim - łącznie przez 15 dni.

Przepisy z Kodeksu pracy

Rozdział III Świadczenia przysługujące w okresie czasowej niezdolności do pracy
§ 4. Za czas niezdolności do pracy, o której mowa w § 1, trwającej łącznie dłużej niż 33 dni w ciągu roku kalendarzowego, a w przypadku pracownika, który ukończył 50 rok życia, trwającej łącznie dłużej niż 14 dni w ciągu roku kalendarzowego, pracownikowi przysługuje zasiłek chorobowy na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
§ 5. Przepisy § 1 pkt 1 i § 4 w części dotyczącej pracownika, który ukończył 50 rok życia, dotyczą niezdolności pracownika do pracy przypadającej po roku kalendarzowym, w którym pracownik ukończył 50 rok życia.

A. Wynagrodzenie za czas choroby za 18 dni i zasiłek chorobowy za 5 dni.

B. Wynagrodzenie za czas choroby za 19 dni i zasiłek chorobowy za 4 dni.

C. Zasiłek chorobowy za 23 dni.

D. Wynagrodzenie za czas choroby za 23 dni.

Analizując inne odpowiedzi, pojawiają się pewne nieporozumienia dotyczące zasad wypłaty wynagrodzenia za czas choroby oraz zasiłków chorobowych. Jedną z koncepcji jest myślenie, że pracownik powinien otrzymać wynagrodzenie za 23 dni, co jest błędne, ponieważ łącznie z wcześniejszymi 15 dniami prowadziłoby to do kwoty 38 dni, a pracownik nie ma prawa do wynagrodzenia za więcej niż 33 dni w roku. Kolejnym błędem jest stwierdzenie, że zasiłek chorobowy powinien być wypłacany przez cały okres zwolnienia. W rzeczywistości, zasiłek przysługuje dopiero po przekroczeniu limitu wynagrodzenia za czas choroby. Zasiłek chorobowy jest formą wsparcia, która ma na celu zrekompensowanie utraty dochodu po wyczerpaniu okresu wynagrodzenia, a nie pierwszym krokiem w procesie wypłaty. Pracownik, który był już niezdolny do pracy przez 15 dni, powinien wiedzieć, że jego prawo do wynagrodzenia za czas choroby jest ograniczone przez wcześniejsze dni niezdolności. Dlatego nieprawidłowe jest myślenie, że cały okres obecnego zwolnienia może być objęty wynagrodzeniem lub że zasiłek chorobowy przysługuje od początku zwolnienia bez uwzględnienia wcześniejszych dni. Dobre praktyki w zarządzaniu niezdolnością do pracy wymagają staranności w monitorowaniu dni chorobowych oraz znajomości przepisów prawa pracy dotyczących wynagrodzeń i zasiłków.

Pytanie 8

Który z pracowników nabył prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze 26 dni?

Pracownik	Lata wliczane do stażu pracy z tytułu ukończonej szkoły	Staż pracy po ukończonej szkole
Piotr Rak absolwent zasadniczej szkoły zawodowej	3 lata	6 lat i 2 miesiące
Ewa Gryc absolwentka technikum	4 lata	5 lat i 8 miesięcy
Dawid Trojan absolwent szkoły policealnej	6 lat	4 lata i 1 miesiąc
Justyna Kowalczyk absolwentka szkoły wyższej	8 lat	1 rok i 5 miesięcy

A. Piotr Rak.

B. Dawid Trojan.

C. Justyna Kowalczyk.

D. Ewa Gryc.

Dawid Trojan nabył prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze 26 dni, ponieważ jego staż pracy przekracza 10 lat. Zgodnie z polskim Kodeksem pracy, pracownicy z co najmniej 10-letnim stażem pracy mają prawo do 26 dni urlopu rocznie. Warto zauważyć, że staż pracy uwzględnia okresy zatrudnienia u różnych pracodawców, co może być istotne dla obliczenia uprawnień urlopowych. Przykładem może być pracownik, który pracował w różnych firmach przez łączny czas przekraczający 10 lat, zyskując tym samym prawo do maksymalnego wymiaru urlopu. W praktyce, znajomość przepisów dotyczących urlopów wypoczynkowych jest kluczowa dla zarządzania kadrami i przestrzegania praw pracowników. Odpowiednie obliczanie urlopów wpływa na satysfakcję w pracy oraz na ogólną atmosferę w zespole, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w obszarze HR.

Pytanie 9

Pracodawca dokonuje wypłaty pensji pracownika na początku każdego kolejnego miesiąca. W styczniu pracownik był na zwolnieniu lekarskim przez 5 dni z powodu choroby. Pracodawca przez przypadek przelał pracownikowi większą kwotę wynagrodzenia za styczeń, niż powinien. W związku z tym pracodawca ma prawo

A. odjąć nadpłatę z wynagrodzenia za luty 1 marca za pisemną zgodą pracownika

B. odliczyć nadpłatę z pensji za luty 1 marca bez zgody pracownika

C. żądać zwrotu nadpłaty wynagrodzenia od pracownika w dowolnym momencie za jego ustną zgodą

D. odjąć nadpłatę z pensji pracownika w dowolnym momencie bez jego zgody

Odpowiedź dotycząca potrącenia nadpłaty z wynagrodzenia za luty 1 marca za pisemną zgodą pracownika jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z Kodeksem pracy, wszelkie potrącenia z wynagrodzenia mogą być dokonywane tylko w określonych sytuacjach. W przypadku nadpłaty, pracodawca ma prawo do żądania zwrotu niewłaściwie wypłaconej kwoty, jednak powinien to zrobić zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi. Kluczowym aspektem jest uzyskanie pisemnej zgody pracownika na potrącenie, co nie tylko jest zgodne z prawem, ale również stanowi najlepszą praktykę w zarządzaniu relacjami pracodawca-pracownik. W praktyce, pracodawca powinien jasno poinformować pracownika o przyczynie nadpłaty oraz kwocie, która ma zostać potrącona. Przykładowo, jeżeli pracownik był na zwolnieniu lekarskim, a wynagrodzenie za ten okres zostało wypłacone w pełnej wysokości, pracodawca ma prawo domagać się zwrotu tej kwoty. Zgoda pisemna zapewni transparentność i zgodność z procedurami, minimalizując ryzyko sporów w przyszłości.

Pytanie 10

Pracownik jest zatrudniony na umowę o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy. Otrzymuje stałe wynagrodzenie netto w kwocie 5 000,00 zł. Na podstawie przepisów Kodeksu pracy ustal maksymalną kwotę potrącenia z tytułu należności alimentacyjnych, jakiego może dokonać pracodawca z wynagrodzenia pracownika, jeżeli nie ma potrąceń z innych tytułów.

Art. 87.

§1. Z wynagrodzenia za pracę – po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych – podlegają potrąceniu tylko następujące należności:
1. sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych,
2. sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne,
3. zaliczki pieniężne udzielone pracownikowi,
4. kary pieniężne przewidziane w art. 108.
§2. Potrąceń dokonuje się w kolejności podanej w § 1.
§3. Potrącenia mogą być dokonywane w następujących granicach:
1. w razie egzekucji świadczeń alimentacyjnych – do wysokości trzech piątych wynagrodzenia,
2. w razie egzekucji innych należności lub potrącania zaliczek pieniężnych – do wysokości połowy wynagrodzenia.
§4. Potrącenia, o których mowa w § 1 pkt 2 i 3, nie mogą w sumie przekraczać połowy wynagrodzenia, a łącznie z potrąceniami, o których mowa w § 1 pkt 1 – trzech piątych wynagrodzenia. Niezależnie od tych potrąceń kary pieniężne potrąca się w granicach określonych w art. 108.

A. 3 500,00 zł

B. 3 000,00 zł

C. 2 000,00 zł

D. 2 500,00 zł

Odpowiedź 3 000,00 zł to strzał w dziesiątkę. Zgodnie z art. 87 §3 Kodeksu pracy, maksymalne potrącenie z pensji z tytułu alimentów nie może przekroczyć 60% wynagrodzenia netto. Więc jak mamy 5 000,00 zł, to 60% z tej kwoty to właśnie 3 000,00 zł. W praktyce oznacza to, że pracodawca może zabrać tę kwotę, żeby zaspokoić potrzeby alimentacyjne. To ważne, żeby te przepisy były przestrzegane, ponieważ mają na celu ochronę pracowników, by mogli pokryć swoje podstawowe wydatki, mimo że muszą płacić alimenty. W sumie, stosowanie się do tych zasad to kluczowa sprawa, żeby zachować równowagę pomiędzy obowiązkami a prawami w pracy.

Pytanie 11

Pracownik zatrudniony na podstawie umowy o pracę otrzymuje wynagrodzenie zasadnicze w wysokości 3 200,00 zł. Wynagrodzenie minimalne w 2020 r. wynosiło 2 600,00 zł, a wymiar czasu pracy obowiązujący w listopadzie 160 godzin. Na podstawie fragmentu karty ewidencji czasu pracy za listopad 2020 r. oblicz przysługujący pracownikowi dodatek za pracę w porze nocnej.

Podsumowanie ewidencji czasu pracy				Razem (godz.)
1.	Czas przepracowany ogółem			160
	w tym:	a) w niedziele i święta		0
		b) w porze nocnej		10
		c) w godz. nadliczbowych	dodatek – 50%	0
			dodatek – 100%	0
		d) w dni wolne od pracy		0

A. 162,50 zł

B. 32,50 zł

C. 20,00 zł

D. 40,00 zł

Odpowiedzi, które wskazują na inne kwoty, takie jak 20,00 zł, 40,00 zł czy 162,50 zł, bazują na błędnych założeniach dotyczących obliczania dodatków za pracę w porze nocnej. Często przyczyną takich błędów jest niewłaściwe zrozumienie stawki godzinowej lub pominięcie istotnych składników wynagrodzenia. Na przykład, kwota 20,00 zł może wyniknąć z błędnego założenia, że dodatek za nocną pracę to stała kwota, a nie procent od stawki godzinowej. Z kolei 40,00 zł sugeruje, że dodatek został pomnożony przez większą liczbę godzin niż rzeczywiście przepracowano. Odpowiedź 162,50 zł wydaje się być oparta na mylnym przeliczeniu wszystkich godzin pracy, co również jest błędne. Kluczowe jest, aby przy obliczaniu wynagrodzenia za pracę nocną pamiętać o prawidłowym określeniu wymiaru czasowego oraz o procentowym dodatku, który wynosi 20% stawki minimalnej. Warto również zwrócić uwagę, że nieprawidłowe obliczenia mogą prowadzić do problemów z przestrzeganiem przepisów prawa pracy oraz mogą wpływać na morale pracowników, którzy mogą czuć się niedoinformowani albo oszukani w kontekście swoich wynagrodzeń. Zrozumienie zasad dotyczących wynagrodzeń i dodatków jest kluczowe dla każdej osoby zajmującej się kadrami i powinno być przedmiotem ciągłego kształcenia i aktualizacji wiedzy.

Pytanie 12

Czym się wyróżnia umowa zlecenia?

A. ciągłość zatrudnienia i możliwość wykonania w dowolnym momencie.

B. staranna realizacja wyznaczonego działania i brak związku z umową o pracę.

C. możliwość świadczenia przez inne osoby i uzyskanie określonego wyniku.

D. osobiste wykonanie, nawiązanie stosunku pracy oraz przestrzeganie zasad regulaminu.

Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi odnosi się do możliwości nieosobistego świadczenia oraz osiągnięcia rezultatu końcowego. To podejście jest mylące, ponieważ umowa zlecenia zakłada osobiste wykonanie zlecenia przez zleceniobiorcę. W przeciwieństwie do umowy o dzieło, w której ważny jest efekt finalny, umowa zlecenia kładzie nacisk na sposób wykonania zadania. Nie można pomylić umowy zlecenia z umową o pracę, ponieważ umowa zlecenia nie prowadzi do nawiązania stosunku pracy. Zleceniobiorca działa niezależnie, co oznacza brak podporządkowania kierownictwu zleceniodawcy i brak regulaminu pracy. Odpowiedzi, które wskazują na ciągłość stosunku pracy, są również błędne, ponieważ umowa zlecenia ma charakter incydentalny, co oznacza, że nie zapewnia długoterminowego zatrudnienia. Ostatnia błędna koncepcja dotyczy przestrzegania regulaminu pracy, co jest charakterystyczne dla umowy o pracę, gdzie pracownicy są zobowiązani do stosowania się do wewnętrznych regulacji firmy. Warto zrozumieć, że umowa zlecenia ma swoje specyficzne cechy i nie może być mylona z innymi rodzajami umów, co wymaga od pracowników oraz zleceniobiorców znajomości przepisów prawnych oraz ich praktycznego zastosowania w codziennej pracy.

Pytanie 13

Pracodawcy są zobowiązani do tworzenia Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych

A. wszystkich firm z sektora prywatnego

B. którzy mają ponad 30 zatrudnionych

C. którzy zatrudniają mniej niż 30 pracowników

D. wszystkich jednostek budżetowych oraz samorządowych

Wybór odpowiedzi, która wskazuje na wszystkich przedsiębiorców sektora prywatnego jako obowiązkowo tworzących Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych, jest nieprawidłowy ze względu na specyfikę regulacji prawnych dotyczących funduszy socjalnych. W rzeczywistości, przedsiębiorstwa sektora prywatnego nie mają obowiązku tworzenia ZFŚS, jeśli zatrudniają mniej niż 50 pracowników. Stąd, twierdzenie, że wszyscy przedsiębiorcy są zobowiązani do jego ustanowienia, jest błędne i wynika z nieporozumienia dotyczącego przepisów prawa. Dodatkowo, błędna jest także koncepcja, że fundusz ten dotyczy tylko pracodawców zatrudniających powyżej 30 pracowników, ponieważ w przypadku jednostek budżetowych i samorządowych nie ma takiego progu. Wynika to z odrębnych regulacji, które precyzują, że to właśnie te jednostki mają obowiązek funduszu bez względu na liczbę zatrudnionych osób. Ponadto, nie ma podstaw prawnych do twierdzenia, że ZFŚS dotyczy tylko pracodawców zatrudniających poniżej 30 pracowników, co prowadzi do istotnych błędów w interpretacji przepisów prawa. Często takie nieporozumienia wynikają z mylnego przekonania, że obowiązki pracodawców w zakresie świadczeń socjalnych są jednorodne, podczas gdy w rzeczywistości różnią się one w zależności od sektora i rodzaju zatrudnienia. Zrozumienie tych regulacji jest kluczowe dla prawidłowego zarządzania funduszami socjalnymi i ich efektywnego wykorzystywania w celu wsparcia pracowników.

Pytanie 14

W przypadku, gdy niezdolność do pracy jest wynikiem nadużywania alkoholu, nie przysługuje wynagrodzenie ani zasiłek z tytułu ubezpieczenia chorobowego za czas niezdolności przez pierwsze

A. 3 dni

B. 5 dni

C. 10 dni

D. 20 dni

Odpowiedź 5 dni jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z przepisami prawa, w sytuacji gdy niezdolność do pracy jest spowodowana nadużyciem alkoholu, zasiłek chorobowy nie przysługuje przez pierwsze 5 dni niezdolności. W praktyce oznacza to, że pracodawca nie jest zobowiązany do wypłaty wynagrodzenia ani do odprowadzenia zasiłku chorobowego w tym okresie. Przykładem może być sytuacja, w której pracownik, po stwierdzeniu nadużycia alkoholu, ubiega się o zasiłek chorobowy, jednak jego niezdolność do pracy rozpoczyna się od dnia, w którym wystąpiły objawy związane z nadużywaniem alkoholu. Warto zauważyć, że zasady te mają na celu ochronę interesów pracodawców oraz wspierają zdrową kulturę pracy. W branży ubezpieczeń i HR, znajomość takich regulacji jest kluczowa, aby prawidłowo zarządzać polityką zdrowotną w miejscu pracy oraz stosować się do obowiązujących przepisów.

Pytanie 15

Przepisy Kodeksu cywilnego określają umowę

A. o pracę na czas zastępstwa

B. o pracę tymczasową na czas określony

C. zlecenia na czas określony

D. o pracę nakładczą na czas nieokreślony

Umowa zlecenia na czas określony jest opisana w Kodeksie cywilnym, w artykułach 734 i kolejnych. To taki rodzaj umowy, gdzie zlecający płaci za wykonanie konkretnej usługi. Przykładem zastosowania może być sytuacja, kiedy firma potrzebuje kogoś do pomocy przy realizacji jakiegoś projektu, powiedzmy, podczas organizacji eventu. Warto wiedzieć, że umowa zlecenia różni się od umowy o pracę, bo nie ma tych wszystkich obowiązków, jak urlopy czy ubezpieczenie społeczne. Z mojego doświadczenia, umowy zlecenia często spotkać można w branżach takich jak kreatywne, consulting czy IT, gdzie elastyczność jest super ważna. Fajnie też podkreślić, że takie umowy można wykorzystać do zlecenia zadań, które nie wymagają stałego zatrudnienia, co jest zgodne z zasadami dobrego zarządzania ludźmi w firmie.

Pytanie 16

Firma zatrudniła 51-letniego Pawła Sowę na podstawie umowy o pracę 16 sierpnia, który przed zatrudnieniem był zarejestrowany jako osoba bezrobotna w powiatowym urzędzie pracy przez ponad 30 dni. Pracodawcy przysługuje ulga w opłacaniu składek na Fundusz Pracy za Pawła Sowę przez

A. 36 miesięcy, liczonych od 16 sierpnia

B. 12 miesięcy, liczonych od 1 września

C. 12 miesięcy, liczonych od 16 sierpnia

D. 36 miesięcy, liczonych od 1 września

Odpowiedzi sugerujące, że zwolnienie z opłacania składek na Fundusz Pracy trwa 36 miesięcy, są oparte na błędnych założeniach dotyczących przepisów prawnych dotyczących wsparcia zatrudnienia. W rzeczywistości, zgodnie z ustawą o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, okres zwolnienia z opłacania składek na Fundusz Pracy dla osób, które były zarejestrowane jako bezrobotne przez co najmniej 30 dni przed rozpoczęciem zatrudnienia, wynosi maksymalnie 12 miesięcy. Odpowiedzi, które wskazują na 36 miesięcy, mogą wynikać z nieporozumienia dotyczącego definicji osób bezrobotnych lub z błędnej interpretacji przepisów prawnych. Z kolei błędna interpretacja daty rozpoczęcia okresu zwolnienia, sugerująca, że liczenie zaczyna się od dnia zatrudnienia, jest również niepoprawna. Warto zauważyć, że zgodnie z przepisami, zwolnienie zaczyna się od pierwszego dnia miesiąca następującego po zatrudnieniu, co w tym przypadku oznacza 1 września. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich nieprawidłowych wniosków, obejmują brak znajomości aktualnych przepisów prawnych oraz mylenie różnych form wsparcia finansowego, które mogą być dostępne dla pracodawców. Dlatego kluczowe jest, aby przed podejmowaniem decyzji dotyczących zatrudnienia i związanych z tym finansów, pracodawcy dokładnie analizowali obowiązujące przepisy oraz korzystali z fachowej wiedzy w tym zakresie.

Pytanie 17

Jaką umowę cywilnoprawną powinien podpisać przedsiębiorca z osobą zajmującą się roznoszeniem ulotek reklamowych w lipcu?

A. Umowę o wykonanie dzieła

B. Umowę pośrednictwa

C. Umowę zlecenie

D. Umowę wynajmu

Umowa zlecenie to dobry wybór, jeśli chodzi o zatrudnienie kogoś do roznoszenia ulotek. W praktyce, to umowa, która daje sporo swobody w tym, jak ktoś wykona swoje zadanie. Zleceniobiorca może sam decydować, kiedy i jak rozda te ulotki, co jest ważne, bo często trzeba działać elastycznie. Taki rodzaj umowy jest też korzystny dla zleceniodawcy, bo nie wiąże się z dodatkowymi obowiązkami, jak w przypadku umowy o pracę, co może być droższe i bardziej skomplikowane. Co więcej, zgodnie z Kodeksem cywilnym, umowa zlecenie nie musi być na piśmie, co może przyspieszyć cały proces. Ale pamiętaj, żeby dobrze spisać warunki dotyczące obowiązków i wynagrodzenia – to pomoże uniknąć nieporozumień.

Pytanie 18

Jak długo trwa okres wypowiedzenia dla pracownika, który jest zatrudniony od 5 lat na umowę o pracę na czas nieokreślony?

A. jeden tydzień

B. jeden miesiąc

C. dwa tygodnie

D. trzy miesiące

Okres wypowiedzenia dla pracownika zatrudnionego na umowę o pracę na czas nieokreślony wynosi trzy miesiące, jeżeli pracownik ma co najmniej pięcioletni staż pracy. Zgodnie z Kodeksem pracy w Polsce, długość okresu wypowiedzenia jest uzależniona od długości zatrudnienia. Pracownicy, którzy przepracowali od 3 do 6 lat, mają prawo do trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia. Przykładowo, jeżeli pracownik z pięcioletnim stażem zdecyduje się na zmianę miejsca pracy lub pracodawca zdecyduje się na rozwiązanie umowy, obie strony zobowiązane są do przestrzegania tego okresu. To daje czas na przygotowanie się do zmiany oraz na ewentualne poszukiwanie nowego zatrudnienia. Praktyka ta ma na celu ochronę stabilności zatrudnienia i zapewnienie pracownikom odpowiedniego czasu na adaptację do nowych warunków. Dobrą praktyką w firmach jest komunikowanie się z pracownikami o planowanych zmianach, co może również ułatwić proces wypowiedzenia umowy.

Pytanie 19

W sekcji B akt osobowych pracodawca powinien gromadzić

A. świadectwo zatrudnienia z poprzedniej firmy.

B. oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę.

C. PIT-2 - oświadczenie pracownika w celu obliczania miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

D. umowę o zakazie konkurencji po zakończeniu stosunku pracy.

Odpowiedź, która mówi o PIT-2 i oświadczeniu pracownika, jest jak najbardziej na miejscu. To mega ważny dokument, bo jest kluczowy przy obliczaniu zaliczek na podatek dochodowy. Wiesz, w części B akt osobowych powinny być przechowywane te papiery, które są potrzebne do ogarnięcia swoich podatków. Dzięki PIT-2 pracownik może wskazać, że chce pomniejszyć zaliczkę na podatek, co naprawdę może pomóc osobom, które mają niższe dochody czy korzystają z różnych ulg. Pracodawca musi to wszystko przechowywać przez pięć lat, co jest super istotne na wypadek kontroli skarbowej i ułatwia pracownikom zabieganie o zwroty podatku. A dodatkowo, posiadanie tego PIT-2 w aktach to po prostu dobrze wykonana robota w kadrach - to daje przejrzystość w relacji pracodawca-pracownik i sprawia, że wszystko jest jasne.

Pytanie 20

Pracodawca ma obowiązek wypłacenia zasiłku chorobowego pracownikowi, w przypadku gdy ten został zgłoszony do ubezpieczenia chorobowego?

A. do 5 osób

B. do 10 osób

C. maksymalnie 20 osób

D. więcej niż 20 osób

Pracodawca jest zobowiązany do wypłaty zasiłku chorobowego pracownikowi, który był zgłoszony do ubezpieczenia chorobowego, gdy zatrudnia powyżej 20 osób. W świetle przepisów prawa pracy oraz systemu zabezpieczenia społecznego, pracodawca z większą liczbą pracowników ma obowiązek stosować się do określonych regulacji. Przykładowo, w przypadku mniejszych firm, które zatrudniają do 20 pracowników, sytuacja jest nieco inna, gdyż mogą one korzystać z uproszczonych przepisów dotyczących ubezpieczeń. W praktyce, większe przedsiębiorstwa muszą ściślej przestrzegać regulacji dotyczących ochrony pracowników, w tym wypłaty zasiłków chorobowych. Warto również zauważyć, że w przypadku firm powyżej 20 zatrudnionych, przepisy przewidują bardziej rozbudowane procedury obsługi zasiłków chorobowych, co ma na celu zapewnienie pracownikom odpowiedniego wsparcia w trudnych sytuacjach zdrowotnych. Dlatego znajomość tych regulacji oraz ich praktyczne zastosowanie w codziennej działalności firmy jest kluczowe dla zapewnienia zgodności z prawem oraz zbudowania pozytywnej atmosfery w miejscu pracy.

Pytanie 21

Pracownik zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, po sześciu latach pracy, złożył swojemu pracodawcy pisemne wypowiedzenie umowy o pracę w dniu 25 lutego 2022 r. Stosunek pracy zakończono z dniem

A. 31 marca 2022 r.

B. 20 maja 2022 r.

C. 25 lutego 2022 r.

D. 31 maja 2022 r.

Wybór daty 25 lutego 2022 r. jako daty rozwiązania umowy jest błędny, ponieważ nie uwzględnia kluczowych zasad dotyczących okresu wypowiedzenia w Kodeksie pracy. W przypadku umowy na czas nieokreślony, pracownik, który składa wypowiedzenie, musi przestrzegać określonego w ustawodawstwie okresu wypowiedzenia, który wynosi trzy miesiące. Oznacza to, że stosunek pracy nie kończy się natychmiast w dniu złożenia wypowiedzenia. Złożenie wypowiedzenia w dniu 25 lutego 2022 r. skutkuje tym, że okres wypowiedzenia rozpoczyna się od 1 marca 2022 r. i trwa do 31 maja 2022 r. Zrozumienie tego mechanizmu jest kluczowe, aby uniknąć nieporozumień i konsekwencji prawnych. Wybór daty 31 marca 2022 r. jest również niewłaściwy, gdyż sugeruje, że okres wypowiedzenia wynosiłby tylko jeden miesiąc, co jest niezgodne z przepisami. Natomiast odpowiedzi wskazujące daty 20 maja oraz 31 maja 2022 r. są o tyle mylące, że mogą wynikać z błędnego zrozumienia zasad obliczania okresów wypowiedzenia. Pracownicy powinni być świadomi swoich praw i obowiązków, a także znaczenia terminów w kontekście wypowiedzeń. Prawidłowe podejście do tej kwestii jest istotne dla utrzymania zgodności z przepisami prawa pracy oraz dla planowania kariery zawodowej.

Pytanie 22

Pan Adam rozpoczął zatrudnienie na podstawie umowy o pracę 01.06.2013 r., czyli w sobotę. Pracodawca miał obowiązek zarejestrować tego pracownika w systemie ubezpieczeń społecznych najpóźniej do dnia

A. 01.07.2013 r. (poniedziałek)

B. 11.06.2013 r. (wtorek)

C. 08.06.2013 r. (sobota)

D. 10.06.2013 r. (poniedziałek)

Wybór jakiejkolwiek innej daty zgłoszenia pracownika niż 08.06.2013 r. jest nieprawidłowy i wynika z błędnej interpretacji przepisów dotyczących zgłaszania do ZUS. Pracodawca ma wyraźny obowiązek zgłoszenia pracownika do ubezpieczeń społecznych w terminie 7 dni od daty rozpoczęcia pracy, co w przypadku Pana Adama, który rozpoczął zatrudnienie 01.06.2013 r., przekłada się na ostateczny termin 08.06.2013 r. Wybór daty 10.06.2013 r. sugeruje, że zgłoszenie może być dokonane w terminie dłuższym niż ustawowe 7 dni, co jest błędne i narusza przepisy prawa. Z kolei data 01.07.2013 r. jest jeszcze bardziej myląca, ponieważ wskazuje na całkowite zignorowanie obowiązujących regulacji, co może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych dla pracodawcy. Odpowiedź 11.06.2013 r. również jest niewłaściwa, gdyż termin zgłoszenia upłynął już wcześniej, co naraża pracodawcę na ryzyko kontroli ZUS i ewentualnych kar. Typowym błędem myślowym jest tu przecenianie elastyczności terminów zgłaszania pracowników; prawo pracy wyraźnie określa ramy czasowe, których należy przestrzegać. W praktyce każdy pracodawca powinien być świadomy tych wymogów, aby uniknąć nieprzyjemności i zapewnić swoim pracownikom dostęp do pełnego zakresu ubezpieczeń społecznych.

Pytanie 23

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 24

Zgodnie z Kodeksem pracy do obowiązkowych składników wynagrodzenia zalicza się

A. dodatek za znajomość języków obcych

B. dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych

C. dodatek za staż pracy

D. premię regulaminową

Dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych jest uznawany za obowiązkowy dodatek do wynagrodzenia zgodnie z Kodeksem pracy w Polsce. Pracownicy, którzy wykonują pracę w godzinach przekraczających ustalone normy, mają prawo do dodatkowego wynagrodzenia, co jest szczególnie istotne w kontekście ochrony praw pracowniczych oraz motywacji do efektywnej pracy. Przykładem zastosowania tej regulacji jest sytuacja, w której pracownik wykonuje nadgodziny w odpowiedzi na zwiększone zapotrzebowanie na usługi firmy. W takim przypadku, zgodnie z przepisami, jego wynagrodzenie za te dodatkowe godziny powinno być powiększone, co nie tylko rekompensuje jego wysiłek, ale również podkreśla znaczenie przestrzegania standardów pracy. Warto zwrócić uwagę, że dodatki te mają na celu nie tylko ochronę pracowników, ale również regulację rynku pracy, zapewniając pracodawcom odpowiednią elastyczność w zarządzaniu zespołem. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla efektywnego zarządzania zasobami ludzkimi w każdej organizacji.

Pytanie 25

Dokumenty dotyczące wypowiedzenia umowy o pracę znajdują się w aktach personalnych?

A. w sekcji A

B. w sekcji B

C. w sekcji D

D. w sekcji C

Odpowiedź, że oświadczenia związane z rozwiązaniem umowy o pracę znajdują się w aktach osobowych w części C, jest prawidłowa. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa pracy, akt osobowy pracownika dzieli się na kilka części, a jednym z kluczowych elementów jest część C, która zawiera dokumenty związane z rozwiązaniem stosunku pracy. W praktyce, dokumenty te mogą obejmować wypowiedzenia, protokoły z rozmów dotyczących rozwiązania umowy, a także ewentualne odwołania od decyzji o zwolnieniu. Utrzymanie tych dokumentów w odpowiedniej części jest istotne dla zapewnienia przejrzystości i zgodności z wymaganiami prawnymi. W sytuacjach spornych, takich jak odwołania od zwolnień, dostęp do tych informacji jest niezbędny dla ochrony praw pracownika oraz pracodawcy. Dobrą praktyką jest również regularne przeglądanie akt osobowych, aby upewnić się, że wszystkie wymagane dokumenty są właściwie zarchiwizowane i dostępne, co podnosi standardy zarządzania kadrami.

Pytanie 26

Gdy umowa o pracę została zakończona z pracownikiem z dniem 30.11.2018 r., pracodawca miał obowiązek wyrejestrować go z ubezpieczeń w ZUS najpóźniej z dniem

A. 01.12.2018 r.

B. 30.11.2018 r.

C. 07.12.2018 r.

D. 15.12.2018 r.

Poprawna odpowiedź to 01.12.2018 r., ponieważ zgodnie z przepisami prawa pracy w Polsce, w przypadku rozwiązania umowy o pracę, pracodawca jest zobowiązany do wyrejestrowania pracownika z ubezpieczeń społecznych w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) z dniem następującym po rozwiązaniu umowy. Zgodnie z art. 41 ust. 1 Ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, obowiązek ten powstaje z chwilą ustania zatrudnienia, co w tym przypadku miało miejsce 30.11.2018 r. W związku z tym, pracodawca powinien dokonać wyrejestrowania z dniem 01.12.2018 r. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w obszarze zarządzania kadrami i ubezpieczeniami, a także z zasadami prawidłowego obiegu dokumentów w firmach. Na przykład, w firmach stosujących systemy kadrowe, zadbanie o terminowe wyrejestrowanie pracownika pozwala na uniknięcie nieporozumień związanych z dalszymi obowiązkami ubezpieczeniowymi i ewentualnymi kontrolami ze strony ZUS.

Pytanie 27

Przedstawionym fragmentem pisma sporządzonym w Hurtowni OLA sp. z o.o. jest

Hurtownia OLA sp. z o.o. ul. Zamkowa 8 19-300 EŁK	Wrocław, 01.10.2023 r.
Pani Joanna Łempicka Specjalista ds. kadr
Zgodnie z postanowieniami art. 29 § 3 Kodeksu pracy informuję Panią, że: 1) obowiązujące Panią normy czasu pracy wynoszą: 8 godzin dziennie, 40 godzin tygodniowo w pięciodniowym tygodniu pracy; 2) wynagrodzenie za pracę jest wypłacane raz w miesiącu, płatne z dołu do ostatniego dnia miesiąca w siedzibie biura lub przelewem na wskazane przez Panią pisemnie konto; 3) przysługuje Pani urlop wypoczynkowy w wymiarze wynikającym z art. 154-158 Kodeksu pracy; 4) pracownik potwierdza swoją obecność w pracy poprzez podpisanie listy obecności; 5) za każdą godzinę pracy przepracowaną ponad normy czasu pracy, oprócz zasadniczego wynagrodzenia, przysługuje Pani dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych zgodnie z Kodeksem pracy. (….) Teresa Smaka (Podpis prezesa)
Oświadczam, że zapoznałam się z powyższymi informacjami 01.10.2023 r. Joanna Łempicka (Data i podpis pracownika)

A. świadectwo pracy.

B. instruktaż stanowiskowy.

C. umowa o pracę na czas nieokreślony.

D. informacja o warunkach zatrudnienia.

Dokument przedstawiony w pytaniu to informacja o warunkach zatrudnienia, co jest zgodne z przepisami Kodeksu pracy, w szczególności z art. 29 § 3, który nakłada na pracodawcę obowiązek przekazania pracownikowi takich informacji. W dokumencie tym zawarte są kluczowe elementy, takie jak normy czasu pracy, wysokość wynagrodzenia, zasady przyznawania urlopu wypoczynkowego oraz sposób potwierdzania obecności w pracy. Informacje te są istotne nie tylko z punktu widzenia pracownika, który musi znać swoje prawa i obowiązki, ale także z perspektywy pracodawcy, który zobowiązany jest do przestrzegania przepisów prawa pracy. Przykładem zastosowania takich informacji w praktyce jest ich wykorzystanie przy podejmowaniu decyzji dotyczących organizacji pracy, planowania urlopów czy obliczania wynagrodzeń. Posiadanie dobrze sformułowanej informacji o warunkach zatrudnienia ma również znaczenie w kontekście ewentualnych sporów między pracodawcą a pracownikiem, gdyż stanowi dowód na przestrzeganie prawa i transparentność zatrudnienia.

Pytanie 28

Pracodawca zawarł umowę o pracę 30 kwietnia 2013 r. W umowie określił datę rozpoczęcia zatrudnienia na 06 maja 2013 r. Zgłoszenie do ubezpieczeń społecznych oraz ubezpieczenia zdrowotnego powinno zostać zrealizowane najpóźniej w dniu.

A. 30 kwietnia 2013 r. (wtorek)

B. 07 maja 2013 r. (wtorek)

C. 06 maja 2013 r. (poniedziałek)

D. 13 maja 2013 r. (poniedziałek)

Poprawna odpowiedź to 13 maja 2013 r. Zgodnie z przepisami prawa, pracodawca ma obowiązek zgłosić pracownika do ubezpieczeń społecznych oraz ubezpieczenia zdrowotnego najpóźniej w dniu rozpoczęcia pracy, czyli w tym przypadku do 6 maja 2013 r. Jednakże, zgłoszenie musi być dokonane przed rozpoczęciem pracy, a termin na to wynosi 7 dni od daty zawarcia umowy. Umowa została podpisana 30 kwietnia 2013 r., więc ostatnim dniem na dokonanie zgłoszenia będzie 7 maja 2013 r. Dlatego, aby wypełnić te obowiązki zgodnie z przepisami, pracodawca powinien dokonać zgłoszenia najpóźniej do 13 maja 2013 r., co obejmuje 7-dniowy okres na zgłoszenie. Zgłoszenie do ZUS w odpowiednim terminie ma kluczowe znaczenie dla prawa pracownika do świadczeń zdrowotnych i emerytalnych, dlatego ważne jest przestrzeganie tych terminów.

Pytanie 29

Zamawiający, będący osobą fizyczną prowadzącą Biuro Obrotu Nieruchomościami, powinien przygotować dokumentację zdjęciową lokalu usytuowanego przy ulicy Krakowskiej 3/5 w Warszawie, który został zgłoszony do sprzedaży. Termin realizacji to 31.04.2014 roku. Wykonawca ma prawo zlecić wykonanie dokumentacji innej osobie. Jakiego rodzaju umowę powinien zawrzeć zamawiający z wykonawcą, który nie prowadzi działalności gospodarczej?

A. o dzieło

B. o pracę na zastępstwo

C. o pracę na okres próbny

D. o pracę nakładczą

Umowa o dzieło jest formą umowy cywilnoprawnej, która ma na celu wykonanie konkretnego zadania, w tym przypadku stworzenie dokumentacji fotograficznej lokalu. W umowie o dzieło wykonawca zobowiązuje się do osiągnięcia rezultatu, czyli dostarczenia określonej liczby zdjęć, które spełniają wymagania zamawiającego. Warto zauważyć, że wykonawca ma swobodę w sposobie realizacji zadania, co oznacza, że może powierzyć wykonanie dokumentacji innej osobie, co jest zgodne z przepisami Kodeksu cywilnego. Przykładem może być sytuacja, gdy wykonawca korzysta z usług fotografa, który posiada odpowiednie umiejętności i sprzęt. Umowa o dzieło jest korzystna dla zamawiającego, gdyż płaci się za efekt końcowy, a nie za czas pracy wykonawcy. Dobrą praktyką jest określenie w umowie wszystkich istotnych szczegółów, takich jak termin, miejsce wykonania oraz wymagania dotyczące jakości zdjęć, co może pomóc uniknąć nieporozumień i zapewnić satysfakcję obu stron.

Pytanie 30

W ciągu roku kalendarzowego maksymalna liczba dni zwolnienia z pracy z powodu konieczności osobistej opieki nad chorym rodzicem, za które przysługuje zasiłek opiekuńczy, wynosi

A. 30 dni

B. 14 dni

C. 60 dni

D. 7 dni

Odpowiedź 14 dni jest całkiem trafna, bo jak to wynika z przepisów dotyczących zasiłków opiekuńczych w naszym kraju, to w roku kalendarzowym pracownik ma prawo do 14-dniowego zwolnienia od pracy, żeby zająć się chorym rodzicem. Taki zasiłek dostaje się, gdy opieka jest naprawdę konieczna i nie można jej ogarnąć w innym miejscu. Przykładowo, jeśli rodzic po poważnej operacji potrzebuje stałej pomocy, to właśnie w takiej sytuacji można skorzystać z tego zasiłku. No i oczywiście, trzeba wtedy pokazać odpowiednią dokumentację medyczną, żeby udowodnić, że opieka jest potrzebna. Dobrze też pamiętać, że te dni nie wliczają się do innych praw pracowniczych, jak np. urlop wypoczynkowy. Znajomość tych przepisów jest mega ważna, nie tylko dla pracowników, ale również dla pracodawców, którzy muszą wiedzieć, jak obsługiwać takie wnioski. Tak że, wiedza na ten temat bardzo się przydaje w zarządzaniu czasem i organizacji w firmie.

Pytanie 31

W umowie zlecenia przedmiotem działalności jest jedynie realizacja

A. portalu internetowego

B. prac porządkowych

C. projektu budynku mieszkalnego jednorodzinnego

D. raportu finansowego

Umowa zlecenia, zgodnie z Kodeksem cywilnym, dotyczy wykonywania określonych czynności na rzecz zleceniodawcy, a w przypadku prac porządkowych mamy do czynienia z typowym działaniem, które można zlecić. Przykładem może być sprzątanie biura lub domu, gdzie zlecający oczekuje wykonania zadania w ustalonym czasie. Prace porządkowe zwykle nie wymagają specjalistycznych kwalifikacji, co czyni je doskonałym przykładem umowy zlecenia. W praktyce, umowy te są często wykorzystywane w branży usługowej, gdzie elastyczność i możliwość szybkiego angażowania pracowników jest kluczowa. Dobrym przykładem są firmy sprzątające, które angażują pracowników na podstawie umowy zlecenia, co pozwala na dostosowanie liczby zatrudnionych do aktualnych potrzeb zleceniodawcy.

Pytanie 32

Dokumenty zawarte w części B akt osobowych pracownika odnoszą się do

A. rozwiązania umowy o pracę

B. nawiązania umowy o pracę oraz przebiegu zatrudnienia

C. wygaśnięcia umowy o pracę

D. procesu ubiegania się o zatrudnienie

Część B akt osobowych pracownika rzeczywiście zawiera te wszystkie istotne dokumenty dotyczące nawiązania pracy i zatrudnienia. To znaczy, że znajdziesz tam wszystko, co ważne, jak umowa o pracę, aneksy do niej czy różne papiery związane z ewentualnymi zmianami w warunkach zatrudnienia. Na przykład, jak pracownik podpisał umowę, to powinna być ona w aktach osobowych. Zgodnie z Kodeksem pracy, pracodawcy muszą trzymać te dokumenty przez 50 lat po zakończeniu zatrudnienia, co pozwala na uchowanie pełnej historii zatrudnienia. Z mojego doświadczenia, mając dostęp do tych danych, pracodawcy łatwiej zarządzają kadrami i mogą lepiej analizować ścieżki kariery pracowników, co też wpływa na ich rozwój zawodowy. Zrozumienie, jak to wszystko działa, jest ważne, żeby być zgodnym z przepisami i dobrze zarządzać ludźmi w firmie.

Pytanie 33

Karol Maj urodzony 04.03.1964 r. przedstawił zwolnienie lekarskie w okresie od 03.04.2017 r. do 27.04.2017 r. z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej chorobą. Pracownik przebywał już wcześniej na zwolnieniu lekarskim łącznie przez 10 dni od początku roku kalendarzowego. Zgodnie z przepisami Kodeksu pracy pracownikowi przysługuje

Fragment Kodeksu pracy

Rozdział III Świadczenia przysługujące w okresie czasowej niezdolności do pracy
Art. 92. § 1. Za czas niezdolności pracownika do pracy wskutek:
1) choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną – trwającej łącznie do 33 dni w ciągu roku kalendarzowego, a w przypadku pracownika, który ukończył 50 rok życia – trwającej łącznie do 14 dni w ciągu roku kalendarzowego – pracownik zachowuje prawo do 80% wynagrodzenia, chyba że obowiązujące u danego pracodawcy przepisy prawa pracy przewidują wyższe wynagrodzenie z tego tytułu;
2) wypadku w drodze do pracy lub z pracy albo choroby przypadającej w czasie ciąży – w okresie wskazanym w pkt 1 – pracownik zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia;
3) poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów – w okresie wskazanym w pkt 1 – pracownik zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia.
(...)
§ 4. Za czas niezdolności do pracy, o której mowa w § 1, trwającej łącznie dłużej niż 33 dni w ciągu roku kalendarzowego, a w przypadku pracownika, który ukończył 50 rok życia, trwającej łącznie dłużej niż 14 dni w ciągu roku kalendarzowego, pracownikowi przysługuje zasiłek chorobowy na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
§ 5. Przepisy § 1 pkt 1 i § 4 w części dotyczącej pracownika, który ukończył 50. rok życia, dotyczą niezdolności pracownika do pracy przypadającej po roku kalendarzowym, w którym pracownik ukończył 50. rok życia.

A. wynagrodzenie za czas choroby za 25 dni.

B. wynagrodzenie za czas choroby za 21 dni i zasiłek chorobowy za 4 dni.

C. wynagrodzenie za czas choroby za 4 dni i zasiłek chorobowy za 21 dni.

D. zasiłek chorobowy za 25 dni.

Poprawna odpowiedź wskazuje, że Karol Maj ma prawo do wynagrodzenia za 4 dni choroby oraz zasiłku chorobowego za 21 dni, co wynika z przepisów Kodeksu pracy. Zgodnie z art. 92 § 1, pracownikowi poniżej 50. roku życia przysługuje wynagrodzenie za czas choroby przez pierwsze 33 dni w roku kalendarzowym. Karol Maj już wykorzystał 10 dni z tego limitu, co oznacza, że pozostaje mu 23 dni do wykorzystania. W okresie od 3 do 27 kwietnia 2017 roku jego absencja chorobowa wynosi 25 dni, co pozwala na otrzymanie wynagrodzenia za 4 dni, aby osiągnąć maksymalny limit 33 dni, a pozostałe 21 dni pokrywa zasiłek chorobowy. Praktycznie, ta wiedza jest niezbędna dla pracodawców w zarządzaniu kadrami oraz dla pracowników w celu zapewnienia sobie odpowiednich świadczeń w przypadku długotrwałej niezdolności do pracy, co wymaga znajomości aktualnych przepisów prawa pracy oraz przepisów dotyczących ubezpieczeń społecznych.

Pytanie 34

W sytuacji urodzenia jednego dziecka pracownica ma prawo do urlopu trwającego 20 tygodni

A. rodzicielskiego

B. wychowawczego

C. opiekuńczego

D. macierzyńskiego

Odpowiedź 'macierzyńskiego' jest prawidłowa, ponieważ w Polsce pracownice, które urodziły dziecko, mają prawo do urlopu macierzyńskiego wynoszącego 20 tygodni. Ten okres urlopu jest przeznaczony na opiekę nad nowo narodzonym dzieckiem oraz na dojście do siebie po porodzie. Urlop macierzyński zaczyna się w dniu porodu i może być wykorzystany w całości lub częściowo przed jego rozpoczęciem. Warto zaznaczyć, że w przypadku urodzenia więcej niż jednego dziecka jednocześnie, okres urlopu macierzyńskiego wydłuża się o dodatkowe tygodnie. Pracownice mogą również starać się o zasiłek macierzyński, który jest wypłacany w tym czasie, co ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia finansowego wsparcia w trakcie opieki nad dzieckiem. Dobrą praktyką jest zgłoszenie chęci wzięcia urlopu macierzyńskiego pracodawcy z wyprzedzeniem, co pozwala na lepsze zorganizowanie pracy w zespole.

Pytanie 35

Pracownik z piętnastoletnim doświadczeniem zawodowym był zatrudniony u swojego pierwszego pracodawcy na pełen etat do 31 sierpnia 2018 r. i skorzystał z 17 dni urlopu wypoczynkowego za 2018 rok. Od 5 września 2018 r. rozpoczął pracę na czas nieokreślony w pełnym wymiarze czasu pracy u drugiego pracodawcy. Ile dni urlopu wypoczynkowego przysługiwało mu za rok 2018 u drugiego pracodawcy?

A. 26 dni

B. 7 dni

C. 9 dni

D. 20 dni

Odpowiedź to 9 dni urlopu, które przysługiwały temu pracownikowi w 2018 roku u jego drugiego pracodawcy. Generalnie, według Kodeksu pracy, każdy pracownik ma prawo do 20 dni urlopu rocznego, jeśli pracuje na pełen etat. Ale jak nie przepracował całego roku, to urlop oblicza się proporcjonalnie. Tu mamy sytuację, że pracownik zaczął pracę 5 września 2018 roku, czyli przepracował dokładnie 4 miesiące i 26 dni w tym roku. Przeliczając to, mamy (4 miesiące/12 miesięcy) * 20 dni, co daje około 6,67 dni. Zaokrąglamy to do 7 dni. Jednak ten pracownik wcześniej wykorzystał 17 dni urlopu u pierwszego pracodawcy, co daje mu prawo do dodatkowych dni urlopowych w nowym miejscu. Całkowicie więc wychodzi 7 dni z drugiego zatrudnienia, a dodatkowo 2 dni, które mu pozostały z nadmiaru, co razem daje 9 dni. To wszystko jest zgodne z zasadami, które mają na celu równowagę między potrzebami pracowników a wymaganiami pracodawców.

Pytanie 36

W połowie marca pracownica powróciła do pracy po urlopie macierzyńskim. Od pierwszego dnia kwietnia pracodawca nie musi opłacać składek na Fundusz Pracy przez czas

A. 12 miesięcy

B. 24 miesięcy

C. 36 miesięcy

D. 6 miesięcy

Wybór odpowiedzi wskazujących na krótsze okresy zwolnienia z opłacania składek na Fundusz Pracy może być wynikiem niewłaściwego zrozumienia przepisów dotyczących urlopów macierzyńskich oraz przywilejów przysługujących pracodawcom. Odpowiedzi 12 miesięcy, 24 miesięcy oraz 6 miesięcy nie odzwierciedlają aktualnych regulacji prawnych, które jednoznacznie mówią o 36 miesiącach zwolnienia. Typowym błędem jest myślenie, że krótsze okresy są wystarczające do wsparcia powrotu pracowników, co może wynikać z braku wiedzy o długoterminowych korzyściach płynących z zatrudnienia osób, które wróciły z urlopów macierzyńskich. Warto również zauważyć, że znaczenie ma nie tylko czas zwolnienia z opłat, ale również strategia zatrudnienia i zatrzymania pracowników powracających po urlopach. Pracodawcy, nie korzystając z pełnych ulg, mogą tracić szansę na obniżenie kosztów pracy, co jest szczególnie ważne w kontekście konkurencyjności na rynku. Zrozumienie przepisów i ich zastosowania jest kluczowe dla efektywnego zarządzania zasobami ludzkimi oraz finansami firmy.

Pytanie 37

W sekcji C dokumentacji osobowej pracodawca powinien gromadzić

A. kwestionariusz osobowy

B. dokumentację bhp

C. świadectwo pracy

D. list motywacyjny

Świadectwo pracy jest dokumentem, który potwierdza przebieg zatrudnienia pracownika w danym zakładzie pracy. Zgodnie z przepisami Kodeksu pracy, pracodawca ma obowiązek przechowywania świadectw pracy przez okres 50 lat po zakończeniu zatrudnienia. Dokument ten zawiera kluczowe informacje, takie jak data rozpoczęcia i zakończenia pracy, rodzaj wykonywanej pracy oraz informacje o ewentualnych urlopach czy szkoleniach. Przechowywanie świadectw pracy w części C akt osobowych jest zatem nie tylko wymogiem prawnym, ale także praktycznym narzędziem w zarządzaniu kadrami. Przykładowo, w przypadku ubiegania się o nowe zatrudnienie, pracownik może być zobowiązany do przedstawienia świadectwa pracy, które potwierdza jego dotychczasowe doświadczenie zawodowe. Dbanie o poprawne i zgodne z przepisami przechowywanie tych dokumentów potwierdza profesjonalizm pracodawcy oraz jego odpowiedzialność w zakresie zarządzania zasobami ludzkimi.

Pytanie 38

Na podstawie zamieszczonego fragmentu wskaż jaki to dokument.

Fragment dokumentu

Stwierdza, że Matylda Barańska, imiona rodziców: Filip, Krystyna,
miejsce i data urodzenia: Szczecin, 13.02.1994 r.,
była zatrudniona w:
Kawiarni CAFFE WORLD sp. z o.o., 70-204 Szczecin, ul. Rybacka 4
od 01.12.2016 r. do 28.02.2017 r. – umowa na okres próbny w wymiarze 1/1
W okresie zatrudnienia pracownica wykonywała pracę na stanowisku Specjalista ds. personalnych.
Stosunek pracy ustał w wyniku: z upływem czasu, na który była zawarta umowa art. 30 § 1 pkt. 4 k.p.
W okresie zatrudnienia pracownica:
1) wykorzystała w roku zwolnienia urlop wypoczynkowy w wymiarze 0 dni (0 godzin), w tym urlop na żądanie
(art. 167² k.p.) 0 dni.
2) korzystała z urlopu bezpłatnego 0 dni.
3) wykorzystała urlop wychowawczy 0 dni.
4) była w roku zwolnienia niezdolna do pracy (art. 92 k.p.) przez okres 0 dni.
5) wykorzystała zwolnienie od pracy przewidziane w art. 188 k.p. (opieka nad dzieckiem) w liczbie 0 dni w roku
zwolnienia.

A. Aneks do umowy o pracę.

B. Świadectwo pracy.

C. Wypowiedzenie umowy o pracę.

D. Kwestionariusz osobowy.

Odpowiedź "Świadectwo pracy" jest prawidłowa, ponieważ dokument ten zawiera kluczowe informacje o zatrudnieniu pracownika, które są wymagane przez polskie prawo pracy. Świadectwo pracy jest formalnym dokumentem, który pracodawca jest zobowiązany wystawić pracownikowi po zakończeniu stosunku pracy. Zawiera dane osobowe pracownika, okres zatrudnienia, rodzaj umowy, zajmowane stanowisko oraz informacje dotyczące wymiaru czasu pracy. Dodatkowo, świadectwo pracy powinno zawierać informacje o wykorzystanym urlopie oraz ewentualnych nieobecnościach. W praktyce jest to nie tylko formalność, ale również istotny dokument dla pracownika, który przy jego następnej rekrutacji będzie mógł wykazać swoje doświadczenie zawodowe. Świadectwo pracy jest kluczowe w procesie poszukiwania nowej pracy, gdyż wielu potencjalnych pracodawców wymaga przedstawienia takich dokumentów, by zweryfikować doświadczenie kandydata oraz jego historię zatrudnienia. Warto zaznaczyć, że zgodnie z Kodeksem pracy, świadectwo pracy powinno być sporządzone w sposób rzetelny i zgodny z rzeczywistością, co jest zgodne z zasadą transparentności w obszarze zatrudnienia.

Pytanie 39

Jaki typ umowy powinien zawrzeć przedsiębiorca z emerytem, który nie prowadzi działalności gospodarczej, jeśli pragnie mu powierzyć ochronę mienia firmy?

A. Umowa agencyjna

B. Umowa zlecenia

C. Umowa menedżerska

D. Umowa o dzieło

Umowa zlecenia jest odpowiednia w przypadku powierzenia ochrony mienia firmowego osobie, która nie prowadzi działalności gospodarczej, gdyż jest to forma umowy cywilnoprawnej, która może być stosunkowo elastyczna i dostosowana do potrzeb stron. W ramach umowy zlecenia zleceniodawca może określić zakres obowiązków, które zleceniobiorca będzie miał do zrealizowania, co w kontekście ochrony mienia firmy jest kluczowe. Przykładem może być zatrudnienie emeryta do pełnienia roli ochroniarza, gdzie jego obowiązki mogą obejmować monitorowanie obiektu oraz zgłaszanie nieprawidłowości. Umowa ta daje również możliwość ustalenia wynagrodzenia na zasadzie wynagrodzenia za wykonanie zlecenia, co jest korzystne zarówno dla zlecającego, jak i zleceniobiorcy. W polskim prawodawstwie umowa zlecenia jest regulowana przez Kodeks cywilny, a jej zawarcie nie wymaga szczególnych formalności, co dodatkowo ułatwia jej zastosowanie w praktyce. To podejście jest zgodne z standardami branżowymi, które preferują elastyczność i dostosowanie do zróżnicowanych potrzeb przedsiębiorców.

Pytanie 40

Aktem prawnym, który zobowiązuje przedsiębiorcę do opłacania składek na Fundusz Pracy, jest

A. Kodeks cywilny

B. Kodeks pracy

C. ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

D. ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych reguluje kwestie związane z ubezpieczeniami społecznymi, ale nie jest bezpośrednio związana z obowiązkiem naliczania składek na Fundusz Pracy. Choć ubezpieczenia społeczne obejmują różne aspekty zabezpieczenia socjalnego, to Fundusz Pracy ma swoje specyficzne regulacje w innej ustawie. Z kolei Kodeks pracy koncentruje się na prawach i obowiązkach pracowników i pracodawców, ale nie zawiera przepisów bezpośrednio dotyczących składek na Fundusz Pracy. Kodeks cywilny natomiast dotyczy ogólnych zasad prawa cywilnego i nie jest odpowiednim źródłem przepisów dotyczących zatrudnienia. Typowym błędem jest mylenie różnych aktów prawnych oraz ich zastosowań, co prowadzi do nieprawidłowego wniosku o obowiązkach przedsiębiorców. Często przedsiębiorcy nie mają pełnej świadomości, jakie regulacje dotyczą ich branży, co może skutkować brakami w przestrzeganiu przepisów. Dlatego istotne jest zrozumienie, jak różne ustawy wpływają na działalność przedsiębiorstw oraz jakie konkretne obowiązki z nich wynikają.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej