Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik logistyk
Kwalifikacja: SPL.04 - Organizacja transportu
Data rozpoczęcia: 20 kwietnia 2026 12:06
Data zakończenia: 20 kwietnia 2026 12:27

Egzamin niezdany

Wynik: 19/40 punktów (47,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W dokumentacji serwisowej pojazdu zapisuje się

A. konserwację początkową

B. uprawnienia kierowcy

C. codzienną konserwację

D. badanie diagnostyczne

Badanie diagnostyczne pojazdu jest kluczowym elementem jego serwisowania, które odnotowuje się w książce serwisowej. Dokument ten ma na celu rejestrowanie wszelkich działań związanych z konserwacją i naprawami, co pozwala na utrzymanie pojazdu w optymalnym stanie technicznym. Badania diagnostyczne obejmują szereg czynności, takich jak kontrola stanu układów mechanicznych, elektronicznych oraz ocena parametrów emisji spalin. W praktyce, zapisy dotyczące przeprowadzonych badań pozwalają nie tylko na bieżące monitorowanie stanu technicznego, ale także na przewidywanie ewentualnych awarii oraz planowanie przyszłych napraw. Wiele warsztatów opiera się na standardach takich jak ISO 9001, które podkreślają znaczenie dokumentacji w procesach serwisowych. Regularne badania diagnostyczne są nie tylko zalecane, ale często wymagane prawnie, aby zapewnić bezpieczeństwo użytkowania pojazdu na drogach. Przykładowo, podczas przeglądu technicznego pojazdu, sprawdzane są m.in. układy hamulcowe, oświetlenie czy zawieszenie, a wyniki tych badań są odnotowywane w książce serwisowej, co zwiększa wartość pojazdu na rynku wtórnym.

Pytanie 2

Gdy zleceniodawca wynagradza za zdolność ładunkową (pojemność) zamówionego środka transportu, niezależnie od ilości i objętości towaru, który zostanie załadowany, to taki transport określa się

A. całopojazdowym

B. ponadgabarytowym

C. kabotażowym

D. drobnicowym

Nieprawidłowe odpowiedzi mogą wydawać się zrozumiałe, jednak ich interpretacja różni się zasadniczo od definicji przewozu całopojazdowego. Przewozy drobnicowe odnoszą się do transportu, w którym różne ładunki od różnych zleceniodawców są łączone w jednym pojeździe. W takim przypadku, zleceniodawcy płacą za zajmowaną przestrzeń, co sprzeczne jest z ideą przewozu całopojazdowego. Z kolei przewozy kabotażowe dotyczą transportu towarów na terytorium jednego kraju przez przewoźnika z innego państwa, co również nie odpowiada koncepcji zlecania pełnego pojazdu. Przewozy ponadgabarytowe natomiast dotyczą transportu towarów, które przekraczają standardowe wymiary lub masę i wymagają specjalnych zezwoleń oraz środków transportowych. Wybrane odpowiedzi mogą prowadzić do mylnego wrażenia, że każdy rodzaj transportu opiera się na tej samej zasadzie, co z kolei może skutkować niewłaściwym doborem metody transportu. Kluczowe jest zrozumienie, że wybór metody transportu powinien opierać się na specyfice ładunku oraz wymaganiach zleceniodawcy, co jest istotnym elementem zarządzania logistyką."

Pytanie 3

Przedsiębiorstwo kupiło nowy samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, który będzie użytkowany do przewozu materiałów niebezpiecznych. Ustal na podstawie fragmentu ustawy Prawo o ruchu drogowym, kiedy należy przeprowadzić jego okresowe badanie techniczne, jeżeli pierwsza rejestracja pojazdu miała miejsce 20 grudnia 2018 r.

n n nn n nn n nn

5. Okresowe badanie techniczne pojazdu przeprowadza się corocznie, z zastrzeżeniem ust. 6–10.

6. Okresowe badanie techniczne samochodu osobowego, samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, motocykla lub przyczepy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t przeprowadza się przed upływem 3 lat od dnia pierwszej rejestracji, następnie przed upływem 5 lat od dnia pierwszej rejestracji i nie później niż 2 lata od dnia przeprowadzenia poprzedniego badania technicznego, a następnie przed upływem kolejnego roku od dnia przeprowadzenia badania. Nie dotyczy to pojazdu przewożącego towary niebezpieczne, taksówki, pojazdu samochodowego konstrukcyjnie przeznaczonego do przewozu osób w liczbie od 5 do 9, wykorzystywanego do zarobkowego transportu drogowego osób, pojazdu marki „SAM", pojazdu zasilanego gazem, pojazdu uprzywilejowanego oraz pojazdu używanego do nauki jazdy lub egzaminu państwowego, które podlegają corocznym badaniom technicznym.

7. Okresowe badanie techniczne ciągnika rolniczego, przyczepy rolniczej oraz motoroweru przeprowadza się przed upływem 3 lat od dnia pierwszej rejestracji, a następnie przed upływem każdych kolejnych 2 lat od dnia przeprowadzenia badania.

A. Nie później niż 20 grudnia 2020 roku.

B. Nie później niż w ciągu dwóch lat od dnia pierwszej rejestracji.

C. Nie później niż w ciągu roku od dnia pierwszej rejestracji.

D. Nie później niż 20 grudnia 2021 roku.

Wybrana przez Ciebie odpowiedź niestety nie jest poprawna. Często ludzie myślą, że przepisy dotyczące badań technicznych są takie same dla wszystkich pojazdów, ale to nieprawda. Na przykład te, które przewożą niebezpieczne towary, mają rygorystyczne zasady, które nakładają obowiązek corocznych badań. Jeśli mówisz o pojazdach, które mają być badane co dwa lata albo w jakiejś konkretnej dacie w 2020 roku lub 2021 roku, to jest to błędne. Z tego, co widzę, wielu przygotowujących się do egzaminów zapomina o różnicach w przepisach dla różnych kategorii pojazdów. Zrozumienie tego, co się zmienia, jest kluczowe, żeby dobrze interpretować prawo i zapewnić bezpieczeństwo na drogach.

Pytanie 4

Jakie przepisy określają zasady transportu ładunków niebezpiecznych drogą morską?

A. RID

B. IATA-DGR

C. ADR

D. IMDG-Code

Odpowiedzi ADR, IATA-DGR i RID odnoszą się do transportu towarów niebezpiecznych, jednak dotyczą one innych środków transportu. ADR, czyli Europejska Umowa o Przewozie Towarów Niebezpiecznych Drogą Lądową, koncentruje się na transporcie drogowym. Wiele osób mylnie sądzi, że ADR ma zastosowanie również w przypadku transportu morskiego, co jest nieprawidłowe. Zastosowanie tych przepisów do transportu morskiego może prowadzić do zaniechań w zakresie wymagań dotyczących bezpieczeństwa, co może stwarzać zagrożenie dla życia ludzkiego i środowiska. IATA-DGR, z kolei, dotyczy transportu lotniczego i nie obejmuje transportu morskiego. Osoby, które mylnie uważają, że IATA-DGR mogą być stosowane w żegludze, narażają się na ryzyko niezgodności z obowiązującymi przepisami transportowymi, co w praktyce może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych oraz operacyjnych. RID odnosi się do transportu kolejowego, a jego zastosowanie w kontekście transportu morskiego jest równie nieuzasadnione. Wszyscy, którzy pracują w branży transportowej, powinni być świadomi specyfiki przepisów dotyczących różnych środków transportu, aby uniknąć pomyłek i zagwarantować bezpieczeństwo operacji logistycznych. Dobrą praktyką jest zapoznanie się z odpowiednim kodeksem dotyczącym konkretnego środka transportu, co zapewnia zgodność z obowiązującymi normami i zasadami.

Pytanie 5

W portach do załadunku wykorzystywane są suwnice, dźwigi oraz żurawie

A. poziomego

B. w systemie ro-ro

C. pionowego

D. w systemie ro-lo

Wybór dotyczący poziomego załadunku nie jest najlepszy, bo transport w portach zasadniczo odbywa się w pionie. Dźwigi i suwnice przede wszystkim podnoszą i opuszczają ładunki, co bardzo związane jest z operacjami pionowymi. Poziome przemieszczanie towarów robi się głównie innymi środkami, jak wózki widłowe, które przenoszą rzeczy na krótkie dystanse na poziomie. W systemie ro-ro, czyli 'roll-on/roll-off', ładunki wjeżdżają na pokład statków w sposób, który nie wymaga dźwigów. Z kolei ro-lo ('roll-on/load-off') dotyczy sytuacji, gdzie ładunki są załadowywane przy pomocy ramp, co też nie ma nic wspólnego z pionowym załadunkiem. Zrozumienie tych systemów to klucz do dobrego zarządzania logistyką w portach, a stawianie na pionowy załadunek to zgodne z najlepszymi praktykami w branży, bo dźwigi naprawdę zwiększają efektywność operacji w portach.

Pytanie 6

Załadunek węgla na wagony realizowany jest z użyciem 3 dźwigów. Jeden dźwig w ciągu godziny jest w stanie załadować 160 t. Jak długo potrwa załadunek 720 000 kg węgla?

A. 1 h 50 min

B. 4 h 50 min

C. 4 h 30 min

D. 1 h 30 min

Załadunek węgla na wagony przy użyciu trzech żurawi jest procesem, który możemy dokładnie obliczyć na podstawie dostępnych danych. Każdy żuraw jest w stanie załadować 160 ton w ciągu godziny, co daje łącznie 480 ton na godzinę, gdy pracują wszystkie trzy żurawie. Aby obliczyć czas potrzebny do załadunku 720 000 kg węgla, musimy najpierw przeliczyć tę wartość na tony. 720 000 kg to 720 ton. Następnie, dzielimy 720 ton przez 480 ton na godzinę, co daje 1,5 godziny. Oznacza to, że załadunek zajmie 1 godzinę i 30 minut. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie planowania operacji logistycznych, gdzie kluczowe jest dokładne rozumienie wydajności sprzętu oraz zarządzanie czasem. Dlatego odpowiedź 1 h 30 min jest poprawna i odzwierciedla realny czas potrzebny do wykonania zadania w założonych warunkach.

Pytanie 7

Ile wagonów, które ważą 25 ton i mają dopuszczalną masę całkowitą 60 ton, należy wykorzystać do transportu 2 300 ton ładunku?

A. 27 wagonów

B. 39 wagonów

C. 66 wagonów

D. 92 wagony

Wybierając zbyt małą liczbę wagonów, można popełnić fundamentalny błąd w obliczeniach związanych z masą ładunku. Odpowiedzi takie jak 39, 92 czy 27 wagonów mogą wynikać z błędnych założeń dotyczących ładowności wagonów lub niepoprawnych obliczeń. Na przykład, odpowiedź 39 wagonów sugeruje, że ładowność jednego wagonu jest znacznie większa niż w rzeczywistości, co prowadzi do nieprawidłowego oszacowania potrzeb. Natomiast odpowiedź 92 wagonów, pomimo że przekracza ilość potrzebną, również nie jest właściwa, ponieważ wskazuje na nieefektywne wykorzystanie zasobów. Kolejnym błędem jest założenie, że można zaokrąglić w dół liczbę wagonów, co jest niezgodne z praktyką transportową, gdzie każda tona ładunku musi być przewieziona. W transporcie kolejowym kluczowe jest przestrzeganie norm dotyczących ładowności oraz maksymalnych mas. Należy zawsze brać pod uwagę całkowite obciążenie i dostosowywać liczbę wagonów do rzeczywistych potrzeb, co zapewnia nie tylko bezpieczeństwo, ale również efektywność operacyjną. Prawidłowe podejście do takich obliczeń nie tylko wspiera sprawną organizację transportu, ale również minimalizuje ryzyko opóźnień i dodatkowych kosztów związanych z niewystarczającą ilością wagonów.

Pytanie 8

Global Unit Number jest oznaczany skrótem

A. IZ

B. SSCC

C. GTIN

D. GLN

GTIN, czyli Globalny Numer Jednostki Handlowej, jest kluczowym elementem systemu identyfikacji produktów na rynku globalnym. GTIN jest unikalnym numerem przypisywanym do każdego produktu, co pozwala na jego jednoznaczną identyfikację w łańcuchu dostaw. Jako standardowy format, GTIN obejmuje różne długości numerów, takie jak GTIN-8, GTIN-12, GTIN-13 i GTIN-14, w zależności od specyfiki danego produktu. Przykładowo, GTIN-13 jest powszechnie stosowany w kodach kreskowych UPC, co umożliwia efektywne skanowanie i zarządzanie zapasami w detalicznych punktach sprzedaży. Dzięki zastosowaniu GTIN, firmy mogą skutecznie monitorować swoje produkty, co przyczynia się do lepszego zarządzania łańcuchem dostaw oraz zwiększa efektywność operacyjną. W praktyce, korzystanie z GTIN wspiera automatyzację procesów zamówień i logistykę, co z kolei wpływa na zadowolenie klientów oraz optymalizację kosztów. Warto również zauważyć, że GTIN jest zgodny z międzynarodowymi standardami ISO, co podkreśla jego znaczenie na rynku globalnym.

Pytanie 9

Jak określa się naczepę ładunkową ro-ro o niskim podwoziu stosowaną w portach morskich?

A. Straddle Carrier

B. Combilift

C. Rolltrailer

D. Reachstacker

Rolltrailer to niskopodwoziowa naczepa ładunkowa, która została zaprojektowana specjalnie do transportu ładunków ro-ro (roll-on/roll-off) w terminalach morskich. Charakteryzuje się obniżoną wysokością podłogi, co umożliwia łatwe załadunek i rozładunek pojazdów oraz innych ciężkich ładunków. Rolltrailery są powszechnie wykorzystywane w portach, gdzie transportowane są samochody, kontenery i maszyny budowlane. W praktyce, dzięki zastosowaniu rolltrailera, operatorzy terminali mogą szybko i efektywnie zarządzać ruchem ładunków, co jest kluczowe w środowisku o wysokim natężeniu robót. Warto zauważyć, że rolltrailery często współpracują z innymi środkami transportu, takimi jak promy i statki, co czyni je integralnym elementem nowoczesnych systemów logistycznych. Użycie rolltrailera wpisuje się w dobre praktyki branżowe, które kładą nacisk na efektywność operacyjną oraz bezpieczeństwo podczas transportu ładunków.

Pytanie 10

Na podstawie cennika, określ łączny koszt czynności manipulacyjnych obejmujących wyładunek 1 pełnego kontenera 20’ i 2 pustych kontenerów 40’ ze statku na plac składowy oraz przeładunek tych kontenerów z placu składowego na środki transportu samochodowego.

Cennik
Nazwa usługi	Kontener 20'	Kontener 40'
Kontener pełny
Wyładunek / załadunek w relacji wnętrze statku – plac składowy lub odwrotnie	190,00 zł/szt.	210,00 zł/szt.
Przeładunek w relacji plac składowy – środek transportu lądowego lub odwrotnie	95,00 zł/szt.	105,00 zł/szt.
Kontener pusty
Wyładunek / załadunek w relacji wnętrze statku – plac składowy lub odwrotnie	180,00 zł/szt.	195,00 zł/szt.
Przeładunek w relacji plac składowy – środek transportu lądowego lub odwrotnie	80,00 zł/szt.	95,00 zł/szt.

A. 890,00 zł

B. 860,00 zł

C. 835,00 zł

D. 865,00 zł

Odpowiedź 865,00 zł jest prawidłowa, ponieważ dokładnie odzwierciedla całkowity koszt czynności manipulacyjnych określonych w pytaniu. Aby obliczyć ten koszt, należy uwzględnić cztery kluczowe czynności: wyładunek pełnego kontenera 20' oraz dwóch pustych kontenerów 40', a następnie przeładunek tych kontenerów na środki transportu samochodowego. Wyładunek pełnego kontenera 20' kosztuje 190,00 zł, a wyładunek dwóch pustych kontenerów 40' wynosi 390,00 zł (2 * 195,00 zł). Koszt przeładunku pełnego kontenera 20' to 95,00 zł, natomiast przeładunek dwóch pustych kontenerów 40' kosztuje 190,00 zł (2 * 95,00 zł). Suma wszystkich wymienionych kosztów wynosi 865,00 zł, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie logistyki i zarządzania łańcuchem dostaw. W praktyce, poprawne obliczanie kosztów manipulacyjnych jest kluczowe dla efektywnego zarządzania budżetem i podejmowania decyzji operacyjnych w branży transportowej.

Pytanie 11

Firma transportowa wynajęła 4 naczepy kłonicowe na czas 5 godzin. Koszt wypożyczenia jednej naczepy na godzinę wynosi 50,00 zł netto. Jaka będzie całkowita kwota brutto, za którą wystawiona zostanie faktura za korzystanie z naczep, jeśli przysługuje jej 10% rabatu, a usługa objęta jest stawką VAT wynoszącą 23%?

A. 1 107,00 zł

B. 1 000,00 zł

C. 1 230,00 zł

D. 900,00 zł

Aby obliczyć kwotę brutto za wynajem naczep, należy najpierw obliczyć koszt wynajęcia bez rabatu. Koszt wynajęcia jednej naczepy na godzinę wynosi 50,00 zł. Wynajmując 4 naczepy przez 5 godzin, całkowity koszt wynajmu wynosi: 4 naczepy * 5 godzin * 50,00 zł = 1 000,00 zł. Następnie, przysługujący rabat wynoszący 10% należy odjąć od tej kwoty: 1 000,00 zł * 10% = 100,00 zł. Zatem koszt po rabacie wynosi: 1 000,00 zł - 100,00 zł = 900,00 zł. Teraz należy dodać podatek VAT. Stawka VAT wynosi 23%, więc kwotę netto 900,00 zł należy pomnożyć przez 1,23 (100% + 23% VAT): 900,00 zł * 1,23 = 1 107,00 zł. Warto podkreślić, że znajomość zasad obliczania kosztów wynajmu oraz odpowiednich stawek podatków jest kluczowa w branży transportowej i wynajmu, co pozwala na prawidłowe oszacowanie wydatków oraz zysków, a także lepsze planowanie działań finansowych.

Pytanie 12

Do działań związanych z procesem transportowym realizowanych w miejscu docelowym ładunku należą

A. zabezpieczenie ładunku w środku transportu

B. załadunek

C. odbiór ładunku od nadawcy

D. rozładunek

Załadunek to coś, co robimy jeszcze przed transportem, więc nie ma mowy o tym w kontekście rozładunku, który ma miejsce po przyjeździe towaru. W tym etapie pakujemy towar do transportu, więc nie powinno się mylić tych dwóch rzeczy. Zabezpieczenie ładunku też dotyczy działań w trakcie transportu, jak pakowanie, żeby nic się nie uszkodziło. Odbiór towaru od nadawcy też zachodzi przed transportem i polega na potwierdzeniu, że towar jest gotowy do przewozu, więc znów nie pasuje do rozładunku. Często mylimy te pojęcia i nie rozróżniamy różnych etapów transportu. W logistyce ważne jest, żeby znać różnice między załadunkiem a rozładunkiem i zabezpieczaniem ładunku. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe, żeby dobrze zarządzać procesem i żeby wszystko działało jak należy w łańcuchu dostaw.

Pytanie 13

Aktualny odczyt licznika całkowitego przebiegu pojazdu wynosi 128 720 km. Ostatni transport odbył się na trasie Bydgoszcz - Paryż - Bydgoszcz. Jaki był odczyt licznika przed wyjazdem z Bydgoszczy, jeśli dystans między Bydgoszczą a Paryżem to 1 424 km?

A. 130 144 km

B. 127 296 km

C. 128 008 km

D. 125 872 km

Aby obliczyć stan licznika przed wyjazdem z Bydgoszczy, należy uwzględnić całkowity przebieg w czasie podróży. Ostatnia trasa Bydgoszcz - Paryż - Bydgoszcz ma długość 2 x 1 424 km, co daje 2 848 km. Zatem, aby znaleźć stan licznika przed wyjazdem, należy od obecnego stanu (128 720 km) odjąć przebytą odległość: 128 720 km - 2 848 km = 125 872 km. Jest to podejście jednoznaczne i zgodne z zasadami obliczeń w logistyce transportowej, gdzie kluczowym elementem jest dokładne śledzenie przebiegu pojazdu dla celów ewidencji i optymalizacji kosztów eksploatacyjnych. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy obejmuje nie tylko prowadzenie rzetelnych rejestrów, ale także planowanie przyszłych tras i oceny stanu technicznego pojazdów, co jest istotne w kontekście zarządzania flotą i zapewnienia bezpieczeństwa w transporcie.

Pytanie 14

W transporcie morskim do przewozu towarów wykorzystywany jest dokument

A. FIATA Warehause Receipt

B. FIATA Forwarding Instruction

C. Master Air Waybil

D. Bill of Lading

Bill of Lading, znany również jako konosament, to kluczowy dokument w transporcie morskim, który pełni trzy podstawowe funkcje: jest dowodem na zawarcie umowy przewozu, potwierdzeniem odbioru towaru przez przewoźnika oraz dokumentem własności ładunku. Dzięki jego zastosowaniu, właściciel towaru może skutecznie przekazywać prawa do ładunku innym osobom, co jest niezwykle istotne w międzynarodowym handlu. Przykładem praktycznego zastosowania Bill of Lading jest sytuacja, gdy importer otrzymuje towar drogą morską i musi przedstawić ten dokument w celu odbioru ładunku w porcie. Warto również zaznaczyć, że w przypadku transportu kontenerowego, Bill of Lading może mieć formę elektroniczną, co znacząco przyspiesza proces logistyczny. Zgodność z międzynarodowymi regulacjami, takimi jak Konwencja o jednolitym prawie stosowanym do międzynarodowego przewozu drogowego, podkreśla znaczenie Bill of Lading w praktyce, ponieważ zapewnia bezpieczeństwo i przejrzystość w transakcjach handlowych.

Pytanie 15

Na podstawie danych dotyczących monitorowania przesyłki ustal, o której godzinie została ona wydana kurierowi z terminalu w Kowalach celem doręczenia odbiorcy?

Data	Godzina	Terminal DHL	Status
28-01-2014	14:23	Warszawa	Przesyłka odebrana od nadawcy
28-01-2014	19:33	Warszawa	Przesyłka w sortowni DHL
29-01-2014	06:11	Gdańsk (z siedzibą w Kowalach)	Przesyłka dotarła do terminala DHL Gdańsk (z siedzibą w Kowalach)
29-01-2014	07:52	Gdańsk (z siedzibą w Kowalach)	Przesyłka przekazana kurierowi do doręczenia
29-01-2014	13:07	Gdańsk (z siedzibą w Kowalach)	Przesyłka doręczona do odbiorcy. Odebrana przez CMO!

A. O 19:33

B. O 13:07

C. O 07:52

D. O 06:11

Odpowiedź "O 07:52" jest prawidłowa, ponieważ na podstawie danych z monitoringu przesyłki możemy stwierdzić, że przesyłka została przekazana kurierowi dnia 29-01-2014 o godzinie 07:52 w terminalu DHL Gdańsk, który znajduje się w Kowalach. Z perspektywy logistyki i zarządzania łańcuchem dostaw, istotne jest, aby dokładnie monitorować czas wydania przesyłek, gdyż ma to kluczowe znaczenie dla efektywności doręczenia. W praktyce, każda minuta opóźnienia w przekazaniu przesyłki kurierowi może prowadzić do wydłużenia czasu dostawy i niezadowolenia klientów. Standardy branżowe, takie jak ISO 9001, podkreślają potrzebę ciągłego doskonalenia procesów oraz monitorowania krytycznych punktów czasowych w operacjach logistycznych. Wiedza na temat dokładnych czasów wydania przesyłek pozwala firmom optymalizować trasy kurierów, co przekłada się na lepszą obsługę klienta oraz zwiększenie konkurencyjności na rynku.

Pytanie 16

Firma transportowa przeciętnie w ciągu miesiąca wykonuje pracę przewozową na poziomie 882 000 tonokilometrów (tkm). Do realizacji przewozów wykorzystuje 7 pojazdów, których ładowność jest wykorzystywana średnio w 70%. Jaką pracę wykona firma w ciągu miesiąca 7 pojazdami, na tych samych trasach, jeśli wykorzystanie ładowności wzrośnie do 80%?

A. 1 008 000 tkm

B. 945 000 tkm

C. 899 000 tkm

D. 1 071 000 tkm

Wybór odpowiedzi, która nie uwzględnia wzrostu efektywności w wykorzystaniu ładowności, mówi dużo o tym, że mogłeś nie zrozumieć, jak zmiany w operacjach wpływają na cały wynik. Na przykład, jeżeli wybrałeś wartość mniejszą niż 1 008 000 tkm, to pewnie źle zastosowałeś wzory albo nie pomyślałeś, jak ładowność wpływa na całkowitą liczbę tonokilometrów. Może skupiłeś się na prostych proporcjach, ale to nie wystarczy. Każda zmiana, jak liczba pojazdów czy wykorzystanie ładowności, wymaga przeliczenia całkowitej pracy przewozowej. Nie można też myśleć, że małe zmiany nie mają znaczenia – nawet drobne różnice mogą mocno wpłynąć na efektywność. Dobrze jest też rozumieć, jak funkcjonuje branża transportowa, bo to klucz do podejmowania mądrych decyzji oraz planowania operacyjnego. Bez zrozumienia całego systemu transportowego ciężko będzie podejmować właściwe decyzje.

Pytanie 17

Która z formuł handlowych INCOTERMS 2010 wymaga najmniej działań od sprzedającego?

A. FOB (Free on Board)

B. DDP (Delivered Duty Paid)

C. CPT (Carriage Paid to)

D. EXW (Ex Works)

Wybór formuł handlowych INCOTERMS 2010 jak DDP, FOB czy CPT wiąże się z różnym poziomem odpowiedzialności i obowiązków sprzedającego. DDP (Delivered Duty Paid) oznacza, że sprzedający ponosi pełną odpowiedzialność za dostarczenie towaru do ustalonego miejsca oraz za wszystkie koszty, w tym cła i podatki. To podejście oznacza, że sprzedający ma obowiązek zorganizować transport, odprawę celną oraz dostarczenie towaru do drzwi kupującego, co znacząco zwiększa jego zobowiązania. Wybór DDP mógłby wynikać z mylnego przekonania, że klienci preferują „wszystko w cenie” bez dodatkowych kosztów. Jednakże, takie podejście może powodować znaczne ryzyko dla sprzedającego, zwłaszcza jeśli nie jest on dobrze zaznajomiony z przepisami celnymi kraju importera. Z kolei FOB (Free on Board) oznacza, że sprzedający ponosi odpowiedzialność do momentu załadunku towaru na statek. Oznacza to, że sprzedający musi zorganizować transport do portu i załadunek, co również wiąże się z dodatkowymi zobowiązaniami. CPT (Carriage Paid To) nakłada na sprzedającego obowiązek opłacenia kosztów transportu do określonego miejsca, ale ryzyko przechodzi na kupującego w momencie przekazania towaru przewoźnikowi. Wybór tych formuł może prowadzić do nieporozumień, jeśli sprzedający nie jest odpowiednio przygotowany do zarządzania dodatkowymi obowiązkami. Kluczowym błędem w myśleniu jest założenie, że większa odpowiedzialność sprzedającego przekłada się na większą satysfakcję kupującego, co nie zawsze jest prawdą, zwłaszcza gdy sprzedający nie ma doświadczenia w międzynarodowym transporcie.

Pytanie 18

Wózek widłowy z mechanicznym systemem podnoszenia może być eksploatowany, jeśli uzyska decyzję o dopuszczeniu do użytkowania wydaną przez

A. Państwową Inspekcję Pracy

B. Inspekcję Transportu Drogowego

C. Urząd Dozoru Technicznego

D. Państwową Inspekcję Dozoru

Kwestia dopuszczenia wózków widłowych do pracy jest naprawdę ważna i wiąże się z różnymi regulacjami. Jeśli ktoś wskazuje na inne instytucje, jak Państwowa Inspekcja Pracy czy Inspekcja Transportu Drogowego, to jest w błędzie, bo one zajmują się innymi sprawami i nie mają nic wspólnego z dopuszczeniem urządzeń technicznych do użytku. Na przykład, Inspekcja Pracy pilnuje przepisów o bezpieczeństwie, ale nie certyfikuje sprzętu. Inspekcja Transportu z kolei kontroluje pojazdy na drogach, co nie ma bezpośredniego związku z wózkami w fabrykach. W praktyce wózki muszą być zarejestrowane i regularnie sprawdzane przez UDT, żeby było pewne, że są bezpieczne dla pracowników. Często myśli się, że inne instytucje mogą zastąpić UDT, a to nie jest prawda. To brak wiedzy o tym, co robią różne organy, może prowadzić do poważnych problemów związanych z bezpieczeństwem i przepisami prawa.

Pytanie 19

Który z przedstawionych rozkładów czasu pracy kierowcy jest zgodny z aktualnymi regulacjami?

A. 4 godziny jazdy, 20 minut przerwy, 4 godziny jazdy, 25 minut odpoczynku, 1 godzina jazdy, 11 godzin odpoczynku

B. 4 godziny jazdy, 15 minut przerwy, 5 godzin jazdy, 30 minut odpoczynku, 11 godzin odpoczynku

C. 5 godzin jazdy, 45 minut odpoczynku, 4 godziny jazdy, 11 godzin odpoczynku

D. 4,5 godziny jazdy, 45 minut przerwy, 4,5 godziny jazdy, 11 godzin odpoczynku

Odpowiedź 1 jest zgodna z obowiązującymi przepisami dotyczącymi czasu pracy kierowców, które są ściśle regulowane przez normy unijne oraz krajowe. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 561/2006, kierowca może prowadzić pojazd przez maksymalnie 9 godzin dziennie, z możliwością wydłużenia do 10 godzin, jednak nie więcej niż dwa razy w tygodniu. Po każdej serii 4,5 godziny jazdy, kierowca jest zobowiązany do przerwy wynoszącej co najmniej 45 minut. Odpoczynek dzienny powinien wynosić minimum 11 godzin, który można skrócić do 9 godzin, ale tylko dwa razy w tygodniu. Przykład podany w odpowiedzi 1 ilustruje prawidłowy rozkład czasu pracy: 4,5 godziny jazdy, następnie 45 minut przerwy, a potem kolejne 4,5 godziny jazdy, co spełnia wymagania dotyczące przerwy oraz odpoczynku. Taki harmonogram zapewnia nie tylko zgodność z przepisami, ale również przyczynia się do bezpieczeństwa ruchu drogowego, minimalizując ryzyko zmęczenia kierowcy.

Pytanie 20

Który typ kodu kreskowego jest używany do identyfikacji opakowań zbiorczych produktów?

A. EAN-8

B. ITF-14

C. UPC-A

D. EAN-13

Wybór EAN-13, EAN-8 albo UPC-A do oznaczania opakowań zbiorczych to trochę chybiony pomysł. Każdy z tych kodów ma swoje konkretne przeznaczenie. EAN-13, na przykład, to 13-cyfrowy kod, który najczęściej spotykamy przy pojedynczych produktach w sklepach. Jego głównym zadaniem jest identyfikacja towarów przy kasie, a nie zajmowanie się dużymi opakowaniami. Z kolei EAN-8 to skrócona wersja, mająca tylko 8 cyfr, co sprawia, że nadaje się raczej do mniejszych produktów, a nie do większych paczek. UPC-A to amerykański odpowiednik EAN i również odnosi się do pojedynczych produktów. Mieszanie tych kodów z ITF-14 może naprawdę wprowadzić zamieszanie w logistyce i obrocie towarami, bo nie są one przystosowane do identyfikacji zbiorczych opakowań. To może prowadzić do błędów w magazynowaniu i dystrybucji. Każdy z tych kodów ma swoje miejsce, ale używanie niewłaściwego do dużych opakowań może spowodować spore problemy.

Pytanie 21

W przypadku ciągnięcia wieloosiowych przyczep o znacznej ładowności, najbardziej odpowiednie są ciągniki

A. rolnicze

B. balastowe

C. siodłowe

D. specjalne

Wybór ciągnika do transportu wieloosiowych przyczep o dużej ładowności wymaga przemyślenia kilku kluczowych aspektów, które niestety nie zostały uwzględnione w innych odpowiedziach. Ciągniki siodłowe, chociaż powszechnie używane w transporcie drogowym, nie są optymalnym rozwiązaniem dla bardzo ciężkich ładunków, jakimi są przyczepy balastowe. Ich konstrukcja jest bardziej dostosowana do przewozu standardowych kontenerów lub ładunków paletowych, a nie maszyn o dużej masie. Z kolei ciągniki specjalne są projektowane do specyficznych zadań, a ich użycie w transporcie balastowym może prowadzić do nieefektywnego wykorzystania zasobów. Ciągniki rolnicze, mimo że są robustne, nie są przystosowane do transportu na drogach publicznych z dużymi prędkościami, co ogranicza ich uniwersalność w kontekście przewozu ciężkich ładunków. Właściwe zrozumienie zastosowania i specyfikacji technicznych różnych typów ciągników jest kluczowe, aby uniknąć błędów, które mogą wpłynąć na bezpieczeństwo i efektywność transportu. W przypadku ciągników balastowych, ich konstrukcja i większa masa pozwalają na lepsze radzenie sobie z wysokimi obciążeniami, co czyni je najbardziej odpowiednim wyborem w tej sytuacji.

Pytanie 22

Zbiór zasad określających prawa i obowiązki stron w umowie spedycji znajduje się w

A. SMGS

B. OPWS

C. IMDGC

D. AGTC

Pierwsza z podanych odpowiedzi, AGTC, odnosi się do Umowy o Międzynarodowym Transportcie Kombinowanym, która reguluje jedynie transport kombinowany, a nie specyfikę umowy spedycji. Z kolei IMDGC, czyli Międzynarodowa Umowa o Dystrybucji Gospodarczej, koncentruje się głównie na regulacjach związanych z dystrybucją produktów, co nie odpowiada na pytanie dotyczące umowy spedycji. Natomiast SMGS, czyli Umowa o Międzynarodowym Przewozie Towarów Koleją, dotyczy wyłącznie transportu kolejowego, co również nie jest adekwatne w kontekście umowy spedycji. Użytkownicy mogą popełniać błąd, myląc te dokumenty z normami regulującymi spedycję, co często wynika z braku zrozumienia różnicy między różnymi typami umów transportowych. Warto zaznaczyć, że stosowanie niewłaściwych regulacji może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych oraz finansowych, dlatego istotne jest, aby wszystkie strony zaangażowane w proces spedycji miały świadomość obowiązujących przepisów oraz umów, które regulują ich współpracę. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla efektywnego zarządzania łańcuchem dostaw oraz budowania długotrwałych relacji biznesowych w branży transportowej.

Pytanie 23

Koszt godziny pracy wózka widłowego wynosi 80,00 zł. Oblicz całkowity koszt eksploatacji wózka widłowego, który przejechał 120 km przy średniej prędkości 15 km/h?

A. 9 600,00 zł

B. 640,00 zł

C. 960,00 zł

D. 10,00 zł

Koszt użytkowania wózka widłowego oblicza się na podstawie czasu jego pracy oraz stawki za godzinę. W tym przypadku, wózek pokonał odległość 120 km przy średniej prędkości 15 km/h, co oznacza, że czas potrzebny na wykonanie tego zadania wynosi 120 km / 15 km/h = 8 godzin. Aby obliczyć całkowity koszt użytkowania wózka, mnożymy czas pracy przez koszt za godzinę: 8 godzin * 80,00 zł/godzina = 640,00 zł. Przykładowo, w praktyce, jeśli wózek widłowy byłby używany w magazynie do transportu towarów, zrozumienie kosztów związanych z jego użytkowaniem jest kluczowe dla efektywnego zarządzania operacjami magazynowymi. Takie obliczenia pomagają w planowaniu budżetu oraz ocenie rentowności procesów logistycznych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży logistycznej i transportowej.

Pytanie 24

Załadunek paletowych jednostek ładunkowych (pjł) do kontenera rozpoczął się o godzinie 8:00. Ładunek zostanie rozmieszczony w kontenerze w dwóch warstwach, w każdej warstwie w liczbie zgodnej z przedstawioną ilustracją. O której godzinie najprędzej pojazd z kontenerem będzie mógł wyjechać w trasę, jeżeli załadunek 1 pjł trwa 2 minuty, a czas załadunku kontenera na środek transportu drogowego wynosi 10 minut?

Rozmieszczenie paletowych jednostek ładunkowych w kontenerze w jednej warstwie

A. O godzinie 9:00

B. O godzinie 9:10

C. O godzinie 10:00

D. O godzinie 9:50

Załadunek palet do kontenera zaczął się o 8:00, i musieliśmy wziąć pod uwagę czas, jaki zajmuje załadunek zarówno palet, jak i samego kontenera. Mamy tutaj 50 palet, ułożonych w dwóch warstwach po 25 sztuk. Jeśli jedna paleta zajmuje 2 minuty, to załadunek wszystkich palet zajmie w sumie 100 minut. A po tym jak palety są w kontenerze, trzeba jeszcze 10 minut na umieszczenie kontenera na pojeździe. Więc całość trwa 110 minut, co oznacza, że kończymy załadunek o 9:50. To ważne, bo w logistyce takie dokładne obliczenia pomagają w planowaniu transportu. Im lepiej wszystko zaplanujemy, tym mniej przestojów, a klienci będą bardziej zadowoleni. No i wiadomo, że jak wszystko działa sprawnie, to firma też lepiej na tym wychodzi.

Pytanie 25

Które urządzenie transportu technologicznego przedstawiono na rysunku?

A. Żuraw portowy.

B. Suwnicę bramową.

C. Podnośnik korbowy.

D. Wciągarkę łańcuchową.

W przypadku podnośnika korbowego mamy do czynienia z urządzeniem o zupełnie innej konstrukcji i przeznaczeniu. Podnośniki korbowe, często wykorzystywane w mniejszych warsztatach lub do podnoszenia mniej ciężkich ładunków, działają na zasadzie mechanizmu korbowego, który nie zapewnia tej samej mobilności co suwnice bramowe. Z kolei żuraw portowy to zdecydowanie większe urządzenie transportowe, które znajduje zastosowanie w portach i terminach, gdzie przenoszenie ładunków na dużych wysokościach i odległościach jest kluczowe. Wciągarka łańcuchowa, natomiast, służy do podnoszenia ładunków w sposób bardziej ograniczony i nie ma zdolności do przemieszczania się wzdłuż torów, co jest niezbędne w kontekście suwnic bramowych. Często błędne rozumienie terminologii oraz funkcji różnych urządzeń transportowych prowadzi do mylnych wniosków. Ważne jest, aby przy ocenie urządzeń transportu technologicznego zwracać uwagę na ich specyfikę, zastosowanie oraz ograniczenia. Każde z wymienionych urządzeń pełni unikalną rolę w różnych procesach technologicznych, dlatego wiedza na ich temat jest kluczowa dla poprawnego doboru narzędzi w przemyśle.

Pytanie 26

Jak długo kierowca będzie prowadził pojazd w trakcie realizacji procesu transportowego, według poniższego wykazu czynności, które obejmują:
− przejazd z bazy do miejsca załadunku 15 min,
− załadunek 25 min,
− zabezpieczenie ładunku w pojeździe 10 min,
− odbiór dokumentacji od nadawcy 10 min,
− przewóz ładunku od nadawcy do odbiorcy 1 h 35 min,
− rozładunek 20 min,
− przekazanie dokumentów odbiorcy 5 min,
− powrót do bazy 1 h 25 min?

A. 3 h 15 min

B. 1 h 50 min

C. 3 h 00 min

D. 4 h 25 min

Poprawna odpowiedź to 3 h 15 min, ponieważ czas, w którym kierowca rzeczywiście prowadzi pojazd, obejmuje dwa kluczowe etapy: przejazd z bazy do miejsca załadunku oraz przewóz ładunku od nadawcy do odbiorcy oraz powrót do bazy. Zgodnie z przedstawionymi czynnościami, czas przejazdu z bazy do załadunku wynosi 15 minut, a czas przewozu ładunku wynosi 1 h 35 min. Do tego dochodzi czas powrotu do bazy, który trwa 1 h 25 min. Dodając te czasy, otrzymujemy: 15 min + 1 h 35 min + 1 h 25 min = 3 h 15 min. W praktyce, odpowiednie zarządzanie czasem transportu jest kluczowe dla efektywności operacji logistycznych, co potwierdzają standardy branżowe dotyczące zarządzania łańcuchem dostaw, takie jak ISO 28000, które kładą nacisk na maksymalizację wydajności i minimalizację czasu przestoju. Zrozumienie czasu prowadzenia pojazdu jest więc istotne dla optymalizacji kosztów i zwiększenia satysfakcji klientów.

Pytanie 27

Jaką maksymalną liczbę warstw paletowych jednostek ładunkowych (pjł) można umieścić w wagonie o wysokości ładunkowej 3,2 m, jeśli wysokość palety wynosi 0,144 m, wysokość jednej warstwy ładunku na palecie 0,3 m, a na każdej palecie zorganizowano ładunek w 4 warstwach?

A. 4 warstwy

B. 1 warstwę

C. 3 warstwy

D. 2 warstwy

Prawidłowa odpowiedź to 2 warstwy. Aby obliczyć maksymalną liczbę warstw paletowych, należy uwzględnić wysokość ładowania wagonu oraz wymiary palety i ładunku. Wysokość ładowania wynosi 3,2 m. Wysokość palety to 0,144 m, a wysokość jednej warstwy ładunku na palecie to 0,3 m. W przypadku czterech warstw ładunku na palecie, całkowita wysokość ładunku na jednej palecie wynosi 0,144 m + (4 * 0,3 m) = 1,344 m. Teraz, aby obliczyć, ile takich palet można załadować w wagonie, dzielimy wysokość ładowni przez wysokość jednej palety z ładunkiem: 3,2 m / 1,344 m = 2,37. Ostatecznie zaokrąglamy w dół do 2, co oznacza, że możemy załadować maksymalnie 2 warstwy paletowe. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w logistyce, gdzie dokładne obliczenia wymagań przestrzennych są kluczowe dla efektywności transportu.

Pytanie 28

Którym wózkiem widłowym można załadować najszybciej 30 paletowych jednostek ładunkowych (pjł), każda o masie brutto 1 290 kg?

	Wózek 1.	Wózek 2.	Wózek 3.	Wózek 4.
udźwig [kg]	1 500	1 200	1 400	1 100
średnia prędkość [km/h]	6	12	8	15

A. Wózkiem 4.

B. Wózkiem 1.

C. Wózkiem 3.

D. Wózkiem 2.

Wybór wózka 3 do załadunku 30 palet o wadze 1 290 kg każda wydaje się być słuszny. Ma on udźwig 1 400 kg, co jakby zapewnia, że spokojnie da radę temu ciężarowi. Do tego, prędkość 8 km/h to naprawdę niezły wynik w porównaniu do wózka 1, który ma tę samą nośność, ale jest znacznie wolniejszy. W sytuacjach, gdy mamy do czynienia z dużymi operacjami załadunkowymi, czas jest kluczowy. Myślę, że wózek 3, z tą wyższą prędkością i dobrym udźwigiem, będzie bardziej efektywny i pozwoli szybciej wykonać zadania. To ważne, aby dobierać wózki nie tylko na podstawie udźwigu, ale też prędkości, bo w logistyce liczą się zwłaszcza te aspekty, gdy w ruchu jest dużo zadań.

Pytanie 29

Ile klas zagrożeń, zgodnie z umową ADR, wyróżnia się dla materiałów niebezpiecznych?

A. dziewięć klas

B. siedem klas

C. osiem klas

D. trzynaście klas

Wybór odpowiedzi z mniejszą liczbą klas gatunków materiałów niebezpiecznych może wynikać z nieporozumienia dotyczącego klasyfikacji tych substancji. Niektóre źródła mogą mylnie wskazywać na mniej niż 13 klas, co wprowadza w błąd. Klasyfikacja materiałów niebezpiecznych jest złożona, a zmniejszenie liczby klas prowadzi do uproszczenia rzeczywistości i zignorowania specyfikacji oraz różnych zagrożeń, jakie mogą one stwarzać. Na przykład, w przypadku odpowiedzi mówiącej o 8 klasach, użytkownik mógłby pomyśleć, że wystarczą jedynie ogólne kategorie, natomiast rzeczywistość wymaga precyzyjnego podejścia do klasyfikacji ze względu na różnorodność substancji. Podobnie, ograniczenie do 9 lub 7 klas nie odzwierciedla wyzwań, jakie niesie transport różnorodnych materiałów niebezpiecznych. Każda z 13 klas stanowi istotny element systemu zarządzania ryzykiem i bezpieczeństwem, a niewłaściwa klasyfikacja może prowadzić do poważnych konsekwencji, w tym wypadków, strat materialnych, czy zagrożeń dla zdrowia publicznego. Zrozumienie pełnej klasyfikacji jest niezbędne dla wszystkich, którzy zajmują się transportem materiałów niebezpiecznych, aby wdrażać odpowiednie środki bezpieczeństwa i zapewnić zgodność z międzynarodowymi standardami transportowymi.

Pytanie 30

Z danych przedstawionych w tabeli wynika, że koszt transportu przypadający na jeden kilometr w roku 2020 r. w stosunku do 2019 r.

Zestawienie danych przedsiębiorstwa transportowego
Wyszczególnienie	Uzyskany wynik
Wyszczególnienie	2019 r.	2020 r.
Koszty transportu [zł]	765 000,00	821 600,00
Liczba przejechanych kilometrów [km]	450 000	520 000

A. wzrósł o 0,12 zł

B. wzrósł o 1,58 zł

C. zmniejszył się o 1,58 zł

D. zmniejszył się o 0,12 zł

Koszt transportu przypadający na jeden kilometr w 2020 roku zmniejszył się o 0,12 zł w porównaniu do roku 2019, co jest istotną informacją dla firm zajmujących się logistyką oraz transportem. Warto zauważyć, że w 2019 roku koszt wynosił 1,70 zł za kilometr, a w 2020 roku spadł do 1,58 zł. Tego typu analizy są niezwykle ważne w kontekście zarządzania kosztami i efektywności operacyjnej. Firmy transportowe mogą wykorzystywać te dane do planowania budżetów, optymalizacji tras i negocjacji z dostawcami. Ponadto może to wpływać na decyzje strategiczne, takie jak ocena opłacalności inwestycji w nowe środki transportu czy zmian w modelach dostaw. Zrozumienie dynamiki kosztów transportu pozwala na podejmowanie bardziej świadomych decyzji biznesowych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży logistycznej, gdzie monitorowanie i analiza kosztów są kluczowe dla konkurencyjności na rynku.

Pytanie 31

Na rysunku przedstawiono przykład kodu kreskowego

A. UPC-E

B. EAN-12

C. UPC-A

D. EAN-8

Wybór innej odpowiedzi mógł być spowodowany pewnymi nieporozumieniami z różnymi standardami kodów kreskowych. EAN-12 to nie jest poprawna nazwa, bo taki standard nie istnieje. Powinno być EAN-13, który ma 13 cyfr i jest popularny w Europie. Jest też EAN-8, który składa się z 8 cyfr i jest stosowany w mniejszych produktach, ale nie dotyczy 12-cyfrowych kodów. A UPC-E to uproszczona wersja UPC-A z 6 cyframi, stosowana tam, gdzie etykieta jest mała. Różnice między tymi kodami nie dotyczą tylko liczby cyfr, ale także ich zastosowania w sklepach. Wiele osób myli te standardy, bo nie do końca rozumie, jak to działa. Ważne, żeby znać te różnice, bo to pomaga w lepszym zarządzaniu produktami w handlu.

Pytanie 32

Transport bimodalny polega na przewozie

A. naczep siodłowych, przyczep oraz nadwozi wymiennych na wagonach kolejowych, przy czym kierowcy i ciągniki nie towarzyszą przewożonym ładunkom

B. naczep siodłowych z ciągnikami na niskopodwoziowych wagonach kolejowych

C. samochodów ciężarowych jednostkowych oraz z przyczepami, gdzie kierowcy towarzyszą pojazdom, zajmując miejsca w wagonie do spania

D. specjalnych naczep samochodowych bez konieczności przeładunku ich zawartości po torach kolejowych na dedykowanych wózkach wagonowych

W kilku odpowiedziach pojawiają się błędne koncepcje dotyczące transportu bimodalnego. Na przykład, w przypadku przewozu naczep siodłowych z ciągnikami, istnieje konieczność przestawienia się na transport drogowy, co jest sprzeczne z ideą bimodalności, która ma na celu efektywne wykorzystanie obu środków transportu bez potrzeby ich łączenia podczas transportu. Kolejnym błędem jest założenie, że samochody ciężarowe, w tym jednoczłonowe i z przyczepami, mogą być transportowane w systemie bimodalnym. W rzeczywistości, ten system opiera się na transporcie naczep, a nie pełnych pojazdów, co wynika z ograniczeń technicznych i regulacji dotyczących transportu kolejowego. Dodatkowo, nieprawidłowe jest twierdzenie, że kierowcy towarzyszą przewożonym ładunkom, ponieważ w rozwiązaniach bimodalnych ich obecność nie jest wymagana w trakcie transportu na torach kolejowych. W ten sposób, wiele koncepcji związanych z transportem bimodalnym opiera się na nieporozumieniach dotyczących definicji i zasad działania tego systemu, co może prowadzić do nieefektywnych praktyk w logistyce i transporcie.

Pytanie 33

Na podstawie danych zawartych w tabeli, wskaż, które przedsiębiorstwo transportowe osiągnęło najwyższy wskaźnik niezawodności dostaw.

Przedsiębiorstwo transportowe	Liczba zrealizowanych przewozów [szt.]	Liczba terminowo zrealizowanych przewozów [szt.]	Liczba nieterminowo zrealizowanych przewozów [szt.]
A.	890	860	30
B.	1 450	1 310	140
C.	570	500	70
D.	2 380	2 050	330

A. Przedsiębiorstwo transportowe B

B. Przedsiębiorstwo transportowe A

C. Przedsiębiorstwo transportowe C

D. Przedsiębiorstwo transportowe D

Wybór innego przedsiębiorstwa transportowego niż A może wynikać z kilku powszechnych błędów myślowych związanych z interpretacją danych. Przykładowo, przedsiębiorstwo B, C czy D mogą mieć swoje mocne strony, jednak ich wskaźnik niezawodności dostaw nie osiągnął wartości porównywalnej z przedsiębiorstwem A. Często nie uwzględnia się pełnego kontekstu analizy danych, co prowadzi do błędnych wniosków. Należy pamiętać, że wskaźnik niezawodności dostaw jest obliczany na podstawie procentu terminowo zrealizowanych przewozów. Jeśli dane z innych przedsiębiorstw wskazują na zrealizowane przewozy, ale z opóźnieniami, może to być mylące dla analizy. Ważne jest, aby zawsze analizować dane w kontekście ich źródła i metodologii obliczeń. Innym typowym błędem jest porównywanie jednostkowych wskaźników bez uwzględnienia specyfiki działalności i warunków rynkowych, w jakich operują różne przedsiębiorstwa. Dobrą praktyką jest również analizowanie danych w dłuższej perspektywie czasowej, co pozwala uchwycić trendy i zmiany, które mogą wpływać na wyniki. Ignorowanie tych aspektów prowadzi do powierzchownej analizy i nieprawidłowych konkluzji, a w efekcie do wyborów, które nie są uzasadnione danymi.

Pytanie 34

Która z formuł handlowych Incoterms 2020 nakłada na sprzedającego obowiązek ubezpieczenia towaru podczas transportu w najszerszym zakresie ochrony, odpowiadającym warunkom ICC A?

A. FAS

B. EXW

C. DPU

D. CIP

Wybranie odpowiedzi takich jak FAS, EXW czy DPU może świadczyć o pewnych nieporozumieniach dotyczących tego, co dokładnie robi sprzedający w kontekście Incoterms 2020. FAS (Free Alongside Ship) oznacza, że sprzedający tylko dostarcza towar blisko statku, ale nie musi ubezpieczać ładunku i ryzyko na kupującego przechodzi w momencie, gdy towar jest w tym miejscu. EXW (Ex Works) to jeszcze bardziej ogranicza odpowiedzialność sprzedającego, bo oznacza, że dostarcza towar tylko ze swojego zakładu, a wszystkie koszty, w tym transport i ubezpieczenie, pokrywa kupujący od momentu odbioru. Natomiast DPU (Delivered at Place Unloaded) pokazuje, że sprzedający dostarcza towar do określonego miejsca, ale też nie musi go ubezpieczać na czas transportu. Często popełniany błąd to myślenie, że wszystkie formuły Incoterms wymagają ubezpieczenia, co nie jest prawdą, bo tylko CIP ma taki wymóg dla sprzedającego. Warto to zrozumieć, bo każda z formuł ma swoje specyficzne zastosowania i różne poziomy odpowiedzialności, co jest kluczowe w zarządzaniu ryzykiem w handlu międzynarodowym.

Pytanie 35

Jakie urządzenie jest przeznaczone do przeładunku kontenerów w terminalu?

A. suwnica

B. wózek unoszący

C. przenośnik cięgnowy

D. przenośnik bezcięgnowy

Suwnice są kluczowymi urządzeniami stosowanymi w terminalach przeładunkowych do manipulacji kontenerami ze względu na ich zdolność do dźwigania dużych obciążeń na znaczne wysokości. Działają poprzez system lin i bloczków, co pozwala na precyzyjne umieszczanie kontenerów na różnych środkach transportowych, takich jak ciężarówki czy statki. W terminalach morskich, suwnice są wykorzystywane do rozładunku i załadunku kontenerów, co odbywa się często w szybkim tempie, aby zminimalizować czas przestoju statków. Zastosowanie suwnic jest zgodne z międzynarodowymi normami, takimi jak ISO 8686, które regulują projektowanie, eksploatację i konserwację tych urządzeń. W praktyce, suwnica może unieść kontener o wadze do 40 ton lub więcej, co czyni ją niezastąpionym narzędziem w logistyce i transporcie morskim, gdzie precyzja i efektywność są kluczowe dla rentowności operacji.

Pytanie 36

Na podstawie fragmentu konwencji CMR, okres przedawnienia roszczeń z umowy przewozu w przypadku nieumyślnego uszkodzenia przesyłki wynosi

Fragment Konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR)

Artykuł 32.

1. Roszczenia, które mogą wynikać z przewozów podlegających niniejszej Konwencji, przedawniają się po upływie jednego roku. Jednak w przypadku złego zamiaru lub niedbalstwa, które według prawa obowiązującego sąd rozpatrujący sprawę uważane jest za równoznaczne ze złym zamiarem, termin przedawnienia wynosi trzy lata. Przedawnienie biegnie:
a) w przypadkach częściowego zaginięcia, uszkodzenia lub opóźnienia dostawy – począwszy od dnia wydania;
b) w przypadkach całkowitego zaginięcia – począwszy od trzydziestego dnia po upływie umówionego terminu dostawy, albo, jeżeli termin nie był umówiony – począwszy od sześćdziesiątego dnia po przyjęciu towaru przez przewoźnika;
c) we wszystkich innych przypadkach – począwszy od upływu trzymiesięcznego terminu od dnia zawarcia umowy przewozu.

A. trzy lata od trzydziestego dnia po upływie umówionego terminu dostawy.

B. jeden rok od dnia wydania przesyłki.

C. trzy lata od dnia wydania przesyłki.

D. jeden rok od dnia od sześćdziesiątego dnia po przyjęciu towaru przez przewoźnika.

Nie do końca. Błędne odpowiedzi mogą wynikać z niejasności co do zasad przedawnienia roszczeń w kontekście umowy przewozu. Na przykład, okres przedawnienia, który wynosi trzy lata (jak w odpowiedziach 2 i 3), to nie to, co nas interesuje w przypadku nieumyślnego uszkodzenia przesyłki. Zgodnie z Konwencją CMR, musisz zgłosić roszczenie w ciągu jednego roku od wydania przesyłki. Jakbyś zastosował dłuższy okres przedawnienia, to mógłbyś wprowadzić zamieszanie zarówno dla przewoźników, jak i nadawców. A propozycja 60 dni po przyjęciu towaru przez przewoźnika jest też błędna, bo nie uwzględnia momentu, w którym roszczenie można dochodzić. Zrozumienie tych zasad jest naprawdę istotne, bo błędne interpretacje mogą prowadzić do utraty możliwości dochodzenia roszczeń. Ważne, żeby osoby w branży transportowej znały przepisy prawne i terminy przedawnienia, bo to pomaga zarządzać ryzykiem oraz budować dobre relacje z klientami.

Pytanie 37

Firma zajmująca się transportem wynajęła 2 podnośniki na 4 dni i poniosła wydatki w wysokości 1 600 zł. Jaką kwotę należy uiścić za 1 dzień korzystania z jednego podnośnika?

A. 200 zł

B. 400 zł

C. 800 zł

D. 600 zł

Wybór odpowiedzi, która wskazuje na wyższe stawki dzienne niż 200 zł, może wynikać z błędnego zrozumienia, jak oblicza się stawkę jednostkową na podstawie całkowitych wydatków. Na przykład, odpowiedzi takie jak 400 zł, 600 zł czy 800 zł mogą być mylone z całkowitym kosztami wynajmu na jeden dzień dla obu podnośników, a nie jednostkowo. Często w takich sytuacjach pojawia się też błąd w interpretacji danych - przyjmowanie, że całkowity koszt wynajmu dotyczy tylko jednego podnośnika lub że stawka za dzień jest sumą kosztów wynajmu dwóch urządzeń. W rzeczywistości najpierw obliczamy koszt całkowity na dzień, a następnie dzielimy przez liczbę podnośników, aby uzyskać cenę za wynajem jednego. Ponadto, błędne odpowiedzi mogą również wskazywać na niepełne zrozumienie ustalania kosztów w kontekście wynajmu sprzętu budowlanego, gdzie istotne jest podejście analityczne i umiejętność rozkładu wydatków na bardziej szczegółowe kategorie. Kluczowym błędem jest zatem brak uwzględnienia podziału całkowitego kosztu przez wszystkie czynniki, co prowadzi do nierealistycznych i zawyżonych oszacowań kosztów wynajmu.

Pytanie 38

Urządzenie do przeładunku funkcjonuje w trybie trzech zmian, w trakcie których rozładowuje 36 000 paletowych jednostek ładunkowych (pjł). Ile pojazdów będzie rozładowanych w czasie jednej zmiany, jeżeli przeciętne wypełnienie jednego pojazdu wynosi 30 pjł?

A. 300 pojazdów

B. 400 pojazdów

C. 360 pojazdów

D. 900 pojazdów

Żeby policzyć, ile pojazdów można rozładować w ciągu jednej zmiany, trzeba najpierw zobaczyć, ile paletowych jednostek ładunkowych (pjł) jest rozładowywanych w trzech zmianach. Tutaj mamy 36 000 pjł. Dzieląc to przez trzy, dostajemy 12 000 pjł w jednej zmianie. A potem, żeby sprawdzić, ile pojazdów potrzebujemy do rozładunku, wystarczy podzielić tę liczbę przez średnie wypełnienie jednego pojazdu, które wynosi 30 pjł. Czyli 12 000 pjł dzielimy przez 30 pjł na pojazd i wychodzi nam 400 pojazdów. To ważne, żeby rozumieć te obliczenia, bo w logistyce i zarządzaniu łańcuchem dostaw takie rzeczy mają spore znaczenie. Dobry wgląd w to wszystko pozwala na lepsze planowanie i zwiększa efektywność w magazynach i centrach dystrybucyjnych. Wydaje mi się, że im więcej takich obliczeń rozwiążesz, tym lepiej to wszystko zrozumiesz.

Pytanie 39

Oblicz całkowitą masę 15 paletowych jednostek ładunkowych (pjł), gdzie każda z nich zawiera 16 kartonów, przy założeniu, że masa brutto jednego kartonu wynosi 45 kg, a masa samej palety to 25 kg?

A. 11 175 kg

B. 16 800 kg

C. 18 000 kg

D. 10 800 kg

Obliczanie całkowitej masy 15 palet z ładunkami jest ważne i jest trochę matematyki. Na początku musimy wiedzieć, ile waży jeden karton i sama paleta. Wiemy, że jeden karton ma masę brutto 45 kg. Na jednej palecie jest 16 takich kartonów, więc jak to pomnożymy, to dostaniemy masę kartonów na jednej palecie, czyli 16 razy 45 kg, co daje 720 kg. Nie zapominajmy, że do tego trzeba dodać wagę samej palety, która wynosi 25 kg. Tak więc cała masa załadowanej palety to 720 kg + 25 kg, czyli razem 745 kg. W końcu, mając 15 takich palet, musimy pomnożyć 15 przez 745 kg, co daje nam 11 175 kg. Wiesz, że takie obliczenia są super ważne w logistyce, bo pomagają planować transport i miejsce w magazynach. Dobrze zrozumieć te rzeczy, bo skuteczne zarządzanie łańcuchem dostaw może naprawdę pomóc w obniżeniu kosztów transportu. W logistyce obliczenia masy to kluczowa sprawa, żeby uniknąć problemów z przeciążeniem i uszkodzeniem towarów.

Pytanie 40

Który model organizacji procesu przewozowego wykorzystuje firma oferująca usługi kurierskie, która polega na pobraniu przesyłek z miejsca załadunku i ich dostarczeniu do różnych punktów odbioru rozmieszczonych na trasie kuriera?

A. Obwodowy

B. Wahadłowy

C. Sztafetowy

D. Promienisty

Zastosowanie modeli sztafetowego, promienistego oraz wahadłowego do organizacji procesu transportowego w usługach kurierskich nie jest właściwe z uwagi na charakterystykę dostaw. Model sztafetowy polega na przekazywaniu towarów pomiędzy różnymi punktami, co nie jest zgodne z zasadą bezpośredniego dostarczania paczek do odbiorców. W praktyce, taki model może powodować opóźnienia, gdyż każdy transfer wiąże się z dodatkowym czasem oczekiwania i ryzykiem uszkodzenia towarów. Model promienisty, z kolei, zakłada, że transport odbywa się wzdłuż linii promieni wychodzących z jednego centralnego punktu, co również nie odpowiada rzeczywistym potrzebom firm kurierskich, które muszą dostarczać paczki do wielu różnych lokalizacji w jednym kursie. Wahadłowy model transportu, bazujący na cyklicznych trasach pomiędzy dwoma punktami, ogranicza elastyczność dostaw i nie pozwala na efektywne pokrycie obszaru z wieloma punktami odbioru. W związku z tym, przy wdrażaniu strategii transportowych, kluczowe jest zrozumienie, jakie modele są najbardziej odpowiednie dla specyfiki działalności, aby zminimalizować błędy w planowaniu i zwiększyć efektywność operacyjną. Warto również zauważyć, że wybór niewłaściwego modelu organizacji transportu może prowadzić do zwiększenia kosztów, obniżenia jakości usług oraz niezadowolenia klientów.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej