Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 7 stycznia 2026 08:24
  • Data zakończenia: 7 stycznia 2026 08:52

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Polecenie w SQL GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO pracownik ma na celu

A. nadać wszystkie uprawnienia do tabeli klienci użytkownikowi pracownik
B. przenieść uprawnienia z grupy klienci na użytkownika pracownik
C. przyznać grupie klienci uprawnienia do tabeli pracownik
D. cofnąć wszystkie uprawnienia pracownika do tabeli klienci
Polecenie GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO pracownik w języku SQL jest używane do nadawania wszystkich dostępnych uprawnień na określonej tabeli, w tym przypadku na tabeli klienci, użytkownikowi o nazwie pracownik. Dzięki temu, otrzymuje on pełną kontrolę nad danymi w tej tabeli, co obejmuje możliwość dodawania, modyfikowania oraz usuwania rekordów, a także zarządzania strukturą tabeli. Jako przykład, jeśli pracownik potrzebuje wprowadzać nowe informacje o klientach, usuwanie zbędnych danych lub edytowanie istniejących rekordów, nadanie mu wszystkich uprawnień jest kluczowe. Standardy SQL definiują sposób zarządzania uprawnieniami i pozwalają administratorom na precyzyjne kontrolowanie dostępu do danych. W praktyce, aby skorzystać z tego polecenia, użytkownik musi mieć odpowiednie uprawnienia do nadawania uprawnień innym użytkownikom. Warto również pamiętać o zasadzie najmniejszych uprawnień, która sugeruje, że użytkownik powinien otrzymać tylko te uprawnienia, które są niezbędne do wykonania jego zadań, co zwiększa bezpieczeństwo bazy danych.

Pytanie 2

Jakie prawa: CREATE, ALTER, DROP zostały użyte w poleceniu GRANT?

A. pracy z danymi
B. przyznawania uprawnień innym użytkownikom
C. pobierania danych z bazy
D. pracy ze strukturą
Odpowiedź dotycząca manipulowania strukturą jest poprawna, ponieważ polecenia GRANT z zestawem praw CREATE, ALTER i DROP koncentrują się na zmianie i zarządzaniu strukturą bazy danych. CREATE pozwala na tworzenie nowych obiektów w bazie danych, takich jak tabele czy widoki. ALTER umożliwia modyfikację istniejących obiektów, na przykład dodawanie kolumn do tabeli. DROP służy do usuwania obiektów z bazy danych. Przykładowo, po nadaniu uprawnień CREATE, użytkownik może utworzyć nową tabelę, co jest kluczowe w procesie projektowania bazy danych. W praktyce, odpowiednie zarządzanie tymi uprawnieniami jest istotne w kontekście bezpieczeństwa i organizacji danych. Standardy branżowe, takie jak te określone przez SQL ANSI, zalecają precyzyjne zarządzanie uprawnieniami, aby uniknąć nieautoryzowanych zmian w strukturze bazy danych, co może prowadzić do utraty danych lub naruszeń bezpieczeństwa.

Pytanie 3

Która metoda obiektu location w języku JavaScript pozwala na zamianę aktualnego dokumentu na dokument z adresu podanego w parametrze metody?

A. close();
B. replace();
C. open();
D. reaload();
Metoda replace() obiektu location w JavaScript jest kluczowym narzędziem umożliwiającym zastąpienie bieżącego dokumentu nowym dokumentem wskazywanym przez zdefiniowany adres URL. Kiedy używamy location.replace(url), przeglądarka ładuje nowy dokument z podanego adresu, a bieżąca strona nie pozostaje w historii przeglądania, co oznacza, że użytkownik nie może wrócić do niej za pomocą przycisku "wstecz". Jest to szczególnie użyteczne w scenariuszach, gdy chcemy uniknąć zbędnego gromadzenia historii, na przykład w aplikacjach jednoskalowych (SPA), gdzie nawigacja pomiędzy różnymi widokami powinna być płynna. Przykładowo, po zalogowaniu użytkownika, można przekierować go na stronę główną aplikacji, używając location.replace('/home'). Warto również wspomnieć, że stosowanie tej metody jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie UX, gdyż pozwala na lepsze zarządzanie historią przeglądarki, co może poprawić doświadczenia użytkownika.

Pytanie 4

W CSS zastosowano regułę: float:left; dla bloku. Jakie będzie jej zastosowanie?

A. ustawienie bloku na lewo względem innych
B. wyrównanie tekstu do lewej strony
C. dopasowanie elementów tabeli do lewej krawędzi
D. umieszczanie bloków jeden pod drugim
Reguła CSS 'float: left;' jest kluczowym narzędziem do zarządzania układem elementów na stronach internetowych. Gdy zastosujemy tę regułę do bloku, powoduje to, że blok zostaje przesunięty do lewej strony swojego kontenera, co pozwala na przyleganie innych elementów po prawej stronie. Przykładowo, jeżeli mamy obrazek jako blok z regułą 'float: left;', tekst umieszczony obok tego obrazka będzie 'przeplatał' się z nim, co jest często wykorzystywane w projektowaniu stron dla uzyskania efektu estetycznego i funkcjonalnego. Stosowanie floata jest zgodne z dobrymi praktykami CSS, ale należy pamiętać, że może prowadzić do problemów z układem, szczególnie w przypadku elementów o różnej wysokości. Aby zniwelować efekty uboczne, często stosuje się regułę 'clear', aby kontrolować przepływ elementów. Warto również zwrócić uwagę, że w nowoczesnym CSS często zyskują na znaczeniu flexbox i grid, które oferują bardziej elastyczne i wydajne metody układania elementów, jednak 'float' nadal pozostaje istotnym narzędziem w arsenale front-end developera.

Pytanie 5

Aby wykorzystać skrypt zapisany w pliku przyklad.js, trzeba połączyć go ze stroną używając kodu

A. <script link="przyklad.js"></script>
B. <script src="/przyklad.js"></script>
C. <script>przyklad.js</script>
D. <link rel="script" href="/przyklad.js">
Poprawna odpowiedź to <script src="/przyklad.js"></script>, ponieważ jest to zgodne z obowiązującymi standardami HTML dotyczącymi ładowania skryptów. Atrybut 'src' jest kluczowy, ponieważ wskazuje przeglądarce lokalizację pliku JavaScript, który ma zostać załadowany. Umieszczając skrypt w tagu <script> w ten sposób, zapewniamy, że plik zostanie poprawnie wczytany i wykonany w kontekście dokumentu HTML. Jest to praktyka zgodna z dobrymi zasadami programowania webowego, umożliwiająca organizację kodu oraz minimalizację problemów z wydajnością. Na przykład, umieszczając ten tag w sekcji <head> lub tuż przed końcem tagu </body>, możemy zwiększyć wydajność ładowania strony, zapewniając jednocześnie, że wszystkie skrypty są załadowane przed ich wykonaniem. To podejście jest powszechnie stosowane w branży, aby poprawić czytelność kodu i umożliwić łatwiejsze zarządzanie zasobami.

Pytanie 6

Parametr face w znaczniku <font> jest używany do określenia

A. typy czcionki
B. stylów czcionki
C. koloru czcionki
D. rozmiaru czcionki
Zrozumienie parametrów stylizacji tekstu jest kluczowe w pracy z HTML i często napotyka na nieporozumienia. Wiele osób błędnie interpretuje funkcję parametru <b>face</b> w znaczniku <b>&lt;font&gt;</b>, co prowadzi do niepoprawnych odpowiedzi. Na przykład, nie jest on używany do określenia barwy czcionki, co jest zadaniem innego parametru, jak 'color'. Barwa czcionki dotyczy estetyki i może być ustawiana niezależnie od samej czcionki. Kolejnym błędnym założeniem jest możliwość korzystania z parametru <b>face</b> do definiowania efektów czcionki, takich jak pogrubienie czy kursywa; te efekty są zwykle osiągane przy użyciu osobnych znaczników lub stylów CSS, takich jak 'font-weight' czy 'font-style'. Wreszcie, pomylenie parametru <b>face</b> z określeniem wielkości czcionki również jest częstym błędem myślowym, ponieważ do tego celu używa się atrybutu 'size', który skoncentrowany jest na rozmiarze tekstu, a nie na jego typie. Warto pamiętać, że precyzyjne zrozumienie tych różnic nie tylko wpływa na jakość tworzonego kodu, ale również na dostępność i estetykę stron internetowych.

Pytanie 7

W podanym fragmencie zapytania w języku SQL, komenda SELECT jest używana do zwrócenia SELECT COUNT(wartosc) FROM …

A. summy w kolumnie wartosc
B. średniej w kolumnie wartosc
C. średniej wartości z tabeli
D. ilości wierszy
Tak, masz rację! To zapytanie zwraca liczbę wierszy. Użycie funkcji COUNT w SQL jest jakby liczeniem, ile jest niepustych wartości w danej kolumnie. Kiedy piszemy coś takiego jak SELECT COUNT(wartosc) FROM ..., to ta funkcja sprawdza, ile wierszy ma coś w kolumnie 'wartosc'. Przykładowo, w tabeli z danymi sprzedażowymi, kolumna 'wartosc' może mieć wszystkie wartości transakcji. To zapytanie pokaże nam, ile transakcji się odbyło, co jest super przydatne, gdy analizujemy biznes. Funkcja COUNT jest szalenie popularna, bo daje nam jasny obraz tego, co się dzieje w naszych danych. A jeśli zamiast COUNT(wartosc) zrobimy COUNT(*), to dostaniemy ogólną liczbę wszystkich wierszy, niezależnie od tego, czy coś w nich jest, co może być też przydatne, gdy chcemy ogarnąć całą tabelę.

Pytanie 8

W SQL po wykonaniu zapytania ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa; co się stanie?

A. kolumna grupa zostanie usunięta
B. nazwa tabeli zmieni się na grupa
C. nazwa kolumny zmieni się na grupa
D. kolumna grupa zostanie dodana
No więc dobrze trafiłeś. To zapytanie SQL ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa; jest używane do usunięcia kolumny 'grupa' z tabeli 'osoba'. To polecenie jest częścią SQL, który służy do zmieniania struktury tabel. Usunięcie kolumny może być fajne, gdy już nie jest potrzebna, albo jeśli wprowadzasz jakieś zmiany w danych. Na przykład, może się zdarzyć, że kolumna 'grupa' ma dane, które są już nieaktualne, bo zmieniłeś sposób klasyfikacji. A tak w ogóle, dobrze jest przed taką operacją zrobić kopię zapasową danych, bo usunięcie kolumny to trwała zmiana. To podejście jest powszechnie wykorzystywane w zarządzaniu bazami danych oraz w procesach ETL, gdzie ważne jest, by dane były dobrze zorganizowane.

Pytanie 9

Jakie polecenie wydane w terminalu systemu operacyjnego, które zawiera w swojej składni opcję --repair, pozwala na naprawę bazy danych?

A. mysqlcheck
B. create
C. truncate
D. mysqldump
Truncate to polecenie, które służy do szybkiego usuwania wszystkich wierszy z tabeli, a nie do naprawy bazy danych. Często mylone jest z usuwaniem danych, jednak nie wykonuje ono operacji naprawczych ani nie zdejmuje blokad związanych z integralnością danych. Mysqldump to z kolei narzędzie do tworzenia kopii zapasowych baz danych, które eksportuje dane do postaci pliku, ale również nie ma możliwości naprawy istniejących błędów w danych czy strukturze tabel. Create to komenda używana do tworzenia nowych tabel lub baz danych, jednak nie ma zastosowania w kontekście naprawy już istniejących obiektów. Typowym błędem myślowym jest przypisywanie funkcji, które są dedykowane do zarządzania danymi, do operacji naprawczych, co może prowadzić do utraty danych lub niewłaściwego postępowania z bazą. Kluczowym aspektem w zarządzaniu bazami danych jest znajomość właściwych narzędzi i ich zastosowań, co pozwala na skuteczne i bezpieczne zarządzanie danymi. Użycie niewłaściwych poleceń w kontekście zarządzania bazami danych może prowadzić do problemów z dostępnością, a nawet do uszkodzenia danych, dlatego istotne jest, aby dobrze rozumieć funkcje narzędzi, które się wykorzystuje.

Pytanie 10

Zapis tagu HTML w formie <a href="#hobby">przejdź</a>?

A. jest błędny, w atrybucie href trzeba wpisać adres URL
B. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik otworzy się strona internetowa o adresie "hobby"
C. jest błędny, niepoprawnie użyto znaku "#" w atrybucie href
D. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik aktualna strona zostanie przewinięta do elementu o nazwie "hobby"
Twoja odpowiedź jest trafna, bo znacznik <a href="#hobby">przejdź</a> naprawdę jest zgodny z tym, co mówi HTML. Jak to działa? No, ten znak '#' wskazuje na lokalny odnośnik, co oznacza, że przeglądarka szuka elementu na stronie, który ma id "hobby". Przykładowo, jeśli w kodzie HTML mamy coś jak <div id="hobby">, to klikając w link, przewinie widok do tej sekcji. To jest super przydatne, zwłaszcza w długich dokumentach czy różnych aplikacjach, bo pozwala szybko skakać do interesujących nas części. Z mojego doświadczenia, używanie takich lokalnych odnośników nie tylko ułatwia nawigację, ale też poprawia SEO i interakcję użytkowników z treścią. Warto to stosować!

Pytanie 11

Tabela samochody zawiera poniższe rekordy.

idklasa_idmarkamodelrocznik
11fordka2017
22seattoledo2016
33opelzafira2018
42fiat500X2018
53opelinsignia2017
Po wykonaniu podanego zapytania SQL, jakie dane zostaną zwrócone?
SELECT model FROM samochody WHERE rocznik > 2017 AND marka = "opel";
A. zafira; insignia
B. zafira
C. opel zafira; opel insignia
D. opel zafira
Twoja odpowiedź jest nieprawidłowa, co sugeruje, że możesz nie do końca rozumieć, jak działa zapytanie SQL. Wszystkie odpowiedzi, które zawierały więcej niż jeden model samochodu, są niepoprawne, ponieważ zapytanie SQL jest skonstruowane tak, aby zwrócić tylko te modele, które spełniają oba warunki - markę 'opel' i rocznik większy niż 2017. W przypadku odpowiedzi zawierających tylko model 'zafira', ale bez wskazania marki, jest to błąd, ponieważ zapytanie SQL również wymaga, aby marka była równa 'opel'. W praktyce, błędy w konstrukcji zapytań SQL mogą prowadzić do błędnych wyników i potencjalnie do poważnych błędów w analizie danych lub oprogramowaniu. Dlatego, ważne jest, aby zrozumieć, jak prawidłowo konstruować zapytania SQL i jakie wyniki one zwracają.

Pytanie 12

W języku PHP zmienna $_GET jest zmienną

A. zwykłą, utworzoną przez autora witryny
B. utworzoną przez autora strony, używaną do przesyłania danych z formularza przez adres URL
C. predefiniowaną, wykorzystywaną do zbierania wartości formularza po nagłówkach żądania HTTP (dane z formularza nie są widoczne w adresie)
D. predefiniowaną, używaną do przesyłania informacji do skryptów PHP za pośrednictwem adresu URL
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ zmienna $_GET w języku PHP jest predefiniowaną tablicą asocjacyjną, która służy do pobierania danych przekazanych przez metodę GET. Gdy użytkownik wysyła formularz z wykorzystaniem metody GET, wartości pól formularza są dołączane do adresu URL jako parametry zapytania. Na przykład, w adresie 'example.com/page.php?name=John&age=30', zmienna $_GET będzie zawierać wartości ['name' => 'John', 'age' => '30']. Dzięki temu skrypty PHP mogą uzyskiwać dostęp do tych danych i je przetwarzać. Używanie $_GET jest powszechną praktyką, szczególnie w przypadku, gdy dane nie są wrażliwe, ponieważ są widoczne w adresie URL. Ważne jest, aby pamiętać o bezpieczeństwie, stosując odpowiednie mechanizmy filtrowania i walidacji, aby uniknąć ataków, takich jak SQL Injection. Zastosowanie $_GET jest istotne w kontekście SPA (Single Page Applications), gdzie dane są często przesyłane na serwer w celu pobrania lub zaktualizowania zawartości strony bez przeładowania całej aplikacji.

Pytanie 13

W SQL wykorzystywanym przez system baz danych MySQL atrybut UNIQUE w poleceniu CREATE TABLE

A. Zabrania wprowadzenia wartości NULL
B. Jest stosowany wyłącznie w przypadku kolumn liczbowych
C. Jest używany, gdy wartości w kolumnie nie mogą się powtarzać
D. Wymusza unikalne nazwy kolumn w tabeli
Istnieje kilka powszechnych nieporozumień dotyczących atrybutu UNIQUE w kontekście relacyjnych baz danych, które mogą prowadzić do błędnych wniosków. Przede wszystkim, twierdzenie, że atrybut UNIQUE wymusza unikatowe nazwy pól tabeli, jest nieprecyzyjne. UNIKATOWOŚĆ odnosi się do wartości przechowywanych w kolumnie, a nie do nazw kolumn. W rzeczywistości, nowa kolumna nie może mieć takiej samej nazwy jak istniejąca kolumna w tej samej tabeli, co jest regułą odzwierciedlającą strukturalne ograniczenia bazy danych, ale nie ma to związku z atrybutem UNIQUE. Ponadto, atrybut ten nie blokuje możliwości wpisania wartości NULL w kolumnach. W MySQL, kolumna z atrybutem UNIQUE może zawierać wiele wartości NULL, ponieważ NULL jest traktowane jako wartość nieokreślona i nie jest uważane za duplikat. Dlatego stwierdzenie, że UNIQUE blokuje możliwość wpisania wartości NULL, jest mylące. Co więcej, atrybut UNIQUE nie jest ograniczony tylko do pól liczbowych; może być zastosowany do dowolnego typu danych, w tym tekstowych czy datowych. Stosowanie UNIQUE w zbiorach danych, które nie wymagają unikalności, może prowadzić do zbędnych błędów i komplikacji podczas wprowadzania danych. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, że atrybut ten odnosi się do wartości w kolumnach, a nie do ich typów czy nazw, co jest kluczowe dla efektywnego projektowania baz danych.

Pytanie 14

W SQL przy użyciu kwerendy ALTER można

A. zlikwidować tabelę
B. zmienić strukturę tabeli
C. dodać dane do tabeli
D. stworzyć tabelę
Kwerenda <i>ALTER</i> w SQL ma na celu modyfikację istniejących tabel, a nie ich usuwanie czy tworzenie nowych. Usunięcie tabeli realizowane jest za pomocą komendy <i>DROP</i>, która trwałego eliminuje tabelę z bazy danych, wraz z wszystkimi danymi, które zawiera. Tworzenie nowych tabel odbywa się za pomocą kwerendy <i>CREATE</i>, która definiuje nową strukturę i jest niezbędna, gdy potrzebujemy zacząć od zera lub wprowadzić nowe dane w zgodzie z innymi wymaganiami lub projektami. Natomiast wprowadzanie danych do tabeli zrealizowane jest przy pomocy komendy <i>INSERT</i>, która pozwala na dodawanie nowych rekordów do już istniejących tabel w bazie. Odpowiedzi te mogą prowadzić do mylnych wniosków, ponieważ nie uwzględniają konkretnej funkcjonalności kwerendy <i>ALTER</i</i>, co jest kluczowe dla zrozumienia relacyjnych baz danych. W praktyce, brak zrozumienia roli i zastosowania poszczególnych kwerend SQL może prowadzić do błędów w projektowaniu baz danych oraz ich administracji, co może skutkować utratą danych lub wydajności. Ważne jest zatem, aby jasno rozróżniać te komendy i ich zastosowania w kontekście zarządzania danymi w systemach bazodanowych.

Pytanie 15

Dany jest fragment kodu PHP z zadeklarowaną zmienną typu tablicowego W wyniku wykonania kodu zostanie wypisane imię

$imiona = array('Anna', 'Tomasz', 'Krzysztof', 'Aleksandra');
echo $imiona[2];
A. Tomasz
B. Krzysztof
C. Aleksandra
D. Anna
Brawo! Twoja odpowiedź jest poprawna. Zrozumienie jak funkcje w języku PHP przetwarzają i manipulują danymi, szczególnie w kontekście tablic, jest absolutnie kluczowe. W podanym fragmencie kodu PHP, funkcja 'echo' jest użyta do wypisania elementu tablicy '$imiona' o indeksie [2]. Elementem tym jest 'Krzysztof', co jest poprawnym rozwiązaniem. PHP, jako język programowania obsługujący tablice indeksowane i asocjacyjne, pozwala na wybieranie konkretnych elementów tablicy poprzez podanie indeksu w kwadratowych nawiasach po nazwie tablicy. Jest to standardowa i często wykorzystywana praktyka w programowaniu, która umożliwia efektywne zarządzanie danymi. Dzięki temu, możemy manipulować danymi z różnych segmentów kodu, co daje nam większą elastyczność i kontrolę nad programem.

Pytanie 16

W języku HTML, aby stworzyć pole do wprowadzania hasła, w którym tekst jest maskowany (zastąpiony kropeczkami), należy zastosować znacznik

A. <input name="password" />
B. <form="password" type="password" />
C. <form input type="password" />
D. <input type="password" />
Aby utworzyć pole edycyjne do wpisywania hasła w HTML, należy użyć znacznika <input> z atrybutem type ustawionym na 'password'. Taki typ pola edycyjnego zapewnia, że wprowadzany tekst jest maskowany, co w praktyce oznacza, że jest on wyświetlany jako kropki lub gwiazdki, co znacząco podnosi poziom bezpieczeństwa. Stosując <input type='password' />, zalecane jest również dodanie atrybutu name, co ułatwi przesyłanie danych na serwer. Warto zwrócić uwagę, że zgodnie z tym, co definiuje specyfikacja HTML5, pole to jest standardowo obsługiwane przez wszystkie nowoczesne przeglądarki. Przykład użycia: <input type='password' name='user_password' placeholder='Wpisz swoje hasło' />. Ponadto, dobrym praktyką jest stosowanie odpowiednich mechanizmów walidacji po stronie serwera, aby upewnić się, że dane przesyłane z formularzy są bezpieczne i chronione przed nieautoryzowanym dostępem. Maskowanie hasła w polach edycyjnych jest kluczowym elementem ochrony danych użytkowników w aplikacjach internetowych oraz stronach, które wymagają logowania.

Pytanie 17

W języku PHP instrukcja foreach jest rodzajem

A. pętli, przeznaczonej wyłącznie dla elementów tablicy
B. instrukcji warunkowej, niezależnie od typu zmiennej
C. instrukcji wyboru, dla elementów tablicy
D. pętli, niezależnie od rodzaju zmiennej
Instrukcja <i>foreach</i> w PHP to naprawdę super sprawa, jeśli chodzi o przechodzenie przez elementy tablicy. Dzięki niej można bardzo prosto iterować po wszystkich wartościach, co sprawia, że kod staje się bardziej przejrzysty i zwięzły. Nie trzeba wtedy się martwić o ręczne zarządzanie wskaźnikami tablicy. A dostęp do kluczy i wartości? Proszę bardzo! Na przykład, mając tablicę $fruits = ['jabłko', 'banan', 'czereśnia'], można użyć <i>foreach</i> tak: <code>foreach ($fruits as $fruit) { echo $fruit; }</code>. To wydrukuje nam wszystkie owoce na ekranie. No i warto mieć na uwadze, że <i>foreach</i> działa też z tablicami asocjacyjnymi, co pozwala na przechodzenie przez pary klucz-wartość. Korzystając z tej instrukcji, można pisać lepszy, bardziej zrozumiały kod, a to szczególnie ma znaczenie w większych projektach, gdzie czytelność jest kluczowa dla późniejszego rozwoju i utrzymania kodu.

Pytanie 18

W języku SQL używanym przez bazę danych MySQL atrybut UNIQUE w poleceniu CREATE TABLE

A. jest stosowany jedynie w przypadku kolumn liczbowych
B. uniemożliwia wprowadzenie wartości NULL
C. wymusza niepowtarzalne nazwy kolumn tabeli
D. jest używany, jeżeli wartości w danej kolumnie nie mogą się powtarzać
W pierwszej niepoprawnej odpowiedzi wspomniano o wymogu unikatowości nazw pól tabeli. To stwierdzenie jest błędne, ponieważ atrybut UNIQUE nie dotyczy nazw kolumn, lecz wartości przechowywanych w tych kolumnach. W SQL możemy mieć wiele kolumn w tabeli o tej samej nazwie, o ile są one częścią różnych tabel. Zatem, atrybut UNIQUE nie ma wpływu na nazywanie kolumn, a jego głównym celem jest zapewnienie unikalności danych. Kolejną nieprawidłową informacją jest stwierdzenie, że atrybut UNIQUE blokuje możliwość wpisania wartości NULL. W rzeczywistości, w MySQL atrybut UNIQUE pozwala na wprowadzenie wartości NULL, ponieważ wartość NULL jest traktowana jako brak danych, co oznacza, że różne rekordy mogą mieć NULL jako wartość w kolumnie oznaczonej przez UNIQUE. Wreszcie, twierdzenie, że atrybut UNIQUE jest stosowany tylko w przypadku pól liczbowych, jest również fałszywe. Atrybut UNIQUE można zastosować do dowolnego typu danych, w tym tekstowych, datowych czy liczbowych. W praktyce, atrybut ten może być używany w różnych kontekstach, aby zapewnić unikalność danych w każdej kolumnie, niezależnie od ich typów.

Pytanie 19

Model kolorów oparty na trzech parametrach: hue, saturation i brightness to

A. CMYK
B. CMY
C. RGB
D. HSV
Model barw HSV (Hue, Saturation, Value) jest szeroko stosowany w grafice komputerowej oraz przemysłach związanych z wizualizacją kolorów. Odcień (Hue) odnosi się do koloru podstawowego, takiego jak czerwony, zielony czy niebieski, co można wizualizować na kole barw. Nasycenie (Saturation) określa intensywność koloru; kolor o wysokim nasyceniu będzie bardziej 'czysty', podczas gdy nasycenie bliskie zeru prowadzi do odcienia szarości. Jasność (Value) odnosi się do percepcji jasności koloru, gdzie wysoka wartość wskazuje na jasny kolor, a niska na ciemny. Model HSV jest szczególnie przydatny w aplikacjach, które wymagają manipulacji kolorem w intuicyjny sposób, na przykład w programach graficznych, gdzie użytkownicy mogą łatwo wybierać i modyfikować kolory. Standardy takie jak HSL (Hue, Saturation, Lightness) są podobne, jednak różnią się w podejściu do jasności koloru, co sprawia, że HSV jest preferowany w niektórych kontekstach, zwłaszcza w cyfrowym świecie obrazów.

Pytanie 20

Jaką klauzulę należy wykorzystać w instrukcji CREATE TABLE w SQL, by dane pole rekordu pozostawało wypełnione?

A. NOT NULL
B. CHECK
C. NULL
D. DEFAULT
Odpowiedź 'NOT NULL' jest poprawna, ponieważ klauzula ta jest używana w SQL do definiowania, że dane pole w tabeli nie może przyjmować wartości NULL, co oznacza, że musi zawierać jakąś wartość. Użycie klauzuli NOT NULL jest kluczowe w zapewnieniu integralności danych, szczególnie w sytuacjach, gdy brak wartości w danym polu może prowadzić do błędów w logice aplikacji lub nieprawidłowych wyników zapytań. Na przykład, w przypadku tworzenia tabeli dla użytkowników w systemie, pole 'email' powinno być oznaczone jako NOT NULL, aby zapobiec sytuacji, w której użytkownik mógłby zostać dodany bez podania adresu e-mail, co uniemożliwiłoby kontaktowanie się z nim. Dobrą praktyką jest również stosowanie klauzuli NOT NULL tam, gdzie dane są wymagane do poprawnego działania aplikacji. Użycie tej klauzuli jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, które z kolei mają na celu redukcję redundancji i poprawę integralności danych.

Pytanie 21

W bazie danych znajduje się tabela ksiazki, która zawiera pola: tytul, id_autora, data_wypoz oraz id_czytelnika. Co dzień generowany jest raport dotyczący książek wypożyczonych w danym dniu, który prezentuje tylko tytuły książek. Która z poniższych kwerend SQL będzie odpowiednia do utworzenia tego raportu?

A. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE data_wypoz = CURRENT_DATE()
B. SELECT * FROM ksiazki
C. SELECT tytul, data_wypoz FROM ksiazki WHERE data_wypoz = CURRDATE_NT_E()
D. SELECT tytul FROM ksiazki
Wybrana kwerenda SQL, czyli 'SELECT tytul FROM ksiazki WHERE data_wypoz = CURRENT_DATE();', jest poprawna, ponieważ precyzyjnie spełnia wymagania zadania. Kwerenda ta wybiera jedynie tytuły książek z tabeli 'ksiazki', które zostały wypożyczone w dniu, który odpowiada bieżącej dacie. Funkcja 'CURRENT_DATE()' zwraca datę systemową w formacie YYYY-MM-DD, co pozwala na prawidłowe porównanie z polem 'data_wypoz'. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie analizy baz danych, gdzie minimalizowanie liczby zwracanych danych do niezbędnego minimum znacząco poprawia wydajność zapytań. W praktyce, taka kwerenda może być przydatna w systemach bibliotek, które generują codzienne raporty wypożyczeń, umożliwiając bibliotekarzom szybki dostęp do informacji o książkach, które były popularne danego dnia. Warto także pamiętać o możliwości używania dodatkowych filtrów, na przykład według konkretnego czytelnika, co zwiększa funkcjonalność raportu.

Pytanie 22

Co należy zrobić, gdy rozmiar pliku graficznego jest zbyt duży do umieszczenia w Internecie?

A. zapisać w formacie BMP
B. dodać kanał alfa
C. zmniejszyć jego rozdzielczość
D. zwiększyć jego głębię kolorów
Wybór formatu BMP do publikacji w Internecie jest niepraktyczny, ponieważ BMP jest formatem o bardzo dużej objętości, który nie kompresuje danych, co sprawia, że pliki są nieporęczne do przesyłania. Zdecydowanie bardziej odpowiednie są kompresowane formaty, jak JPEG, PNG, czy GIF, które pozwalają na znaczne zmniejszenie rozmiaru plików bez zauważalnej utraty jakości w przypadku obrazów bitmapowych. Zwiększenie głębi kolorów to kolejny błąd myślowy, ponieważ zwiększenie liczby kolorów w obrazie nie tylko nie wpływa na jego rozmiar w sposób korzystny, ale wręcz go zwiększa, co czyni plik jeszcze mniej odpowiednim do publikacji w Internecie. Dodanie kanału alfa, który wprowadza przezroczystość w obrazach, również zwiększa objętość pliku, co czyni tę opcję nieoptymalną przy próbie zmniejszenia rozmiaru pliku. W kontekście publikacji internetowych, kluczowym celem powinno być zapewnienie szybkości ładowania strony oraz dostarczenie użytkownikom jak najlepszych doświadczeń, co jest możliwe poprzez optymalizację obrazów, a nie ich obciążanie. Z tego powodu, zamiast stosować nieefektywne rozwiązania, ważne jest, aby korzystać z właściwych narzędzi i technik, aby zapewnić najlepszą jakość i wydajność podczas publikacji graficznych w sieci.

Pytanie 23

Język JavaScript wspiera

A. funkcje wirtualne
B. wysyłanie ciastek z identycznymi informacjami do wielu użytkowników strony
C. obiekty DOM
D. abstrakcyjne klasy
Obiekty DOM (Document Object Model) są fundamentalnym aspektem języka JavaScript, umożliwiającym interakcję z dokumentami HTML i XML. Dzięki DOM, programiści mogą dynamicznie manipulować strukturą dokumentu, co pozwala na tworzenie interaktywnych aplikacji webowych. Na przykład, za pomocą JavaScript można zmieniać tekst w elementach HTML, dodawać lub usuwać elementy, a także reagować na zdarzenia użytkownika, takie jak kliknięcia czy ruchy myszy. Przykładowy kod: document.getElementById('example').innerHTML = 'Nowa zawartość'; ilustruje, jak można zmienić zawartość elementu z identyfikatorem 'example'. Zrozumienie i umiejętność pracy z DOM jest kluczowe w nowoczesnym tworzeniu stron internetowych oraz aplikacji w JavaScript, co wpisuje się w najlepsze praktyki rozwoju oprogramowania, takie jak separacja logiki od prezentacji i programowanie obiektowe.

Pytanie 24

Zapis w CSS `h2 {background-color: green;}` spowoduje, że kolor zielony będzie dotyczył

A. tła całej witryny
B. czcionki nagłówków drugiego poziomu
C. czcionki wszystkich nagłówków na stronie
D. tła tekstu nagłówka drugiego poziomu
Zapis CSS 'h2 {background-color: green;}' ustawia styl dla nagłówków drugiego stopnia. Dzięki właściwości 'background-color' tło nagłówka zrobi się zielone, co oznacza, że obszar za tekstem tego nagłówka będzie miał kolor zielony. Ważne, żeby pamiętać, że to działa tylko na tło samego nagłówka, a nie na całą stronę. Na przykład, jeśli w elemencie h2 jest tekst 'Witamy na naszej stronie', to tło tego nagłówka dostaje zielony kolor. To podejście jest zgodne z CSS, które pozwala na precyzyjne stylizowanie różnych elementów w dokumencie. Można też używać różnych trybów kolorów jak RGB, HEX czy HSL, co daje jeszcze większe możliwości w projektowaniu.

Pytanie 25

Programista stworzył w języku C++ pętlę mającą na celu obliczenie wartości 5! (5! = 1 * 2 * 3 * 4 * 5). Niestety, popełnił błąd logiczny, gdyż

int a = 1; 
for (int i=1; i < 5; i++)
{
a = a * i;
}
cout << a;
A. Zmienna a powinna być inicjowana wartością 0 zamiast 1.
B. Parametr i pętli powinien być zmniejszany zamiast zwiększany.
C. W drugim parametrze pętli powinno być porównanie i < 6 zamiast i < 5.
D. Parametr i pętli powinien być rozpoczęty od wartości 0 zamiast 1.
W poprawnej odpowiedzi wskazano, że w drugim parametrze pętli powinno być porównanie i < 6 zamiast i < 5. W kontekście obliczania silni 5! (czyli 5*4*3*2*1), pętla for powinna iterować od 1 do 5, co oznacza, że końcowy warunek pętli powinien uwzględniać 5. W przeciwnym razie, ostatnia iteracja, w której i wynosi 5, nie będzie wykonana, co skutkuje błędnym wynikiem. Prawidłowa pętla powinna wyglądać tak: for (int i=1; i <= 5; i++) lub for (int i=1; i < 6; i++). Takie podejście jest zgodne z zasadami programowania, które zalecają, aby końcowy warunek pętli obejmował ostatnią wartość, która ma być przetwarzana. Dobrą praktyką w programowaniu jest również przemyślenie granic pętli, aby zapewnić, że wszystkie wymagane wartości są uwzględniane w obliczeniach, co jest kluczowe w takich obliczeniach matematycznych jak silnia.

Pytanie 26

Po wykonaniu poniższego kodu JavaScript, który operuje na wcześniej przygotowanej tablicy liczby, w zmiennej wynik znajduje się suma

var wynik = 0;
for (i = 0; i < 100; i++)
  if (liczby[i] % 2 == 0)
    wynik += liczby[i];
A. nieparzystych elementów tablicy
B. dodatnich elementów tablicy
C. parzystych elementów tablicy
D. wszystkich elementów tablicy
Przedstawiony kod JavaScript oblicza sumę wszystkich parzystych elementów tablicy liczby. W języku JavaScript operator modulo (%) jest używany do obliczania reszty z dzielenia. W tym przypadku liczby[i] % 2 == 0 sprawdza, czy dany element tablicy liczby jest parzysty. Jeśli reszta z dzielenia przez 2 wynosi 0, oznacza to, że liczba jest parzysta. Dlatego każda parzysta liczba z tablicy jest dodawana do zmiennej wynik. Warto zauważyć, że pętla for przechodzi przez pierwsze 100 elementów tablicy, co sugeruje, że tablica liczby musi mieć co najmniej 100 elementów. Tego typu operacje są często wykorzystywane w praktycznych zastosowaniach, takich jak analiza danych, gdzie konieczne jest filtrowanie i przetwarzanie określonych wartości z dużych zbiorów danych. Dobre praktyki zalecają, aby zrozumieć zarówno składnię, jak i zastosowanie operacji warunkowych i pętli, co jest kluczowe w efektywnym programowaniu. Takie rozwiązania są fundamentem optymalnego przetwarzania danych, a ich zrozumienie umożliwia tworzenie bardziej złożonych algorytmów.

Pytanie 27

W języku PHP, podczas pracy z bazą danych MySQL, aby zakończyć sesję z bazą, powinno się użyć

A. mysqli_rollback()
B. mysqli_exit( )
C. mysqli_close()
D. mysqli_commit()
Odpowiedź 'mysqli_close()' jest poprawna, ponieważ ta funkcja służy do zamykania połączenia z bazą danych MySQL w PHP. Po zakończeniu operacji na bazie danych ważne jest, aby zwolnić zasoby, zwłaszcza w aplikacjach, które mogą otwierać wiele połączeń. Funkcja ta nie przyjmuje żadnych argumentów i jest niezwykle istotna, aby uniknąć wycieków pamięci oraz zapewnić, że wszystkie zasoby są odpowiednio zarządzane. Przykładowo, po zakończeniu wykonywania skryptu, który pobiera dane z bazy, można użyć mysqli_close($connection), gdzie $connection jest wcześniej utworzonym połączeniem. Zgodnie z najlepszymi praktykami programistycznymi, powinno się zamykać połączenia w momencie, gdy nie są już potrzebne. Należy również pamiętać, że pozostawienie otwartego połączenia może prowadzić do ograniczenia liczby dostępnych połączeń w serwerze MySQL, co w dłuższej perspektywie może wpływać na wydajność aplikacji.

Pytanie 28

Jaki znacznik z sekcji head dokumentu HTML w wersji 5 jest wymagany przez walidator HTML i jego brak skutkuje zgłoszeniem błędu error?

A. meta
B. link
C. title
D. style
Znaczniki <link>, <meta> oraz <style> również pełnią ważne funkcje w sekcji <head>, jednak nie są one wymagane do poprawnej walidacji dokumentu HTML5. Znacznik <link> jest używany głównie do łączenia zewnętrznych arkuszy stylów oraz innych zasobów, a jego pominięcie w wielu przypadkach nie wpłynie na to, czy strona będzie poprawnie wyświetlana. Z kolei <meta> służy do definiowania metadanych, takich jak kodowanie znaków czy opis strony, ale również nie jest obowiązkowy. Znacznik <style> umożliwia wstawienie kodu CSS bezpośrednio do dokumentu HTML, jednak jego brak także nie skutkuje błędem walidacyjnym. Powszechnym błędem jest mylenie wymagań dla poszczególnych znaczników; niektórzy mogą sądzić, że wszystkie składniki sekcji <head> są równie istotne, co prowadzi do nieporozumień. Kluczowym aspektem jest zrozumienie, że standardy HTML określają, które elementy są niezbędne dla prawidłowego działania strony. Niezrozumienie tej różnicy może skutkować pominięciem ważnych elementów w procesie projektowania stron, co w konsekwencji obniża jakość i użyteczność tworzonej witryny. Ważne jest, aby przed rozpoczęciem pracy z HTML5 zapoznać się z dokumentacją oraz najlepszymi praktykami w tej dziedzinie.

Pytanie 29

Który z przedstawionych ciągów znaków nie pasuje do wzorca wyrażenia regularnego określonego poniżej?

(([A-ZŁŻ][a-ząęóźżćńś]{2,})(-[A-ZŁŻ][a-ząęóźżćńś]{2,})?)
A. Nowakowska-Kowalska
B. Kasprowicza
C. Kowalski
D. Jelenia Góra
Wyrażenie regularne jest narzędziem do precyzyjnego przeszukiwania i manipulowania tekstem zgodnie z określonymi wzorcami. W podanym wzorcu, (([A-ZŁŻ][a-ząęóźżćńś]{2,})(-[A-ZŁŻ][a-ząęóźżćńś]{2,})?)?, szukamy ciągów rozpoczynających się dużą literą, następujących po niej przynajmniej dwóch małych liter, z możliwością oddzielenia myślnikiem i kolejną sekwencją podobnego formatu. Odpowiedź Jelenia Góra nie pasuje do tego wzorca, ponieważ zawiera spację, co łamie ciągłość wzorca. Wyrażenia regularne są kluczowe w przetwarzaniu danych tekstowych i walidacji, ponieważ pozwalają na dynamiczne określanie struktury danych. Przykłady zastosowania obejmują filtrowanie danych wejściowych w formularzach czy analizowanie logów serwerowych. W praktyce, stosując wyrażenia regularne, można skutecznie odróżniać i przetwarzać skomplikowane struktury tekstowe zgodnie z wymaganymi kryteriami, co jest standardem w branżach opartych na danych. Zrozumienie, jak działa taki wzorzec, pomaga w wielu zadaniach związanych z przetwarzaniem tekstu, w tym w programowaniu i analizie danych.

Pytanie 30

Wskaż funkcję JavaScript, która umożliwia obliczenie połowy kwadratu liczby podanej jako argument.

A. function wynik(a) { return a*2/2; }
B. function wynik(a) { return a/2+a/2; }
C. function wynik(a) { return a*a/2; }
D. function wynik(a) { return 2*a/a; }
Funkcja 'wynik' w postaci 'function wynik(a) { return a*a/2; }' poprawnie oblicza połowę kwadratu liczby 'a', co można zapisać matematycznie jako (a^2)/2. Takie podejście jest zgodne z definicją funkcji w programowaniu, gdzie argument 'a' jest przekazywany jako parametr, a następnie wykorzystany w obliczeniach. Przykładowo, jeśli przekazalibyśmy liczbę 4, wynik funkcji wyniósłby (4*4)/2 = 8. W praktycznych zastosowaniach, takie obliczenia mogą być przydatne w różnych dziedzinach, jak grafika komputerowa, gdzie oblicza się pola powierzchni, czy inżynieria, gdzie analizuje się różne parametry techniczne. Użycie operatora mnożenia i dzielenia zapewnia, że wyniki są zgodne z oczekiwaniami matematycznymi, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, polegającymi na precyzyjnym oddzieleniu operacji arytmetycznych i dbałości o czytelność kodu.

Pytanie 31

Wyrażenie JavaScript:

document.write(5==='5');
Co zostanie wyświetlone?
A. true
B. 1
C. false
D. 0
Odpowiedź 'false' jest jak najbardziej na miejscu, bo operator '===' w JavaScript sprawdza nie tylko wartość, ale i typ danych. Przykład 'document.write(5 === '5');' pokazuje, że porównujemy liczbę (5) z ciągiem znaków ('5'). To są różne typy, więc nie mogą być równe! Generalnie, lepiej używać '===' w programowaniu, bo to eliminuje niejasności, które mogą się pojawić przy '=='. Ten drugi lubi zamieniać typy, co czasami prowadzi do chaosu. Dobrze jest mieć na uwadze, że w obiektowym programowaniu ważne jest, by typy danych się zgadzały. Używając '===', mamy pewność, że unikniemy niechcianych błędów związanych z typami.

Pytanie 32

Wskaź komentarz, który zajmuje wiele linii, w języku PHP?

A. / /
B. <!-- -->
C. #
D. /* */
Komentarze wieloliniowe w języku PHP są definiowane za pomocą znaków '/*' na początku i '*/' na końcu bloku tekstu, co pozwala na umieszczanie komentarzy obejmujących wiele linii. Tego rodzaju komentarze są niezwykle przydatne w sytuacjach, gdy chcemy opisać bardziej złożone fragmenty kodu, jak również w celu wyłączenia większych sekcji kodu podczas debugowania. Komentarze wieloliniowe są zgodne ze standardem PHP, co czyni je preferowanym rozwiązaniem w wielu projektach programistycznych. Przykład użycia: /* To jest komentarz komentarz wieloliniowy w PHP */. W odróżnieniu od komentarzy jedno-liniowych, które są ograniczone do jednej linii (używając // lub #), komentarze wieloliniowe umożliwiają umieszczanie dłuższych opisów. Ważne jest, aby używać komentarzy z umiarem, aby kod pozostał czytelny i zrozumiały dla innych programistów oraz dla przyszłych wersji projektu.

Pytanie 33

Który z znaczników ma na celu organizację struktury tekstu w HTML?

A. <style>
B. <h6>
C. <head>
D. <u>
Znacznik <h6> jest jednym z sześciu poziomów nagłówków w HTML, które służą do tworzenia hierarchii tekstu w dokumentach internetowych. Użycie nagłówków, takich jak <h1> do <h6>, jest zgodne z zasadami semantycznego HTML, co ma kluczowe znaczenie dla dostępności i SEO. Poprawne użycie tych znaczników pozwala wyszukiwarkom lepiej zrozumieć strukturę treści na stronie, a także ułatwia nawigację osobom korzystającym z technologii asystujących. Na przykład, <h1> powinien być używany dla głównego tytułu strony, a <h2>, <h3> itd. do podtytułów w hierarchii, gdzie <h6> jest najmniej istotnym nagłówkiem. Dzięki temu każdy nagłówek odzwierciedla poziom ważności treści, co zwiększa przejrzystość i użyteczność strony. Dobrą praktyką jest również ograniczenie liczby nagłówków na stronie, aby uniknąć zamieszania w strukturze. Właściwe stosowanie znaczników nagłówków jest istotne nie tylko z punktu widzenia organizacji treści, ale również wpływa na wydajność SEO, ponieważ wyszukiwarki preferują strony o klarownej hierarchii i dobrze zorganizowanej treści.

Pytanie 34

W języku JavaScript, aby uzyskać podciąg tekstu pomiędzy wskazanymi indeksami, należy skorzystać z metody

A. replace()
B. concat()
C. slice()
D. trim()
Wybór innych metod do manipulacji napisami może wynikać z nieporozumienia dotyczącego ich funkcji. Metoda trim() służy do usuwania białych znaków z początku i końca napisu, co jest przydatne w kontekście walidacji danych wejściowych, ale nie pozwala na wydzielanie fragmentów napisu. Z kolei concat() jest zarezerwowana do łączenia dwóch lub więcej napisów w jeden, co również nie ma związku z wydzielaniem fragmentów. Użytkownicy często mylą concat() z slice(), błędnie sądząc, że obie metody operują na podobnych zasadach, gdyż obydwie dotyczą manipulacji napisami, jednak ich funkcjonalność jest całkowicie różna. Metoda replace() pozwala na zamianę określonych fragmentów tekstu na inne, co jest przydatne w kontekście przetwarzania danych, jednak również nie odpowiada na pytanie o wydzielanie segmentów. Typowe błędy w myśleniu na ten temat mogą wynikać z niepełnego zrozumienia celów tych metod oraz ich zastosowania w praktyce. Aby uniknąć takich nieporozumień, warto zwrócić uwagę na dokumentację JavaScript oraz praktykować ich zastosowanie w różnych scenariuszach, co z pewnością pomoże w zrozumieniu różnicy między tymi metodami.

Pytanie 35

W języku PHP stwórz warunek, który będzie prawdziwy, gdy zmienna

$a 
będzie jakąkolwiek liczbą całkowitą mniejszą niż -10 lub gdy zmienna
$b 
będzie liczbą z zakresu (25, 75). Wyrażenie logiczne w tym warunku powinno mieć postać
A. ($a < -10) or (($b > 25) or ($b < 75))
B. ($a < -10) and (($b > 25) and ($b < 75))
C. ($a < -10) or (($b > 25) and ($b < 75))
D. ($a < -10) and (($b > 25) or ($b < 75))
Wyrażenie logiczne ($a < -10) or (($b > 25) and ($b < 75)) jest poprawne, ponieważ spełnia warunki określone w treści zadania. Warunek ten sprawdza, czy zmienna $a jest mniejsza od -10 lub czy zmienna $b mieści się w przedziale od 25 do 75, co oznacza, że musi być większa niż 25 oraz mniejsza niż 75 jednocześnie. Takie podejście jest zgodne z zasadami logiki i jest typowe w programowaniu w PHP. Praktycznym zastosowaniem tego typu warunków może być filtrowanie danych użytkowników na podstawie wieku lub kwot transakcji, gdzie istotne jest spełnienie kilku kryteriów. Warto również zauważyć, że użycie operatora 'or' w tym przypadku jest kluczowe, gdyż pozwala na spełnienie przynajmniej jednego z warunków, co jest istotne w kontekście przyjmowania danych. Dobre praktyki w programowaniu sugerują, aby zawsze dokładnie definiować warunki logiczne oraz unikać nadmiarowych złożoności, co czyni kod bardziej czytelnym i łatwiejszym w utrzymaniu.

Pytanie 36

Na rysunku została przedstawiona relacja jeden do wielu. Łączy ona

Ilustracja do pytania
A. klucz podstawowy id tabeli filmy z kluczem podstawowym id tabeli reżyserzy.
B. klucz podstawowy id tabeli filmy z kluczem obcym reżyserzy_id tabeli reżyserzy.
C. klucz obcy reżyserzy_id tabeli filmy z kluczem podstawowym id tabeli reżyserzy.
D. klucz obcy reżyserzy_id tabeli filmy z kluczem obcym id tabeli reżyserzy.
Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Relacja jeden do wielu na rysunku wskazuje, że jeden rekord z tabeli reżyserzy może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli filmy. Klucz obcy (FK - Foreign Key) w tabeli filmy (reżyserzy_id) wskazuje na klucz podstawowy (PK - Primary Key) w tabeli reżyserzy (id). Jest to typowa praktyka przy projektowaniu relacyjnych baz danych, która pozwala na utrzymanie integralności relacji między danymi. Te relacje są kluczowe dla prawidłowego działania systemów bazodanowych, ponieważ umożliwiają efektywne zarządzanie danymi. Poprawnie zdefiniowanie kluczy obcych i podstawowych umożliwia tworzenie skomplikowanych struktur danych, które odzwierciedlają rzeczywiste zależności i czytelnie prezentują powiązania między danymi.

Pytanie 37

Jaką wartość w systemie szesnastkowym przyjmie kolor określony kodem RGB rgb(255, 128, 16)?

A. #ff8010
B. #ff0f10
C. #ff8011
D. #008010
Odpowiedź #ff8010 jest prawidłowa, ponieważ kolor o wartości rgb(255, 128, 16) w systemie szesnastkowym przekłada się na poszczególne wartości RGB. Wartości te są konwertowane w sposób następujący: 255 w systemie dziesiętnym odpowiada FF w systemie szesnastkowym, 128 to 80, a 16 to 10. Zatem, łącząc te składniki, otrzymujemy #ff8010. W praktyce, kolory te są często stosowane w projektowaniu graficznym oraz tworzeniu stron internetowych, gdzie dokładne odwzorowanie kolorów jest kluczowe. Kod szesnastkowy jest powszechnie używany ze względu na swoją kompaktowość i łatwość odczytu dla programistów. Warto więc zaznaczyć, że znajomość konwersji kolorów między różnymi systemami jest ważnym elementem w pracy nad kolorystyką w projektach cyfrowych oraz w branżach zajmujących się grafiką i designem. Dobre praktyki obejmują stosowanie narzędzi do wizualizacji kolorów oraz testowanie ich na różnych urządzeniach, aby zapewnić spójność wizualną.

Pytanie 38

W przedstawionej definicji stylu CSS, powtarzanie dotyczy

body {
  background-image: url("rysunek.gif");
  background-repeat: repeat-y;
}
A. rysunku umieszczonego w tle strony w poziomie.
B. tła każdego ze znaczników akapitu.
C. rysunku umieszczonego w tle strony w pionie.
D. rysunku umieszczonego znacznikiem img.
Niestety, Twoja odpowiedź nie jest poprawna. 'background-repeat: repeat-y;' w CSS rzeczywiście nie dotyczy rysunków wstawianych przez tag img ani tła akapitów. Mówi po prostu, że tło się powtarza w pionie, czyli wzdłuż osi Y. Może to trochę mylić, ale warto pamiętać, że oś Y to pion a oś X to poziom. Zrozumienie tych podstawowych rzeczy jest konieczne, żeby ogarnąć CSS i tworzyć ładne strony www.

Pytanie 39

Do jakich działań można wykorzystać program FileZilla?

A. debugowania skryptu na stronie.
B. kompilacji skryptu na stronie.
C. walidacji strony internetowej.
D. publikacji strony internetowej.
FileZilla jest popularnym klientem FTP (File Transfer Protocol), który służy do przesyłania plików między lokalnym komputerem a serwerem. Publikacja strony internetowej polega na przesyłaniu plików HTML, CSS, JavaScript i innych zasobów związanych z witryną na serwer, aby były one dostępne w Internecie. Używając FileZilla, użytkownik może łatwo połączyć się z serwerem poprzez protokół FTP, co pozwala na wygodne zarządzanie plikami, ich przesyłanie oraz organizowanie folderów na serwerze. Przykładowo, po edytowaniu strony lokalnie na komputerze, można za pomocą FileZilla przesłać zmodyfikowane pliki na serwer w kilka kliknięć, co przyspiesza proces aktualizacji witryny. Zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi, ważne jest także ustawienie odpowiednich uprawnień do plików oraz regularne tworzenie kopii zapasowych, co zwiększa bezpieczeństwo publikowanych treści. FileZilla obsługuje również protokoły SFTP i FTPS, które zapewniają dodatkowe warstwy bezpieczeństwa podczas transferu danych, co jest istotne w kontekście ochrony danych użytkowników i integracji z różnymi usługami hostingowymi.

Pytanie 40

Narzędzie zaprezentowane na ilustracji służy do

Ilustracja do pytania
A. sprawdzania zgodności witryny ze standardem HTML5
B. debugowania strony internetowej
C. walidacji kodu HTML i XHTML
D. walidacji stylów CSS
Walidacja kodu HTML i XHTML nie jest głównym celem narzędzia przedstawionego na ilustracji. Mimo że omawiana usługa W3C może wspierać analizę dokumentów HTML zawierających style CSS, jej podstawową funkcją jest analiza i walidacja samego CSS. Z kolei debugowanie strony internetowej to proces identyfikacji i usuwania błędów w kodzie, co wymaga użycia narzędzi takich jak przeglądarkowe narzędzia deweloperskie, np. Google Chrome DevTools, które oferują inspekcję DOM, monitorowanie działań sieciowych oraz debugowanie JavaScript. Narzędzie to nie sprawdza również zgodności witryny ze standardem HTML5, ponieważ koncentruje się wyłącznie na arkuszach stylów CSS. Walidacja pod kątem zgodności z HTML5 wymaga użycia innego narzędzia, takiego jak W3C Markup Validation Service, które analizuje składnię i strukturę kodu HTML. Wybór nieodpowiedniego narzędzia do walidacji może prowadzić do błędnych wniosków na temat jakości i zgodności kodu, co podkreśla znaczenie stosowania właściwych narzędzi do odpowiednich zadań.