Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 23 kwietnia 2026 12:52
Data zakończenia: 23 kwietnia 2026 13:20

Egzamin zdany!

Wynik: 30/40 punktów (75,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W systemie baz danych sklepu znajdują się dwie tabele powiązane ze sobą relacją: produkty oraz oceny. Tabela oceny zawiera dowolną liczbę ocen wystawionych przez klientów dla konkretnego produktu, które są zdefiniowane przez pola: id, ocena (pole numeryczne), produktID (klucz obcy). Aby uzyskać maksymalną ocenę dla produktu o ID równym 10, należy użyć zapytania

A. MAX SELECT ocena FROM oceny WHERE produktID = 10;

B. SELECT MAX(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;

C. COUNT MAX SELECT ocena FROM oceny WHERE produktID = 10;

D. SELECT MAX COUNT(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;

Odpowiedź "SELECT MAX(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;" jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje odpowiednią składnię SQL do uzyskania maksymalnej wartości z kolumny "ocena" dla produktu o określonym ID. Funkcja agregująca MAX() umożliwia znalezienie najwyższej oceny w zbiorze danych spełniających określone kryteria. W tym przypadku, zapytanie przeszukuje tabelę "oceny" i filtruje wyniki na podstawie "produktID" równym 10. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w obszarze SQL, ponieważ zapewnia prostotę i efektywność. W praktycznym zastosowaniu, w momencie gdy mamy do czynienia z dużymi zbiorami danych, takie zapytanie pozwala na szybkie uzyskanie potrzebnych informacji, co jest kluczowe dla analizy wydajności produktów w sklepie. Używanie funkcji agregujących, takich jak MAX(), jest standardem w relacyjnych bazach danych, co czyni to podejście odpowiednim w kontekście zarządzania danymi.

Pytanie 2

Aby stworzyć tabelę, należy wykorzystać polecenie

A. ALTER TABLE

B. CREATE TABLE

C. INSERT INTO

D. CREATE DATABASE

Polecenie CREATE TABLE to naprawdę ważna sprawa, jeśli chodzi o budowanie struktury bazy danych w systemach DBMS. Dzięki niemu możemy stworzyć nową tabelę w bazie, nadając jej różne nazwy i typy danych dla kolumn. Na przykład, można użyć takiego zapisu: CREATE TABLE pracownicy (id INT PRIMARY KEY, imie VARCHAR(50), nazwisko VARCHAR(50), data_zatrudnienia DATE); W efekcie mamy tabelę 'pracownicy' z czterema kolumnami, a 'id' to nasz klucz główny. W praktyce, poprawne stworzenie tabeli to podstawa dalszej pracy z danymi, więc warto się postarać, żeby schematy baz danych były dobrze zaprojektowane, w zgodzie z zasadami normalizacji. To zmniejsza zbędne powtarzanie danych i sprawia, że potem łatwiej nimi zarządzać. Pamiętaj, żeby przed użyciem CREATE TABLE dobrze zaplanować strukturę bazy danych, bo to pomoże w wydajności i elastyczności aplikacji. Fajnie jest też dodać różne ograniczenia, jak klucze obce, żeby mieć pewność, że nasze dane są w porządku.

Pytanie 3

Jakie z poniższych warunków logicznych w języku C weryfikuje, czy zmienna o nazwie zm1 znajduje się w zakresie 6, 203>?

A. (zm1 > 6) || (zm1 != 203)

B. (zm1 > 6) && (zm1 <= 203)

C. (zm1 > 6) && (zm1 != 203)

D. (zm1 > 6) || (zm1 <= 203)

Odpowiedź (zm1 > 6) && (zm1 <= 203) jest poprawna, ponieważ używa operatora logicznego AND (&&), co oznacza, że oba warunki muszą być spełnione, aby wyrażenie zwróciło wartość prawda (true). Zmienna zm1 musi być większa od 6 oraz jednocześnie mniejsza lub równa 203, co dokładnie definiuje przedział wartości. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, gdzie ważne jest precyzyjne określenie zakresu wartości. W zastosowaniach praktycznych, na przykład w walidacji danych użytkowników, możemy użyć tego wyrażenia do sprawdzenia, czy wiek wprowadzony przez użytkownika mieści się w dozwolonym zakresie. Warto zrozumieć, że korzystając z operatora AND, eliminujemy przypadki, w których zmienna zm1 byłaby na przykład równa 6 lub 203, co może być istotne w kontekście określonych ograniczeń biznesowych. W programowaniu ważne jest, aby warunki były jasno definiowane, co sprzyja lepszej czytelności kodu oraz minimalizuje ryzyko błędów.

Pytanie 4

Który z akapitów został sformatowany zgodnie z przedstawionym stylem, zakładając, że pozostałe właściwości akapitu mają wartości domyślne?

A. Odpowiedź B

B. Odpowiedź A

C. Odpowiedź D

D. Odpowiedź C

Paragraf oznaczony jako C został poprawnie sformatowany według przedstawionego stylu CSS. Styl ten określa kilka kluczowych właściwości: padding na poziomie 20 pikseli, kolor tekstu jako niebieski, pogrubienie tekstu ustawione na 900 oraz obramowanie o grubości 1 piksela z pełną linią. Padding określa wewnętrzne wcięcie, które wpływa na zwiększenie odległości między tekstem a krawędzią kontenera, co widać w odpowiedzi C jako przestrzeń wokół tekstu. Kolor tekstu zmienia się na niebieski, co również jest zgodne z wyglądem tej odpowiedzi. Font-weight ustawiony na 900 oznacza, że tekst powinien być wyraźnie pogrubiony, co jest zauważalne w porównaniu do innych opcji. Obramowanie wokół tekstu jest delikatne, ale widoczne, co odpowiada deklaracji border: 1px solid. Te właściwości są zgodne z powszechnymi praktykami projektowania stron internetowych, gdzie czytelność i estetyka odgrywają kluczową rolę. Praktyczne zastosowanie takich reguł CSS można znaleźć w projektowaniu intuicyjnych interfejsów użytkownika, gdzie spójność stylów ułatwia nawigację.

Pytanie 5

Zapis koloru w formacie #ff00e0 jest równoważny reprezentacji

A. rgb(f, 0, e0)

B. rgb(255, 0, 128)

C. rgb(255, 0, 224)

D. rgb(ff, 0, e0)

Odpowiedź rgb(255, 0, 224) jest poprawna, ponieważ kolor zapisany w formacie szesnastkowym #ff00e0 odpowiada wartościom RGB, gdzie 'ff' oznacza maksymalną wartość czerwonego koloru (255), '00' oznacza zerową wartość zielonego koloru (0), a 'e0' odpowiada wartości niebieskiego koloru w systemie szesnastkowym, co daje 224 w systemie dziesiętnym. W praktyce oznacza to, że mamy do czynienia z kolorem różowym, z dominującym światłem czerwonym i niebieskim, co tworzy ciekawe odcienie. Taki sposób reprezentacji kolorów jest powszechnie stosowany w web designie i grafice komputerowej, co pozwala na łatwe i precyzyjne definiowanie kolorów w stylach CSS oraz HTML. Przykładowo, używanie kodów szesnastkowych do definiowania kolorów w kodzie CSS jest standardową praktyką, umożliwiającą spójną i estetyczną prezentację treści wizualnych na stronach internetowych.

Pytanie 6

W systemie baz danych dla sklepu znajduje się tabela artykuly, która zawiera kolumnę o nazwie nowy. Jak należy skonstruować zapytanie, aby przypisać wartość TRUE dla tego pola w każdym rekordzie?

A. UPDATE nowy FROM artykuly VALUE TRUE

B. INSERT INTO artykuly VALUE nowy=TRUE

C. INSERT INTO nowy FROM artykuly SET TRUE

D. UPDATE artykuly SET nowy=TRUE

Odpowiedź UPDATE artykuly SET nowy=TRUE; jest poprawna, ponieważ wykorzystuje standardową składnię zapytań SQL, która pozwala na aktualizację istniejących danych w tabeli. W tym przypadku kwerenda ta zmienia wartość pola 'nowy' na TRUE dla każdego rekordu w tabeli 'artykuły'. W praktyce, używając tej kwerendy, można efektywnie zaktualizować wiele rekordów jednocześnie bez konieczności wprowadzania danych indywidualnie. Dobrą praktyką w pracy z bazami danych jest korzystanie z transakcji, aby zapewnić integralność danych, zwłaszcza w przypadku operacji, które mogą wpływać na dużą liczbę rekordów. Ponadto, warto wiedzieć, że używanie wartości logicznych, takich jak TRUE/FALSE, jest powszechną praktyką w projektowaniu relacyjnych baz danych, co pozwala na lepszą semantykę i łatwiejszą obsługę danych. Na przykład, jeśli w bazie danych istnieje konieczność oznaczania produktów jako nowe, odpowiednia aktualizacja wszystkich rekordów przy użyciu tej kwerendy jest szybkim rozwiązaniem.

Pytanie 7

Znak pisarski @ jest czytany w języku angielskim jako

A. monkey.

B. at.

C. ape.

D. on.

Poprawna odpowiedź to „at”, bo właśnie tak w języku angielskim czyta się znak @. Ten znak nazywa się w terminologii technicznej „at sign” albo „commercial at”. W praktyce najczęściej spotykasz go w adresach e‑mail, np. w zapisie [email protected] czytamy to jako „user at example dot com”. W dokumentacji technicznej, w standardach internetowych (RFC dotyczących e‑maili, jak RFC 5322) i w różnych tutorialach programistycznych zawsze przyjmuje się właśnie taką wymowę i nazwę. W kontekście tworzenia stron WWW i programowania webowego dobrze jest kojarzyć zarówno nazwę znaku, jak i jego typowe zastosowanie. W HTML sam znak @ nie ma specjalnego znaczenia składniowego, ale pojawia się w treści, np. w linkach mailto: <a href="mailto:[email protected]">. W CSS czasem widzisz tzw. at‑rules, np. @media, @import, @font-face – tu też w dokumentacji wprost jest mowa o „at‑rule”. W różnych językach programowania webowego symbol @ ma różne role: w PHP oznacza operator wyciszający błędy (co zresztą jest uznawane za złą praktykę), w wielu frameworkach jest używany w szablonach (np. Blade w Laravelu: @if, @foreach), w adnotacjach czy dekoratorach w innych technologiach. Moim zdaniem warto po prostu przyzwyczaić się do angielskiej nazwy „at”, bo w pracy z dokumentacją, Stack Overflow, oficjalnymi specyfikacjami czy logami systemowymi praktycznie nikt nie używa żadnych lokalnych, zabawnych nazw. To drobny szczegół, ale w branży IT takie detale językowe bardzo ułatwiają komunikację w zespole i z klientem.

Pytanie 8

Dla strony internetowej stworzono styl, który będzie stosowany tylko do wybranych znaczników, takich jak niektóre nagłówki oraz kilka akapitów. W tej sytuacji, aby przypisać styl do konkretnych znaczników, najodpowiedniejsze będzie użycie

A. pseudoklasy

B. selektora akapitu

C. identyfikatora

D. klasy

Użycie klasy w CSS jest najlepszym rozwiązaniem, gdy chcemy zastosować ten sam styl do wielu elementów HTML, ale nie do wszystkich. Klasy w CSS są definiowane za pomocą kropki przed nazwą klasy, np. .nazwa-klasy, i mogą być przypisane do dowolnego elementu HTML za pomocą atrybutu class. Dzięki temu możemy elastycznie i efektywnie zarządzać stylami na stronie internetowej. Klasy są bardzo przydatne w dużych projektach, gdzie powtarzalność i spójność stylów są kluczowe. Pozwalają także na ponowne wykorzystanie tych samych stylów w różnych miejscach projektu bez konieczności kopiowania kodu CSS. Użycie klas zwiększa czytelność i organizację kodu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania. Stosowanie klas jest także zalecane w kontekście frameworków CSS, takich jak Bootstrap, które intensywnie wykorzystują klasy do definiowania komponentów i układów. Przykład zastosowania klasy: .align-right { text-align: right; } można przypisać do różnych nagłówków czy akapitów, które mają być wyrównane do prawej.

Pytanie 9

Tabela faktury w bazie danych zawiera pola: numer, data, id_klienta, wartość oraz status. Każdego dnia tworzony jest raport dotyczący faktur z dnia bieżącego. Zawiera on jedynie numery oraz wartości faktur. Która z poniższych kwerend SQL pozwoli na wygenerowanie tego raportu?

A. SELECT numer, wartość FROM faktury;

B. SELECT * FROM faktury WHERE data=CURRENT_DATE();

C. SELECT numer, wartosc FROM faktury WHERE data=CURRENT_DATE();

D. SELECT * FROM faktury;

Aby wygenerować raport faktur z bieżącego dnia, kluczowe jest zastosowanie odpowiednich filtrów oraz wybranie tylko tych pól, które są istotne w kontekście raportu. Kwerenda SQL, która prawidłowo odpowiada na postawiony problem, to 'SELECT numer, wartosc FROM faktury WHERE data=CURRENT_DATE();'. Dzięki temu zapytaniu, system wyciąga z bazy danych jedynie numery i wartości faktur, które zostały wystawione w dniu dzisiejszym. Użycie funkcji CURRENT_DATE() pozwala na dynamiczne filtrowanie danych według aktualnej daty, co jest niezbędne do stworzenia codziennego raportu. W praktyce, taka kwerenda może być używana w aplikacjach do zarządzania finansami, gdzie użytkownicy chcą szybko uzyskać podsumowanie transakcji z danego dnia. Standardy SQL wymagają precyzyjnego określenia, które kolumny mają być wyświetlane, a także jakiego rodzaju dane mają być filtrowane. W związku z tym, zastosowanie warunku WHERE jest kluczowe, aby ograniczyć wyniki do faktur z dzisiaj, co zwiększa efektywność analizy danych.

Pytanie 10

Systemy CMS charakteryzują się

A. wbudowanym serwerem poczty elektronicznej.

B. wbudowanym edytorem grafiki wektorowej.

C. możliwością programowania w zaawansowanych frameworkach dla aplikacji Web.

D. możliwością edycji treści bez konieczności znajomości HTML.

Systemy CMS bywają czasem mylone z kombajnem do wszystkiego, ale ich główne zadanie jest dość konkretne: zarządzanie treścią strony internetowej. Stąd łatwo wpaść w pułapkę myślenia, że skoro to rozbudowany system, to na pewno ma wbudowany edytor grafiki wektorowej albo serwer poczty. W praktyce wygląda to inaczej. CMS zazwyczaj pozwala wgrywać obrazy, zmniejszać je, czasem przyciąć czy skompresować, ale pełnoprawny edytor grafiki wektorowej (jak Inkscape czy Illustrator) to zupełnie inna kategoria narzędzi. Projektowanie logotypów, ikon SVG czy ilustracji robi się w zewnętrznych programach, a do CMS wgrywa gotowe pliki. Wbudowanie takiego edytora do CMS byłoby przerostem formy nad treścią i łamaniem zasady podziału odpowiedzialności na wyspecjalizowane narzędzia. Podobnie jest z serwerem poczty elektronicznej. CMS może wysyłać e‑maile (powiadomienia, reset hasła, newsletter), ale technicznie opiera się na zewnętrznym serwerze SMTP lub konfiguracji serwera WWW. Sam w sobie nie pełni roli pełnoprawnego MTA jak Postfix czy Exim. To częsty błąd myślowy: skoro system coś „wysyła”, to ludzie zakładają, że musi mieć wbudowaną pełną infrastrukturę pocztową. W rzeczywistości są to tylko funkcje klienckie. Jeśli chodzi o programowanie w zaawansowanych frameworkach, tu też łatwo się pomylić. CMS może być napisany w jakimś frameworku lub mieć własne API, ale to nie jest jego wyróżnik jako systemu. Programowanie w frameworkach typu Laravel, Symfony czy React to domena deweloperów tworzących aplikacje webowe, a nie typowa funkcja dostarczana redaktorowi treści. Użytkownik CMS raczej klika w panel, ustawia moduły, pluginy, szablony, niż pisze rozbudowany kod aplikacyjny. Kluczową, charakterystyczną cechą CMS jest właśnie to, że pozwala na edycję treści bez konieczności znajomości HTML. Cała reszta – grafika, poczta, frameworki – to albo funkcje zewnętrzne, albo techniczne szczegóły implementacji, które nie definiują idei systemu zarządzania treścią.

Pytanie 11

W CSS zastosowano poniższe formatowanie. Kolorem czerwonym będzie wyświetlony

h1 i {
   color: red;
}

A. cały tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz tekst italic akapitu

B. jedynie tekst italic we wszystkich poziomach nagłówków

C. cały tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz wszelki tekst italic, niezależnie od lokalizacji na stronie

D. tylko tekst italic nagłówka pierwszego stopnia

W stylach CSS selektor złożony h1 i oznacza, że formatowanie będzie stosowane tylko do elementów pochylonych i znajdujących się wewnątrz nagłówka pierwszego poziomu h1. W praktyce oznacza to, że taki zapis CSS zmienia kolor na czerwony tylko dla tekstu wewnątrz tagu <i> znajdującego się w <h1>. Selekcja złożona umożliwia precyzyjne określanie, które elementy są formatowane, co jest kluczowe w przypadku dużych i złożonych stron internetowych. Zrozumienie działania selektorów jest fundamentem efektywnego stylizowania dokumentów HTML. Pozwala to na zachowanie spójności wizualnej oraz lepszą kontrolę nad wyglądem strony. Dobór odpowiednich selektorów w CSS to również jedna z dobrych praktyk, które sprzyjają czytelności kodu oraz jego łatwiejszej konserwacji w przyszłości. Taki zapis pozwala na minimalizację konfliktów stylów, które mogą się pojawić przy bardziej ogólnych selektorach. Praktyczne użycie selektorów złożonych jest więc zalecane w celu uzyskania bardziej kontrolowanego i przewidywalnego wyglądu strony internetowej, co jest zgodne ze standardami webowymi promującymi semantyczne i uporządkowane kodowanie.

Pytanie 12

W języku JavaScript zapisano fragment kodu. Po wykonaniu skryptu zmienna x

<script>
 var x = 10;
 x++;
 console.log(x);
 </script>

A. będzie równa 11 i zostanie wypisana w oknie popup.

B. będzie równa 11 i zostanie wypisana w konsoli przeglądarki internetowej.

C. będzie równa 10 i zostanie wypisana w dokumencie HTML.

D. będzie równa 10 i zostanie wypisana w głównym oknie przeglądarki internetowej.

Gratulacje, twoja odpowiedź jest poprawna! Odpowiedź 'będzie równa 11 i zostanie wypisana w konsoli przeglądarki internetowej' jest prawidłowa, ponieważ po zainicjalizowaniu zmiennej x wartością 10 następuje inkrementacja, która zwiększa wartość zmiennej o 1, dając w wyniku 11. Następnie wartość zmiennej x jest wypisywana w konsoli przeglądarki internetowej za pomocą metody console.log(). Jest to standardowa metoda w języku JavaScript do debugowania i śledzenia wartości zmiennych podczas wykonywania kodu. W praktyce, zrozumienie pracy z konsolą przeglądarki jest kluczowe dla efektywnego programowania JavaScript. To umiejętność, która pozwala na szybkie zlokalizowanie i rozwiązanie problemów z kodem. Dobrą praktyką jest również umiejętne korzystanie z operacji inkrementacji, które są podstawą sterowania przepływem i manipulowania danymi w JavaScript.

Pytanie 13

W CSS zapis w postaci

 h1::first-letter {color: red;}

spowoduje, że kolor czerwony zostanie zastosowany do

A. tekstu nagłówka w pierwszym stopniu

B. pierwszej litery nagłówka w drugim stopniu

C. pierwszej litery nagłówka w pierwszym stopniu

D. pierwszej linii akapitu

Zapis <span>h1::first-letter {color: red;} </span> jest w porządku, bo korzysta z pseudoelementu :first-letter, który działa na pierwszą literkę w nagłówku h1. To całkiem fajne, bo możemy w ten sposób stylizować tę pierwszą literę i nadać nagłówkom ciekawszy wygląd. Na przykład, jeśli mamy nagłówek h1 z napisem 'Witaj świecie', to dzięki temu kodowi, litera 'W' zrobi się czerwona. W CSS warto ogarnąć, że :first-letter działa tylko na bloki, takie jak nagłówki czy akapity, więc warto to mieć na uwadze, gdy coś stylizujemy. Używanie pseudoelementów to dobre podejście do tworzenia ładnych i funkcjonalnych interfejsów, a przy okazji daje nam większą kontrolę nad tym, jak wyglądają nasze elementy.

Pytanie 14

W języku PHP stwórz warunek, który będzie prawdziwy, gdy zmienna

$a

będzie jakąkolwiek liczbą całkowitą mniejszą niż -10 lub gdy zmienna

$b

będzie liczbą z zakresu (25, 75). Wyrażenie logiczne w tym warunku powinno mieć postać

A. ($a < -10) and (($b > 25) and ($b < 75))

B. ($a < -10) or (($b > 25) or ($b < 75))

C. ($a < -10) and (($b > 25) or ($b < 75))

D. ($a < -10) or (($b > 25) and ($b < 75))

Wyrażenie logiczne ($a < -10) or (($b > 25) and ($b < 75)) jest poprawne, ponieważ spełnia warunki określone w treści zadania. Warunek ten sprawdza, czy zmienna $a jest mniejsza od -10 lub czy zmienna $b mieści się w przedziale od 25 do 75, co oznacza, że musi być większa niż 25 oraz mniejsza niż 75 jednocześnie. Takie podejście jest zgodne z zasadami logiki i jest typowe w programowaniu w PHP. Praktycznym zastosowaniem tego typu warunków może być filtrowanie danych użytkowników na podstawie wieku lub kwot transakcji, gdzie istotne jest spełnienie kilku kryteriów. Warto również zauważyć, że użycie operatora 'or' w tym przypadku jest kluczowe, gdyż pozwala na spełnienie przynajmniej jednego z warunków, co jest istotne w kontekście przyjmowania danych. Dobre praktyki w programowaniu sugerują, aby zawsze dokładnie definiować warunki logiczne oraz unikać nadmiarowych złożoności, co czyni kod bardziej czytelnym i łatwiejszym w utrzymaniu.

Pytanie 15

Który z poniższych zapisów w HTML określa kodowanie znaków stosowane w dokumencie?

A. <meta encoding="UTF-8">

B. <encoding="UTF-8">

C. <meta charset="UTF-8">

D. <charset="UTF-8">

Zapis <meta charset="UTF-8"> jest prawidłową deklaracją kodowania znaków w dokumencie HTML. Element <meta> jest używany w sekcji <head> dokumentu i pozwala na zdefiniowanie różnych metadanych, w tym kodowania znaków. Użycie "UTF-8" jako wartości dla atrybutu charset oznacza, że dokument będzie używał kodowania Unicode, które jest standardem preferowanym w sieci. Dzięki temu, dokumenty mogą poprawnie wyświetlać znaki z różnych języków, co jest kluczowe w zglobalizowanym świecie internetu. Przykładem zastosowania tego zapisu może być strona internetowa, która zawiera teksty w wielu językach, co wymaga wsparcia dla różnorodnych znaków diakrytycznych i symboli. Warto również podkreślić, że zgodnie z zasadami dobrych praktyk, zawsze powinno się definiować kodowanie znaków w dokumencie HTML, aby uniknąć problemów z wyświetlaniem treści, co może negatywnie wpłynąć na doświadczenia użytkowników oraz SEO strony.

Pytanie 16

W PHP, aby stworzyć obiekt pkt dla klasy Punkt, której definicja znajduje się poniżej, należy użyć polecenia

class Punkt {
  public $x;
  public $y;
}

A. Punkt() pkt;

B. pkt Punkt;

C. pkt = new Punkt();

D. pkt Punkt();

Podczas tworzenia obiektów w PHP kluczowe jest zrozumienie składni i logiki stojącej za deklaracjami obiektów. Problemem w błędnych odpowiedziach jest brak użycia słowa kluczowego new, które jest niezbędne do prawidłowego utworzenia obiektu. Składnia pkt Punkt() sugeruje próbę użycia nazwy klasy jako funkcji, co nie jest poprawne w kontekście PHP. PHP wymaga wyraźnego wskazania, że chcemy utworzyć nową instancję klasy za pomocą new. Kolejna błędna składnia pkt Punkt pokazuje niezrozumienie podstawowej struktury definicji zmiennych i obiektów w PHP, gdzie brakuje operatora new i nawiasów. Takie podejście jest niepoprawne i prowadzi do błędów kompilacji. Brak nawiasów czy operatora przypisania to często popełniane błędy przy nauce programowania obiektowego. Ostateczna odpowiedź Punkt() pkt; jest niezgodna z zasadami składniowymi PHP, ponieważ nie można deklarować obiektu w tej formie. Taka konstrukcja narusza logikę przypisania wartości do zmiennych i tworzenia instancji obiektów w PHP. Zrozumienie, dlaczego słowo new jest kluczowe, pozwoli uniknąć tych typowych błędów i poprawnie implementować obiektowe aspekty PHP, co jest podstawą budowy złożonych aplikacji w tym języku.

Pytanie 17

Na ilustracji przedstawiającej tabelę muzyka, zrealizowano poniższe zapytanie SQL. Jaki rezultat zwróci ta kwerenda?

SELECT wykonawca FROM`muzyka`
WHERE wykonawca LIKE 'C%w';

ID	tytul_plyty	wykonawca	rok_nagrania	opis
1	Czas jak rzeka	Czesław Niemen	2005	Przyjdź W Taka Noc itp.
2	Ikona	Stan Borys	2014
3	Aerolit	Czesław Niemen	2017	Winylowa reedycja płyty "Aerolit"
4	Journey	Mikołaj Czechowski	2013

A. Czesław, Niemen

B. pusty wynik

C. Czesław

D. Czesław, Czechowski

Zapytanie SQL używa operatora LIKE z wzorcem C%W co oznacza że szuka wartości w kolumnie wykonawca które zaczynają się na literę C i kończą na literę W oraz mogą zawierać dowolne znaki pomiędzy. W tabeli nie ma jednak wykonawcy który spełnia ten wzorzec. Czesław Niemen zaczyna się na C ale kończy na M a Mikołaj Czechowski zaczyna się na M więc żaden z tych rekordów nie spełnia kryterium. Takie podejście do filtrowania danych jest powszechnie stosowane w bazach danych pozwalając na zaawansowane wyszukiwania tekstowe. Użycie operatora LIKE z odpowiednimi wzorcami znaków to potężne narzędzie przy analizie tekstów w bazach danych. Warto jednak pamiętać że wydajność takich operacji może znacząco się obniżyć przy dużych zbiorach danych dlatego w praktyce stosuje się indeksowanie kolumn oraz optymalizację zapytań SQL. Ważne jest również aby dobrze zrozumieć jak działa operator LIKE oraz jakie są różnice w jego działaniu w różnych systemach bazodanowych np. w MySQL Oracle czy PostgreSQL.

Pytanie 18

W przedstawionym kodzie JavaScript linie zostały ponumerowane dla wygody. Kod ten zawiera błąd, ponieważ po jego uruchomieniu nie wyświetla się żaden komunikat. Aby usunąć ten błąd, należy

1  if(a < b)
2      document.write(a);
3      document.write("jest mniejsze");
4  else
5      document.write(b);
6      document.write("jest mniejsze");

A. umieścić znaki $ przed nazwami zmiennych

B. w liniach 3 i 6 zastąpić znaki cudzysłowu apostrofami, np. 'jest mniejsze'

C. w liniach 2 i 5 zmienne a i b umieścić w cudzysłowie

D. dodać nawiasy klamrowe do sekcji if i else

Odpowiedź zakłada wstawienie nawiasów klamrowych do sekcji if oraz else co jest kluczowym elementem praktyki programowania w JavaScript. Nawiasy klamrowe zapewniają prawidłowe wykonanie bloku kodu w przypadku warunków jeśli i else co jest standardową praktyką w większości języków programowania. Nawet jeśli blok kodu zawiera tylko jedną linię dodanie nawiasów klamrowych zwiększa czytelność kodu i ułatwia jego przyszłą edycję. Użycie nawiasów klamrowych jest również kluczowe gdyż zapobiega błędom logicznym i nieoczekiwanym zachowaniom programu. W implementacji systemów produkcyjnych oraz podczas pracy z zespołem przestrzeganie takich standardów jest niezmiernie ważne ponieważ zapewnia spójność kodu i ułatwia jego zrozumienie przez innych programistów. Przykładowo dodanie nawiasów klamrowych do instrukcji if w kodzie który jest często aktualizowany minimalizuje ryzyko wprowadzenia błędów. Programiści zawsze powinni dążyć do pisania kodu który jest łatwy do zrozumienia utrzymania i modyfikacji co jest jednym z fundamentów inżynierii oprogramowania.

Pytanie 19

W kodzie źródłowym zapisanym w języku HTML wskaż błąd walidacji dotyczący tego fragmentu. <h6>CSS</h6>
<p>Kaskadowe arkusze stylów <b>ang.<i>Cascading Style Sheets</b></i>)<br>to język służący...</p>

A. Znacznik h6 jest nieznany.

B. Znak zamykający /b jest niezgodny z zasadą zagnieżdżania.

C. Znak br nie może być użyty wewnątrz znacznika p.

D. Znak br nie został prawidłowo zamknięty.

W analizowanym fragmencie kodu HTML występuje błąd związany z niewłaściwym zagnieżdżeniem znaczników. W szczególności, znacznik zamykający </b> został umieszczony przed zamknięciem znacznika <i>, co narusza zasady zagnieżdżania elementów w HTML. Zgodnie z wytycznymi W3C (World Wide Web Consortium), każdy znacznik otwierający musi mieć odpowiedni znacznik zamykający w odpowiedniej kolejności, a zagnieżdżanie elementów musi być przestrzegane, aby zapewnić poprawną strukturę dokumentu. W tym przypadku poprawna sekwencja powinna wyglądać następująco: <i>...</i><b>...</b>, co oznacza, że znacznik <i> powinien być zamknięty po znaczniku <b>. Przykładowo, prawidłowy zapis mógłby wyglądać tak: <p>Kaskadowe arkusze stylów <b>ang.<i>Cascading Style Sheets</i></b> to język służący...</p>. Taka struktura zapewnia, że znaczniki są poprawnie zagnieżdżone, co przekłada się na lepszą interpretację przez przeglądarki oraz narzędzia do walidacji HTML.

Pytanie 20

W SQL wykonano poniższe instrukcje GRANT. Kto będzie miał prawa do przeglądania oraz modyfikacji danych?

GRANT ALL ON firmy TO 'admin'@'localhost';
GRANT ALTER, CREATE, DROP ON firmy TO 'anna'@'localhost';
GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON firmy TO 'tomasz'@'localhost';

A. Tylko Tomasz

B. Adam i Anna

C. Tomasz i Adam

D. Tomasz i Anna

Nieprawidłowe rozumienie problemu wynika z błędnej interpretacji przyznanych uprawnień SQL. Anna choć posiada uprawnienia ALTER CREATE i DROP które odnoszą się do zarządzania strukturą bazy danych takie jak dodawanie czy usuwanie tabel lub zmiana ich struktury nie ma uprawnień do przeglądania czy modyfikowania zawartości tabel. To oznacza że nie może przeglądać ani modyfikować danych co wyklucza ją jako osobę mającą prawo do przeglądania i zmiany danych w kontekście tego pytania. Adam w przesłanych komendach nie jest wymieniony co jasno wskazuje że żadne uprawnienia nie zostały mu przyznane. Często popełnianym błędem jest założenie że posiadanie uprawnień do zmiany struktury bazy danych automatycznie pozwala na przeglądanie danych jednak w rzeczywistości uprawnienia te są rozdzielone co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa danych. Rozróżnienie między uprawnieniami do zarządzania danymi a ich strukturyzowania jest fundamentalne w pracy z bazami danych i niezbędne do skutecznego administrowania dostępem użytkowników. Tomasz jako jedyny uzyskał odpowiednie uprawnienia do przeglądania i modyfikacji danych co jasno wynika z przyznanych mu uprawnień SQL.

Pytanie 21

Które z poniższych twierdzeń o definicji funkcji pokazanej w ramce jest prawdziwe?

function czytajImie(){
   var imie=null;
   do {
     imie=prompt("podaj imie: ");
     if (imie.length<3)
     alert("wprowadzony tekst jest niepoprawny");
   } while(imie.length<3);
}

A. Funkcja zawiera pętlę, która powtarza się 3 razy

B. Wczytanie tekstu zakończy się, gdy tekst będzie miał co najmniej 3 znaki

C. Pętla zostanie uruchomiona tylko raz

D. Tekst będzie wczytywany do czasu podania liczby większej niż 3

Funkcja czytajImie zawiera pętlę do-while która działa dopóki długość wprowadzonego ciągu znaków jest mniejsza niż 3 co oznacza że zakończenie pętli nastąpi gdy użytkownik wprowadzi tekst o długości co najmniej 3 znaków W praktyce oznacza to że funkcja wymaga od użytkownika podania imienia które będzie miało przynajmniej trzy znaki co jest powszechną praktyką podczas walidacji danych wejściowych w celu zapewnienia minimalnej ilości informacji Pętla do-while jest szczególnie przydatna w sytuacjach gdy musimy zagwarantować przynajmniej jedno wykonanie bloku kodu co tutaj pozwala na przynajmniej jednorazowe wywołanie okna prompt do wprowadzenia danych Tego typu walidacja jest podstawą podczas programowania interfejsów użytkownika gdzie poprawność i kompletność danych wejściowych jest kluczowa dla dalszego przetwarzania danych Warto również zauważyć że stosowanie tego rodzaju pętli w kontekście walidacji danych zwiększa użyteczność aplikacji poprzez zapewnienie że dane są zgodne z wymaganiami przed ich dalszym przetwarzaniem

Pytanie 22

Jakie źródło danych może posłużyć do stworzenia raportu?

A. zapytanie SELECT

B. projekt raportu

C. etykieta

D. zapytanie ALTER

Odpowiedź 4: zapytania SELECT są naprawdę ważne, bo pozwalają na ściąganie konkretnych danych z bazy. To tak jakbyś miał klucz do swojej bazy informacji. Możemy dzięki nim stworzyć różne raporty, na przykład sprzedaży, wybierając dane z tabeli i filtrując je według daty, produktu czy regionu. Warto pamiętać o używaniu klauzuli WHERE, bo dzięki temu nie dostajemy zbędnych wyników, tylko to, co naprawdę nas interesuje. To, co fajne w zapytaniach SELECT, to że możemy łączyć różne tabele z użyciem JOIN, co pozwala na jeszcze bardziej skomplikowane raporty. Z mojego doświadczenia, umiejętność tworzenia zapytań SELECT i ich optymalizacja są kluczowe w analizie danych, a to pomaga w lepszym podejmowaniu decyzji w biznesie.

Pytanie 23

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; }

B. nav { float: right; } section { float: right; }

C. aside {float: left; }

D. nav { float: left; } aside { float: left; }

Prawidłowa odpowiedź opiera się na tym, jak działają własności float w CSS i w jakiej kolejności przeglądarka renderuje elementy blokowe. Jeśli w dokumencie HTML kolejność znaczników to np. <aside>, potem <section>, a na końcu <nav>, to bez dodatkowego stylowania wszystkie trzy ustawią się pionowo, jeden pod drugim, w tej właśnie kolejności. Dodanie float zmienia sposób, w jaki elementy „odpływają” od normalnego przepływu dokumentu i jak układają się obok siebie. W stylu nav { float: right; } section { float: right; } sprawiamy, że zarówno nav, jak i section są przesuwane do prawej krawędzi kontenera, natomiast aside (bez float) pozostaje w normalnym przepływie, czyli z lewej strony. Ponieważ przeglądarka układa elementy w kolejności występowania w kodzie, najpierw wyrenderuje aside po lewej, potem section „odpłynie” w prawo, a na końcu nav też „odpłynie” w prawo, ustawiając się po prawej stronie, ale dalej od góry niż section. Efekt wizualny jest taki, że po lewej mamy aside, po prawej nav, a section ląduje między nimi, dokładnie tak jak było pokazane na filmie. Moim zdaniem to zadanie dobrze pokazuje, że przy floatach zawsze trzeba myśleć o trzech rzeczach naraz: kolejności elementów w HTML, kierunku „pływania” (left/right) oraz o tym, które elementy pozostawiamy w normalnym przepływie. W praktyce w nowoczesnych projektach częściej używa się flexboxa albo CSS Grid do takich układów, bo są czytelniejsze i mniej problematyczne. Przykładowo, zamiast kombinować z float, można by użyć display: flex; na kontenerze i ustawić order dla aside i nav. Float nadal jednak pojawia się w starszych layoutach i w zadaniach egzaminacyjnych, więc warto dobrze rozumieć jego zachowanie, choćby po to, żeby poprawnie modyfikować istniejące style lub naprawiać „rozjechane” układy w starszych projektach.

Pytanie 24

W tabeli personel znajdują się pola: imie, nazwisko, pensja, staz. Aby otrzymać średnią pensję pracowników, dla których staż wynosi od 10 do 20 lat pracy włącznie, należy wykonać kwerendę:

A. SELECT COUNT(*) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20

B. SELECT AVG(*) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20

C. SELECT COUNT(pensja) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20

D. SELECT AVG(pensja) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20

Poprawna kwerenda to 'SELECT AVG(pensja) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20;'. Użycie funkcji AVG() jest kluczowe, gdyż jej celem jest obliczenie średniej wartości z konkretnego zestawu danych, w tym przypadku pensji pracowników z określonym stażem. Funkcja ta agreguje dane, zliczając sumę pensji i dzieląc ją przez ich liczbę, co jest standardową metodą obliczania średniej arytmetycznej. W kontekście praktycznym, taką kwerendę można wykorzystać w raportach finansowych dla działu HR, aby ocenić wynagrodzenia w zespole z odpowiednim doświadczeniem. Standardy SQL zalecają użycie funkcji agregujących, takich jak AVG(), do takich obliczeń, co zapewnia dokładność i efektywność w analizie danych. Co więcej, efektywne wykorzystanie takich zapytań pozwala na lepsze planowanie budżetu oraz strategii wynagrodzeń w organizacjach.

Pytanie 25

Który z poniższych sposobów na dodawanie komentarzy do kodu nie jest używany w języku PHP?

A. # komentarz

B.

C. // komentarz

D. /* komentarz */

Odpowiedź  jest poprawna, ponieważ jest to typowy sposób komentowania w HTML, a nie w PHP. W PHP stosujemy inne konwencje do komentowania kodu. Najczęściej używane metody to: # oraz // dla komentarzy jedno-liniowych oraz /* komentarz */ dla komentarzy wielo-liniowych. Przykładowo, użycie // w kodzie PHP pozwala na dodanie komentarza do linii kodu, co może być pomocne w wyjaśnieniu działania danej sekcji. Komentarze są istotnym elementem kodu, ponieważ pomagają programistom w zrozumieniu logiki programu, zwłaszcza przy pracy w zespole lub przy dłuższych projektach. Zgodnie z dobrymi praktykami programistycznymi, komentarze powinny być jasne i zwięzłe, co ułatwia innym programistom lub przyszłym wersjom siebie zrozumienie kodu. Warto również pamiętać, że odpowiednie komentowanie kodu zwiększa jego czytelność oraz ułatwia późniejsze wprowadzanie zmian.

Pytanie 26

Do jakiego celu służy polecenie mysqldump?

A. naprawy niespójnej bazy

B. optymalizacji bazy

C. sprawdzenia integralności bazy

D. stworzenia kopii zapasowej bazy

Polecenie mysqldump jest narzędziem używanym w systemach zarządzania bazami danych MySQL i MariaDB, które pozwala na tworzenie kopii zapasowych baz danych. Główna funkcjonalność mysqldump polega na eksportowaniu danych oraz struktury bazy danych do pliku tekstowego w formacie SQL. Taki plik może być później użyty do przywrócenia bazy danych w przypadku awarii lub utraty danych. Przykładowo, administratorzy baz danych często wykorzystują mysqldump do tworzenia regularnych kopii zapasowych przed wprowadzeniem istotnych zmian w strukturze bazy lub przed aktualizacją systemu. Stosowanie mysqldump w praktyce jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania danymi, które podkreślają znaczenie regularnego tworzenia kopii zapasowych jako strategii ochrony danych. Warto również pamiętać, że mysqldump ma różne opcje, które umożliwiają dostosowanie procesu tworzenia kopii zapasowej, takie jak wybór konkretnych tabel, pomijanie danych lub dodanie opcji kompresji, co zwiększa elastyczność i efektywność tego narzędzia.

Pytanie 27

W CSS, aby ustawić wcięcie pierwszej linii akapitu na 30 pikseli, należy użyć następującego zapisu

A. p { text-spacing: 30px; }

B. p { line-height: 30px; }

C. p { text-indent: 30px; }

D. p { line-indent: 30px; }

Analizując inne opcje, można zauważyć, że zapisy takie jak line-indent, line-height, czy text-spacing nie są poprawne w kontekście wcięcia pierwszej linii akapitu w CSS. Właściwość line-indent nie istnieje w specyfikacji CSS, co czyni tę odpowiedź zupełnie niewłaściwą. Użytkownicy mogą mylić terminologię, sądząc, że line-indent odnosi się do wcięcia, jednak nie jest to termin rozpoznawany przez standardy CSS. Bardziej odpowiednią właściwością do modyfikacji wysokości linii jest line-height, która jednak nie ma związku z wcięciem tekstu, lecz z odstępem pomiędzy poszczególnymi liniami tekstu w akapicie. Użycie line-height do uzyskania wcięcia prowadzi do nieporozumień i niepożądanych efektów wizualnych. Z kolei text-spacing, będący inną niepoprawną odpowiedzią, nie jest uznaną właściwością CSS i nie wpływa na wcięcia. Dobre praktyki w projektowaniu stron internetowych wymagają znajomości standardów CSS i ich zastosowania w praktyce. Ważne jest, aby przyzwyczaić się do stosowania właściwości, które są uznawane przez wiodące przeglądarki i standardy webowe, aby uniknąć takich błędów i uzyskać zamierzony efekt wizualny. Zapewnienie, że używamy odpowiednich właściwości, jest kluczowe dla poprawności i jakości kodu CSS, który ma bezpośredni wpływ na końcowy rezultat, czyli wygląd i funkcjonalność stron internetowych.

Pytanie 28

Elementem odpowiadającym imieniu Agata w zaprezentowanej tablicy JavaScript jest:

var Imiona = new Array('Anna','Joanna','Monika','Agata');

A. Imiona['Agata'];

B. Imiona[4];

C. Imiona[3];

D. Imiona[Agata];

Poprawna odpowiedź to Imiona[3], ponieważ w JavaScript indeksowanie tablicy zaczyna się od zera. Oznacza to, że pierwszy element tablicy Imiona to 'Anna' (Imiona[0]), drugi to 'Joanna' (Imiona[1]), trzeci to 'Monika' (Imiona[2]), a czwarty to 'Agata' (Imiona[3]). W kontekście programowania w JavaScript ważne jest, aby znać zasady indeksowania, co jest szczególnie istotne przy pracy z tablicami, ponieważ niewłaściwe indeksowanie może prowadzić do błędów, takich jak undefined. W praktyce, jeżeli chcemy uzyskać dostęp do konkretnego elementu tablicy, musimy użyć odpowiedniego indeksu. Ponadto, korzystanie z tablic w JavaScript jest powszechną praktyką, a zrozumienie ich mechanizmu pozwala na efektywne operowanie danymi. Należy również pamiętać o dobrych praktykach w programowaniu, takich jak stosowanie opisowych nazw zmiennych oraz komentowanie kodu, co zwiększa jego czytelność i zrozumienie dla innych programistów.

Pytanie 29

W znaczniku meta w miejsce kropek należy wpisać

<meta name="description" content="…">

A. informację o dostosowaniu do urządzeń mobilnych.

B. streszczenie treści strony.

C. język dokumentu.

D. nazwę edytora.

W meta tagu, w polu 'content' powinno być streszczenie tego, co jest na stronie. To bardzo ważne dla SEO, czyli optymalizacji strony pod kątem wyszukiwarek. Taki opis pojawia się w wynikach wyszukiwania, co wpływa na to, jak użytkownicy postrzegają stronę i czy klikną w link. Fajnie by było, gdyby był krótki, zrozumiały i zawierał ważne słowa kluczowe dotyczące tematu strony. Na przykład, jeśli strona jest o zdrowym jedzeniu, można napisać coś w stylu: 'Poradnik zdrowego odżywiania z przepisami i wskazówkami na lepszy styl życia'. Użycie tych znaczników meta zgodnie z zaleceniami Google i innych wyszukiwarek zwiększa szansę, że strona będzie lepiej widoczna w sieci. Dlatego dobrze, żeby używać tego znacznika w odpowiedni sposób, bo to naprawdę pomaga w poprawie widoczności strony w internecie.

Pytanie 30

W programie MS Access w ustawieniach pola klasa należy określić maskę wprowadzania danych. Jaką maskę należy ustawić, aby dane wprowadzone składały się z trzech znaków w formacie: obowiązkowa cyfra, następnie dwie obowiązkowe litery?

Ogólne
Rozmiar pola	3
Format
Maska wprowadzania
Tytuł
Wartość domyślna
Reguła spr. poprawności
Tekst reguły spr. poprawności
Wymagane	Nie
Zerowa dł. dozwolona	Tak
Indeksowane	Nie
Kompresja Unicode	Tak
Tryb IME	Bez formantu
Tryb zdania edytora IME	Brak
Tagi inteligentne

A. CLL

B. 0CC

C. 000

D. 0LL

W przypadku maski wprowadzania danych w MS Access, należy zrozumieć, jakie znaczenie mają poszczególne symbole używane do stworzenia maski. Symbole te określają, co użytkownik może wprowadzić w każdym miejscu pola. Często spotykanym błędem jest wybór niewłaściwego symbolu, co prowadzi do niepoprawnego formatu danych. W przypadku masek takich jak 0CC, 000 i CLL, każda z nich stosuje niewłaściwe podejście do formatu wymaganego w pytaniu. Maska 0CC zakłada, że po cyfrze mogą znajdować się dowolne znaki, co nie spełnia wymagań dotyczących dwóch obowiązkowych liter. Maska 000 z kolei wymusza wprowadzenie trzech cyfr, co całkowicie mija się z celem, ponieważ wymagany jest format składający się z jednej cyfry i dwóch liter. Maska CLL sugeruje, że pierwszy znak może być dowolnym znakiem (cyfrą lub literą), co również jest niezgodne z wymaganiami, gdzie pierwszą pozycję musi zajmować cyfra. Takie nieporozumienia mogą wynikać z braku zrozumienia znaczenia symboli używanych w maskach wprowadzania danych. Kluczem do poprawnego zastosowania masek w MS Access jest więc dokładne poznanie, jakie symbole są dostępne i jakie mają zastosowanie, aby zwiększyć spójność i integralność danych w systemach bazodanowych. Zrozumienie tych zasad pozwala również uniknąć typowych błędów wynikających z niepoprawnej interpretacji wymagań dotyczących formatowania danych, co jest istotne nie tylko w kontekście egzaminacyjnym, ale także w praktycznej pracy z bazami danych. Poprawne zrozumienie i stosowanie masek wprowadzania danych jest elementem profesjonalnego zarządzania danymi, gdzie każda baza musi spełniać określone standardy jakości i wydajności.

Pytanie 31

Jaką wartość zwróci algorytm? ```Z = 0 N = 1 dopóki Z < 3: N = N * 2 + 1 Z = Z + 1 wypisz N```

A. 5

B. 7

C. 15

D. 3

Wartości 3, 5 oraz 7 są wynikiem błędnej interpretacji działania algorytmu. Często zdarza się, że osoby podchodzące do analizy pętli zapominają o kluczowej roli każdej iteracji oraz o tym, jak zmieniają się wartości zmiennych wewnątrz pętli. W przypadku odpowiedzi 3, można by pomyśleć, że program wyliczy wartość N po pierwszej iteracji, co jest niewłaściwe, ponieważ algorytm kontynuuje swoje działanie do momentu, aż Z osiągnie wartość 3. Odpowiedź 5 wynika z błędnego założenia, że algorytm kończy się po drugiej iteracji, co również jest mylne, ponieważ algorytm jest zaprojektowany do wykonania trzech iteracji. Z kolei wartość 7 może wydawać się logiczna po drugiej iteracji, jednak jest to kolejny przypadek niewłaściwego zrozumienia działania pętli. Kluczowym błędem myślowym jest niezdolność do dostrzegania, że zmienne są aktualizowane w każdej iteracji, a algorytm nie kończy się na pierwszej, czy drugiej, ale działa do momentu spełnienia warunku dla Z. Zrozumienie tego mechanizmu jest niezbędne w programowaniu, szczególnie podczas pracy z algorytmami iteracyjnymi, gdzie każda zmiana zmiennych wpływa na dalszy przebieg programu.

Pytanie 32

Jednym z kluczowych identyfikatorów wpisu w bazie danych jest pole

A. numeryczne

B. klucza obcego

C. relacji

D. klucza podstawowego

Klucz podstawowy jest fundamentalnym elementem każdej relacyjnej bazy danych, ponieważ jednoznacznie identyfikuje każdy rekord w tabeli. Jego główną cechą jest unikalność, co oznacza, że żaden z rekordów w tabeli nie może mieć tego samego klucza podstawowego. Klucz podstawowy może składać się z jednego lub więcej atrybutów (kolumn), ale zawsze musi zapewniać jednoznaczność identyfikacji. Przykładem może być tabela 'Użytkownicy', gdzie 'ID_Użytkownika' działa jako klucz podstawowy, pozwalając na łatwe i szybkie wyszukiwanie konkretnych użytkowników. Zgodnie z najlepszymi praktykami projektowania baz danych, klucze podstawowe powinny być stabilne i niezmienne w czasie, aby uniknąć komplikacji związanych z aktualizacją wartości. Klucz podstawowy jest również kluczowy dla relacji między tabelami, ponieważ inne tabele mogą odwoływać się do niego poprzez klucze obce. Dzięki temu, struktura bazy danych staje się bardziej zorganizowana i lepiej znormalizowana, co z kolei prowadzi do zwiększonej wydajności i integralności danych.

Pytanie 33

SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia = 5;

Wynikiem uruchomienia przedstawionego zapytania SQL jest:

A. Liczba uczniów, których średnia ocen wynosi 5.

B. Średnia ocen wszystkich uczniów.

C. Liczba wszystkich uczniów.

D. Suma ocen uczniów, których średnia ocen wynosi 5.

Poprawnie – to zapytanie zwraca liczbę uczniów, których kolumna „srednia” ma wartość równą dokładnie 5. Funkcja agregująca COUNT(*) w SQL nie liczy sumy ani średniej, tylko po prostu zlicza wiersze spełniające warunek w klauzuli WHERE. W tym przypadku tabela Uczniowie jest filtrowana warunkiem srednia = 5, więc do liczenia trafiają wyłącznie rekordy uczniów, którzy mają średnią ocen równą 5. Dopiero na takim przefiltrowanym zbiorze wykonywany jest COUNT(*), który zwraca jedną liczbę – ile takich rekordów istnieje. Moim zdaniem to jedno z najczęściej używanych połączeń: WHERE + COUNT(*), bo w praktyce non stop chcemy wiedzieć „ile jest elementów spełniających warunek”. W raportach, panelach administracyjnych, dashboardach – np. ile jest klientów z określonym statusem, ilu użytkowników ma aktywne konto, ilu pracowników ma premię powyżej jakiegoś progu itd. Warto też zauważyć, że COUNT(*) liczy wszystkie wiersze, niezależnie od tego, czy jakieś inne kolumny są NULL, a kluczowe jest tylko to, że warunek WHERE jest spełniony. Dobrą praktyką jest zawsze dokładne określanie warunku filtrowania, bo drobna zmiana, np. srednia >= 5 zamiast srednia = 5, całkowicie zmienia znaczenie zapytania. W projektowaniu baz danych i zapytań SQL takie precyzyjne myślenie o warunkach i funkcjach agregujących jest absolutną podstawą profesjonalnej pracy z danymi.

Pytanie 34

W kodzie JavaScript aby wywołać okno z polem do wprowadzania danych i przyciskami OK i ANULUJ, należy zastosować metodę

A. alert();

B. confirm();

C. prompt();

D. message();

W tym zadaniu wszystko kręci się wokół trzech podstawowych funkcji dialogowych JavaScriptu: alert(), confirm() i prompt(). Bardzo łatwo je ze sobą pomylić, bo wszystkie wywołują okienka przeglądarkowe i na pierwszy rzut oka wyglądają podobnie. Jednak ich przeznaczenie jest inne i warto to sobie raz porządnie poukładać w głowie. alert() służy wyłącznie do wyświetlenia komunikatu. Pokazuje okno z tekstem i jednym przyciskiem OK. Nie ma żadnego pola do wpisywania danych, nie zwraca też żadnej wartości od użytkownika – po prostu informuje. Typowe użycie to komunikaty ostrzegawcze albo bardzo proste debugowanie na początku nauki. Jeśli ktoś wybierze alert() przy pytaniu o wprowadzanie danych, to zwykle dlatego, że kojarzy „okienko w przeglądarce” właśnie z alertem, bo to najczęściej pokazywany przykład. confirm() to trochę inna bajka. To okno z komunikatem i dwoma przyciskami: OK i Anuluj. Ta funkcja zwraca wartość typu boolean: true dla OK, false dla Anuluj. Używa się jej, gdy chcesz zapytać użytkownika o potwierdzenie jakiejś akcji, np. „Czy na pewno chcesz usunąć ten rekord?”. I tu pojawia się częsty błąd: skoro są dwa przyciski, to wielu osobom wydaje się, że to jest dokładnie to, o co chodzi w pytaniu. Brakuje jednak kluczowego elementu – pola tekstowego do wpisania danych. confirm() niczego nie pobiera, jedynie pyta o decyzję tak/nie. Z kolei message() w ogóle nie jest standardową funkcją w JavaScripcie. Jeśli ktoś ją wybierze, to zwykle wynika to z domysłu na zasadzie „brzmi sensownie”. W specyfikacji ECMAScript nie ma takiej wbudowanej metody, więc w normalnym kodzie przeglądarkowym jej użycie zakończy się błędem ReferenceError. Tego typu odpowiedzi uczą, żeby nie zgadywać po nazwie, tylko kojarzyć konkretne funkcje z ich działaniem. Podsumowując, jedyna funkcja, która łączy w sobie pole tekstowe oraz przyciski OK i Anuluj, to prompt(). alert() tylko informuje, confirm() tylko pyta o potwierdzenie, a message() po prostu nie istnieje jako standardowa metoda. Typowy błąd myślowy polega na skupieniu się na samych przyciskach i pominięciu wymogu „pola do wprowadzania danych”, które jest tutaj kluczowe z punktu widzenia logiki języka JavaScript i sposobu komunikacji z użytkownikiem.

Pytanie 35

Jakie prawa: CREATE, ALTER, DROP zostały użyte w poleceniu GRANT?

A. pobierania danych z bazy

B. przyznawania uprawnień innym użytkownikom

C. pracy ze strukturą

D. pracy z danymi

Odpowiedź dotycząca manipulowania strukturą jest poprawna, ponieważ polecenia GRANT z zestawem praw CREATE, ALTER i DROP koncentrują się na zmianie i zarządzaniu strukturą bazy danych. CREATE pozwala na tworzenie nowych obiektów w bazie danych, takich jak tabele czy widoki. ALTER umożliwia modyfikację istniejących obiektów, na przykład dodawanie kolumn do tabeli. DROP służy do usuwania obiektów z bazy danych. Przykładowo, po nadaniu uprawnień CREATE, użytkownik może utworzyć nową tabelę, co jest kluczowe w procesie projektowania bazy danych. W praktyce, odpowiednie zarządzanie tymi uprawnieniami jest istotne w kontekście bezpieczeństwa i organizacji danych. Standardy branżowe, takie jak te określone przez SQL ANSI, zalecają precyzyjne zarządzanie uprawnieniami, aby uniknąć nieautoryzowanych zmian w strukturze bazy danych, co może prowadzić do utraty danych lub naruszeń bezpieczeństwa.

Pytanie 36

Proces przetwarzania sygnału wejściowego w czasie, wykorzystujący zasadę superpozycji, jest związany z filtrem

A. o skończonej odpowiedzi impulsowej

B. niezmiennym w czasie

C. przyczynowym

D. liniowym

Wybór odpowiedzi związanej z filtrami przyczynowymi, niezmiennymi w czasie i o skończonej odpowiedzi impulsowej może prowadzić do nieporozumień w kontekście filtracji sygnałów. Filtr przyczynowy, chociaż może być liniowy, niekoniecznie musi spełniać wszystkie założenia dotyczące superpozycji, ponieważ jego odpowiedź impulsowa ogranicza się do przeszłych wartości sygnału, co może wprowadzać dodatkowe zniekształcenia w analizie sygnałów. Stosowanie filtrów niezmiennych w czasie w kontekście superpozycji również wymaga ostrożności, ponieważ mogą one wprowadzać zmiany w amplitudzie i fazie sygnałów, co prowadzi do złożonych interakcji. Z kolei filtry o skończonej odpowiedzi impulsowej (FIR) są typem filtru liniowego, ale nie zawsze są przyczynowe; można je zaprojektować jako filtry nieprzyczynowe, co podważa ich użyteczność w kontekście rzeczywistych zastosowań przetwarzania sygnałów. Warto zauważyć, że w praktyce, projektowanie filtrów wymaga zrozumienia i analizy zarówno ich właściwości liniowych, jak i nieliniowych, a także wpływu na jakość przetwarzanych sygnałów. Kluczowe jest również uwzględnienie spektrum sygnału oraz jego cech, co jest zgodne z najlepszymi praktykami inżynieryjnymi, aby uzyskać optymalne wyniki w aplikacjach inżynieryjnych.

Pytanie 37

Które stwierdzenie na temat funkcji fun1 zapisanej w języku JavaScript jest prawdziwe?

var x = fun1(3, 24, "Mnożymy");

function fun1(a, b, c) {
    return a * b;
}

A. Przyjmuje trzy parametry, lecz nie zwraca wartości.

B. Ma trzy parametry wejściowe, w tym jeden typu napisowego, i zwraca wartość numeryczną.

C. Zwraca dwie wartości przechowywane w zmiennych a i b.

D. Ma dwa parametry liczbowe i zwraca wartość typu napisowego.

Gratulacje, Twoja odpowiedź jest poprawna. Istotą funkcji w JavaScript jest to, że mogą one przyjmować dowolną liczbę argumentów i mogą zwracać wartość. W przypadku funkcji fun1, przyjmuje ona trzy parametry: a, b, c. Parametr c jest typu napisowego, co jest istotne, ponieważ JavaScript jest językiem słabo typowanym, co oznacza, że możemy przekazywać różne typy zmiennych jako argumenty dla funkcji. Funkcja fun1 zwraca wynik mnożenia dwóch pierwszych parametrów, co jest wartością numeryczną. To jest zgodne z zasadami JavaScript, gdzie funkcje mogą zwracać dowolne wartości - w tym przypadku wartość numeryczną. W praktyce, funkcje takie jak ta mogą być używane w różnych kontekstach, na przykład do manipulacji danymi wejściowymi i zwracania przetworzonych wyników.

Pytanie 38

Zgodnie z zasadami ACID, odnoszącymi się do realizacji transakcji, wymóg trwałości (ang. durability) oznacza, iż

A. transakcja może, w określonych okolicznościach, zostać podzielona na dwa niezależne etapy

B. dane zatwierdzone przez transakcję powinny być dostępne niezależnie od zdarzeń, które nastąpią po jej zakończeniu

C. podczas realizacji transakcji dane mogą być zmieniane przez inne transakcje

D. w sytuacji naruszenia spójności bazy danych transakcja usuwa tabele z kluczami obcymi

Trwałość (ang. durability) to jedno z kluczowych wymagań modelu ACID, które zapewnia, że dane zatwierdzone przez transakcję pozostają dostępne i chronione przed utratą, nawet w przypadku wystąpienia awarii systemu. Oznacza to, że po pomyślnym zakończeniu transakcji, jej efekty są trwale zapisywane w bazie danych i nie mogą zostać utracone, niezależnie od warunków zewnętrznych, takich jak przerwy w zasilaniu czy błędy systemowe. W praktyce oznacza to, że każda transakcja, która uzyskała status 'zatwierdzonej' (ang. committed), powinna być zapisana w trwały sposób, zazwyczaj z wykorzystaniem mechanizmów takich jak logi transakcyjne. Na przykład, w systemach bazodanowych takich jak PostgreSQL czy Oracle, po zakończeniu transakcji, zmiany są rejestrowane w logach, co pozwala na ich odtworzenie w przypadku awarii. Z perspektywy standardów, wymaganie trwałości jest nieodłącznym elementem zapewnienia integralności danych, które jest kluczowe w systemach obsługujących transakcje finansowe, gdzie możliwość przywrócenia stanu po awarii jest niezbędna.

Pytanie 39

Jaką rolę odgrywa kwerenda krzyżowa w systemie baz danych MS Access?

A. Zmienia już istniejące dane w tabeli

B. Dodaje do wskazanej tabeli dane z innej tabeli

C. Prezentuje zliczone wartości z określonego pola, organizując je w wiersze oraz kolumny

D. Eliminuje rekordy z tabel zgodnie z określonymi kryteriami

Wybór odpowiedzi, które sugerują modyfikację danych, usuwanie rekordów czy dołączanie ich z innych tabel, świadczy o nieporozumieniu w zakresie funkcji kwerend w MS Access. Modyfikacja danych w tabeli oraz usuwanie rekordów to operacje, które są realizowane przez inne typy kwerend, takie jak kwerendy aktualizujące czy kwerendy usuwające. Kwerenda krzyżowa nie ma na celu zmiany struktury danych ani ich usuwania, ale raczej analizy i agregacji istniejących informacji. Z kolei dołączanie rekordów z innych tabel zazwyczaj realizowane jest przez kwerendy dołączające, które łączą dane z różnych źródeł w celu ich wspólnej analizy. Odpowiedzi te mogą wprowadzać w błąd, zwłaszcza dla osób, które dopiero zaczynają pracę z bazami danych. Warto pamiętać, że kwerendy krzyżowe są narzędziami analitycznymi, które służą do prezentacji danych, a nie do ich przetwarzania. Dlatego kluczowe jest rozumienie, że każda kwerenda w MS Access ma swoją unikalną funkcję, co wymaga znajomości celu, dla którego ma być używana. Niezrozumienie tego może prowadzić do błędnego wnioskowania i nieefektywnego wykorzystania narzędzi dostępnych w MS Access.

Pytanie 40

Jakie czynniki wpływają na wysokość dźwięku?

A. metoda wzbudzania drgań

B. czas oscylacji źródła dźwięku

C. częstotliwość drgań fali akustycznej

D. intensywność wzbudzenia drgań

To prawda, że czas drgania źródła dźwięku i sposoby, jakimi te drgania są wzbudzane, mają swoje znaczenie, ale nie wpływają one na wysokość dźwięku tak, jak to robi częstotliwość. Czas drgania to okres jednego cyklu drgania, a jego odwrotność to częstotliwość. Można by pomyśleć, że dłuższy czas drgania oznacza niższy dźwięk, ale to nie tak działa. W rzeczywistości to częstotliwość jest wyznacznikiem wysokości dźwięku. W muzyce, różne techniki, takie jak atak struny czy wibrato, mogą zmieniać brzmienie, ale nie mają wpływu na podstawową częstotliwość. Można też mówić o sile wzbudzenia drgań, co dotyczy amplitudy fali akustycznej, a to z kolei wpływa na głośność, a nie wysokość dźwięku. Często ludzie mylą głośność z wysokością, co może prowadzić do różnych nieporozumień. Na przykład, niektóre instrumenty mogą grać zarówno głośno, jak i cicho, ale na tej samej wysokości, co pokazuje, że te dwa aspekty dźwięku to zupełnie różne sprawy. Zrozumienie tych różnic to podstawa dla każdego, kto działa w akustyce czy inżynierii dźwięku.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej