Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik leśnik
Kwalifikacja: LES.02 - Gospodarowanie zasobami leśnymi
Data rozpoczęcia: 1 stycznia 2026 21:54
Data zakończenia: 1 stycznia 2026 22:01

Egzamin zdany!

Wynik: 22/40 punktów (55,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Obszary leśne takie jak Puszcza Drawska, Bory Tucholskie, Bory Lubuskie oraz Dąbrowy Krotoszyńskie, stanowią najważniejsze zespoły Krainy

A. IV Mazowiecko - Podlaskiej

B. V Śląskiej

C. III Wielkopolsko - Pomorskiej

D. VI Małopolskiej

Prawidłowa odpowiedź to III Wielkopolsko-Pomorska, ponieważ kompleksy leśne takie jak Puszcza Drawska, Bory Tucholskie, Bory Lubuskie oraz Dąbrowy Krotoszyńskie są integralną częścią tej krainy. Region ten charakteryzuje się bogatą bioróżnorodnością oraz specyficznymi ekosystemami leśnymi, które są kluczowe dla ochrony przyrody. Przykładem może być Bory Tucholskie, które są jednym z największych kompleksów leśnych w Polsce, stanowiącym habitat dla wielu rzadkich gatunków fauny i flory. W praktyce, zrozumienie podziału na krainy geograficzne jest niezbędne dla lepszego zarządzania zasobami naturalnymi oraz w planowaniu działań ochronnych. Standardy ochrony środowiska, takie jak Natura 2000, wskazują na konieczność identyfikacji i ochrony obszarów o wysokiej wartości ekologicznej, co w kontekście Wielkopolsko-Pomorskiej staje się szczególnie istotne. Wiedza na temat tych kompleksów leśnych jest kluczowa dla ecologistów i pracowników ochrony środowiska, którzy muszą podejmować decyzje oparte na solidnych fundamentach wiedzy o środowisku.

Pytanie 2

Widoczne na ilustracji przerzedzenie korony sosny to obraz żeru uzupełniającego

A. drwalnika paskowanego.

B. kornika sześciozębnego

C. tycza cieśli.

D. cetyńca większego.

Kiedy wybierasz inne szkodniki, takie jak tycz cieśli, kornik sześciozębny czy drwalnik paskowany, to nie uwzględniasz tego, co jest typowe dla cetyńca większego. Tycz cieśli atakuje inne rodzaje drzew i nie powoduje przerzedzenia korony, a jego żerowanie odbywa się gdzie indziej. Kornik sześciozębny żeruje pod korą, ale szkody, które zostawia, są zupełnie inne – raczej nie widać tego przerzedzenia. Drwalnik paskowany z kolei atakuje kompletnie inne gatunki drzew i ma swój własny sposób żerowania. Jak widzisz, błędne odpowiedzi mogą być spowodowane tym, że nie masz pełnej wiedzy o cyklu życia i biologii tych szkodników. Ważne jest, żeby zrozumieć, że każdy z nich ma swoje preferencje żywieniowe oraz inne objawy żeru. Nieznajomość tych różnic może prowadzić do nieporozumień w praktyce leśnej i niewłaściwego stosowania metod ochrony roślin.

Pytanie 3

Jaką maksymalną ilość talerzy można wykonać na obszarze 0,42 ha, przy zastosowaniu więźby o wymiarach 1,4 × 1,5 m?

A. 2,0 tys. szt.

B. 0,02 tys. szt.

C. 20,0 tys. szt.

D. 0,20 tys. szt.

Wybór niepoprawnej odpowiedzi może wynikać z błędnego zrozumienia koncepcji dotyczącej przeliczeń i obliczeń związanych z powierzchnią oraz wydajnością produkcji. Na przykład, odpowiedzi wskazujące na liczby takie jak 0,02 tys. szt. lub 0,20 tys. szt. mogą sugerować, że osoba dokonująca wyboru nie prawidłowo przeliczyła powierzchnię 0,42 ha na metry kwadratowe lub zasugerowała nieadekwatne wymiary dla jednego talerza. Z kolei zbyt wysoka liczba, jak 20,0 tys. szt., może wskazywać na błędne założenie, że powierzchnia 4200 m² może pomieścić znacznie więcej talerzy niż to rzeczywiście możliwe, co jest sprzeczne z rzeczywistymi wymiarami i fizycznymi ograniczeniami. Kluczowym aspektem jest zrozumienie, że do obliczeń nie wystarczy jedynie umiejętnie wykonać działania matematyczne, ale także trzeba uwzględnić fizyczne parametry produktów oraz ich rozmiar. W praktyce, znajomość takich zależności jest istotna w wielu branżach, w tym w produkcji, gdzie precyzyjne kalkulacje wpływają na efektywność procesów produkcyjnych oraz na koszty materiałów. Dlatego dobre zrozumienie jednostek miar i przeliczeń jest podstawą prawidłowego planowania wytwórczego.

Pytanie 4

Rodzajem drewna, który charakteryzuje się najbardziej wyraźnym rysunkiem na przekroju poprzecznym, co ułatwia oszacowanie wieku drzewa po jego ścięciu, jest

A. sosna

B. grab

C. lipa

D. osika

Wybór grabu, osiki czy lipy jako gatunków drewna o wyraźnym rysunku na przekroju poprzecznym, nie jest trafny. Grab (Carpinus betulus) ma stosunkowo mało wyraźny rysunek, co wynika z jego gładkiego drewna, które nie ma wyraźnych słojów rocznych. W przypadku osiki (Populus tremula) również trudno zauważyć wyraźne granice między słojami, co czyni ją mniej przydatną w określaniu wieku. Z kolei lipa (Tilia) ma słoje, ale nie są one tak wyraźnie zaznaczone jak w przypadku sosny. Osoby, które wybierają te gatunki, mogą mylić ich właściwości z cechami innych drzew, co prowadzi do błędnych wniosków. Ważne jest, aby rozumieć, że różnice w rysunkach słojów mają kluczowe znaczenie w obszarze dendrologii i leśnictwa. Wiele osób nie zdaje sobie sprawy, że umiejętność analizy słojów jest nie tylko techniką naukową, ale także praktycznym narzędziem do oceny zdrowia lasów i planowania ich użytkowania. Niezrozumienie tych różnic może prowadzić do nieodpowiednich decyzji w zakresie zarządzania zasobami leśnymi i ich ochrony.

Pytanie 5

Zbiór szyszek, nasion oraz owoców podstawowych gatunków drzew leśnych powinien być nadzorowany przez przedstawicieli

A. organizacji ekologicznych

B. służby leśnej

C. strażników ochrony przyrody

D. zespołu ochrony lasów

Wypowiedzi dotyczące strażników ochrony przyrody, zespołu ochrony lasu czy organizacji ekologicznych jako odpowiednich przedstawicieli do nadzoru nad zbiorami szyszek, owoców i nasion drzew lasotwórczych pokazują pewne mylne przekonania o roli tych instytucji w zarządzaniu zasobami leśnymi. Strażnicy ochrony przyrody, choć zajmują się ochroną środowiska, są bardziej skoncentrowani na egzekwowaniu przepisów dotyczących ochrony gatunków i środowiska, a nie na zarządzaniu gospodarką leśną. Zespół ochrony lasu, z kolei, może nie być odpowiednim organem do monitorowania zbiorów, gdyż nie jest to ich główny cel działań. Organizacje ekologiczne, mimo że mają znaczenie w podnoszeniu świadomości ekologicznej i w edukacji, nie są odpowiednio uprawnione do nadzoru nad praktykami zbierania nasion i owoców drzew. W praktyce, zarządzanie zasobami leśnymi wymaga specjalistycznej wiedzy oraz praktycznego doświadczenia, co jest w gestii służby leśnej. Błędne podejście do przypisywania tych obowiązków innym podmiotom może prowadzić do chaotycznych praktyk zbierania, które mogą zagrażać ekosystemowi leśnemu oraz jego różnorodności biologicznej. Właściwe zarządzanie zbiorami jest kluczowe dla zachowania równowagi ekologicznej i zdrowia lasów, dlatego tak istotne jest kierowanie się standardami profesjonalizmu i wiedzy branżowej w tej dziedzinie.

Pytanie 6

Środki z Funduszu Leśnego są przeznaczane na

A. wsparcie dla organizacji i instytucji LP.

B. opracowywanie planów urządzenia lasu.

C. organizacje o charakterze publicznym.

D. nagrody oraz premie dla zatrudnionych.

Wybór odpowiedzi dotyczącej organizacji pożytku publicznego i nagród dla pracowników nie jest do końca na miejscu. Fundusz Leśny ma inny cel – chodzi o ochronę i zarządzanie lasami, a nie wspieranie organizacji, które działają poza tym obszarem. Finansowanie takich instytucji, mimo że brzmi fajnie, nie pasuje do tego, co Fundusz powinien robić. Lepiej by było skupić się na konkretnych działaniach, które pomagają w zarządzaniu lasami. Co do nagród dla pracowników, Fundusz nie zajmuje się wypłacaniem wynagrodzeń, tylko inwestuje w projekty, które wspierają ekologię. Z mojego doświadczenia wynika, że kluczowe jest zrozumienie, że plany urządzenia lasu to nie tylko papierki, ale istotne dokumenty związane z dobrym zarządzaniem, a nie jakieś nagrody. Dlatego warto się bardziej skupić na tym, co naprawdę liczy się w tym kontekście.

Pytanie 7

Co oznacza termin "sumaryczna produkcja dla wieku 100 lat"?

A. obecną miąższość drzewostanu w wieku 100 lat w m3/ha.

B. sumę miąższości drzewostanu głównego oraz użytków przedrębnych do 100 lat

C. obecną miąższość drzewostanów w wieku 100 lat w m3 całego nadleśnictwa.

D. uzyskaną miąższość drewna w m3 po 100 latach.

Termin 'sumaryczna produkcja dla wieku 100 lat' odnosi się do miąższości drzewostanu głównego oraz użytków przedrębnych do 100 lat, co jest kluczowym wskaźnikiem w leśnictwie. Ta definicja uwzględnia zarówno drzewa, które osiągnęły wiek 100 lat, jak i te młodsze, które są częścią systemu zarządzania lasami. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest ocena zdolności produkcyjnej lasów oraz planowanie działań związanych z gospodarką leśną. Dzięki dokładnemu określeniu sumy miąższości można lepiej zrozumieć dynamikę wzrostu i zdrowotność drzewostanu, co jest niezbędne w kontekście ochrony bioróżnorodności i efektywnego zarządzania zasobami leśnymi. W praktyce, leśnicy korzystają z tego wskaźnika, aby podejmować decyzje dotyczące cięć, zalesień oraz konserwacji lasów, zapewniając zrównoważony rozwój ekosystemów leśnych. Dodatkowo, takie podejście jest zgodne z międzynarodowymi standardami zrównoważonego zarządzania lasami, w tym zasadami FSC (Forest Stewardship Council).

Pytanie 8

Szkodnikiem wtórnym dla świerka, którego rójka przypada na sezon wiosenny, jest

A. ogłodek wielorzędowy

B. kornik ostrozębny

C. rytel pospolity

D. kornik drukarczyk

Kornik drukarczyk (Ips typographus) to jeden z najważniejszych szkodników wtórnych świerka, który charakteryzuje się specyficznym cyklem życia, w którym rójka przypada na wiosnę. Jego obecność w lesie może prowadzić do poważnych uszkodzeń drzew, a w skrajnych przypadkach do ich obumarcia. W praktyce leśnej znajomość cyklu rozwojowego kornika drukarczyka jest kluczowa dla skutecznego monitorowania i zarządzania populacjami tych szkodników. Wczesne wykrycie i odpowiednia reakcja, takie jak zastosowanie pułapek feromonowych, mogą znacząco zredukować straty w lesie. W kontekście ochrony lasów oraz zachowania bioróżnorodności istotne jest stosowanie zintegrowanych metod ochrony, które uwzględniają zarówno nawożenie drzew, jak i odpowiednią gospodarkę leśną, co pozwala na tworzenie bardziej odpornych ekosystemów. Ważne jest również, aby leśnicy byli świadomi wpływu zmian klimatycznych na dynamikę populacji kornika, co może powodować zmiany w jego cyklu rozwoju oraz pojawianie się nowych, niekorzystnych dla lasów gatunków.

Pytanie 9

Poligon Orzysz położony jest na terenie Nadleśnictwa

A. Ełk.

B. Drygały.

C. Giżycko.

D. Maskulińskie.

Poligon Orzysz znajduje się na terenie Nadleśnictwa Drygały, co potwierdzają mapy geograficzne oraz oficjalne dokumenty administracyjne. Znajomość lokalizacji poszczególnych poligonów jest kluczowa w kontekście planowania działań wojskowych oraz zarządzania zasobami leśnymi. Poligony, takie jak Orzysz, pełnią ważną rolę w szkoleniu jednostek wojskowych, a ich lokalizacja w obrębie konkretnego nadleśnictwa wpływa na organizację ćwiczeń oraz współpracę z lokalnymi instytucjami. W praktyce, zrozumienie granic nadleśnictw pozwala na odpowiednie koordynowanie działań wojskowych z zachowaniem zasad ochrony środowiska oraz gospodarki leśnej. Warto zaznaczyć, że w Polsce nadleśnictwa pełnią również funkcję ochrony bioróżnorodności, co ma istotne znaczenie w kontekście działań wojskowych, które powinny odbywać się z poszanowaniem lokalnych ekosystemów.

Pytanie 10

Grubizna to rodzaj drewna

A. o minimalnej grubości 5 cm bez kory

B. o maksymalnej grubości wynoszącej do 7 cm w korze

C. o niewielkich wymiarach

D. gałęzie

Grubizna, czyli drewno o grubości co najmniej 5 cm i bez kory, to naprawdę ważny materiał w przemyśle drzewnym. Jak patrzymy na wykorzystanie drewna, grubizna to te większe kawałki, które wykorzystuje się w budowlance, stolarstwie czy przy produkcji mebli. Standardy takie jak PN-EN 14081 określają, jakie powinny być minimalne wymagania jakości drewna, przez co grubizna ma spore znaczenie w konstrukcjach, które muszą być wytrzymałe i stabilne. Dobrze tu pasują drewniane belki, deski do podłóg czy elementy nośne w budynkach. Warto też pamiętać, że znajomość grubości drewna jest kluczowa w obróbce, jak cięcie czy impregnacja, co wpływa na trwałość i wygląd gotowych produktów. Dlatego umiejętność odróżniania grubizny od innych rodzajów drewna jest naprawdę przydatna dla wszystkich w branży drzewnej.

Pytanie 11

Rodzaje drzew, które mogą mieć pień w formie strzały, to na przykład

A. jodła i buk

B. dąb i grab

C. sosna i brzoza

D. świerk i olsza

Niektóre z wymienionych gatunków drzew nie są odpowiednie do charakterystyki pnia w kształcie strzały. Jodła i buk, chociaż są to ważne gatunki leśne, nie rozwijają się w formie strzały. Jodła, jako drzewo iglaste, ma tendencję do tworzenia bardziej rozgałęzionych i szerokich koron, co przyczynia się do powstawania grubszego pnia. Buk, z kolei, często ma bardzo masywny pień, ale nie jest znany z wykształcania smukłych, strzałowatych form. Sosna i brzoza to kolejne przykłady, które również nie pasują do opisanego kształtu. Sosna, choć ma wąski pień, często charakteryzuje się bardziej rozłożystą koroną i niekiedy krzywym pokrojem. Brzoza, znana ze swojej białej kory i często nieregularnej formy, również nie wykształca pnia w kształcie strzały. Dąb i grab to kolejne gatunki, które wykształcają szerokie i ciężkie pnie, co jest zupełnie odwrotne do opisanego kształtu. Częstym błędem w rozumieniu kształtów pni jest skupianie się tylko na ogólnych cechach morfologicznych, bez uwzględniania specyficznych adaptacji do środowiska, które determinują ich rozwój. W kontekście zarządzania lasami i ochrony bioróżnorodności ważne jest, aby wziąć pod uwagę te różnice, by skutecznie planować zalesienia oraz inne działania związane z ekosystemami leśnymi.

Pytanie 12

W branży optycznej do łączenia soczewek stosuje się materiał uzyskiwany z żywicy

A. jodły

B. modrzewia

C. sosny

D. świerka

Wybór odpowiedzi związanych z innymi gatunkami drzew, takimi jak sosna, modrzew czy świerk, wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące właściwości żywic i ich zastosowania w przemyśle optycznym. Sosna, choć jest popularnym źródłem żywicy, produkuje substancje, które często nie spełniają wymogów dotyczących przejrzystości i trwałości. Żywice sosnowe mogą zawierać zanieczyszczenia, które negatywnie wpływają na właściwości optyczne, co jest kluczowe w produkcji soczewek. Modrzew, z kolei, również nie jest preferowany z powodu swoich charakterystyk chemicznych, które mogą prowadzić do niepożądanych reakcji w procesie klejenia. Świerk, chociaż może być stosowany w innych dziedzinach, nie jest wykorzystywany w przemyśle optycznym głównie z powodu swojej niskiej odporności na czynniki atmosferyczne oraz słabszej jakości żywic. Wybór niewłaściwego surowca może prowadzić do uszkodzenia soczewek, obniżenia ich jakości oraz trwałości, a także zwiększenia ryzyka reklamacji i niezadowolenia klientów. Kluczowym aspektem w wyborze odpowiednich materiałów jest znajomość ich właściwości chemicznych oraz mechanicznych, co pozwala na uniknięcie błędów technologicznych i zapewnienie wysokiej jakości produktów optycznych.

Pytanie 13

Gatunkiem dominującym na przedstawionym fragmencie mapy przeglądowej drzewostanów jest

A. świerk lub sosna.

B. świerk lub modrzew.

C. sosna lub brzoza.

D. sosna lub modrzew.

Wybór odpowiedzi, która wskazuje na inne kombinacje gatunków, wpisuje się w powszechne błędy myślenia związane z identyfikacją drzewostanów. Chociaż sosna i brzoza, czy świerk i modrzew również występują w polskich lasach, ich dominacja w danym ekosystemie jest uzależniona od wielu czynników, takich jak warunki glebowe, wilgotność oraz ekspozycja na światło. W szczególności, sosna jest gatunkiem, który może konkurować z brzozą, jednak w kontekście analizy mapy drzewostanów to modrzew obok sosny tworzy najwięcej rozległych obszarów. Przykładowo, świerk, pomimo swojej popularności w Polsce, nie jest w tym przypadku odpowiedni, ponieważ jego występowanie jest bardziej związane z wyższymi stanowiskami oraz specyficznymi warunkami siedliskowymi. Typowym błędem jest również zakładanie, że wszystkie iglaste gatunki są równorzędne w danym ekosystemie; nie uwzględniamy tutaj ich różnorodności ekologicznej oraz różnic w ich wymaganiach siedliskowych. Dlatego też, aby poprawnie identyfikować gatunki, konieczne jest dogłębne zrozumienie ich biologii oraz zależności w ekosystemie, co pozwala na lepsze decyzje dotyczące zarządzania zasobami leśnymi.

Pytanie 14

Na zrębach, na których działa więcej niż jeden zespół roboczy, powinno się ustalać działki robocze w taki sposób, aby dystans między stanowiskami w każdej fazie prac wynosił co najmniej

A. podwójną wysokość drzew

B. 25 m

C. 50 m

D. pojedynczą wysokość drzew

Wybór odpowiedzi oparty na pojedynczej wysokości drzew, 50 m czy 25 m, nie uwzględnia kluczowych aspektów związanych z praktycznymi wymaganiami pracy w lesie. Odpowiedzi te sugerują, że odległość między stanowiskami może być mniejsza niż podwójna wysokość drzew, co jest błędnym podejściem. Pojedyncza wysokość drzew nie zapewnia odpowiedniego marginesu bezpieczeństwa, szczególnie w przypadku pracy maszyn, które mogą nie tylko uszkodzić rosnące drzewa, ale również zagrażać pracownikom. Odpowiedź 50 m, choć wydaje się rozsądna, nie jest wystarczająco dostosowana do konkretnego kontekstu, ponieważ nie bierze pod uwagę różnorodności wysokości drzew w danym obszarze. Z kolei odległość 25 m jest zbyt mała, aby zminimalizować ryzyko kolizji maszyn oraz uszkodzeń, a także może prowadzić do zakłóceń w pracy zespołów roboczych. W praktyce, niewłaściwe oszacowanie odległości skutkuje nie tylko obniżeniem efektywności pracy, ale także ryzykownymi sytuacjami, które mogą zagrażać bezpieczeństwu pracowników. Przestrzeganie zasad dotyczących podwójnej wysokości drzew jest nie tylko najlepszą praktyką, ale również zaleceniem w dokumentach dotyczących zarządzania lasami i bezpieczeństwa w pracy, co podkreśla jego znaczenie w efektywnym i bezpiecznym prowadzeniu prac leśnych.

Pytanie 15

Na mapie w skali 1:20 000 odległość pomiędzy budynkiem biura nadleśnictwa a leśniczówką wynosi 1,5 cm. Jaką rzeczywistą odległość mają oba te obiekty?

A. 0,15 km

B. 3,00 km

C. 1,50 km

D. 0,30 km

Aby zrozumieć, dlaczego inne odpowiedzi są nieprawidłowe, warto najpierw przyjrzeć się koncepcji konwersji jednostek oraz zastosowaniu skali. Zdarza się, że osoby przeliczając odległości, mylą jednostki miary. Na przykład, odpowiedź sugerująca 0,15 km, która wynika z błędnego pomnożenia skali przez zbyt małą liczbę, nie uwzględnia prawidłowego przeliczenia: 1,5 cm nie jest równe 15 m, a tym samym nie można uzyskać 0,15 km. Kolejna kwota 1,50 km może wynikać z nieprawidłowego myślenia, w którym osoba założyła, że odległość na mapie jest już w kilometrach, co prowadzi do błędnych obliczeń. Z drugiej strony, odpowiedź 3,00 km jest również wynikiem pomylenia jednostek i skali, ponieważ osoba mogła pomnożyć przez niewłaściwy współczynnik. Poprawne podejście do takich obliczeń wymaga nie tylko umiejętności matematycznych, ale także zrozumienia, jak działa skala mapy. W praktyce, takie błędy mogą prowadzić do znacznych nieporozumień w dziedzinach takich jak geodezja, nawigacja czy planowanie przestrzenne, gdzie dokładność pomiarów ma kluczowe znaczenie. Warto zatem zwracać szczególną uwagę na jednostki miary podczas przeliczania odległości, aby uniknąć tych powszechnych pułapek myślowych.

Pytanie 16

Cechą charakterystyczną roślin jest ochrona przed wiosennymi przymrozkami, która polega na tym, że pączek szczytowy rozwija się później niż pączki boczne.

A. dębu

B. jodły

C. jesionu

D. sosny

Jodła, jako roślina iglasta, ma unikalną cechę rozwoju pączków, co pozwala jej skutecznie chronić się przed przymrozkami wiosennymi. Pączek szczytowy jodły rozwija się wolniej niż pączki boczne, co oznacza, że strefa wzrostu jest mniej narażona na uszkodzenia spowodowane późnymi przymrozkami. Zjawisko to jest kluczowe, ponieważ pozwala jodle przetrwać trudniejsze warunki klimatyczne i przedłuża okres wegetacyjny. W praktyce, lepsze przystosowanie jodły do zmieniającego się klimatu oraz jej zdolność do przetrwania w różnych ekosystemach sprawiają, że jest chętnie stosowana w zalesieniach i rekultywacji terenów. W leśnictwie, znajomość tych cech jest istotna dla prawidłowego planowania nasadzeń oraz zarządzania ekosystemami leśnymi, zwłaszcza w kontekście zmieniającego się klimatu. Jodła jest również ceniona za swoje drewno, które charakteryzuje się doskonałymi właściwościami użytkowymi, a jej umiejętność przetrwania w trudnych warunkach zwiększa jej wartość ekonomiczną.

Pytanie 17

Odstęp między legarami umieszczonymi pod mygłą na powierzchni nieutwardzonej powinien wynosić

A. 1÷2 m

B. 4÷5 m

C. 3÷4 m

D. 2÷3 m

Odpowiedzi sugerujące odstępy 3÷4 m, 1÷2 m oraz 4÷5 m nie są zgodne z zaleceniami dla legarów pod mygłą na powierzchniach nieutwardzonych i mogą prowadzić do poważnych konsekwencji w kontekście stabilności oraz trwałości konstrukcji. W przypadku odstępów 3÷4 m, zwiększona odległość może powodować nadmierne ugięcie legarów, co w rezultacie prowadzi do osłabienia całej struktury, zwłaszcza przy większych obciążeniach użytkowych. Z kolei odstęp 1÷2 m, choć może wydawać się wystarczający w niektórych sytuacjach, jest zbyt mały, co może skutkować niepotrzebnym zwiększeniem kosztów materiałowych oraz pracy, a także utrudniać efektywny montaż. W przypadku 4÷5 m, taki rozstaw stwarza najwyższe ryzyko uszkodzeń, ponieważ legary nie będą w stanie odpowiednio rozłożyć obciążenia, co prowadzi do niebezpiecznych sytuacji, szczególnie w obszarach narażonych na zmiany klimatyczne, jak wilgoć czy mrozy. Dobrą praktyką w budownictwie jest stosowanie zaleceń dotyczących odstępów, które opierają się na analizie statycznej oraz wytrzymałościowej materiałów, a także lokalnych warunków gruntowych. Ignorowanie tych wytycznych może prowadzić do poważnych problemów, dlatego ważne jest, aby użytkownicy brali pod uwagę wszystkie aspekty związane z konstrukcją, aby zapewnić bezpieczeństwo i trwałość budowli.

Pytanie 18

Do jakiej kategorii zaliczamy gospodarcze drzewostany nasienne, które są wykorzystywane jako podstawowy materiał leśny do produkcji materiału rozmnożeniowego?

A. ze zidentyfikowanego źródła

B. kwalifikowany

C. wybrany

D. sprawdzony

Wybór odpowiedzi "przetestowany" jest mylący, ponieważ termin ten sugeruje, że materiał nasienny przeszedł proces weryfikacji w warunkach laboratoryjnych lub polowych, co nie jest równoznaczne z potwierdzeniem jego pochodzenia. W praktyce, drzewostany mogą być przetestowane pod kątem wydajności, ale niekoniecznie pochodzą ze znanych, zidentyfikowanych źródeł, co jest kluczowe przy produkcji leśnego materiału rozmnożeniowego. Z kolei odpowiedź "wyselekcjonowany" odnosi się raczej do procesu wyboru drzew o pożądanych cechach, jednak również nie wskazuje na potwierdzenie konkretnego pochodzenia materiału. "Kwalifikowany" z kolei odnosi się do materiału, który przeszedł odpowiednie certyfikacje, ale nie zawsze oznacza, że pochodzi on ze zidentyfikowanego źródła. Kluczowe w temacie jest zrozumienie, że kategoria "ze zidentyfikowanego źródła" odnosi się do dokładnej identyfikacji pochodzenia, co ma ogromne znaczenie dla zapewnienia jakości oraz zgodności z normami i regulacjami w zakresie zrównoważonego zarządzania lasami. Typowym błędem jest mylenie tych pojęć oraz niedostateczne zwracanie uwagi na znaczenie źródła pochodzenia materiału nasiennego, co może prowadzić do niezgodności z najlepszymi praktykami w zakresie ochrony środowiska i zasobów leśnych.

Pytanie 19

Jaką minimalną liczbę punktów należy wykorzystać do obserwacji każdego drzewostanu w nadleśnictwach I kategorii zagrożenia pożarowego lasu (I KZPL)?

A. 2

B. 4

C. 1

D. 3

Obserwacja drzewostanów w nadleśnictwach I kategorii zagrożenia pożarowego lasu (I KZPL) jest kluczowym elementem zarządzania lasami, zwłaszcza w kontekście ochrony przed pożarami. Minimalna liczba dwóch punktów obserwacyjnych wynika z konieczności uzyskania reprezentatywnych danych o stanie lasu oraz oceny ryzyka pożarowego. Dzięki dwóm punktom możliwe jest monitorowanie różnorodności drzewostanów, co pozwala na wczesne wykrywanie potencjalnych zagrożeń. Na przykład, w przypadku zauważenia uschniętych drzew w jednym punkcie, drugi punkt może dostarczyć informacji o tym, czy problem jest lokalny, czy ma szerszy zasięg. Praktyczne zastosowanie tej zasady można zaobserwować w organizacji prac leśnych, gdzie regularne inspekcje we wskazanych punktach są integralną częścią procedur prewencyjnych. Takie podejście wpisuje się w dobre praktyki zarządzania środowiskiem, a także w przepisy dotyczące ochrony lasów, które zalecają monitorowanie w celu minimalizacji ryzyka pożarowego.

Pytanie 20

W aplikacji edytowana jest asygnata AS w rejestratorze leśniczego

A. Brakarz

B. Średnicomierz

C. Leśnik

D. Notatnik

Odpowiedź 'Leśnik' jest prawidłowa, ponieważ w rejestratorze leśniczego asygnata AS, leśnik pełni kluczową rolę w zarządzaniu i dokumentowaniu wszelkich działań związanych z gospodarką leśną. Edytując asygnatę AS, leśnik jest odpowiedzialny za wprowadzanie danych dotyczących zasobów leśnych, takich jak ilość i rodzaj drzew, a także za monitorowanie stanu lasów i planowanie ich ochrony oraz użytkowania. W praktyce, leśnik korzysta z różnych narzędzi do analizy danych, które są istotne dla podejmowania decyzji związanych z zarządzaniem obszarami leśnymi. Dodatkowo, zgodnie z normami branżowymi, leśnik powinien stosować się do zasad zrównoważonego rozwoju, co obejmuje m.in. prowadzenie szczegółowej dokumentacji przyrodniczej oraz przestrzeganie standardów ekologicznych. Współczesna gospodarka leśna wymaga od leśników zaawansowanych umiejętności analitycznych oraz znajomości technologii informacyjnych, co znacząco wpływa na efektywność zarządzania zasobami leśnymi.

Pytanie 21

Na jednym kawałku drewna możliwe jest zidentyfikowanie dwóch klas jakości

A. kopalniakowym

B. liściastym

C. iglastym

D. kłodowanym

Drewno liściaste, będące surowcem pochodzącym z drzew szerokolistnych, charakteryzuje się zróżnicowaną strukturą oraz właściwościami mechanicznymi, co umożliwia wyznaczenie dwóch klas jakości na jednym kawałku drewna. Przykłady zastosowań drewna liściastego obejmują produkcję mebli, podłóg oraz elementów wykończeniowych wnętrz. W kontekście standardów branżowych, drewno liściaste podlega ścisłym normom jakościowym, takim jak PN-EN 1912, które określają wymagania dotyczące klasyfikacji drewna budowlanego. Odpowiednia klasyfikacja pozwala na optymalne wykorzystanie materiału, zmniejszenie odpadów oraz zwiększenie efektywności produkcji. Ponadto, różnorodność w wyglądzie i kolorystyce drewna liściastego sprawia, że jest ono preferowane w projektach architektonicznych, gdzie estetyka odgrywa kluczową rolę. W przypadku drewna liściastego możliwe jest uzyskanie odmiennych klas jakości na tym samym kawałku drewna, co jest wynikiem naturalnych różnic w strukturze oraz obecności wad, takich jak sęki czy zabrudzenia, które mogą wpływać na właściwości materiału. Dzięki temu, inżynierowie i projektanci mają możliwość selekcjonowania materiałów zgodnie z wymaganiami konkretnego projektu.

Pytanie 22

Jak oblicza się prace związane z ręcznym przygotowaniem gleby na talerzach?

A. hektarach

B. tysiącach sztuk

C. metrach kwadratowych

D. metrach bieżących

Patrząc na inne odpowiedzi, można zauważyć, że hektary i metry kwadratowe to miary powierzchni, a nie dotyczą konkretnej liczby wykonanych prac. Hektar czy metr kwadratowy są używane do określenia wielkości obszarów, ale nie do liczenia operacji, co jest ważne w kontekście ręcznego przygotowania gleby na talerzach. W rolnictwie trzeba być uważnym, żeby nie mylić tych pojęć, bo może to prowadzić do błędnych wniosków co do efektywności. Metry bieżące, jako miara długości, także się nie sprawdzają w tym kontekście, bo nie mówią nam o ilości działań. Często można się pomylić, myśląc, że miary przestrzenne są takie same jak te, które dotyczą działań ludzkich. W praktyce, ważne jest, żeby rozumieć różnice między jednostkami miary. Używanie złych jednostek może skutkować kiepskim zarządzaniem zasobami i wpływać na wyniki finansowe w rolnictwie. Dlatego dobrze jest stosować właściwe miary w odpowiednich sytuacjach.

Pytanie 23

Maszyna przedstawiona na rysunku, biorąca udział w procesie zrywki surowca drzewnego, to

A. harwester.

B. forwarder.

C. skidder.

D. klembank.

Maszyna, którą widzisz na obrazku, to skidder i jest naprawdę ważna w zrywce drewna. Działa tak, że efektywnie zbiera ścięte drzewa, co jest super istotne przy zarządzaniu lasami oraz w przemyśle drzewnym. Skidder ma lemiesz, który odgarnia przeszkody na drodze, więc łatwiej można się dostać do miejsc, gdzie leżą ścięte drzewa. Poza tym, ma uchwyt do przyczepiania i ciągnięcia drewna, co znacznie ułatwia transport surowca z lasu. W praktyce, skidder sprawdza się świetnie, szczególnie w trudnym terenie, gdzie inne maszyny mogą mieć z tym problem. Z mojego doświadczenia, dla bezpieczeństwa i dłuższej żywotności skidera warto regularnie go serwisować i dostosowywać jego pracę do warunków terenowych, bo to naprawdę zwiększa bezpieczeństwo w lesie.

Pytanie 24

Jakie działania podejmuje się w celu utrzymania higieny lasu?

A. korowanie oraz usuwanie drewna zasiedlonego, wykładanie drzew pułapkowych

B. chemiczne zwalczanie owadów oraz patogenów grzybowych

C. wykładanie drzew ogryzowych, ochrona upraw repelentem

D. ochrona pniaków PGIBL, zawieszanie pułapek feromonowych

Odpowiedź dotycząca korowania i usuwania drewna zasiedlonego oraz wykładania drzew pułapkowych jest poprawna, ponieważ działania te są kluczowymi elementami w procesie utrzymania higieny lasu. Korowanie polega na usunięciu kory z drzew, co ma na celu eliminację patogenów oraz owadów, które mogą zasiedlać drzewo. Usuwanie drewna zasiedlonego eliminuje źródła infekcji oraz rozwój szkodników, co pomaga w zachowaniu zdrowia lasu. Wykładanie drzew pułapkowych to strategia, która polega na umieszczaniu specjalnych drzew w celu przyciągania i zwabienia owadów szkodliwych, co pozwala na ich efektywne zwalczanie. Te praktyki są zgodne z najlepszymi standardami zarządzania ekosystemami leśnymi, które kładą nacisk na prewencję i kontrolę biologiczną. Przykładowo, w leśnictwie często stosuje się te metody w celu ochrony młodych upraw oraz zdrowia drzewostanów, co przyczynia się do utrzymania bioróżnorodności i stabilności ekosystemów leśnych.

Pytanie 25

W mieszanych drzewostanach na LMśw, które należą do II klasy wieku, przeprowadza się

A. czyszczenia wczesne

B. trzebieże późne

C. czyszczenia późne

D. trzebieże wczesne

Trzebieże wczesne w drzewostanach mieszanych rosnących na LMśw, zaliczonych do II klasy wieku, są kluczowym zabiegiem silnie wpływającym na przyszły rozwój lasu. Ten proces polega na usunięciu drzew, które są słabsze, chore lub mniej wartościowe, co pozwala na lepszy rozwój pozostałych drzew. Przykładowo, jeżeli w drzewostanie znajdują się młode sosny, które mają ograniczony dostęp do światła z powodu większych drzew liściastych, ich usunięcie w ramach trzebieży wczesnej może sprzyjać lepszemu wzrostowi i zdrowotności całej ekosystemu leśnego. W praktyce, przeprowadzając trzebieże wczesne, leśnicy kierują się zasadami zrównoważonej gospodarki leśnej, które opierają się na zapewnieniu zdrowego i zróżnicowanego drzewostanu. Ponadto, trzebieże wczesne są zgodne z dobrymi praktykami, które zalecają, aby w I i II klasie wieku stosować takie zabiegi, aby zminimalizować konkurencję między drzewami i stworzyć warunki do ich optymalnego wzrostu. Takie działania prowadzą do zwiększenia bioróżnorodności oraz stabilności ekosystemu leśnego, co jest kluczowe w kontekście zmieniającego się klimatu.

Pytanie 26

Ekologiczną metodą zwalczania pędraków w szkółce jest zasiew

A. gryki

B. rzepaku

C. traw szlachetnych

D. łubinu żółtego

Wybór rzepaku, traw szlachetnych czy łubinu żółtego jako metod walki z pędrakami nie jest właściwy z kilku powodów. Rzepak, mimo że może być stosowany w płodozmianie, nie jest znany ze swoich właściwości odstraszających pędraki. W rzeczywistości, rzepak może stać się siedliskiem dla szkodników, co prowadzi do ich intensywnego rozwoju. Użytkowanie traw szlachetnych także nie przynosi spodziewanych rezultatów, ponieważ większość gatunków traw nie ma właściwości, które mogłyby skutecznie zniechęcić pędraki lub ograniczyć ich populację. Co więcej, trawy mogą konkurować z młodymi drzewami o składniki odżywcze oraz wodę, co nie sprzyja ich zdrowemu wzrostowi. Łubin żółty, choć jest rośliną motylkową i ma zdolność namnażania azotu w glebie, nie posiada cech skutecznego odstraszacza dla pędraków. Tego rodzaju nieprawidłowe wybory mogą wynikać z niepełnej wiedzy na temat ekosystemu i złożoności interakcji pomiędzy roślinami a szkodnikami. Aby skutecznie walczyć z pędrakami, ważne jest, by opierać się na badaniach oraz sprawdzonych praktykach, które wykazały swoją skuteczność w realnych warunkach uprawowych.

Pytanie 27

Wstęp na stałe jest zabroniony na

A. powierzchniach po klęskach.

B. uprawach leśnych o wysokości do 4 m.

C. powierzchniach, na których prowadzone są działania związane z ochroną lasów.

D. powierzchniach, na których odbywa się pozyskiwanie drewna.

Uprawy leśne do 4 m wysokości są objęte stałym zakazem wstępu ze względu na konieczność ich ochrony oraz zapewnienia optymalnych warunków wzrostu. W przypadku tych młodych drzew, ich delikatna struktura i wrażliwość na zmiany środowiskowe sprawiają, że obecność ludzi może prowadzić do uszkodzeń, które mają długotrwały wpływ na ekosystem leśny. W praktyce, w wielu krajach wprowadzono regulacje prawne oraz standardy dotyczące ochrony młodych upraw leśnych. Na przykład, w Polsce w ramach Ustawy o lasach, określono zasady korzystania z lasów, które mają na celu minimalizowanie wpływu działalności człowieka na młode uprawy. Przykładem stosowania tych zasad jest wprowadzenie stref ochronnych wokół młodych drzew, co pozwala na ich naturalny rozwój oraz wspiera bioróżnorodność. Ochrona młodych upraw leśnych jest kluczowym elementem w strategiach zrównoważonego zarządzania lasami, co przekłada się na długoterminowy dobrostan ekosystemów leśnych.

Pytanie 28

Czym zajmuje się Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej (BULiGL)?

A. przewidywaniem obecności szkodliwych owadów

B. ustalaniem ryzyka pożarowego

C. szkodnictwem w lasach

D. taksacją drzewostanów

Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej (BULiGL) odgrywa kluczową rolę w zakresie gospodarki leśnej w Polsce, a jego głównym zadaniem jest taksacja drzewostanów. Taksacja drzewostanów to proces oceny wartości drzew i lasów, który obejmuje pomiar i analizę ich charakterystyk, takich jak wiek, gatunek, zdrowotność oraz gęstość. Dzięki tym informacjom możliwe jest podejmowanie świadomych decyzji dotyczących zarządzania lasami, co jest niezbędne dla zrównoważonego rozwoju i ochrony zasobów leśnych. Przykłady zastosowania taksacji obejmują planowanie wycinek, monitorowanie wzrostu biomasy oraz oceny stanu zdrowia ekosystemów leśnych. Dodatkowo, taksacja jest istotna przy realizacji polityki ochrony środowiska oraz w obliczu zagrożeń, takich jak zmiany klimatyczne i choroby drzew. Warto zaznaczyć, że BULiGL stosuje standardy i metodyki rekomendowane przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) oraz inne instytucje branżowe, co zapewnia wysoką jakość i spójność zbieranych danych.

Pytanie 29

Wysoka odporność na ścieranie oraz znaczny współczynnik twardości (zgodnie z Jankiem) sprawiają, że drewno najlepiej nadające się do produkcji parkietów to

A. olchowe

B. jodłowe

C. dębowe

D. sosnowe

Drewno dębowe jest jednym z najczęściej wykorzystywanych materiałów do produkcji parkietów, głównie ze względu na swoje właściwości mechaniczne, w tym wysoką odporność na ścieranie oraz twardość. W skali twardości Janki dąb osiąga znaczące wyniki, co czyni go idealnym wyborem na podłogi narażone na intensywne użytkowanie, takie jak w domach, biurach czy obiektach komercyjnych. Odporność na ścieranie oznacza, że parkiet dębowy zachowa swój estetyczny wygląd przez wiele lat, nawet przy dużym natężeniu ruchu. Dodatkowo, dębowe drewno ma atrakcyjną strukturę i kolorystykę, co wpływa na walory estetyczne wnętrza. W branży stosuje się także różne metody olejowania lub lakierowania parkietów dębowych, co dodatkowo zwiększa ich wytrzymałość. Dąb jest również materiałem odnawialnym, co wpisuje się w aktualne standardy zrównoważonego rozwoju w budownictwie.

Pytanie 30

Termin żeru regeneracyjnego odnosi się do chrząszczy, które

A. brały udział w rozmnażaniu

B. zyskują umiejętność latania

C. przygotowują się do okresu zimowego

D. osiągają dojrzałość do reprodukcji

Wybór odpowiedzi dotyczących dojrzewania do rozrodu, nabierania zdolności do latania oraz przygotowania do zimowania jest mylny z kilku powodów. Pojęcie dojrzewania do rozrodu odnosi się głównie do rozwoju płciowego organizmów, co nie jest bezpośrednio związane z terminem żeru regeneracyjnego. Żerowanie odbywa się po zakończeniu głównego etapu reprodukcji, co wskazuje, że chrząszcze nie angażują się w intensywne poszukiwanie pokarmu z myślą o rozmnażaniu, lecz raczej w celu regeneracji ich zapasów energetycznych. Z kolei zdolność do latania jest związana z rozwojem anatomicznym i fizjologicznym, a nie z procesami żerowania po rozrodzie. Wiele gatunków chrząszczy osiąga zdolność do latania na wcześniejszych etapach swojego rozwoju. Ostatnia koncepcja, dotycząca przygotowania do zimowania, odnosi się do strategii przetrwania, które są niezwiązane z aktywnością żerową po okresie rozrodu. Zimą chrząszcze mogą przechodzić w stan spoczynku, a ich potrzeby energetyczne różnią się od tych, które występują w fazie aktywności po rozmnażaniu. Te nieporozumienia wynikają z braku zrozumienia różnicy między różnymi etapami cyklu życia chrząszczy oraz ich specyficznymi zachowaniami w kontekście ekologii i biologii rozwoju, co może prowadzić do błędnych wniosków na temat ich zachowań związanych z żerowaniem.

Pytanie 31

Która proporcja powierzchni produkcyjnej szkółki polowej powinna zostać ugorowana?

A. 30 %

B. 40 %

C. 10 %

D. 20 %

Odpowiedź 30% jako część powierzchni produkcyjnej szkółki polowej przeznaczona na ugorowanie jest zgodna z zaleceniami w zakresie zrównoważonego zarządzania glebą oraz praktykami agrotechnicznymi. Ugorowanie, czyli pozostawienie części gruntu nieużytku, ma na celu regenerację gleby, poprawę jej struktury, a także ochronę przed erozją. Przykładem zastosowania tej praktyki może być wykorzystanie ugorowanych obszarów do wspierania bioróżnorodności, gdzie naturalne rośliny mogą rozwijać się i wzbogacać glebę w składniki odżywcze. Ponadto, ugorowanie na poziomie 30% jest zalecane przez instytucje zajmujące się ochroną środowiska, jako sposób na minimalizację negatywnego wpływu intensywnej produkcji rolniczej. Umożliwia to również lepsze zarządzanie wodami opadowymi i ich retencję, co jest kluczowe w kontekście zmieniającego się klimatu.

Pytanie 32

Minimalna średnica dolna bez kory dla liściastego drewna wielkogabarytowego wynosi

A. 30cm

B. 18cm

C. 14cm

D. 20cm

Stwierdzenie, że minimalna średnica dolna bez kory dla drewna wielkowymiarowego liściastego wynosi 20 cm, 30 cm lub 14 cm, opiera się na niepoprawnych założeniach dotyczących standardów jakości drewna. Średnice te są nieadekwatne wobec rzeczywistych wymagań branżowych oraz nie uwzględniają specyfiki drewna liściastego, które charakteryzuje się różnorodnością w strukturze i wytrzymałości. Wybór 20 cm lub 30 cm jako minimalnej wartości może wynikać z mylnego przekonania o konieczności posiadania większej średnicy dla uzyskania wysokiej wytrzymałości, co nie zawsze jest prawdą. Drewno o średnicy 18 cm, zgodnie z normami, zachowuje odpowiednią nośność i może być użyte w wielu zastosowaniach budowlanych. Natomiast średnica 14 cm, choć niższa, nie spełnia minimalnych wymagań dla wielkowymiarowych elementów konstrukcyjnych, co może prowadzić do problemów strukturalnych. Niezrozumienie tych kryteriów może skutkować niewłaściwym doborem materiałów, co z kolei wpływa na bezpieczeństwo konstrukcji oraz trwałość zastosowanych elementów. Kluczowe jest, aby podczas wyboru drewna kierować się określonymi standardami, które pomagają w osiągnięciu optymalnych właściwości mechanicznych i estetycznych.

Pytanie 33

W wielogatunkowych drzewostanach rębnych sugeruje się przeprowadzenie szacunku brakarskiego metodą

A. powierzchni próbnych

B. drzew modelowych

C. posztuczną

D. na podstawie wyników z lat ubiegłych

Odpowiedź "posztuczną" jest prawidłowa, ponieważ metoda ta jest szczególnie zalecana w drzewostanach rębnych wielogatunkowych, gdzie różnorodność gatunków oraz ich struktura przestrzenna mogą istotnie wpływać na wyniki szacunku brakarskiego. Metoda posztuczna, polegająca na ocenie stanu zdrowotnego i jakości drzew, umożliwia dokładniejsze oszacowanie przyrostu i wartości drewna. W praktyce polega na analizie wybranych drzew, które najlepiej reprezentują dany typ drzewostanu, co pozwala na uzyskanie rzetelnych danych przy minimalnym wpływie na środowisko. W zastosowaniach praktycznych, na przykład w leśnictwie komercyjnym, takie podejście pozwala lepiej dostosować plany rębne do rzeczywistych warunków panujących w lesie. Warto także wspomnieć, że metoda ta jest zgodna z wytycznymi dotyczącymi zrównoważonego zarządzania lasami, co podkreśla jej znaczenie w kontekście ochrony bioróżnorodności oraz efektywnego gospodarowania zasobami leśnymi.

Pytanie 34

Na ilustracji przedstawiono rysunek drewna

A. sosnowego.

B. bukowego.

C. dębowego.

D. jodłowego.

Odpowiedź dębowe jest poprawna, ponieważ drewno dębowe charakteryzuje się unikalnymi cechami, takimi jak wyraźne, faliste i nierównomierne usłojenie, które można dostrzec na przedstawionym rysunku. Drewno dębu jest cenione w przemyśle meblarskim i budowlanym z powodu swojej trwałości oraz odporności na uszkodzenia. Używane jest do produkcji wysokiej jakości mebli, podłóg oraz elementów wykończeniowych. Dąb jest również często wykorzystywany do produkcji beczek do dojrzewania win, ze względu na swoje właściwości smakowe, które mogą wpływać na ostateczny smak trunków. Zrozumienie różnic między rodzajami drewna, takimi jak dąb, buk, sosna czy jodła, jest kluczowe dla właściwego doboru materiałów do określonych zastosowań. W branży stolarskiej oraz budowlanej stosuje się różne standardy, które podkreślają znaczenie selekcji odpowiedniego typu drewna, co wpływa na trwałość i estetykę finalnych produktów.

Pytanie 35

W trakcie realizacji rębni Ib, najpierw likwiduje się

A. drzewa, które można ściąć zgodnie z ustalonym, głównym kierunkiem obalania drzew

B. drzewa oraz krzewy z warstwy podszytu i młodników

C. drzewa, których ścięcie nie jest możliwe według ustalonego, głównego kierunku obalania drzew

D. drzewa, które przewróciły się wraz z korzeniami

Odpowiedź "drzewa, które przewróciły się wraz z korzeniami" jest poprawna, ponieważ w procesie wykonywania rębni Ib, kluczowe jest usunięcie drzew, które naturalnie uległy wywróceniu. Takie drzewa stanowią zagrożenie dla zdrowych drzew w ich otoczeniu oraz dla późniejszych prac leśnych. Ich obecność może prowadzić do rozwoju chorób i szkodników, które mogą się rozprzestrzeniać na inne, zdrowe rośliny. Praktyka ta jest zgodna z zasadami ochrony lasów, które promują usuwanie drzew w stanie degradacji. Dodatkowo, wywrócone drzewa mogą zmieniać strukturę gleby oraz wpływać na system korzeniowy innych roślin, co w dłuższej perspektywie może prowadzić do dalszych problemów w ekosystemie leśnym. W eliminacji takich drzew często wykorzystuje się metody mechaniczne oraz ręczne, które są dostosowane do warunków terenowych, co pozwala na efektywne zarządzanie przestrzenią leśną oraz redukcję ryzyka wypadków podczas prac leśnych.

Pytanie 36

Na obszarze drzewostanu o powierzchni 3 ha co 20 m utworzono szlaki o szerokości 4 m. Ile powierzchni zostanie usuniętej pod szlaki zrywkowe?

A. 0,6 ha

B. 0,1 ha

C. 1 ha

D. 1,6 ha

Aby obliczyć powierzchnię, która zostanie wycięta pod szlaki zrywkowe w drzewostanie o powierzchni 3 ha, musimy zrozumieć, jak często te szlaki są rozmieszczone oraz jaką mają szerokość. Przyjmując, że szlaki są wykonywane co 20 m i mają szerokość 4 m, możemy obliczyć, ile takich szlaków zmieści się w danym obszarze. W 3 ha (czyli 30,000 m²) możemy umieścić szlaki wzdłuż jednej z krawędzi. Długość 3 ha w metrach kwadratowych to 100 m (szerokość) x 300 m (długość). Dzieląc 300 m przez 20 m, otrzymujemy 15 szlaków. Każdy szlak ma szerokość 4 m, więc łączna powierzchnia zajmowana przez szlaki to 15 szlaków x 4 m = 60 m. Przekształcając to na hektary, mamy 60 m² = 0,06 ha. Jednak, ponieważ mamy dwie kierunki (wzdłuż i wszerz), musimy pomnożyć przez 10, aby otrzymać 0,6 ha. Taka metoda obliczeń jest zgodna z dobrą praktyką w gospodarce leśnej, co pozwala na efektywne planowanie i minimalizację wpływu na środowisko.

Pytanie 37

W oddziale 588 w wydzieleniu h drzewostan jest w wieku

A. 47 lat.

B. 70 lat.

C. 65 lat.

D. 10 lat.

Odpowiedź '65 lat.' jest jak najbardziej trafna. Wiesz, wiek drzewostanów to naprawdę istotny parametr w leśnictwie. W kontekście zarządzania, wiek drzew ma wpływ na to, jak można je wykorzystywać i jaka jest ich wartość. Wiek 65 lat w oddziale 588, w wydzieleniu h, oznacza, że drzewa są już dojrzałe. To ważne dla planowania różnych prac, takich jak pielęgnacja, pozyskiwanie drewna czy ochrona bioróżnorodności. Z mojego doświadczenia, drzewostany w wieku 60-80 lat są często najlepsze do pozyskania jakościowego drewna. Dlatego zarządzanie nimi wymaga znajomości standardów, takich jak PN-ISO 14001, które zwracają uwagę na ochronę środowiska. Wybierając tę odpowiedź, pokazujesz, że znasz zasady dobrych praktyk w leśnictwie, które mówią o regularnym monitorowaniu stanu drzewostanów. Wiedza o wieku drzewostanu jest kluczowa do podejmowania właściwych decyzji w tej dziedzinie.

Pytanie 38

Chemikalia używane do zniechęcania zwierzyny to

A. atraktanty

B. repelenty

C. fungicydy

D. herbicydy

Repelenty to środki chemiczne, które są stosowane w celu odstraszania zwierzyny, takich jak owady, dzikie zwierzęta czy inne organizmy, które mogą być szkodliwe lub uciążliwe. Działają one na zasadzie wydzielania zapachów lub substancji, które są nieprzyjemne dla zwierząt, co skutecznie zniechęca je do przebywania w danym obszarze. Przykładem zastosowania repelentów może być ochrona upraw rolnych przed szkodnikami lub ochrona terenów rekreacyjnych przed dzikimi zwierzętami. Ważne jest, aby wybierać środki zgodne z lokalnymi przepisami oraz dobrą praktyką ochrony środowiska. Repelenty mogą być stosowane w różnych formach, w tym sprayów, granulatów czy płynów. Zastosowanie repelentów powinno być uzupełnione innymi metodami zarządzania populacjami dzikich zwierząt, aby zminimalizować ich negatywny wpływ na ekosystemy. Ponadto, stosując repelenty, należy zwrócić uwagę na ich skład chemiczny, aby nie zaszkodziły one innym organizmom ani środowisku.

Pytanie 39

Okres nawracania cięć w rębni całkowitej na powierzchniach, które stykają się bezpośrednio, wynosi

A. od 4 do 5 lat

B. do 2 lat

C. od 2 do 3 lat

D. od 3 do 4 lat

Kiedy mówimy o nawrócie cięć w rębni zupełnej, kluczowe jest zrozumienie, że zbyt krótki czas nawrótu może znacząco negatywnie wpłynąć na zdrowie ekosystemu leśnego. Odpowiedzi wskazujące na nawrót cięć wynoszący od 2 do 3 lat lub nawet do 2 lat sugerują, że możliwe jest zbyt intensywne wykorzystywanie lasu, co w dłuższej perspektywie prowadzi do degradacji gleb i zmniejszenia bioróżnorodności. Krótki okres nawrótu cięć nie pozwala na właściwe odnowienie biotopu, co może skutkować ograniczoną zdolnością do regeneracji drzewostanu. Praktyczne konsekwencje takiego działania obejmują zwiększone ryzyko chorób drzew oraz szkodników, które mogą łatwiej rozprzestrzeniać się w osłabionych ekosystemach. Z kolei odpowiedź o nawrócie od 3 do 4 lat, chociaż nieco bliższa rzeczywistości, nadal nie spełnia standardów dotyczących zrównoważonego zarządzania lasami. Utrzymanie dłuższego cyklu rębności, jak 4 do 5 lat, jest zalecane przez organizacje zajmujące się ochroną środowiska, takie jak Międzynarodowa Rada ds. Zasobów Leśnych, która podkreśla znaczenie dbałości o zdrowie lasów jako zasobów naturalnych. Warto zatem zrozumieć, że podejście oparte na zbyt krótkim nawrócie cięć może prowadzić do długofalowych problemów ekologicznych oraz ekonomicznych, które mogą zniweczyć wysiłki na rzecz zrównoważonego rozwoju w leśnictwie.

Pytanie 40

Jaką minimalną średnicę górną bez kory można zaobserwować w drewnie wielkowymiarowym iglastym?

A. 10 cm

B. 16 cm

C. 12 cm

D. 14 cm

Wybór odpowiedzi innej niż 14 cm może wynikać z nieporozumienia dotyczącego klasyfikacji drewna oraz jego zastosowań w budownictwie i przemyśle. Odpowiedzi takie jak 12 cm, 16 cm czy 10 cm nie spełniają wymagań minimalnych dla drewna wielkowymiarowego iglastym. W przypadku średnicy 12 cm, drewno to może nie wykazywać wystarczającej wytrzymałości na obciążenia, co jest kluczowe przy projektowaniu konstrukcji nośnych. Z kolei średnica 10 cm jest zbyt mała, aby zapewnić odpowiednią stabilność i trwałość w zastosowaniach inżynieryjnych. Z drugiej strony, wybór 16 cm, chociaż może wydawać się korzystny, nie odpowiada klasyfikacji drewna w kontekście minimalnych wymagań, gdyż może być postrzegany jako nadmiarowy, co prowadzi do nieefektywności w wykorzystaniu surowców. Warto zwrócić uwagę, że standardy branżowe, takie jak PN-EN 338, jasno określają wymagania dotyczące wymiarów, co ma kluczowe znaczenie dla bezpiecznego i efektywnego wykorzystania drewna w budownictwie. Używanie drewna o niewłaściwych średnicach może prowadzić do błędów konstrukcyjnych, co w konsekwencji zagraża bezpieczeństwu budowli oraz jej użytkowników.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej