Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik elektryk
Kwalifikacja: ELE.05 - Eksploatacja maszyn, urządzeń i instalacji elektrycznych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 16:12
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 16:22

Egzamin niezdany

Wynik: 13/40 punktów (32,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Kto powinien sporządzać plany okresowych kontroli i napraw instalacji elektrycznej w budynku mieszkalnym?

A. Urząd dozoru technicznego.

B. Dostawca energii elektrycznej.

C. Użytkownicy lokali.

D. Właściciel lub zarządca budynku.

Właściciel lub zarządca budynku ma prawny i techniczny obowiązek organizowania okresowych kontroli oraz planowania napraw instalacji elektrycznej. Wynika to z przepisów prawa budowlanego i ogólnych zasad eksploatacji obiektów budowlanych – to właśnie właściciel/zarządca odpowiada za zapewnienie bezpiecznego użytkowania budynku. W praktyce oznacza to, że to on zleca uprawnionemu elektrykowi lub firmie z odpowiednimi kwalifikacjami wykonanie przeglądów, pomiarów ochronnych, oględzin rozdzielnic, sprawdzenie stanu przewodów, osprzętu, zabezpieczeń nadprądowych i różnicowoprądowych. Moim zdaniem to sensowne, bo ktoś musi ponosić odpowiedzialność całościową, a nie rozmywać ją na lokatorów czy inne instytucje. Dobrym standardem jest prowadzenie harmonogramu przeglądów (np. co 5 lat, a w niektórych przypadkach częściej), protokołów z pomiarów oraz planu usuwania usterek w określonych terminach. Zarządca powinien też reagować na zgłoszenia mieszkańców – np. często wybijające zabezpieczenia, iskrzenie w gniazdku, przegrzewające się przewody – i wpisywać takie rzeczy do planu napraw. W profesjonalnie zarządzanych budynkach tworzy się nawet budżet na modernizacje instalacji, wymianę starych przewodów aluminiowych na miedziane, dostosowanie instalacji do aktualnych norm i zwiększonych obciążeń. Dobre praktyki branżowe mówią jasno: lokator może zgłosić problem, elektryk może doradzić rozwiązanie, ale decyzję i organizację działań bierze na siebie właściciel lub zarządca, bo to on odpowiada cywilnie i często karnie za stan techniczny instalacji.

Pytanie 2

Na przedstawionym schemacie obwodu elektrycznego symbol I_L oznacza

A. geometryczną sumę prądów rezystora i kondensatora.

B. geometryczną różnicę prądów rezystora i cewki.

C. prąd płynący przez cewkę.

D. prąd płynący przez kondensator.

Symbol IL na takim schemacie oznacza prąd płynący przez cewkę indukcyjną L, czyli gałąź indukcyjną obwodu. Widać to po umiejscowieniu strzałki i indeksie „L”, który w elektrotechnice standardowo odnosi się do indukcyjności (L – od „inductance”). Na rysunku masz obwód równoległy RLC: przez rezystor płynie prąd IR, przez cewkę IL, a przez kondensator IC. Całkowity prąd źródła I jest geometryczną sumą wektorową tych trzech prądów, ale każdy z nich opisujemy osobnym symbolem. W praktyce, np. przy analizie układów zasilania, filtrów RLC, dławików w obwodach kompensacji mocy biernej czy w przetwornicach, bardzo ważne jest osobne śledzenie prądu cewki, bo jest on przesunięty w fazie względem napięcia o około 90° (w idealnym przypadku opóźniony). Od tego zależy charakter mocy biernej (indukcyjnej) i obciążenie źródła. W dokumentacji technicznej i zgodnie z typowymi normami rysunków schematowych przyjęło się, że indeks dolny odpowiada elementowi: IR – prąd rezystora, IL – prąd cewki, IC – prąd kondensatora. Moim zdaniem warto się do tego przyzwyczaić, bo ułatwia to czytanie praktycznie każdej dokumentacji, od prostych schematów szkolnych, aż po projekty instalacji i układów automatyki w przemyśle.

Pytanie 3

Inspekcje instalacji u odbiorców energii elektrycznej powinny być realizowane nie rzadziej niż co

A. 5 lat

B. 3 lata

C. miesiąc

D. rok

Odpowiedź "5 lat" jest zgodna z wymaganiami określonymi w polskich przepisach dotyczących eksploatacji i utrzymania instalacji elektrycznych. Zgodnie z normą PN-IEC 60364 oraz wytycznymi URE (Urząd Regulacji Energetyki), okresowe oględziny instalacji u odbiorców mocy powinny być przeprowadzane nie rzadziej niż co pięć lat. Taki cykl przeglądów ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa użytkowników, identyfikację potencjalnych usterek oraz utrzymanie instalacji w odpowiednim stanie technicznym. Przykładowo, regularne przeglądy mogą pomóc w wykryciu uszkodzeń izolacji kabli czy awarii zabezpieczeń, co w dłuższej perspektywie może zapobiec poważniejszym awariom oraz obniżyć ryzyko pożarów. W praktyce, wiele firm stosuje systemy zarządzania utrzymaniem ruchu, w których terminy przeglądów są udokumentowane i monitorowane, co sprzyja lepszemu zarządzaniu bezpieczeństwem energetycznym. Ostatnie badania pokazują, że zaniechanie regularnych przeglądów może prowadzić do wzrostu liczby awarii oraz zwiększenia kosztów napraw, dlatego przestrzeganie pięcioletniego cyklu przeglądów jest kluczowe.

Pytanie 4

W szlifierce uszkodzony został wirnik. Na rysunku z dokumentacji techniczno-ruchowej jest on oznaczony numerem

A. 35

B. 9

C. 12

D. 50

Odpowiedź 9 jest prawidłowa, ponieważ na załączonym rysunku z dokumentacji techniczno-ruchowej szlifierki wirnik został oznaczony numerem 9. Wirnik jest kluczowym elementem silnika elektrycznego, którego właściwe funkcjonowanie jest niezbędne dla prawidłowej pracy szlifierki. Wirnik, obracając się, wytwarza pole elektromagnetyczne, które napędza obrót narzędzia szlifierskiego. Zrozumienie oznaczeń w dokumentacji technicznej jest niezbędne dla efektywnej diagnostyki i konserwacji maszyn. W praktyce, gdy dochodzi do uszkodzenia wirnika, konieczne jest jego dokładne zidentyfikowanie w dokumentacji, co umożliwia szybkie zamówienie odpowiednich części zamiennych i wykonanie naprawy. Warto również pamiętać, że zgodnie z normami branżowymi, regularne przeglądy i konserwacja wirników w urządzeniach szlifierskich są kluczowe dla zapewnienia ich długowieczności oraz bezpieczeństwa użytkowania. W przypadku problemów z wirnikiem, jego wymiana powinna być przeprowadzana zgodnie z zaleceniami producenta, co pozwoli na uniknięcie dalszych uszkodzeń oraz gwarancji efektywności działania szlifierki.

Pytanie 5

Jak często powinny być przeprowadzane okresowe kontrole użytkowe instalacji elektrycznej w budynku jednorodzinnym, minimalnie raz w czasie?

A. 6 lat

B. 8 lat

C. 5 lat

D. 4 lata

Okresowe badania eksploatacyjne sieci elektrycznej w domach jednorodzinnych są kluczowym elementem zapewnienia ich bezpieczeństwa i sprawności. Zgodnie z obowiązującymi normami, szczególnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury oraz normami PN-IEC 60364 i PN-EN 61010, przeglądy te powinny być przeprowadzane co 5 lat. W praktyce, regularne kontrole umożliwiają wczesne wykrywanie potencjalnych usterek, takich jak uszkodzenia izolacji, niewłaściwe połączenia czy degradacja elementów systemu elektrycznego. Na przykład, w przypadku starych instalacji, działanie na granicy normy może prowadzić do przegrzewania się przewodów, co stwarza ryzyko pożaru. Dlatego ważne jest, aby użytkownicy domów jednorodzinnych byli świadomi tego obowiązku i zapewniali odpowiednie przeglądy w ustalonych interwałach. Dodatkowo, w miarę starzejących się instalacji, może być konieczne zwiększenie częstotliwości badań, co podkreśla znaczenie odpowiedzialnego zarządzania systemem elektrycznym w domu.

Pytanie 6

Które z wymienionych czynności przy instalacjach elektrycznych do 1 kV wymagają wydania polecenia?

A. Codzienne, określone w instrukcji eksploatacji.

B. Związane z ratowaniem urządzeń przed zniszczeniem.

C. Okresowe, określone w planie przeglądów.

D. Związane z ratowaniem zdrowia i życia ludzkiego.

W wielu zakładach i szkołach technicznych powtarza się schematyczne myślenie, że polecenie trzeba wydawać zawsze, gdy coś się robi przy instalacji elektrycznej, albo odwrotnie – tylko w sytuacjach ekstremalnych, typu ratowanie życia czy sprzętu. To prowadzi do nieporozumień. Podstawowa zasada przy instalacjach do 1 kV jest taka, że polecenie ma porządkować planowe prace eksploatacyjne i zapewniać nadzór nad nimi, a nie zastępować zdrowy rozsądek w sytuacjach nagłych. Codzienne czynności eksploatacyjne, opisane w instrukcji obsługi, jak np. wizualne oględziny tablic, sprawdzanie sygnalizacji, resetowanie zabezpieczenia po zadziałaniu (oczywiście zgodnie z procedurą) czy obsługa łączników, są wykonywane na tyle często i są na tyle rutynowe, że nie wymagają każdorazowego wystawiania polecenia. Wymagają natomiast przeszkolenia, uprawnień i znajomości instrukcji eksploatacji. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro coś jest zapisane w instrukcji, to wydaje się „ważne”, więc ludzie automatycznie kojarzą to z poleceniem. Tymczasem instrukcja określa sposób wykonywania pracy, a polecenie – fakt zlecenia konkretnego zadania w określonym miejscu i czasie. Jeszcze częściej myli się polecenie z działaniem w sytuacjach awaryjnych. Gdy chodzi o ratowanie zdrowia lub życia, nikt nie będzie czekał na formalne polecenie pisemne – priorytetem jest natychmiastowe działanie zgodne z zasadami pierwszej pomocy i bezpieczeństwa, np. szybkie wyłączenie zasilania, odciągnięcie poszkodowanego z zachowaniem własnego bezpieczeństwa, wezwanie pogotowia. Podobnie przy ratowaniu urządzeń przed zniszczeniem, np. gdy zaczyna się palić rozdzielnica albo transformator wydaje nietypowe dźwięki – najpierw wykonuje się czynności zabezpieczające (odłączenie zasilania, powiadomienie dyspozytora, ewakuacja ludzi), a dopiero później, przy usuwaniu skutków awarii, wchodzi w grę formalne polecenie na prace naprawcze. Moim zdaniem warto rozdzielić w głowie trzy rzeczy: codzienną obsługę według instrukcji, działania ratunkowe, które są poza formalną procedurą poleceń, oraz prace okresowe, planowe – właśnie te ostatnie wymagają wydania polecenia, bo wiążą się z ingerencją w instalację, wyłączeniami, zabezpieczeniem miejsca pracy i odpowiedzialnością za zespół. Dobre praktyki branżowe i zakładowe instrukcje organizacji bezpiecznej pracy dokładnie to rozróżniają, żeby uniknąć zarówno nadmiernej biurokracji, jak i niebezpiecznego luzu przy poważniejszych robotach eksploatacyjnych.

Pytanie 7

Do zakresu podstawowych czynności i obowiązków osób posiadających kwalifikacje w zakresie eksploatacji instalacji elektrycznej nie należy

A. obserwacja i sprawdzanie działania aparatury kontrolno-pomiarowej.

B. sprawdzanie stanu zewnętrznego aparatury.

C. sporządzanie protokołów odbioru instalacji elektrycznej.

D. sprawdzanie stanu odbiorników.

Prawidłowo wskazano, że sporządzanie protokołów odbioru instalacji elektrycznej nie należy do podstawowych czynności osób posiadających kwalifikacje w zakresie eksploatacji. Osoba z uprawnieniami eksploatacyjnymi (tzw. E) zajmuje się głównie bieżącą obsługą, kontrolą, konserwacją, drobnymi naprawami oraz nadzorem nad pracą urządzeń i instalacji. Jej zadaniem jest m.in. sprawdzanie stanu odbiorników, oględziny zewnętrzne aparatury, obserwacja i kontrola działania aparatury kontrolno‑pomiarowej, reagowanie na nieprawidłowości, a także wykonywanie prostych czynności regulacyjnych. Odbiór instalacji, wraz z pełną oceną zgodności z normami, wykonaniem kompletu pomiarów ochronnych i sporządzeniem protokołów, to już kompetencja osób z uprawnieniami dozorowymi (D) oraz kwalifikacjami pomiarowymi. Protokół odbioru jest dokumentem prawnym, potwierdzającym m.in. spełnienie wymagań norm PN‑HD 60364, poprawną ochronę przeciwporażeniową, dobór zabezpieczeń oraz właściwy stan techniczny instalacji. W praktyce na budowie czy przy modernizacji instalacji najpierw wykonuje się pomiary odbiorcze, sporządza protokół, a dopiero potem instalacja trafia do eksploatacji i wtedy wchodzi rola personelu E – właśnie w zakresie codziennych przeglądów, kontroli wizualnych, obserwacji aparatury, zgłaszania usterek. Moim zdaniem dobrze jest to sobie w głowie rozdzielić: E – eksploatuje i dogląda, D i pomiarowiec – odbierają, mierzą i podpisują dokumentację odbiorczą.

Pytanie 8

W którym wierszu tabeli protokołu ze sprawdzenia skuteczności samoczynnego wyłączenia napięcia, którego fragment przedstawiono na rysunku, należy w kolumnie "Ocena" wpisać "nie"?

Lp.	Nazwa obwodu lub urządzenia	Typ zabezpieczenia	I_n A	I_a A	Z_s Ω	Z_s Ω	t_w s
parter
1	tablica TO-1	WT gG	63	269	0,44	0,78	5
2	gniazdo 10A/Z	S191 B	10	50	0,98	4,60	0,4
3	gniazdo 10A/Z	S191 B	10	50	8,80	4,60	0,4
4	gniazdo podwójne 10A/Z bolec 1	P 121	0,03	0,03	2	1667	0,2
I_n – prąd znamionowy urządzenia dla urządzeń RCD I_n = I_Δn
I_a – prąd powodujący samoczynne wyłączenie: I_a = k·I_n, dla urządzeń RCD I_a = I_Δn
k – współczynnik przeliczony z charakterystyki czasowo-prądowej badanego typu zabezpieczenia
Z_s – impedancja pętli zmierzona
Z_s – największa dopuszczalna impedancja pętli: Z_s = W_k·U₀/I_a
gdzie W_k - współczynnik korekcyjny obostrzający wartość wymaganą
t_w – największy dopuszczalny czas zadziałania zabezpieczenia

A. 2

B. 3

C. 4

D. 1

Wybór innej odpowiedzi może wynikać z błędnego zrozumienia koncepcji pomiaru impedancji pętli oraz jej wpływu na skuteczność samoczynnego wyłączenia napięcia. Na przykład, jeśli ktoś wybiera odpowiedzi 1, 2 lub 4, może zakładać, że pomiar impedancji w tych wierszach jest poprawny, ponieważ nie uwzględnia rzeczywistych wartości wskazanych w tabeli. Kluczowym błędem jest zrozumienie, że w przypadku wiersza 1, 2 lub 4 zmierzone wartości impedancji również mogą nie spełniać wymagań. Istotne jest, aby zawsze przeliczać wartości zgodnie z normami, ponieważ ich przekroczenie bezpośrednio wpływa na bezpieczeństwo systemu. Przykładowo, jeżeli w wierszu 2 impedancja wynosi 5,00Ω, to także nie spełnia wymagań, co również mogłoby skutkować błędną oceną skuteczności wyłączania. Warto pamiętać, że błędne wybory mogą wynikać z zaniedbania lub braku uwagi na szczegóły podczas analizy danych pomiarowych. W praktyce, każdy inżynier powinien umieć ocenić wartości pomiarowe w kontekście ogólnych standardów bezpieczeństwa. Dlatego tak ważne jest, aby dokładnie interpretować wyniki pomiarów oraz ich wpływ na funkcjonalność zabezpieczeń, aby uniknąć nieprawidłowych wniosków. W kontekście odpowiedzialności za bezpieczeństwo w instalacjach elektrycznych, konieczne jest, aby każdy uczestnik procesu projektowania i realizacji instalacji posiadał niezbędną wiedzę z zakresu norm i dobrych praktyk branżowych.

Pytanie 9

Element oznaczony na przedstawionym schemacie symbolem Q21 pełni rolę

A. prostownika sterowanego.

B. softstartera.

C. prostownika niesterowanego.

D. pośredniego przemiennika częstotliwości.

Na schemacie element Q21 jest włączony szeregowo pomiędzy stycznikiem a silnikiem trójfazowym M1 i ma wyprowadzenia L1, L2, L3 po stronie zasilania oraz T1, T2, T3 po stronie silnika. Dodatkowo w symbolu widać elementy półprzewodnikowe – typowy rysunek układu tyrystorowego lub triakowego stosowanego do łagodnego rozruchu. To jest właśnie klasyczny softstarter: urządzenie, które przez sterowanie kątem załączenia tyrystorów stopniowo podnosi napięcie na zaciskach silnika, dzięki czemu ogranicza prąd rozruchowy i moment rozruchowy. W praktyce używa się go np. przy pompach, sprężarkach, przenośnikach taśmowych, wszędzie tam, gdzie nie chcemy gwałtownego startu i uderzeń momentu w przekładnie i mechanikę. Softstarter nie zmienia częstotliwości, tylko kształt napięcia w czasie rozruchu, a potem zwykle zwiera się go stycznikiem obejściowym albo pracuje w trybie pełnego przewodzenia. Z mojego doświadczenia w instalacjach przemysłowych dobranie softstartera do mocy i charakteru obciążenia silnika to jedna z podstawowych dobrych praktyk – ogranicza spadki napięcia w sieci, poprawia komfort pracy urządzeń i przedłuża żywotność zarówno silnika, jak i elementów mechanicznych. W normowych schematach i dokumentacji producentów symbol użyty na rysunku dokładnie odpowiada symbolowi softstartera, a jego położenie między zabezpieczeniem, stycznikiem a silnikiem dodatkowo to potwierdza.

Pytanie 10

Dokumentacja użytkowania instalacji elektrycznych, które są chronione wyłącznikami nadmiarowo-prądowymi, nie musi zawierać

A. specyfikacji technicznej instalacji

B. opisu doboru urządzeń zabezpieczających

C. zasad bezpieczeństwa przy realizacji prac eksploatacyjnych

D. spisu terminów oraz zakresów prób i pomiarów kontrolnych

Wszystkie pozostałe odpowiedzi odnoszą się do kluczowych aspektów, które powinny być uwzględnione w instrukcji eksploatacji instalacji elektrycznych. Wykaz terminów oraz zakresów prób i pomiarów kontrolnych jest niezbędny, ponieważ regularne kontrole są podstawą utrzymania bezpieczeństwa i niezawodności instalacji. Dzięki nim można monitorować stan techniczny systemów i wykrywać potencjalne usterki. Charakterystyka techniczna instalacji również ma kluczowe znaczenie; zawiera informacje o parametrach pracy oraz specyfikacji zastosowanych elementów, co jest istotne dla personelu wykonującego prace eksploatacyjne. Zasady bezpieczeństwa przy wykonywaniu prac eksploatacyjnych są fundamentalne dla ochrony osób pracujących z instalacjami elektrycznymi. Zawierają one informacje o środkach ochrony osobistej oraz procedurach, które mają na celu zminimalizowanie ryzyka wystąpienia wypadków. Ignorowanie tych elementów w instrukcji eksploatacji może prowadzić do poważnych konsekwencji, w tym wypadków przy pracy. Warto podkreślić, że każdy z tych elementów jest zgodny z normami branżowymi, które nakładają obowiązek zapewnienia odpowiednich zabezpieczeń i procedur operacyjnych. Niezrozumienie ich znaczenia może prowadzić do błędnych wniosków oraz niedopatrzeń w procesie eksploatacji instalacji elektrycznych.

Pytanie 11

W przypadku gdy instrukcje stanowiskowe nie określają szczegółowych terminów, przegląd urządzeń napędowych powinien być przeprowadzany przynajmniej raz na

A. pięć lat

B. rok

C. cztery lata

D. dwa lata

Odpowiedzi wskazujące na cztery lata, rok lub pięć lat jako okres pomiędzy przeglądami urządzeń napędowych wykazują brak zrozumienia zasadności i potrzeby regularnych inspekcji. Zbyt długi okres przeglądów, na przykład cztery czy pięć lat, może prowadzić do nieodkrycia istotnych usterek, które mogą zagrażać bezpieczeństwu użytkowników oraz powodować poważne straty finansowe w wyniku awarii. Często mylone jest również pojęcie regularności przeglądów z intensywnością eksploatacji urządzeń; niezależnie od tego, jak intensywnie urządzenie jest używane, powinno być regularnie sprawdzane. Z kolei odpowiedź 'rok' jest niewystarczająca, ponieważ w przypadku wielu urządzeń napędowych, taki okres może być zbyt krótki, a niewłaściwe przeglądy mogą prowadzić do nadmiernych kosztów operacyjnych. Każdy system napędowy ma swoje specyficzne wymagania i normy, które powinny być brane pod uwagę przy ustalaniu harmonogramu przeglądów, a ogólne zasady wskazują na dwa lata jako maksymalny okres, który zapewnia bezpieczeństwo i efektywność działania urządzeń. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla każdej osoby pracującej w obszarze zarządzania urządzeniami oraz ich konserwacją.

Pytanie 12

Jaka jest minimalna wartość natężenia oświetlenia, która powinna być zapewniona w klasie, jeżeli na biurkach uczniów nie są umieszczone monitory ekranowe?

A. 200 lx

B. 500 lx

C. 300 lx

D. 400 lx

Wybór oświetlenia poniżej 300 lx, jak 200 lx czy 250 lx, to zły pomysł, bo może to źle wpłynąć na naukę. Niskie natężenie światła prowadzi do zmęczenia oczu, nie można się skupić i ogólnie uczniowie gorzej pracują. Choć wyższe natężenie, na przykład 400 lx czy 500 lx, może się wydawać lepsze, to w klasie bez ekranów to nie jest konieczne i może prowadzić do olśnienia. Kiedy projektujemy oświetlenie, ważne, żeby znaleźć równowagę między natężeniem a jakością światła. Normy, jak PN-EN 12464-1, jasno określają wymagania dla różnych pomieszczeń, w tym sal lekcyjnych. Zbyt mocne światło może być niezdrowe, zwłaszcza dla młodych ludzi, którzy spędzają dużo czasu w klasie. Dlatego lepiej trzymać się zaleceń dotyczących oświetlenia, żeby stworzyć dobre warunki do nauki.

Pytanie 13

Układ przedstawiony na schemacie pełni funkcję

A. dzielnika napięcia.

B. podwajacza prądu.

C. dzielnika prądu.

D. podwajacza napięcia.

Układ z rysunku to klasyczny dzielnik napięcia zbudowany z dwóch rezystorów połączonych szeregowo (2R i 10R), zasilanych źródłem 6 V. Napięcie wyjściowe pobieramy z punktu pomiędzy rezystorami względem dolnego zacisku (masy). Z prawa Ohma i z zależności dla dzielnika napięcia wynika, że napięcie na dolnym oporniku jest równe: Uwy = Uzasilania · Rdolny / (Rgórny + Rdolny). W tym przypadku Uwy = 6 V · 10R / (2R + 10R) = 6 V · 10/12 = 5 V. W praktyce właśnie tak projektuje się proste stopnie dopasowania napięcia, np. do wejść układów pomiarowych, sterowników PLC, wejść analogowych mikrokontrolerów albo do obniżenia napięcia odniesienia dla jakiegoś czujnika. Moim zdaniem warto zapamiętać, że dzielnik zawsze rozdziela jedno napięcie na dwa (lub więcej) mniejsze zgodnie z proporcją rezystancji, ale nie „tworzy” dodatkowej mocy ani prądu. W profesjonalnych instalacjach i urządzeniach pamięta się też o tym, żeby dzielnik nie był zbyt mocno obciążany – obciążenie podłączone do wyjścia nie może za bardzo zmieniać efektywnej rezystancji dolnej gałęzi, bo wtedy napięcie wyjściowe przestaje być stabilne. Dlatego w dobrych praktykach projektowych (wg zaleceń katalogowych producentów układów scalonych, norm dotyczących torów pomiarowych itp.) dobiera się rezystancje tak, żeby prąd przez dzielnik był kilka–kilkanaście razy większy niż prąd pobierany przez wejście mierzonego układu. Ten schemat jest więc książkowym przykładem dzielnika napięcia: jedno źródło, dwa oporniki szeregowo i punkt wyjściowy w środku.

Pytanie 14

Która z wymienionych norm elektrycznych wprowadza normę europejską?

A. PN-88/E-08501 Urządzenia elektryczne. Tablice i znaki bezpieczeństwa.

B. PN-E-05204 Ochrona przed elektrycznością statyczną instalacji i urządzeń. Wymagania.

C. PN-EN 50160 Parametry napięcia zasilającego w publicznych sieciach elektroenergetycznych.

D. PN-E 05115 Instalacje elektroenergetyczne prądu przemiennego o napięciu wyższym od 1 kV.

Poprawnie wskazana została norma PN-EN 50160. Ten zapis nie jest przypadkowy: skrót „PN” oznacza Polską Normę, a „EN” informuje, że jest to norma europejska wprowadzona do krajowego systemu normalizacji. Czyli PN-EN 50160 to europejska norma EN 50160, przyjęta i obowiązująca jako polska wersja. W praktyce, w dokumentacji projektowej, warunkach przyłączenia czy protokołach z pomiarów jakości energii, właśnie do PN-EN 50160 odwołuje się, gdy mówimy o dopuszczalnych wartościach napięcia zasilającego w publicznych sieciach elektroenergetycznych. Norma ta określa m.in. dopuszczalne odchylenia napięcia, częstotliwości, poziom zapadów, migotanie światła, zawartość wyższych harmonicznych. Moim zdaniem każdy, kto zajmuje się eksploatacją sieci, przyłączaniem odbiorców, a nawet serwisem bardziej wrażliwych urządzeń, powinien mieć chociaż podstawowe pojęcie, co tam jest zapisane. W praktyce wygląda to np. tak, że jeśli klient składa reklamację, że „prąd jest zły, bo urządzenia się wyłączają”, to zakład energetyczny porównuje wyniki pomiarów parametrów napięcia z wymaganiami PN-EN 50160. Jeżeli parametry mieszczą się w granicach tej normy, to formalnie jakość zasilania jest uznana za zgodną z europejskim standardem. W projektach technicznych i audytach jakości energii bardzo dobrze jest powoływać się właśnie na tę normę, bo jest spójna z wymaganiami obowiązującymi w innych krajach UE i ułatwia współpracę z producentami urządzeń, którzy też ją znają i stosują przy określaniu odporności swoich wyrobów.

Pytanie 15

Którymi numerami oznaczono na rysunku z dokumentacji techniczno-ruchowej części zamienne, wchodzące w skład silnika szlifierki?

A. Od 47 do 52

B. Od 19 do 26

C. Od 1 do 6

D. Od 7 do 14

Odpowiedź 'Od 7 do 14' jest jak najbardziej trafna. Te numery odnoszą się do konkretnych części zamiennych w silniku szlifierki, które są mega ważne dla jej działania. W dokumentacji techniczno-ruchowej znajdziesz, że przypisane są do takich elementów jak wirnik czy chłodzenie. Bez nich, szlifierka raczej nie zadziała tak, jak powinna. Na przykład, wirnik odpowiada za ruch obrotowy, co bezpośrednio przekłada się na to, jak skutecznie szlifujemy. Wiedza o tych częściach i ich numerach jest kluczowa, bo pozwala szybko znaleźć odpowiednie zamienniki w razie awarii. Takie podejście naprawdę ułatwia życie nie tylko inżynierom, ale i tym, którzy zajmują się konserwacją maszyn. Dobrze jest też pamiętać, że poprawna identyfikacja części wpływa na bezpieczeństwo i sprawność operacyjną szlifierki.

Pytanie 16

Które oznaczenie powinno znaleźć się na schemacie w miejscu oznaczonym czerwoną strzałką, aby w układzie wykonanym zgodnie z tym schematem, stycznik mógł pracować z samopodtrzymaniem?

A. S0

B. K1

C. S1

D. F1

Odpowiedź oznaczona jako K1 jest prawidłowa, ponieważ odnosi się do styku pomocniczego stycznika, który jest kluczowy dla zrealizowania funkcji samopodtrzymania w układzie. Samopodtrzymanie oznacza, że po uruchomieniu układu, cewka stycznika nadal otrzymuje napięcie, nawet gdy przycisk start (S1) zostanie zwolniony. Aby osiągnąć ten efekt, musimy wykorzystać styk pomocniczy K1, który jest zamknięty w momencie, gdy stycznik jest aktywowany. W praktyce oznacza to, że w momencie, gdy przycisk S1 jest naciśnięty, cewka stycznika otrzymuje napięcie i załącza się, a styk K1 łączy obwód, co utrzymuje zasilanie cewki. Dzięki temu, nawet po zwolnieniu przycisku start, stycznik pozostaje w stanie załączonym. Takie rozwiązanie jest standardowo stosowane w instalacjach elektrycznych i automatyce przemysłowej, aby zapewnić ciągłość pracy urządzeń. Zgodnie z dobrymi praktykami, zapewnia to nie tylko efektywność, ale również bezpieczeństwo działania układu.

Pytanie 17

Do jakiego rodzaju pracy przeznaczony jest silnik elektryczny, jeśli na jego tabliczce znamionowej podany jest symbol S2?

A. Okresowej przerywanej.

B. Ciągłej.

C. Okresowej długotrwałej.

D. Dorywczej.

Prawidłowo – symbol S2 na tabliczce znamionowej oznacza pracę dorywczą (przerywaną, krótkotrwałą). W klasyfikacji rodzajów pracy maszyn elektrycznych według norm (np. PN-EN 60034) S1 to praca ciągła, a S2 właśnie praca krótkotrwała. Silnik w pracy S2 jest zaprojektowany do pracy pod obciążeniem tylko przez określony, stosunkowo krótki czas, np. 10, 30 czy 60 minut, po czym musi nastąpić przerwa na ostygnięcie do temperatury zbliżonej do otoczenia. Na tabliczce często zobaczysz to w formie: S2 – 30 min. Moim zdaniem to jedna z ważniejszych rzeczy przy doborze silnika, bo wielu praktyków patrzy tylko na moc i napięcie, a pomija rodzaj pracy, co potem kończy się przegrzewaniem. W zastosowaniach praktycznych silniki S2 spotykamy tam, gdzie urządzenie działa w cyklach i nie jest obciążone non stop: podnośniki warsztatowe, wciągarki, sprężarki domowe, piły do drewna używane okresowo, napędy bram, niektóre maszyny budowlane. Projektant lub elektryk dobierający napęd musi uwzględnić, że taki silnik nie może pracować jak w S1, bo jego uzwojenia i izolacja są dobrane na wyższą temperaturę tylko przez ograniczony czas. Dobrą praktyką jest zawsze sprawdzić: symbol S, czas trwania pracy i cykl obciążenia, zanim zamienimy silnik na inny „bo ma taką samą moc”. W eksploatacji warto pilnować, żeby nie skracać sztucznie przerw między cyklami, bo wtedy silnik nie zdąży odprowadzić ciepła i szybciej zużyje się izolacja, co w dłuższej perspektywie kończy się przebiciem i awarią. Z mojego doświadczenia wynika, że prawidłowe rozumienie symbolu S2 mocno ogranicza liczbę przegrzanych i spalonych silników w zakładzie.

Pytanie 18

W dokumentacji technicznej instalacji elektrycznej budynku mieszkalnego określono maksymalny spadek napięcia sieciowego wlz na 1,5%. Ile wynosi minimalna wartość napięcia na wejściu rozdzielnicy mieszkaniowej budynku, aby nie został przekroczony wskazany spadek napięcia?

A. 226,55 V

B. 227,00 V

C. 226,00 V

D. 227,25 V

Poprawna odpowiedź 226,55 V wynika bezpośrednio z prostego przeliczenia dopuszczalnego spadku napięcia. Napięcie znamionowe sieci jednofazowej w budynku mieszkalnym przyjmujemy jako 230 V. Dokumentacja mówi o maksymalnym spadku napięcia na wlz równym 1,5%. Obliczamy więc spadek: 1,5% z 230 V to 0,015 × 230 V = 3,45 V. Minimalne napięcie na wejściu rozdzielnicy mieszkaniowej to 230 V − 3,45 V = 226,55 V. I dokładnie taka wartość jest w odpowiedzi. W praktyce taki sposób liczenia jest stosowany przy projektowaniu instalacji zgodnie z wymaganiami norm (np. PN-HD 60364), gdzie określa się dopuszczalne spadki napięć na poszczególnych odcinkach instalacji: od zasilania do rozdzielnicy głównej, od rozdzielnicy do rozdzielnic piętrowych, aż do gniazd i odbiorników. Moim zdaniem to jedno z podstawowych obliczeń, które powinien mieć w małym palcu każdy, kto projektuje lub modernizuje instalacje elektryczne. Jeżeli wlz miałby większy spadek, to na końcu instalacji (np. w gniazdku w mieszkaniu) napięcie mogłoby spaść jeszcze bardziej, co powoduje gorszą pracę urządzeń, migotanie oświetlenia, a w skrajnych przypadkach przegrzewanie się przewodów. Dlatego w dokumentacji technicznej zawsze wpisuje się dopuszczalny spadek napięcia i na tej podstawie dobiera się przekroje przewodów, długości linii oraz zabezpieczenia. W praktyce dobrym nawykiem jest przyjmowanie pewnego zapasu – czyli projektowanie tak, żeby faktyczny spadek był mniejszy niż maksymalny dopuszczalny, właśnie po to, żeby przy zmianach obciążenia instalacja dalej pracowała stabilnie i bezpiecznie.

Pytanie 19

Symbol graficzny którego z elementów należy dorysować w miejscu przerwania obwodu na przedstawionym schemacie, aby układ pełnił funkcję jednopulsowego prostownika sterowanego?

A. Diody Zenera.

B. Diody prostowniczej.

C. Tyrystora.

D. Kondensatora.

W jednopulsowym prostowniku sterowanym kluczowe jest słowo „sterowany”. Oznacza ono, że element prostujący musi umożliwiać regulację chwili rozpoczęcia przewodzenia w każdym półokresie napięcia przemiennego. Zwykła dioda prostownicza przewodzi automatycznie, gdy tylko jest spolaryzowana w kierunku przewodzenia, więc nie daje możliwości zmiany kąta załączenia – mamy wtedy prostownik niesterowany. To typowy błąd myślowy: skoro prostownik, to „na pewno dioda”. W wersji sterowanej potrzebny jest element, który można włączyć sygnałem sterującym, czyli tyrystor lub triak (dla prądu przemiennego dwukierunkowo), ale w tym konkretnym układzie jednopulsowym po stronie wtórnej transformatora stosuje się klasyczny tyrystor jednokierunkowy. Innym częstym skojarzeniem jest kondensator. Kondensator oczywiście bardzo często występuje w prostownikach, ale głównie jako element filtrujący (wygładzanie tętnień) albo element układu snubber do ograniczania przepięć i stromości narastania napięcia du/dt na tyrystorze. Sam kondensator nie pełni jednak funkcji elementu prostującego, nie ma właściwości jednokierunkowego przewodzenia, więc nie może „zastąpić” tyrystora w przerwie obwodu. Pojawia się też odpowiedź z diodą Zenera. Dioda Zenera pełni w prostownikach role pomocnicze: stabilizacja napięcia odniesienia, zabezpieczenie przed przepięciem, czasem ochrona bramki tyrystora. Nie nadaje się do sterowania przepływem dużego prądu obciążenia w pełnym zakresie napięcia wtórnego transformatora, bo jest projektowana na zupełnie inne warunki pracy i ma zupełnie inną charakterystykę prądowo-napięciową. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: elementem wykonawczym w prostownikach sterowanych jest tyrystor (lub układ tyrystorów), natomiast diody prostownicze, Zenera i kondensatory są dodatkowymi elementami kształtującymi przebiegi, stabilizującymi lub filtrującymi, ale nie zapewniają właściwej „sterowalności” układu.

Pytanie 20

Zgodnie z zasadami przestrzegania tajemnicy zawodowej i tajemnicy przedsiębiorstwa, pracownik nie ujawnia informacji

A. zawartych w umowie o pracę i kodeksie pracy.

B. mających wartość gospodarczą i poufną przedsiębiorstwa.

C. mających wartość reklamową i technologiczną przedsiębiorstwa.

D. zawartych w regulaminie pracy i materiałach promocyjnych.

W tym zadaniu łatwo wpaść w pułapkę myślenia, że „tajemnica” to po prostu wszystko, co firma gdzieś zapisze w dokumentach. Tymczasem kluczowe jest nie to, gdzie informacja jest zapisana, tylko czy ma wartość gospodarczą i czy jest faktycznie poufna. Treść umowy o pracę czy ogólne zapisy kodeksu pracy nie są co do zasady tajemnicą przedsiębiorstwa – to są dokumenty o charakterze prawnym, często w dużej części ustandaryzowane, dostępne dla każdej osoby zatrudnionej, a kodeks pracy jest w ogóle aktem publicznym. Oczywiście pewne szczegóły indywidualnej umowy (np. wysokość premii) mogą być objęte dyskrecją, ale to nie jest klasyczna „tajemnica przedsiębiorstwa” w rozumieniu przepisów o nieuczciwej konkurencji, tylko raczej kwestia kultury organizacyjnej i ochrony danych osobowych. Podobnie regulamin pracy ma charakter wewnętrznego aktu normatywnego, ale z założenia jest dostępny dla całej załogi i często omawiany np. przy szkoleniach BHP. Materiały promocyjne są z definicji przeznaczone do szerokiego upubliczniania, więc nie mogą być traktowane jako poufne – przeciwnie, firma chce, żeby trafiły do jak największej liczby odbiorców. Typowy błąd myślowy polega na utożsamianiu „ważnych dla firmy dokumentów” z „tajemnicą przedsiębiorstwa”. To, że coś jest dla zakładu istotne organizacyjnie czy wizerunkowo, nie znaczy automatycznie, że ma specyficzną wartość gospodarczą wynikającą z nieujawnienia tego konkurencji. Równie mylące jest skupianie się na samej „wartości reklamowej” informacji. Reklama ma przyciągać klientów, więc z założenia jest publiczna. Nawet jeśli firma inwestuje duże środki w kampanię marketingową, to same treści reklamowe, slogany czy ulotki nie stanowią tajemnicy – tajemnicą może być co najwyżej strategia marketingowa, analiza rynku, dane o skuteczności kampanii, czyli znowu to, co jest poufne i daje przewagę. Sformułowanie „wartość technologiczna” też bywa mylące – nie każda informacja o technologii jest tajemnicą, bo część rozwiązań jest opisana w katalogach, instrukcjach producenta czy normach technicznych. Tajemnicą będą dopiero te elementy technologii, które są niejawne, opracowane przez firmę i realnie wpływają na jej pozycję na rynku. Dlatego poprawne podejście polega na rozumieniu tajemnicy przedsiębiorstwa jako połączenia trzech cech: poufność, wartość gospodarcza i świadome działania firmy, żeby tę poufność utrzymać. Bez tego łatwo przecenić rangę zwykłych dokumentów i niedocenić prawdziwie wrażliwych informacji, z którymi ma się do czynienia w codziennej pracy technicznej.

Pytanie 21

Osoby wykonujące wymianę instalacji elektrycznej o napięciu 230/400 V w obiekcie przemysłowym powinny mieć kwalifikacje potwierdzone świadectwem, które jest co najmniej typu

A. E do 1 kV

B. E do 30 kV

C. D do 15 kV

D. D do 1 kV

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź E do 1 kV jest prawidłowa, ponieważ osoby wykonujące prace przy instalacjach elektrycznych o napięciu do 1 kV muszą posiadać odpowiednie kwalifikacje. W Polsce, zgodnie z przepisami prawa, uprawnienia te potwierdzane są świadectwem kwalifikacyjnym, które powinno być wydane przez odpowiednie instytucje. Prace w obiektach przemysłowych, w których napięcie wynosi 230/400 V, są najczęściej związane z instalacjami niskonapięciowymi. Wymagania dotyczące szkoleń i certyfikacji osób zajmujących się instalacjami elektrycznymi są ściśle określone w normach, takich jak PN-EN 50110-1, która odnosi się do eksploatacji urządzeń elektrycznych. Pracownicy muszą być świadomi zagrożeń związanych z elektrycznością oraz umieć stosować odpowiednie środki ochrony osobistej. Przykładowo, osoby z uprawnieniami E do 1 kV będą w stanie wykonać wymianę osprzętu elektrycznego, takich jak gniazda, włączniki czy oświetlenie, zapewniając jednocześnie bezpieczeństwo pracy oraz zgodność z obowiązującymi normami.

Pytanie 22

Jakie oznaczenie powinien posiadać wyłącznik nadprądowy zainstalowany w obwodzie oświetlenia, w układzie zasilania przedstawionym na schemacie?

A. B6

B. B10

C. B16

D. B20

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wyłącznik nadprądowy oznaczony B6 jest odpowiednią konfiguracją dla obwodu oświetleniowego, a jego zastosowanie wynika z analizy schematu zasilania, który pokazuje, że obwód jest zabezpieczony wyłącznikiem różnicowoprądowym P302 o prądzie znamionowym 16 A. Zgodnie z zasadami doboru zabezpieczeń, wyłącznik nadprądowy powinien mieć prąd znamionowy niższy niż prąd znamionowy wyłącznika różnicowoprądowego, co w tym przypadku czyni B6 najbardziej odpowiednim wyborem. W praktyce, wyłączniki B6 zapewniają odpowiednią ochronę przed przeciążeniem i zwarciem w obwodach oświetleniowych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa instalacji elektrycznych. Warto również zauważyć, że stosując wyłącznik B6, zapewniamy selektywność działania zabezpieczeń, co oznacza, że w przypadku wystąpienia awarii wyłączy się tylko uszkodzony obwód, a nie cały zasilany system. Dodatkowo, zgodnie z normą PN-EN 60898, dobór odpowiedniego wyłącznika nadprądowego jest kluczowy dla zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników oraz minimalizacji ryzyka uszkodzenia sprzętu.

Pytanie 23

Na rysunku przedstawiono schemat instalacji ochronnej łazienki w budynku wielopiętrowym. Które elementy nie wymagają przyłączenia do miejscowej szyny wyrównawczej?

1 – instalacja centralnego ogrzewania
2 – instalacja centralnego ogrzewania
3 – instalacja wody ciepłej
4 – instalacja wody zimnej
5 – instalacja gazowa
6 – wanna z tworzywa sztucznego
7 – syfon z PVC
8 – instalacja kanalizacyjna z PVC
9 – styk ochronny gniazdka
10 – tablica rozdzielcza mieszkaniowa
11 – szyna wyrównawcza miejscowa

A. 6 i 8

B. 1 i 2

C. 3 i 4

D. 5 i 9

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór odpowiedzi 6 i 8 jest prawidłowy, ponieważ elementy te, czyli wanna z tworzywa sztucznego oraz syfon z PVC, nie przewodzą prądu elektrycznego, co eliminuje ich konieczność przyłączenia do miejscowej szyny wyrównawczej. Zgodnie z normą PN-IEC 60364, szyna wyrównawcza ma na celu minimalizowanie ryzyka porażenia prądem poprzez uziemienie elementów mogących przewodzić prąd w przypadku uszkodzenia izolacji. Wanna z tworzywa sztucznego (6), jako element wykonany z materiałów izolacyjnych, nie stwarza ryzyka napięcia dotykowego. Podobnie, syfon z PVC (8) nie jest przewodnikiem prądu. Przykładem użycia tego schematu są łazienki w budynkach wielopiętrowych, gdzie prawidłowe przyłączenie do systemu wyrównawczego elementów metalowych, takich jak rury wodne czy instalacje centralnego ogrzewania, jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników. Warto pamiętać, że przepisy budowlane i normy techniczne (takie jak PN-EN 61140) wyraźnie określają zasady dotyczące ochrony przed porażeniem prądem, co powinno być przestrzegane w każdym projekcie budowlanym.

Pytanie 24

Funkcją układu przedstawionego na schemacie jest prostowanie

A. sześciopulsowe napięcia.

B. trójpulsowe napięcia.

C. dwupulsowe napięcia.

D. jednopulsowe napięcia.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Na schemacie widać klasyczny trójfazowy mostek prostowniczy z sześciu diod (D1–D6), tzw. prostownik Graetza trójfazowy. Taki układ, zasilany z trzech faz L1, L2, L3 bez przewodu neutralnego, zawsze daje na wyjściu napięcie stałe o tętnieniach sześciopulsowych w jednym okresie sieci. Czyli w każdym okresie 50 Hz mamy sześć „wierzchołków” na napięciu wyprostowanym – stąd nazwa prostownik sześciopulsowy. Wynika to z faktu, że w danym momencie przewodzą zawsze dwie diody: jedna z gałęzi górnej (do plusa) i jedna z gałęzi dolnej (do minusa), a kombinacji faz jest właśnie sześć na jeden okres. W praktyce taki układ stosuje się wszędzie tam, gdzie potrzebne jest w miarę gładkie napięcie stałe o większej mocy: w prostownikach do napędu silników prądu stałego, w zasilaczach falowników, w prostownikach spawalniczych, w zasilaczach dużych serwerowni czy w układach ładowania baterii trakcyjnych. Z mojego doświadczenia w warsztatach i rozdzielniach, rozpoznanie tego układu po sześciu diodach połączonych w typowy mostek trójfazowy to absolutna podstawa. Dodatkowo, przy częstotliwości 50 Hz, częstotliwość tętnień na wyjściu takiego prostownika wynosi 300 Hz (6 × 50 Hz), co ułatwia filtrację za pomocą dławików i kondensatorów, zgodnie z dobrymi praktykami opisanymi choćby w katalogach producentów prostowników i normach dotyczących napędów regulowanych. W nowoczesnych instalacjach przemysłowych prostowniki sześciopulsowe są standardem minimalnym, a przy większych wymaganiach stosuje się układy 12- lub 24-pulsowe, które po prostu zwiększają liczbę „pulsów” w okresie i jeszcze bardziej zmniejszają tętnienia.

Pytanie 25

Kto jest zobowiązany do opracowania planów regularnych przeglądów oraz konserwacji instalacji elektrycznej w obiekcie mieszkalnym?

A. Dostawca energii elektrycznej

B. Użytkownicy mieszkań

C. Organ inspekcji technicznej

D. Właściciel lub zarządca nieruchomości

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Właściciel lub zarządca budynku jest odpowiedzialny za sporządzenie planów okresowych kontroli i napraw instalacji elektrycznej, co wynika z przepisów prawa budowlanego oraz standardów dotyczących zarządzania budynkami. Właściciel budynku ma obowiązek zapewnienia bezpieczeństwa instalacji elektrycznej, co obejmuje regularne przeglądy, które mogą wykryć potencjalne zagrożenia, takie jak przestarzałe komponenty, uszkodzenia mechaniczne czy nieprawidłowe połączenia. W praktyce, właściciele i zarządcy często korzystają z usług wyspecjalizowanych firm zajmujących się audytem i konserwacją instalacji elektrycznych. Dobre praktyki branżowe wskazują, że takie kontrole powinny być przeprowadzane co najmniej raz w roku, a szczególnie w przypadku starszych budynków, gdzie ryzyko awarii jest wyższe. Dodatkowo, zgodnie z normą PN-IEC 60364-6, regularne inspekcje są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników oraz minimalizacji ryzyka pożarowego. Właściciele powinni również prowadzić dokumentację tych przeglądów, co jest istotne nie tylko dla utrzymania standardów, ale także w kontekście ewentualnych roszczeń ubezpieczeniowych.

Pytanie 26

Które z przedstawionych na rysunkach oznaczeń powinno się znajdować na wyłączniku różnicowoprądowym przeznaczonym do ochrony przeciwporażeniowej w sieci prądu stałego?

A. D.

B. A.

C. C.

D. B.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Oznaczenie na rysunku "C." jest prawidłowe, ponieważ reprezentuje symbol wyłącznika różnicowoprądowego (RCD) przeznaczonego do stosowania w obwodach prądu stałego (DC). Wyłączniki różnicowoprądowe są kluczowymi elementami w systemach ochrony przed porażeniem elektrycznym, ponieważ monitorują różnicę prądu między przewodem fazowym a przewodem neutralnym. W przypadku wykrycia nieprawidłowości, na przykład podczas kontaktu z przewodami prądowymi, wyłącznik natychmiast odłącza zasilanie, co znacząco zmniejsza ryzyko porażenia. Zastosowanie wyłącznika różnicowoprądowego w instalacjach DC jest szczególnie ważne w kontekście odnawialnych źródeł energii, takich jak instalacje fotowoltaiczne, gdzie prąd stały jest powszechnie stosowany. Normy IEC 61008 i IEC 62423 regulują kwestie dotyczące wyłączników różnicowoprądowych, w tym ich oznaczeń i zastosowań, co podkreśla ich kluczową rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa elektrycznego. Prawidłowe oznaczenie RCD w obwodach stałych jest kluczowe dla ich identyfikacji i zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony użytkowników.

Pytanie 27

Jakie zadanie związane z utrzymaniem sprawności technicznej instalacji elektrycznej spoczywa na dostawcy energii?

A. Zachowanie zasad bezpieczeństwa korzystania z urządzeń elektrycznych

B. Nadzór nad jakością realizacji prac eksploatacyjnych

C. Prowadzenie dokumentacji dotyczącej eksploatacji obiektu

D. Okresowa legalizacja, naprawa lub wymiana licznika energii

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź dotycząca okresowej legalizacji, naprawy lub wymiany licznika energii jest poprawna, ponieważ dostawcy energii są odpowiedzialni za zapewnienie, że urządzenia pomiarowe są w dobrym stanie technicznym i zgodne z obowiązującymi normami. Legalizacja licznika oznacza jego zatwierdzenie przez odpowiednie organy, co gwarantuje, że pomiary energii są wiarygodne i zgodne z przepisami prawa. W praktyce, dostawcy przeprowadzają regularne kontrole i konserwacje liczników, aby upewnić się, że działają one z wymaganymi tolerancjami. Na przykład, zgodnie z normą PN-EN 62053-21, liczniki energii elektrycznej muszą być regularnie sprawdzane, aby zapewnić ich dokładność. Dobre praktyki w tym zakresie obejmują również prowadzenie szczegółowej dokumentacji dotyczącej stanu technicznego liczników oraz przeprowadzonych działań, co pozwala na łatwe monitorowanie i zarządzanie infrastrukturą pomiarową. Współpraca między dostawcami a organami regulacyjnymi w zakresie legalizacji liczników jest kluczowa dla utrzymania jakości usług i ochrony konsumentów.

Pytanie 28

Jakie czynności związane z eksploatacją instalacji elektrycznych powinny być realizowane jedynie na podstawie pisemnego zlecenia?

A. Dotyczące zabezpieczania instalacji przed uszkodzeniem

B. Związane z ratowaniem życia i zdrowia ludzi

C. Eksploatacyjne, które mogą prowadzić do szczególnego zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi

D. Eksploatacyjne, wskazane w instrukcjach stanowiskowych i realizowane przez uprawnione osoby

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
To, że czynności eksploatacyjne, które mogą grozić zdrowiu i życiu, powinny być robione tylko na pisemne polecenie, to dobra odpowiedź. Właściwie, takie sytuacje mogą się zdarzać, gdy ktoś ma do czynienia z urządzeniami pod napięciem albo w przypadku ryzyka porażenia prądem czy pożaru. Wymóg pisemnego polecenia pomaga upewnić się, że wszystko jest dokładnie opracowane, a ryzyko zminimalizowane zgodnie z normami, jak na przykład PN-IEC 60364. Oprócz tego, te procedury powinny być opisane w instrukcjach stanowiskowych i powinny być realizowane przez ludzi, którzy mają odpowiednie uprawnienia. Wiedza o bezpieczeństwie i procedurach związanych z elektrycznością jest naprawdę ważna dla każdego, kto pracuje w tej dziedzinie.

Pytanie 29

Który z wymienionych elementów nie powinien być używany jako uziom PE?

A. Sztuczny uziom otokowy.

B. Gazociąg wykonany rurami metalowymi.

C. Uziom płytowy.

D. Zbrojenie fundamentowe.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wskazanie gazociągu wykonanego rurami metalowymi jako elementu, którego nie wolno używać jako uziomu PE, jest jak najbardziej zgodne z zasadami bezpieczeństwa i z praktyką instalacyjną. Metalowe rurociągi gazowe są traktowane jako obce przewodzące części, które trzeba wyrównać potencjałowo (połączyć z główną szyną wyrównawczą), ale nie mogą pełnić roli zasadniczego uziomu ochronnego. Wynika to zarówno z wymagań norm (np. PN-HD 60364, przepisy dotyczące instalacji gazowych), jak i ze zdrowego rozsądku: przez ten przewód płynie gaz palny, a jakiekolwiek przepływy prądów zwarciowych czy roboczych przez taki rurociąg są po prostu niedopuszczalne. Moim zdaniem to jest jedna z tych zasad, które trzeba mieć „w głowie na stałe”: gazociąg łączymy do instalacji wyrównawczej, ale nie projektujemy go jako elementu systemu uziemiającego. W praktyce na obiekcie stosuje się dedykowane uziomy: płytowe, otokowe, pionowe szpilkowe, ewentualnie uziomy fundamentowe. One są przewidziane do odprowadzania prądów zwarciowych, prądów odgromowych czy prądów upływu, mają odpowiedni przekrój, materiały i sposób zabudowy. Gazociąg natomiast może być demontowany, wymieniany, ktoś może wstawić wstawkę z tworzywa, zrobić modernizację, i nagle „uziom” znika, a ochrona przeciwporażeniowa przestaje działać. W dobrze zaprojektowanej instalacji elektrycznej rurociągi gazowe są tylko dołączane do głównych połączeń wyrównawczych, aby zredukować napięcia dotykowe i uniknąć przeskoków iskrowych, ale nie oblicza się ich jako części układu uziomowego. To jest dość twardy wymóg bezpieczeństwa – i naprawdę warto go zapamiętać na całe życie zawodowe.

Pytanie 30

Dokumentacja użytkowania instalacji elektrycznych chronionych wyłącznikami nadprądowymi nie musi obejmować

A. zasad bezpieczeństwa przy realizacji prac eksploatacyjnych

B. spisu terminów oraz zakresów prób i badań kontrolnych

C. opisu doboru urządzeń zabezpieczających

D. specyfikacji technicznej instalacji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Właściwie dobrana instrukcja eksploatacji instalacji elektrycznych zabezpieczonych wyłącznikami nadprądowymi jest kluczowym dokumentem, który powinien zawierać niezbędne informacje dotyczące utrzymania i bezpieczeństwa tych systemów. Odpowiedź wskazująca na brak potrzeby zawarcia opisu doboru urządzeń zabezpieczających jest prawidłowa, ponieważ ten aspekt nie jest bezpośrednio związany z codzienną eksploatacją i konserwacją instalacji. W praktyce, dobór urządzeń zabezpieczających jest zagadnieniem, które powinno zostać omówione na etapie projektowania instalacji. W tej fazie kluczowe jest dostosowanie wyłączników do specyfiki obciążenia i warunków pracy, co powinno być zgodne z normami PN-IEC 60898 oraz PN-IEC 60947. Możliwość doboru odpowiednich urządzeń powinna być wcześniej przeanalizowana przez projektanta, a w instrukcji eksploatacyjnej powinny być uwzględnione jedynie informacje dotyczące ich użytkowania i konserwacji, co zwiększa efektywność i bezpieczeństwo pracy w obiektach.

Pytanie 31

Gdy prace pomiarowe i kontrolne w instalacjach elektrycznych są wymagane do wykonania przez dwie osoby, to osoba przeprowadzająca pomiary powinna mieć odpowiednie kwalifikacje, a druga osoba wspierająca

A. nie musi mieć świadectwa kwalifikacji, jeśli przeszła odpowiednie szkolenie

B. musi dysponować świadectwem kwalifikacyjnym na stanowisku dozoru, lecz bez zakresu pomiarów

C. powinna posiadać świadectwo kwalifikacyjne na stanowisku eksploatacji w zakresie pomiarów

D. nie jest zobowiązana do posiadania świadectwa kwalifikacji, jeśli ukończyła szkołę zawodową

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ obecne przepisy oraz normy branżowe, takie jak PN-EN 50110-1, wskazują, że dla niektórych prac pomiarowych obecność osoby wspomagającej jest niezbędna, jednak nie wymaga się od niej posiadania świadectwa kwalifikacji, o ile przeszła odpowiednie szkolenie. Taki model pracy ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa oraz efektywności przeprowadzanych pomiarów. W praktyce oznacza to, że osoba wspierająca, mimo że nie jest w pełni wykwalifikowana, powinna dobrze rozumieć procedury bezpieczeństwa oraz potrafić reagować w sytuacjach awaryjnych. Przykładami mogą być prace polegające na pomiarach rezystancji uziemienia czy pomiarach napięcia. W takich przypadkach, osoba wspomagająca może zajmować się przygotowaniem sprzętu, monitorowaniem warunków pracy, a także wspieraniem głównego pomiarowca w zakresie organizacyjnym, co jest zgodne z zasadami efektywnej współpracy w zespole. Dzięki temu, można minimalizować ryzyko wystąpienia błędów pomiarowych oraz zwiększać bezpieczeństwo całego procesu.

Pytanie 32

Który z przedstawionych znaków należy zastosować, aby ostrzec użytkownika urządzenia elektrycznego przed niebezpieczeństwem porażenia prądem elektrycznym?

A. A.

B. D.

C. C.

D. B.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź C. jest poprawna, ponieważ symbol ostrzegawczy, który przedstawia, jest uznawany za międzynarodowy standard w zakresie bezpieczeństwa urządzeń elektrycznych. Trójkąt z piorunem informuje użytkowników o potencjalnym niebezpieczeństwie porażenia prądem elektrycznym. Stosowanie tego znaku jest zgodne z normami IEC 60417, które regulują oznakowanie bezpieczeństwa w obszarze elektryczności. Przykładowo, w miejscach takich jak stacje elektroenergetyczne, rozdzielnie elektryczne czy w instalacjach przemysłowych, obecność tego znaku jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa pracowników i osób przebywających w pobliżu. Oprócz tego, znak ten powinien być umieszczany w widocznych miejscach, aby każdy mógł go łatwo zauważyć. W przypadku pracy w warunkach wysokiego napięcia, stosowanie odpowiednich oznaczeń jest nie tylko praktyką, ale i wymogiem prawnym, co podkreśla znaczenie edukacji i świadomości w zakresie bezpieczeństwa elektrycznego.

Pytanie 33

Czas pomiędzy kolejnymi kontroli oraz próbami instalacji elektrycznych w budynkach użyteczności zbiorowej nie powinien przekraczać

A. 5 lat

B. 2 lata

C. 3 lata

D. 1 rok

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 5 lat jest poprawna, ponieważ zgodnie z przepisami prawa budowlanego oraz normami dotyczącymi instalacji elektrycznych, szczególnie w kontekście budynków zamieszkania zbiorowego, okres między kolejnymi sprawdzeniami nie powinien przekraczać 5 lat. Regularne kontrole są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa mieszkańców oraz prawidłowego funkcjonowania instalacji. Przykładowo, w Polskim prawie budowlanym oraz normach PN-IEC 60364-6, podkreśla się konieczność przeprowadzania okresowych przeglądów przez wykwalifikowanych specjalistów, co pozwala na wczesne wykrywanie ewentualnych usterek czy niezgodności z obowiązującymi standardami. W dłuższej perspektywie zaniedbania w tym zakresie mogą prowadzić do poważnych awarii, a także zagrożeń dla życia i zdrowia ludzi oraz mienia. Dobrym przykładem praktycznych zastosowań jest wprowadzenie systemu zarządzania, który przypomina o nadchodzących kontrolach, co zwiększa efektywność i bezpieczeństwo eksploatacji budynków.

Pytanie 34

Który symbol oznacza zgodność urządzenia elektrycznego z dyrektywami Unii Europejskiej pod względem bezpieczeństwa?

A. C.

B. A.

C. B.

D. D.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to C, ponieważ symbol CE oznacza, że urządzenie elektryczne spełnia wszystkie wymagania dyrektyw Unii Europejskiej, w tym dotyczących bezpieczeństwa oraz ochrony zdrowia i środowiska. Oznaczenie to jest istotne dla konsumentów i producentów, ponieważ gwarantuje, że produkt przeszedł odpowiednie testy i kontrole, co jest niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa użytkowania. Przykładem produktów, które muszą być oznaczone symbolem CE, są urządzenia AGD, elektronika użytkowa, a także wiele komponentów wykorzystywanych w budownictwie. Na przykład, sprzęt do gotowania, który nie ma oznaczenia CE, może nie spełniać norm bezpieczeństwa, co stwarza ryzyko dla użytkowników. Dlatego tak ważne jest, aby przed zakupem upewnić się, że produkty noszą ten symbol, co potwierdza ich zgodność z unijnymi normami i regulacjami. Warto również zaznaczyć, że uzyskanie oznaczenia CE wiąże się z koniecznością przestrzegania surowych standardów, co jest kluczowe w kontekście globalizacji rynku oraz rosnącej odpowiedzialności producentów za bezpieczeństwo ich produktów.

Pytanie 35

Który z przedstawionych znaków bezpieczeństwa należy umieścić w widocznym miejscu przy urządzeniu elektrycznym, dla którego obowiązuje czasowy zakaz uruchamiania?

A. Znak 4.

B. Znak 3.

C. Znak 2.

D. Znak 1.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybranie znaku 3 jest zgodne z zasadami oznakowania urządzeń elektrycznych, dla których obowiązuje czasowy zakaz uruchamiania. Ten znak przedstawia rękę chwytającą dźwignię lub napęd łącznika, przekreśloną czerwonym paskiem w czerwonym okręgu. W praktyce oznacza to jednoznaczny komunikat: „Nie załączać / nie uruchamiać”. To jest dokładnie to, czego wymagają procedury BHP i instrukcje eksploatacji przy pracach na urządzeniach elektrycznych – szczególnie w odniesieniu do rozłączników, wyłączników mocy, styczników czy napędów mechanicznych. Zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi i normami dotyczącymi znaków bezpieczeństwa (jak PN-EN ISO 7010 oraz przepisy BHP), znak zakazu musi być czytelny, jednoznaczny i zrozumiały bez opisu. Ten piktogram spełnia te warunki, bo pokazuje dokładnie czynność załączania, której nie wolno wykonać. W realnych warunkach pracy taki znak stosuje się m.in. przy rozdzielnicach, polach zasilających linie produkcyjne, napędach maszyn, gdy prowadzone są prace konserwacyjne lub pomiarowe i ktoś z obsługi mógłby przez pomyłkę załączyć zasilanie. Często łączy się go z procedurą LOTO (lockout/tagout), gdzie dodatkowo blokuje się mechanicznie napęd łącznika kłódką i dołącza tabliczkę ostrzegawczą. Moim zdaniem dobrze jest też pamiętać, że taki znak powinien być umieszczony jak najbliżej elementu sterowniczego – na drzwiach rozdzielnicy, przy dźwigni, przy przycisku START – żeby reakcja była odruchowa: widzę znak, nie dotykam. To nie jest tylko teoria z podręcznika, ale realna ochrona ludzi pracujących przy instalacji, bo przypadkowe załączenie napięcia podczas prac może skończyć się porażeniem lub uszkodzeniem urządzenia.

Pytanie 36

Zgodnie z aktualnymi regulacjami, czas pomiędzy następnymi kontrolami skuteczności ochrony przed porażeniem prądem dla instalacji elektrycznych w pomieszczeniach z wyziewami żrącymi, w strefach zagrożonych wybuchem oraz na terenie otwartym nie może przekraczać

A. jeden rok

B. dwa lata

C. pięć lat

D. pół roku

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "jeden rok" jest poprawna, ponieważ zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym normami IEC 60364 oraz krajowymi regulacjami, instalacje elektryczne w pomieszczeniach narażonych na działanie substancji żrących, zagrożone wybuchem czy na otwartej przestrzeni powinny być regularnie kontrolowane. Przepisy te mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa użytkowników oraz ochrony przed ewentualnymi awariami, które mogą prowadzić do poważnych konsekwencji, w tym pożarów lub wybuchów. Regularne kontrole co roku pozwalają na wczesne identyfikowanie potencjalnych problemów, takich jak korozja elementów instalacji, luźne połączenia czy inne usterki, które w takich warunkach mogą pojawić się szybciej niż w standardowych warunkach. Przykładem zastosowania tej regulacji może być przemysł chemiczny, gdzie substancje agresywne mogą wpływać na stan techniczny instalacji elektrycznych i w konsekwencji na bezpieczeństwo pracy. Dlatego przestrzeganie rocznego terminu kontroli jest kluczowe dla minimalizacji ryzyka i zapewnienia odpowiednich standardów pracy.

Pytanie 37

Kontrole instalacji elektrycznej w obiektach użyteczności publicznej powinny być przeprowadzane nie rzadziej niż co

A. 3 lata

B. 5 lat

C. 2 lata

D. 4 lata

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przeglądy instalacji elektrycznej w budynkach użyteczności publicznej powinny być przeprowadzane nie rzadziej niż co 5 lat, co jest zgodne z przepisami oraz normami zawartymi w Polskich Normach (PN). Regularne przeglądy mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa użytkowników obiektów oraz zachowanie sprawności technicznej instalacji. W trakcie przeglądów dokonuje się oceny stanu technicznego instalacji, co pozwala na wczesne wykrycie ewentualnych usterek czy nieprawidłowości, które mogłyby prowadzić do niebezpiecznych sytuacji, takich jak pożar czy porażenie prądem. Przykładowo, w obiektach takich jak szkoły czy szpitale, gdzie bezpieczeństwo jest kluczowe, regularne przeglądy są niezbędne, aby spełniać wymogi prawa oraz zapewnić komfort i bezpieczeństwo ich użytkowników. Pamiętajmy, że odpowiedzialność za przeprowadzanie tych przeglądów spoczywa na właścicielu obiektu, który powinien współpracować z wyspecjalizowanymi firmami elektrycznymi, aby mieć pewność, że prace są prowadzone zgodnie z aktualnymi normami i najlepszymi praktykami.

Pytanie 38

Wirnik w szlifierce uległ uszkodzeniu. Na schemacie z dokumentacji techniczno-ruchowej jest on oznaczony numerem

A. 12

B. 35

C. 9

D. 50

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 9 jest właściwa, ponieważ zgodnie z dokumentacją techniczno-ruchową, wirnik szlifierki oznaczony jest właśnie tym numerem. Znajomość oznaczeń w dokumentacji jest kluczowa dla efektywnego przeprowadzania konserwacji oraz napraw urządzeń. Na przykład, w przypadku wymiany uszkodzonego wirnika, technik powinien korzystać z dokumentacji, aby zidentyfikować odpowiednią część zamienną. Oznaczenia w dokumentacji są często zgodne z normami branżowymi, takimi jak ISO 9001, które podkreślają znaczenie dokumentacji w zarządzaniu jakością. Używanie właściwych numerów oznaczeń pozwala na przyspieszenie procesu naprawy i minimalizację przestojów w pracy. Również, dla techników i inżynierów, umiejętność szybkiego lokalizowania i identyfikowania części przy pomocy oznaczeń jest niezbędna w codziennej pracy, co wpływa na efektywność i bezpieczeństwo procesów produkcyjnych.

Pytanie 39

Kto jest zobowiązany do utrzymania odpowiedniego stanu technicznego układów pomiarowych i rozliczeniowych energii elektrycznej w biurowcu?

A. Producent energii elektrycznej

B. Dostawca energii elektrycznej

C. Zarządca obiektu

D. Właściciel obiektu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dostawca energii elektrycznej ma obowiązek zapewnić należyty stan techniczny układów pomiarowo-rozliczeniowych energii elektrycznej. Oznacza to, że odpowiedzialność za utrzymanie tych układów w dobrym stanie spoczywa na dostawcy, który ma świadomość, że niesprawne urządzenia mogą powodować błędne pomiary, co w efekcie wpływa na rozliczenia finansowe z odbiorcami. Przykładem może być konieczność regularnych przeglądów i kalibracji liczników, aby zapewnić ich prawidłowe działanie. Zgodnie z normami PN-EN 62052-11 oraz PN-EN 62053-21, dostawcy energii są zobowiązani do przestrzegania określonych standardów jakości, co przekłada się na rzetelność pomiarów. Ważne jest, aby odbiorcy byli świadomi, że to dostawca energii jest odpowiedzialny za wszelkie aspekty związane z technicznym stanem układów pomiarowych, co wpływa na przejrzystość i zaufanie w relacjach z klientami.

Pytanie 40

Zespół elektryków ma wykonać na polecenie pisemne prace konserwacyjne przy urządzeniu elektrycznym.
Jak powinien postąpić kierujący zespołem w przypadku stwierdzenia niedostatecznego oświetlenia w miejscu pracy?

	Wykonać zleconą pracę	Powiadomić przełożonego o niedostatecznym oświetleniu
A.	TAK	NIE
B.	TAK	TAK
C.	NIE	TAK
D.	NIE	NIE

A. B.

B. C.

C. A.

D. D.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór odpowiedzi C jest zgodny z zasadami BHP, które nakładają na kierownika zespołu obowiązek zapewnienia bezpiecznych warunków pracy. Niedostateczne oświetlenie stwarza ryzyko wypadków, co może prowadzić do poważnych konsekwencji zarówno dla pracowników, jak i dla pracodawcy. W sytuacji, gdy oświetlenie nie spełnia norm, kierujący zespołem powinien niezwłocznie zaprzestać wszelkich prac i poinformować przełożonego. Zgodnie z normą PN-EN 12464-1, miejsca pracy powinny być odpowiednio oświetlone, aby zminimalizować ryzyko błędów i wypadków. Przykładowo, w przypadku prac konserwacyjnych na wysokości, odpowiednie oświetlenie jest kluczowe dla bezpiecznej nawigacji i wykonywania zadań. Oprócz tego, zgodnie z wytycznymi BHP, pracownicy powinni być szkoleni w zakresie identyfikacji zagrożeń związanych z oświetleniem i wiedzieć, jak reagować w takich sytuacjach. Dlatego odpowiedź C nie tylko wskazuje na właściwe postępowanie, ale także na dbałość o bezpieczeństwo i zdrowie zespołu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej