Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik teleinformatyk
Kwalifikacja: INF.08 - Eksploatacja i konfiguracja oraz administrowanie sieciami rozległymi
Data rozpoczęcia: 1 stycznia 2026 21:32
Data zakończenia: 1 stycznia 2026 22:03

Egzamin niezdany

Wynik: 19/40 punktów (47,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Który z algorytmów wykorzystuje protokół OSPF do obliczenia najkrótszej ścieżki do docelowej sieci?

A. Algorytm DUAL

B. Algorytm Dijkstry

C. Algorytm Bellmana-Forda

D. Algorytm Multi path

Algorytm Dijkstry jest kluczowym elementem protokołu OSPF (Open Shortest Path First) i jest używany do obliczania najkrótszej ścieżki w sieciach. Działa on na zasadzie analizy grafu, gdzie węzły reprezentują routery, a krawędzie odpowiadają kosztom połączeń między tymi węzłami. OSPF wykorzystuje Dijkstrę do wyznaczenia najkrótszej trasy na podstawie wartości metryk, które mogą obejmować różne czynniki, takie jak przepustowość, opóźnienia czy obciążenie. W praktyce, gdy router OSPF otrzymuje informacje o topologii sieci, uruchamia algorytm Dijkstry, który generuje strukturę drzewa rozpinającego dla danej strefy OSPF. To podejście pozwala na dynamiczne dostosowywanie tras w odpowiedzi na zmiany w sieci, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu sieciami. Dijkstra jest często preferowany ze względu na swoją efektywność i zdolność do adaptacji w skomplikowanych topologiach sieciowych.

Pytanie 2

Która z podanych usług sieciowych zajmuje się konwersją adresu domenowego na odpowiedni adres IP?

A. HTTP

B. UDP

C. SMTP

D. DNS

Odpowiedzi takie jak SMTP, HTTP i UDP są niewłaściwe w kontekście tłumaczenia adresów domenowych na adresy IP, ponieważ każda z tych technologii pełni zupełnie inną rolę w komunikacji sieciowej. SMTP, czyli Simple Mail Transfer Protocol, jest protokołem używanym do przesyłania wiadomości e-mail pomiędzy serwerami, a nie do rozwiązywania nazw domenowych. Użytkownicy często mylą go z funkcjonalnością DNS, jednak jego zastosowanie ogranicza się do obiegu korespondencji elektronicznej. Z kolei HTTP, czyli Hypertext Transfer Protocol, jest protokołem warstwy aplikacji, który służy do przesyłania danych w internecie, takich jak strony internetowe. Choć HTTP opiera się na adresach IP do komunikacji z serwerami, sam nie rozwiązuje nazw domenowych. Wreszcie, UDP, czyli User Datagram Protocol, to jeden z protokołów transportowych, który umożliwia szybkie przesyłanie danych, ale nie zajmuje się rozwiązywaniem nazw. Zrozumienie ról tych protokołów jest kluczowe dla prawidłowej obsługi i zarządzania sieciami komputerowymi. Błędne wyobrażenia, że protokoły, takie jak SMTP, HTTP czy UDP, zajmują się tłumaczeniem nazw domenowych, mogą wynikać z nieprecyzyjnego zrozumienia architektury internetu oraz funkcji poszczególnych protokołów. Ważne jest, aby dostrzegać różnice między tymi technologiami oraz ich właściwe zastosowania, co pozwoli na bardziej świadome korzystanie z zasobów sieciowych.

Pytanie 3

Na rysunku przedstawiono ekran konfiguracyjny

A. konta VoIP w centrali telefonicznej.

B. konta użytkownika telefonu VoIP.

C. protokołu SIP w centrali telefonicznej.

D. linii telefonicznej VoIP.

Hmm... odpowiedzi dotyczące konta VoIP w centrali są dość nietrafione w kontekście tego ekranu konfiguracyjnego. Różnica jest taka, że konto VoIP w centrali telefonicznej dotyczy zarządzania użytkownikami i ich uprawnieniami, a nie samej konfiguracji linii. Konta użytkowników telefonów VoIP to zupełnie inny temat, związany z ich identyfikacją i autoryzacją. A protokół SIP, chociaż istotny w VoIP, to bardziej odnosi się do przesyłania sygnałów i zarządzania połączeniami, a nie do ustawień samej linii. Często można się pomylić, bo te pojęcia są ze sobą powiązane, ale jak się przyjrzysz szczegółom na ekranie, to widać, że chodzi tylko o ustawienia dotyczące linii VoIP, więc inne opcje nie pasują.

Pytanie 4

Gdy poziom sygnału użytkowego wynosi 0, a poziom szumów to -40 dB, jaki jest odstęp sygnału od szumu (SNR)?

A. - 40 dB

B. 20 dB

C. 0 dB

D. 40 dB

Odpowiedzi 20 dB, 0 dB oraz -40 dB są nieprawidłowe, ponieważ opierają się na błędnych założeniach dotyczących obliczania odstępu sygnału od szumu (SNR). Często występującym błędem jest mylenie pojęcia poziomu sygnału z poziomem szumu. SNR jest różnicą poziomów tych dwóch sygnałów, a nie ich bezpośrednią sumą czy innymi operacjami matematycznymi. Przykładowo, pomysł, że SNR wynosi 0 dB, może wynikać z założenia, że poziom sygnału i szumu są sobie równe, co w tym przypadku nie jest prawdą. Poziom szumów wynosi -40 dB, co oznacza, że jest on znacznie poniżej poziomu sygnału, co skutkuje dodatnim SNR. Z kolei odpowiedź 20 dB sugeruje, że istnieje jakiś poziom sygnału, który nie został uwzględniony w obliczeniach, co jest błędnym podejściem, gdyż w rzeczywistości SNR w tym przypadku wynosi 40 dB. Podobnie, myślenie o SNR jako -40 dB jest całkowicie niewłaściwe, ponieważ oznaczałoby to, że szum jest silniejszy od sygnału, co jest sprzeczne z danymi przedstawionymi w pytaniu. Warto pamiętać, że w praktyce SNR jest kluczowym wskaźnikiem dla decyzji inżynieryjnych dotyczących projektowania systemów komunikacyjnych oraz audio, a jego pomiar i interpretacja powinny opierać się na solidnych podstawach teoretycznych.

Pytanie 5

Zestaw urządzeń, który obejmuje łącznicę, przełącznicę oraz urządzenia do badań i zasilania to

A. koncentrator sieciowy

B. ruter sieciowy

C. centrala telefoniczna

D. przełącznik sieciowy

Przełącznik sieciowy, koncentrator sieciowy i ruter sieciowy to urządzenia, które pełnią różne funkcje w sieciach komputerowych, ale nie są wyposażone w zestaw komponentów, które tworzą centralę telefoniczną. Przełącznik sieciowy to urządzenie, które zarządza ruchem danych w sieci lokalnej (LAN), działając na warstwie drugiej modelu OSI, gdzie przekazuje ramki na podstawie adresów MAC. Koncentrator sieciowy to prostsze urządzenie, które działa na zasadzie rozsyłania danych do wszystkich portów, co czyni je mniej efektywnym w porównaniu do przełączników. Z kolei ruter, działający na trzeciej warstwie modelu OSI, zarządza ruchem danych między różnymi sieciami, przekierowując pakiety na podstawie adresów IP. Typowym błędem jest mylenie tych urządzeń z centralą telefoniczną ze względu na ich rolę w zarządzaniu danymi i połączeniami. Zrozumienie funkcji tych urządzeń jest kluczowe dla efektywnego projektowania sieci, zgodnie z najlepszymi praktykami w branży, takimi jak modelowanie sieci oparte na architekturze hierarchicznej, co pozwala na lepszą skalowalność i zarządzanie ruchem w sieciach rozległych.

Pytanie 6

W trybie spoczynku telefonu komórkowego częstotliwość sygnału dzwonienia

A. jest równa 100 Hz

B. mieści się w przedziale od 300 Hz do 3 400 Hz

C. mieści się w przedziale od 25 Hz do 50 Hz

D. jest równa 425 Hz

Podane odpowiedzi sugerują różne, nieprawidłowe zakresy i wartości częstotliwości sygnału wywołania, co może wprowadzać w błąd osoby uczące się o telekomunikacji. Odpowiedź wskazująca na częstotliwość równą 425 Hz jest niepoprawna, ponieważ ta wartość nie odpowiada żadnemu standardowi sygnału wywołania. Częstotliwość ta jest znacznie wyższa niż standardowe zakresy, co mogłoby prowadzić do nieprawidłowego działania urządzeń telefonicznych. Podobnie, wskazanie na zakres od 300 Hz do 3 400 Hz jest również błędne, ponieważ obejmuje on pasmo, w którym znajdują się inne sygnały dźwiękowe, jak na przykład mowa. To pasmo częstotliwości jest typowe dla jakości transmisji głosu, natomiast sygnał dzwonka powinien być wyraźnie odseparowany, aby uniknąć zakłóceń. Z kolei częstotliwość 100 Hz, chociaż w granicach słyszalności, nie jest zgodna z normami sygnałów wywołania, ponieważ jest zbyt niska, co może prowadzić do problemów z wykrywalnością sygnału przez użytkowników. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich niepoprawnych wniosków obejmują mylenie sygnałów dzwonienia z innymi typami sygnałów dźwiękowych oraz nieznajomość norm telekomunikacyjnych, które precyzują, jak powinny być skonstruowane sygnały wywołania. Wiedza na temat zakresu częstotliwości sygnału dzwonienia jest kluczowa dla każdego, kto zajmuje się projektowaniem lub analizą systemów telekomunikacyjnych, a nieprzestrzeganie tych zasad może prowadzić do istotnych problemów z jakością usług.

Pytanie 7

Jakie znaczenie ma pojęcie "hotspot"?

A. Port switcha działający w trybie "access"

B. Część urządzenia, która najczęściej ulega awarii

C. Otwarty dostęp do sieci Internet

D. Domyślna brama rutera

Termin 'hotspot' odnosi się do otwartego punktu dostępu do Internetu, który umożliwia urządzeniom takich jak smartfony, laptopy czy tablety łączenie się z siecią bezprzewodową. Hotspoty są powszechnie stosowane w miejscach publicznych, takich jak kawiarnie, lotniska czy biblioteki, umożliwiając użytkownikom łatwy dostęp do Internetu bez konieczności korzystania z danych mobilnych. Standardy takie jak 802.11 b/g/n/ac definiują technologię Wi-Fi, na której opierają się hotspoty. W praktyce, aby utworzyć hotspot, urządzenia sieciowe takie jak routery Wi-Fi muszą być skonfigurowane do działania w trybie otwartym lub zabezpieczonym, co pozwala na różne poziomy ochrony danych. Warto zauważyć, że korzystanie z publicznych hotspotów wiąże się z ryzykiem bezpieczeństwa; użytkownicy powinni stosować środki ostrożności, takie jak korzystanie z VPN, aby chronić swoje osobiste informacje. Dzięki rosnącej liczbie hotspotów, dostęp do informacji i zasobów w Internecie stał się łatwiejszy, co ma istotny wpływ na mobilność i elastyczność w pracy oraz codziennym życiu.

Pytanie 8

Który środek gaśniczy w serwerowni, nie powodujący uszkodzeń urządzeń, jest najlepszy?

A. gaśnica wodno-pianowa

B. gaśniczy system gazowy

C. gaśnica pianowa

D. system zraszaczy sufitowych

Jeśli chodzi o systemy gaśnicze w serwerowniach, to gazowe rozwiązania są naprawdę najlepsze, bo pomagają chronić sprzęt i dane. Systemy takie jak FM-200 czy CO2 działają na zasadzie wypierania tlenu albo schładzania powietrza, co jest super, bo nie używają wody. A jak wiemy, woda potrafi zniszczyć elektronikę, więc to duży plus. Na przykład w serwerowniach, gdzie stosuje się normy NFPA i ISO 14520, rekomenduje się użycie gazów obojętnych. Ważne jest, że te systemy uruchamiają się automatycznie, gdy tylko wykryją dym lub wysoką temperaturę, co pozwala na szybką reakcję na pożar. Dzięki temu można zredukować ryzyko strat materialnych oraz przestojów w działalności firmy. W miejscach, gdzie trzymamy ważne dane, nowoczesne systemy gazowe są kluczowe, żeby mieć pewność, że wszystko działa bez przeszkód i że informacje są bezpieczne.

Pytanie 9

Funkcja BIOS-u First/Second/Third/Boot Device (Boot Seąuence) umożliwia określenie kolejności, w jakiej będą odczytywane

A. nośników, z których uruchamiany będzie sterownik pamięci

B. danych z pamięci flesz, z których system operacyjny będzie uruchamiany

C. nośników, z których będzie uruchamiany system operacyjny

D. danych z dysku, z którego będzie startował system operacyjny

Kolejność odczytywania nośników w BIOS-ie, określająca, z jakiego urządzenia komputer ma zacząć proces rozruchu systemu operacyjnego, jest kluczowym elementem konfiguracji systemu. Opcja Boot Sequence pozwala administratorom na ustalenie, które urządzenia zostaną użyte w pierwszej kolejności, co ma bezpośredni wpływ na czas rozruchu oraz na możliwość uruchomienia systemów operacyjnych z różnych nośników. Na przykład, jeśli system operacyjny ma być uruchamiany z pamięci USB, należy ustawić tę pamięć jako pierwsze urządzenie w kolejności rozruchu. Taka elastyczność jest szczególnie przydatna w środowiskach, gdzie często korzysta się z różnych nośników, takich jak dyski twarde, napędy optyczne czy pamięci flash. Dobrą praktyką jest regularne sprawdzanie i aktualizowanie tych ustawień, aby zapewnić optymalne działanie systemu oraz umożliwić łatwe bootowanie z nośników zewnętrznych, zwłaszcza w sytuacjach awaryjnych lub podczas instalacji nowych systemów operacyjnych.

Pytanie 10

Protokół służący do określenia desygnowanego rutera (DR), który odbiera informacje o stanach łączy od wszystkich ruterów w danym segmencie oraz stosuje adres multicastowy 224.0.0.6, to

A. RIPv2 (Routing Information Protocol)

B. BGP (Border Gateway Protocol)

C. OSPF (Open Shortest Path First)

D. EIGRP (Enhanced Interior Gateway Routing Protocol)

BGP, czyli Border Gateway Protocol, to protokół, który głównie robi sobie z rutingiem między różnymi systemami w Internecie. I szczerze mówiąc, nie nadaje się za bardzo do użycia w sieciach lokalnych, bo jego system jest skomplikowany, a skupia się na wymianie tras między różnymi sieciami. W przeciwieństwie do tego, EIGRP, czyli Enhanced Interior Gateway Routing Protocol, działa na zasadzie wektora odległości, ale nie ma ruterów desygnowanych i grup adresowych, co ogranicza jego zdolność do efektywnego zbierania informacji o stanie łączy, tak jak robi to OSPF. EIGRP jest też protokołem stworzonym przez Cisco, co może być problemem w różnych środowiskach. Mamy też RIPv2, który jest dość prosty, ale także nie korzysta z ruterów desygnowanych ani z grup adresowych. Opiera się głównie na metryce liczby przeskoków, co czyni go niewydajnym w większych sieciach, w porównaniu do OSPF, które radzi sobie lepiej z wieloma routerami i trasami. Generalnie, te protokoły różnią się sporo od OSPF, jeśli chodzi o zarządzanie topologią sieci oraz komunikację między ruterami, co w dużych infrastrukturach może prowadzić do problemów.

Pytanie 11

Wymień kroki, które prowadzą do konwersji sygnału analogowego na cyfrowy?

A. Modulacja, kluczowanie, kodowanie

B. Kluczowanie, modulacja, kwantyzacja

C. Próbkowanie, kwantyzacja, kodowanie

D. Próbkowanie, modulacja, kwantyzacja

W kontekście przetwarzania sygnału analogowego na cyfrowy, wiele osób może mylić terminy związane z różnymi technikami modulacji oraz kodowania. Kluczowanie i modulacja to procesy, które są używane głównie w transmisji sygnałów, a nie w samym przetwarzaniu analogowo-cyfrowym. Kluczowanie odnosi się do zmiany stanu sygnału w odpowiedzi na sygnał wejściowy, co jest użyteczne w telekomunikacji, ale nie jest częścią procesu konwersji sygnału analogowego na cyfrowy. Z kolei modulacja to technika, która zmienia parametry fali nośnej (takie jak amplituda, częstotliwość czy faza) w celu przeniesienia informacji, a więc ma zastosowanie w transmisji, a nie w przetwarzaniu. Zastosowanie modulacji i kluczowania w kontekście konwersji sygnału analogowego na cyfrowy, jak wskazują niektóre z błędnych odpowiedzi, może prowadzić do mylnych wniosków. Ponadto, niektóre odpowiedzi wskazują na kwantyzację i kodowanie, które są prawidłowymi etapami, ale ich połączenie z procesami modulacji wprowadza zamieszanie. Zrozumienie poprawnych terminów i koncepcji jest kluczowe dla rozwoju umiejętności w dziedzinach takich jak inżynieria elektroniczna czy telekomunikacja, gdzie precyzyjne przełożenie z sygnału analogowego na cyfrowy ma istotne znaczenie dla jakości i efektywności przesyłania danych.

Pytanie 12

Do wzmacniacza optycznego wprowadzono sygnał o mocy 0,1 mW, natomiast na wyjściu uzyskano moc sygnału równą 10 mW. Jakie jest wzmocnienie tego wzmacniacza wyrażone w decybelach?

A. 10 dB

B. 100 dB

C. 40 dB

D. 20 dB

Wybór nieprawidłowej odpowiedzi świadczy o pewnych nieporozumieniach dotyczących obliczania wzmocnienia w decybelach oraz ich interpretacji w kontekście mocy sygnału. Odpowiedzi takie jak 20 dB oraz 100 dB mogą wynikać z błędnego zastosowania wzoru na wzmocnienie. W przypadku 20 dB, można zauważyć, że obliczenie to mogło być oparte na mylnym założeniu, że moc wyjściowa jest wprost proporcjonalna do mocy wejściowej w kontekście napięcia, a nie rzeczywistej mocy optycznej. Ważne jest, aby pamiętać, że w decybelach obliczamy logarytm z stosunku mocy, co wymaga precyzyjnego zrozumienia, że każde podwojenie mocy to około 3 dB, a nie 10 dB. Natomiast odpowiedź 100 dB jest całkowicie nieuzasadniona, gdyż sugeruje wzmocnienie, które jest nieosiągalne w standardowych zastosowaniach optycznych, a wynika z błędnego pomiaru lub koncepcji. W praktyce, wzmocnienia przekraczające 30 dB są uważane za bardzo wysokie i mogą prowadzić do zniekształceń sygnału. Dlatego też zrozumienie podstawowych zasad obliczania wzmocnienia oraz ich związku z parametrami systemu optycznego jest kluczowe dla projektantów i inżynierów w branży telekomunikacyjnej.

Pytanie 13

Przedstawiony na rysunku symbol oznacza pole komutacyjne

A. z ekspansją.

B. z kompresją.

C. jednosekcyjne.

D. wielosekcyjne.

Pole komutacyjne jednosekcyjne, jak sugeruje poprawna odpowiedź, jest istotnym elementem w architekturze systemów telekomunikacyjnych i sieciowych. Przykład zastosowania takiego pola można znaleźć w systemach, w których wymagane jest przekazywanie sygnałów z jednego punktu do drugiego, na przykład w centralach telefonicznych. W przypadku pola jednosekcyjnego, które ma jedną sekcję wejściową i jedną wyjściową, każda z tych sekcji zawiera zazwyczaj 64 linie, co zapewnia efektywną i zorganizowaną wymianę informacji. W praktyce, przy projektowaniu takich systemów, istotne jest przestrzeganie standardów branżowych, takich jak ITU-T, które określają wymagania dotyczące jakości usług i architektury systemów. Takie podejście do konstrukcji pól komutacyjnych pozwala na optymalizację przepływu danych oraz zwiększenie efektywności operacyjnej systemów telekomunikacyjnych.

Pytanie 14

Na powstawanie pętli routingu nie mają wpływu

A. niezgodności w tablicach routingu

B. redistribucje tras

C. liczba skoków

D. routes statyczne

Liczba skoków, czyli hops, nie wpływa na powstawanie pętli rutingu, ponieważ jest to wartość określająca, ile przeskoków (routerów) pakiet musi pokonać, aby dotrzeć do celu. W praktyce, pętle rutingu powstają na skutek niespójności tablic rutingu, gdy różne routery mają niezgodne informacje o trasach. Przykładowo, w protokołach rutingu takich jak RIP (Routing Information Protocol), liczba skoków jest ograniczona do 15, co oznacza, że większe wartości są traktowane jako nieosiągalne, ale sama liczba skoków nie prowadzi do pętli. Aby pętle rutingu były eliminowane, stosuje się mechanizmy takie jak holddown, split horizon czy route poisoning. Te metody są zgodne z dobrymi praktykami w zakresie projektowania sieci, zapewniając ich stabilność i wydajność. Warto zrozumieć, że pętle rutingu są bardziej związane z błędami w aktualizacji informacji o trasach niż z liczbą skoków, co jest kluczowe w kontekście praktycznego zarządzania i projektowania sieci.

Pytanie 15

Jakie jest główne zadanie protokołu DHCP w sieci komputerowej?

A. Szyfrowanie danych przesyłanych w sieci

B. Automatyczne przypisywanie adresów IP urządzeniom w sieci

C. Umożliwienie zdalnego zarządzania urządzeniami sieciowymi

D. Przesyłanie plików pomiędzy serwerem a klientem

Protokoł DHCP, czyli Dynamic Host Configuration Protocol, jest kluczowym elementem w zarządzaniu sieciami komputerowymi. Jego głównym zadaniem jest automatyczne przypisywanie adresów IP do urządzeń w sieci, co znacznie upraszcza proces zarządzania adresami w dużych sieciach. Bez DHCP, administratorzy musieliby ręcznie konfigurować adresy IP dla każdego urządzenia, co jest nie tylko pracochłonne, ale i podatne na błędy ludzkie. Dzięki DHCP, nowe urządzenia mogą szybko i łatwo połączyć się z siecią, otrzymując nie tylko adres IP, ale także inne istotne informacje konfiguracyjne, takie jak adresy serwerów DNS czy brama domyślna. DHCP wspiera automatyzację i standaryzację w sieciach, co jest zgodne z nowoczesnymi praktykami zarządzania infrastrukturą IT. Automatyczne przypisywanie adresów IP jest nie tylko wygodne, ale i niezbędne w dynamicznie zmieniającym się środowisku sieciowym, gdzie urządzenia mogą często dołączać i opuszczać sieć. Dzięki temu, DHCP jest fundamentem efektywnego zarządzania zasobami w sieci.

Pytanie 16

Jak powstaje sygnał dyskretny?

A. na skutek modulacji sygnału cyfrowego

B. dzięki autokorelacji sygnału cyfrowego

C. poprzez kodowanie sygnału analogowego

D. w wyniku próbkowania sygnału analogowego

Wybór odpowiedzi związanych z kodowaniem sygnału analogowego, autokorelacją sygnału cyfrowego oraz modulacją sygnału cyfrowego wskazuje na nieporozumienie w zakresie podstawowych pojęć związanych z konwersją sygnałów. Kodowanie sygnału analogowego odnosi się do przekształcania sygnałów analogowych w formę, która może być przesyłana lub przechowywana, ale nie prowadzi bezpośrednio do powstania sygnału dyskretnego. Natomiast autokorelacja sygnału cyfrowego to technika analizy, która bada, jak sygnał zmienia się w czasie, lecz nie jest procesem, który tworzy sygnał dyskretny. Z kolei modulacja sygnału cyfrowego to proces, w którym sygnał cyfrowy jest modyfikowany w celu przesyłania go przez medium transmisyjne, co również nie prowadzi do uzyskania sygnału dyskretnego. Często mylone pojęcie dyskretności z innymi procesami konwersji sygnału może wynikać z braku zrozumienia różnicy pomiędzy sygnałem analogowym i cyfrowym oraz procesów, które umożliwiają ich wzajemne przekształcanie. Kluczowe jest zrozumienie, że sygnał dyskretny powstaje wyłącznie w wyniku próbkowania, co pozwala na efektywną digitalizację i późniejsze przetwarzanie informacji.

Pytanie 17

Którymi złączami jest zakończony patchcord światłowodowy przedstawiony na rysunku?

A. LC

B. ST

C. FC

D. SC

Złącza FC, ST oraz LC, mimo że są popularnymi rozwiązaniami w świecie światłowodowym, różnią się od złączy typu SC zarówno konstrukcją, jak i zastosowaniem. Złącze FC (Ferrule Connector) charakteryzuje się cylindrycznym kształtem oraz gwintowanym mocowaniem, co sprawia, że jest bardziej skomplikowane w użyciu i często stosowane w aplikacjach wymagających większej precyzji. Złącze ST (Straight Tip) charakteryzuje się zaokrąglonym kształtem i systemem mocowania bayonetowego, co również odróżnia go od prostszego mechanizmu złącza SC. Natomiast złącze LC (Lucent Connector) to mniejsze złącze, często stosowane w sieciach o wysokiej gęstości, ale jego zredukowane wymiary i inne właściwości nie są zgodne z opisanym w pytaniu kształtem kwadratowym. Błędne przypisanie typu złącza do niewłaściwego modelu może wynikać z powierzchownej analizy kształtu i budowy, co prowadzi do mylnych wniosków. Ważne jest, aby przy ocenie złączy zwracać uwagę na ich specyfikacje techniczne, standardy branżowe oraz typowe zastosowania. W praktyce, niewłaściwy wybór złącza może prowadzić do problemów z integralnością sygnału, co jest kluczowe w systemach telekomunikacyjnych i przesyłowych. Dlatego tak istotne jest, aby zrozumieć nie tylko wygląd złącza, ale i jego funkcjonalność oraz kontekst zastosowania.

Pytanie 18

Streamer rejestruje dane

A. na aluminiowym krążku z cienką powłoką magnetyczną

B. na warstwie barwnika nałożonego na krążek z poliwęglanu

C. na taśmie z powłoką ferromagnetyczną

D. na krążku polietylenowym z ferromagnetycznym pokryciem

Odpowiedzi, które sugerują użycie warstwy barwnika na poliwęglanowym krążku, nie są zgodne z rzeczywistością zastosowania technologii zapisu informacji. Poliwęglan jest materiałem stosowanym w niektórych nośnikach danych, takich jak płyty CD, ale zapis na nich odbywa się poprzez zmiany w strukturze optycznej, a nie magnetycznej, co odróżnia je od technologii taśm magnetycznych. Użycie krążka z polietylenu pokrytego ferromagnetyczną warstwą również nie ma uzasadnienia, ponieważ polietylen, jako materiał, nie jest odpowiedni do przechowywania danych używających technologii magnetycznej. Ponadto, krążki aluminiowe pokryte cienką warstwą magnetyczną, chociaż mogą wydawać się sensownym rozwiązaniem, są w rzeczywistości rzadziej stosowane w nowoczesnych systemach przechowywania danych. Kluczowym błędem myślowym w tych odpowiedziach jest mylenie technologii optycznych z magnetycznymi oraz niewłaściwe przypisanie materiałów do konkretnych metod zapisu. W przemyśle audio-wideo oraz archiwizacji danych standardy technologiczne jasno określają, że taśmy magnetyczne pozostają jednymi z najbardziej niezawodnych rozwiązań do długoterminowego przechowywania, dlatego odpowiedzi te nie spełniają wymogów branżowych.

Pytanie 19

Jaka jest prędkość przesyłu danych kanału D w systemie PRA dla sieci ISDN?

A. 128 kbit/s

B. 64 kbit/s

C. 16 kbit/s

D. 32 kbit/s

Odpowiedź 64 kbit/s jest prawidłowa, ponieważ w kontekście dostępu PRA do sieci ISDN, przepływność kanału D wynosi właśnie 64 kbit/s. Ta parametryzacja jest zgodna z normami ITU-T, które definiują ISDN jako system zorganizowany w sposób umożliwiający transport danych w strukturze cyfrowej. Kanał D jest odpowiedzialny za przesyłanie sygnałów sterujących oraz sygnalizacji, co jest kluczowe dla ustanawiania połączeń i zarządzania nimi. W praktyce, użycie kanału D o przepływności 64 kbit/s pozwala na efektywne zarządzanie wieloma połączeniami równocześnie, co jest istotne w przypadku zastosowań wymagających wysokiej dostępności i jakości usług, takich jak telefonia cyfrowa czy przesyłanie danych w czasie rzeczywistym. W kontekście rozwoju technologii telekomunikacyjnych, znajomość standardów ISDN oraz ich zastosowań w dzisiejszych systemach komunikacyjnych, jest kluczowa dla specjalistów w tej dziedzinie. Warto również zauważyć, że powiązanie kanału D z innymi kanałami, takimi jak kanał B (przepływność 64 kbit/s), pozwala na tworzenie złożonych architektur komunikacyjnych, które są niezbędne w nowoczesnych rozwiązaniach telekomunikacyjnych.

Pytanie 20

W której ramce oraz w której szczelinie przesyłany jest sygnał synchronizacji (fazowania) wieloramki w systemie PCM 30/32?

A. W ramce nr 0 i szczelinie nr 16

B. W ramce nr 0 i szczelinie nr 0

C. W ramce nr 16 i szczelinie nr 0

D. W ramce nr 16 i szczelinie nr 16

Sygnał synchronizacji w systemach PCM 30/32 jest mega ważny dla działania całej sieci telekomunikacyjnej. Moim zdaniem, wybór ramki i szczeliny to często źródło nieporozumień. Ramka nr 16 i szczelina nr 0 mogą wyglądać jak dobre wybory, ale w rzeczywistości to błąd, bo ramka 16 jest na inne dane, a szczelina 0 jest dla innych rzeczy. Jak ktoś wybiera ramkę nr 0 i szczelinę nr 0, to pokazuje, że nie rozumie struktury danych. Ramka 0 to ramka startowa i ma szczelinę nr 16 dla sygnalizacji synchronizacji, co jest mega ważne dla działania systemu. Jak się tego nie ogarnie, mogą być problemy z synchronizacją, co prowadzi do gorszej jakości usług i więcej błędów przy przesyłaniu danych. Każdy, kto pracuje z systemami PCM, powinien to ogarnąć, żeby uniknąć nieporozumień i zrobić, co trzeba w sieci.

Pytanie 21

Co oznacza komunikat w kodzie tekstowym Keybord is locked out – Unlock the key w procesie POST BIOS-u marki Phoenix?

A. Błąd związany ze sterownikiem DMA

B. Należy odblokować zamknięcie klawiatury

C. Błąd dotyczący sterownika klawiatury

D. BIOS ma trudności z obsługą klawiatury

Kod tekstowy 'Keybord is locked out – Unlock the key' w BIOS POST firmy Phoenix wskazuje, że klawiatura została zablokowana i wymaga odblokowania, aby umożliwić dalszą interakcję z systemem. Tego typu komunikat zazwyczaj pojawia się, gdy klawiatura została wyłączona z powodu niewłaściwego użycia, na przykład po wielokrotnym naciśnięciu klawiszy w krótkim czasie, co może być interpretowane jako nieautoryzowane próby dostępu. Aby odblokować klawiaturę, należy nacisnąć odpowiedni klawisz, zwykle jest to klawisz 'Enter' lub inny funkcjonalny klawisz, co przywróci pełną funkcjonalność. W praktyce, znajomość takich komunikatów jest istotna dla techników zajmujących się wsparciem komputerowym, gdyż pozwala na szybką diagnostykę i usunięcie problemów związanych z obsługą sprzętu. W ramach najlepszych praktyk, użytkownicy powinni unikać nadmiernego naciskania klawiszy podczas uruchamiania systemu, aby zapobiec blokowaniu klawiatury w BIOS.

Pytanie 22

Zespół działań związanych z analizą nowego zgłoszenia, przyjęciem żądań abonenta, który się zgłasza (wywołuje) oraz oceną możliwości ich realizacji, to

A. preselekcja

B. zestawianie połączenia

C. rozmowa

D. zawieszenie połączenia

Rozmowa, zawieszenie połączenia oraz zestawianie połączenia są terminami, które w kontekście obsługi zgłoszeń nie odnoszą się właściwie do opisanego procesu preselekcji. Rozmowa to interakcja między abonentem a operatorem, która może być przeprowadzona po zakończeniu etapu preselekcji. W praktyce, rozpoczęcie rozmowy bez wcześniejszej selekcji zgłoszeń prowadzi do chaosu w zarządzaniu czasem i zasobami, co obniża jakość obsługi. Zawieszenie połączenia to technika stosowana w celu tymczasowego przerwania rozmowy, co nie ma związku z procesem wstępnej oceny zgłoszeń. Tego typu działania mogą prowadzić do frustracji abonenta, gdyż nie oferują mu natychmiastowego rozwiązania jego problemu. Zestawianie połączenia to proces łączenia dwóch lub więcej uczestników rozmowy, który również nie ma miejsca w fazie preselekcji. Niezrozumienie tych różnic może prowadzić do nieefektywnej obsługi klienta oraz wydłużenia czasu reakcji na zgłoszenia, co jest sprzeczne z najlepszymi praktykami w branży. Kluczowe jest, aby procesy obsługi klienta były dobrze zorganizowane i oparte na efektywnej preselekcji, co z kolei wpływa na satysfakcję klienta oraz efektywność operacyjną organizacji.

Pytanie 23

Aby połączyć trzy komputery w niewielką sieć LAN typu peer-to-peer, można zastosować

A. przełącznik

B. regenerator

C. komputer serwerowy

D. drukarkę sieciową z portem RJ45

Wybór przełącznika jako urządzenia do podłączenia trzech komputerów w małej sieci LAN typu peer-to-peer jest jak najbardziej właściwy. Przełącznik (switch) działa na poziomie drugiej warstwy modelu OSI, co oznacza, że jest odpowiedzialny za przesyłanie ramek danych na podstawie adresów MAC. Główną zaletą przełączników jest ich zdolność do efektywnego zarządzania ruchem w sieci, co minimalizuje kolizje i zwiększa wydajność. W przypadku sieci peer-to-peer, w której komputery komunikują się bez pośrednictwa serwera, przełącznik umożliwia bezpośrednią komunikację między urządzeniami, co przekłada się na szybsze transfery danych i lepszą organizację ruchu. W praktyce, przełącznik jest w stanie przesyłać dane tylko do docelowego komputera, zamiast nadawać je wszystkim, co ma miejsce w przypadku hubów. Warto również zauważyć, że nowoczesne przełączniki oferują dodatkowe funkcje, takie jak QoS (Quality of Service), które mogą być szczególnie przydatne, gdy w sieci korzysta się z aplikacji wymagających wysokiej jakości połączeń, na przykład podczas prowadzenia wideokonferencji czy transmisji wideo.

Pytanie 24

Które z poniższych stwierdzeń dotyczących strategii tworzenia kopii zapasowych według zasady Wieży Hanoi jest słuszne?

A. Nośnik C jest wykorzystywany cyklicznie co cztery dni.

B. Najświeższe kopie danych są przechowywane na nośnikach o najdłuższym czasie zapisu.

C. Nośnik A inicjuje cykl rotacji i jest stosowany w sposób powtarzalny co drugi dzień.

D. Na nośniku B zapisujemy kopię w trzecim dniu, kiedy nośnik A nie był używany.

Niektóre z błędnych koncepcji wynikających z pozostałych odpowiedzi dotyczą niewłaściwego zrozumienia zasadności cyklicznego użycia nośników oraz ich roli w zapewnieniu optymalnej ochrony danych. Na przykład, pomysł, że trzeci nośnik C jest używany co cztery dni, nie tylko ignoruje potrzebę częstszego backupu, ale także może prowadzić do sytuacji, w której czasy odtworzenia danych mogą być wydłużone, co jest sprzeczne z zasadą minimalizacji ryzyka utraty danych. W kontekście nośnika B, zapisując kopię w dniu, w którym nośnik A nie był użyty, możemy stworzyć lukę w harmonogramie, która sprawia, że informacje o aktualnych danych są niekompletne. To podejście może wprowadzać nieefektywność w zarządzaniu danymi, gdyż tworzy ryzyko, że mogą być one nieaktualne. Ponadto, stwierdzenie, że najbardziej aktualne kopie danych są na nośnikach o najdłuższym cyklu zapisu, jest nie tylko błędne, ale także niezgodne z podstawową zasadą backupu, która zakłada, że im częściej kopiujemy dane, tym mniejsze ryzyko ich utraty. W praktyce, aby zabezpieczyć dane, rotacja nośników powinna być ściśle kontrolowana oraz dostosowana do specyfiki organizacji, co często uwzględnia potrzeby w zakresie odzyskiwania danych oraz ich aktualizacji.

Pytanie 25

Wartość współczynnika fali stojącej SWR (Standing Wave Ratio) w linii transmisyjnej, która jest dopasowana falowo na końcu, wynosi

A. 0

B. 1

C. ∞

D. 0,5

Wartości SWR, które są inne niż 1, wskazują na obecność fal odbitych w linii transmisyjnej, co prowadzi do strat energii i potencjalnych uszkodzeń komponentów systemu. Odpowiedzi sugerujące SWR równe 0 lub 0,5 są mylące. SWR równy 0 sugerowałby, że w systemie nie ma żadnej energii przekazywanej ani odbitej, co w rzeczywistości jest niemożliwe, ponieważ każda linia transmisyjna ma jakieś obciążenie, które absorbuje część energii. Odpowiedź 0,5 również jest nieprawidłowa, ponieważ wskazuje na sytuację, w której energia jest przekazywana w bardzo dużej ilości, a odbicia są minimalne, co w praktyce rzadko występuje w tradycyjnych systemach transmisyjnych. Odpowiedź sugerująca nieskończoność (∞) jest skrajnym przypadkiem, który występuje, gdy całkowicie odbija się energia, co jest niepożądane i wskazuje na dużą impedancję na końcu linii. Dlatego każdy z tych niepoprawnych wyborów odzwierciedla błędne zrozumienie dynamiki fali w linii transmisyjnej oraz wpływu impedancji na efektywność systemu. Zrozumienie SWR jest kluczowe dla inżynierów zajmujących się projektowaniem i wdrażaniem systemów RF oraz telekomunikacyjnych, ponieważ pozwala na optymalizację pracy linii transmisyjnych i minimalizację strat energii.

Pytanie 26

W telekomunikacyjnych kablach zjawisko, które polega na osłabieniu mocy sygnału w miarę wydłużania się toru to

A. opóźnienie

B. dyspersja

C. przenik

D. tłumienie

Tłumienie jest zjawiskiem, które polega na spadku mocy propagowanego sygnału w miarę jego przechodzenia przez medium transmisyjne, co jest kluczowym zagadnieniem w telekomunikacji. Główne przyczyny tłumienia w kablach telekomunikacyjnych obejmują straty związane z konwersją energii elektrycznej na ciepło, absorbcję materiału oraz odbicia sygnału w miejscach niejednorodności medium. Przykładem zastosowania tej wiedzy są kabel światłowodowe, w których tłumienie sygnału jest minimalizowane poprzez odpowiedni dobór materiałów i technologii produkcji. W branży telekomunikacyjnej normy dotyczące maksymalnego dopuszczalnego tłumienia są określone w standardach takich jak ITU-T G.652 dla światłowodów jedno- i wielomodowych. Zrozumienie zjawiska tłumienia pozwala inżynierom projektować bardziej efektywne systemy komunikacyjne, które potrafią zminimalizować straty sygnału, co jest kluczowe dla zapewnienia wysokiej jakości usług transmisyjnych.

Pytanie 27

Jak się nazywa sposób synchronizacji sieci telekomunikacyjnej przedstawiony na rysunku?

A. Synchronizacja centralnym sygnałem zegarowym.

B. Synchronizacja wzajemna.

C. Synchronizacja mieszana.

D. Synchronizacja zegarem własnym.

Jeśli chodzi o metody synchronizacji w sieciach telekomunikacyjnych, trzeba znać ich podstawy. Synchronizacja wzajemna może wydawać się spoko, ale to polega na tym, że urządzenia synchronizują się nawzajem, a to może prowadzić do problemów z precyzją, zwłaszcza w dużych sieciach. Jest też podatna na błędy akumulacyjne, co w telekomunikacji wideo może być kłopotliwe. Z kolei synchronizacja zegarem lokalnym to też nie to, bo lokalne zegary mogą się różnić, co wprowadza nieścisłości. Mamy jeszcze synchronizację mieszaną, która łączy różne metody, ale to też może być skomplikowane i ryzykowne. Moim zdaniem, te metody nadają się bardziej do mniej wymagających zastosowań, gdzie precyzja nie jest kluczowa. W zaawansowanych sieciach 5G lepiej postawić na synchronizację z centralnym sygnałem czasowym, bo to pozwala uniknąć wielu problemów i zwiększa efektywność sieci.

Pytanie 28

Jaki parametr długiej linii jest związany z indukcyjnością oraz pojemnością między przewodnikami?

A. Sprawność energetyczna

B. Impedancja falowa

C. Pojemność jednostkowa

D. Rezystancja jednostkowa

Impedancja falowa to kluczowy parametr opisujący, jak fale elektromagnetyczne zachowują się w linii długiej, w której między przewodami zachodzi interakcja między indukcyjnością a pojemnością. Z definicji, impedancja falowa (Z₀) jest wyrażona jako pierwiastek z ilorazu indukcyjności (L) i pojemności (C) na jednostkę długości, co jest wyrażane wzorem Z₀ = √(L/C). W praktyce, impedancja falowa ma znaczenie w projektowaniu linii transmisyjnych, takich jak kable koncentryczne czy linie mikrofalowe, gdzie odpowiednie dopasowanie impedancji jest kluczowe dla minimalizacji strat sygnału. Stosowanie niezrównanej impedancji falowej pozwala na efektywne przesyłanie sygnałów w różnych technologiach komunikacyjnych, w tym w systemach telekomunikacyjnych i radiowych. Przykładem zastosowania jest dobór długości fal radiowych do impedancji linii, co jest standardem w projektowaniu anten oraz w systemach przesyłowych w technologii 5G, gdzie odpowiednie dopasowanie impedancji wpływa na jakość i stabilność sygnału.

Pytanie 29

Urządzenie elektroniczne, które stosuje procesy modulacji oraz demodulacji w celu przekształcenia sygnałów cyfrowych na analogowe i odwrotnie, to

A. hub

B. modem

C. router

D. karta sieciowa

Modem, czyli modulator-demodulator, jest urządzeniem kluczowym w komunikacji cyfrowej. Jego główną funkcją jest konwersja danych cyfrowych, które są używane w komputerach i innych urządzeniach, na sygnały analogowe, które mogą być przesyłane przez różnorodne medium, takie jak linie telefoniczne czy sieci kablowe. Proces ten jest niezbędny w sytuacjach, gdy dane muszą być przesyłane na dużą odległość, na przykład podczas korzystania z internetu w domu. Modem nie tylko zamienia dane cyfrowe na analogowe, ale również dokonuje odwrotnej konwersji, więc odbierając sygnał analogowy ze źródła, przekształca go z powrotem na dane cyfrowe, które mogą być zrozumiane przez komputer. Przykłady zastosowania modemu obejmują połączenia dial-up w przeszłości oraz obecne technologie szerokopasmowe, takie jak DSL i kablowe połączenia internetowe. W kontekście dobrych praktyk, nowoczesne modemy są często wyposażone w dodatkowe funkcje, takie jak wbudowane routery, co pozwala na jednoczesne korzystanie z internetu przez wiele urządzeń w sieci domowej.

Pytanie 30

Jakie jest pasmo częstotliwości sygnału zwrotnego dzwonienia w łączu abonenckim?

A. 400 Hz ÷ 450 Hz

B. 300 Hz ÷ 3400 Hz

C. 15 Hz ÷ 25 Hz

D. 1400 Hz ÷ 1800 Hz

Wartości podane w pozostałych odpowiedziach są niepoprawne z kilku powodów. Częstotliwości od 300 Hz do 3400 Hz dotyczą pasma przenoszenia sygnału w telefonii analogowej, obejmującego zarówno głos, jak i inne sygnały, natomiast nie są specyficzne dla sygnału dzwonienia. Pasmo to jest używane do transmisji dźwięku i nie odzwierciedla dokładnych wartości sygnałów dzwonienia. Z kolei częstotliwości w zakresie 1400 Hz do 1800 Hz są stosowane w innych systemach telekomunikacyjnych, takich jak sygnały tonowe, ale nie są odpowiednie dla sygnałów dzwonienia. Wartości te mogą prowadzić do błędnych wniosków, iż sygnały dzwonienia mogą być w tych zakresach, co jest mylące. Odpowiedź z częstotliwościami 15 Hz do 25 Hz również jest nieadekwatna, ponieważ te wartości nie mają zastosowania w kontekście dzwonienia, a są raczej związane z sygnałami innego rodzaju, takich jak sygnały alarmowe czy inne niskoczęstotliwościowe sygnały. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do takich pomyłek, to mylenie różnych typów sygnałów telekomunikacyjnych oraz ignorowanie standardów, które określają szczegółowe parametry sygnałów dzwonienia. Zrozumienie odpowiednich częstotliwości jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania systemów telekomunikacyjnych oraz ich diagnostyki.

Pytanie 31

Protokół, który określa, które porty przełącznika w sieci powinny być zablokowane, aby uniknąć tworzenia pętli rutingu w drugiej warstwie modelu OSI, to protokół

A. VPN (Virtual Private Network)

B. RTP (Real-time Transport Protocol)

C. VTP (VLAN Trunking Protocol)

D. STP (Spanning Tree Protocol)

Stosowanie Spanning Tree Protocol (STP) jest kluczowe w zarządzaniu topologią sieci Ethernet i zapobieganiu pętli rutingu w warstwie drugiej modelu OSI. STP działa na zasadzie dynamicznego wykrywania i blokowania redundantnych ścieżek w sieci, co jest szczególnie ważne w złożonych konfiguracjach z wieloma przełącznikami. Dzięki STP, sieć jest w stanie uniknąć sytuacji, w której pakiety danych krążą w nieskończoność, co może prowadzić do przeciążenia sieci i degradacji wydajności. Standard IEEE 802.1D definiuje działanie STP, uwzględniając mechanizmy do zarządzania priorytetami portów i wyboru głównego przełącznika. Przykładowo, w dużych sieciach korporacyjnych, STP jest wykorzystywane do zapewnienia stabilności i wydajności, eliminując ryzyko pętli, co jest kluczowe dla niezawodności komunikacji sieciowej.

Pytanie 32

Funkcja COLP (Connected Line Identification Presentation) w telefonach ISDN pozwala na

A. pokazanie numeru abonenta, z którym faktycznie nawiązano połączenie

B. zablokowanie ujawniania numeru dzwoniącego abonenta

C. uzyskanie przez abonenta odbierającego informacji o dzwoniącym abonencie

D. zablokowanie prezentacji numeru abonenta, do którego kierowane są połączenia

Wiele osób może mylnie interpretuje funkcję COLP, myśląc, że dotyczy ona blokady udostępniania numeru abonenta wywołującego. W rzeczywistości COLP nie ma nic wspólnego z blokowaniem identyfikacji numeru dzwoniącego. Zastosowanie blokady udostępniania numeru znajduje się w obszarze usług takich jak CLID (Caller Line Identification), które umożliwiają użytkownikom decyzję o tym, czy ich numer ma być prezentowany przy wykonywaniu połączenia. Takie pomylenie funkcji prowadzi do nieporozumień na temat działania systemów telekomunikacyjnych i ich funkcji. Podobnie, niektórzy mogą sądzić, że COLP umożliwia zablokowanie prezentacji numeru abonenta, na który kierowane są połączenia, co również jest niezgodne z prawdą. COLP nie ma na celu maskowania numeru, ale jego prezentacji. Z kolei dodatkowym błędem jest mylenie COLP z usługą, która identyfikuje numer abonenta w momencie dzwonienia, co również nie jest zgodne z definicją. COLP działa w zupełnie innym kontekście - umożliwia identyfikację lepszego zarządzania połączeniami w czasie rzeczywistym. Zrozumienie rzeczywistych funkcji COLP oraz ich oddzielenie od innych technologii telekomunikacyjnych jest kluczowe dla efektywnego korzystania z systemów ISDN.

Pytanie 33

Jakie medium transmisyjne powinno być użyte w pomieszczeniach, gdzie występują silne zakłócenia elektromagnetyczne?

A. Kabel UTP Cat 5e

B. Sieć Wi-Fi

C. Przewód koncentryczny

D. Światłowód

Wybór światłowodu jako medium transmisyjnego w pomieszczeniach narażonych na silne zakłócenia pola elektromagnetycznego jest uzasadniony jego unikalnymi właściwościami. Światłowody transmitują dane w formie impulsów świetlnych, co sprawia, że są całkowicie odporne na zakłócenia elektromagnetyczne. W praktyce oznacza to, że w środowiskach takich jak zakłady przemysłowe, laboratoria czy biura w pobliżu urządzeń emitujących silne pole elektromagnetyczne, światłowody mogą zapewnić stabilne i niezawodne połączenie sieciowe. Zgodnie z normą ISO/IEC 11801, światłowody są zalecane w instalacjach telekomunikacyjnych, gdzie wymagana jest wysoka jakość sygnału i odporność na zakłócenia. Ponadto, światłowody oferują znacznie większe przepustowości niż tradycyjne miedziowe kablowe środki transmisji, co czyni je idealnym wyborem dla nowoczesnych aplikacji, takich jak transmisja danych wideo w czasie rzeczywistym czy komunikacja w chmurze. Dodatkowo, ich lekkość i odporność na korozję sprawiają, że są bardziej elastyczne w instalacji i mniej podatne na uszkodzenia.

Pytanie 34

Na podstawie fragmentu instrukcji podaj, w jaki sposób sygnalizowany jest stan, w którym do centrali prawidłowo podłączono zasilanie z sieci energetycznej oraz zespół zasilania awaryjnego.

Dioda „Bateria"	Dioda „Sieć"	Stan centrali
zielona	zielona	Centrala zasilana z sieci. Akumulatory naładowane, gotowe do przejęcia zasilania centrali (wyłącznik akumulatorów w pozycji ON – włączone, naładowane i przyłączone poprawnie).
żółta	zielona	Centrala zasilana z sieci. Akumulatory sprawne, nie rozładowane - nie osiągnięty stan naładowania (wyłącznik akumulatorów w pozycji ON – włączone, akumulatory nie w pełni naładowane, przyłączone poprawnie).
zgaszona	zielona	Centrala zasilana z sieci. Brak gotowości zasilania z baterii akumulatorów (wyłącznik w pozycji OFF – wyłączone, rozładowane, brak akumulatorów lub przyłączone niepoprawnie).
czerwona	zgaszona	Brak zasilania z sieci energetycznej. Centrala jest zasilana z akumulatorów (wyłącznik w pozycji OFF – wyłączone, rozładowane, brak akumulatorów lub brak napięcia z sieci).
zgaszona	zgaszona	ALARM! Pakiet zasilania jest nieprawnie przyłączony lub pakiet nie odpowiada na pytania (w przypadku panelu zasilania wyposażonego w RS).

A. Dioda "Bateria" jest zgaszona, dioda "Sieć" jest zgaszona.

B. Dioda "Bateria" świeci na żółto lub zielono, dioda "Sieć" świeci na zielono.

C. Dioda "Bateria" świeci na zielono, dioda "Sieć" świeci na zielono lub jest zgaszona.

D. Dioda "Bateria" jest zgaszona, dioda "Sieć" świeci na zielono.

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ sygnalizowanie stanu, w którym do centrali prawidłowo podłączono zasilanie z sieci energetycznej oraz zespół zasilania awaryjnego, rzeczywiście polega na świeceniu diody "Bateria" na żółto lub zielono, a diody "Sieć" na zielono. Warto zauważyć, że świecenie diody "Sieć" na zielono oznacza stabilne zasilanie z sieci, co jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania centrali. Z kolei świecenie diody "Bateria" na żółto lub zielono informuje użytkownika, że akumulatory są w dobrym stanie oraz naładowane, co jest istotne w przypadku nagłej awarii zasilania sieciowego. W praktyce, znajomość tych wskaźników jest niezbędna dla operatorów systemów zasilania awaryjnego, aby mogli w porę zidentyfikować ewentualne problemy i podjąć odpowiednie działania. Przykładowo, w sytuacji, gdy dioda "Bateria" świeci na żółto, operator powinien zareagować, aby sprawdzić stan akumulatorów i uniknąć sytuacji, w której zasilanie awaryjne nie zadziała w razie potrzeby. Zgodność z tymi zasadami jest zgodna z najlepszymi praktykami zarządzania systemami zasilania.

Pytanie 35

Tester do sieci LAN RJ-45 może być użyty do weryfikacji kabli

A. nieekranowanych UTP oraz ekranowanych STP

B. telekomunikacyjnych RG-8

C. OTK

D. gradientowych

Tester sieci LAN RJ-45 jest narzędziem zaprojektowanym do badania i diagnozowania kabli sieciowych, szczególnie tych stosowanych w lokalnych sieciach komputerowych. Obejmuje to kable typu UTP (Unshielded Twisted Pair) oraz STP (Shielded Twisted Pair), które są standardem w technologii Ethernet. Kable te są powszechnie używane w biurach i innych lokalach, gdzie istnieje potrzeba szybkiego przesyłania danych. Testery RJ-45 mogą wykrywać błędy w połączeniach, takie jak otwarte lub zwolnione przewody, oraz sprawdzać, czy kabel jest poprawnie podłączony do gniazdka. Przykładowo, w środowisku biurowym, gdzie wiele urządzeń jest podłączonych do sieci, tester RJ-45 pozwala administratorom na szybkie identyfikowanie problemów z siecią, co może znacząco zwiększyć efektywność i ciągłość pracy. Przestrzegając standardów, takich jak IEEE 802.3, inżynierowie mogą upewnić się, że instalacje kablowe są zgodne z najlepszymi praktykami, co obniża ryzyko przyszłych problemów z łącznością.

Pytanie 36

Jaki zapis nie stanowi adresu IPv6?

A. 2003:0dba:::::1535:43cd

B. 2003:dba:0000:0000:0000:0000:1535:43cd

C. 2003:dba::1535:43cd

D. 2003:0dba:0000:0000:0000:0000:1535:43cd

Odpowiedź 2003:0dba:::::1535:43cd jest niepoprawnym adresem IPv6, ponieważ zawiera zbyt wiele zastępczych dwukrotnych dwukropków (':::::'). W standardzie IPv6, który jest określony w dokumencie RFC 5952, stosowanie podwójnego dwukropka jest dozwolone wyłącznie raz w adresie, aby zastąpić sekwencję zer. W tym przypadku, zbyt wiele podwójnych dwukropków sprawia, że adres staje się niejednoznaczny i nieprawidłowy. Aby poprawnie zdefiniować adres IPv6, należy zastosować zasady skracania, które obejmują eliminację wiodących zer oraz zastosowanie podwójnego dwukropka do zastąpienia ciągów zer. Przykładowo, adres 2003:dba:0:0:0:0:1535:43cd można skrócić do 2003:dba::1535:43cd. Użycie takich narzędzi i technik jest nie tylko zgodne z normami, ale również ułatwia zarządzanie i rozumienie adresów w sieciach komputerowych.

Pytanie 37

Który z protokołów służy jako protokół sygnalizacyjny w technologii VoIP?

A. SIP

B. RTCP

C. RSVP

D. RTP

Protokół SIP (Session Initiation Protocol) jest uznawany za standardowy protokół sygnalizacyjny w technologii VoIP (Voice over Internet Protocol). Jego głównym zadaniem jest nawiązywanie, modyfikowanie oraz zakończenie sesji multimedialnych, co obejmuje nie tylko rozmowy głosowe, ale również wideokonferencje oraz przesyłanie danych. SIP działa na poziomie aplikacji i umożliwia interakcję między różnymi urządzeniami oraz systemami, co jest kluczowe w ekosystemie VoIP. Przykładem zastosowania SIP może być system telefonii internetowej, w którym użytkownicy mogą dzwonić do siebie, prowadzić rozmowy wideo lub przesyłać wiadomości, a wszystko to odbywa się poprzez protokół SIP, który zarządza tymi połączeniami. Dodatkowo, SIP wspiera różnorodne kodeki, co pozwala na elastyczność w obsłudze różnych formatów audio i wideo. Zgodność z tym standardem jest kluczowa dla zapewnienia interoperacyjności pomiędzy różnymi dostawcami usług VoIP, co czyni SIP fundamentem nowoczesnej komunikacji w sieci.

Pytanie 38

Na podstawie fragmentu instrukcji zakończenia sieciowego NT określ do którego portu należy podłączyć linię miejską ISDN.

A. 7

B. 1

C. 6

D. 3

Podłączenie linii ISDN do niewłaściwego portu w urządzeniu zakończenia sieciowego może prowadzić do poważnych problemów z jakością połączenia oraz jego stabilnością. Odpowiedzi takie jak "1", "7" i "6" są błędne, ponieważ nie są zgodne z opisami portów w instrukcji zakończenia sieciowego NT. Port oznaczony numerem "1" często jest przeznaczony do innych typów połączeń, takich jak linie analogowe, a nie dla interfejsu ISDN. Z kolei porty "6" i "7" mogą być używane do dodatkowych funkcji, które nie mają związku z linią U. Typowym błędem myślowym, który prowadzi do takich pomyłek, jest mylenie różnych typów portów i ich przeznaczenia. Inna przyczyna, dla której wiele osób może pomylić porty, to brak zrozumienia ogólnych zasad działania systemów telekomunikacyjnych, co może skutkować nieprzemyślanym podłączaniem urządzeń. Zrozumienie funkcji każdego portu w kontekście konkretnego urządzenia jest kluczowe, aby uniknąć problemów z konfiguracją i zapewnić optymalne działanie wszystkich systemów komunikacyjnych. Właściwe podłączenie linii ISDN do portu "3" jest zatem nie tylko zgodne z dokumentacją, ale także krytyczne dla prawidłowego funkcjonowania systemu telekomunikacyjnego.

Pytanie 39

Ile maksymalnie urządzeń można zainstalować na jednym kontrolerze EIDE?

A. 1 urządzenie

B. 3 urządzenia

C. 4 urządzenia

D. 2 urządzenia

Zrozumienie ograniczeń związanych z podłączaniem urządzeń do kontrolera EIDE jest kluczowe dla właściwego korzystania z tej technologii. Odpowiedzi sugerujące, że maksymalna liczba urządzeń wynosi 2, 1 lub 3, są oparte na mylnych założeniach o architekturze EIDE. Istotnym błędem jest nieznajomość podziału kanałów w tym standardzie. W rzeczywistości EIDE wykorzystuje dwa kanały, a każdy z nich może obsługiwać po dwa urządzenia, co łącznie daje możliwość podłączenia czterech urządzeń. W przypadku odpowiedzi, które mówią o mniejszej liczbie urządzeń, należy zwrócić uwagę na możliwe nieporozumienia związane z terminologią 'master' i 'slave', które odnosi się do konfiguracji, a nie do całkowitej liczby urządzeń. Często spotykanym błędem jest również pomijanie informacji o kablach 80-żyłowych, które są wymagane do poprawnego działania z większą liczbą urządzeń. Warto także zauważyć, że w praktyce, ograniczenia dotyczące liczby podłączanych urządzeń mogą wynikać z ograniczeń samej płyty głównej, ale sam standard EIDE nie narzuca takich limitów. Zrozumienie architektury EIDE oraz jej praktycznych zastosowań jest istotne dla osób zajmujących się serwisowaniem komputerów oraz dla tych, którzy planują rozbudowę swojego systemu.

Pytanie 40

Który z poniższych adresów można wykorzystać do adresacji w sieci o zasięgu publicznym?

A. 10.242.1.32

B. 172.16.242.1

C. 10.32.242.1

D. 172.32.1.242

Adresy 10.242.1.32 oraz 10.32.242.1 są częścią klasy A, która jest zarezerwowana dla zastosowań prywatnych. Adresy te, podobnie jak inne z zakresu 10.0.0.0 do 10.255.255.255, nie mogą być stosowane w sieci publicznej, co jest kluczowym aspektem zarządzania adresami IP. Zrozumienie, które adresy są dozwolone w sieciach prywatnych, a które w publicznych, jest niezbędne, aby uniknąć problemów z komunikacją pomiędzy urządzeniami w Internecie. Podobna sytuacja dotyczy adresu 172.16.242.1, który również należy do klasy B i znajduje się w zakresie zarezerwowanym dla sieci prywatnych (172.16.0.0 do 172.31.255.255). Takie adresy mogą być używane w sieciach lokalnych, ale nie mogą być routowane w Internecie. Często błędne wnioski dotyczące adresacji IP mogą wynikać z niepełnego zrozumienia klasyfikacji adresów oraz ich zastosowania. W praktyce, do internetowych komunikacji konieczne jest korzystanie z adresów publicznych, które są przypisywane przez dostawców usług internetowych i muszą być unikalne w skali globalnej. Ignorowanie tych zasad może prowadzić do trudności w komunikacji i dostępie do zasobów w sieci globalnej.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej