Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 6 maja 2026 18:56
Data zakończenia: 6 maja 2026 19:13

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakie prawa: CREATE, ALTER, DROP zostały użyte w poleceniu GRANT?

A. pobierania danych z bazy

B. przyznawania uprawnień innym użytkownikom

C. pracy z danymi

D. pracy ze strukturą

Odpowiedź dotycząca manipulowania strukturą jest poprawna, ponieważ polecenia GRANT z zestawem praw CREATE, ALTER i DROP koncentrują się na zmianie i zarządzaniu strukturą bazy danych. CREATE pozwala na tworzenie nowych obiektów w bazie danych, takich jak tabele czy widoki. ALTER umożliwia modyfikację istniejących obiektów, na przykład dodawanie kolumn do tabeli. DROP służy do usuwania obiektów z bazy danych. Przykładowo, po nadaniu uprawnień CREATE, użytkownik może utworzyć nową tabelę, co jest kluczowe w procesie projektowania bazy danych. W praktyce, odpowiednie zarządzanie tymi uprawnieniami jest istotne w kontekście bezpieczeństwa i organizacji danych. Standardy branżowe, takie jak te określone przez SQL ANSI, zalecają precyzyjne zarządzanie uprawnieniami, aby uniknąć nieautoryzowanych zmian w strukturze bazy danych, co może prowadzić do utraty danych lub naruszeń bezpieczeństwa.

Pytanie 2

W CSS zapis selektora p > i { color: red; } wskazuje, że kolor czerwony zostanie zastosowany do

A. tylko tego tekstu w znaczniku <p>, który ma przypisaną klasę o nazwie i

B. wyłącznie tekstu w znaczniku <i>, który znajduje się bezpośrednio wewnątrz znacznika <p>

C. wszelkiego tekstu w znaczniku <p> lub wszelkiego tekstu w znaczniku <i>

D. wszystkiego tekstu w znaczniku <p> z wyjątkiem tekstu w znaczniku <i>

Zapis selektora CSS p > i { color: red; } jest precyzyjny i wskazuje, że kolor czerwony zostanie zastosowany wyłącznie do elementów <i>, które znajdują się bezpośrednio w obrębie elementu <p>. Warto zrozumieć, że symbol '>' oznacza selektor dziecka, co oznacza, że styl dotyczy tylko tych <i>, które są bezpośrednimi potomkami <p>. Przykładowo, jeśli mamy strukturę HTML:<p>To jest <i>przykład</i> tekstu <i>z <i>zagnieżdżonym</i> elementem</i>.</p>, to tylko pierwszy znacznik <i> (czyli "przykład") będzie miał kolor czerwony, ponieważ drugi znacznik <i> jest zagnieżdżony i nie jest bezpośrednim dzieckiem <p>. W kontekście standardów CSS, stosowanie selektorów dziecka jest zalecane, gdyż pozwala na precyzyjniejsze określenie, do których elementów styl ma być zastosowany, co w praktyce ułatwia zarządzanie stylami na stronach z bardziej złożoną strukturą HTML.

Pytanie 3

Aby poprawnie udokumentować poniższą linię kodu, trzeba po znakach // dodać komentarz: ```document.getElementById("napis").innerHTML = Date(); //```

A. błędne informacje

B. wyświetlenie daty i czasu w elemencie o id = napis

C. wyświetlenie tekstu "Date()" w elemencie o id = napis

D. zmiana stylizacji atrybutu innerHTML

Odpowiedzi takie jak 'wyświetlenie tekstu "Date()" w znaczniku o id = napis' oraz 'zmiana stylu atrybutu innerHTML' zawierają pewne nieporozumienia dotyczące działania JavaScript. Pierwsza z tych odpowiedzi sugeruje, że kod wyświetli tekst 'Date()', co jest błędne, ponieważ funkcja 'Date()' jest wywoływana, a nie traktowana jako tekst. W rezultacie, zamiast tego, otrzymujemy obiekt daty, który jest przetwarzany i konwertowany na ciąg tekstowy przedstawiający aktualną datę i czas. Ponadto, odpowiedź mówiąca o 'zmianie stylu atrybutu innerHTML' wprowadza w błąd, ponieważ 'innerHTML' nie jest używane do zmiany stylów CSS, ale do manipulacji zawartością HTML. Atrybut 'innerHTML' odpowiada za zawartość wewnętrzną elementu, a nie za jego stylizację. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich niepoprawnych konkluzji obejmują mylenie funkcji, które zwracają wartości, z tekstami literalnymi oraz niepełne zrozumienie różnicy między manipulacją treścią a stylami CSS. Aby uniknąć tych nieporozumień, ważne jest, aby zawsze dokładnie analizować, co dany fragment kodu robi i jakie są jego skutki w kontekście całej aplikacji.

Pytanie 4

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. części wspólnej.

B. grupowania.

C. wykluczenia.

D. sumy.

W tym zadaniu łatwo się pomylić, bo w grafice wektorowej mamy kilka różnych funkcji, które na pierwszy rzut oka wyglądają podobnie: łączą obiekty w coś, co zachowuje się jak jeden element. Jednak ich działanie „pod maską” jest zupełnie inne. Funkcje typu suma, wykluczenie czy część wspólna to klasyczne operacje boolowskie na kształtach. One zmieniają geometrię obiektów, czyli tworzą nową ścieżkę wynikową na podstawie przecięcia lub połączenia istniejących. W praktyce oznacza to, że jeśli zastosujesz sumę na tekście i wielokącie, program najczęściej zamieni tekst na krzywe i połączy wszystko w jedną ścieżkę. Efekt wizualny może być fajny, ale edytowalność tekstu przepada. Nie możesz już po prostu zmienić czcionki czy liter, bo to nie jest tekst, tylko zestaw węzłów. Podobnie z wykluczeniem: ta operacja tworzy „dziurę” jednego obiektu w drugim. Używa się jej np. do wycinania napisu z tła lub tworzenia maski. To jest typowy trik przy projektach logotypów albo efektach dekoracyjnych. Ale z punktu widzenia pytania – to działanie jest destrukcyjne dla tekstu, bo znowu zamienia go na kształt i łączy z wielokątem w sposób nieodwracalny (poza cofnięciem operacji). Część wspólna działa jeszcze ostrzej: zostawia tylko obszar, w którym obiekty się nakładają. Reszta jest tracona. To też jest operacja geometryczna, a nie organizacyjna. Typowy błąd myślowy polega na założeniu, że „skoro po operacji mam jeden obiekt, to znaczy, że to jest to samo co grupowanie”. Niestety nie. Grupowanie nie modyfikuje kształtów, tylko tworzy kontener logiczny – tak jakbyś w folderze trzymał kilka plików. Możesz je potem rozgrupować i wszystko wraca do stanu sprzed grupowania. Operacje suma, wykluczenie, część wspólna są destrukcyjne względem oryginalnych obiektów, bo generują nową ścieżkę zamiast starych. W kontekście dobrych praktyk w grafice komputerowej i multimediach przyjmuje się, że dopóki chcesz zachować pełną edytowalność (szczególnie tekstów), używasz grupowania, warstw i wyrównywania, a dopiero na późnym etapie projektu stosujesz operacje boolowskie, i to świadomie, wiedząc, że cofasz się już tylko historią edycji. Dlatego w pytaniu, gdzie mowa jest wprost o połączeniu tekstu i wielokąta w jeden obiekt w sposób odwracalny, jedyną sensowną odpowiedzią jest funkcja grupowania, a nie suma, wykluczenie czy część wspólna.

Pytanie 5

Do stworzenia układu strony z trzema kolumnami umieszczonymi obok siebie, można wykorzystać styl CSS

A. .kolumny{ clear: both; height: 33%; }

B. .kolumny{ float: left; width: 40%;}

C. .kolumny{ float: right; height: 33%; }

D. .kolumny{ float: left; width: 33%; }

Aby stworzyć szablon strony internetowej z trzema kolumnami obok siebie, kluczowe jest zastosowanie odpowiednich właściwości CSS. Właściwość 'float' z wartością 'left' pozwala na przesunięcie elementów w lewo, co umożliwia ich równoległe wyświetlanie w poziomie. Ustawienie szerokości każdej kolumny na 33% zapewnia, że wszystkie trzy kolumny zajmą równą część dostępnej przestrzeni w kontenerze. To podejście jest zgodne z zasadami projektowania responsywnego, umożliwiając dostosowanie układu do różnych rozmiarów ekranów. Przykładowo, definiując klasę .kolumny w CSS jako '.kolumny{ float: left; width: 33%; }', uzyskujemy pożądany efekt trzech kolumn. Warto również zdefiniować kontener dla kolumn, aby uniknąć problemów z 'clearfix'. Takie podejście wspiera standardy W3C dotyczące budowy stron internetowych oraz ułatwia przyszłe modyfikacje w układzie. Dodatkowo, istotne jest, aby pamiętać o odpowiednim 'clearfix', aby kontener dostosował swoje wymiary do elementów wewnętrznych, co zapobiega problemom z układem.

Pytanie 6

W językach programowania o układzie strukturalnym, aby przechować dane o 50 uczniach (ich imionach, nazwiskach oraz średniej ocen), konieczne jest zastosowanie

A. tablicy z 50 elementami o składowych strukturalnych

B. klasy z 50 elementami typu tablicowego

C. struktury z 50 elementami o składowych typu tablicowego

D. tablicy z 50 elementami o składowych typu łańcuchowego

Wybór niewłaściwych podejść do przechowywania informacji o uczniach często wynika z nieporozumienia dotyczącego struktury danych i ich właściwego zastosowania. Tworzenie struktury 50 elementów o składowych typu tablicowego sugeruje, że każdy element byłby tablicą, co nie odpowiada rzeczywistej naturze danych. Tego rodzaju podejście nie tylko komplikuje dostęp do informacji, ale również zwiększa ryzyko błędów w zarządzaniu danymi. Z kolei użycie tablicy 50 elementów o składowych łańcuchowych ogranicza nas do prostych typów danych, takich jak ciągi znaków, co uniemożliwia przechowywanie średniej ocen, która wymagałaby użycia innego typu danych, co narusza zasady typizacji. W przypadku klasy z 50 elementami typu tablicowego, problemem jest, że klasa powinna być używana do modelowania złożonych obiektów z zachowaniem, co nie jest konieczne w tym przypadku. Te nieścisłości pokazują typowe błędy myślowe związane z projektowaniem struktur danych. Kluczowym elementem skutecznego programowania jest zrozumienie, jak najlepiej reprezentować i przechowywać złożone dane, a także znajomość odpowiednich struktur, które umożliwią efektywne operacje na tych danych.

Pytanie 7

Przyjmując, że użytkownik Adam nie miał dotychczas żadnych uprawnień, polecenie SQL przyzna mu prawa jedynie do

GRANT CREATE, ALTER ON sklep.* TO adam;

A. dodawania i modyfikacji danych w tabeli sklep

B. tworzenia oraz modyfikowania struktury w tabeli sklep

C. tworzenia i zmiany struktury wszystkich tabel w bazie sklep

D. dodawania i modyfikacji danych we wszystkich tabelach bazy sklep

To, co zaznaczyłeś, jest jak najbardziej na miejscu. W tym SQL-u, 'GRANT CREATE, ALTER ON sklep.* TO adam;' dajesz użytkownikowi, czyli adamowi, możliwości tworzenia i zmieniania struktury wszystkich tabel w bazie 'sklep'. Słowo 'CREATE' pozwala mu na tworzenie nowych tabel, a 'ALTER' umożliwia mu wprowadzanie zmian w tych istniejących, na przykład dodawanie czy usuwanie kolumn. Ważne, żeby ogarnąć, że 'sklep.*' oznacza wszystkie tabele w danej bazie, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu bazami danych. No bo jakby adam miał ochotę dodać nową tabelę albo zmodyfikować istniejącą, to musi mieć odpowiednie uprawnienia. Przykładem może być sytuacja, gdy administrator daje programiście dostęp do zmian w strukturze tabel, żeby móc dodać nowe funkcje do aplikacji – to naprawdę ważne dla rozwoju systemu.

Pytanie 8

Zaprezentowano tabelę stworzoną za pomocą kodu HTML, bez zastosowania stylów CSS. Który z poniższych fragmentów kodu HTML odnosi się do pierwszego wiersza tabeli?

A. B

B. C

C. A

D. D

Poprawna odpowiedź to D. W tym kodzie HTML użyto znaczników <th> zamiast <td> do zdefiniowania pierwszego wiersza tabeli co jest zgodne z dobrą praktyką formatowania wierszy nagłówkowych tabel. Znaczniki <th> oznaczają header cells czyli komórki nagłówkowe które z definicji są ustawione jako pogrubione i wyśrodkowane w przeglądarce. Użycie <th> zamiast <td> dla nagłówków tabeli wspiera dostępność ponieważ oprogramowanie wspomagające takie jak czytniki ekranowe rozpoznaje te znaczniki jako nagłówki co ułatwia nawigację osobom z ograniczeniami wzrokowymi. Ponadto standard HTML zaleca użycie <th> dla komórek opisujących dane które znajdują się poniżej w wierszach tabeli co pomaga w semantycznym oznaczeniu struktury dokumentu. Zastosowanie poprawnej semantyki w kodzie HTML nie tylko zwiększa dostępność ale również poprawia SEO oraz ułatwia utrzymanie kodu w przyszłości. Przy projektowaniu tabel w HTML ważne jest również rozważenie stylizacji za pomocą CSS aby zachować czystość i czytelność kodu HTML.

Pytanie 9

Użycie standardu ISO-8859-2 ma na celu zapewnienie prawidłowego wyświetlania

A. polskich znaków, takich jak: ś, ć, ń, ó, ą

B. znaków zarezerwowanych dla języka opisu strony

C. symboli matematycznych

D. specjalnych znaków dla języka kodowania strony

Kodowanie w standardzie ISO-8859-2, zwane również Latin-2, zostało zaprojektowane, aby wspierać wyświetlanie znaków z alfabetów używanych w Europie Środkowo-Wschodniej. Jest to szczególnie istotne w kontekście języka polskiego, który wymaga specyficznych znaków diakrytycznych, takich jak ś, ć, ń, ó oraz ą. Standard ten obejmuje 256 znaków, z czego pierwsze 128 jest zgodne z ASCII, natomiast pozostałe 128 to znaki specyficzne dla danego języka. Dzięki temu, w aplikacjach internetowych oraz w systemach operacyjnych, możliwe jest poprawne wyświetlanie tekstów w języku polskim, co wpływa na jakość komunikacji i użyteczność treści. Przykładowo, w dokumentach HTML, użycie deklaracji charset='ISO-8859-2' zapewnia, że przeglądarki internetowe prawidłowo interpretują znaki, co jest kluczowe dla zachowania czytelności i poprawności tekstu. Zgodność z tym standardem jest także istotna w kontekście wymiany danych między różnymi systemami, aby uniknąć problemów związanych z kodowaniem i dekodowaniem tekstu.

Pytanie 10

Która z wymienionych metod umożliwia wyświetlenie komunikatu w konsoli przeglądarki za pomocą języka JavaScript?

A. console.log("test");

B. console.echo("test");

C. console.print("test");

D. console.write("test");

Metoda console.log() jest standardowym sposobem wypisywania komunikatów w konsoli przeglądarki w języku JavaScript. Umożliwia deweloperom śledzenie działania kodu, debugowanie aplikacji oraz analizowanie wartości zmiennych. Przykładem zastosowania tej metody jest logowanie informacji na temat stanu aplikacji, co jest szczególnie przydatne podczas tworzenia skomplikowanych interakcji użytkownika lub podczas pracy z danymi. Oto prosty przykład: jeśli mamy zmienną let x = 5; i chcemy sprawdzić jej wartość, możemy użyć console.log(x);, co wyświetli w konsoli "5". Metoda ta wspiera także formatowanie tekstu, np. poprzez użycie znaczników takich jak %c, co pozwala na stylizację wypisywanych komunikatów. Zgodnie z dobrymi praktykami, console.log() powinno być wykorzystywane głównie do celów debugowania i nie powinno pozostawać w kodzie produkcyjnym, aby uniknąć zanieczyszczenia konsoli niepotrzebnymi informacjami. Używanie tej metody jest zgodne z najlepszymi standardami, co czyni ją kluczowym narzędziem w arsenale każdego programisty JavaScript.

Pytanie 11

Kwerenda

ALTER TABLE artykuly MODIFY cena float;

ma na celu dokonanie zmian w tabeli artykuly.

A. zmienić typ kolumny cena na float

B. zmienić nazwę kolumny cena na float

C. dodać kolumnę o nazwie cena z typem float, jeżeli jeszcze nie istnieje

D. usunąć kolumnę o nazwie cena typu float

Twoja odpowiedź o zmianie typu na float dla kolumny cena jest całkiem na miejscu! W pracy z bazami danych ważne jest, żeby odpowiednio zarządzać typami danych w tabelach. Typ float to coś, co często wykorzystuje się do przechowywania wartości liczbowych, które mają część dziesiętną. To istotne przy cenach, które często muszą być dokładnie przedstawione, na przykład do dwóch miejsc po przecinku. Wspomniana kwerenda ALTER TABLE to świetne narzędzie do zmiany struktury tabeli, i to jest zgodne z dobrymi praktykami zarządzania bazami, zwłaszcza z zasadą elastyczności. Dzięki temu można dostosować tabelę do zmieniających się potrzeb bez potrzeby przebudowy całej bazy. Wiesz, takie operacje są dość typowe, ale trzeba uważać, by nie stracić danych czy mieć jakieś niezgodności. Dlatego zawsze warto zrobić kopię zapasową i testować zmiany w środowisku testowym. Zrozumienie takich operacji pomoże ci w lepszym zarządzaniu bazami danych i ich optymalizacji.

Pytanie 12

Gdy zmienna $x przechowuje dowolną dodatnią liczbę naturalną, poniższy kod źródłowy PHP ma na celu wyświetlenie:

$licznik = 0;
while ($licznik != $x) 
{
    echo $licznik;
    $licznik++;
}

A. liczby wprowadzane z klawiatury, aż do momentu wprowadzenia wartości x

B. kolejne liczby od x do 0

C. kolejne liczby od 0 do x-1

D. przypadkowe liczby z zakresu (0, x)

Analizując niepoprawne odpowiedzi, można zauważyć kilka błędnych założeń. Pierwsze z nich zakłada, że kod ma za zadanie wyświetlać liczby wczytywane z klawiatury, aż wczytana zostanie wartość x. Nie jest to poprawne, ponieważ nie ma tu żadnej interakcji z użytkownikiem - wszystko odbywa się automatycznie na podstawie zadeklarowanej wartości x. Druga błędna odpowiedź sugeruje, że liczby są wyświetlane od x do 0, co jest nieprawidłowe, ponieważ pętla zaczyna od 0 i kończy na x-1. Trzecia niepoprawna odpowiedź sugeruje, że kod generuje losowe liczby z przedziału (0, x). Nie jest to prawda, ponieważ nie ma tu żadnego mechanizmu generowania liczb losowych. To błędne przypuszczenie wynika prawdopodobnie z niewłaściwego zrozumienia mechanizmu pętli i operacji na zmiennych. Wszystkie te błędne odpowiedzi pokazują, jak ważne jest prawidłowe rozumienie podstawowych konstrukcji języka programowania i mechanizmów sterowania przepływem danych.

Pytanie 13

W języku PHP zapisano fragment kodu. Plik cookie stworzony tym poleceniem

setcookie("osoba", "Anna Kowalska", time() + (3600 * 24));

A. zostanie usunięty po jednym dniu od jego utworzenia.

B. będzie przechowywany na serwerze przez jeden dzień.

C. zostanie usunięty po jednej godzinie od jego utworzenia.

D. będzie przechowywany na serwerze przez jedną godzinę.

Odpowiedź, którą zaznaczyłeś, to 'zostanie usunięty po jednym dniu od jego utworzenia'. W PHP działa to tak, że funkcja setcookie() bierze pod uwagę czas, po jakim cookie ma wygasnąć. To jest dodawane do aktualnego czasu, który dostajemy z funkcji time(). Kiedy widzisz wartość 3600 * 24, to znaczy, że mamy tu 86400 sekund, a to dokładnie jeden dzień. Czyli cookie zniknie z przeglądarki po upływie doby od założenia. Wydaje mi się, że to ważna sprawa, bo dobrze wiedzieć, jak działa cykl życia cookies w PHP. Pomoże to w ogarnianiu sesji i dbaniu o bezpieczeństwo w aplikacjach internetowych.

Pytanie 14

Aby właściwie skomentować podaną linię kodu w JavaScript, należy po znakach // wpisać opis

document.getElementById("napis").innerHTML = Date(); //

A. nieprawidłowe dane

B. zmiana stylu atrybutu innerHTML

C. wyświetlenie tekstu "Date()" w znaczniku o id = napis

D. wyświetlenie daty i czasu w znaczniku o id = napis

Kod JavaScript document.getElementById('napis').innerHTML=Date(); służy do dynamicznego umieszczania aktualnej daty i czasu w elemencie HTML o podanym id napis. Funkcja Date() bez argumentów zwraca obiekt reprezentujący bieżącą datę i czas w formie czytelnej dla człowieka. Użycie innerHTML pozwala na modyfikację zawartości HTML elementu, co jest wykorzystywane w wielu aplikacjach internetowych do dynamicznej aktualizacji wyświetlanych danych. Przykładem praktycznego zastosowania może być wyświetlanie aktualnego czasu na stronie głównej lub w aplikacjach pogodowych. Zgodnie z dobrymi praktykami, należy jednak pamiętać, że innerHTML zastępuje całą zawartość wewnętrzną elementu, co może prowadzić do utraty danych, jeśli nie jest używane ostrożnie. Ważne jest również, aby pamiętać o zasadach bezpieczeństwa dotyczących manipulacji DOM, aby unikać luk umożliwiających ataki XSS. Dlatego też warto stosować się do zasady minimalizmu zmian w DOM oraz zawsze weryfikować przetwarzane dane.

Pytanie 15

Gdzie w dokumencie HTML mogą być umieszczane fragmenty kodu JavaScript?

A. jedynie w sekcji <head>, w znaczniku <script>

B. tak w sekcji <head>, jak i <body>, w znaczniku <java>

C. wyłącznie w sekcji <body>, w znaczniku <java>

D. zarówno w sekcji <head>, jak i <body>, w znaczniku <script>

Wiesz, wstawianie kodu JavaScript do dokumentu HTML powinno odbywać się w znaczniku <script>. Możesz go umieścić zarówno w <head>, jak i w <body>. Często wrzucamy skrypty do <head>, bo chcemy, żeby załadowały się przed wyświetleniem treści. To się przydaje, gdy skrypty zmieniają coś w DOM. Z drugiej strony, jak wrzucisz je do <body>, to skrypty będą ładowane po całej treści, co może przyspieszyć to, co widzi użytkownik. Na przykład, jeśli tworzysz coś interaktywnego, lepiej umieścić skrypty na dole, żeby nie blokować renderowania. Dobrze jest też pamiętać o atrybucie 'defer' w <script>, bo dzięki temu skrypt się ściąga równolegle z innymi rzeczami, ale działa dopiero jak cały dokument jest załadowany. To ważne, żeby strony działały sprawnie i były przyjemne w użytkowaniu.

Pytanie 16

W języku Javascript obiekt typu array jest używany do przechowywania

A. wielu wartości lub metod

B. wielu wartości różnych typów

C. wielu wartości jedynie tekstowych

D. wielu wartości jedynie liczbowych

Obiekt typu array w języku JavaScript jest niezwykle potężnym narzędziem, które pozwala na przechowywanie wielu wartości dowolnego typu w jednej zmiennej. W przeciwieństwie do niektórych innych języków programowania, JavaScript pozwala na umieszczanie w tablicach zarówno liczb, jak i stringów, obiektów, a nawet funkcji. Dzięki temu programiści mogą tworzyć złożone struktury danych, które są elastyczne i dopasowane do ich potrzeb. Przykładem praktycznego zastosowania tablicy może być tworzenie listy użytkowników, gdzie każdy element tablicy może być obiektem użytkownika zawierającym różne właściwości, takie jak imię, nazwisko, adres e-mail itd. Dobrymi praktykami przy korzystaniu z tablic w JavaScript są stosowanie metod takich jak map, filter, reduce, które ułatwiają manipulację danymi oraz dbałość o czytelność kodu, co sprzyja jego późniejszej konserwacji. Warto także pamiętać o tym, że tablice są dynamiczne, co oznacza, że można je modyfikować w trakcie działania programu, co daje dodatkową elastyczność.

Pytanie 17

Jaki zapis znacznika <div> może występować w dokumencie HTML tylko raz, a jego ponowne użycie spowoduje pojawienie się błędów podczas walidacji dokumentu?

A. <div>

B. <div class="klasa1 klasa2">

C. <div class="klasa">

D. <div id="identyfikator">

Zapis <div id="identyfikator"> jest poprawny, ponieważ atrybut id w HTML powinien być unikalny w obrębie całego dokumentu. Oznacza to, że dla każdego elementu HTML można przypisać tylko jeden identyfikator, co pozwala na jednoznaczne odnalezienie danego elementu w kodzie. Przykładowo, w przypadku skryptów JavaScript lub stylów CSS, odwołując się do identyfikatora za pomocą selektora CSS (np. #identyfikator), mamy pewność, że dotykamy tylko jednego, konkretnego elementu. To podejście jest zgodne z zasadami dobrych praktyk webowych, które kładą duży nacisk na semantykę i czytelność kodu. Unikalność identyfikatora wspomaga również dostępność strony, umożliwiając czytnikom ekranu oraz innym technologiom asystującym łatwiejsze nawigowanie po dokumencie. Warto pamiętać, że w przypadku błędnego przypisania tego samego id do wielu elementów, walidacja HTML zgłosi błąd, co skutkuje problemami ze zgodnością z W3C i innymi standardami webowymi.

Pytanie 18

Który z poniższych formatów plików graficznych wspiera przejrzystość?

A. BMP

B. PNG

C. NEF

D. JPG

Format PNG (Portable Network Graphics) jest jednym z najpopularniejszych formatów plików graficznych obsługujących przezroczystość. Jego główną zaletą jest możliwość zachowania kanału alfa, który umożliwia tworzenie obrazów z przezroczystymi elementami. PNG wykorzystuje bezstratną kompresję, co oznacza, że jakość obrazu nie ulega pogorszeniu podczas zapisywania i otwierania pliku. Format ten jest szczególnie ceniony w aplikacjach internetowych, ponieważ pozwala na uzyskanie estetycznych efektów, takich jak cienie, przezroczystość i delikatne przejścia kolorów. Warto również zauważyć, że PNG obsługuje głębię kolorów do 48 bitów, co umożliwia uzyskanie bogatych i szczegółowych obrazów. Standard PNG został opracowany w 1996 roku jako alternatywa dla formatu GIF, który był ograniczony do 256 kolorów oraz nie obsługiwał przezroczystości w sposób, który byłby zadowalający dla projektantów. Dzięki swoim właściwościom, PNG jest szeroko stosowany w grafice komputerowej, w tym w tworzeniu logo, ikon oraz w elementach interfejsów użytkownika, a także w fotografii cyfrowej, gdzie zachowanie jakości jest kluczowe.

Pytanie 19

Na podstawie relacji przedstawionej na ilustracji, można stwierdzić, że jest to relacja

A. jeden do wielu, gdzie kluczem obcym jest pole w tabeli kadra

B. jeden do jednego, gdzie obie tabele mają przypisane klucze obce

C. wiele do wielu pomiędzy kluczami głównymi obu tabel

D. jeden do wielu, gdzie kluczem obcym jest pole w tabeli uslugi

Relacja jeden do wielu, gdzie kluczem obcym jest pole w tabeli uslugi, jest poprawna, ponieważ reprezentuje typową praktykę w projektowaniu baz danych, gdzie wiele rekordów w jednej tabeli (uslugi) jest powiązanych z jednym rekordem w innej tabeli (kadra). W tym przypadku, kolumna kadra_id w tabeli uslugi pełni rolę klucza obcego, który wskazuje na klucz główny (id) w tabeli kadra. Takie podejście jest szeroko stosowane w zarządzaniu relacjami pomiędzy danymi, umożliwiając efektywne przechowywanie i odwoływanie się do powiązanych rekordów. Przykładowo, w systemie usługowym, jedna osoba może być odpowiedzialna za wiele różnych usług, co jest wizualizowane przez tę konstrukcję. W praktyce pozwala to na łatwe aktualizacje danych kadry bez konieczności zmian w tabeli usług, co jest zgodne z zasadami normalizacji danych i zwiększa spójność oraz integralność danych. Tego typu relacje są fundamentem dla operacji typu JOIN w SQL, które umożliwiają łączenie danych z różnych tabel na podstawie wspólnych wartości kluczy obcych, co jest kluczowe dla wydajnego przetwarzania zapytań w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 20

Do której właściwości można przypisać wartości: static, relative, fixed, absolute oraz sticky?

A. display

B. position

C. list-style-type

D. text-transform

Odpowiedź 'position' to strzał w dziesiątkę! To właściwość w CSS, która mówi nam, jak elementy mają być ustawione na stronie. Masz różne opcje, jak 'static', 'relative', 'fixed', 'absolute' i 'sticky', które każda z nich ma swoje przeznaczenie. Na przykład 'static' to standard, który nic nie zmienia w układzie, a 'relative' umożliwia przesunięcie elementu w stosunku do jego pierwotnej pozycji. Z kolei 'absolute' pozwala umieścić element w odniesieniu do najbliższego przodka, który nie jest ustawiony na 'static', co świetnie się sprawdza, gdy chcesz, żeby coś się ładnie ułożyło na stronie. 'fixed' trzyma element w tym samym miejscu na ekranie, nawet jak przewijasz stronę – idealne dla nagłówków. 'Sticky' łączy w sobie cechy 'relative' i 'fixed', co daje lepszą kontrolę nad pozycjonowaniem przy przewijaniu. Używanie tych wartości jest naprawdę ważne, jeżeli projektujesz responsywne interfejsy, więc dobrze, że to wiesz!

Pytanie 21

W bazie MySQL zdefiniowano podczas tworzenia tabeli pole

id int NOT NULL AUTO_INCREMENT

Wpis AUTO_INCREMENT oznacza, że

A. możliwe jest wprowadzenie rekordu z dowolną wartością dla kolumny id

B. kolumna id będzie mogła przyjmować wartości: NULL, 1, 2, 3, 4 i tak dalej

C. wartość kolumny id zostanie automatycznie przypisana przez system i będzie to przypadkowo wygenerowana liczba całkowita

D. wartości tej kolumny będą automatycznie tworzone w trakcie dodawania nowego rekordu do bazy

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ w MySQL, gdy pole jest zdefiniowane jako AUTO_INCREMENT, oznacza to, że wartości tego pola będą automatycznie generowane przez system podczas dodawania nowych rekordów. Mechanizm ten jest szczególnie przydatny w przypadku identyfikatorów, ponieważ zapewnia unikalne wartości bez konieczności ręcznego ich przypisywania. Na przykład, jeśli do tabeli dodamy nowy rekord, a ostatni zarejestrowany identyfikator wynosił 5, to nowy rekord będzie miał pole 'id' ustawione na 6. Dzięki temu proces dodawania rekordów jest znacznie uproszczony i zautomatyzowany. Warto zauważyć, że pole AUTO_INCREMENT zwykle powinno być zdefiniowane jako klucz główny (PRIMARY KEY), co dodatkowo zapewnia unikalność wpisów oraz ich szybkie wyszukiwanie. W kontekście standardów branżowych, korzystanie z AUTO_INCREMENT to praktyka, która zwiększa efektywność operacji na bazach danych, zwłaszcza w aplikacjach o dużym obciążeniu, gdzie wiele rekordów jest dodawanych jednocześnie.

Pytanie 22

Używając komendy BACKUP LOG w MS SQL Server, można

A. zalogować się do kopii zapasowej

B. wykonać kopię zapasową dziennika transakcyjnego

C. odczytać komunikaty generowane podczas tworzenia kopii

D. zrealizować pełną kopię zapasową

Wybór odpowiedzi dotyczący logowania się do kopii bezpieczeństwa wykazuje nieporozumienie dotyczące funkcji, jakie pełnią operacje backupu w MS SQL Server. Proces tworzenia kopii zapasowej dziennika transakcyjnego nie ma nic wspólnego z logowaniem się do wygenerowanej kopii; jest to osobny proces, który polega głównie na archiwizacji danych transakcyjnych. Kolejne stwierdzenie, że możliwe jest przeczytanie komunikatów wygenerowanych podczas tworzenia kopii, zakłada, że operacja backupu dostarcza interaktywnych danych na temat jej przebiegu, co nie jest zgodne z rzeczywistością. MS SQL Server zwykle loguje wyniki operacji do dziennika zdarzeń lub plików logów, ale nie jest to funkcjonalność, na którą można liczyć w codziennym użytkowaniu. Wreszcie, stwierdzenie, że BACKUP LOG pozwala na wykonanie pełnej kopii bezpieczeństwa, jest także błędne. BACKUP LOG dotyczy tylko dziennika transakcyjnego, podczas gdy pełna kopia bezpieczeństwa wykonana jest przy użyciu polecenia BACKUP DATABASE. W praktyce, wiele osób myli te dwa procesy, co prowadzi do nieefektywnego zarządzania danymi i ryzyka utraty informacji. Zrozumienie technicznych aspektów działania tych poleceń jest kluczowe dla prawidłowego administrowania bazami danych.

Pytanie 23

Jakie jest zastosowanie certyfikatu SSL?

A. zapobiegania złośliwemu oprogramowaniu na stronie

B. określenia właściciela domeny

C. przechowywania informacji o sesjach tworzonych na stronie

D. odszyfrowywania przesyłanych danych

Często ludzie mylą, co właściwie robi certyfikat SSL. Na przykład blokowanie złośliwego oprogramowania to zupełnie inna sprawa, która bardziej dotyczy takich rzeczy jak firewalle czy systemy wykrywania intruzów. SSL nie chroni przed atakami hakerskimi, a raczej zabezpiecza dane podczas przesyłania ich między klientem a serwerem. Zapisywanie danych sesji, które są tworzone na stronie, to też inny temat – to bardziej dotyczy zarządzania sesjami, na przykład przez ciasteczka. No i jeśli chodzi o deszyfrację danych, to SSL nie zajmuje się tym bezpośrednio. On tylko zapewnia, że połączenie jest bezpieczne i dane nie wpadną w niepowołane ręce. Dlatego przypisywanie certyfikatom SSL funkcji, które wykonują inne technologie bezpieczeństwa, to spory błąd. Trzeba po prostu zrozumieć, że każdy element zabezpieczeń ma swoją rolę w sieci.

Pytanie 24

Jakie pola znajdują się w formularzu?

A. Textarea, Option, Input(Checkbox), Input(Checkbox), Input(Submit), Input(Reset)

B. Input(Text), Input(Checkbox), Select, Select, Input(Submit), Input(Reset)

C. Textarea, Select, Input(Radio), Input(Radio), Input(Reset), Input(Submit)

D. Input(Text), Select, Input(Radio), Input(Radio), Input(Submit), Input(Reset)

Odpowiedź, którą wybrałeś, jest ok, bo wszystko trzyma się zasady formularzy z obrazka. Input(Text) to właśnie pole, w którym wpisujesz swoje nazwisko. Potem mamy Input(Select), który pozwala wybrać jedno z województw z listy – to też jest na plus. Przy Input(Radio) można wybrać jedną opcję, co dobrze pasuje do wyboru między Studiami podyplomowymi a Kursem. Input(Submit) jest do wysyłania formularza, więc tu też wszystko gra. Na końcu Input(Reset) zeruje wszystko, co jest przydatne, kiedy chcesz wyczyścić formularz. Wszystkie te elementy są zgodne z HTML5, co jest teraz standardem w tworzeniu stron. Fajnie, że formularz ma logiczne ułożenie, bo ułatwia to korzystanie z niego. Moim zdaniem, dobrze wiedzieć, jakie elementy są stosowane w formularzach, żeby wszystko działało tak jak powinno.

Pytanie 25

Kwalifikatory dostępu, takie jak private, protected oraz public, określają mechanizm

A. hermetyzacji

B. polimorfizmu

C. przeładowania

D. rekurencji

Kwalifikatory dostępu, takie jak private, protected i public, są naprawdę ważne w programowaniu obiektowym. Hermetyzacja, czyli ukrywanie szczegółów implementacji, pozwala na lepszą ochronę danych. Dzięki kwalifikatorom dostępu, programista może decydować, co jest dostępne dla innych klas. Na przykład, w klasie `Samochod`, możemy ustawić pole `prędkość` jako `private`. To znaczy, że inne klasy nie mogą go zmieniać bezpośrednio. Zamiast tego, tworzysz metody publiczne, jak `dodajPrędkość()` i `pobierzPrędkość()`, które pozwalają na kontrolowanie dostępu. To jest dobre, bo można dodać jakieś sprawdzenie, zanim zmienisz `prędkość`. Hermetyzacja jest kluczowa, gdy budujesz większe systemy, bo pozwala utrzymać porządek w kodzie i ułatwia pracę zespołową, gdzie różni programiści mogą pracować nad swoimi zadaniami bez obaw o to, że zepsują coś w kodzie innych.

Pytanie 26

Jak zdefiniować formatowanie tabeli w języku CSS, aby wyróżnić wiersz, na który aktualnie najeżdża kursor myszy, korzystając z innego koloru?

A. pseudoklasę :visited

B. pseudoelement ::marker

C. pseudoklasę :hover

D. pseudoelement ::first-line

Prawidłową odpowiedzią jest użycie pseudoklasy :hover, która jest standardowym rozwiązaniem w CSS do stylizacji elementów, gdy użytkownik na nie najedzie kursorem myszy. Pseudoklasa :hover pozwala na dynamiczną modyfikację wyglądu elementów, co jest szczególnie użyteczne w kontekście interaktywności stron internetowych. Na przykład, można zastosować tę pseudoklasę do wierszy tabeli, aby zmienić ich kolor tła na inny, co podnosi czytelność i estetykę interfejsu użytkownika. Implementacja może wyglądać następująco: table tr:hover { background-color: #f2f2f2; } - dzięki temu, gdy użytkownik najedzie myszką na wiersz tabeli, jego tło zmieni się na jasno szare, co zwraca uwagę na ten wiersz. Użycie :hover jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu UI, gdyż poprawia doświadczenia użytkownika oraz umożliwia intuicyjne korzystanie z interakcji na stronie. Pseudoklasa :hover wspiera również responsywność, ponieważ wpływa na sposób, w jaki użytkownicy wchodzą w interakcje z elementami, co jest kluczowe w nowoczesnym projektowaniu stron.

Pytanie 27

Podana linia kodu została napisana w języku?

document.getElementById("paragraf1").innerHTML = wynik;

A. C#

B. Python

C. JavaScript

D. PHP

Odpowiedź JavaScript jest prawidłowa, ponieważ linia kodu, którą przedstawiono, wykorzystuje standardową metodę DOM (Document Object Model) do dynamicznej manipulacji zawartością HTML. W kodzie 'document.getElementById("paragraf1").innerHTML = wynik;' funkcja 'getElementById' służy do odnajdywania elementu HTML o identyfikatorze 'paragraf1'. Następnie, przypisanie wartości zmiennej 'wynik' do 'innerHTML' tego elementu zmienia jego zawartość tekstową. JavaScript jest głównym językiem do tworzenia interaktywnych stron internetowych i umożliwia programistom tworzenie dynamicznych funkcjonalności. Przykład praktycznego użycia to sytuacja, gdy na stronie internetowej chcemy wyświetlić obliczone wyniki w czasie rzeczywistym, np. w aplikacjach kalkulatorów online. W kontekście standardów branżowych, używanie DOM do manipulacji elementami HTML w JavaScript jest uważane za dobrą praktykę, a jego znajomość jest niezbędna dla każdego web developera.

Pytanie 28

W programie INKSCAPE / COREL, aby uzyskać efekt przedstawiony w napisie, należy

A. zastosować funkcję wykluczenia z kołem

B. skorzystać z funkcji wstaw / dopasuj tekst do ścieżki

C. wykorzystać funkcję sumy z kołem

D. posłużyć się funkcją gradientu

Funkcja wstaw dopasuj tekst do ścieżki w programach takich jak Inkscape czy CorelDraw pozwala na precyzyjne zarządzanie tekstem wzdłuż dowolnie wybranej krzywej lub obiektu ścieżki To narzędzie umożliwia tworzenie estetycznie atrakcyjnych projektów, które wykorzystują nieregularne kształty do formowania tekstu Jest to szczególnie przydatne w projektowaniu graficznym przy tworzeniu logo banerów czy innych materiałów reklamowych gdzie tekst musi podążać za określonym kształtem lub konturem Korzystanie z tej funkcji wymaga zrozumienia podstawowych pojęć takich jak ścieżki krzywe i ich edycja Projektant może stworzyć ścieżkę ręcznie za pomocą narzędzi rysunkowych lub wykorzystać istniejący kształt Następnie funkcja dopasowania automatycznie układa wybrany tekst wzdłuż tej ścieżki jednocześnie pozwalając na dostosowanie jego położenia i orientacji Kluczowe jest zrozumienie że edytowane ścieżki mogą być dowolnie modyfikowane a tekst będzie się dynamicznie dostosowywał co pozwala na kreatywne eksperymentowanie z formą i stylem Tekst zachowuje swoją czytelność i proporcje co jest istotne w kontekście czytelności i estetyki gotowego projektu

Pytanie 29

Zaprezentowano kod tabeli o wymiarach 3x2. Jaką zmianę wprowadzić w jej drugim wierszu, aby tabela była zgodna z obrazkiem ukazującym niewidoczny wiersz?

A. <tr style="visibility: hidden">

B. <tr style="display: none">

C. <tr style="clear: none">

D. <tr style="display: table-cell">

Użycie stylu visibility: hidden w wierszu tabeli powoduje, że zawartość tego wiersza staje się niewidoczna, ale miejsce w dokumencie HTML, które zajmuje, pozostaje. Jest to przydatne, gdy chcemy zachować układ tabeli bez zmiany jej struktury, co ma znaczenie w projektach, gdzie layout musi pozostać spójny. Jest to różne od display: none, który całkowicie usuwa element z układu, co może prowadzić do zmiany położenia innych elementów. Zastosowanie visibility: hidden jest zgodne z dobrymi praktykami w przypadkach, gdy potrzebujemy ukryć elementy bez wpływu na otaczający je układ. Metoda ta jest często używana w scenariuszach dynamicznych interfejsów użytkownika, gdzie elementy mogą być tymczasowo ukrywane lub pokazywane bez restrukturyzacji całego layoutu. To podejście wspiera również koncepcje dostępności, gdyż ukryte w ten sposób treści mogą być dostępne dla technologii wspomagających, takich jak czytniki ekranu, w zależności od implementacji innych atrybutów.

Pytanie 30

Którą rozdzielczość należy ustawić w opcjach kodera, aby przygotować do publikacji film w rozdzielczości HD Ready?

A. 720x480

B. 1920x1080

C. 480x360

D. 1280x720

Prawidłowo – rozdzielczość 1280x720 to standard HD Ready, czyli tzw. 720p. W praktyce oznacza to obraz o proporcjach 16:9 i wysokości 720 linii, co jest przyjętym minimum dla materiału w jakości HD w wielu systemach publikacji wideo. W ustawieniach kodera (np. Adobe Media Encoder, HandBrake, FFmpeg, czy w panelach kodowania na platformach VOD) wybór 1280x720 zapewnia zgodność z typowymi profilami „HD Ready” albo po prostu „720p”. To jest ważne, bo wiele serwisów, od playerów osadzanych na stronach WWW, po YouTube czy Vimeo, rozpoznaje takie predefiniowane rozdzielczości i ustawia je jako osobne profile jakości. 1280x720 daje rozsądny kompromis między jakością a wagą pliku. Przy poprawnym bitrate (np. 3–5 Mbps dla H.264 przy typowym materiale) uzyskuje się obraz wystarczająco ostry do oglądania na monitorach, laptopach i telewizorach HD Ready, a jednocześnie nie „zabija” łącza przy streamingu. Z mojego doświadczenia, przy przygotowaniu wideo do osadzenia na stronach WWW, 720p jest bardzo bezpiecznym wyborem, szczególnie jeśli użytkownicy korzystają ze słabszego internetu lub urządzeń mobilnych. Warto też pamiętać, że HD Ready (1280x720) to inny standard niż Full HD (1920x1080). Częsty błąd to wrzucanie wszystkiego w jedno „HD”, ale w praktyce ma to znaczenie dla obciążenia serwera, zużycia transferu i wygody użytkownika. Dlatego jeśli w wymaganiach projektu albo klient mówi konkretnie o HD Ready, w opcjach kodera ustawiamy dokładnie 1280x720, pilnujemy proporcji 16:9 i dobieramy sensowny bitrate oraz kodek (obecnie najczęściej H.264 lub H.265 w kontenerze MP4).

Pytanie 31

Liczba 0x142, przedstawiona w kodzie JavaScript, przyjmuje formę

A. szesnastkową

B. dziesiętną

C. ósemkową

D. dwójkową

Odpowiedzi sugerujące, że liczba 0x142 jest zapisana w systemie ósemkowym, dziesiętnym lub dwójkowym, wykazują fundamentalne nieporozumienia w zakresie notacji liczbowej. System ósemkowy (bazujący na 8) używa cyfr od 0 do 7, co czyni niemożliwym zapisanie liczby 142, ponieważ ta liczba zawiera cyfrę 8 - co narusza zasady tego systemu. Z kolei system dziesiętny, który posługuje się cyframi od 0 do 9, nie stosuje prefiksu "0x", który jest zarezerwowany dla systemu szesnastkowego. Liczba 142 w systemie dziesiętnym ma postać 142, a nie 0x142. Ponadto, jeśli chodzi o system dwójkowy (binarny), to jego zasięg ogranicza się do cyfr 0 i 1. Każda liczba w systemie binarnym jest reprezentowana jako sekwencja tych dwóch cyfr, co sprawia, że wprowadzenie liczby 0x142 do tego systemu również nie jest możliwe. Typowe błędy myślowe związane z błędnymi odpowiedziami polegają na myleniu notacji z różnymi systemami liczbowymi bez zrozumienia ich podstawowych zasad. W praktyce, aby poprawnie interpretować liczby w różnych systemach, ważne jest, aby zwracać uwagę na ich notację i format, co pozwala uniknąć nieporozumień w programowaniu i analizie danych.

Pytanie 32

Zaprezentowano poniżej obsługę

if (!isset($_COOKIE[$nazwa]))
   echo "nie ustawiono!";
 else
   echo "ustawiono: " . $_COOKIE[$nazwa];

A. sesji

B. zmiennych tekstowych

C. ciasteczek

D. bazy danych

Obsługa ciasteczek jest kluczowym elementem w zarządzaniu stanem w aplikacjach webowych. Ciasteczka, czyli małe pliki tekstowe przechowywane w przeglądarce użytkownika, pozwalają na śledzenie aktywności użytkownika między stronami i sesjami. W kodzie powyżej widzimy użycie globalnej tablicy PHP $_COOKIE do sprawdzania, czy ciasteczko o określonej nazwie zostało ustawione. Funkcja isset() sprawdza, czy zmienna jest zdefiniowana i nie jest null. Jeśli ciasteczko istnieje, jego wartość jest wyświetlana. Ciasteczka są powszechnie używane do zarządzania sesjami, personalizacji treści czy śledzenia zachowań użytkowników. W praktyce, zabezpieczenia są ważnym aspektem zarządzania ciasteczkami. Powinny być szyfrowane i oznaczone jako HttpOnly oraz Secure, aby zminimalizować ryzyko kradzieży informacji przez ataki XSS. Programiści powinni także stosować polityki prywatności zgodnie z regulacjami RODO, informując użytkowników o użyciu ciasteczek. Zrozumienie tych mechanizmów jest fundamentalne dla budowy bezpiecznych i funkcjonalnych aplikacji webowych.

Pytanie 33

O czym informuje przeglądarkę internetową zapis <!DOCTYPE html>?

A. W dokumencie każda etykieta musi być zamknięta, nawet te samozamykające.

B. Dokument jest zapisany w wersji HTML 4.

C. Dokument został zapisany w języku HTML 5.

D. W dokumencie wszystkie tagi są zapisane wielkimi literami.

Zapisywanie <!DOCTYPE html> na początku dokumentu informuje przeglądarkę, że dokument jest napisany w HTML5, co ma istotne znaczenie dla jego poprawnej interpretacji. HTML5 wprowadza wiele nowych elementów i atrybutów, które są kluczowe dla nowoczesnych aplikacji webowych, takich jak <header>, <footer>, <article> czy <section>, a także wspiera multimedia poprzez <audio> i <video>. Dzięki deklaracji <!DOCTYPE html> przeglądarki mogą stosować najnowsze standardy, co zapewnia lepszą zgodność i wsparcie dla responsywności, co jest niezbędne w erze urządzeń mobilnych. Ponadto, HTML5 wprowadza zasady dotyczące semantyki, co może poprawić SEO (optymalizację pod kątem wyszukiwarek) i dostępność treści dla osób z niepełnosprawnościami. W praktyce oznacza to, że tworząc nową stronę internetową, warto zawsze używać tej deklaracji, aby zapewnić, że przeglądarki renderują zawartość zgodnie z aktualnymi standardami.

Pytanie 34

W SQL uprawnienie SELECT przydzielone za pomocą polecenia GRANT umożliwia użytkownikowi bazy danych

A. zmienianie danych w tabeli

B. uzyskiwanie danych z tabeli

C. generowanie tabeli

D. usuwanie danych z tabeli

Przywilej SELECT w języku SQL, przyznawany przy użyciu polecenia GRANT, umożliwia użytkownikowi baz danych na wykonywanie operacji odczytu danych z określonych tabel. Oznacza to, że użytkownik może pobierać informacje zapisane w tabelach bazy danych, co jest kluczowe dla większości aplikacji korzystających z danych. Na przykład, w kontekście aplikacji analitycznych, dostęp do danych pozwala na generowanie raportów i analiz, które wspierają podejmowanie decyzji. W praktyce, przyznanie przywileju SELECT jest standardową procedurą zabezpieczającą, ponieważ pozwala na kontrolowanie, którzy użytkownicy mogą zobaczyć dane w bazie, minimalizując ryzyko nieautoryzowanego dostępu. Warto również zaznaczyć, że w bazach danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle, przywileje są zarządzane w sposób hierarchiczny, co oznacza, że użytkownik z przywilejem SELECT może dodatkowo dziedziczyć inne przywileje, co zwiększa elastyczność zarządzania dostępem.

Pytanie 35

Na tabeli muzyka, przedstawionej na rysunku, zostało wykonane następujące zapytanie SQL. Jaki wynik zwróci ta kwerenda?

SELECT wykonawca FROM `muzyka` WHERE wykonawca LIKE 'C%w';

ID	tytul_plyty	wykonawca	rok_nagrania	opis
1	Czas jak rzeka	Czeslaw Niemen	2005	Przyjdz W Taka Noc itd.
2	Ikona	Stan Borys	2014
3	Aerolit	Czeslaw Niemen	2017	Winylowa reedycja płyty „Aerolit”.
4	Journey	Mikolaj Czechowski	2013

A. pusty wynik

B. Czeslaw

C. Czeslaw, Niemen

D. Czeslaw, Czechowski

Dobrze, wybrałeś prawidłową odpowiedź. Zapytanie SQL, które widzimy w tym pytaniu, zostało sformułowane w taki sposób, że wyszukuje ono wszystkich wykonawców (kolumna 'wykonawca' w tabeli 'muzyka'), których nazwy zaczynają się na literę 'C' i kończą na literę 'w'. Składnia LIKE 'C%w' w warunku WHERE zapytania SQL jest używane do dopasowania wzorca, gdzie '%' oznacza dowolny ciąg znaków, a 'C' i 'w' to konkretne litery na początku i końcu nazwy. Jednak w tabeli 'muzyka' nie ma żadnego wykonawcy, który spełniałby ten warunek. Dlatego wynik zapytania jest pusty. Jest to dobra praktyka, aby zrozumieć, jak używać operatora LIKE w zapytaniach SQL, ponieważ pozwala na elastyczne wyszukiwanie danych w bazie danych.

Pytanie 36

W MS SQL Server instrukcja RESTORE DATABASE jest używana do

A. aktualizacji bazy danych z kontrolą więzów integralności

B. przywrócenia bazy danych z kopii zapasowej

C. usunięcia bazy danych z głównego serwera subskrybenta

D. reorganizacji bazy danych na podstawie zapisanych danych

Fajnie, że się zabrałeś za temat RESTORE DATABASE w MS SQL Server! To naprawdę ważne narzędzie, które pomaga w sytuacjach kryzysowych, tak jak wtedy, gdy coś pójdzie nie tak z bazą danych. Wiesz, jak to jest, czasem coś się popsuje albo niechcący usuniemy ważne dane. Dzięki temu poleceniu można szybko wrócić do wcześniejszego stanu. Istnieją różne sposoby przywracania, jak pełne, różnicowe czy punktowe, co daje dużą swobodę w pracy z danymi. Warto też pamiętać, że regularne robienie kopii zapasowych i testowanie, czy można je przywrócić, to bardzo mądra praktyka. Dzięki temu, w razie problemów, można szybko odzyskać dane. No i nie zapominaj o monitorowaniu kopii zapasowych, by mieć pewność, że wszystko działa jak należy. To naprawdę kluczowe dla bezpieczeństwa danych!

Pytanie 37

Przedstawiono kod tabeli 3×2. Jaką modyfikację należy wprowadzić w drugim wierszu, aby tabela wyglądała jak na obrazie z niewidocznym wierszem?

<table>
  <tr>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 1</td>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 2</td>
  </tr>
  <tr>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 3</td>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 4</td>
  </tr>
  <tr>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 5</td>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 6</td>
  </tr>
</table>

Komórka 1	Komórka 2
Komórka 3	Komórka 4
Komórka 5	Komórka 6

A. <tr style="visibility: hidden">

B. <tr style="display: table-cell">

C. <tr style="clear: none">

D. <tr style="display: none">

Właściwość CSS 'visibility: hidden' jest używana do ukrycia elementu, ale jednocześnie zachowuje ona jego miejsce w układzie strony. Jest to idealne dla sytuacji, kiedy chcemy ukryć konkretny element, ale nie chcemy wpływać na układ pozostałych elementów. W kontekście naszego pytania, jeśli chcielibyśmy ukryć drugi wiersz tabeli, ale nie chcemy, aby pozostałe wiersze zmieniały swoje położenie, 'visibility: hidden' jest idealnym rozwiązaniem. W przeciwnym razie, gdybyśmy użyli 'display: none', wiersz zostałby całkowicie usunięty z układu strony, a pozostałe wiersze przesunęłyby się do góry, aby zapełnić puste miejsce. W praktyce, właściwość 'visibility: hidden' jest często używana w połączeniu z JavaScript do tworzenia efektów 'hide/show', gdzie ukryte elementy mogą być później odkrywane bez wpływu na układ strony.

Pytanie 38

W kodzie źródłowym zapisanym w języku HTML wskaż błąd walidacji dotyczący tego fragmentu. <h6>CSS</h6>
<p>Kaskadowe arkusze stylów <b>ang.<i>Cascading Style Sheets</b></i>)<br>to język służący...</p>

A. Znak zamykający /b jest niezgodny z zasadą zagnieżdżania.

B. Znacznik h6 jest nieznany.

C. Znak br nie może być użyty wewnątrz znacznika p.

D. Znak br nie został prawidłowo zamknięty.

W analizowanym fragmencie kodu HTML występuje błąd związany z niewłaściwym zagnieżdżeniem znaczników. W szczególności, znacznik zamykający </b> został umieszczony przed zamknięciem znacznika <i>, co narusza zasady zagnieżdżania elementów w HTML. Zgodnie z wytycznymi W3C (World Wide Web Consortium), każdy znacznik otwierający musi mieć odpowiedni znacznik zamykający w odpowiedniej kolejności, a zagnieżdżanie elementów musi być przestrzegane, aby zapewnić poprawną strukturę dokumentu. W tym przypadku poprawna sekwencja powinna wyglądać następująco: <i>...</i><b>...</b>, co oznacza, że znacznik <i> powinien być zamknięty po znaczniku <b>. Przykładowo, prawidłowy zapis mógłby wyglądać tak: <p>Kaskadowe arkusze stylów <b>ang.<i>Cascading Style Sheets</i></b> to język służący...</p>. Taka struktura zapewnia, że znaczniki są poprawnie zagnieżdżone, co przekłada się na lepszą interpretację przez przeglądarki oraz narzędzia do walidacji HTML.

Pytanie 39

Zamieszczony kod w języku PHP

A. definiuje tablicę z trzema wartościami

B. określa tablicę z sześcioma wartościami

C. jest niepoprawny, nieznany operator =>

D. jest błędny, indeksami tablicy mogą być wyłącznie liczby całkowite

Kod przedstawiony w pytaniu to przykład definiowania tablicy asocjacyjnej w języku PHP. Tablica asocjacyjna to struktura danych, która pozwala na przechowywanie wartości związanych z kluczami, które nie muszą być liczbami. W tym przypadku kluczami są łańcuchy znaków: 'imie', 'nazwisko' oraz 'wiek'. Każdy klucz ma przypisaną wartość: 'Anna', 'Nowak' oraz 21. Zatem tablica ta rzeczywiście zawiera trzy pary klucz-wartość. Operator '=>' jest używany w PHP do przypisywania wartości kluczom w tablicach asocjacyjnych. Jest to poprawna składnia i bardzo popularny sposób reprezentowania danych, zwłaszcza w kontekście baz danych i przetwarzania formularzy, gdzie każda wartość ma swoje unikalne znaczenie i klucz. W praktyce tablice asocjacyjne są używane do przechowywania danych, które nie mają charakteru sekwencyjnego, ale są raczej zestawem właściwości lub atrybutów obiektu. Stosowanie tablic asocjacyjnych z odpowiednimi kluczami wspiera czytelność kodu i ułatwia jego zarządzanie zwłaszcza w większych projektach gdzie zrozumienie struktury danych odgrywa kluczową rolę.

Pytanie 40

Grafik pragnie zmienić obraz JPG na format PNG bez utraty jakości, tak aby w obszarach, gdzie pierwotnie był kolor biały, w finalnym obrazie występowała przezroczystość. W tym celu powinien

A. zaimportować obraz do edytora grafiki wektorowej

B. zmniejszyć rozdzielczość obrazu

C. przekształcić obraz w odcienie szarości

D. dodać kanał alfa

Dodanie kanału alfa do obrazu JPG, aby uzyskać przezroczystość w kolorze białym, jest najlepszym podejściem. Kanał alfa to dodatkowa warstwa informacji w pliku graficznym, która definiuje przezroczystość każdego piksela. W formacie PNG, kanał alfa umożliwia tworzenie przezroczystych tła, co jest szczególnie przydatne w projektach, gdzie elementy graficzne muszą być nakładane na różne tła. W praktyce, aby uzyskać pożądany efekt, grafik powinien użyć narzędzi do edycji grafiki, takich jak Adobe Photoshop, GIMP lub Inkscape. Po zaimportowaniu obrazu JPG, użytkownik może użyć funkcji selekcji koloru, aby zaznaczyć obszary białe, a następnie usunąć je, co wprowadzi przezroczystość w tych miejscach. Na końcu, obraz można zapisać jako PNG, co zachowa wprowadzone zmiany. Tego typu operacje są standardem w pracy z grafiką komputerową, szczególnie w projektach związanych z web designem i tworzeniem materiałów reklamowych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej