Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 30 czerwca 2026 18:22
  • Data zakończenia: 30 czerwca 2026 18:48

Egzamin zdany!

Wynik: 26/40 punktów (65,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Która funkcja PHP sortuje tablicę asocjacyjną według KLUCZY?

A.
ksort()
B.
sort()
C.
asort()
D.
rsort()
Funkcja ksort() sortuje tablicę asocjacyjną według KLUCZY (litera „k” jak key), zachowując przy tym powiązanie klucz-wartość, np. po ksort($miesiace) pary uporządkują się rosnąco po kluczach. Przydaje się, gdy klucze niosą znaczenie (daty, numery). Zapamiętaj: ksort = sort po Key.

Pytanie 2

Zapis CSS postaci:

 ul {
    list-style-image: url('rys.gif');
}

sprawi, że na stronie internetowej
A. punktorem listy nienumerowanej będzie rys.gif
B. każdy z punktów listy będzie miał osobne tło pobrane z grafiki rys.gif
C. rys.gif będzie stanowił ramkę dla listy nienumerowanej.
D. wyświetli się rysunek rys.gif jako tło listy nienumerowanej.
Wygląda na to, że nie zrozumiałeś poprawnie jak działa właściwość CSS list-style-image. Ta właściwość nie jest używana do ustawienia obrazka jako tła listy, ramki listy lub tła każdego punktu listy. Zamiast tego, jest ona wykorzystywana do określenia obrazu, który będzie służył jako punktor listy nienumerowanej. W podanym kodzie CSS, obrazek 'rys.gif' zostanie ustawiony jako punktor dla każdego elementu listy <li> wewnątrz listy nienumerowanej <ul>. To ważne, aby zrozumieć, że mimo że obrazek jest ustawiony jako punktor, nie wpłynie to na tło ani na obramowanie listy. Ponadto, obrazek nie będzie stanowił tła dla każdego z punktów listy. To jest powszechny błąd, który wielu programistów początkujących może popełnić. Pamiętaj, że podstawowym celem CSS jest stylizowanie elementów HTML, a nie modyfikowanie ich struktury lub funkcjonalności. Zatem użycie właściwości list-style-image do modyfikacji tła lub obramowania listy byłoby niezgodne z zasadami CSS.

Pytanie 3

Jaką wartość w systemie RGB uzyskamy dla koloru zapisanego w kodzie heksadecymalnym: #1510FE?

A. rgb(21,16,255)
B. rgb(21,16,254)
C. rgb(21,16,FE)
D. rgb(15,10,FE)
Odpowiedź rgb(21,16,254) jest poprawna, ponieważ kolor zapisany w systemie heksadecymalnym #1510FE można rozłożyć na składowe RGB. W kodzie heksadecymalnym każdy z trzech kolorów (czerwony, zielony, niebieski) jest reprezentowany przez dwie cyfry. W przypadku #1510FE, pierwsze dwie cyfry (15) odnoszą się do wartości czerwonej, drugie dwie (10) do wartości zielonej, a ostatnie dwie (FE) do wartości niebieskiej. Te wartości musimy przeliczyć na system dziesiętny: czerwony to 21 (15 w systemie szesnastkowym to 21 w dziesiętnym), zielony to 16 (10 w szesnastkowym to 16 w dziesiętnym), a niebieski to 254 (FE w szesnastkowym to 254 w dziesiętnym). Tak więc końcowy wynik to rgb(21,16,254). W praktyce, znajomość konwersji kolorów jest kluczowa w projektowaniu graficznym, stron internetowych oraz aplikacji, gdzie precyzyjne odwzorowanie kolorów jest niezbędne dla uzyskania poprawnej estetyki i spójności wizualnej. Warto zaznaczyć, że standardy takie jak sRGB są powszechnie stosowane do definiowania kolorów w cyfrowych mediach, co zapewnia zgodność i przewidywalność w różnych urządzeniach wyświetlających te kolory.

Pytanie 4

Jakim formatem plików dźwiękowych charakteryzuje się kompresja bezstratna?

A. MP3
B. WAW
C. FLAC
D. MPEG
MP3 to format dźwiękowy, który wykorzystuje kompresję, ale niestety jest to kompresja stratna, więc część danych audio się traci. Dlatego jakość dźwięku nie jest najlepsza, co może być problemem dla audiofilów, którzy szukają czegoś lepszego. Z kolei WAV to format nieskompresowany, co oznacza, że zachowuje wszystkie dane, ale pliki są duże… mało praktyczne, zwłaszcza jak masz ogromną bibliotekę muzyczną. MPEG, znany bardziej jako standard kompresji wideo, też może być używany do dźwięku, ale tak jak MP3, traci na jakości. Generalnie ani MP3, ani WAV, ani MPEG nie nadają się do kompresji bezstratnej, więc to nie są dobre odpowiedzi w tym przypadku.

Pytanie 5

Który z podanych kodów XHTML sformatuje tekst zgodnie z określonym schematem?

Ilustracja do pytania
A. Odpowiedź D
B. Odpowiedź B
C. Odpowiedź A
D. Odpowiedź C
Poprawna odpowiedź D zawiera poprawne znaczniki XHTML i HTML, które umożliwiają formatowanie tekstu według wzoru. W pierwszym wierszu tekst Ala ma kota używa znacznika b do pogrubienia słowa kota, co jest zgodne ze standardami, ponieważ b jest szeroko stosowanym tagiem HTML do semantycznego pogrubienia tekstu. Następnie użyty jest znacznik br do wstawienia przerwy w linii, co sprawia, że kolejna część tekstu pojawia się w nowej linii, odzwierciedlając układ zaprezentowany na obrazku. W drugim wierszu tekst a kot ma Alę, znacznik i został użyty do pochylania słowa kot, co jest zgodne z praktykami formatowania tekstu, gdzie i oznacza kursywę. Zamknięcie całego tekstu w znacznikach p paragrafu zapewnia również odpowiedni odstęp i formatowanie, co jest zgodne z semantycznym i strukturalnym organizowaniem treści w dokumencie XHTML. Podejście to odzwierciedla dobre praktyki kodowania, w tym stosowanie właściwych znaczników dla odpowiednich stylów oraz zapewnienie kompatybilności z różnymi przeglądarkami.

Pytanie 6

Komunikat błędu wygenerowany przez walidator HTML może wskazywać na:

A. brak zamknięcia znacznika <p>
B. zbyt wolne ładowanie strony
C. zbyt długą treść akapitu <p>
D. użycie zbyt wielu kolorów na stronie
Walidator HTML sprawdza zgodność kodu ze standardem i zgłasza błędy składni. Typowy komunikat dotyczy niedomkniętego znacznika - np. otwartego <p> bez odpowiadającego </p>, złego zagnieżdżenia lub nieprawidłowego atrybutu. Dlatego komunikat walidatora może wskazywać na brak zamknięcia znacznika <p>.

Pytanie 7

Jak nazywa się ikona wyświetlana przed adresem w pasku adresu lub przy tytule karty przeglądarki?

A. favicon
B. emoticon
C. iConji
D. webicon
Pozostałe nazwy są wymyślone lub dotyczą czego innego. „iConji”, „webicon” nie są standardowymi pojęciami, a „emoticon” to emotikon (graficzny symbol emocji w tekście), a nie ikona strony. Ikoną przy adresie i tytule karty jest favicon.

Pytanie 8

W języku PHP zamieszczono fragment kodu. Plik cookie utworzony przez to polecenie

setcookie("osoba", "Anna Kowalska", time()+(3600*24));
A. będzie przechowywany na serwerze przez jeden dzień
B. zostanie usunięty po jednym dniu od jego utworzenia
C. będzie przechowywany na serwerze przez jedną godzinę
D. zostanie usunięty po jednej godzinie od jego utworzenia
Niepoprawne odpowiedzi na to pytanie opierają się na nieprawidłowym rozumieniu działania funkcji setcookie w PHP, a także na błędnej interpretacji czasu przechowywania plików cookie. Odpowiedzi sugerujące, że plik cookie będzie przechowywany przez jeden dzień lub jedną godzinę, są oparte na mylnych założeniach dotyczących obliczeń czasowych. Czas przechowywania ciasteczka jest określany przez wartość przekazywaną do funkcji setcookie, a w tym przypadku maksymalny czas wynosi 24 godzin. Błędne stwierdzenia mogą wynikać z mylnego założenia, że funkcja time() i dodatkowe sekundy nie są prawidłowo sumowane. Ważne jest, aby zrozumieć, że ciasteczka nie są przechowywane na serwerze, lecz w przeglądarkach użytkowników, co oznacza, że dostępność ich danych zależy od ustawień przeglądarki oraz polityki prywatności. Typowym błędem jest również mylenie pojęć związanych z czasem przechowywania – ciasteczka nie są usuwane w momencie wygaśnięcia, ale po upływie ustalonego czasu, co wyklucza możliwość poprawnych odpowiedzi, które sugerowałyby krótszy okres ich przechowywania. Kluczowym aspektem w pracy z ciasteczkami jest znajomość ich parametrów i ich wpływu na interakcję użytkownika z aplikacją, co może mieć duże znaczenie w kontekście zarządzania sesjami oraz personalizacją doświadczeń użytkownika.

Pytanie 9

Aby stworzyć warunek w zapytaniu wybierającym nazwiska wszystkich uczniów z klas początkowych (od pierwszej do trzeciej), można zastosować klauzulę

A. WHERE klasa < 3
B. WHERE klasa IN (1, 3)
C. WHERE klasa BETWEEN 1 AND 3
D. WHERE klasa >= 1 OR klasa <= 3
Zestawienie innych odpowiedzi w kontekście tego zapytania ujawnia typowe nieporozumienia dotyczące logiki operacji SQL. Klauzula "WHERE klasa < 3" jest nieprawidłowa, ponieważ obejmuje jedynie klasy 1 i 2, co oznacza, że nie uwzględnia uczniów z klasy 3, a więc nie spełnia wymagań pytania. Również użycie klauzuli "WHERE klasa IN (1, 3)" jest mylące, ponieważ wybiera tylko uczniów z klasy 1 i 3, pomijając klasę 2, co jest sprzeczne z definicją klas nauczania początkowego. Kolejna odpowiedź, "WHERE klasa >= 1 OR klasa <= 3", generuje dodatkowe zamieszanie, ponieważ jest logicznie błędna; w praktyce ten warunek zawsze będzie prawdziwy dla wszystkich klas, ponieważ każda klasa będzie spełniać przynajmniej jeden z tych warunków, co prowadzi do zwrócenia wszystkich uczniów, a nie tylko tych z nauczania początkowego. Takie nieprawidłowe użycie operatorów może prowadzić do nieefektywnych zapytań oraz zwiększonego obciążenia bazy danych, a także do niezamierzonych wyników. W przypadku pracy z bazami danych kluczowe jest zrozumienie, jak różne klauzule wpływają na zestaw danych i jakie mogą przynieść konsekwencje w kontekście wyników, co często wymaga starannej analizy oraz testowania zapytań przed ich wdrożeniem.

Pytanie 10

Kanał alfa jest wykorzystywany do określenia

A. podstawowych właściwości obiektu graficznego
B. przezroczystości grafiki obiektu
C. jasności oraz kontrastu barw
D. wybranego fragmentu grafiki obiektu
Jasność i kontrast kolorów, zaznaczony fragment obiektu graficznego oraz podstawowe parametry obiektu graficznego to elementy, które są nieodłącznie związane z przetwarzaniem i wyświetlaniem grafik, jednak nie mają one związku z kanałem alfa. Jasność i kontrast dotyczą modyfikacji kolorystycznych, które wpływają na intensywność i różnice w odcieniach, ale nie dotyczą one przezroczystości. W kontekście projektowania graficznego, zmiana jasności może wpływać na to, jak widz odbiera daną grafikę, lecz nie ma to związku z przezroczystością, która jest kluczowa przy tworzeniu efektów takich jak cienie czy zmiany tła. Zaznaczony fragment obiektu graficznego odnosi się raczej do technik edycyjnych, takich jak maskowanie, które pozwala na wyodrębnienie określonych części obrazu, ale także nie dotyczy kanału alfa. Podstawowe parametry obiektu graficznego obejmują takie aspekty jak rozmiar, kształt, i lokalizacja, co również nie jest związane z kanałem alfa. Pojęcia te są często mylone, ponieważ wszystkie dotyczą atrakcyjności wizualnej, ale ich zrozumienie jest istotne dla skutecznego wykorzystania narzędzi graficznych. Typowym błędem myślowym jest zakładanie, że wszystkie aspekty obróbki obrazu odnoszą się do jednego, ogólnego pojęcia; w rzeczywistości każdy z tych elementów ma swoje unikalne zastosowania i funkcje w grafice komputerowej.

Pytanie 11

W zaprezentowanej klasie zdefiniowane zostały

class a {
    public $b;
    public $c;
    public function d() {}
}
A. dwie właściwości
B. jedna właściwość
C. dwa obiekty
D. dwie metody
Odpowiedzi wskazujące na dwa obiekty lub dwie metody są błędne z powodu niepoprawnej interpretacji struktury klasy. Obiekty są instancjami klas, a nie ich składnikami. W kodzie zadań nie ma definicji żadnych obiektów tylko konstrukcja klasy. Z kolei w kontekście programowania obiektowego metody to funkcje zdefiniowane wewnątrz klasy które mogą operować na danych obiektu i realizować jego funkcje. W przedstawionym kodzie znajduje się tylko jedna metoda o nazwie d. Właściwość jest składnikiem klasy i może być polem lub zmienną instancji która przechowuje dane specyficzne dla instancji klasy. Poprawna odpowiedź zawiera dwie właściwości $b i $c zdefiniowane w klasie jako public. Częstym błędem jest mylenie pojęć metod i właściwości co wynika z braku zrozumienia różnicy między nimi. Metody wykonują operacje na danych obiektu natomiast właściwości przechowują te dane. Zrozumienie tej różnicy jest fundamentem poprawnego stosowania paradygmatu obiektowego w programowaniu i pozwala na bardziej efektywne projektowanie kodu oraz zarządzanie stanem obiektów.

Pytanie 12

Aby poprawnie skomentować linię kodu w języku JavaScript, należy po znakach // wprowadzić komentarz x = Math.max(a,b,c); //

A. w zmiennej x minimalna wartość ze zmiennych a, b, c
B. wybór wartości maksymalnej spośród zmiennych a, b oraz c
C. w zmiennej x maksymalna wartość ze zmiennych a, b, c
D. nieprawidłowe dane
W analizowanej linii kodu JavaScript, wykorzystujemy funkcję Math.max, która służy do określenia maksymalnej wartości spośród podanych argumentów. W tym przypadku, wartości te są reprezentowane przez zmienne a, b oraz c. Zastosowanie funkcji Math.max jest standardem w programowaniu w JavaScript, co pozwala na efektywne przeprowadzenie operacji porównawczych. Użycie operatora przypisania '=' pozwala na zapisanie wyniku operacji do zmiennej x, co z kolei umożliwia dalsze przetwarzanie tej wartości w programie. Przykład użycia tej funkcji wygląda następująco: var x = Math.max(a, b, c);. Warto również zwrócić uwagę na to, że funkcja Math.max zwraca wartości numeryczne, co czyni ją niezastąpioną w przypadkach, gdy potrzebne jest porównanie różnych liczb w celu wyłonienia największej. W kontekście standardów, Math.max jest częścią obiektu Math, który jest wbudowany w JavaScript i podlega ogólnym zasadom ECMAScript. Dlatego znajomość i umiejętność stosowania tej funkcji jest kluczowa dla każdego programisty JavaScript.

Pytanie 13

Które zachowanie w środowisku pracy jest zachowaniem moralnym (etycznym)?

A. przekazywanie rodzinie służbowych materiałów eksploatacyjnych
B. używanie sprzętu biurowego do celów prywatnych
C. przestrzeganie poufności zawodowej
D. udostępnianie znajomym danych osobowych pracowników
Zachowaniem moralnym (etycznym) w pracy jest przestrzeganie POUFNOŚCI zawodowej - nieujawnianie informacji, do których ma się dostęp dzięki wykonywanym obowiązkom. Buduje to zaufanie i chroni dane. Dlatego etyczne jest przestrzeganie poufności zawodowej.

Pytanie 14

Skrypt PHP wyświetla aktualny czas w formacie godzina:minuta:sekunda, na przykład 15:38:20. Czas w tym formacie zostanie uzyskany dzięki funkcji

A. time("G:m:s");
B. time("H:i:s");
C. date("H:i:s");
D. date("G:m:s");
Funkcja date() w PHP jest używana do formatowania daty i czasu w różnych formatach. W przypadku wywołania date("H:i:s"), składa się ona z trzech elementów: 'H' reprezentuje godziny w 24-godzinnym formacie, 'i' to minuty, a 's' to sekundy. Dzięki takiemu formatowaniu, wynik będzie przedstawiał aktualny czas w formacie godzina:minuta:sekunda, co jest powszechnie używane w aplikacjach webowych do wyświetlania czasu. Na przykład, wywołując echo date("H:i:s"); w skrypcie PHP, użytkownik zobaczy aktualny czas na stronie internetowej. Warto również zauważyć, że korzystanie z funkcji date() jest zgodne z najlepszymi praktykami w programowaniu PHP, ponieważ pozwala na łatwe dostosowanie formatu czasu do potrzeb aplikacji i użytkowników. Dodatkowo, przy wdrażaniu systemów, które wymagają precyzyjnego czasu, warto również rozważyć strefy czasowe, co można osiągnąć za pomocą funkcji date_default_timezone_set().

Pytanie 15

Jaki jest efekt wielokrotnego wykonywania kodu PHP?

if (!isset($_COOKIE["ciastko"]))
    $zm = 1;
  else
    $zm = intval($_COOKIE["ciastko"]) + 1;
setcookie("ciastko", $zm);
A. dodanie danych do ciasteczka tylko przy pierwszym wejściu na stronę
B. zapisanie do ciasteczka wartości 1 przy każdym odświeżeniu witryny
C. zliczanie liczby wizyt na stronie
D. pokazanie ciasteczka z zapisanym parametrem
W pytaniu zawarto kilka opcji związanych z działaniem ciasteczek w PHP. Pierwsza z nich mówi o wyświetleniu ciasteczka z zapisaną zmienną co nie jest zgodne z kodem, który nie zawiera żadnej funkcji wyświetlającej jak echo. Ciasteczka służą do przechowywania danych po stronie klienta i mogą być wykorzystywane do wielu celów, ale ich wyświetlenie nie jest bezpośrednim efektem działania kodu. Druga opcja wspomina o zapisaniu danych do ciasteczka tylko przy pierwszym uruchomieniu strony. Jest to częściowa prawda, ponieważ pierwsze uruchomienie inicjuje ciasteczko, ale przy każdej kolejnej wizycie liczba odwiedzin jest aktualizowana a nie pozostaje stała. Ostatnia z niepoprawnych odpowiedzi sugeruje, że za każdym odświeżeniem zapisuje się wartość 1, co jest błędne ponieważ kod zwiększa wartość o 1 przy każdym odświeżeniu strony. Typowym błędem myślowym jest założenie, że ciasteczka są statyczne lub że ich funkcjonalność jest ograniczona do prostego przechowywania danych bez logiki związanej z ich aktualizacją czy modyfikacją w ramach sesji użytkownika. Ciasteczka są elastycznym narzędziem, które może być używane w wielu zaawansowanych scenariuszach, jednak ich manipulacja musi być dobrze zrozumiana by uniknąć nieprawidłowych wniosków czy implementacji.

Pytanie 16

Zakładając, że tablica $tab zawiera liczby naturalne, co program wyświetli?

$liczba = $tab[0];
foreach ($tab as $element)
{
  if ($element > $liczba)
    $liczba = $element;
}
echo $liczba;
A. element tablicy o wartości $tab[0]
B. elementy, które przewyższają zmienną $liczba
C. największy element tablicy
D. najmniejszy element tablicy
Program w tym pytaniu ilustruje proces wyszukiwania największego elementu w tablicy za pomocą pętli foreach. Na początku zmienna $liczba jest inicjalizowana pierwszym elementem tablicy $tab. Następnie program iteruje przez wszystkie elementy tablicy i porównuje każdy z nich z aktualną wartością $liczba. Jeśli bieżący element jest większy niż $liczba, to wartość $liczba jest aktualizowana do tej większej wartości. Dzięki tej logice na końcu pętli $liczba przechowuje największy element z tablicy. Jest to zgodne z powszechnie stosowanym wzorcem projektowym polegającym na iteracyjnej aktualizacji zmiennej przechowującej ekstremalną wartość, w tym przypadku maksymalną. Taka metoda jest skuteczna i efektywna, ponieważ przeszukuje całą tablicę tylko raz, co jest operacją o złożoności czasowej O(n), gdzie n to liczba elementów w tablicy. Podejście to jest stosowane nie tylko w programach edukacyjnych, ale również w rzeczywistych projektach programistycznych, gdzie optymalne przetwarzanie danych jest kluczowe. Dobrą praktyką jest inicjalizacja zmiennej kontrolnej wartością pierwszego elementu tablicy, co unika niepotrzebnego porównywania z nieistotnymi wartościami, np. minus nieskończonością, i jest zgodne z zasadą KISS (Keep It Simple, Stupid).

Pytanie 17

Aby w tabeli praca, tworzonej w języku SQL, dodać do kolumny stawka warunek, który wymusza, aby przyjmowane były jedynie wartości dodatnie, a jednocześnie mniejsze niż 50, należy zastosować zapis

A. … stawka foat CHECK (stawka>0 OR stawka<50.00)
B. … stawka foat CHECK (stawka IN (0, 50.00))
C. … stawka foat CHECK (stawka BETWEEN 0 AND 50.00)
D. … stawka foat CHECK (stawka>0 AND stawka<50.00)
Poprawna odpowiedź to zapis '… stawka foat CHECK (stawka>0 AND stawka<50.00)', ponieważ warunek ten precyzyjnie określa, że wartość w kolumnie 'stawka' musi być większa od zera oraz mniejsza od 50, co oznacza, że akceptowane będą tylko rzeczywiste wartości dodatnie mieszczące się w tym przedziale. Zastosowanie warunku CHECK jest kluczowym elementem w zapewnieniu integralności danych w bazach danych. Dzięki temu, przy wstawianiu lub aktualizacji danych w tabeli 'praca', system zablokuje wszelkie operacje, które nie spełniają tego kryterium, co z kolei zapobiega wprowadzaniu błędnych danych. W praktyce, stosowanie takich warunków w definicji kolumn w SQL jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania baz danych, które kładą nacisk na walidację danych już na poziomie schematu bazy. Przykładowo, jeżeli chcemy zapewnić, aby stawka wynagrodzenia pracowników nie przekraczała określonego limitu, stosowanie CHECK z warunkiem 'stawka<50.00' stanowi efektywny sposób na wymuszenie tej zasady. Tego rodzaju rozwiązania nie tylko poprawiają jakość danych, ale również ułatwiają przyszłe analizy statystyczne oraz raportowanie.

Pytanie 18

Która metoda przesłania danych poufnych z formularza jest NAJBEZPIECZNIEJSZA?

A. metoda POST przez HTTP
B. metoda POST przez HTTPS
C. metoda GET przez HTTP
D. metoda GET przez HTTPS
Najbezpieczniejsze jest połączenie metody POST z protokołem HTTPS. POST przesyła dane w treści żądania (nie w widocznym adresie URL), a HTTPS dodatkowo SZYFRUJE całą transmisję - więc nawet przechwycone dane są nieczytelne. To standard przy logowaniu i płatnościach. Zapamiętaj: POST ukrywa dane w żądaniu, HTTPS je szyfruje - razem dają maksymalne bezpieczeństwo.

Pytanie 19

Kod       SELECT imie, pesel, wiek FROM dane WHERE wiek IN (18,30) spowoduje wybranie

A. imion, numerów PESEL oraz wieku osób w przedziale 18 do 30 lat
B. imion, nazwisk i numerów PESEL osób młodszych niż 18 lat
C. imion, numerów PESEL oraz wieku ludzi mających ponad 30 lat
D. imion, numerów PESEL i wieku osób, które mają 18 lub 30 lat
Pierwsza odpowiedź, która wskazuje na osoby poniżej 18 lat, jest błędna. To zapytanie SQL nie ma na celu wybrania młodszych; przecież filtruje tych, którzy mają 18 lub 30 lat. Co do drugiej odpowiedzi, to sugeruje, jakoby zapytanie wybierało osoby w przedziale od 18 do 30, co też jest pomyłką. Operator IN wskazuje konkretne liczby, a nie przedzial, dlatego w tym przypadku wiek pośredni nie ma miejsca. Trzecia odpowiedź, dotycząca osób powyżej 30 lat, kompletnie nie pasuje, bo nie dotyczy tego, co jest w zapytaniu. Właściwie to nie ma związku między tą składnią SQL a osobami, które mają więcej niż 30 lat. Każda z tych odpowiedzi wynika z niepoprawnego zrozumienia, jakie jest intencja zapytania, które jasno wybiera osoby tylko w dwóch podanych przedziałach. Myślę, że ważne jest, żeby dobrze rozumieć, jak działają operatory w SQL, żeby unikać takich pomyłek i nieporozumień.

Pytanie 20

Który znacznik lub zestaw znaczników nie jest używany do określenia struktury dokumentu HTML?

A. <header>, <footer>
B. <div>
C. <i>, <b>, <u>
D. <section>
Te znaczniki, czyli <i>, <b> i <u>, nie są jakby do tworzenia struktury dokumentu HTML, ale bardziej do formatowania tekstu. Zgodnie z nowymi standardami HTML5, są to elementy semantyczne, które wpływają na to, jak coś wygląda, a nie na to, jak jest zorganizowane. Znacznik <i> używamy, jak chcemy coś napisać kursywą, <b>, żeby coś podkreślić, a <u>, żeby coś podkreślić. Często korzysta się z nich w stylach CSS, ale nie nadają one hierarchii ani kontekstu dokumentu. Jak chcesz wyróżnić jakiś tekst w kontekście kodu czy tytułu rozdziału, lepiej skorzystać z bardziej semantycznych znaczników, jak <em> dla podkreślenia znaczenia albo <strong> dla podkreślenia wagi. W czasach, kiedy dostępność i SEO są coraz ważniejsze, używanie semantycznych elementów to klucz do tworzenia lepszych i bardziej przejrzystych stron.

Pytanie 21

Zastosowanie poniższej kwerendy SQL spowoduje usunięcie

DELETE FROM mieszkania WHERE status=1;
A. rekordów, dla których pole status ma wartość 1, z tabeli mieszkania
B. tabel, w których pole status ma wartość 1, z bazy danych mieszkania
C. pola o nazwie status w tabeli mieszkania
D. tabeli mieszkania z systemu baz danych
Odpowiedź, którą zaznaczyłeś, jest jak najbardziej trafna i dotyczy działania kwerendy SQL, szczególnie polecenia DELETE. W tym przypadku, to DELETE FROM mieszkania WHERE status=1 oznacza, że zamierzamy usunąć wszystkie rekordy z tabeli mieszkania, gdzie status jest równy 1. To jest ważne, bo w zarządzaniu bazami danych kluczowe jest precyzyjne ustalenie, które dane chcemy usunąć. Z mojej perspektywy, przed wykonaniem takiej operacji warto najpierw wykonać zapytanie SELECT z tymi samymi warunkami, żeby zobaczyć, co dokładnie usuniemy. Przykład? Możesz chcieć usunąć mieszkania, które są zarezerwowane lub niedostępne, co może być oznaczone statusem 1. To naprawdę dobra praktyka, bo pozwala na lepsze zarządzanie danymi i na utrzymanie porządku w bazie. A wiesz, co jeszcze? Zawsze warto zrobić kopię zapasową danych przed masowym usuwaniem, żeby nie stracić czegoś ważnego.

Pytanie 22

W tabeli mieszkancy znajdują się dane o osobach z całego kraju. Aby ustalić, ile unikalnych miast występuje w tej tabeli, trzeba zapisać kwerendę

A. SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy;
B. SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkancy;
C. SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy DISTINCT;
D. SELECT COUNT(DISTINCT miasto) FROM mieszkancy;
Wybór odpowiedzi, która polega na użyciu tylko funkcji COUNT, jak w "SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy;" nie jest najlepszy. To zapytanie zlicza wszystkie wystąpienia miast, w tym duplikaty, więc dostajesz łączną liczbę wierszy w kolumnie 'miasto', a to nie pokazuje, ile tak naprawdę jest unikalnych miejscowości. Moim zdaniem, ta pomyłka może prowadzić do złych wniosków, bo nie uwzględniasz różnorodności danych. Użycie DISTINCT, na przykład w "SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkancy;", też nie daje ci liczby unikalnych miast, tylko listę ich. Niektórzy mogą myśleć, że wystarczy wylistować unikalne wartości, żeby wiedzieć, ile ich jest, ale to błędne podejście do zliczania. A ta odpowiedź "SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy DISTINCT;" jest też niepoprawna, bo nie możesz używać DISTINCT w takim kontekście. Z doświadczenia wiem, że zrozumienie zasad dotyczących funkcji agregujących i filtrujących w SQL jest naprawdę kluczowe, jeśli chcesz dobrze zarządzać danymi i prowadzić sensowne analizy. Dlatego warto zastanowić się nad tym, jak używasz tych funkcji, żeby uniknąć typowych błędów przy interpretacji wyników zapytań w bazach danych.

Pytanie 23

Jaką rozdzielczość ma standard HDTV (Full HD)?

A. 704×576 px
B. 720×480 px
C. 1280×1024 px
D. 1920×1080 px
Standard HDTV w wariancie Full HD (1080p) ma rozdzielczość 1920 × 1080 pikseli w proporcjach 16:9. Dlatego Full HD to 1920 × 1080.

Pytanie 24

W kodzie CSS użyto stylizacji dla elementu listy, a żadne inne reguły CSS nie zostały ustalone. To zastosowane formatowanie spowoduje, że

Ilustracja do pytania
A. tekst wszystkich elementów, którym nadano id „hover”, będzie w kolorze Maroon
B. kolor Maroon obejmie co drugi element listy
C. po najechaniu myszką na element listy, kolor tekstu zmieni się na Maroon
D. tekst wszystkich elementów listy będzie miał kolor Maroon
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ selektor CSS li:hover odnosi się do elementów listy, które zmieniają swój styl po najechaniu kursorem. W tym przypadku zmiana dotyczy koloru tekstu, który stanie się maroon. Selektor :hover jest pseudoklasą w CSS, która odpowiada za zmiany stylu elementu, gdy użytkownik umieści nad nim kursor. Jest to powszechnie stosowana technika w projektowaniu interaktywnych i przyjaznych dla użytkownika stron internetowych, umożliwiająca na przykład wizualne podkreślenie linków lub elementów menu. Dzięki zastosowaniu takiego selektora, projektanci mogą tworzyć dynamiczne efekty, które reagują na działania użytkownika, co zwiększa atrakcyjność wizualną i funkcjonalność strony. Dobre praktyki zalecają używanie pseudoklas jak :hover do poprawy interakcji użytkownika z interfejsem, a także do zapewnienia spójności z innymi elementami strony, które mogą również reagować na najechanie kursorem. Warto także pamiętać o dostępności, zapewniając alternatywne sposoby na interakcję z elementami, np. dla urządzeń dotykowych.

Pytanie 25

W CSS zastosowano regułę: float:left; dla bloku. Jakie będzie jej zastosowanie?

A. wyrównanie tekstu do lewej strony
B. umieszczanie bloków jeden pod drugim
C. ustawienie bloku na lewo względem innych
D. dopasowanie elementów tabeli do lewej krawędzi
Reguła CSS 'float: left;' jest kluczowym narzędziem do zarządzania układem elementów na stronach internetowych. Gdy zastosujemy tę regułę do bloku, powoduje to, że blok zostaje przesunięty do lewej strony swojego kontenera, co pozwala na przyleganie innych elementów po prawej stronie. Przykładowo, jeżeli mamy obrazek jako blok z regułą 'float: left;', tekst umieszczony obok tego obrazka będzie 'przeplatał' się z nim, co jest często wykorzystywane w projektowaniu stron dla uzyskania efektu estetycznego i funkcjonalnego. Stosowanie floata jest zgodne z dobrymi praktykami CSS, ale należy pamiętać, że może prowadzić do problemów z układem, szczególnie w przypadku elementów o różnej wysokości. Aby zniwelować efekty uboczne, często stosuje się regułę 'clear', aby kontrolować przepływ elementów. Warto również zwrócić uwagę, że w nowoczesnym CSS często zyskują na znaczeniu flexbox i grid, które oferują bardziej elastyczne i wydajne metody układania elementów, jednak 'float' nadal pozostaje istotnym narzędziem w arsenale front-end developera.

Pytanie 26

Który z atrybutów obrazu jest niezbędny w znaczniku

<img src="nowa_lektura.jpg" ...>
aby ułatwić korzystanie ze strony użytkownikom z niepełnosprawnością narządu wzroku?
A. align="middle"
B. "height="42" width="42"
C. alt="technik informatyk"
D. usemap="#lekturamap"
W tym zadaniu chodziło o dostępność stron WWW dla osób z niepełnosprawnością narządu wzroku, czyli o to, jak strona współpracuje z czytnikami ekranu i innymi technologiami asystującymi. Wiele osób intuicyjnie skupia się na wizualnych właściwościach obrazka, takich jak wyrównanie, rozmiar czy mapy odsyłaczy, bo to widać od razu w przeglądarce. Problem w tym, że dla użytkownika niewidomego te wizualne parametry nie mają większego znaczenia – dla niego liczy się opis i funkcja elementu, którą czytnik ekranu potrafi odczytać. Atrybut align="middle" dotyczy tylko sposobu wyrównania obrazu na stronie. Kiedyś był częściej używany w starym HTML, dziś jest w zasadzie przestarzały i zgodnie z dobrymi praktykami powinno się go zastępować stylami CSS. Nie wnosi on żadnej informacji semantycznej, niczego nie opisuje, jedynie zmienia położenie elementu na ekranie. Czytnik ekranu nie zyska z niego żadnej treści, którą mógłby przekazać użytkownikowi. Atrybut usemap="..." służy do powiązania obrazu z tzw. mapą odsyłaczy, czyli zdefiniowanymi obszarami klikanymi na grafice. To jest technicznie ciekawa funkcja, ale znowu – ona nie opisuje, co jest na obrazku ani jaką ten obraz pełni rolę. Bez poprawnego tekstu alternatywnego taka mapa może być wręcz trudniejsza do obsługi dla osoby korzystającej z klawiatury i czytnika, bo ma wiele aktywnych pól, ale brak kontekstu. Rozmiar obrazu, ustawiany przez height="..." i width="...", wpływa tylko na sposób wyświetlania w przeglądarce: ile pikseli ma mieć szerokość i wysokość. Z mojego doświadczenia wielu uczniów myśli, że skoro obraz będzie większy lub mniejszy, to może będzie „czytelniejszy”, a więc jakby bardziej dostępny. Dla osoby, która nie widzi, nie ma to żadnego znaczenia – czytnik ekranu nie odczytuje rozmiarów obrazu jako opisu. Takie myślenie jest typowym błędem: mylimy komfort wizualny użytkownika widzącego z dostępnością dla użytkownika niewidomego. Kluczowe w dostępności jest dostarczenie równoważnej informacji w formie tekstu, a nie tylko ładne ustawienie grafiki. W standardach WCAG i zaleceniach W3C jednoznacznie podkreśla się, że każdy istotny obraz powinien mieć odpowiedni atrybut alt. Pozostałe atrybuty, choć czasem przydatne w projektowaniu layoutu lub nawigacji graficznej, nie zastąpią tekstu alternatywnego. Dlatego, kiedy myślisz o użytkownikach z niepełnosprawnością wzroku, najpierw zadbaj o sensowny alt, a dopiero potem o wyrównanie, rozmiar czy bardziej zaawansowane funkcje grafiki.

Pytanie 27

Zamieszczony kod HTML formularza zostanie wyświetlony przez przeglądarkę w sposób:

<form>
stanowisko: <input type="text"> <br>
obowiązki: <br>
<input type="checkbox" name="obowiazki1" value="1" disabled checked> sporządzanie dokumentacji<br>
<input type="checkbox" name="obowiazki2" value="2" checked>pisanie kodu<br>
<input type="checkbox" name="obowiazki3" value="3">testy oprogramowania<br>
</form>
Ilustracja do pytania
A. C
B. A
C. B
D. D
Poprawna odpowiedź to forma, w której przeglądarka wyświetli treść formularza, uwzględniając zarówno etykiety, jak i wszystkie zaznaczone opcje. W tym przypadku, po wypełnieniu formularza, użytkownik zobaczy: "stanowisko: obowiązki: sporządzanie dokumentacji pisanie kodu testy oprogramowania". Kluczowym aspektem jest to, że w formularzu użyto atrybutu 'disabled' dla pierwszego checkboxa, co oznacza, że nie będzie on mógł zostać odznaczony przez użytkownika, ale mimo to jego etykieta zostanie wyświetlona. Przeglądarki internetowe renderują formularze na podstawie struktury HTML, a to, co jest niewidoczne dla użytkownika (checkboxy, które są odznaczone lub zablokowane), nie wpływa na wyświetlanie tekstowych etykiet. Zgodnie z zasadami dostępności i użyteczności, ważne jest, aby użytkownik miał pełny wgląd w dostępne opcje, co poprawia interakcję z formularzem. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania interfejsów użytkownika, które promują przezroczystość i jasność w komunikacji z użytkownikiem.

Pytanie 28

Jaki wynik wyświetli poniższy fragment kodu JavaScript?

x='Powodzenia na egzaminie';
z=x.substring(3,9);
y=z.substring(2,4);
document.write(y);
A. owodzeni
B. ze
C. wo
D. wodzenia
W przedstawionym kodzie JavaScript użyto funkcji substring aby wyodrębnić fragmenty tekstu z ciągu znaków. Początkowa zmienna x zawiera tekst Powodzenia na egzaminie. Pierwsza funkcja x.substring(3,9) zwraca fragment tekstu zaczynający się od indeksu 3 do 8 włącznie co daje fragment wodzen. Wartość ta jest przypisana do zmiennej z. Następnie funkcja z.substring(2,4) wyodrębnia fragment zaczynający się od indeksu 2 do 3 włącznie z tego nowego ciągu wodzen co daje rezultat ze. Wynik ten zostanie wypisany na ekranie przez document.write(y). Praktyczne zastosowanie metody substring polega na manipulacji tekstem co jest powszechne w web development np. do parsowania danych tekstowych lub przygotowania tekstu do wyświetlenia. Dobre praktyki obejmują użycie substring do przetwarzania danych wejściowych np. w formularzach czy przekształcanie danych użytkownika. Ważne jest zrozumienie indeksowania od zera oraz poprawne określenie zakresu aby uniknąć błędów logicznych w kodzie. W kontekście substringu warto pamiętać że drugi parametr jest ekskluzywny co oznacza że nie jest uwzględniany w wyniku. Takie detale są kluczowe dla programistów aby efektywnie zarządzać danymi tekstowymi w różnorodnych zastosowaniach.

Pytanie 29

Zaproponowany blok ilustruje operację

Ilustracja do pytania
A. realizacji zadania w pętli
B. wykorzystania wcześniej zdefiniowanej procedury lub funkcji
C. załadowania lub przedstawienia danych
D. podjęcia decyzji
Zastosowanie gotowej procedury lub funkcji odnosi się do sytuacji, w której programista korzysta z wcześniej zdefiniowanego zestawu instrukcji, które wykonują określone zadanie. Jest to kluczowy aspekt programowania proceduralnego i modularyzacji kodu, ale nie wiąże się bezpośrednio z podejmowaniem decyzji, chyba że te funkcje zawierają wewnętrzne warunki. Wczytanie lub wyświetlenie danych to operacje wejścia-wyjścia, które polegają na interakcji z użytkownikiem lub systemem plików. Choć mogą one być częścią logicznego przepływu programu, nie obejmują one decyzyjności jako swojej podstawowej funkcji. Zadania w pętli, takie jak iteracje za pomocą for czy while, umożliwiają wykonywanie zestawu instrukcji wielokrotnie, dopóki dany warunek jest spełniony. Są one istotne w kontekście operacji powtarzalnych, ale również nie spełniają kryterium podejmowania decyzji w znaczeniu przedstawionym w tym pytaniu. Typowe nieporozumienie polega na tym, że pętle mogą zawierać decyzje, jednak to nie one same stanowią mechanizm decyzyjny, tylko raczej wykorzystują go do kontrolowania liczby iteracji. Podjęcie decyzji jest więc odrębną, fundamentalną czynnością w programowaniu, umożliwiającą dynamiczność i elastyczność kodu poprzez warunkowe sterowanie przepływem programu.

Pytanie 30

Aby wykorzystać skrypt znajdujący się w pliku przyklad.js, konieczne jest połączenie go ze stroną przy użyciu kodu

A. <script src="przyklad.js"></script>
B. <script>przyklad.js</script>
C. <script link="przyklad.js"></script>
D. <link rel="script" href="przyklad.js">
Odpowiedź <script src="przyklad.js"></script> jest naprawdę na miejscu, bo użycie atrybutu 'src' w znaczniku <script> to taki standardowy sposób dołączania zewnętrznych skryptów JS do HTML-a. Atrybut 'src' mówi przeglądarce, gdzie znaleźć ten skrypt, więc może go załadować i wykonać. Dzięki temu, skrypt z pliku 'przyklad.js' wchodzi w interakcję ze stroną i może dodawać różne funkcje, jak na przykład reagowanie na działania użytkownika czy manipulowanie elementami na stronie. Pamiętaj, że najlepiej dołączać skrypty na końcu dokumentu, zaraz przed </body>, bo wtedy cała zawartość strony ładuje się najpierw. Warto też pomyśleć o atrybucie 'defer' lub 'async', żeby lepiej zoptymalizować ładowanie skryptów i nie blokować renderowania strony. Na przykład, <script src="przyklad.js" defer></script> pozwoli na asynchroniczne ładowanie, co z pewnością poprawia wydajność.

Pytanie 31

W jaki sposób będzie uporządkowana lista stworzona z wszystkich kolumn tabeli uczniowie, obejmująca uczniów o średniej wyższej niż 5, która zostanie zwrócona jako rezultat przedstawionego zapytania?

SELECT *
FROM uczniowie
WHERE srednia > 5
ORDER BY klasa DESC;
A. Malejąco według parametru srednia
B. Rosnaco według parametru srednia
C. Malejąco według parametru klasa
D. Rosnąca według parametru klasa
Zapytanie SQL zawiera klauzulę ORDER BY klasa DESC co wskazuje że sortowanie odbywa się malejąco według kolumny klasa Niepoprawne odpowiedzi sugerują różne podejścia do sortowania które nie są zgodne z rzeczywistym działaniem zapytania Po pierwsze sortowanie malejąco według parametru średnia oznaczałoby że rekordy są uporządkowane od najwyższej do najniższej wartości średniej co nie jest prawdą dla tego zapytania ponieważ używamy ORDER BY klasa a nie srednia Po drugie sortowanie rosnąco według średniej oznaczałoby uporządkowanie od najniższej do najwyższej wartości średniej co nie jest objęte żadnym aspektem tego zapytania Trzecią błędną koncepcją jest sortowanie rosnąco według klasy co oznaczałoby że wyniki są uporządkowane od najniższej do najwyższej wartości klasy jednak zapytanie wyraźnie specyfikuje malejące sortowanie DESC co jest przeciwieństwem sortowania rosnącego Takie niepoprawne odpowiedzi mogą wynikać z braku zrozumienia funkcji klauzuli ORDER BY oraz różnic między DESC a ASC Typowym błędem jest założenie że sortowanie zawsze odbywa się według parametru który jest przedmiotem filtrowania w klauzuli WHERE co nie jest regułą w języku SQL Istotne jest zrozumienie że klauzula WHERE ogranicza wyniki do tych które spełniają określone warunki podczas gdy ORDER BY określa kolejność wyświetlania tych wyników Uważne analizowanie struktury i składni zapytań SQL jest kluczowe w unikaniu takich błędów

Pytanie 32

Co należy zrobić przed rozpoczęciem pętli, by zapewnić poprawne działanie przedstawionego kodu JavaScript?

var text;
for( var i = 0; i < tab.length; i++){
    text += tab[i] + "<br>";
}
A. Zadeklarować zmienną i
B. Zainicjować zmienną text
C. Sprawdzić rozmiar tabeli tab
D. Zweryfikować, czy text ma typ string
Zainicjowanie zmiennej text przed użyciem jej w kodzie JavaScript jest kluczowe dla uniknięcia błędów runtime. W analizowanym kodzie zmienna text jest używana do przechowywania i modyfikacji danych stringowych w pętli. Bez wcześniejszej inicjalizacji, np. text = '', próba konkatenacji wartości do zmiennej text prowadziłaby do błędu, gdyż zmienna ta nie miałaby początkowej wartości. Zainicjowanie zmiennej jako pustego stringa jest dobrym przykładem praktyki programistycznej, która zapobiega nieoczekiwanym błędom i zapewnia, że zmienna ma przewidywalny stan początkowy przed rozpoczęciem operacji na niej. Taka inicjalizacja jest również zgodna z zasadą defensywnego programowania gdzie staramy się zminimalizować ryzyko wystąpienia błędów poprzez odpowiednie przygotowanie danych przed ich użyciem. W praktyce, inicjalizacja zmiennych jest częścią dobrych standardów programistycznych i pomaga w utrzymywaniu czytelności i niezawodności kodu, co jest szczególnie istotne w projektach zespołowych oraz dużych aplikacjach.

Pytanie 33

Który ze znaczników HTML NIE służy do formatowania tekstu?

A. <sub>
B. <em>
C. <div>
D. <strong>
Znacznik <div> to uniwersalny pojemnik blokowy - grupuje elementy w sekcję, którą można wspólnie ostylować czy spozycjonować, ale sam w żaden sposób nie zmienia wyglądu tekstu. Pozostałe znaczniki dotyczą właśnie formatowania treści: <em> i <strong> nadają tekstowi znaczenie (i domyślnie kursywę oraz pogrubienie), a <sub> tworzy indeks dolny. Dlatego do formatowania tekstu NIE służy <div>.

Pytanie 34

$z = mysqli_query($db, "SELECT ulica, miasto, kod_pocztowy FROM adresy");
$a = mysqli_fetch_row($z);
echo "$a[1], $a[2]";
W języku PHP zapisano fragment kodu działającego na bazie MySQL. Jego zadaniem jest wypisanie
A. ulicy i miasta z pierwszego zwróconego rekordu
B. miasta i kodu pocztowego z pierwszego zwróconego rekordu
C. ulicy i miasta ze wszystkich zwróconych rekordów
D. miasta i kodu pocztowego ze wszystkich zwróconych rekordów
Kod PHP wykonuje zapytanie do bazy danych przy użyciu funkcji mysqli_query co powoduje pobranie wszystkich rekordów z kolumn ulica miasto i kod_pocztowy z tabeli adresy jednak funkcja mysqli_fetch_row pobiera tylko pierwszy rekord z wynikowego zbioru danych. Jest to kluczowy aspekt ponieważ mysqli_fetch_row nie iteruje automatycznie przez wszystkie rekordy co jest częstym błędem w interpretacji działania tej funkcji. Często mylnie zakłada się że funkcja echo w połączeniu z pętlą może obsłużyć cały zestaw danych co w kontekście tego kodu nie ma miejsca ponieważ pętla nie została użyta. Zrozumienie działania funkcji takich jak mysqli_fetch_row jest kluczowe dla poprawnego przetwarzania danych z bazy. Indeksowanie w tablicach wynikowych zaczyna się od zera dlatego też $a[1] i $a[2] odnoszą się do drugiego i trzeciego elementu tablicy a nie pierwszego i drugiego co również jest częstym źródłem błędów wśród początkujących programistów. Ponadto brak zrozumienia że echo wypisuje wartości z jednego rekordu a nie wszystkich może prowadzić do błędnych założeń w projektowaniu logiki aplikacji. Aby uzyskać dane ze wszystkich rekordów konieczne byłoby zastosowanie pętli takiej jak while która iterowałaby przez cały zbiór wyników co pokazuje różnicę w podejściu między pobieraniem pojedynczego rekordu a całego zestawu danych. Zrozumienie tych koncepcji jest istotne dla efektywnego i bezpiecznego korzystania z bazy danych w aplikacjach PHP i pozwala na unikanie typowych błędów związanych z przetwarzaniem rekordów z bazy danych. Dokładne zrozumienie struktury tablic wynikowych i sposobu ich przetwarzania jest niezbędne do rozwijania wydajnych i bezpiecznych aplikacji webowych. Warto również pamiętać o zabezpieczeniach takich jak użycie przygotowanych zapytań SQL by uniknąć ataków typu SQL Injection co jest istotnym aspektem tworzenia aplikacji bezpiecznych i odpornych na próby nieautoryzowanego dostępu.

Pytanie 35

Na podstawie relacji przedstawionej na ilustracji, można stwierdzić, że jest to relacja

Ilustracja do pytania
A. jeden do jednego, gdzie obie tabele mają przypisane klucze obce
B. jeden do wielu, gdzie kluczem obcym jest pole w tabeli uslugi
C. wiele do wielu pomiędzy kluczami głównymi obu tabel
D. jeden do wielu, gdzie kluczem obcym jest pole w tabeli kadra
Relacja jeden do wielu, gdzie kluczem obcym jest pole w tabeli uslugi, jest poprawna, ponieważ reprezentuje typową praktykę w projektowaniu baz danych, gdzie wiele rekordów w jednej tabeli (uslugi) jest powiązanych z jednym rekordem w innej tabeli (kadra). W tym przypadku, kolumna kadra_id w tabeli uslugi pełni rolę klucza obcego, który wskazuje na klucz główny (id) w tabeli kadra. Takie podejście jest szeroko stosowane w zarządzaniu relacjami pomiędzy danymi, umożliwiając efektywne przechowywanie i odwoływanie się do powiązanych rekordów. Przykładowo, w systemie usługowym, jedna osoba może być odpowiedzialna za wiele różnych usług, co jest wizualizowane przez tę konstrukcję. W praktyce pozwala to na łatwe aktualizacje danych kadry bez konieczności zmian w tabeli usług, co jest zgodne z zasadami normalizacji danych i zwiększa spójność oraz integralność danych. Tego typu relacje są fundamentem dla operacji typu JOIN w SQL, które umożliwiają łączenie danych z różnych tabel na podstawie wspólnych wartości kluczy obcych, co jest kluczowe dla wydajnego przetwarzania zapytań w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 36

Jakie zadanie wykonuje funkcja agregująca AVG w poniższym zapytaniu?

SELECT AVG(cena) FROM uslugi;
A. wyznaczyć największą cenę za usługi
B. zsumować ceny wszystkich usług
C. sprawdzić, ile usług znajduje się w tabeli
D. obliczyć średnią arytmetyczną cen wszystkich usług
Dobra robota z odpowiedzią! Funkcja AVG w SQL służy do obliczania średniej z wartości w danej kolumnie, tutaj mamy kolumnę 'cena' w tabeli 'uslugi'. Korzystając z AVG, możesz łatwo dowiedzieć się, jaki jest średni koszt usług, co jest mega pomocne w analizowaniu wydatków. Moim zdaniem, średnia arytmetyczna ma spore znaczenie w raportach finansowych, przy podejmowaniu decyzji w biznesie i śledzeniu trendów rynkowych. Fajnie jest też wiedzieć, że ta funkcja ignoruje wartości NULL, co sprawia, że wyniki są bardziej wiarygodne, kiedy nie wszystkie usługi mają podane ceny. Warto pamiętać, że najlepiej używać funkcji agregujących z klauzulami GROUP BY, żeby móc dokładniej analizować, na przykład średnie ceny w różnych kategoriach usług.

Pytanie 37

Podana linia kodu została napisana w języku?

document.getElementById("paragraf1").innerHTML = wynik;
A. C#
B. PHP
C. Python
D. JavaScript
Odpowiedź JavaScript jest prawidłowa, ponieważ linia kodu, którą przedstawiono, wykorzystuje standardową metodę DOM (Document Object Model) do dynamicznej manipulacji zawartością HTML. W kodzie 'document.getElementById("paragraf1").innerHTML = wynik;' funkcja 'getElementById' służy do odnajdywania elementu HTML o identyfikatorze 'paragraf1'. Następnie, przypisanie wartości zmiennej 'wynik' do 'innerHTML' tego elementu zmienia jego zawartość tekstową. JavaScript jest głównym językiem do tworzenia interaktywnych stron internetowych i umożliwia programistom tworzenie dynamicznych funkcjonalności. Przykład praktycznego użycia to sytuacja, gdy na stronie internetowej chcemy wyświetlić obliczone wyniki w czasie rzeczywistym, np. w aplikacjach kalkulatorów online. W kontekście standardów branżowych, używanie DOM do manipulacji elementami HTML w JavaScript jest uważane za dobrą praktykę, a jego znajomość jest niezbędna dla każdego web developera.

Pytanie 38

Aby utworzyć relację jeden-do-wielu, w tabeli po stronie „wiele” należy zdefiniować:

A. klucz obcy wskazujący na klucz podstawowy tabeli po stronie „jeden”
B. klucz sztuczny odnoszący się do kluczy podstawowych obu tabel
C. klucz obcy wskazujący na klucz obcy tabeli po stronie „jeden”
D. klucz podstawowy wskazujący na klucz podstawowy tabeli po stronie „jeden”
W relacji jeden-do-wielu jeden rekord tabeli „jeden” łączy się z wieloma rekordami tabeli „wiele”. Powiązanie tworzy się przez dodanie po stronie „wiele” klucza obcego, który wskazuje na klucz podstawowy tabeli po stronie „jeden”. Dzięki temu każdy rekord podrzędny wie, do którego rekordu nadrzędnego należy. Dlatego poprawna jest definicja klucza obcego wskazującego na klucz podstawowy strony „jeden”.

Pytanie 39

Aby w MySQL nadać użytkownikowi prawo do nadawania i modyfikowania uprawnień innym użytkownikom, należy użyć klauzuli:

A.
FLUSH PRIVILEGES
B.
ALL PRIVILEGES
C.
GRANT OPTION
D.
TRIGGER
Klauzula WITH GRANT OPTION dodana do polecenia GRANT daje użytkownikowi prawo przekazywania innym tych uprawnień, które sam otrzymał. Np. GRANT SELECT ON baza.* TO jan WITH GRANT OPTION pozwala Janowi nadawać SELECT kolejnym osobom. Dlatego do delegowania uprawnień służy GRANT OPTION.

Pytanie 40

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmiana jasności zdjęć.
B. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
C. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
D. Przenikanie zdjęć.
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.