Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 30 kwietnia 2026 14:38
Data zakończenia: 30 kwietnia 2026 15:00

Egzamin zdany!

Wynik: 32/40 punktów (80,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakie jest znaczenie powtarzania w zdefiniowanym stylu CSS?

body {
   background-image: url("rysunek.gif");
   background-repeat: repeat-y;
 }

A. obrazu umieszczonego w tle strony w poziomie

B. obrazu umieszczonego w tle strony w pionie

C. obrazu umieszczonego przy użyciu znacznika img

D. tła każdego z paragrafów

Odpowiedź dotycząca powtarzania rysunku umieszczonego w tle strony w pionie jest prawidłowa ponieważ w załączonej definicji stylu CSS użyto właściwości background-repeat z wartością repeat-y Wartość ta oznacza że obrazek tła będzie powtarzał się tylko w kierunku pionowym natomiast w kierunku poziomym pozostaje pojedynczym obrazem Funkcja ta jest szczególnie przydatna gdy chcemy stworzyć efekt kontynuacji wzoru lub tekstury na całej wysokości strony ale nie potrzebujemy powtarzania w poziomie Dzięki takim właściwościom CSS jak background-image i background-repeat projektanci stron internetowych mają dużą elastyczność w rozmieszczaniu i stylizacji tła Co więcej pozwala to na optymalizację zasobów w przypadku gdy używane są małe pliki graficzne które zajmują mniej miejsca na serwerze niż duże obrazy Zrozumienie tych mechanizmów jest kluczowe dla tworzenia efektywnych i estetycznych projektów zgodnych z dobrymi praktykami branżowymi takimi jak unikanie zbędnych powtórzeń w wyglądzie strony i dostosowywanie się do różnorodnych rozdzielczości ekranów

Pytanie 2

W języku HTML kolor biały można przedstawić przy użyciu wartości

A. #255255

B. rgb(FFFF,FF)

C. rgb(255,255,255)

D. #000000

Biały kolor w HTML zapisujemy jako rgb(255,255,255). W systemie RGB kolory tworzą się z trzech podstawowych barw: czerwonej, zielonej i niebieskiej. Każda z nich ma wartość od 0 do 255, więc maksymalna intensywność danego koloru to 255, a najniższa to 0. W przypadku białego koloru wszystkie trzy barwy są na maksa, stąd właśnie rgb(255,255,255) oznacza pełną moc czerwonego, zielonego i niebieskiego, co razem daje kolor biały. Wartości RGB są super ważne w CSS i w różnych programach do grafiki. Moim zdaniem, warto je znać, bo to podstawy przy robieniu stron internetowych. Warto też zwrócić uwagę na standardy W3C dotyczące kolorów w HTML, bo pomagają zadbać o estetykę i dostępność stron.

Pytanie 3

W języku JavaScript obiekt typu array jest wykorzystywany do przechowywania

A. wielu wartości lub funkcji.

B. wielu wartości dowolnego typu.

C. wielu wartości wyłącznie liczbowych.

D. wielu wartości wyłącznie tekstowych.

Wybierając odpowiedzi, które ograniczają typy danych do tylko jednej kategorii, można zauważyć, że są one niepoprawne. Obiekty typu array w JavaScript mogą przechowywać wartości dowolnego rodzaju, co wyklucza te odpowiedzi. Niepoprawna jest idea przechowywania tylko wielu wartości lub funkcji, ponieważ tablice są znacznie bardziej wszechstronne. Funkcje mogą być jedynie jednym z elementów tablicy, ale nie definiują jej głównej funkcji. Przechowywanie tylko wielu wartości wyłącznie liczbowych jest również błędne, ponieważ tablica może zawierać różnorodne typy danych, nie tylko liczby. Tak samo, ograniczenie do wartości wyłącznie tekstowych jest mylące, gdyż tablica może przechowywać obiekty, inne tablice oraz liczby. Przykładowo, w tablicy można mieć mieszankę różnych typów danych takich jak: let mixedArray = [1, 'tekst', true, {key: 'value'}, [5, 6, 7]]; co pokazuje, że tablice są zdolne do przechowywania różnorodnych informacji. W związku z tym, ograniczenie do pojedynczych typów danych nie oddaje w pełni potencjału, jaki oferują tablice w JavaScript, co jest kluczowe dla ich użyteczności w programowaniu.

Pytanie 4

Pętla w kodzie JavaScript zostanie uruchomiona

A. 27 razy

B. 3 razy

C. 26 razy

D. 2 razy

Pętla do-while w JavaScript wykonuje się co najmniej raz ze względu na swoją konstrukcję. W tym przypadku pętla zaczyna się od wartości x równej 1 i w każdej iteracji mnoży x przez 3. Zmienna i jest inkrementowana przy każdej iteracji, co zlicza liczbę wykonanych iteracji. Pętla kontynuuje aż do momentu, gdy x osiągnie wartość 27. Przebieg pętli wygląda następująco: początkowo x=1, po pierwszej iteracji x=3, po drugiej x=9, a po trzeciej x=27. Gdy x osiąga wartość 27, warunek pętli x!=27 przestaje być spełniony i pętla się kończy. Dlatego pętla wykonuje dokładnie 3 iteracje. Zrozumienie działania pętli do-while jest kluczowe, zwłaszcza w kontekście sytuacji, gdzie musimy zagwarantować, że blok kodu wykona się przynajmniej raz niezależnie od warunku na końcu. Tego typu pętle są często używane w aplikacjach wymagających walidacji danych wejściowych, gdzie przynajmniej jedna próba przetworzenia danych musi być wykonana.

Pytanie 5

W języku Javascript obiekt typu array służy do przechowywania

A. wielu wartości różnego rodzaju

B. wielu wartości tylko liczbowych

C. wielu wartości tylko tekstowych

D. wielu wartości lub funkcji

Przy wyborze niepoprawnych odpowiedzi, można zauważyć kilka typowych nieporozumień dotyczących funkcji obiektów typu array w JavaScript. Odpowiedź sugerująca, że tablice służą wyłącznie do przechowywania wartości liczbowych, jest błędna, ponieważ w praktyce tablice te mogą zawierać różnorodne typy danych. Ograniczenie się tylko do liczb wyklucza możliwość przechowywania obiektów, tekstów, a nawet funkcji, co jest jedną z kluczowych cech tablic w JavaScript. Wybór odpowiedzi, która krępuje tablice do przechowywania jedynie wartości tekstowych, również jest mylny, ponieważ, podobnie jak w przypadku liczb, tablice mogą przechowywać wiele różnych typów, co czyni je bardziej uniwersalnymi. Kolejnym błędem myślowym jest przyjęcie, że tablice mogą przechowywać wyłącznie wartości lub funkcje. W rzeczywistości tablice mogą zawierać mieszankę różnych typów danych, co otwiera szereg możliwości w zakresie tworzenia bardziej złożonych struktur danych. JavaScript jako język programowania oferuje dużą elastyczność, co jest kluczowe w nowoczesnym rozwoju aplikacji. Zrozumienie, że tablice w JavaScript są dynamicznymi obiektami, które mogą przechowywać różnorodne dane, jest fundamentalne dla każdego programisty, który chce efektywnie wykorzystać ten język w projektach programistycznych.

Pytanie 6

Jaką konstrukcją w języku C++ jest double *x;?

A. Zmienna rzeczywista

B. Wskaźnik

C. Formalny argument typu rzeczywistego

D. Zmienna całkowita

Wybór odpowiedzi, która sugeruje, że 'double *x;' jest parametrem formalnym typu rzeczywistego, jest nieprawidłowy, ponieważ wskaźnik nie jest sam w sobie parametrem formalnym. Parametry formalne w C++ są definiowane w nagłówkach funkcji i odnoszą się do zmiennych przekazywanych do funkcji. Wskaźnik, jak 'double *x;', jest po prostu zmienną, która przechowuje adres innej zmiennej, co jest zupełnie inną koncepcją. Z kolei określenie zmiennej całkowitej jest również błędne, ponieważ 'double' wskazuje na typ zmiennoprzecinkowy, a nie całkowity. Zrozumienie różnicy między typami danych jest kluczowe w C++. Ostatnia niepoprawna opcja, mówiąca o zmiennej rzeczywistej, nie odnosi się do wskaźnika, ponieważ wskaźnik nie jest zmienną przechowującą wartość typu 'double', ale adresem, pod którym taka wartość może być przechowywana. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do takich niepoprawnych odpowiedzi, obejmują mylenie pojęcia wskaźnika z typem zmiennej, a także brak zrozumienia roli wskaźników w kontekście zarządzania pamięcią i przekazywania danych do funkcji. Właściwe zrozumienie tych podstawowych koncepcji jest niezbędne do skutecznego programowania w C++.

Pytanie 7

CAPTCHA to metoda zabezpieczeń stosowana na stronach WWW, która umożliwia

A. automatyczne wypełnienie formularza logowania danymi użytkownika

B. przyspieszenie logowania do aplikacji internetowej

C. potwierdzenie, że informacje z formularza są przesyłane przez człowieka

D. ominięcie procesu autoryzacji w aplikacji internetowej

CAPTCHA, czyli Completely Automated Public Turing test to tell Computers and Humans Apart, to technika zabezpieczeń powszechnie stosowana na stronach internetowych, której celem jest rozróżnienie użytkowników ludzkich od automatycznych programów (botów). Mechanizm ten działa poprzez prezentację wyzwań, które są trudne do rozwiązania przez maszyny, ale relatywnie proste dla ludzi. Przykłady obejmują rozpoznawanie tekstu zniekształconego w obrazach, wybieranie obrazków pasujących do podanych kategorii, czy rozwiązywanie prostych zagadek logicznych. CAPTCHA jest bardzo istotnym narzędziem w ochronie przed spamem, atakami typu brute-force oraz innymi formami nadużyć, które mogą zagrażać bezpieczeństwu aplikacji internetowych. Zastosowanie CAPTCHA stało się standardem w branży IT i jest szeroko wspierane przez organizacje, takie jak Google, które opracowały popularny reCAPTCHA, integrujący technologię uczenia maszynowego do dalszego poprawienia skuteczności i użyteczności testów. Wdrożenie CAPTCHA w formularzach rejestracyjnych czy logowania znacząco zwiększa poziom bezpieczeństwa, jednocześnie zmniejszając ryzyko nadużyć oraz ochroniając dane użytkowników.

Pytanie 8

Jakiego znacznika używa się do definiowania listy definicji w kodzie HTML?

A. <dl>

B. <td>

C. <label>

D. <abbr>

Znacznik <dl> w HTML, oznaczający 'definition list', jest używany do tworzenia list definicyjnych, które składają się z pary elementów: definicji i terminów. W skład takiej struktury wchodzą dwa kluczowe znaczniki: <dt>, który definiuje termin, oraz <dd>, który dostarcza jego definicję. Użycie tego znacznika pozwala na semantyczne i czytelne przedstawienie informacji, co jest istotne zarówno dla użytkowników, jak i dla wyszukiwarek internetowych. Dobrze skonstruowana lista definicyjna zwiększa dostępność treści oraz poprawia SEO strony, gdyż ułatwia robotom indeksującym zrozumienie kontekstu informacji. Na przykład, jeśli stworzymy listę definicyjną dla terminów związanych z technologią, możemy użyć <dl> do przedstawienia pojęć jak 'HTML', 'CSS', 'JavaScript' oraz ich opisów. W ten sposób przedstawiamy skomplikowane informacje w zorganizowanej formie, co jest rekomendowane przez W3C w dokumentacji dotyczącej HTML5, gdzie podkreśla się znaczenie semantyki w tworzeniu stron internetowych.

Pytanie 9

Jakie funkcje w języku PHP umożliwiają weryfikację wartości oraz typu zmiennej?

A. strlen()

B. var_dump()

C. readfile()

D. implode()

W języku PHP do sprawdzania wartości i typu zmiennej można wykorzystać funkcję var_dump(). Ta funkcja jest niezwykle przydatna w procesie debugowania, ponieważ wyświetla szczegółowe informacje na temat zmiennej, w tym jej typ, wartość oraz, w przypadku tablic i obiektów, również ich strukturę. Przykładowo, jeśli mamy zmienną $a przypisaną do wartości 10, wywołując var_dump($a), otrzymamy wynik: int(10). Oznacza to, że $a jest zmienną typu całkowitego (integer) o wartości 10. Funkcja ta jest szczególnie użyteczna w sytuacjach, gdy potrzebujemy dokładnych informacji o złożonych strukturach danych, takich jak tablice czy obiekty. Warto zauważyć, że var_dump() jest zgodna z typowymi standardami PHP i często stosowana w praktyce przez programistów do szybkiego diagnozowania problemów w kodzie. Dodatkowo, jej użycie jest zalecane podczas pisania testów jednostkowych, gdyż umożliwia weryfikację stanu zmiennych.

Pytanie 10

Instrukcja REVOKE SELECT ON nazwa1 FROM nazwa2 w języku SQL pozwala na

A. odebranie uprawnień danemu użytkownikowi

B. przyznawanie uprawnień z użyciem ustalonego schematu

C. przyznawanie praw do tabeli

D. usunięcie użytkownika z bazy danych

Polecenie REVOKE SELECT ON w języku SQL jest używane do odbierania uprawnień do wykonywania operacji SELECT na określonej tabeli lub widoku dla konkretnego użytkownika lub grupy użytkowników. W przypadku użycia tej komendy, administrator bazy danych lub właściciel obiektu wskazuje, że dany użytkownik nie ma już prawa do odczytu danych z określonej tabeli, co skutkuje zablokowaniem dostępu do informacji w tej tabeli. Przykładowo, jeśli mamy tabelę 'Pracownicy' i użytkownika 'JanKowalski', polecenie REVOKE SELECT ON Pracownicy FROM JanKowalski skutkuje tym, że Jan Kowalski nie będzie mógł wykonywać zapytań typu SELECT na tej tabeli. Ważne jest, aby zrozumieć, że polecenie to nie usuwa użytkownika z bazy danych ani nie zmienia struktury bazy, a jedynie modyfikuje uprawnienia dostępu. W kontekście SQL, standardy takie jak ANSI SQL definiują sposób, w jaki uprawnienia mogą być przyznawane i odbierane, co sprawia, że umiejętność zarządzania uprawnieniami jest niezbędna dla każdego administrującego bazą danych.

Pytanie 11

Aby zobaczyć rezultaty działania skryptu napisanego w PHP, który jest częścią strony internetowej, musi on być

A. zinterpretowany po stronie serwera

B. interpretowany po stronie użytkownika

C. skomputeryzowany po stronie użytkownika

D. skomputeryzowany po stronie serwera

Odpowiedź "zinterpretowany po stronie serwera" jest poprawna, ponieważ skrypty PHP są przetwarzane na serwerze, a wynik ich działania jest następnie przesyłany do przeglądarki klienta. PHP jest językiem skryptowym, który działa w kontekście serwera, co oznacza, że kod PHP jest wykonywany, a jego wynik (np. HTML, JSON, XML) jest generowany zanim trafi do klienta. W praktyce, gdy użytkownik odwiedza stronę napisanej w PHP, serwer uruchamia skrypt, przetwarza dane, korzysta z baz danych, a następnie zwraca gotowy dokument do przeglądarki. Jest to zgodne z zasadą architektury klient-serwer, w której serwer odpowiada za logikę aplikacji, natomiast klient koncentruje się na prezentacji danych. Przykładowe zastosowanie PHP obejmuje tworzenie dynamicznych stron internetowych, systemów zarządzania treścią (CMS), a także aplikacji webowych, które wymagają interakcji z bazą danych. W branży web developmentu standardem jest używanie PHP w połączeniu z bazami danych MySQL lub PostgreSQL, co czyni go popularnym wyborem dla programistów.

Pytanie 12

Aby obraz wstawiony na stronę internetową mógł dostosować się automatycznie do wymiarów ekranu, na którym jest wyświetlany, konieczne jest

A. ustawienie obu jego rozmiarów w pikselach

B. ustawienie jednego z jego wymiarów w pikselach

C. ustawienie jego szerokości w wartościach procentowych

D. niezmienianie obu jego wymiarów za pomocą stylów CSS

Ustawienie szerokości obrazu w wartościach procentowych jest kluczowym aspektem responsywnego projektowania stron internetowych. Dzięki temu obraz automatycznie dostosowuje się do szerokości kontenera, w którym jest umieszczony, co pozwala na płynne skalowanie w zależności od rozmiaru ekranu. Na przykład, jeśli szerokość obrazu ustawimy na 100%, to obraz będzie zawsze zajmował całą szerokość swojego kontenera, co jest szczególnie ważne w przypadku urządzeń mobilnych oraz różnych rozdzielczości ekranów. To podejście wspiera zasady projektowania responsywnego, które są fundamentem nowoczesnych stron internetowych. Dodatkowo, stosowanie jednostek procentowych zamiast pikseli umożliwia lepszą dostępność i poprawia doświadczenia użytkowników, eliminując problemy związane z przewijaniem lub wyświetlaniem treści poza ekranem. Obrazy ustawione w procentach pozwalają na bardziej elastyczne układy, które lepiej reagują na zmiany rozmiarów okien przeglądarki, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, takimi jak użycie Frameworków CSS, jak Bootstrap, które bazują na responsywnych gridach.

Pytanie 13

Zapis selektora wskazuje, że kolor tła będzie brązowy dla

input[type=number] { background-color: Brown; }

A. formularzy, gdy użytkownik wprowadzi w nie jakąkolwiek cyfrę

B. formularzy, które są typu numerycznego

C. wszystkich formularzy

D. wszystkich tekstów na stronie internetowej

Zapis selektora CSS `input[type=number] { background-color: Brown; }` odnosi się do pól edycyjnych, które są zdefiniowane jako typu numerycznego. Oznacza to, że wszystkie elementy <input>, które mają atrybut `type` ustawiony na `number`, będą miały brązowe tło. Tego typu selektory są przydatne, ponieważ pozwalają na precyzyjne stylizowanie elementów formularzy, co jest kluczowe dla poprawy doświadczeń użytkowników. Stosowanie odpowiednich typów elementów formularza, takich jak `number`, umożliwia kontrolowanie danych wprowadzanych przez użytkowników, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie walidacji danych. W praktyce, jeśli w formularzu istnieje pole do wprowadzania dat, które powinno przyjmować tylko wartości liczbowe, stylizowanie go w ten sposób może pomóc w natychmiastowym wizualnym wskazaniu użytkownikowi, że pole jest przeznaczone do wprowadzania numerów. Warto również pamiętać, że stosowanie odpowiednich typów wejściowych wspiera responsywność, umożliwiając na przykład wyświetlanie klawiatury numerycznej na urządzeniach mobilnych, co zwiększa komfort użytkowania.

Pytanie 14

W którym z poniższych przykładów walidacja fragmentu kodu CSS zakończy się sukcesem?

A. p { text-size:bold; }

B. <p style="font-style:bold;">

C. p { font-weight:bold; }

D. <p style="font-size:bold;">

Odpowiedzi, które próbują zastosować atrybuty stylów w niepoprawny sposób, zdradzają zrozumienie składni CSS oraz zasad stylizacji dokumentów HTML. W przypadku <p style="font-style:bold;"> pojawia się błąd, ponieważ atrybut style powinien zawierać właściwość font-weight, a nie font-style. Właściwość font-style jest przeznaczona do określenia stylu czcionki, takiego jak italic czy normal, a nie do ustawiania jej grubości. Zatem użycie 'bold' w kontekście font-style jest nieprawidłowe i prowadzi do tego, że przeglądarka nie zastosuje żadnej stylizacji. W kolejnej opcji, p { text-size:bold; }, znowu widzimy błąd w nazwie właściwości. Nie istnieje właściwość CSS o nazwie text-size; powinna być użyta font-size, a wartością mogą być jednostki takie jak px, em, rem itp. Ponadto, wartość 'bold' nie jest odpowiednia dla font-size, ponieważ ta właściwość przyjmuje liczby i jednostki, a nie stylizację. Ostatnia odpowiedź, <p style="font-size:bold;">, również jest błędna z tego samego powodu co wcześniej - font-size wymaga konkretnej wartości w jednostkach, a 'bold' nie jest akceptowalną wartością. Te błędne odpowiedzi pokazują, jak ważne jest zrozumienie składni CSS i stosowanie właściwych nazw właściwości w celu efektywnego stylizowania dokumentów HTML.

Pytanie 15

Do którego akapitu przypisano podaną właściwość stylu CSS?
border-radius: 20%;

A. Rys. C

B. Rys. A

C. Rys. B

D. Rys. D

Właściwość CSS border-radius służy do zaokrąglania rogów elementu na stronie internetowej. W przypadku wartości procentowej jak 20% zaokrąglenie jest obliczane w stosunku do wymiarów elementu co pozwala na uzyskanie proporcjonalnego wyglądu niezależnie od rozmiaru ramki. Wybranie odpowiedzi Rys. B jest poprawne ponieważ widoczny jest tam efekt zaokrąglonych rogów co jednoznacznie wskazuje na zastosowanie border-radius. Takie stylizacje są powszechnie używane w projektowaniu nowoczesnych interfejsów użytkownika aby nadać im bardziej miękki i przyjazny wygląd. Dobre praktyki projektowe zalecają umiarkowane stosowanie zaokrągleń aby nie przesadzić z efektami wizualnymi co mogłoby pogorszyć czytelność i funkcjonalność. Warto również pamiętać o aspekcie responsywności – używanie wartości procentowych pozwala na lepsze dostosowanie się do różnych rozdzielczości ekranów co jest kluczowe w nowoczesnym web designie. Dzięki border-radius można także tworzyć zaawansowane efekty graficzne łącząc go z innymi właściwościami CSS jak cienie czy gradienty co pozwala na osiągnięcie atrakcyjnych wizualnie elementów bez potrzeby użycia obrazów.

Pytanie 16

Jaką właściwość należy zastosować w stylu CSS, aby określić krój czcionki?

A. font-style

B. text-style

C. text-family

D. font-family

Odpowiedź 'font-family' jest poprawna, ponieważ w CSS to właśnie ta właściwość służy do określenia rodziny czcionek, które mają być używane w danym elemencie. Właściwość 'font-family' pozwala na zdefiniowanie podstawowych czcionek, a także alternatywnych, które mogą być użyte, jeśli preferowana czcionka nie jest dostępna. Przykładowo, zapisywanie: `font-family: Arial, sans-serif;` wskazuje, że przeglądarka powinna używać czcionki Arial, a w przypadku jej braku - czcionki z rodziny sans-serif. To podejście jest szczególnie ważne w kontekście tworzenia responsywnych i dostępnych interfejsów użytkownika, gdzie różne urządzenia mogą obsługiwać różne czcionki. Dodatkowo, zgodnie z wytycznymi W3C i zasadami projektowania, zaleca się określanie co najmniej dwóch czcionek: głównej i alternatywnej, aby zapewnić odpowiednią estetykę i czytelność tekstu. Znajomość właściwości 'font-family' jest kluczowa dla każdego, kto zajmuje się projektowaniem stron internetowych, pozwalając na lepsze dostosowanie wyglądu i funkcjonalności serwisów oraz aplikacji webowych.

Pytanie 17

Została stworzona baza danych z tabelą podzespoły, która zawiera pola: model, producent, typ, cena. Aby uzyskać listę wszystkich modeli pamięci RAM od firmy Kingston uporządkowanych od najniższej do najwyższej ceny, należałoby użyć kwerendy:

A. SELECT model FROM podzespoły WHERE typ='RAM' AND producent='Kingston' ORDER BY cena ASC

B. SELECT model FROM producent WHERE typ='RAM' OR producent='Kingston' ORDER BY podzespoły ASC

C. SELECT model FROM podzespoły WHERE typ='RAM' AND producent='Kingston' ORDER BY cena DESC

D. SELECT model FROM podzespoły WHERE typ='RAM' OR producent='Kingston' ORDER BY cena DESC

Wybrana kwerenda jest poprawna, ponieważ dokładnie spełnia wymagania zadania. Użycie klauzuli SELECT do wyboru pola 'model' z tabeli 'podzespoły' pozwala na uzyskanie właściwych informacji. Warunek WHERE ogranicza wyniki do tych, które dotyczą pamięci RAM (typ='RAM') oraz producenta Kingston (producent='Kingston'). Kluczowym elementem tej kwerendy jest zastosowanie ORDER BY cena ASC, które sortuje wyniki według ceny w porządku rosnącym, co jest zgodne z wymaganiem wyświetlenia modeli od najtańszej do najdroższej. Przykłady zastosowania takiej kwerendy mogą obejmować systemy zarządzania zapasami, gdzie klienci poszukują najlepszych ofert, czy aplikacje e-commerce, które chcą dostarczyć użytkownikom najbardziej korzystne opcje zakupowe. Stosowanie jasnych i precyzyjnych kwerend SQL, według dobrych praktyk branżowych, jest kluczowe dla wydajności i przejrzystości danych.

Pytanie 18

Jakie polecenie pozwala na zwiększenie wartości o jeden w kolumnie RokStudiów w tabeli Studenci dla uczniów, którzy są na roku 1÷4?

A. UPDATE Studenci SET RokStudiow WHERE RokStudiow < 5

B. UPDATE Studenci, RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5

C. UPDATE RokStudiow SET RokStudiow++ WHERE RokStudiow < 5

D. UPDATE Studenci SET RokStudiow = RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5

Odpowiedź 'UPDATE Studenci SET RokStudiow = RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5;' jest prawidłowa, ponieważ poprawnie wykorzystuje składnię SQL do aktualizacji wartości w tabeli. W tym przypadku, polecenie zmienia wartość kolumny RokStudiow o jeden dla wszystkich studentów, którzy mają przypisany rok studiów mniejszy niż 5. Użycie 'SET RokStudiow = RokStudiow+1' jest zgodne z zasadą aktualizacji danych, gdzie przypisanie nowej wartości korzysta z obecnej wartości i modyfikuje ją. W praktyce, takie operacje są niezbędne w systemach zarządzania bazami danych, zwłaszcza w kontekście obliczeń związanych z postępem akademickim studentów, a przestrzeganie standardów SQL pomaga w utrzymaniu spójności i integralności danych. Dobrą praktyką jest również wykonanie operacji aktualizacji w sposób, który minimalizuje ryzyko utraty danych oraz zwiększa efektywność zapytań, co jest istotne w dużych bazach danych.

Pytanie 19

Mamy tablicę o n elementach o nazwie t[n]. Zadaniem algorytmu, zapisanego w krokach, jest wyliczenie sumy

K1: i = 0; wynik = 0;
K2: Dopóki i < n wykonuj K3 .. K4
  K3: wynik ← wynik + t[i]
  K4: i ← i + 2
K5: wypisz wynik

A. sumy tych elementów tablicy, które mają wartości nieparzyste

B. n-elementów tej tablicy

C. co drugiego elementu tablicy

D. wszystkich elementów tablicy

Algorytm przedstawiony w pytaniu wykonuje sumowanie co drugiego elementu tablicy. Rozpoczyna od elementu o indeksie 0, czyli pierwszego elementu tablicy, a następnie przeskakuje o dwa indeksy za pomocą instrukcji i ← i + 2. Dzięki temu algorytm dodaje do zmiennej wynik wyłącznie wartości znajdujące się na pozycjach o parzystych indeksach w tablicy. Praktyczne zastosowanie tego rodzaju algorytmu można znaleźć w sytuacjach, gdy potrzebujemy operować tylko na wybranym podzbiorze danych, na przykład w analizie co drugiego punktu danych w dużych zbiorach, co może przyspieszyć proces analizy i zmniejszyć obciążenie obliczeniowe. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w dziedzinie inżynierii oprogramowania, gdzie staramy się optymalizować algorytmy pod kątem wydajności i złożoności obliczeniowej. Warto zauważyć, że operowanie na co drugim elemencie może być także użyteczne w przypadku wzorców projektowych, takich jak iteratory, które pozwalają na elastyczną kontrolę nad sposobem przeglądania danych w strukturach danych.

Pytanie 20

Który z poniższych zapisów w HTML określa kodowanie znaków stosowane w dokumencie?

A. <meta charset="UTF-8">

B. <charset="UTF-8">

C. <meta encoding="UTF-8">

D. <encoding="UTF-8">

Zapis <meta charset="UTF-8"> jest prawidłową deklaracją kodowania znaków w dokumencie HTML. Element <meta> jest używany w sekcji <head> dokumentu i pozwala na zdefiniowanie różnych metadanych, w tym kodowania znaków. Użycie "UTF-8" jako wartości dla atrybutu charset oznacza, że dokument będzie używał kodowania Unicode, które jest standardem preferowanym w sieci. Dzięki temu, dokumenty mogą poprawnie wyświetlać znaki z różnych języków, co jest kluczowe w zglobalizowanym świecie internetu. Przykładem zastosowania tego zapisu może być strona internetowa, która zawiera teksty w wielu językach, co wymaga wsparcia dla różnorodnych znaków diakrytycznych i symboli. Warto również podkreślić, że zgodnie z zasadami dobrych praktyk, zawsze powinno się definiować kodowanie znaków w dokumencie HTML, aby uniknąć problemów z wyświetlaniem treści, co może negatywnie wpłynąć na doświadczenia użytkowników oraz SEO strony.

Pytanie 21

W formularzu wartości z pola input o typie number zostały przypisane do zmiennej a, a następnie przetworzone w skrypcie JavaScript w sposób następujący: ```var x = parseInt(a);``` Jakiego typu będzie zmienna x?

A. liczbowego, całkowitego

B. Nan

C. napisowego

D. zmiennoprzecinkowego

Wybór niepoprawnych odpowiedzi wynika z nieporozumienia dotyczącego działania funkcji parseInt oraz typów danych w JavaScript. W pierwszej z niepoprawnych odpowiedzi, Nan oznacza 'Not a Number', który jest zwracany, gdy operacja konwersji na liczbę nie może zostać przeprowadzona. W kontekście zmiennej a, jeśli ta wartość jest poprawnym wejściem z pola input typu number, parseInt nie zwróci NaN, a raczej prawidłową liczbę całkowitą. Kolejna opcja opisuje typ napisowy, co jest sprzeczne z tym, co zapewnia funkcja parseInt, ponieważ zwraca ona wartość liczbową, a nie tekst. Wartości typu string mogą być konwertowane na liczby, ale samo pole input o typie number nie wprowadza napisów, a zatem nie tworzy sytuacji, w której wynik byłby typu string. Ostatnia z błędnych odpowiedzi nawiązuje do zmiennoprzecinkowego typu danych. Chociaż JavaScript obsługuje liczby zmiennoprzecinkowe, funkcja parseInt celowo konwertuje na wartość całkowitą, co wyklucza możliwość uzyskania zmiennoprzecinkowego wyniku. Zrozumienie tych różnic jest istotne dla efektywnego programowania w JavaScript i unikania typowych pułapek związanych z konwersją typów.

Pytanie 22

W języku PHP zapis $b++ jest równoważny zapisowi

A. $b = $b + 1

B. $b = $b + $b

C. $b == $b + $b

D. $b == $b

Zapis $b++ w PHP to tak zwany operator inkrementacji w wersji postfiksowej. Oznacza on zwiększenie wartości zmiennej b dokładnie o 1. W praktyce, po wykonaniu tej instrukcji, b będzie miało wartość b + 1. Dlatego zapis ten jest równoważny instrukcji przypisania $b = $b + 1. Warto zauważyć, że jest to uproszczona, bardziej czytelna forma, bardzo często wykorzystywana w pętlach, np. for ($i = 0; $i < 10; $i++). Właśnie w takim kontekście operator ++ jest praktycznie standardem branżowym i każdy programista webowy powinien go rozumieć bez zastanawiania. Moim zdaniem używanie $b++ zamiast $b = $b + 1 poprawia czytelność kodu, szczególnie gdy mamy dużo operacji na licznikach, indeksach tablic czy licznikach iteracji. Trzeba też pamiętać o różnicy między $b++ a ++$b. W wersji postfiksowej (b++) najpierw zwracana jest stara wartość, a dopiero potem zmienna jest zwiększana. W wersji prefiksowej (++b) najpierw zwiększana jest wartość, a potem zwracany jest już nowy wynik. W prostych przypadkach, takich jak samodzielna linijka $b++; albo $b = $b + 1;, efekt końcowy w zmiennej b jest ten sam. Natomiast w wyrażeniach typu $c = $b++; różnica ma znaczenie. W codziennej pracy z PHP operatory ++ i -- są fundamentem przy pisaniu pętli, prostych algorytmów zliczania, paginacji czy obsługi indeksów w tablicach. Dobra praktyka to stosowanie tych skróconych operatorów tam, gdzie naprawdę chodzi tylko o zwiększenie lub zmniejszenie o 1, bo od razu widać intencję programisty i kod jest bardziej zwięzły, bez zbędnego „szumu”.

Pytanie 23

Aby włączyć zewnętrzny skrypt JavaScript o nazwie skrypt.js, konieczne jest umieszczenie w kodzie HTML

A. <script> skrypt.js </script>

B. <script src="/skrypt.js"></script>

C. <link rel="JavaScript" type="js" href="/skrypt.js" />

D. <link rel="script" href="/skrypt.js" />

Poprawna odpowiedź to <script src="/skrypt.js"></script>. Wykorzystanie atrybutu src w tagu <script> to standardowa metoda do ładowania zewnętrznych skryptów JavaScript w HTML. Dzięki temu przeglądarka wie, żeby pobrać i uruchomić kod z pliku skrypt.js. To z kolei pozwala na lepszą organizację, bo możemy używać tego samego skryptu w różnych miejscach projektu. No i w praktyce, to przynosi dużo korzyści, jak łatwiejsze utrzymanie czy debugowanie aplikacji. Jak mamy porządnie zorganizowany kod, to strona się szybciej ładuje, a przeglądarka może buforować te skrypty. Na koniec warto dodać, że dobrze osadzone skrypty wpływają też pozytywnie na SEO, bo wyszukiwarki lubią strony, które są zorganizowane i zoptymalizowane. Warto pamiętać, żeby umieszczać tagi <script> na końcu dokumentu HTML, zaraz przed zamknięciem tagu </body>, bo to pozwala na szybsze wyświetlanie zawartości.

Pytanie 24

Jakie zadania programistyczne należy realizować po stronie serwera?

A. Zmiana stylu HTML na stronie spowodowana ruchem kursora

B. Walidacja danych wpisanych w pole tekstowe w czasie rzeczywistym

C. Ukrywanie oraz odkrywanie elementów strony w zależności od bieżącej pozycji kursora

D. Zapisanie danych pobranych z aplikacji internetowej do bazy danych

Zapis danych z aplikacji internetowej w bazie to super ważna sprawa. Ogólnie mówiąc, to serwer się tym zajmuje. To on trzyma i zarządza informacjami, które wysyłamy, jak się rejestrujemy czy wypełniamy jakieś formularze. Kiedy użytkownik coś wpisuje, te dane muszą lecieć do serwera, gdzie są przetwarzane i lądować w bazie danych. Przykładowo, w relacyjnych bazach danych, jak MySQL czy PostgreSQL, używa się zapytań SQL do zarządzania tymi danymi, co ułatwia ich późniejsze szukanie. Warto też pamiętać o bezpieczeństwie – serwer musi robić walidację danych, żeby nie dać się nabrać na ataki typu SQL Injection. No i architektura MVC świetnie pokazuje, jak ważne jest miejsce serwera dla danych. Zapis danych to po prostu kluczowy element w działaniu aplikacji webowych.

Pytanie 25

Jaką funkcję spełnia atrybut value w polu formularza XHTML?

<input type="text" name="name" value="value">

A. określa nazwę pola

B. definiuje maksymalną długość pola

C. czyni pole jedynie do odczytu

D. określa domyślną wartość

Atrybut value w polu formularza XHTML określa domyślną wartość, jaka pojawi się w polu tekstowym po załadowaniu strony. Jest to przydatne, gdy chcemy zasugerować użytkownikowi domyślne dane lub ułatwić wprowadzanie informacji. Przykładem może być formularz logowania, gdzie atrybut value jest używany do wczytywania zapisanego wcześniej adresu e-mail użytkownika. W formularzach XHTML stosuje się ten atrybut zgodnie z dobrymi praktykami, aby poprawić doświadczenie użytkownika i ułatwić interakcję z witryną. Warto zauważyć, że w przypadku innych typów pól formularzy, na przykład checkbox lub radio, atrybut value określa wartość, która zostanie przesłana, gdy dane pole zostanie zaznaczone. W kontekście dobrych praktyk należy także pamiętać o zabezpieczeniach formularzy, takich jak walidacja danych po stronie serwera, aby zapobiec potencjalnym lukom bezpieczeństwa wynikającym z nieoczekiwanych danych wejściowych. Stosowanie atrybutu value w sposób przemyślany pozwala również na lepszą integrację formularzy z mechanizmami autouzupełniania przeglądarek, co jest korzystne dla użytkowników

Pytanie 26

W aplikacji webowej komunikat powinien być wyświetlany jedynie w przypadku, gdy dany użytkownik odwiedza stronę po raz pierwszy. Którą funkcję PHP należy wykorzystać w tym celu?

A. define

B. session_destroy

C. mysqli_change_user

D. setcookie

Funkcja setcookie w PHP jest kluczowym narzędziem do zarządzania ciasteczkami. Ciasteczka są małymi plikami przechowywanymi na urządzeniu użytkownika, które mogą być wykorzystywane do różnych celów, w tym do śledzenia sesji użytkownika, personalizacji doświadczeń oraz, w tym przypadku, do kontrolowania wyświetlania komunikatów. Gdy użytkownik odwiedza stronę po raz pierwszy, można ustawić ciasteczko, które informuje system, że użytkownik jest nowym odwiedzającym. Na przykład, można ustawić ciasteczko o nazwie "first_visit" z wartością "1", co oznacza, że komunikat powinien się pojawić. Przy kolejnych wizytach, przed wyświetleniem komunikatu, system sprawdzi, czy to ciasteczko istnieje. Jeśli tak, komunikat nie zostanie wyświetlony. Przykładowa implementacja wyglądałaby tak: if (!isset($_COOKIE['first_visit'])) { setcookie('first_visit', '1', time() + 3600); // Ciasteczko ważne przez 1 godzinę echo 'Witamy na stronie!'; // Wyświetlenie komunikatu } Dzięki temu podejściu można efektywnie zarządzać doświadczeniem użytkownika i unikać zasypywania ich komunikatami przy każdej wizycie, co jest zgodne z najlepszymi praktykami UX.

Pytanie 27

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmiana jasności zdjęć.

B. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

C. Przenikanie zdjęć.

D. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 28

Poprzez zdefiniowanie var x="true"; w języku JavaScript powstaje zmienna należąca do typu

A. string (ciąg znaków)

B. logicznym

C. nieokreślonego (undefined)

D. liczbowym

Deklaracja <b>var x="true";</b> w języku JavaScript tworzy zmienną typu string (ciąg znaków). Wartość "true" jest tekstem, a nie wartością logiczną. W JavaScript, zmienne są dynamicznie typowane, co oznacza, że ich typ może się zmieniać w zależności od wartości, którą przechowują. Przykładem zastosowania tego typu zmiennej może być przechowywanie danych użytkownika w aplikacjach webowych, gdzie często korzysta się z ciągów znaków do reprezentacji różnych informacji, takich jak nazwy użytkowników, hasła, czy inne dane tekstowe. Dobrymi praktykami w programowaniu w JavaScript jest unikanie pomylenia wartości logicznych z ciągami znaków, ponieważ mogą one prowadzić do trudnych do zdiagnozowania błędów. Warto również pamiętać, że w JavaScript stringi są otoczone pojedynczymi lub podwójnymi cudzysłowami, co pozwala na jednoznaczną identyfikację ich jako typów danych. Dobre zrozumienie typów danych w JavaScript jest kluczowe dla skutecznego programowania i zarządzania danymi.

Pytanie 29

W katalogu www znajdują się foldery html oraz style, w których umieszczone są odpowiednio pliki o rozszerzeniu html i pliki o rozszerzeniu css. Aby dołączyć styl.css do pliku HTML, należy użyć

A. <link rel="Stylesheet" type="text/css" href="/www/style/styl.css" />

B. <link rel="Stylesheet" type="text/css" href="/style/styl.css" />

C. <link rel="Stylesheet" type="text/css" href="/styl.css" />

D. <link rel="Stylesheet" type="text/css" href="/../style/styl.css" />

W kontekście programowania stron internetowych istnieje wiele aspektów związanych z dołączaniem stylów CSS w dokumentach HTML, które mogą prowadzić do niepoprawnych ścieżek. Wybrane przez nas niepoprawne odpowiedzi zawierają błędy związane głównie z nieprawidłowym określeniem lokalizacji pliku styl.css. W przypadku pierwszej odpowiedzi, href='/styl.css' wskazuje na to, że plik CSS znajduje się w głównym folderze serwera, co jest niezgodne z przedstawioną strukturą folderów. Z kolei w drugiej odpowiedzi, href='/style/styl.css' sugeruje bezpośrednią ścieżkę do folderu 'style' z poziomu głównego katalogu serwera, co również nie odpowiada układowi folderów, gdzie 'style' jest zagnieżdżony w katalogu 'www'. W trzeciej odpowiedzi, href='/www/style/styl.css' nie jest poprawne, ponieważ sugeruje, że folder 'www' jest katalogiem głównym serwera, co jest niezgodne z rzeczywistością. W rzeczywistości, folder 'www' jest folderem, z którego zwykle serwowane są pliki, a nie folderem, który jest bezpośrednio dostępny z poziomu WWW. Te wszystkie błędy ilustrują potrzebę zrozumienia struktury katalogów i zasad dotyczących ścieżek w HTML i CSS, by zapewnić, że pliki zostaną prawidłowo załadowane i będą dostępne dla przeglądarek internetowych.

Pytanie 30

Fragment tabeli gory prezentuje polskie łańcuchy górskie oraz ich najwyższe szczyty. Przedstaw kwerendę, która oblicza średnią wysokość szczytów dla każdego łańcucha górskiego.

Id	pasmo	nazwa	wysokosc
134	Góry Bystrzyckie	(brak nazwy)	949
137	Góry Bystrzyckie	Anielska Kopa	871
74	Beskid Żywiecki	Babia Góra (Diablak)	1725
41	Beskid Śląski	Barania Góra	1220
145	Góry Karczewskie	Baraniec	723
128	Góry Bardzkie	Bardzka Góra (Kalwaria)	583
297	Tatry	Beskid	2012

A. SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory LIMIT pasmo

B. SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo

C. SELECT pasmo, SUM(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo

D. SELECT pasmo, COUNT(wysokosc) FROM gory ORDER BY pasmo

Prawidłowa odpowiedź: SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo; jest właściwa, ponieważ pozwala na wyliczenie średniej wysokości szczytów dla każdego pasma górskiego indywidualnie. Kwerenda ta wykorzystuje klauzulę GROUP BY, która grupuje rekordy na podstawie kolumny pasmo, co jest niezbędne do uzyskania agregatów danych w SQL. Funkcja AVG() jest używana do obliczania średniej wartości w grupie, co w tym przypadku odnosi się do średniej wysokości szczytów. W praktyce takie zapytania są często używane w analizie danych, gdzie istnieje potrzeba podsumowania informacji w sposób umożliwiający wyciąganie wniosków na podstawie agregacji danych. Ważne jest również zrozumienie, że bez klauzuli GROUP BY funkcja AVG() obliczyłaby średnią z całej tabeli, a nie w ramach poszczególnych pasm. Dlatego poprawne użycie tej klauzuli jest kluczowe w kontekście uzyskania precyzyjnych wyników grupowania danych w relacyjnych bazach danych. Tego rodzaju operacje są fundamentalne w analizie danych i raportowaniu biznesowym, gdzie wymagana jest konsolidacja informacji z podziałem na różne kategorie czy segmenty.

Pytanie 31

Która zasada dotyczy programowania strukturalnego?

A. Nie można korzystać z instrukcji warunkowych if.

B. Dla powtarzających się sekwencji instrukcji należy tworzyć procedury i funkcje.

C. Można tworzyć obiekty składające się z pól i metod.

D. W kodzie programu należy często korzystać z instrukcji skoku goto.

W tym pytaniu łatwo wpaść w kilka typowych pułapek myślowych dotyczących stylów programowania. Programowanie strukturalne często myli się z innymi paradygmatami, szczególnie z programowaniem obiektowym albo z bardzo starym, „spaghetti kodem” opartym na instrukcjach skoku. W efekcie pojawiają się błędne skojarzenia, że skoro jest jakiś „styl programowania”, to pewnie czegoś kategorycznie zabrania, albo że sprowadza się do modnych pojęć jak obiekty czy klasy. Jednym z takich nieporozumień jest przekonanie, że w programowaniu strukturalnym nie wolno używać instrukcji warunkowych if. Jest dokładnie odwrotnie. Instrukcje warunkowe są jednym z trzech filarów programowania strukturalnego, obok sekwencji i pętli. To właśnie dzięki nim można budować czytelne rozgałęzienia logiki programu, zamiast skakać po kodzie goto. Gdy ktoś myśli, że „strukturalne” oznacza „bez if”, to zwykle wynika to z pomieszania pojęć albo z jakiegoś źle zapamiętanego hasła z teorii. Kolejna myląca sprawa to obiekty z polami i metodami. To już jest domena programowania obiektowego, które pojawiło się później i rozwinęło idee programowania strukturalnego, ale ich nie zastąpiło. W podejściu stricte strukturalnym skupiamy się na funkcjach, procedurach i danych, a nie na łączeniu ich w klasy i obiekty. Oczywiście w praktyce, w językach takich jak PHP czy JavaScript, często mieszamy te paradygmaty, ale sama możliwość tworzenia obiektów nie jest zasadą programowania strukturalnego. Dość zdradliwa jest też pokusa, żeby intensywnie korzystać z instrukcji skoku goto. Historycznie wiele języków je miało i programiści budowali z nich całe przepływy sterowania, co prowadziło do tzw. spaghetti code – kodu trudnego do śledzenia i utrzymania. Programowanie strukturalne właśnie z tym walczy: zamiast skakać w losowe miejsca pliku, używamy pętli, instrukcji warunkowych oraz dobrze wydzielonych procedur i funkcji. Jeżeli ktoś uważa goto za „skrócenie drogi”, to zwykle kończy z kodem, którego nikt nie chce potem dotykać. Sedno sprawy jest takie, że podstawowe dobre praktyki – unikanie goto, świadome używanie if i pętli, wydzielanie powtarzających się fragmentów do funkcji – to fundament, na którym buduje się dalsze, bardziej zaawansowane style programowania. Zrozumienie, dlaczego pozostałe odpowiedzi są sprzeczne z tym podejściem, pomaga lepiej ogarnąć, skąd wzięły się współczesne standardy jakości kodu i czemu tak mocno kładzie się nacisk na czytelność oraz utrzymywalność programu.

Pytanie 32

Kolor zdefiniowany kodem RGB o wartości rgb(128, 16, 8) w formacie szesnastkowym przyjmuje wartość

A. #FF1008

B. #801008

C. #800F80

D. #FF0F80

Odpowiedź #801008 jest poprawna, ponieważ kod RGB rgb(128, 16, 8) konwertuje się do formatu szesnastkowego, gdzie każdy z trzech składników (czerwony, zielony, niebieski) reprezentowany jest przez dwie cyfry szesnastkowe. Wartość czerwonego wynosi 128, co w systemie szesnastkowym odpowiada '80'. Wartość zielonego wynosi 16, co w szesnastkowym zapisie to '10'. Wartość niebieskiego wynosi 8, co w szesnastkowym zapisie to '08'. Łącząc te wartości, otrzymujemy #801008. Tego typu konwersja jest powszechnie stosowana w projektowaniu graficznym i web designie, gdzie RGB i jego odpowiedniki w systemie szesnastkowym są używane do definiowania kolorów w CSS. Używając standardów takich jak W3C, programiści mogą precyzyjnie określić kolory, co jest kluczowe dla estetyki i dostępności stron internetowych.

Pytanie 33

Która z czynności NIE WPŁYNIE na wielkość zajmowanej pamięci pliku graficznego?

A. Zmiana rozdzielczości obrazu

B. Skalowanie obrazu przy użyciu atrybutów HTML

C. Kompresja

D. Interpolacja

Skalowanie obrazu za pomocą atrybutów HTML nie wpływa na rozmiar pliku graficznego, ponieważ ta operacja odbywa się po stronie klienta, w przeglądarce, a nie na samym pliku. Gdy obraz jest wyświetlany w HTML, atrybuty takie jak 'width' i 'height' mogą zmienić jego wizualny rozmiar na stronie, ale nie modyfikują samego pliku. W praktyce oznacza to, że niezależnie od tego, jak duży lub mały wyświetlany jest obraz, jego rzeczywisty rozmiar na dysku pozostaje niezmieniony. Dobrą praktyką w web designie jest stosowanie odpowiednich rozmiarów i formatów obrazów w zależności od kontekstu, co może poprawić szybkość ładowania strony i doświadczenie użytkownika. Warto również pamiętać, że zbyt duże obrazy mogą powodować dłuższy czas ładowania, co wpływa na SEO i oceny wydajności witryny. Dlatego zaleca się optymalizację obrazów przed ich dodaniem do strony, co jest bardziej efektywne niż poleganie na zmianie rozmiarów przez HTML.

Pytanie 34

Który typ danych SQL należy użyć, jako optymalny, do zapisania numeru PESEL?

A. CHAR(11)

B. BLOB

C. TINYINT

D. FLOAT(11)

Poprawny wybór to CHAR(11), ponieważ numer PESEL nie jest liczbą w sensie matematycznym, tylko identyfikatorem tekstowym złożonym z 11 znaków. W praktyce nigdy nie wykonujemy na PESEL‑u operacji arytmetycznych (dodawanie, odejmowanie, mnożenie), więc trzymanie go w typie numerycznym nie ma sensu i zwykle tylko komplikuje życie. Z punktu widzenia projektowania baz danych przyjmuje się dobrą praktykę: wszystkie identyfikatory, które mają stałą długość i mogą zaczynać się od zera, zapisujemy w typie znakowym o stałej długości, czyli właśnie CHAR(n). Dzięki CHAR(11) mamy gwarancję, że w każdej komórce kolumny PESEL będzie dokładnie 11 znaków. Silnik bazy danych może to łatwo sprawdzić, co pomaga w walidacji danych i porządku w tabeli. Nie zgubią się też zera wiodące, które przy typach liczbowych potrafią zniknąć. Moim zdaniem, szczególnie w systemach produkcyjnych (np. system kadrowy, rejestr pacjentów, e‑sklep z weryfikacją danych klienta), taki zapis jest po prostu najbezpieczniejszy i najbardziej przewidywalny. W wielu firmowych standardach programistycznych jest wręcz zapisane wprost: PESEL, NIP, REGON, numery dokumentów, numery kart, kody pocztowe – zawsze trzymamy jako CHAR/VARCHAR, a nie jako INT czy inne typy numeryczne. Dodatkowo CHAR(11) jest efektywny wydajnościowo dla stałej długości: porównywanie, indeksowanie, sortowanie takiej kolumny jest proste dla silnika SQL. W razie potrzeby możesz też na takim polu założyć indeks unikalny (UNIQUE), żeby baza nie dopuściła do wprowadzenia dwóch takich samych PESEL‑i. To jest właśnie praktyczne połączenie typów danych z zasadami integralności i jakości danych, których oczekuje się w prawidłowo zaprojektowanych bazach.

Pytanie 35

Model reprezentacji kolorów z parametrami: hue, saturation i value, to

A. CMY

B. HSV

C. CMYK

D. RGB

Odpowiedź HSV (Hue, Saturation, Value) jest poprawna, ponieważ ten model opisu przestrzeni barw koncentruje się na trzech kluczowych parametrach: odcieniu, nasyceniu i jasności. Odcień odnosi się do rzeczywistego koloru, nasycenie informuje o intensywności koloru, a jasność wskazuje na jego jasność. Model HSV jest szczególnie użyteczny w aplikacjach graficznych oraz podczas pracy z grafiką komputerową, ponieważ jest bardziej intuicyjny dla ludzi, niż inne modele, takie jak RGB czy CMYK. Przykładem zastosowania modelu HSV jest edytor graficzny, gdzie użytkownik może łatwo dostosować kolor, manipulując tymi trzema parametrami. Standardy branżowe, takie jak Adobe Photoshop, implementują ten model, co pozwala na efektywne tworzenie i edytowanie kolorów. Dodatkowo, model HSV jest używany w programowaniu komputerowym do tworzenia efektów wizualnych, gdzie precyzyjne dostosowanie kolorów jest kluczowe.

Pytanie 36

Funkcja phpinfo() umożliwia

A. uzyskanie danych o środowisku serwera, na którym działa PHP

B. rozpoczęcie wykonywania kodu w języku PHP

C. analizowanie kodu PHP w celu wykrycia błędów

D. sprawdzenie wartości zmiennych zastosowanych w kodzie PHP

Funkcja phpinfo() jest niezwykle użytecznym narzędziem w PHP, które pozwala deweloperom na uzyskanie szczegółowych informacji o środowisku pracy serwera. Dzięki temu, można dowiedzieć się o zainstalowanych rozszerzeniach PHP, wersji PHP, ustawieniach konfiguracyjnych, a także o systemie operacyjnym, na którym działa serwer. Przykładowo, wywołanie phpinfo(); w skrypcie PHP zwraca stronę zawierającą różnorodne informacje, takie jak wartości zmiennych konfiguracyjnych (np. memory_limit, upload_max_filesize), co jest nieocenione podczas optymalizacji aplikacji oraz rozwiązywania problemów. Ponadto, korzystanie z phpinfo() jest zgodne z dobrymi praktykami w programowaniu, ponieważ pomaga zrozumieć, w jakim środowisku działa aplikacja, co jest kluczowe przy jej rozwijaniu i testowaniu. Deweloperzy często używają tej funkcji w fazie debugowania, aby upewnić się, że wszystkie wymagane rozszerzenia są aktywne i poprawnie skonfigurowane, co może zapobiec wielu problemom podczas wdrożenia aplikacji na produkcję.

Pytanie 37

Jaki format CSS dla akapitu definiuje styl szarej ramki z następującymi cechami?

p {
  padding: 15px;
  border: 2px dotted gray; }

A. linia kreskowa; grubość 2 px; marginesy poza ramką 15 px

B. linia ciągła; grubość 2 px; marginesy poza ramką 15 px

C. linia ciągła; grubość 2 px; marginesy między tekstem a ramką 15 px

D. linia kropkowa; grubość 2 px; marginesy między tekstem a ramką 15 px

Odpowiedź numer jeden jest poprawna, ponieważ prawidłowo opisuje stylizację akapitu przy użyciu CSS zgodnie z przedstawionym kodem. Właściwość 'border' definiuje styl obramowania elementu. W tym przypadku użyto stylu 'dotted', który oznacza linię kropkowaną, o grubości 2 pikseli i kolorze szarym. Jest to użyteczne w sytuacjach, gdy chcemy wizualnie wyróżnić element, ale w sposób subtelny i nienachalny. Dodatkowo, właściwość 'padding' określa margines wewnętrzny, czyli odstęp między zawartością elementu a jego krawędzią. Zapewnienie marginesu wewnętrznego 15 pikseli pozwala tekstowi oddalić się od krawędzi obramowania, co zwiększa czytelność i estetykę. Praktyczne zastosowanie takich stylizacji można znaleźć w projektowaniu stron internetowych, gdzie często używa się różnych stylów obramowań do organizowania treści. Zgodność z dobrymi praktykami web designu zakłada użycie spójnych i intuicyjnych stylów, co poprawia doświadczenia użytkownika oraz ułatwia nawigację po stronie internetowej. Tego typu formatowanie jest zgodne ze standardami CSS, co czyni kod bardziej przewidywalnym i łatwiejszym w utrzymaniu

Pytanie 38

Jak powinien być zapisany kolor 255 12 12 w modelu RGB na stronie www?

A. #EE0C0C

B. #FF0C0C

C. #AB1A1D

D. #2551212

Kolor 255, 12, 12 w modelu RGB oznacza maksymalne nasycenie koloru czerwonego oraz bardzo niskie wartości zielonego i niebieskiego. Zapis w postaci heksadecymalnej, który jest stosowany w projektowaniu stron internetowych, polega na konwersji wartości RGB do formatu szesnastkowego. W tym przypadku, wartość 255 w systemie dziesiętnym odpowiada FF w systemie szesnastkowym, co oznacza maksymalne nasycenie koloru czerwonego. Wartość 12 w systemie dziesiętnym odpowiada 0C, co jest zbyt niską wartością zarówno dla zielonego, jak i niebieskiego. Dlatego pełny zapis koloru RGB 255, 12, 12 w formacie heksadecymalnym to #FF0C0C. Użycie standardu heksadecymalnego (hex) jest powszechne w CSS, gdzie kolory są definiowane za pomocą szesnastkowych wartości. Przykładowo, aby ustawić tło elementu w CSS na ten kolor, można użyć zapisu: 'background-color: #FF0C0C;'. Warto zrozumieć, że poprawne użycie systemów kolorów RGB i hex jest kluczowe w projektowaniu graficznym i webowym, ponieważ wpływa na estetykę i użyteczność interfejsów użytkownika.

Pytanie 39

Jaką wartość wyświetli standardowe wyjście dla podanego w ramce fragmentu kodu w języku C++?

A. 0

B. 32

C. 3

D. 2

Analizując podane odpowiedzi warto zwrócić uwagę na podstawowe błędy w zrozumieniu działania operatorów w języku C++. Operator %= jest często źle interpretowany jako zwykłe dzielenie zamiast operacji modulo co prowadzi do błędnych wniosków takich jak wynik równy 0 lub 32. Reszta z dzielenia 32 przez 3 nie wynosi 0 ponieważ 32 nie dzieli się przez 3 bez reszty. Zapominając że operator ten zwraca resztę nie wynik dzielenia łatwo jest przyjąć błędne założenia. Dodatkowo zignorowanie inkrementacji x++ po operacji modulo może prowadzić do niepoprawnego oczekiwania że wynik pozostanie 2. Inkrementacja to podstawowa operacja która zwiększa wartość zmiennej o 1 co jest kluczowe w wielu algorytmach i strukturach danych. Brak zrozumienia tej operacji często prowadzi do błędnych rezultatów w programach. Przy rozwiązywaniu takich problemów należy brać pod uwagę sekwencję operacji oraz ich wpływ na końcowy rezultat. Praktyka oraz dokładna analiza działania poszczególnych operatorów pozwalają uniknąć typowych błędów które mogą powodować nieoczekiwane zachowanie aplikacji. Dobrze jest testować kod w małych fragmentach aby zobaczyć bezpośredni wpływ operacji na wynik co jest zgodne z dobrymi praktykami w programowaniu ukierunkowanym na testowanie i debugowanie. Zrozumienie tych koncepcji ułatwia pisanie wydajnego i niezawodnego kodu co jest celem każdego programisty w profesjonalnym środowisku.

Pytanie 40

W celu zmiany struktury tabeli w systemie MySQL trzeba wykonać polecenie

A. GRANT

B. INSERT INTO

C. UPDATE

D. ALTER TABLE

Odpowiedź 'ALTER TABLE' to strzał w dziesiątkę, bo to właśnie to polecenie w MySQL pozwala na zmiany w strukturze tabeli w bazach danych. Gdy używamy 'ALTER TABLE', możemy dodawać nowe kolumny, usuwać te, które już nie są potrzebne, albo zmieniać typ danych w kolumnach. Przykładowo, jeśli chcemy dodać kolumnę 'wiek' do tabeli 'pracownicy', używamy: ALTER TABLE pracownicy ADD COLUMN wiek INT;. A żeby usunąć kolumnę 'adres', wystarczy: ALTER TABLE pracownicy DROP COLUMN adres;. Pamiętaj przy tym, żeby zawsze sprawdzić, czy te zmiany nie będą miały negatywnego wpływu na dane oraz czy mamy odpowiednie uprawnienia. Osobiście uważam, że warto robić kopie zapasowe przed większymi zmianami, bo to może uratować skórę, gdy coś pójdzie nie tak. Dobry sposób na to, by być pewnym siebie w pracy z bazami danych, to dobrze poznać 'ALTER TABLE' i jego możliwości.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej