Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 10 maja 2026 19:03
Data zakończenia: 10 maja 2026 19:30

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Przedstawiony blok reprezentuje czynność

A. wyświetlenia danych.

B. zastosowania gotowej procedury lub funkcji.

C. podjęcia decyzji.

D. wczytania danych.

Ten blok w kształcie rombu to klasyczny symbol decyzji w schemacie blokowym algorytmu. Zgodnie z przyjętymi standardami notacji (np. ANSI/ISO dla diagramów przepływu), romb oznacza miejsce, w którym program musi coś sprawdzić i na podstawie wyniku tej kontroli wybrać jedną z gałęzi dalszego działania. Innymi słowy: następuje podjęcie decyzji na podstawie warunku logicznego, który zwykle daje odpowiedź typu TAK/NIE (TRUE/FALSE). W praktyce, w kodzie programistycznym taki romb odpowiada instrukcjom warunkowym, takim jak if, if...else, switch, operator trójargumentowy itp. Przykład: „jeśli użytkownik jest zalogowany, pokaż panel administracyjny, w przeciwnym razie przekieruj do logowania”. W schemacie blokowym byłby to właśnie romb z pytaniem „Użytkownik zalogowany?”. Z rombu wychodziłyby dwie strzałki: jedna podpisana „tak”, druga „nie”, prowadzące do różnych bloków akcji. Moim zdaniem warto wyrobić sobie nawyk automatycznego kojarzenia: romb = warunek = rozgałęzienie przepływu. Dzięki temu łatwiej później projektować algorytmy, niezależnie od języka programowania. W praktyce webowej też ma to duże znaczenie: np. sprawdzenie, czy dane z formularza są poprawne, czy użytkownik ma odpowiednie uprawnienia, czy plik istnieje na serwerze. Za każdym razem, gdy w głowie pojawia Ci się „jeśli… to… w przeciwnym razie…”, w schemacie blokowym powinien pojawić się właśnie taki romb, czyli blok podjęcia decyzji. To jest fundament logicznej struktury programu i jedna z podstawowych konstrukcji algorytmicznych.

Pytanie 2

Który z typów plików dźwiękowych oferuje największą kompresję rozmiaru?

A. WAV

B. MP3

C. CD-Audio

D. PCM

Format MP3 (MPEG Audio Layer III) jest standardem kompresji stratnej, który znacząco zmniejsza rozmiar pliku dźwiękowego, zachowując przy tym akceptowalną jakość dźwięku. Technologia ta wykorzystuje algorytmy psychoakustyczne, które eliminują dźwięki, które są mniej słyszalne dla ludzkiego ucha. Dzięki temu możliwe jest osiągnięcie redukcji rozmiaru pliku o 70-90% w porównaniu z jakością oryginalnego nagrania. Praktyczne zastosowanie formatu MP3 jest szerokie: od przesyłania muzyki przez internet po użycie w odtwarzaczach multimedialnych oraz smartfonach. Możliwość dostosowania bitrate'u (od 32 kbps do 320 kbps) pozwala użytkownikom na balansowanie pomiędzy jakością a rozmiarem pliku. MP3 stał się de facto standardem w dystrybucji muzyki cyfrowej, a jego wsparcie w praktycznie każdym odtwarzaczu audio czyni go niezwykle uniwersalnym. Warto również dodać, że MP3 jest zgodny z wieloma standardami, takimi jak ID3, które umożliwiają dołączanie metadanych do plików audio, co dodatkowo podnosi jego funkcjonalność.

Pytanie 3

W systemie MySQL trzeba użyć polecenia REVOKE, aby użytkownikowi anna cofnąć możliwość wprowadzania zmian jedynie w definicji struktury bazy danych. Odpowiednia komenda do odebrania tych uprawnień ma postać

A. REVOKE CREATE ALTER DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

B. REVOKE ALL ON tabela1 FROM 'anna'@'locaihost'

C. REVOKE CREATE UPDATE DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

D. REVOKE CREATE INSERT DELETE ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

W analizie odpowiedzi, które są niepoprawne, kluczowe jest zrozumienie, jakie uprawnienia są odbierane i dlaczego to ma znaczenie. Odpowiedzi takie jak 'REVOKE ALL ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'' są niewłaściwe, ponieważ polecenie REVOKE ALL odbiera wszystkie prawa użytkownikowi, co może być zbyt drastycznym krokiem. W kontekście zarządzania uprawnieniami, ważne jest, aby podejść do tego z miarą i precyzją, a nie stosować ogólne odbieranie wszystkich praw. Ponadto, odpowiedzi, które obejmują niewłaściwe kombinacje uprawnień, takie jak 'REVOKE CREATE UPDATE DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'', są również błędne. Odbieranie prawa UPDATE nie jest zgodne z celem pytania, które dotyczy jedynie strukturalnych zmian, a nie wprowadzania danych. Właściwe podejście do konfiguracji uprawnień powinno koncentrować się na ograniczaniu dostępu użytkowników tylko tam, gdzie jest to absolutnie konieczne, a nie na eliminacji ich zdolności do pracy z danymi w ogóle. Użytkownicy często popełniają błąd myślowy, myśląc, że odebranie zbyt wielu uprawnień jest rozwiązaniem problemu bezpieczeństwa, podczas gdy w rzeczywistości może to prowadzić do zablokowania niezbędnych operacji, co zagraża efektywności pracy organizacji.

Pytanie 4

Zawarte polecenie SQL wykonuje

UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1;

A. ustalić wartość kolumny id_klasy na 1 dla wszystkich rekordów w tabeli Uczen

B. ustalić wartość pola Uczen na 1

C. zwiększyć o jeden wartość w kolumnie id_klasy dla wszystkich rekordów tabeli Uczen

D. powiększyć wartość pola Uczen o jeden

Polecenie SQL, które analizujemy, to: `UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1;`. Jego celem jest zwiększenie wartości w kolumnie `id_klasy` o jeden dla wszystkich rekordów w tabeli `Uczen`. Wykorzystanie operacji `SET` w poleceniu `UPDATE` umożliwia modyfikację istniejących danych w bazie. W tym przypadku każda wartość w kolumnie `id_klasy` zostaje powiększona o jeden. To technika często stosowana przy aktualizacjach, gdzie potrzebujemy inkrementować wartości, np. w przypadku liczników, numeracji czy przesuwania pozycji. Stosowanie `UPDATE` zgodnie z dobrymi praktykami wymaga ostrożności, zwłaszcza przy operacjach masowych, aby unikać niezamierzonych zmian w danych. Ważne jest, aby przed wykonaniem takich operacji upewnić się, że kopia zapasowa danych jest dostępna, a operacja została przetestowana w środowisku testowym, aby uniknąć potencjalnych problemów w środowisku produkcyjnym.

Pytanie 5

Algorytm porządkowania tablicy, który polega na wielokrotnym porównywaniu ze sobą par sąsiednich elementów oraz ich zamianie, gdy warunek jest spełniony, nosi nazwę sortowania

A. przez scalanie

B. szybkim

C. bąbelkowym

D. przez wybór

Sortowanie bąbelkowe, znane również jako bubble sort, to jeden z najprostszych algorytmów sortowania. Działa on na zasadzie wielokrotnego porównywania dwóch sąsiadujących ze sobą elementów tablicy. Jeśli elementy są w niewłaściwej kolejności, zostają zamienione miejscami. Proces ten powtarza się, aż cała tablica będzie posortowana. Algorytm ten jest szczególnie łatwy do zrozumienia i wdrożenia, co czyni go popularnym wśród początkujących programistów. Chociaż sortowanie bąbelkowe jest stosunkowo mało efektywne w przypadku dużych zbiorów danych — jego złożoność czasowa wynosi O(n^2) w najgorszym przypadku — ma swoje zastosowanie w edukacji, jako wprowadzenie do koncepcji algorytmów sortujących. Przykład zastosowania sortowania bąbelkowego może wystąpić w sytuacjach, gdy liczba elementów do posortowania jest mała lub gdy zrozumienie podstawowych mechanizmów sortujących jest celem nauki. W praktyce, sortowanie bąbelkowe często służy do ilustracji problemów z optymalizacją i efektywnością algorytmów, co jest istotne dla rozwoju umiejętności programistycznych.

Pytanie 6

Znak pisarski @ jest czytany w języku angielskim jako

A. monkey.

B. ape.

C. on.

D. at.

Poprawna odpowiedź to „at”, bo właśnie tak w języku angielskim czyta się znak @. Ten znak nazywa się w terminologii technicznej „at sign” albo „commercial at”. W praktyce najczęściej spotykasz go w adresach e‑mail, np. w zapisie [email protected] czytamy to jako „user at example dot com”. W dokumentacji technicznej, w standardach internetowych (RFC dotyczących e‑maili, jak RFC 5322) i w różnych tutorialach programistycznych zawsze przyjmuje się właśnie taką wymowę i nazwę. W kontekście tworzenia stron WWW i programowania webowego dobrze jest kojarzyć zarówno nazwę znaku, jak i jego typowe zastosowanie. W HTML sam znak @ nie ma specjalnego znaczenia składniowego, ale pojawia się w treści, np. w linkach mailto: <a href="mailto:[email protected]">. W CSS czasem widzisz tzw. at‑rules, np. @media, @import, @font-face – tu też w dokumentacji wprost jest mowa o „at‑rule”. W różnych językach programowania webowego symbol @ ma różne role: w PHP oznacza operator wyciszający błędy (co zresztą jest uznawane za złą praktykę), w wielu frameworkach jest używany w szablonach (np. Blade w Laravelu: @if, @foreach), w adnotacjach czy dekoratorach w innych technologiach. Moim zdaniem warto po prostu przyzwyczaić się do angielskiej nazwy „at”, bo w pracy z dokumentacją, Stack Overflow, oficjalnymi specyfikacjami czy logami systemowymi praktycznie nikt nie używa żadnych lokalnych, zabawnych nazw. To drobny szczegół, ale w branży IT takie detale językowe bardzo ułatwiają komunikację w zespole i z klientem.

Pytanie 7

Jakie są etapy w odpowiedniej kolejności przy tworzeniu aplikacji?

A. Określenie wymagań, analiza oczekiwań klienta, programowanie, wdrożenie, testowanie

B. Programowanie, analiza oczekiwań klienta, określenie wymagań, wdrożenie, testowanie

C. Analiza oczekiwań klienta, określenie wymagań, programowanie, wdrożenie, testowanie

D. Analiza oczekiwań klienta, określenie wymagań, programowanie, testowanie, wdrożenie

Odpowiedź wskazująca na kolejność: analiza wymagań klienta, specyfikacja wymagań, tworzenie, testy, wdrażanie jest poprawna i odzwierciedla standardowy model cyklu życia oprogramowania (SDLC). Zaczynamy od analizy wymagań, co oznacza zrozumienie potrzeb klienta i zebranie informacji, które będą fundamentem dalszych prac. Następnie przechodzimy do specyfikacji wymagań, gdzie dokumentujemy te potrzeby w formie, która będzie zrozumiała dla zespołu developerskiego. Tworzenie aplikacji następuje po szczegółowym omówieniu i zaakceptowaniu wymagań, co minimalizuje ryzyko błędów. Testy są kluczowym etapem, który pozwala na weryfikację, czy stworzone rozwiązanie spełnia wymagania oraz działa zgodnie z założeniami. Ostateczne wdrożenie aplikacji do użytkowania powinno nastąpić po przeprowadzeniu wszystkich testów i uzyskaniu pozytywnych wyników. Przykład zastosowania tej metodologii można zaobserwować w projektach realizowanych w metodologii Agile, gdzie iteracje pozwalają na ciągłe dostosowywanie aplikacji do zmieniających się potrzeb klienta. Takie podejście zwiększa satysfakcję użytkowników i minimalizuje koszty związane z poprawkami.

Pytanie 8

Zakładając, że użytkownik nie miał wcześniej żadnych uprawnień, polecenie SQL przyzna użytkownikowi anna jedynie uprawnienia do

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci TO anna;

A. wybierania, dodawania pól oraz modyfikacji struktury wszystkich tabel w bazie o nazwie klienci

B. wybierania, dodawania pól oraz modyfikacji struktury tabeli o nazwie klienci

C. wybierania, wstawiania oraz aktualizacji danych tabeli o nazwie klienci

D. wybierania, wstawiania oraz modyfikacji danych w wszystkich tabelach w bazie o nazwie klienci

To polecenie SQL, które widzisz, czyli GRANT SELECT INSERT UPDATE ON klienci TO anna, po prostu przyznaje użytkownikowi anna konkretne uprawnienia do tabeli klienci. Dzięki temu, ona może odczytywać dane z tej tabeli, co jest naprawdę ważne, zwłaszcza przy robieniu różnych zapytań czy raportów. A jakbyś chciał dodać nowe rekordy, to właśnie INSERT na to pozwala. To mega istotne, bo w bazach danych często coś się zmienia! Natomiast UPDATE daje możliwość zmieniania już istniejących danych, co jest bardzo przydatne, żeby utrzymać wszystko w porządku i aktualności. To jakby standard w zarządzaniu bazami danych. Przyznawanie uprawnień do konkretnej tabeli, a nie całej bazy, zmniejsza ryzyko, że ktoś dostanie dostęp do danych, które nie są dla niego przeznaczone. To wszystko działa zgodnie z zasadą minimalnych uprawnień, co jest super ważne! Można też lepiej kontrolować, kto i jakie operacje może robić na danych, co zapewnia bezpieczeństwo i integralność danych w firmie.

Pytanie 9

Jakie wyniki zostaną wyświetlone po wykonaniu podanej w ramce kwerendy SQL SELECT na tabeli pracownicy, która zawiera rekordy?

id	imie	nazwisko	pensja
1	Anna	Kowalska	3400
2	Monika	Nowak	1300
3	Ewelina	Nowakowska	2600
4	Anna	Przybylska	4600
5	Maria	Kowal	2200
6	Ewa	Nowacka	5400

SELECT SUM(pensja) FROM pracownicy WHERE pensja > 4000;

A. Kwota 5400, co oznacza najwyższą pensję wśród pracowników

B. Dwie kwoty: 4600 oraz 5400, jako wynagrodzenia pracowników przekraczające 4000

C. Kwota 19500, czyli suma wszystkich pensji zatrudnionych

D. Kwota 10000, co stanowi sumę pensji pracowników o id=4 i id=6

W zapytaniu SQL użyto funkcji agregującej SUM, która służy do sumowania wartości w określonej kolumnie. Klauzula WHERE ogranicza zbiór rekordów do tych, które spełniają dany warunek. W tym przypadku, pensja musi być większa niż 4000. Analizując tabelę, znajdujemy dwie osoby z pensjami spełniającymi ten warunek: pracownik o id=4 z pensją 4600 oraz pracownik o id=6 z pensją 5400. SUM(4600 + 5400) daje 10000. Prawidłowe zrozumienie wykorzystania funkcji agregujących w SQL jest kluczowe w analizie danych i raportowaniu. Jest to standardowa praktyka w branży IT, gdzie analiza danych jest podstawą przy podejmowaniu decyzji biznesowych. Funkcje agregujące, takie jak SUM, AVG, MAX, są fundamentalnymi narzędziami analitycznymi w bazach danych. Przy pracy nad większymi zbiorami danych, takie zapytania pomagają szybko uzyskać podsumowania, co jest nieocenione w analizie finansowej czy tworzeniu raportów zarządczych.

Pytanie 10

W MySQL nadanie roli DBManager użytkownikowi pozwala na uzyskanie praw umożliwiających

A. wszelkie operacje na bazach danych serwera

B. nadzorowanie serwera

C. tworzenie kont użytkowników na serwerze oraz przypisywanie im haseł

D. wszystkie działania na bazach danych oraz użytkownikach serwera

Wybór odpowiedzi, która sugeruje, że rola DBManager przyznaje wszystkie operacje na bazach danych i użytkownikach serwera, jest błędny. Chociaż rola ta rzeczywiście daje szerokie uprawnienia do operacji na bazach danych, nie obejmuje ona zarządzania użytkownikami serwera, co jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa i kontroli dostępu. W rzeczywistości w MySQL, operacje związane z tworzeniem użytkowników i nadawaniem im odpowiednich uprawnień są zarezerwowane dla ról administracyjnych, jak np. root. Zrozumienie tego jest fundamentalne dla właściwego zarządzania bezpieczeństwem w systemach bazodanowych, ponieważ umożliwia to precyzyjne określenie, kto ma dostęp do jakich danych oraz jakie operacje może wykonać. Typowym błędem jest mylenie ról i uprawnień. Użytkownicy muszą zrozumieć, że różne role mają różne poziomy dostępu i odpowiedzialności, co można osiągnąć poprzez odpowiednie przypisywanie uprawnień w oparciu o zasady najmniejszych uprawnień. Również, monitorowanie serwera, które zostało wspomniane jako jedna z odpowiedzi, nie jest związane z rolą DBManager, a zamiast tego wymaga osobnych narzędzi i uprawnień, które pozwalają na analizę wydajności i działania systemu.

Pytanie 11

W języku SQL, aby usunąć tabelę należy zastosować polecenie

A. DELETE

B. DROP TABLE

C. UNIQUE

D. TRUNCATE TABLE

W SQL bardzo łatwo pomylić operacje na danych z operacjami na strukturze bazy, i stąd często biorą się błędne skojarzenia przy tego typu pytaniach. Komenda DELETE służy do usuwania wierszy z już istniejącej tabeli, a nie do likwidowania samej tabeli. Kiedy piszesz DELETE FROM produkty; usuwasz zawartość tabeli produkty, ale tabela nadal istnieje, ma te same kolumny, indeksy i można do niej wstawiać nowe rekordy. To typowa operacja DML, czyli manipulacja danymi, a nie definicją schematu. Zdarza się, że ktoś myśli: „skoro usuwam wszystkie rekordy, to jakby usuwam tabelę”, ale technicznie to zupełnie co innego – struktura dalej zostaje. Odpowiedź UNIQUE też wygląda pozornie znajomo, bo kojarzy się z constraintem UNIQUE i słowem kluczowym w definicji kolumn albo indeksów. Jednak UNIQUE nie jest poleceniem do wykonywania operacji na tabelach, tylko elementem definicji, który wymusza niepowtarzalność wartości w danej kolumnie lub zestawie kolumn. Używa się go np. w CREATE TABLE albo CREATE INDEX, ale samodzielnie nie posłuży do usunięcia tabeli. TRUNCATE TABLE jest ciekawszym przypadkiem, bo faktycznie „czyści” tabelę. Jednak ta komenda usuwa tylko wszystkie wiersze, pozostawiając samą tabelę i jej strukturę. Jest to operacja z pogranicza DDL/DML, bardzo szybka i często wykorzystywana do resetowania danych pomocniczych, ale nadal nie likwiduje obiektu tabeli w schemacie bazy. Po TRUNCATE TABLE nazwa_tabeli; dalej można wykonywać INSERT i SELECT na tej tabeli. Typowym błędem myślowym jest wrzucenie do jednego worka: DELETE, TRUNCATE i DROP, jako „polecenia do usuwania”. W praktyce każde z nich usuwa coś innego: DELETE – rekordy według warunku, TRUNCATE – całą zawartość tabeli, DROP – definicję tabeli jako obiektu. Z punktu widzenia projektowania i administracji baz danych to bardzo ważne rozróżnienie, bo ma wpływ na bezpieczeństwo danych, możliwość cofnięcia zmian i zachowanie powiązań między tabelami.

Pytanie 12

W aplikacji webowej komunikat powinien być wyświetlany jedynie w przypadku, gdy dany użytkownik odwiedza stronę po raz pierwszy. Którą funkcję PHP należy wykorzystać w tym celu?

A. setcookie

B. session_destroy

C. mysqli_change_user

D. define

Funkcja setcookie w PHP jest kluczowym narzędziem do zarządzania ciasteczkami. Ciasteczka są małymi plikami przechowywanymi na urządzeniu użytkownika, które mogą być wykorzystywane do różnych celów, w tym do śledzenia sesji użytkownika, personalizacji doświadczeń oraz, w tym przypadku, do kontrolowania wyświetlania komunikatów. Gdy użytkownik odwiedza stronę po raz pierwszy, można ustawić ciasteczko, które informuje system, że użytkownik jest nowym odwiedzającym. Na przykład, można ustawić ciasteczko o nazwie "first_visit" z wartością "1", co oznacza, że komunikat powinien się pojawić. Przy kolejnych wizytach, przed wyświetleniem komunikatu, system sprawdzi, czy to ciasteczko istnieje. Jeśli tak, komunikat nie zostanie wyświetlony. Przykładowa implementacja wyglądałaby tak: if (!isset($_COOKIE['first_visit'])) { setcookie('first_visit', '1', time() + 3600); // Ciasteczko ważne przez 1 godzinę echo 'Witamy na stronie!'; // Wyświetlenie komunikatu } Dzięki temu podejściu można efektywnie zarządzać doświadczeniem użytkownika i unikać zasypywania ich komunikatami przy każdej wizycie, co jest zgodne z najlepszymi praktykami UX.

Pytanie 13

W CSS, co spowoduje poniższy kod z plikiem rysunek.png?

p {background-image: url("rysunek.png");}

A. widoczny, jeśli zastosowany zostanie znacznik img w kodzie

B. pokazany obok każdego akapitu

C. tłem dla każdego akapitu

D. tłem całej witryny

Wybrana odpowiedź jest poprawna ponieważ w arkuszach stylów CSS zastosowanie selektora elementu p z właściwością background-image powoduje że obraz rysunek.png zostanie ustawiony jako tło dla każdego elementu paragrafu na stronie. Jest to przydatna technika gdy chcemy nadać spójny wygląd wszystkim paragrafom w dokumencie. Tło to może być używane do celów estetycznych lub jako część identyfikacji wizualnej strony. Warto pamiętać że w CSS można dodatkowo kontrolować sposób wyświetlania obrazka tła za pomocą właściwości takich jak background-repeat background-size i background-position co pozwala na precyzyjne dostosowanie wyświetlania. Dobre praktyki zalecają aby obrazy tła były odpowiednio zoptymalizowane pod kątem rozmiaru aby nie wpływały negatywnie na szybkość ładowania strony. W praktyce stosowanie obrazów jako tła w paragrafach może wspierać wizualne narracje oraz zwiększać zaangażowanie użytkowników szczególnie gdy są stosowane w przemyślany sposób w kontekście projektowania doświadczeń użytkownika UX.

Pytanie 14

W jakich formatach można przechować wideo razem z dźwiękiem?

A. AAC

B. WMA

C. MP4

D. WAV

MP4 to jeden z najbardziej popularnych formatów plików multimedialnych, który jest szeroko stosowany do zapisywania materiałów wideo wraz ze ścieżkami dźwiękowymi. MP4, jako kontener, obsługuje różne kodeki wideo, takie jak H.264, a także kodeki audio, w tym AAC. Dzięki tej wszechstronności, format MP4 jest idealny do przechowywania zarówno obrazu, jak i dźwięku w jednym pliku, co jest kluczowe dla wielu zastosowań, od streamingu wideo po przechowywanie lokalne. MP4 jest zgodny z wieloma platformami i urządzeniami, co czyni go standardem dla treści wideo w Internecie. Przykładem zastosowania MP4 mogą być platformy takie jak YouTube, gdzie użytkownicy przesyłają filmy w tym formacie, aby zapewnić wysoką jakość obrazu i dźwięku. Warto również zauważyć, że MP4 wspiera różne metadane, co umożliwia dodawanie informacji o pliku, takich jak tytuł, artysta czy okładka albumu. Dzięki tym wszystkim właściwościom, MP4 jest niezastąpionym formatem w dziedzinie multimediów.

Pytanie 15

Projektant stworzył logo dla witryny internetowej. Jest to czarny symbol na przezroczystym tle. Aby zachować wszystkie cechy obrazu i umieścić go na stronie, projektant powinien zapisać obraz w formacie

A. JPEG

B. PNG

C. CDR

D. BMP

Format PNG (Portable Network Graphics) jest idealnym rozwiązaniem dla grafiki internetowej, zwłaszcza gdy zależy nam na zachowaniu przezroczystości tła, co jest kluczowe w przypadku logotypów. PNG obsługuje kompresję bezstratną, co oznacza, że nie utracimy jakości obrazu przy zapisywaniu go. To szczególnie ważne w kontekście logo, które często musi być skalowane do różnych rozmiarów, a wszelkie zniekształcenia mogą wpłynąć na jego rozpoznawalność. Dodatkowo, format PNG pozwala na uzyskanie pełnej gamy kolorów, w tym przezroczystości w formacie RGBA. W praktyce oznacza to, że możesz umieścić czarny znak na dowolnym tle, a jego kształt zawsze zachowa wyrazistość oraz ostrość. Warto również zauważyć, że PNG jest wspierany przez wszystkie nowoczesne przeglądarki internetowe i systemy operacyjne, co czyni go wszechstronnym wyborem dla twórców stron internetowych. Standard PNG, opublikowany przez W3C, jest uznawany za jedno z najbardziej efektywnych rozwiązań dla grafiki w sieci.

Pytanie 16

Zaprezentowane pole input daje możliwość

<input type="checkbox" name="text1" value="text2">

A. zaznaczenia opcji z listy zawierającej wartości text1 i text2

B. wprowadzenia hasła

C. wybrania opcji

D. wpisania dowolnego tekstu

Element HTML z atrybutem type="checkbox" jest używany do tworzenia pól wyboru które pozwalają użytkownikowi zaznaczać jedną lub więcej opcji. Checkboxy są częstym elementem formularzy internetowych gdyż umożliwiają elastyczne zbieranie danych od użytkowników. Przykładowo w formularzach rejestracyjnych można używać ich do akceptacji regulaminu zapisów na newslettery czy wyboru zainteresowań. Składnia takiego elementu jest prosta: tag <input> z atrybutami name i value. Atrybut name jest niezbędny do grupowania checkboxów a value do przekazywania wartości zaznaczonej opcji do serwera podczas wysyłania formularza. Dobre praktyki zalecają dodawanie etykiet opisujących znaczenie checkboxa co poprawia dostępność dla osób korzystających z czytników ekranowych. Stosowanie checkboxów powinno być przemyślane by nie przeciążać użytkownika zbyt dużą liczbą opcji co mogłoby negatywnie wpłynąć na UX. Właściwe użycie checkboxów zgodne ze standardami HTML i UX jest kluczowe dla intuicyjnego interfejsu użytkownika.

Pytanie 17

Jak określa się podzbiór strukturalnego języka zapytań, który dotyczy formułowania zapytań do bazy danych przy użyciu polecenia SELECT?

A. SQL DML (ang. Data Manipulation Language)

B. SQL DDL (ang. Data Definition Language)

C. SQL DCL (ang. Data Control Language)

D. SQL DQL (ang. Data Query Language)

SQL DQL (Data Query Language) to podzbiór języka SQL, który koncentruje się na formułowaniu zapytań do baz danych w celu pobierania danych. Jego głównym elementem jest polecenie SELECT, które umożliwia użytkownikom wybieranie specyficznych danych z tabel oraz ich przetwarzanie w różnorodny sposób, w tym filtrowanie, sortowanie i łączenie danych z różnych źródeł. Przykładem zastosowania DQL jest zapytanie typu 'SELECT * FROM employees WHERE department = 'Sales';', które zwraca wszystkich pracowników z działu sprzedaży. DQL jest kluczowym elementem w analizie danych oraz raportowaniu, co sprawia, że znajomość tego podzbioru jest niezbędna dla analityków danych oraz programistów. Zrozumienie i umiejętność korzystania z DQL pozwala na efektywne wykorzystanie baz danych w praktycznych zastosowaniach biznesowych, takich jak generowanie raportów, analiza trendów oraz wspieranie decyzji strategicznych. Standardy SQL określają dobre praktyki związane z tworzeniem zapytań, co pozwala na zachowanie wydajności i czytelności kodu.

Pytanie 18

char str1[30] = 'Ala ma kota';
printf("%s", str1);

Wskaż, gdzie tkwi błąd w powyższym kodzie napisanym w języku C++?

A. Do funkcji printf przekazano za mało argumentów.

B. Tekst powinien mieć dokładnie 30 znaków.

C. W funkcji printf nie można używać formatowania %s.

D. Tekst powinien być zawarty w cudzysłowie.

Podane odpowiedzi zawierają kilka powszechnych nieporozumień dotyczących języka C/C++. Użycie 30 znaków do definiowania napisu nie jest kluczowe, ponieważ długość napisu może być zmienna, a w przypadku napisu \"Ala ma kota\" jego długość wynosi 13 znaków, co jest znacznie mniej niż 30. Definiowanie napisu w taki sposób nie stwarza problemu, o ile tablica jest wystarczająco duża, aby pomieścić cały napis wraz z terminatorem '\0'. Koncepcja przekazywania argumentów do funkcji printf również jest źle zrozumiana, ponieważ funkcja ta przyjmuje jako argument wskaźnik do napisu, a nie liczbę argumentów. Wspomnienie o formacie %s w funkcji printf jest mylące, ponieważ format procentowy %s jest poprawny i stosowany w celu wyświetlenia łańcucha tekstowego. To są standardowe praktyki w C/C++, a ich nieznajomość może prowadzić do błędnych wniosków. Istotne jest rozumienie, że każdy z tych błędów wynika z niepełnego zrozumienia zasad działania języka, co może prowadzić do trudności w pisaniu poprawnego kodu. Właściwa interpretacja tych zasad jest niezbędna do skutecznego programowania.

Pytanie 19

Jakie słowo kluczowe w języku SQL należy zastosować, aby usunąć powtarzające się rekordy?

A. DISTINCT

B. GROUP BY

C. ORDER BY

D. LIKE

Słowo DISTINCT w SQL to taki sprytny sposób na pozbycie się duplikatów w wynikach zapytań. Jak robisz zapytanie SELECT, które zwraca różne wiersze, to dzięki DISTINCT dostaniesz tylko unikalne wartości w kolumnach, które wybierzesz. Na przykład, mając tabelę 'pracownicy' z kolumną 'miasto', jak użyjesz zapytania 'SELECT DISTINCT miasto FROM pracownicy;', to dostaniesz listę wszystkich miast, w których są pracownicy, a powtórzenia polecą w odstawkę. Warto pamiętać, że DISTINCT działa na całej kombinacji kolumn, które zwracasz. Jak dodasz więcej kolumn w zapytaniu, to SQL wyciągnie unikalne zestawienia tych kolumn. To naprawdę przydatne, zwłaszcza przy dużych zbiorach danych, gdzie duplikaty mogą namieszać w analizach i raportach. DISTINCT jest standardowym elementem w SQL i działa praktycznie w każdym systemie zarządzania bazami danych, jak MySQL czy PostgreSQL, co czyni to narzędzie mega uniwersalnym w codziennym grzebaniu w danych.

Pytanie 20

Który z poniższych kodów HTML odpowiada opisanej tabeli? (W celu uproszczenia zrezygnowano z zapisu stylu obramowania tabeli oraz komórek)

A. Odpowiedź B

B. Odpowiedź A

C. Odpowiedź D

D. Odpowiedź C

Odpowiedź B jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje atrybut rowspan do połączenia dwóch wierszy w jednej kolumnie tabeli. HTML zapewnia atrybuty rowspan i colspan, które umożliwiają połączenie wielu komórek tabeli w jedną, co jest niezbędne w sytuacjach, gdy dane muszą być przedstawione w sposób bardziej przejrzysty i zwarty. W przedstawionej tabeli labelka Telefon jest wspólna dla dwóch numerów, co skutkuje koniecznością użycia rowspan=2 w komórce, która łączy dwa wiersze. Ta konstrukcja jest zgodna z dobrymi praktykami tworzenia semantycznie poprawnych i wizualnie uporządkowanych tabel w dokumentach HTML. Zastosowanie atrybutu rowspan może poprawić czytelność tabel, co jest szczególnie przydatne przy prezentacji złożonych danych w aplikacjach biznesowych czy raportach. Użycie tego podejścia pozwala na bardziej efektywne wykorzystanie przestrzeni w tabeli i jest zgodne ze standardami W3C, które promują semantykę i dostępność w sieci.

Pytanie 21

Polecenie w SQL GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO pracownik ma na celu

A. przyznać grupie klienci uprawnienia do tabeli pracownik

B. przenieść uprawnienia z grupy klienci na użytkownika pracownik

C. cofnąć wszystkie uprawnienia pracownika do tabeli klienci

D. nadać wszystkie uprawnienia do tabeli klienci użytkownikowi pracownik

Polecenie GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO pracownik w języku SQL jest używane do nadawania wszystkich dostępnych uprawnień na określonej tabeli, w tym przypadku na tabeli klienci, użytkownikowi o nazwie pracownik. Dzięki temu, otrzymuje on pełną kontrolę nad danymi w tej tabeli, co obejmuje możliwość dodawania, modyfikowania oraz usuwania rekordów, a także zarządzania strukturą tabeli. Jako przykład, jeśli pracownik potrzebuje wprowadzać nowe informacje o klientach, usuwanie zbędnych danych lub edytowanie istniejących rekordów, nadanie mu wszystkich uprawnień jest kluczowe. Standardy SQL definiują sposób zarządzania uprawnieniami i pozwalają administratorom na precyzyjne kontrolowanie dostępu do danych. W praktyce, aby skorzystać z tego polecenia, użytkownik musi mieć odpowiednie uprawnienia do nadawania uprawnień innym użytkownikom. Warto również pamiętać o zasadzie najmniejszych uprawnień, która sugeruje, że użytkownik powinien otrzymać tylko te uprawnienia, które są niezbędne do wykonania jego zadań, co zwiększa bezpieczeństwo bazy danych.

Pytanie 22

Jakim zapisem w dokumencie HTML można stworzyć element, który wyświetli obraz kotek.jpg oraz tekst alternatywny "obrazek kotka"?

A. <img href="kotek.jpg" title="obrazek kotka">

B. <img src="kotek.jpg" title="obrazek kotka">

C. <img href="kotek.jpg" alt="obrazek kotka">

D. <img src="kotek.jpg" alt="obrazek kotka">

Odpowiedź <img src="kotek.jpg" alt="obrazek kotka"> jest poprawna, ponieważ zawiera element <img>, który jest standardowym rozwiązaniem do wyświetlania obrazów w dokumentach HTML. Atrybut src określa ścieżkę do pliku obrazu, co jest kluczowe dla poprawnego załadowania grafiki na stronie. Atrybut alt z kolei pełni istotną rolę w zapewnieniu dostępności treści; tekst alternatywny wyświetla się w przypadku, gdy obraz nie może zostać załadowany lub jest odczytywany przez programy dla osób niewidomych. Zastosowanie odpowiednich atrybutów jest zgodne z wytycznymi W3C dotyczącymi dostępności, co pozwala na tworzenie bardziej przyjaznych dla użytkowników stron internetowych. W praktyce, prawidłowe wykorzystanie atrybutu alt jest również korzystne dla SEO, ponieważ wyszukiwarki analizują te opisy przy ocenie kontekstu strony. Ważne jest, aby zawsze stosować zarówno src, jak i alt, aby zapewnić pełnię funkcji obrazu na stronie.

Pytanie 23

Polecenie MySQL pokazane poniżej spowoduje, że użytkownikowi tkowal zostaną odebrane określone uprawnienia:

REVOKE DELETE, UPDATE ON pracownicy FROM 'tkowal'@'localhost';

A. przydzielone uprawnienia do usuwania oraz aktualizacji danych w tabeli pracownicy

B. przydzielone uprawnienia do wszelkich zmian struktury tabeli pracownicy

C. odebrane uprawnienia do usuwania i dodawania rekordów w tabeli pracownicy

D. odebrane uprawnienia do usuwania i modyfikacji danych w tabeli pracownicy

W kontekście zarządzania uprawnieniami w MySQL istotne jest zrozumienie różnicy między przydzielaniem a odbieraniem praw dostępu. Polecenie REVOKE nie przydziela uprawnień lecz je odbiera co jest kluczowym aspektem w zarządzaniu bezpieczeństwem bazy danych. Przydzielanie uprawnień odbywa się za pomocą polecenia GRANT które umożliwia nadanie użytkownikowi określonych praw dostępu do tabeli lub innych obiektów bazy danych. Zrozumienie tego rozróżnienia jest fundamentalne ponieważ wpływa ono na sposób w jaki zarządzamy dostępem użytkowników do wrażliwych danych. W niektórych przypadkach można błędnie założyć że REVOKE dotyczy struktury tabeli co jest mylnym podejściem ponieważ takie działania związane są z prawami DDL a nie DML. Dlatego pomyłka w interpretacji tego polecenia może prowadzić do niezamierzonych konsekwencji takich jak niekontrolowane modyfikacje danych. Typowym błędem jest także przypuszczenie że REVOKE może być używane do przydzielania praw co pokazuje brak zrozumienia podstawowych mechanizmów kontroli dostępu w MySQL. Zarządzanie dostępem jest kluczowe w zapewnieniu integralności i poufności danych dlatego ważne jest aby jasno rozróżniać między przydzielaniem i odbieraniem uprawnień.

Pytanie 24

Jakiego zdarzenia należy użyć, aby funkcja JavaScript była uruchamiana za każdym razem, gdy użytkownik wprowadzi jakikolwiek znak w polu edycji?

A. onload

B. onclick

C. onmouseout

D. onkeydown

Zdarzenie 'onclick' jest używane do wykrywania kliknięć myszą, a nie do monitorowania wprowadzania tekstu. Dlatego nie jest odpowiednie dla tego kontekstu, gdzie istotne jest reagowanie na każde naciśnięcie klawisza. Kiedy użytkownik klika w pole edycji, nie oznacza to, że wprowadza tekst; to zdarzenie jedynie wskazuje na interakcję myszą. Z tego powodu poleganie na 'onclick' nie pozwoli na prawidłowe reagowanie na wprowadzanie danych przez użytkownika. Z drugiej strony, 'onmouseout' jest zdarzeniem, które wywoływane jest, gdy kursor myszki opuszcza element, co również nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chcemy monitorować tekst wprowadzany przez użytkownika. Takie podejście może prowadzić do nieporozumień, ponieważ 'onmouseout' nie dotyczy interakcji związanej z klawiaturą. Z kolei 'onload' jest stosowane do wykrywania momentu, gdy strona internetowa lub element na niej załadują się całkowicie. To zdarzenie również nie ma zastosowania w kontekście wprowadzania tekstu, ponieważ nie jest związane z interakcją użytkownika. Kluczowe jest zrozumienie, że każde z tych zdarzeń ma swoje specyficzne zastosowania, a wybór niewłaściwego zdarzenia może prowadzić do nieefektywnego działania aplikacji oraz utrudnienia w interakcji z użytkownikiem. Dlatego istotne jest zrozumienie różnicy pomiędzy tymi zdarzeniami oraz ich kontekstem użycia.

Pytanie 25

Jaką szerokość przeznaczono dla treści strony według podanej definicji CSS?

body {
   border: 2px;
   height: 600px;
   width: 560px;
}

A. 2 px

B. 600 px

C. 560 px

D. 640 px

Twoja odpowiedź jest poprawna. Szerokość strony została zdefiniowana na 560 pikseli w kodzie CSS. W kontekście strony internetowej, to oznacza, że cała zawartość strony będzie wyświetlana w obszarze o szerokości nie większej niż 560 pikseli. To jest bardzo ważne podczas projektowania stron internetowych. Szerokość strony często jest ustalana na stałą wartość, aby zapewnić spójność wyglądu strony na różnych urządzeniach. W praktyce, jeśli chcesz, aby strona była 'responsywna', szerokość powinna być ustawiona na wartość procentową, co pozwoli na dynamiczne dostosowanie się strony do rozmiaru okna przeglądarki. Jednak w niektórych sytuacjach, jak na przykład w przypadku określonego układu strony, możliwe jest użycie stałej wartości szerokości. W każdym razie, zapamiętaj, że szerokość strony jest jednym z najważniejszych aspektów przy projektowaniu stron internetowych, który ma bezpośredni wpływ na doświadczenia użytkownika.

Pytanie 26

Wskaź komentarz, który zajmuje wiele linii, w języku PHP?

A.

B. #

C. / /

D. /* */

Odpowiedzi, które nie są poprawne, wynikają z nieprawidłowego zastosowania składni komentarzy w języku PHP. Pierwsza z odpowiedzi używa znaku '#', który w rzeczywistości jest stosowany jako jedno-liniowy komentarz, co oznacza, że nie jest odpowiedni do tworzenia wieloliniowych komentarzy. Druga odpowiedź sugeruje użycie znaku '//', który również jest przeznaczony do komentarzy jedno-liniowych. Oba te formaty ograniczają komentarz do jednej linii, co nie pozwala na swobodne opisywanie bardziej skomplikowanych bloków kodu. Czwarta odpowiedź odnosi się do składni HTML, czyli użycia '', co jest niepoprawne w kontekście PHP, ponieważ HTML nie jest interpretowane przez silnik PHP i takie komentarze nie będą skutecznie blokować kodu PHP. Składnia HTML może prowadzić do nieporozumień i problemów z wyświetlaniem strony, ponieważ przeglądarki mogą zignorować lub źle zinterpretować te fragmenty. W związku z tym, kluczowe jest stosowanie właściwej składni w kontekście języka PHP, aby zapewnić poprawne funkcjonowanie kodu oraz jego zrozumiałość dla innych programistów.

Pytanie 27

W kodzie CSS stworzono cztery klasy stylizacji, które zostały wykorzystane do formatowania akapitów. Efekt widoczny na ilustracji uzyskano dzięki zastosowaniu klasy o nazwie

A. format2

B. format4

C. format3

D. format1

Odpowiedź format2 jest poprawna, ponieważ stylizacja zastosowana do tekstu na obrazie to line-through, co oznacza przekreślenie. W CSS właściwość text-decoration pozwala na dodawanie różnych dekoracji do tekstu, takich jak underline (podkreślenie), overline (nadkreślenie) czy line-through (przekreślenie). Przekreślenie jest często używane do zaznaczania usuniętego tekstu lub do pokazywania zmian w dokumentach, co jest zgodne z dobrą praktyką w edytorach tekstu i aplikacjach do śledzenia zmian. W kodzie HTML klasy CSS są zazwyczaj stosowane poprzez dodanie atrybutu class do odpowiedniego elementu. Użycie klasy format2 w kodzie HTML wyglądałoby jak <p class='format2'>. Wielu projektantów korzysta z takich dekoracji, aby poprawić czytelność i funkcjonalność stron internetowych, zapewniając użytkownikom intuicyjne oznaczenia wizualne. Ważne jest także użycie semantycznego HTML, co w połączeniu z odpowiednimi stylami CSS pozwala tworzyć dostępne dla użytkowników strony internetowe zgodne ze standardami W3C.

Pytanie 28

Przed przystąpieniem do tworzenia kopii zapasowej bazy danych, aby była ona poprawna i zdatna do późniejszego przywrócenia, konieczne jest sprawdzenie

A. opcji udostępnienia bazy danych

B. spójności bazy danych

C. poprawności składni zapytań

D. uprawnień dostępu do serwera bazy danych

Prawa dostępu do serwera bazy danych, możliwość udostępnienia bazy danych oraz poprawność składni zapytań to aspekty, które są istotne w kontekście zarządzania bazami danych, jednak nie mają one bezpośredniego wpływu na możliwość wykonania poprawnej kopii bezpieczeństwa. Sprawdzanie praw dostępu jest kluczowe z punktu widzenia bezpieczeństwa, ale nawet przy odpowiednich uprawnieniach, kopia zapasowa będzie bezwartościowa, jeśli dane są niezgodne lub uszkodzone. Możliwość udostępnienia bazy danych odnosi się do tego, czy inni użytkownicy mogą z niej korzystać, co również nie ma wpływu na integralność danych, które kopiujemy. Z kolei poprawność składni zapytań dotyczy aspektu komunikacji z bazą danych, a nie stanu samych danych. Właściwie skonstruowane zapytania mogą z powodzeniem zwrócić wynik, ale nie gwarantują, że dane, które chcemy zarchiwizować, są zgodne i spójne. Często w praktyce pomija się te elementy, koncentrując się na bezpośrednich aspektach zarządzania danymi, co może prowadzić do poważnych problemów po przywróceniu bazy z kopii zapasowej. Najważniejsze jest, aby przed wykonaniem kopiowania danych, zapewnić ich spójność, co jest fundamentem operacji backupu.

Pytanie 29

Które z poniższych formatowań nie jest zapisane w języku CSS?

A. Fragment pliku strona.html: <style> body {background-color: yellow;} </style>

B. Fragment pliku strona.html: <body bgcolor="yellow">

C. Fragment pliku formatowanie.css: body {background-color: yellow;}

D. Fragment pliku strona.html: <body style="background-color:yellow;">

Fragment <body bgcolor="yellow"> nie jest wyrażony w języku CSS, lecz w przestarzałym atrybucie HTML, który został uznany za niezalecany w nowoczesnych praktykach webowych. CSS (Cascading Style Sheets) to język służący do stylizacji dokumentów HTML i definiuje wizualne aspekty strony internetowej niezależnie od jej struktury. Atrybut 'bgcolor' był popularny w starszych wersjach HTML, jednak obecnie powinno się go unikać z uwagi na separację treści od prezentacji. Zastosowanie CSS w stylach wewnętrznych lub zewnętrznych, takich jak body {background-color: yellow;} pozwala na bardziej elastyczne i wydajne zarządzanie stylami strony. Warto również zauważyć, że zgodnie z aktualnymi standardami W3C, zaleca się używanie CSS do stylizacji, co pozwala na lepszą responsywność i łatwiejsze utrzymanie kodu. Przykłady zastosowania CSS w praktyce pokazują, jak można w prosty sposób zmieniać wygląd elementów na stronie, co jest kluczowe w nowoczesnym web designie, zwłaszcza w kontekście tworzenia stron mobilnych.

Pytanie 30

Tabela filmy dysponuje kluczem głównym id oraz kluczem obcym rezyserlD. Tabela rezyserzy posiada klucz główny id. Obie tabele są połączone relacją jeden do wielu, gdzie rezyserzy są po stronie jeden, a filmy po stronie wiele. Jak należy zapisać kwerendę SELECT, aby połączyć tabele filmy i rezyserzy?

A. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserlD = rezyserzy.id ...

B. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.id ...

C. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserlD = rezyserzy.filmylD ...

D. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.filmylD ...

Poprawna odpowiedź: '... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserlD = rezyserzy.id ...' jest zgodna z zasadami łączenia tabel w relacyjnych bazach danych. W tym przypadku 'rezyserlD' jest kluczem obcym w tabeli 'filmy', który odnosi się do 'id' w tabeli 'rezyserzy', co oznacza, że jeden reżyser może być przypisany do wielu filmów. Dzięki temu połączeniu możemy uzyskać informacje o filmach razem z danymi reżyserów. W praktyce, aby uzyskać szczegółowe informacje o filmach oraz ich reżyserach, takie zapytanie umożliwia efektywne łączenie danych, co jest kluczowe w aplikacjach bazodanowych, które wymagają integracji danych z różnych źródeł. Zastosowanie kluczy obcych w relacyjnych bazach danych jest standardem i pozwala na zapewnienie integralności danych, a także optymalizację zapytań. Dobrą praktyką jest również dbałość o odpowiednie nazewnictwo kolumn, aby jasno wskazywały one na ich przeznaczenie oraz relacje między tabelami, co znacząco ułatwia późniejszą pracę z bazą.

Pytanie 31

W CSS wartości: underline, overline, blink są powiązane z atrybutem

A. text-style

B. text-decoration

C. font-style

D. font-weight

Atrybut text-decoration w CSS jest tym, co pozwala na dodawanie różnych efektów do tekstu. Możemy dzięki niemu użyć takich rzeczy jak underline, overline czy nawet blink, chociaż to ostatnie nie jest już zbyt popularne, bo wiele przeglądarek to ignoruje ze względu na dostępność. Dzięki tym efektom tekst może wyglądać bardziej estetycznie, a czytelność też się poprawia. Na przykład, jeśli użyjesz 'p { text-decoration: underline; }', to cały tekst w tym paragrafie będzie podkreślony. W CSS3 dodano też nowe możliwości, jak text-decoration-color czy text-decoration-style, co daje jeszcze większą kontrolę nad tym, jak nasz tekst będzie wyglądał. Dlatego myślę, że umiejętność korzystania z text-decoration jest naprawdę ważna dla każdego, kto zajmuje się tworzeniem stron internetowych.

Pytanie 32

W CSS zapisano stylizację ```css p > i {color: blue} ``` oznacza to, że kolorem niebieskim zostanie wyświetlony

A. cały tekst akapitu, niezależnie od jego stylizacji

B. wszystkie teksty nagłówków, niezależnie od formatowania

C. pogrubiony tekst akapitu

D. pochylony tekst akapitu

W definicji CSS `p > i {color: blue}`, mamy do czynienia z selektorem, który odnosi się do elementów typu <i> znajdujących się bezpośrednio wewnątrz elementu <p>. Oznacza to, że wszystkie elementy <i>, które są bezpośrednimi dziećmi elementu <p>, będą miały kolor tekstu ustawiony na niebieski. Element <i> w HTML jest często używany do oznaczania tekstu kursywą, co jest zgodne z semantyką dokumentu. Użycie koloru w tym kontekście podkreśla, że zmiana koloru dotyczy tylko tych fragmentów tekstu, które są specyficznie oznaczone jako kursywa. W praktyce, jeżeli mamy paragraf zawierający tekst oraz fragmenty w kursywie, to tylko te kursywne fragmenty będą przyjmować niebieski kolor. Przykładowo, w poniższym kodzie HTML: <p>To jest <i>kursywa</i> oraz <b>pogrubienie</b>.</p>, tylko słowo 'kursywa' będzie miało kolor niebieski. Zgodność z W3C i standardami CSS zapewnia, że taki zapis będzie działał na większości przeglądarek. Warto zwrócić uwagę na hierarchię selektorów, która pozwala na precyzyjne określenie, które elementy mają być stylizowane w określony sposób.

Pytanie 33

Które z poniższych zdań poprawnie opisuje utworzoną tabelę?

CREATE TABLE dane (kolumna INTEGER(3));

A. Tabela o nazwie dane ma jedną kolumnę typu całkowitego

B. Kolumny tabeli dane są nazwane: kolumna1, kolumna2, kolumna3

C. Tabela zawiera jedną kolumnę, która przechowuje trzyelementowe tablice

D. Tabela o nazwie dane składa się z trzech kolumn typu całkowitego

Instrukcja CREATE TABLE w podanym przykładzie tworzy tabelę o nazwie `dane` z jedną, jedyną kolumną o nazwie `kolumna` i typie `INTEGER(3)`. Kluczowe są tu dwie rzeczy: po pierwsze, nazwa tabeli (`dane`), po drugie, lista kolumn w nawiasie. W tej liście jest tylko jedna pozycja: nazwa kolumny i jej typ danych. W SQL każda definicja kolumny to osobny wpis, oddzielany przecinkiem. Skoro nie ma przecinka, to znaczy, że jest dokładnie jedna kolumna. Zapis `INTEGER(3)` nie oznacza trzech kolumn ani tablicy, tylko typ liczbowy całkowity z określoną „szerokością wyświetlania” (w MySQL) lub po prostu liczbę całkowitą – w wielu silnikach baz danych nawias jest wręcz ignorowany. W praktyce tę kolumnę możemy potem używać np. do przechowywania wieku, liczby sztuk towaru, numeru poziomu uprawnień itp. Przykładowo: `INSERT INTO dane (kolumna) VALUES (5);` wstawi rekord z wartością 5 w tej jednej kolumnie. Z mojego doświadczenia warto przy projektowaniu tabel zawsze jasno nazywać kolumny, tak żeby z samej nazwy wynikało, co przechowują, np. `wiek`, `ilosc_sztuk`, a nie ogólne `kolumna`. Dobrą praktyką jest też od razu dodanie klucza głównego, np. `id INT AUTO_INCREMENT PRIMARY KEY`, ale w tym zadaniu skupiamy się tylko na liczbie kolumn i ich typie. To pytanie dobrze pokazuje, że w SQL struktura tabeli wynika z liczby pozycji w nawiasie, a nie z liczby w nawiasie przy typie danych.

Pytanie 34

W hurtowni utworzono tabelę sprzedaż, która zawiera pola: id, kontrahent, grupa_cenowa oraz obrot. Jakie polecenie należy wykorzystać, aby znaleźć tylko kontrahentów z drugiej grupy cenowej, których obrót przekracza 4000 zł?

A. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE obrot>4000

B. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa=2 OR obrot>4000

C. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa=2 AND obrot>4000

D. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE grupa_cenowa=2 AND obrot>4000

Aby skutecznie wyszukać kontrahentów z drugiej grupy cenowej, których obrót przekracza 4000 zł, należy zastosować odpowiednie zapytanie SQL. W tym przypadku, kluczowe jest zrozumienie użycia klauzul WHERE, które filtrują wyniki na podstawie określonych warunków. Poprawne zapytanie to 'SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa=2 AND obrot>4000;'. W tym zapytaniu wybieramy kolumnę kontrahent z tabeli sprzedaz, filtrując wyniki na podstawie dwóch warunków: przynależności do drugiej grupy cenowej oraz obrotu większego niż 4000 zł. Operator AND jest istotny, ponieważ oba warunki muszą być spełnione, aby dany rekord został zwrócony. Takie podejście jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, co pozwala na zachowanie integralności danych i efektywność zapytań. Przykładem może być sytuacja, w której w tabeli znajdują się kontrahenci o różnych grupach cenowych i obrotach; zastosowanie powyższego zapytania pozwoli nam na wyselekcjonowanie tylko tych kontrahentów, którzy spełniają oba kryteria, co jest niezwykle przydatne w analizie sprzedaży i podejmowaniu decyzji biznesowych.

Pytanie 35

W bazie danych MYSQL znajduje się tabela z programami komputerowymi, która ma pola: nazwa, producent, rokWydania. Jak należy sformułować kwerendę SELECT, aby uzyskać wszystkie nazwy producentów bez powtórzeń?

A. SELECT producent FROM programy WHERE UNIQUE;

B. SELECT producent FROM programy WHERE producent NOT DUPLICATE;

C. SELECT DISTINCT producent FROM programy;

D. SELECT UNIQUE producent FROM programy;

Odpowiedź 'SELECT DISTINCT producent FROM programy;' jest w porządku. To dlatego, że kluczowe słowo DISTINCT działa tak, że zwraca tylko unikalne wartości z kolumny 'producent' w tabeli 'programy'. Jak są duże zbiory danych, to użycie DISTINCT naprawdę się przydaje, bo pozwala pozbyć się duplikatów i to później ułatwia analizę danych. Na przykład, kiedy w tabeli jest mnóstwo rekordów dla tego samego producenta, to DISTINCT zwróci tylko jeden wpis dla każdego z nich. Wiesz, to taka dobra praktyka w SQL, bo im mniej danych musisz przetwarzać, tym lepsza wydajność. I, co ciekawe, użycie DISTINCT nie obniża wydajności zapytania tak bardzo, jak niektórzy mogą myśleć, szczególnie w dobrze zindeksowanych tabelach. Warto to mieć na uwadze.

Pytanie 36

Które z przedstawionych usług są niezbędne w celu udostępnienia strony internetowej pod adresem https://zawodowe.edu.pl?

A. DNS, serwer WWW, certyfikat SSL

B. DNS, FTP

C. serwer WWW, SMTP, POP3

D. SMTP, FTP

Poprawnie wybrałeś zestaw usług, które są faktycznie niezbędne, żeby strona działała pod adresem https://zawodowe.edu.pl. Po pierwsze DNS – bez tej usługi użytkownik musiałby wpisywać w przeglądarce adres IP serwera, a nie przyjazną nazwę domenową. Serwer DNS przechowuje rekordy, np. typu A lub AAAA, które mapują nazwę „zawodowe.edu.pl” na konkretny adres IP. W praktyce konfigurujesz to u rejestratora domeny albo w panelu hostingowym i dopiero wtedy domena zaczyna „wskazywać” na serwer WWW. Drugi element to serwer WWW (HTTP/HTTPS), czyli oprogramowanie typu Apache, Nginx, LiteSpeed czy IIS, które obsługuje żądania HTTP od przeglądarki, zwraca pliki HTML, CSS, JS, grafiki i generuje odpowiedzi dynamiczne (np. z PHP). Bez działającego serwera WWW sama domena byłaby bezużyteczna – przeglądarka po prostu nie miałaby skąd pobrać treści strony. Trzeci składnik, często niedoceniany, to certyfikat SSL/TLS. Ponieważ adres zaczyna się od https://, połączenie musi być szyfrowane zgodnie ze standardem TLS. Certyfikat SSL potwierdza tożsamość serwera i umożliwia nawiązanie bezpiecznego kanału komunikacyjnego (szyfrowanie, integralność, uwierzytelnienie). W praktyce oznacza to brak ostrzeżeń w przeglądarce typu „Połączenie nie jest bezpieczne” oraz spełnienie aktualnych wymogów bezpieczeństwa i RODO, szczególnie jeśli na stronie są formularze logowania czy kontaktowe. Dobre praktyki branżowe mówią dziś jasno: każda strona z logowaniem, danymi użytkowników, a tak naprawdę praktycznie każda publiczna witryna powinna działać wyłącznie w HTTPS, najlepiej z automatycznym odnowieniem certyfikatu (np. Let’s Encrypt). Moim zdaniem warto od razu przyzwyczajać się do poprawnej konfiguracji: DNS ustawiony na właściwe rekordy, serwer WWW skonfigurowany pod daną domenę (VirtualHost/ServerName) oraz poprawnie zainstalowany certyfikat SSL z przekierowaniem z HTTP na HTTPS.

Pytanie 37

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr { background-color: Pink; }

B. tr:active { background-color: Pink; }

C. td, th { background-color: Pink; }

D. tr:hover { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek. W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony. Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 38

Integralność encji w systemie baz danych będzie zapewniona, jeśli między innymi

A. dla każdej tabeli zostanie ustanowiony klucz główny

B. każda kolumna otrzyma zdefiniowany typ danych

C. każdy klucz główny będzie miał odpowiadający mu klucz obcy w innej tabeli

D. klucz główny zawsze będzie liczbą całkowitą

Inne odpowiedzi na to pytanie wskazują na powszechnie występujące błędne przekonania dotyczące integralności encji. Twierdzenie, że klucz główny musi być zawsze liczbą całkowitą, jest błędne, ponieważ klucz główny może przyjmować różne typy danych, takie jak ciągi znaków, co może być użyteczne w przypadku identyfikatorów alfanumerycznych. Przypisanie typu danych dla każdej kolumny jest ważne, ale samo w sobie nie gwarantuje integralności encji, ponieważ nie eliminuje problemu duplikacji wartości, co jest kluczowe dla kluczy głównych. Ponadto, sugerowanie, że każdy klucz główny powinien mieć odpowiadający klucz obcy w innej tabeli, prowadzi do nieporozumienia, ponieważ klucz główny nie musi być powiązany z kluczem obcym, jeśli tabela nie jest częścią relacji. Klucze obce są używane do tworzenia relacji między tabelami, ale nie są wymogiem dla każdej tabeli. W praktyce, klucz główny jest podstawowym wymogiem dla spójności danych w tabelach, natomiast inne aspekty, takie jak typ danych czy relacje między tabelami, są uzupełniające i nie mogą być traktowane jako równorzędne do roli klucza głównego w zapewnieniu integralności encji.

Pytanie 39

Aby utworzyć tabelę w systemie baz danych, należy użyć polecenia SQL

A. ADD TABLE

B. CREATE TABLE

C. NEW TABLE

D. PLUS TABLE

Aby utworzyć tabelę w bazie danych, należy użyć polecenia SQL 'CREATE TABLE', które jest standardową komendą w SQL (Structured Query Language) służącą do definiowania struktury tabeli. Polecenie to pozwala na określenie nazw kolumn, ich typów danych oraz opcji, takich jak klucze główne czy unikalność wartości. Przykładowe użycie tego polecenia wygląda następująco: 'CREATE TABLE pracownicy (id INT PRIMARY KEY, imie VARCHAR(50), nazwisko VARCHAR(50))'. Dzięki temu tworzymy tabelę o nazwie 'pracownicy' z trzema kolumnami: 'id', 'imie' i 'nazwisko'. Używanie polecenia 'CREATE TABLE' jest zgodne z normami SQL, co zapewnia jego przenośność między różnymi systemami zarządzania bazami danych. Dobrą praktyką jest także definiowanie ograniczeń, takich jak 'NOT NULL', aby zapewnić integralność danych. Również istotne jest zrozumienie, że polecenie to jest tylko jednym z wielu w SQL, które umożliwia manipulację danymi w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 40

W HTML5 semantycznym znacznikiem, który służy do określenia dwóch sekcji widocznych po prawej stronie na rysunku, zawierających wiadomości oraz aktualności, jest

A. <footer>

B. <article>

C. <nav>

D. <main>

Element <article> w HTML5 został stworzony właśnie do oznaczania niezależnych, samodzielnych treści, które mają sens nawet poza kontekstem strony – czyli takich, które można zamieścić np. w RSS, podlinkować czy udostępnić osobno. W praktyce oznacza to np. pojedyncze wpisy na blogu, wiadomości, ogłoszenia czy aktualności – dokładnie tak jak w tym zadaniu. Dzięki użyciu <article>, osoby korzystające z czytników ekranowych czy wyszukiwarek łatwiej rozpoznają strukturę strony, bo semantyka jest czytelna dla maszyn. Z mojego doświadczenia, stosowanie <article> dla wiadomości i aktualności jest też zgodne z dobrą praktyką tworzenia dostępnych stron – Google nawet sugeruje, by tak wyodrębniać własne, kompletne treści. To ma ogromne znaczenie przy pozycjonowaniu (SEO), bo roboty wyszukiwarek potrafią lepiej rozumieć, co jest główną treścią strony. Dodatkowo, używanie odpowiednich znaczników semantycznych poprawia współpracę z różnymi narzędziami, które analizują układ i zawartość strony, a także ułatwia późniejszą przebudowę lub rozwój projektu. Moim zdaniem, nadanie sekcjom z wiadomościami i aktualnościami znacznika <article> to podstawa nowoczesnego kodowania stron internetowych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej