Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 26 czerwca 2026 19:14
Data zakończenia: 26 czerwca 2026 19:47

Egzamin zdany!

Wynik: 28/40 punktów (70,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Który znacznik wyświetli tekst jako PRZEKREŚLONY (np. nieaktualny)?

<sub>

<s>

<b>

<em>

Znacznik <s> wyświetla tekst jako PRZEKREŚLONY - stosuje się go do treści nieaktualnych lub nieprawdziwych (np. stara cena). Dlatego przekreślenie daje <s>.

Pytanie 2

Sprawdzanie poprawności wypełnienia formularza, które ma przebiegać po stronie klienta, powinno być wykonane w języku

A. JavaScript

B. PHP

C. Ruby on Rails

D. CSS

Weryfikacja kompletności formularza po stronie przeglądarki jest kluczowym elementem interakcji użytkownika z aplikacją internetową. Do realizacji tego zadania najczęściej wykorzystuje się język JavaScript, który umożliwia dynamiczne manipulowanie strukturą HTML oraz reagowanie na zdarzenia użytkownika, takie jak kliknięcia czy wprowadzanie danych. Przykładem może być zdefiniowanie funkcji, która sprawdza, czy wszystkie wymagane pola formularza zostały uzupełnione przed jego wysłaniem. W tym celu można użyć zdarzenia 'submit', aby przechwycić moment wysłania formularza i przeprowadzić odpowiednie sprawdzenie. Standardy, takie jak W3C, zalecają stosowanie walidacji po stronie klienta, jako sposób na poprawę doświadczeń użytkownika i zmniejszenie obciążenia serwera. Przykład kodu JavaScript do walidacji formularza mógłby wyglądać następująco: function validateForm() { var x = document.forms["myForm"]["fname"].value; if (x == "") { alert("Imię musi być wypełnione"); return false; } }. Takie podejście nie tylko zwiększa użyteczność aplikacji, ale również pozwala na wczesne wykrywanie błędów, co może znacznie poprawić jakość danych przesyłanych do serwera.

Pytanie 3

Której klauzuli należy użyć w poleceniu CREATE TABLE, aby pole nie mogło pozostać puste?

CHECK

NOT NULL

DEFAULT

NULL

Klauzula NOT NULL w definicji kolumny wymusza, że pole musi mieć wartość - baza odrzuci próbę wstawienia wiersza bez niej. Stosuje się ją do danych obowiązkowych, np. nazwisko VARCHAR(50) NOT NULL, a także automatycznie dla kolumn klucza głównego. Często łączy się ją z DEFAULT, by przy braku wartości wstawić ustaloną domyślną. Dlatego aby pole nie mogło być puste, używa się NOT NULL.

Pytanie 4

Co w pasku adresu przeglądarki sygnalizuje, że połączenie ze stroną jest bezpieczne (szyfrowane HTTPS)?

A. ikona kłódki

B. nazwa serwera w nagłówku

C. dane whois domeny

D. adres IP serwera

Gdy strona działa przez HTTPS z ważnym certyfikatem, przeglądarka pokazuje w pasku adresu ikonę kłódki, a adres zaczyna się od https://. Oznacza to, że dane między przeglądarką a serwerem są szyfrowane, a tożsamość witryny potwierdzona certyfikatem. Dlatego bezpieczne połączenie sygnalizuje ikona kłódki.

Pytanie 5

Jakie wyrażenie logiczne powinno być użyte w języku JavaScript, aby zastosować operacje tylko dla wszystkich liczb ujemnych z przedziału jednostronnie domkniętego <-200,-100)?

A. (liczba >=-200) || (liczba>-100)

B. (liczba <=-200) && (liczba<-100)

C. (liczba >=-200) && (liczba<-100)

D. (liczba <=-200) || (liczba>-100)

Patrząc na błędne odpowiedzi, pierwsza z nich korzysta z operatora OR (||), co powoduje, że wyrażenie jest prawdziwe, jeśli chociaż jeden z warunków jest spełniony. Więc, jeśli liczba jest niższa niż -200, to pierwszy warunek będzie prawdziwy i całość też. To sprawia, że operacje mogą być wykonywane na liczbach, które nie mieszczą się w naszym przedziale, co jest sprzeczne z tym, co chcemy osiągnąć. Kolejna odpowiedź też używa operatora OR, ale jej warunek mówi, że liczba ma być większa niż -100. To prowadzi do sytuacji, gdzie każda liczba powyżej -100 jest uznawana za poprawną, co jest totalnie niezgodne z naszym zamysłem. Ostatnia odpowiedź ma operator AND, ale z kiepskimi warunkami. Warunek liczba <= -200 nie spełnia wymagań, bo nie bierze pod uwagę liczb w przedziale od -200 do -100, tylko te mniejsze niż -200. Dlatego takie wyrażenie nie zadziała jak trzeba i nie pozwoli na właściwe przetwarzanie liczb w wymaganym zakresie.

Pytanie 6

Jaką wartość wyświetli się po uruchomieniu poniższego kodu JavaScript?

javascript
document.write(Math.round(4.51) + Math.pow(2, 3));

A. 14

B. 13

C. 12

D. 11

Przyjrzyjmy się innym odpowiedziom. Widać, że każda z nich ma jakieś błędy w zrozumieniu działania funkcji w kodzie. Niepoprawne odpowiedzi proponują różne sumy, ale są one wynikiem złych obliczeń. No bo na przykład, 11 wychodzi tylko z 4 + 7, ale to nie ma zastosowania w tym przypadku, bo zaokrąglanie i potęgowanie dają inne wartości. Liczba 12 mogłaby być wynikiem zaokrąglenia do 4 i zmniejszenia 8 z Math.pow(2, 3), ale to też nie zgadza się z tym, co wyszło. Z kolei 14 jako suma 6 i 8 jest mylna, bo 6 nie jest wynikiem zaokrąglenia 4.51, tylko 5. Jak analizujemy Math.round i Math.pow, to widzimy, że są zgodne z dokumentacją ECMAScript, co daje solidne podstawy do obliczeń. Jak nie rozumiemy tych funkcji, to łatwo o błędy, więc warto znać podstawowe operacje matematyczne w programowaniu.

Pytanie 7

Jakiej informacji NIE umieszcza się w znaczniku <meta>?

A. o automatycznym odświeżaniu strony

B. o kodowaniu znaków

C. o autorze strony

D. o typie (wersji) dokumentu

Pozostałe informacje JAK NAJBARDZIEJ należą do <meta>: kodowanie znaków (charset), automatyczne odświeżanie (http-equiv="refresh") oraz autor strony (name="author"). Poza <meta> pozostaje deklaracja typu dokumentu <!DOCTYPE>.

Pytanie 8

Oznaczenie barwy w postaci #FF00E0 jest równoważne zapisowi

A. rgb(255, 0, 224)

B. rgb(F, 0, E0)

C. rgb(FF, 0, E0)

D. rgb(255, 0, 128)

Zapis #FF00E0 to klasyczny przykład koloru w notacji szesnastkowej, używanej w CSS i ogólnie w webdesignie. Cały haczyk polega na tym, że te literki i cyfry nie są traktowane jako tekst, tylko jako liczby w systemie o podstawie 16. Każde dwa znaki odpowiadają jednej składowej koloru: czerwonej, zielonej i niebieskiej. Czyli mamy strukturę: #RRGGBB. W tym konkretnym przypadku RR = FF, GG = 00, BB = E0.

Częsty błąd polega na traktowaniu tych liter dosłownie, jak w odpowiedziach typu rgb(F, 0, E0) czy rgb(FF, 0, E0). W zapisie rgb() wartości muszą być liczbami dziesiętnymi z zakresu 0–255, a nie ciągami znaków. Przeglądarka oczekuje tam konkretnych wartości natężenia składowych, a nie kodu szesnastkowego. FF to nie symbol, tylko liczba w systemie hex. Żeby ją poprawnie zinterpretować, trzeba przeliczyć ją na system dziesiętny: F to 15, więc FF = 15×16 + 15 = 255. Podobnie z E0: E to 14, więc E0 = 14×16 + 0 = 224. Z mojego doświadczenia to przeliczanie jest źródłem wielu pomyłek, szczególnie na początku nauki.

Inny typowy błąd myślowy to zgadywanie wartości na oko, jak w odpowiedzi rgb(255, 0, 128). Ktoś widzi intensywny kolor, więc daje maksymalny czerwony i jakąś średnią wartość niebieskiego. Problem w tym, że hex E0 to wcale nie jest 128, tylko 224, czyli dużo bliżej maksimum 255 niż środka skali. Takie „strzelanie” bez przeliczenia łamie spójność pomiędzy zapisem hex a rgb i prowadzi do zupełnie innego koloru niż zamierzony.

Dobra praktyka w branży jest taka, żeby zawsze pamiętać: zapis hex to trzy liczby 0–255 zapisane w bazie 16, a rgb() to te same liczby zapisane normalnie, po ludzku, w systemie dziesiętnym. Jeżeli pojawiają się litery A–F, to znaczy, że mamy do czynienia z systemem szesnastkowym i trzeba je potraktować jak cyfry 10–15, a nie jako jakiś tekst. To niby drobiazg, ale w pracy front-endowca albo grafika webowego ma ogromne znaczenie, bo precyzja kolorów jest kluczowa dla spójności całego projektu graficznego.

Pytanie 9

W języku CSS zdefiniowano styl. Sformatowana stylem sekcja będzie zawierała obramowanie o szerokości

div { border: solid 2px blue;
     margin: 20px;             }

A. 20 px oraz marginesy na zewnątrz tego obramowania.

B. 20 px oraz marginesy wewnątrz tego obramowania.

C. 2 px oraz marginesy na zewnątrz tego obramowania.

D. 2 px oraz marginesy wewnątrz tego obramowania.

Gratulacje, twoja odpowiedź jest poprawna! W CSS obramowanie (border) i margines (margin) są dwoma różnymi typami przestrzeni, które możemy zdefiniować wokół elementu. W tym pytaniu dokładnie określono styl obramowania jako linię ciągłą o szerokości 2 piksele. W praktyce jest to cienka linia otaczająca element na stronie. Z kolei margines zdefiniowany jako 20 pikseli to przestrzeń między obramowaniem a następnym elementem. Jest to zgodne ze standardami CSS, które mówią, że marginesy znajdują się zawsze na zewnątrz obramowania. To dlaczego '2 px oraz marginesy na zewnątrz tego obramowania' jest poprawną odpowiedzią. W praktyce, kontrolowanie obramowania i marginesów pozwala nam na precyzyjne ułożenie elementów na stronie, co jest kluczowym aspektem tworzenia responsywnych, atrakcyjnych stron internetowych.

Pytanie 10

W języku JavaScript, element został uzyskany przy pomocy metody getElementById. Jaką właściwość należy zastosować, aby zmienić zawartość tego elementu?

A. Body

B. HTML

C. innerHTML

D. innerBody

Właściwość innerHTML jest kluczowym elementem w manipulacji DOM (Document Object Model) w JavaScript. Umożliwia ona programistom modyfikację zawartości HTML danego elementu. Po pobraniu elementu za pomocą metody getElementById, można zmienić jego wewnętrzną zawartość, przypisując nowy tekst lub kod HTML do innerHTML. Na przykład, jeśli mamy element o id 'example', jego zawartość można zmienić w ten sposób: document.getElementById('example').innerHTML = 'Nowa zawartość'; To podejście jest powszechnie stosowane w dynamicznej aktualizacji treści stron internetowych, co jest szczególnie przydatne w aplikacjach jednostronicowych (SPA) oraz przy tworzeniu interaktywnych komponentów użytkownika. Warto również zauważyć, że używanie innerHTML wiąże się z pewnymi zagrożeniami, takimi jak wstrzykiwanie kodu (XSS), dlatego zawsze powinno się dbać o walidację i sanitację wprowadzanych danych. W praktyce, aby zwiększyć bezpieczeństwo aplikacji, można korzystać z innych metod manipulacji DOM, takich jak textContent lub createElement, które nie interpretują kodu HTML.

Pytanie 11

W języku PHP symbol "//" oznacza

A. początek komentarza jednoliniowego

B. początek skryptu

C. operator alernatywy

D. operator dzielenia całkowitego

W PHP znak "//" oznacza początek komentarza jednoliniowego. Komentarze są niezwykle ważnym elementem kodu, ponieważ pozwalają programistom na dodawanie objaśnień i notatek, które nie są wykonywane przez interpreter. Dzięki temu kod staje się bardziej czytelny i łatwiejszy w utrzymaniu, zwłaszcza w projektach zespołowych czy przy dłuższych skryptach. Na przykład, można użyć komentarza, aby wyjaśnić, jak działa dana funkcjonalność lub dlaczego podjęto określoną decyzję projektową. Ponadto, stosowanie komentarzy zgodnie z dobrymi praktykami zwiększa jakość dokumentacji projektu oraz ułatwia przyszłym programistom (lub samemu autorowi) zrozumienie logiki kodu. Warto również zauważyć, że w PHP istnieją inne sposoby komentowania, takie jak "#" dla komentarzy jednoliniowych oraz "/* ... */" dla komentarzy wieloliniowych. Użycie komentarzy w kodzie źródłowym jest istotnym aspektem programowania, promującym najlepsze praktyki związane z czytelnością i zarządzaniem projektami.

Pytanie 12

W regule CSS h1 { color: blue } czym jest h1?

A. wartością

B. deklaracją

C. klasą

D. selektorem

W regule h1 { color: blue } element h1 przed nawiasem klamrowym to SELEKTOR - wskazuje, których elementów dotyczy styl (tu wszystkich nagłówków <h1>). Dlatego h1 jest selektorem.

Pytanie 13

W CSS zapisano stylizację

css
p > i {color: blue}

oznacza to, że kolorem niebieskim zostanie wyświetlony

A. pogrubiony tekst akapitu

B. wszystkie teksty nagłówków, niezależnie od formatowania

C. cały tekst akapitu, niezależnie od jego stylizacji

D. pochylony tekst akapitu

W definicji CSS `p > i {color: blue}`, mamy do czynienia z selektorem, który odnosi się do elementów typu znajdujących się bezpośrednio wewnątrz elementu . Oznacza to, że wszystkie elementy , które są bezpośrednimi dziećmi elementu , będą miały kolor tekstu ustawiony na niebieski. Element w HTML jest często używany do oznaczania tekstu kursywą, co jest zgodne z semantyką dokumentu. Użycie koloru w tym kontekście podkreśla, że zmiana koloru dotyczy tylko tych fragmentów tekstu, które są specyficznie oznaczone jako kursywa. W praktyce, jeżeli mamy paragraf zawierający tekst oraz fragmenty w kursywie, to tylko te kursywne fragmenty będą przyjmować niebieski kolor. Przykładowo, w poniższym kodzie HTML: To jest kursywa oraz pogrubienie., tylko słowo 'kursywa' będzie miało kolor niebieski. Zgodność z W3C i standardami CSS zapewnia, że taki zapis będzie działał na większości przeglądarek. Warto zwrócić uwagę na hierarchię selektorów, która pozwala na precyzyjne określenie, które elementy mają być stylizowane w określony sposób.

Pytanie 14

Zaprezentowano tabelę stworzoną przy użyciu kodu HTML, bez zastosowania stylów CSS. Która część kodu HTML odnosi się do pierwszego wiersza tabeli?

A. Rys. C

B. Rys. D

C. Rys. B

D. Rys. A

Pierwszy wiersz tabeli HTML zazwyczaj zawiera nagłówki kolumn i jest oznaczony za pomocą znaczników <th> (table header). Zgodnie z dobrymi praktykami tworzenia tabel w HTML, nagłówki powinny być oddzielone od danych, aby poprawić zarówno estetykę, jak i funkcjonalność tabeli. W odpowiedzi Rys. D użyto znaczników <th> co poprawnie definiuje nagłówki kolumn. W ten sposób przeglądarki potrafią wyróżnić nagłówki, np. poprzez pogrubienie tekstu, co jest domyślnym zachowaniem. Zastosowanie <th> poprawia również dostępność tabel, ponieważ technologie asystujące lepiej interpretują strukturę danych w tabelach, co jest zgodne z wytycznymi WCAG (Web Content Accessibility Guidelines). Korzystając z <th>, można dodatkowo określić atrybut scope, który jeszcze bardziej precyzuje relacje w tabeli, co jest szczególnie przydatne w bardziej złożonych strukturach. W praktyce, kiedy projektujemy strony internetowe, stosowanie prawidłowych znaczników semantycznych jest kluczowe dla tworzenia zrozumiałego i dostępnego interfejsu użytkownika. Dlatego też wybór fragmentu z <th> jako reprezentującego pierwszy wiersz tabeli jest zgodny z zaleceniami i standardami nowoczesnego front-endu.

Pytanie 15

Którego atrybutu należy użyć w miejscu trzech kropek w znaczniku HTML5 <blockquote>, aby zdefiniować źródło cytatu?

<blockquote ...="https://pl.wikipedia.org">
Pokojowa Nagroda Nobla jest przyznawana kandydatom, którzy wykonali największą lub najlepszą
pracę na rzecz braterstwa między narodami
</blockquote>

A. alt

B. cite

C. src

D. href

Gratulacje, twoja odpowiedź jest poprawna. Atrybut 'cite' w znaczniku <blockquote> jest używany do definiowania źródła cytatu. Jest to zgodne z definicją tego atrybutu zawartą w specyfikacji HTML5. W praktyce, jeśli chcesz zacytować fragment tekstu z innego źródła na swojej stronie internetowej, możesz użyć znacznika <blockquote> i atrybutu 'cite' do określenia źródła cytatu, co jest zgodne z dobrymi praktykami branżowymi. Na przykład, <blockquote cite='https://www.example.com'> Tutaj umieść tekst cytatu </blockquote>. Dzięki temu, czytelnik może łatwo odnaleźć źródło cytowanego tekstu. Warto zaznaczyć, że choć atrybut 'cite' nie jest wyświetlany bezpośrednio na stronie, jest on użyteczny dla użytkowników technologii asystujących, takich jak czytniki ekranowe.

Pytanie 16

Jaką właściwość CSS należy zastosować, aby ustawić wewnętrzne marginesy dla danego elementu?

A. padding

B. hight

C. margin

D. width

Właściwość CSS, którą należy zastosować do definiowania marginesów wewnętrznych elementu, to padding. Padding określa przestrzeń wewnętrzną między zawartością elementu a jego granicami. Przy pomocy paddingu możemy dostosować, jak dużo przestrzeni chcemy mieć wokół tekstu, obrazów czy innych elementów wewnątrz danego kontenera. Na przykład, zastosowanie padding: 20px; w CSS sprawi, że wewnętrzny margines będzie wynosił 20 pikseli od wszystkich stron wokół zawartości. Na poziomie praktycznym, padding jest niezwykle użyteczny w projektowaniu responsywnych interfejsów użytkownika, ponieważ pozwala na lepsze dostosowanie elementów do różnych rozmiarów ekranów. Dobrą praktyką jest używanie paddingu w połączeniu z innymi właściwościami, takimi jak margin, aby uzyskać pełną kontrolę nad położeniem i rozkładem elementów na stronie. Warto także pamiętać, że w CSS możemy ustalać padding oddzielnie dla górnej, prawej, dolnej i lewej strony, co daje jeszcze większą elastyczność w projektowaniu.

Pytanie 17

Wskaż sposób oznaczania komentarzy wielowierszowych w kodzie PHP.

A. /* treść komentarza*/

B.

C. / treść komentarza/

D. // treść komentarza

W PHP składnia komentarzy jest bardzo konkretna i dość ściśle określona, więc drobna pomyłka w znakach powoduje, że interpreter nie potraktuje fragmentu jako komentarza, tylko jako zwykły tekst kodu – co zwykle kończy się błędem składni. Wiele osób myli pojęcia z innych technologii, np. z HTML albo z ogólnego zapisu tekstowego, i stąd biorą się nietrafione odpowiedzi.
Znak // w PHP oznacza komentarz, ale tylko jednowierszowy. Oznacza to, że wszystko od // do końca danej linii jest ignorowane, ale już kolejna linia jest znowu normalnym kodem. To jest bardzo wygodne do krótkich dopisków obok instrukcji, np. $x = 5; // liczba elementów. Nie można jednak w ten sposób w prosty sposób opisać większego bloku, który zajmuje kilka wierszy, bo każdy z nich musiałby zaczynać się od //. Technicznie da się, ale jest to nieczytelne i w większych projektach wygląda zwyczajnie słabo.
Zapis / treść komentarza/ wygląda trochę jak intuicyjna próba „otoczenia” tekstu ukośnikami, ale w składni PHP nie ma takiej konstrukcji. Pierwszy ukośnik jest traktowany jako początek operatora dzielenia, a dalsza część jako coś zupełnie innego, więc interpreter zgłosi błąd. To typowy błąd: ktoś kojarzy, że są jakieś ukośniki przy komentarzach, ale nie pamięta dokładnej kolejności i ilości znaków.
Z kolei  to składnia komentarza z języka HTML, a nie z PHP. W plikach .php często mieszamy kod PHP z kodem HTML i wtedy łatwo się pomylić, ale warto to rozdzielać w głowie: gdy jesteśmy „w środku” PHP, czyli pomiędzy znacznikami <?php i ?>, obowiązują zasady komentarzy z PHP: //, # oraz /* */. Natomiast gdy piszemy czysty HTML (poza blokiem PHP), wtedy używamy komentarza . Przenoszenie składni HTML do PHP po prostu nie zadziała, bo interpreter PHP tego nie rozumie.
Dobra praktyka jest taka, żeby świadomie wybierać rodzaj komentarza: // lub # do krótkich, jednowierszowych uwag oraz /* */ do dłuższych opisów, dokumentacji funkcji i klas. Mieszanie składni z różnych technologii albo wymyślanie własnych „ozdobnych” wariantów kończy się błędami i trudnym do utrzymania kodem. W programowaniu webowym, szczególnie w PHP, precyzyjna składnia komentarzy to drobiazg, ale bez niej szybko pojawiają się trudne do zlokalizowania problemy, więc warto mieć to dobrze poukładane.

Pytanie 18

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: left; } aside { float: left; }

B. aside {float: left; }

C. nav { float: right; }

D. nav { float: right; } section { float: right; }

Prawidłowa odpowiedź opiera się na tym, jak działają własności float w CSS i w jakiej kolejności przeglądarka renderuje elementy blokowe. Jeśli w dokumencie HTML kolejność znaczników to np. <aside>, potem <section>, a na końcu <nav>, to bez dodatkowego stylowania wszystkie trzy ustawią się pionowo, jeden pod drugim, w tej właśnie kolejności. Dodanie float zmienia sposób, w jaki elementy „odpływają” od normalnego przepływu dokumentu i jak układają się obok siebie.

W stylu nav { float: right; } section { float: right; } sprawiamy, że zarówno nav, jak i section są przesuwane do prawej krawędzi kontenera, natomiast aside (bez float) pozostaje w normalnym przepływie, czyli z lewej strony. Ponieważ przeglądarka układa elementy w kolejności występowania w kodzie, najpierw wyrenderuje aside po lewej, potem section „odpłynie” w prawo, a na końcu nav też „odpłynie” w prawo, ustawiając się po prawej stronie, ale dalej od góry niż section. Efekt wizualny jest taki, że po lewej mamy aside, po prawej nav, a section ląduje między nimi, dokładnie tak jak było pokazane na filmie.

Moim zdaniem to zadanie dobrze pokazuje, że przy floatach zawsze trzeba myśleć o trzech rzeczach naraz: kolejności elementów w HTML, kierunku „pływania” (left/right) oraz o tym, które elementy pozostawiamy w normalnym przepływie. W praktyce w nowoczesnych projektach częściej używa się flexboxa albo CSS Grid do takich układów, bo są czytelniejsze i mniej problematyczne. Przykładowo, zamiast kombinować z float, można by użyć display: flex; na kontenerze i ustawić order dla aside i nav. Float nadal jednak pojawia się w starszych layoutach i w zadaniach egzaminacyjnych, więc warto dobrze rozumieć jego zachowanie, choćby po to, żeby poprawnie modyfikować istniejące style lub naprawiać „rozjechane” układy w starszych projektach.

Pytanie 19

Na ilustracji pokazano strukturę bloków witryny internetowej. Który z elementów stylu strony jest zgodny z podanym układem? Dla uproszczenia pominięto cechy koloru tła, wysokości oraz czcionki)

A. #pierwszy {float:left; width:30%; }#drugi {clear:both; width:70%; }#trzeci {float:left; width:70%; }#czwarty {clear:both; }

B. #pierwszy{float:left; width:30%; }#drugi {clear:both; width:70%; }#trzeci {clear:both; width:70%; }#czwarty {float:left; width:100%; }

C. #pierwszy {float:left; width:30%;}#drugi {float:left; width:70%;}#trzeci {float:left; width:70%;}#czwarty {clear:both; }

D. #pierwszy { width: 30%; }#drugi { width: 70%; }#trzeci { width: 70%; }#czwarty { width: 100%; }

Wybór błędnych odpowiedzi wynika z nieprawidłowego zastosowania właściwości CSS float i clear oraz niewłaściwego przydzielania szerokości elementów. Pierwsza odpowiedź błędnie wykorzystuje clear:both dla drugiego bloku, co spowodowałoby, że zawsze zaczynałby on nowy wiersz, niezgodnie z przedstawionym układem. Ponadto szerokości bloków zostały nieoptymalnie przypisane. Trzecia odpowiedź nie wykorzystuje float, co oznacza, że elementy będą się ustawiały w porządku blokowym, jeden pod drugim, zamiast w jednym rzędzie. Takie podejście nie pasuje do przedstawionego układu, gdzie pierwszy blok jest obok drugiego i trzeciego. Czwarta odpowiedź błędnie stosuje clear dla trzeciego bloku oraz float dla czwartego bloku, co również zaburzyłoby układ bloków, ponieważ clear:both sprawia, że element zaczyna nowy wiersz. Float w tej sytuacji nie jest potrzebny dla czwartego bloku, ponieważ powinien on zajmować całą szerokość. Typowym błędem w rozumowaniu może być niezrozumienie, jak właściwości float i clear wpływają na przepływ dokumentu oraz jak szerokości procentowe działają w kontekście układu strony. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla tworzenia efektywnych i estetycznych układów stron.

Pytanie 20

Zapis CSS

margin: auto;

wskazuje, że marginesy są

A. równe domyślnym wartościom marginesów elementu, do którego są przypisane

B. stałe dla konkretnej przeglądarki, niezależnie od rozmiaru jej okna

C. obliczane przez przeglądarkę w taki sposób, aby element został wyśrodkowany poziomo

D. dziedziczone z elementu nadrzędnego dla danego obiektu

Wybór odpowiedzi, że marginesy są odziedziczone po elemencie rodzica, jest niepoprawny, ponieważ w CSS marginesy nie są dziedziczone tak jak inne właściwości, takie jak kolor tekstu czy czcionka. Marginesy są zazwyczaj stosowane jako zewnętrzna przestrzeń wokół elementów, a ich wartości są określane niezależnie od elementów rodzicielskich. Wartości marginesów są zdefiniowane dla danego elementu, a nie dziedziczone, co oznacza, że każde wystąpienie marginesu jest osobno specyficzne dla swojego elementu. Ponadto, stwierdzenie, że marginesy są stałe dla danej przeglądarki, niezależnie od rozmiaru jej okna, również jest błędne. CSS pozwala na elastyczne dopasowywanie marginesów i innych właściwości w zależności od układu strony i rozmiaru okna przeglądarki. Z kolei twierdzenie, że marginesy są równe domyślnym wartościom marginesów elementu, jest mylące, ponieważ domyślne wartości mogą różnić się w zależności od przeglądarki, a także są często nadpisywane przez style CSS. Typowym błędem myślowym jest zakładanie, że wszystkie właściwości CSS są dziedziczne, co prowadzi do nieporozumień w implementacji i projektowaniu układów stron. Warto zapoznać się z dokumentacją i standardami CSS, aby lepiej zrozumieć, jak działa model pudełkowy oraz właściwości marginesów.

Pytanie 21

Którą właściwość CSS należy zastosować, aby uzyskać efekt rozstrzelenia (zwiększonych odstępów) między literami?

letter-transform

text-space

letter-spacing

text-decoration

Odstęp między literami ustawia właściwość letter-spacing, np. letter-spacing: 3px. Wartość dodatnia rozsuwa litery (rozstrzelenie), ujemna je zbliża. Często stosuje się ją w nagłówkach i logotypach. Dlatego efekt rozstrzelenia liter daje letter-spacing.

Pytanie 22

Przedstawiony kod PHP nawiązuje połączenie z serwerem bazy danych. Jakiego typu operacje powinny się znaleźć w instrukcji warunkowej w miejscu trzech kropek?

$db = mysqli_connect("localhost", "root", "qwerty", "baza1");
if (!$db) {
...
}

A. Zamknięcie połączenia z bazą danych

B. Obsługa błędu przy nawiązywaniu połączenia

C. Przetwarzanie danych uzyskanych z bazy

D. Informacja o pomyślnym nawiązaniu połączenia z bazą

Obsługa błędu połączenia jest kluczowym elementem przy nawiązywaniu połączenia z bazą danych w PHP. Gdy używamy funkcji mysqli_connect, istotne jest, aby sprawdzić, czy połączenie zostało nawiązane poprawnie. W przypadku, gdy połączenie nie powiedzie się, funkcja mysqli_connect zwraca fałsz. W takich sytuacjach warto zaimplementować odpowiednią obsługę błędów, aby zrozumieć, co poszło nie tak, oraz działania, które powinny być podjęte. Dobrą praktyką jest wykorzystanie funkcji mysqli_connect_errno oraz mysqli_connect_error, które dostarczają szczegółowych informacji o błędzie. Na przykład, można wyświetlić komunikat o błędzie lub zalogować go do pliku w celu dalszej analizy. W ten sposób programista może szybko zidentyfikować problem, czy to związany z błędnym loginem, hasłem, czy problemami z serwerem bazy danych. Implementacja takiej obsługi błędów zwiększa stabilność aplikacji oraz ułatwia późniejsze diagnozowanie problemów, co jest istotne w profesjonalnym środowisku programistycznym.

Pytanie 23

Dana jest tablica n-elementowa o nazwie t[n] Zadaniem algorytmu zapisanego w postaci kroków jest wypisanie sumy

K1: i = 0; wynik = 0;
 K2: Dopóki i < n wykonuj K3 .. K4
     K3: wynik ← wynik + t[i]
     K4: i ← i + 2
 K5: wypisz wynik

A. sumy wszystkich elementów tablicy.

B. sumy tych elementów tablicy, których wartości są nieparzyste.

C. n-elementów tablicy.

D. co drugiego elementu tablicy.

Super rozebrałeś na czynniki pierwsze ten algorytm! Twoja odpowiedź 'co drugiego elementu tablicy' jest jak najbardziej trafna. W pytaniu chodzi o to, że algorytm sumuje co drugi element tablicy, zaczynając od pierwszego, a ten indeks to 0. Zmienna 'i' służy do poruszania się po tablicy i w każdej iteracji zwiększa się o 2. Dzięki temu pętla przeskakuje co drugi element, a te nieparzyste ignoruje. To naprawdę przydatna technika w programowaniu, bo pozwala na określony dostęp do danych. Takie algorytmy wykorzystuje się np. przy analizie danych z czujników, gdzie ważne są tylko wartości zapisane w regularnych odstępach.

Pytanie 24

Na ilustracji przedstawiono schemat rozmieszczenia elementów na stronie WWW, gdzie zazwyczaj umieszcza się stopkę strony?

A. 1

B. 4

C. 5

D. 2

Odpowiedź 5 jest poprawna ponieważ w typowym układzie strony WWW stopka umieszczana jest na samym dole strony i obejmuje całą jej szerokość. Stopka to sekcja strony internetowej która zawiera istotne informacje takie jak prawa autorskie polityka prywatności linki do mediów społecznościowych oraz dane kontaktowe. Jest to zgodne z konwencjami projektowania stron internetowych gdzie stopka pełni rolę miejsca do umieszczania informacji które są ważne lecz niekoniecznie powinny być umieszczone na samej górze strony. W praktyce projektowania stron internetowych stosuje się różne technologie takie jak HTML CSS oraz frameworki jak Bootstrap które umożliwiają łatwe tworzenie responsywnych stopek. Stopka powinna być dostępna na każdej podstronie co ułatwia nawigację użytkownikom. Takie rozmieszczenie poprawia również SEO poprzez umieszczanie linków wewnętrznych. Dbałość o szczegóły w projektowaniu stopki zgodnie z dobrymi praktykami UX/UI przyczynia się do lepszej użyteczności strony oraz zadowolenia użytkowników co jest kluczowe w nowoczesnym web designie.

Pytanie 25

Najłatwiejszym i najmniej czasochłonnym sposobem na przetestowanie funkcjonowania strony internetowej w różnych przeglądarkach oraz ich wersjach jest

A. zainstalowanie na kilku maszynach różnych przeglądarek i przeprowadzenie testu witryny

B. użycie emulatora przeglądarek internetowych, np. Browser Sandbox

C. testowanie strony w programie Internet Explorer, zakładając, że inne przeglądarki będą kompatybilne

D. skorzystanie z narzędzia do walidacji kodu HTML

Korzystanie z emulatora przeglądarek internetowych, takiego jak Browser Sandbox, to jedna z najskuteczniejszych metod na testowanie działania witryny w różnych przeglądarkach i ich wersjach. Emulatory umożliwiają symulację różnych środowisk przeglądarkowych bez potrzeby fizycznego instalowania wielu aplikacji na różnych urządzeniach. To znacząco przyspiesza proces testowania i pozwala na łatwe przełączanie się między wersjami przeglądarek. Przykładowo, za pomocą emulatora można szybko sprawdzić, jak strona zachowuje się w Chrome, Firefox czy Safari, co jest kluczowe dla zapewnienia spójnego doświadczenia użytkownika. Ponadto, korzystanie z takich narzędzi pozwala na testowanie z różnych systemów operacyjnych, co jest istotne w kontekście różnorodności urządzeń używanych przez użytkowników. Dobrze skonfigurowany emulator nie tylko pozwala na testowanie responsywności witryny, ale także na analizowanie błędów związanych z CSS czy JavaScript, co przekłada się na wyższą jakość końcowego produktu. Zastosowanie emulatorów jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie tworzenia aplikacji webowych, które powinny być dostępne i funkcjonalne w różnych przeglądarkach.

Pytanie 26

Na podstawie jakiego parametru oraz z ilu tabel będą zwrócone wiersze w wyniku podanego zapytania?

SELECT * FROM producent, hurtownia, sklep, serwis WHERE
producent.nr_id = hurtownia.nr_id AND
producent.wyrob_id = serwis.wyrob_id AND
hurtownia.nr_id = sklep.nr_id AND
sklep.nr_id = serwis.nr_id AND
producent.nr_id = 1;

A. Na podstawie parametru wyrob_id tylko dla trzech tabel

B. Na podstawie parametru nr_id dla wszystkich tabel

C. Na podstawie parametru wyrob_id tylko dla trzech tabel

D. Na podstawie parametru nr_id tylko dla trzech tabel

Analizując błędne odpowiedzi można zauważyć że kluczowym aspektem w tym pytaniu jest zrozumienie zastosowania parametrów w klauzuli WHERE Odpowiedzi sugerujące selekcję według parametru wyrob_id są nieprawidłowe ponieważ w klauzuli WHERE dominującą rolę odgrywa parametr nr_id choć występuje tam także warunek dotyczący wyrob_id to jednak główną funkcją jest połączenie tabel według nr_id Jest to typowy błąd wynikający z nieuwzględnienia hierarchii oraz sposobu połączenia tabel w relacyjnych bazach danych Ponadto niektóre odpowiedzi ograniczają się wyłącznie do trzech tabel co również jest błędne ponieważ zapytanie obejmuje wszystkie cztery wymienione tabele producent hurtownia sklep i serwis Koncentracja na jednej lub dwóch tabelach często bierze się z pominięcia kluczowych związków logicznych między tabelami jak w przypadku odpowiedzi które ograniczają scope do mniejszej liczby tabel niż rzeczywiście obejmuje zapytanie Kluczową umiejętnością jest zrozumienie jak różne parametry mogą wpływać na wybór danych zwłaszcza w kontekście tworzenia złożonych zapytań SQL gdzie przemyślane zastosowanie klauzul jest niezbędne do efektywnego zarządzania danymi i unikania niepoprawnych interpretacji wyników Właściwe zrozumienie jak parametry takie jak nr_id czy wyrob_id funkcjonują w zapytaniach pozwala na ich poprawne i skuteczne zastosowanie co jest kluczowe w profesjonalnym podejściu do pracy z bazami danych

Pytanie 27

Jak określa się proces przedstawiania informacji zawartych w dokumencie elektronicznym w formie odpowiedniej dla konkretnego środowiska?

A. Mapowanie

B. Renderowanie

C. Teksturowanie

D. Rasteryzacja

Renderowanie to proces, w którym dane zawarte w dokumencie elektronicznym są przekształcane w formę wizualną, która jest zrozumiała dla użytkownika. W praktyce oznacza to przekształcenie informacji na ekranie w sposób odpowiedni do kontekstu, w jakim są prezentowane. Renderowanie jest kluczowe w takich technologiach jak HTML, CSS oraz JavaScript, gdzie przetwarzane są dokumenty webowe, a ich wygląd oraz interaktywność są dostosowywane do możliwości przeglądarek. Przykładem zastosowania renderowania może być proces wyświetlania stron internetowych, gdzie przeglądarka interpretując kod HTML, CSS i JavaScript, renderuje dynamiczne treści, obrazy oraz elementy interaktywne. Rekomendowane praktyki branżowe dotyczące renderowania obejmują optymalizację czasu ładowania stron poprzez techniki, takie jak lazy loading, a także zapewnienie dostępności poprzez poprawne użycie znaczników semantycznych. W kontekście grafiki komputerowej, renderowanie jest również używane do generowania obrazów z modeli 3D, gdzie zaawansowane algorytmy renderujące tworzą realistyczne obrazy w grach komputerowych czy symulacjach wizualnych. Zrozumienie procesu renderowania jest kluczowe dla twórców treści cyfrowych, programistów oraz specjalistów od UX/UI.

Pytanie 28

Kod umieszczony w ramce spowoduje wyświetlenie liczb

A. 2 4 6 8

B. 1 3 5 7 9

C. 2 4 6 8 10

D. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

Prawidłowa odpowiedź to 2 4 6 8 10 co wynika z działania przedstawionego kodu PHP. Pętla for rozpoczyna się od wartości zmiennej x równej 1 i zwiększa ją o jeden przy każdej iteracji aż do osiągnięcia wartości 10 włącznie. Instrukcja if($x % 2 != 0) continue oznacza że dla każdej nieparzystej liczby x wykonanie reszty kodu pętli jest pomijane i kontynuowane jest od kolejnej iteracji. Oznacza to że tylko liczby parzyste są wypisywane na ekranie co zgadza się z przedstawioną odpowiedzią. W praktyce taka konstrukcja jest używana do filtrowania danych gdzie chcemy przetwarzać tylko określone warunki. Stosowanie operatora modulo % jest standardową techniką do sprawdzania podzielności liczb co jest często wykorzystywane w programowaniu np. do selekcji danych lub w algorytmach kryptograficznych. Dobrą praktyką jest również używanie instrukcji continue gdy chcemy zminimalizować zagnieżdżenie kodu i poprawić jego czytelność poprzez eliminację zbędnych bloków else. Użycie pętli for z takim warunkiem pozwala na efektywne przetwarzanie dużych zbiorów danych co jest kluczowe w aplikacjach wymagających wysokiej wydajności.

Pytanie 29

W przedstawionym kodzie HTML zastosowany styl CSS jest stylem

<p style="color:red;">To jest przykładowy akapit.</p>

A. zewnętrznym

B. dynamicznym

C. nagłówkowym

D. lokalnym

Styl CSS zastosowany w podanym kodzie HTML to styl lokalny, ponieważ jest zdefiniowany bezpośrednio w tagu HTML za pomocą atrybutu 'style'. Taki sposób definiowania stylów pozwala na przypisanie unikalnych stylów do konkretnego elementu na stronie, co jest szczególnie przydatne, gdy chcemy szybko zmienić wygląd jednego elementu bez wpływania na inne. Przykładem lokalnego stylu jest ustawienie koloru tekstu akapitu na czerwony, co można zaobserwować w atrybucie 'style="color:red;"'. Warto zauważyć, że lokalne style mają wyższy priorytet od stylów zewnętrznych i wewnętrznych, co oznacza, że jeśli ten sam element ma przypisany styl zewnętrzny, lokalny styl go nadpisze. W kontekście standardów CSS, lokalne style są zgodne z zasadami kaskadowości, która określa, jak łączyć różne źródła stylów. Z perspektywy użyteczności, chociaż lokalne style mogą być wygodne, ich nadmierne stosowanie prowadzi do trudności w utrzymaniu kodu, dlatego zaleca się ich używanie w ograniczonym zakresie.

Pytanie 30

W zamieszczonym kodzie PHP, który łączy się z serwerem bazy danych, jakie działania powinny być umieszczone w instrukcji warunkowej w miejscu trzech kropek?

$db = mysqli_connect("localhost","root","qwerty","baza1");
if ( !$db ) {
 ...
}

A. Przetwarzanie danych otrzymanych z bazy

B. Zarządzanie błędem połączenia

C. Zamknięcie połączenia z bazą danych

D. Informacja o udanym połączeniu z bazą

W przypadku nawiązywania połączenia z bazą danych kluczowym aspektem jest sprawdzenie czy połączenie zostało nawiązane pomyślnie. W PHP funkcja mysqli_connect() zwraca false w przypadku nieudanego połączenia dlatego pierwszym krokiem po jej użyciu powinno być sprawdzenie czy połączenie zostało zainicjowane poprawnie. W sytuacji gdy połączenie nie powiedzie się należy wykonać odpowiednie czynności obsługi błędu. Najczęściej stosowaną praktyką jest wyświetlenie użytkownikowi komunikatu o błędzie oraz zapisanie szczegółów błędu do logów systemowych co umożliwia późniejszą diagnostykę problemu. Można to zrealizować za pomocą funkcji mysqli_connect_error() która zwraca szczegóły błędu połączenia. Obsługa błędów na tym etapie jest zgodna z dobrymi praktykami programistycznymi i pomaga zapobiegać sytuacjom w których aplikacja działałaby w sposób nieprzewidywalny lub nieefektywny. Prawidłowe zarządzanie błędami połączenia jest niezbędne do tworzenia stabilnych i bezpiecznych aplikacji internetowych. Ponadto pozwala na wczesne wykrycie problemów konfiguracyjnych takich jak nieprawidłowe dane logowania czy brak dostępu do serwera bazy danych.

Pytanie 31

Przedstawiono fragment HTML, który nie przechodzi poprawnej walidacji. Błąd walidacyjny tego kodu dotyczy

<!DOCTYPE html>
 <html>
  <head>
   <title>Test</title>
  </head>
  <body>
   <img src="obraz.gif alt="Obrazek">
   <h1>Rozdział 1</h1>
   <p>To jest tekst paragrafu, ... </p>
   <br>
   <img src="obraz.gif" alt="Obrazek">
  </body>
 </html>

A. niedomknięcia znacznika br.

B. braku cudzysłowu.

C. niedomknięcia znacznika img.

D. powtórzenia nazwy pliku graficznego.

Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Błąd walidacji w kodzie HTML na obrazku wynikał z braku cudzysłowu. W HTML atrybuty powinny być zawsze otoczone cudzysłowami, są to pojedyncze (' ') lub podwójne (" "), co jest wymogiem poprawnej walidacji kodu. Atrybuty, którym nie przydzielono wartości, mogą powodować problemy w przeglądarkach, co z kolei prowadzi do błędów walidacji. Dlatego zawsze należy pamiętać o otoczeniu atrybutów cudzysłowami, aby zapewnić poprawne działanie strony internetowej. Prawidłowo zapisany atrybut w tagu HTML powinien wyglądać tak: <img src="obrazek.jpg">. W praktyce niezgodność z tą konwencją może prowadzić do nieprawidłowego wyświetlania strony lub jej elementów. Dlatego zawsze warto zwracać uwagę na poprawność składni podczas pisania kodu HTML.

Pytanie 32

Instrukcja przypisania elementu do tablicy w języku JavaScript dotyczy tablicy:

Tablica['technik'] = 'informatyk';

A. numerycznej.

B. asocjacyjnej.

C. wielowymiarowej.

D. statycznej.

Najpierw omówmy odpowiedź 'statyczna'. 'Statyczna' tablica to termin, który odnosi się do tablic o stałej wielkości, które nie mogą być dynamicznie zmieniane. W języku JavaScript jednak, tablice są dynamiczne i ich wielkość może być zmieniana w dowolnym momencie. Wybór odpowiedzi 'numeryczna' sugeruje niezrozumienie podstawowych właściwości tablic w JavaScript. Tablice numeryczne są strukturami danych, które używają numerów jako indeksów, ale to nie jest to, co pokazano na zdjęciu - tutaj kluczem jest ciąg znaków. Wybór odpowiedzi 'wielowymiarowa' wskazuje na błędną interpretację przedstawionego obrazu. Tablica wielowymiarowa to tablica tablic, a na zdjęciu pokazano jednowymiarową tablicę asocjacyjną. Pamiętaj, że rozumienie różnych rodzajów tablic i ich zastosowań jest kluczowe dla skutecznego programowania w JavaScript.

Pytanie 33

Jaką relację w projekcie bazy danych powinno się ustalić pomiędzy tabelami przedstawionymi na rysunku, przy założeniu, że każdy klient sklepu internetowego złoży co najmniej dwa zamówienia?

A. 1:n, gdzie 1 jest po stronie Klienta, a wiele po stronie Zamówienia

B. 1:1

C. n:n

D. 1:n, gdzie 1 znajduje się po stronie Zamówienia, a wiele po stronie Klienta

Relacja 1:n, gdzie 1 jest po stronie Klienta, a wiele po stronie Zamówienia, oznacza, że każdy klient może mieć wiele zamówień, ale każde zamówienie jest powiązane dokładnie z jednym klientem. To podejście odpowiada rzeczywistości większości sklepów internetowych, gdzie klienci wielokrotnie dokonują zamówień. Projektując bazę danych zgodnie z tą relacją, stosujemy klucz obcy w tabeli Zamówienia, który odwołuje się do klucza głównego w tabeli Klient. Jest to zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu baz danych, które zalecają minimalizowanie redundancji i zapewnienie integralności danych. Praktyczne zastosowanie tego modelu umożliwia łatwe śledzenie historii zamówień klientów, co jest kluczowe dla analizy sprzedaży i zarządzania relacjami z klientami. Relacja 1:n jest jedną z najczęściej stosowanych w modelowaniu danych, co potwierdza jej uniwersalność i skuteczność w różnych systemach informatycznych, od sklepów internetowych po systemy zarządzania zasobami ludzkimi.

Pytanie 34

Którego zdarzenia użyć, aby funkcja JavaScript uruchomiła się PO ZAŁADOWANIU strony?

onkeydown

onmouseout

onclick

onload

Zdarzenie onload uruchamia funkcję dopiero PO całkowitym załadowaniu strony lub elementu - gdy gotowe są wszystkie zasoby (obrazy, style, skrypty). Dlatego skrypt operujący na elementach strony często startuje właśnie z <body onload="start()">, by mieć pewność, że dany element już istnieje w drzewie DOM. Zapamiętaj: „load” = wczytano - dopiero wtedy działaj.

Pytanie 35

W HTML, aby dodać obrazek z tekstem przylegającym, umiejscowionym na środku obrazka, trzeba użyć znacznika

A. <img src="/obrazek.png" alt="obraz4">tekst

B. <img src="/obrazek.png" alt="obraz3" height="50%">tekst

C. <img src="/obrazek.png" alt="obraz2" align="middle">tekst

D. <img src="/obrazek.png" alt="obraz1" hspace="30px">tekst

Aby wstawić obrazek z tekstem przyległym w HTML, należy skorzystać ze znacznika <img> z atrybutem align ustawionym na 'middle'. Atrybut align jest przestarzały w HTML5, ale nadal może być używany w kontekście tekstów przylegających do obrazków. Ustawiając 'middle', obrazek będzie wyśrodkowany w pionie względem linii tekstu, co pozwala na estetyczne umiejscowienie obrazu w odniesieniu do towarzyszącego mu tekstu. Dobrym przykładem jest zastosowanie <img src='/obrazek.png' alt='obraz2' align='middle'>tekst, co sprawia, że obrazek staje się integralną częścią tekstu, a nie tylko jego dodatkiem. W kontekście standardów, warto zauważyć, że HTML5 zaleca stosowanie CSS do pozycjonowania, dlatego bardziej współczesnym podejściem byłoby użycie stylów CSS, np. 'vertical-align: middle'. Można to osiągnąć poprzez dodanie klasy do obrazka oraz odpowiedniego stylu CSS. Chociaż align jest przestarzały, jego rozumienie jest istotne dla osób przystosowujących starsze strony do nowych standardów.

Pytanie 36

Jakie skutki wywoła poniższy fragment kodu w języku JavaScript?

n = "Napis1"; s = n.length;

A. Wyświetli liczbę znaków napisu z zmiennej n

B. Przypisze wartość zmiennej n do zmiennej s

C. Przypisze zmiennej s wartość odpowiadającą długości tekstu w zmiennej n

D. Przypisze zmiennej s część napisu ze zmiennej n o długości określonej przez zmienną length

Odpowiedzi 1, 2 oraz 4 są niepoprawne z różnych powodów, co wskazuje na nieporozumienia w zakresie działania właściwości length w JavaScript. W przypadku pierwszej odpowiedzi, twierdzenie, że zmienna n zostanie przypisana do zmiennej s, jest błędne. Wartości zmiennych są przypisywane, a nie same zmienne. Odpowiedź ta ignoruje fakt, że w kodzie następuje użycie operatora przypisania, co skutkuje przekazaniem wartości długości napisu. W kontekście drugiej odpowiedzi, należy podkreślić, że chociaż skrypt nie wyświetla bezpośrednio długości napisu, to długość jest przypisana do zmiennej s, co jest kluczowe dla dalszego użycia tej wartości. Ostatnia odpowiedź, mówiąca o przypisaniu fragmentu napisu o określonej długości, jest również myląca, ponieważ length dotyczy całkowitej liczby znaków w napisie, a nie jego fragmentu. Programiści często mylą funkcjonalności związane z długością łańcuchów znakowych z metodami, które pozwalają na wyodrębnienie części tekstu, takimi jak substring lub slice. Zrozumienie różnicy między tymi operacjami jest istotne dla efektywnego programowania i pracy z danymi tekstowymi.

Pytanie 37

W CSS zapis selektora

p > i { color: red;}

wskazuje, że kolorem czerwonym będzie wyróżniony

A. wszystkie teksty w znaczniku lub każdy tekst w znaczniku

B. tylko ten tekst znacznika , który ma przypisaną klasę o nazwie i

C. jedynie tekst w znaczniku , który znajduje się bezpośrednio wewnątrz znacznika

D. każdy tekst w znaczniku z wyjątkiem tych w znaczniku

Odpowiedź ta jest poprawna, ponieważ selektor CSS <pre>p > i { color: red; }</pre> definiuje regułę, która odnosi się jedynie do elementów znajdujących się bezpośrednio wewnątrz elementu . Operator > jest selektorem potomka bezpośredniego, co oznacza, że tylko te , które są bezpośrednio dzieckiem , będą miały przypisany kolor czerwony. Na przykład, jeśli w kodzie HTML mamy Tekst, to ten tekst będzie czerwony. Z drugiej strony, jeżeli znajduje się zagnieżdżone w innym elemencie wewnątrz , jak Tekst, to ten tekst nie będzie formatowany na czerwono. Tego typu selektory są niezwykle przydatne w praktycznym zastosowaniu, gdyż pozwalają na precyzyjne określenie stylów dla konkretnych elementów, co jest zgodne z najlepszymi praktykami projektowania stron internetowych, takimi jak utrzymanie czytelności kodu i unikanie niezamierzonych efektów formatowania.

Pytanie 38

Jakie są wyniki wykonania zapytania SQL?

SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia=5;

A. ilość uczniów, których średnia ocen wynosi 5

B. suma ocen uczniów z średnią 5

C. łączna liczba uczniów

D. średnia wszystkich ocen uczniów

Zapytanie SQL używa funkcji COUNT aby policzyć liczbę rekordów w tabeli Uczniowie spełniających warunek srednia=5 Klauzula WHERE ogranicza zestaw zliczanych rekordów do tych gdzie średnia ocen ucznia wynosi dokładnie 5 W efekcie wynik zapytania odpowiada liczbie uczniów mających średnią ocen równą 5 Takie podejście jest powszechnie stosowane w analizie danych gdzie wymagane jest określenie liczby jednostek spełniających konkretne kryteria Zastosowanie COUNT w połączeniu z WHERE umożliwia precyzyjną kontrolę nad analizowanym zbiorem danych co jest standardem w wielu systemach bazodanowych Praktyczne zastosowanie tej techniki można spotkać w raportowaniu wyników nauczania generowaniu statystyk czy w analizach biznesowych gdzie kluczowe jest zrozumienie struktury i charakterystyki danych Zapytanie to ilustruje dobrą praktykę pracy z bazami danych polegającą na efektywnym i precyzyjnym formułowaniu zapytań w celu uzyskania wartościowych i precyzyjnych informacji

Pytanie 39

W pokazanym fragmencie zapytania w języku SQL, polecenie SELECT ma na celu uzyskanie wyników z komendy SELECT COUNT(wartosc) FROM....?

A. liczbę rekordów

B. średnią wartości w kolumnie wartosc

C. średnią wartości w tabeli

D. sumę wartości w kolumnie wartosc

W analizowanych odpowiedziach, wybór średniej tabeli, sumy w kolumnie wartosc oraz średniej w kolumnie wartosc jest niepoprawny z uwagi na różnice między funkcjami agregującymi. Średnia tabeli oznaczałaby zliczenie wartości i ich podzielenie przez liczbę elementów, co w przypadku użycia COUNT nie ma miejsca, ponieważ COUNT nie oblicza średniej, a jedynie zlicza ilość rekordów. Dodatkowo, funkcja SUM, która zlicza sumę wartości w określonej kolumnie, wymaga użycia innej syntaktyki, na przykład SELECT SUM(wartosc) FROM... Ponadto, gdyby celem zapytania było zwrócenie średniej wartości w kolumnie wartosc, należałoby użyć zapytania SELECT AVG(wartosc) FROM..., które jest odrębną funkcją od COUNT i ma zupełnie inny cel. W związku z tym, każda z wymienionych odpowiedzi, które sugerują zwrócenie średniej lub sumy, są technicznie błędne, ponieważ nie odpowiadają na zapytanie, które jest skoncentrowane na zliczaniu ilości wierszy, co jest fundamentalną funkcjonalnością polecenia COUNT w systemach baz danych.

Pytanie 40

Wskaż funkcję JavaScript, która umożliwia obliczenie połowy kwadratu liczby podanej jako argument.

A. function wynik(a) { return a*2/2; }

B. function wynik(a) { return 2*a/a; }

C. function wynik(a) { return a*a/2; }

D. function wynik(a) { return a/2+a/2; }

W analizie niepoprawnych odpowiedzi można zauważyć kilka typowych pomyłek, które prowadzą do błędnych obliczeń. Pierwsza z odpowiedzi, 'function wynik(a) { return a/2+a/2; }', jest myląca, ponieważ ta funkcja w rzeczywistości wykonuje dodawanie dwóch połówek liczby, co prowadzi do uzyskania wartości równiej 'a', a nie połowy kwadratu. W ten sposób nie realizuje postawionego celu. Druga propozycja, 'function wynik(a) { return a*2/2; }', również nie przynosi oczekiwanego rezultatu. Ta funkcja najpierw mnoży 'a' przez 2, a następnie dzieli przez 2, co ponownie prowadzi do wartości równej 'a'. Takie podejście jest nieefektywne i nie spełnia wymogów zadania. Kolejna odpowiedź, 'function wynik(a) { return 2*a/a; }', jest całkowicie błędna, ponieważ ta funkcja po prostu zwraca wartość 2, niezależnie od wartości 'a', co jest niezgodne z definicją obliczania połowy kwadratu liczby. W każdym z przypadków dostrzegamy brak zrozumienia podstawowych operacji arytmetycznych oraz ich zastosowania w kontekście funkcji. Typowym błędem jest skupienie się na manipulacji wartością 'a', zamiast zrozumienia, że celem jest obliczenie kwadratu tej liczby, a następnie podzielenie wyniku przez 2, co jest kluczowym elementem zadania.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej