Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 22:34
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 22:48

Egzamin zdany!

Wynik: 38/40 punktów (95,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Tabela góry, której fragment został pokazany, obejmuje polskie pasma górskie oraz ich szczyty. Podaj kwerendę obliczającą dla każdego pasma górskiego średnią wysokość szczytów.

A. SELECT pasmo, SUM(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo

B. SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory LIMIT pasmo

C. SELECT pasmo, COUNT(wysokosc) FROM gory ORDER BY pasmo

D. SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo

Gratulacje! Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Zapytanie 'SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo;' jest poprawne. Funkcja AVG() jest jedną z funkcji agregujących w SQL, które służą do wykonania pewnej operacji na zestawie wartości. W tym przypadku oblicza ona średnią wartość wysokości szczytów dla każdego z pasm górskich. Funkcja GROUP BY jest natomiast klauzulą SQL, która jest używana do grupowania wartości z różnych wierszy w jedną grupę. W tym przypadku GROUP BY pasmo oznacza, że wyniki zostaną pogrupowane według pasma górskiego, co pozwala obliczyć średnią wysokość szczytów dla każdego z pasm. Jest to zgodne z treścią pytania. Pamiętaj, że wykorzystanie funkcji agregujących w SQL pozwala na efektywne przetwarzanie dużych ilości danych, co jest niezwykle ważne w praktycznych zastosowaniach baz danych.

Pytanie 2

Jak umieścić komentarz w kodzie PHP?

A. <? ... ?>

B. /* ... */

C.

D. /? ... ?/

Komentarze w kodzie PHP są kluczowym elementem, który pozwala programistom na dodawanie wyjaśnień, notatek czy informacji o kodzie, co znacznie ułatwia jego późniejsze zrozumienie i konserwację. Komentarze w PHP można umieszczać za pomocą podwójnego ukośnika (//) dla pojedynczych linii lub za pomocą /* ... */ dla komentarzy wieloliniowych. Wybrana odpowiedź /* ... */ jest poprawna, ponieważ umożliwia dodawanie dłuższych bloków tekstu, co jest praktyczne w przypadku skomplikowanych funkcji czy klas. Stosowanie komentarzy jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, które zalecają dokumentowanie kodu, aby ułatwić współpracę w zespole oraz pomóc innym programistom w zrozumieniu funkcji i celu poszczególnych fragmentów kodu. Na przykład, podczas tworzenia złożonej aplikacji webowej, dobrze udokumentowany kod pozwoli zespołowi szybciej rozwiązywać problemy i wprowadzać zmiany, co jest kluczowe w dynamicznie zmieniającym się środowisku IT.

Pytanie 3

W podanym przykładzie pseudoklasa hover spowoduje, że styl pogrubiony zostanie przypisany

a:hover { font-weight: bold; }

A. wszystkim odnośnikom, które były wcześniej odwiedzane

B. każdemu odnośnikowi bez względu na jego bieżący stan

C. odnośnikowi, gdy kursor myszy na niego najedzie

D. wszystkim odnośnikom, które nie były odwiedzane

Pseudoklasa hover jest jedną z najczęściej używanych pseudoklas w CSS stosowaną do stylizacji elementów HTML w momencie, gdy użytkownik najeżdża kursorem myszy na dany element. W podanym przykładzie kodu CSS zastosowano pseudoklasę hover dla elementów a czyli odnośników. Oznacza to, że gdy kursor myszy znajdzie się nad jakimkolwiek odnośnikiem, jego styl zmieni się na pogrubiony dzięki właściwości font-weight: bold. Jest to bardzo przydatne w interaktywnej stylizacji stron internetowych, ponieważ pozwala użytkownikom na wizualne odróżnienie elementów, z którymi mogą wchodzić w interakcję. Praktycznym zastosowaniem tej pseudoklasy jest zwiększenie użyteczności i estetyki strony poprzez subtelne wskazanie elementów interaktywnych, takich jak menu nawigacyjne czy linki w treści. Warto pamiętać o zachowaniu spójności stylizacji dla wszystkich stanów odnośników, co jest zalecane jako dobra praktyka w projektowaniu responsywnych interfejsów użytkownika. Pseudoklasa hover, jako część kaskadowego arkusza stylów, pozwala na dynamiczną interakcję z elementami strony, co znacząco wpływa na doświadczenia użytkownika.

Pytanie 4

Dana jest tablica n-elementowa o nazwie t[n] Zadaniem algorytmu zapisanego w postaci kroków jest wypisanie sumy

K1: i = 0; wynik = 0;
 K2: Dopóki i < n wykonuj K3 .. K4
     K3: wynik ← wynik + t[i]
     K4: i ← i + 2
 K5: wypisz wynik

A. sumy tych elementów tablicy, których wartości są nieparzyste.

B. sumy wszystkich elementów tablicy.

C. co drugiego elementu tablicy.

D. n-elementów tablicy.

Super rozebrałeś na czynniki pierwsze ten algorytm! Twoja odpowiedź 'co drugiego elementu tablicy' jest jak najbardziej trafna. W pytaniu chodzi o to, że algorytm sumuje co drugi element tablicy, zaczynając od pierwszego, a ten indeks to 0. Zmienna 'i' służy do poruszania się po tablicy i w każdej iteracji zwiększa się o 2. Dzięki temu pętla przeskakuje co drugi element, a te nieparzyste ignoruje. To naprawdę przydatna technika w programowaniu, bo pozwala na określony dostęp do danych. Takie algorytmy wykorzystuje się np. przy analizie danych z czujników, gdzie ważne są tylko wartości zapisane w regularnych odstępach.

Pytanie 5

Jakie oprogramowanie służy do obróbki dźwięku?

A. Audacity

B. Winamp

C. RealPlayer

D. Brasero

Audacity jest wszechstronnym, darmowym programem typu open source, który służy do edycji dźwięku. Jego funkcjonalność obejmuje nagrywanie, edytowanie i przetwarzanie dźwięku w różnych formatach. Program ten jest często wykorzystywany przez muzyków, podcasterów oraz profesjonalistów zajmujących się dźwiękiem, co czyni go niezwykle popularnym w branży. Audacity obsługuje wiele efektów dźwiękowych, takich jak kompresja, reverb oraz equalizacja, co pozwala na zaawansowaną obróbkę nagrań. Dzięki intuicyjnemu interfejsowi użytkownika, użytkownicy mogą łatwo nawigować w programie oraz korzystać z funkcji takich jak wielościeżkowe nagrywanie i edytowanie. Warto również wspomnieć, że Audacity działa na różnych systemach operacyjnych, w tym Windows, macOS oraz Linux, co zapewnia dostępność dla szerszego kręgu użytkowników. Użytkownicy mogą również korzystać z dodatkowych wtyczek, które rozszerzają możliwości programu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, gdzie elastyczność i rozszerzalność oprogramowania są kluczowe dla profesjonalnych zastosowań.

Pytanie 6

W języku PHP w konstrukcji switch powinno się znajdować

A. przynajmniej dwie instrukcje case

B. instrukcja default

C. konstrukcja switch(wyrażenie)

D. instrukcja break po każdej instrukcji case

Instrukcja switch w języku PHP jest konstrukcją, która umożliwia wykonywanie różnych bloków kodu w zależności od wartości zmiennej. Kluczowym elementem tej konstrukcji jest wyrażenie, które następnie jest porównywane z różnymi wartościami zdefiniowanymi w instrukcjach case. Jeśli wartość wyrażenia pasuje do wartości case, odpowiedni blok kodu zostaje wykonany. Warto zauważyć, że konstrukcja switch nie wymaga posiadania instrukcji default ani przynajmniej dwóch instrukcji case, choć są to często używane praktyki dla pełniejszego przetwarzania różnych możliwych wartości. Przykładowo, można zdefiniować zmienną $color, a następnie użyć switch do wykonania różnych akcji w zależności od wartości tej zmiennej: switch ($color) { case 'red': echo 'Czerwony'; break; case 'blue': echo 'Niebieski'; break; default: echo 'Inny kolor'; } W tym przykładzie, jeżeli $color wynosi 'red', zostanie wyświetlona wartość 'Czerwony'. W standardach PHP wyraźnie określono, że konstrukcja switch wymaga co najmniej jednego wyrażenia, na którym będzie operować, co czyni odpowiedź nr 2 poprawną.

Pytanie 7

Zaprezentowano kod tabeli o wymiarach 3x2. Jaką zmianę wprowadzić w jej drugim wierszu, aby tabela była zgodna z obrazkiem ukazującym niewidoczny wiersz?

A. <tr style="display: table-cell">

B. <tr style="clear: none">

C. <tr style="display: none">

D. <tr style="visibility: hidden">

Stosowanie stylu display: none w tabeli spowodowałoby całkowite usunięcie wiersza z układu, co oznacza, że nie tylko zawartość, ale i przestrzeń, którą zajmuje wiersz, zniknęłaby. To wpływa na pozostałe elementy tabeli, zmieniając jej układ i potencjalnie zaburzając całość kompozycji. Z kolei użycie clear: none w tym kontekście jest błędne, ponieważ clear dotyczy przepływu floatów, a nie bezpośrednio ukrywania lub pokazywania elementów. Ustawienie display: table-cell jest także nieodpowiednie, gdyż odnosi się do właściwości display elementów, które powinny być traktowane jako komórki tabeli, a nie całe wiersze. Typowym błędem jest mylenie visibility: hidden z display: none; pierwsza opcja powoduje ukrycie zawartości, ale zachowanie miejsca, co jest ważne w kontekście dynamicznych układów stron. Błędne rozumienie, jak różne style wpływają na układ dokumentu, może prowadzić do problemów z responsywnością i dostępnością projektu. Dobrym zwyczajem jest dokładne testowanie efektów używanych właściwości CSS, aby zrozumieć ich praktyczny wpływ na HTML, co jest kluczowe w zaawansowanym projektowaniu stron internetowych.

Pytanie 8

Które narzędzie wiersza poleceń tworzy KOPIĘ ZAPASOWĄ bazy MySQL (zrzut do pliku)?

truncate

mysqlcheck

create

mysqldump

Narzędzie mysqldump tworzy KOPIĘ ZAPASOWĄ bazy MySQL - zrzuca jej strukturę i dane do pliku (zwykle z poleceniami SQL), z którego można ją później odtworzyć. Dlatego kopię zapasową robi mysqldump.

Pytanie 9

Co można powiedzieć o przedstawionym zapisie języka HTML5?

<title>Strona o psach</title>

A. Jest opcjonalny w języku HTML5 i nie musi występować w dokumencie.

B. Pojawi się na karcie dokumentu w przeglądarce.

C. Zostanie wyświetlony w treści strony, na samej górze.

D. Jest jedynie informacją dla robotów wyszukiwarek i nie jest wyświetlany przez przeglądarkę.

Brawo, Twoja odpowiedź jest prawidłowa! Znacznikiw języku HTML 5 służy do określenia tytułu strony internetowej, który jest wyświetlany na karcie przeglądarki. Nie jest to opcjonalna informacja - każda strona powinna mieć tytuł dla lepszej identyfikacji i optymalizacji SEO (Search Engine Optimization). Tytuł strony jest jednym z kluczowych elementów dla SEO, ponieważ wyszukiwarki internetowe, takie jak Google, często wykorzystują tytuł strony jako główny link w wynikach wyszukiwania. Tytuł strony jest również ważny z punktu widzenia użytkownika - dobrze sformułowany tytuł może przyciągnąć uwagę potencjalnego odbiorcy i zachęcić go do odwiedzenia strony. Warto zauważyć, że tytuł nie jest wyświetlany bezpośrednio na stronie, ale na pasku tytułu przeglądarki lub na karcie strony. To ważne rozróżnienie pomaga zrozumieć, dlaczego niektóre elementy są widoczne dla użytkownika, a inne nie.

Pytanie 10

Jakie wyrażenie logiczne w języku PHP weryfikuje, czy zmienna1 znajduje się w przedziale jednostronnie domkniętym <-5, 10)?

A. $zmienna1 >= -5 && $zmienna1 < 10

B. $zmienna1 <= -5 && $zmienna1 < 10

C. $zmienna1 >= -5 || $zmienna1 < 10

D. $zmienna1 <= -5 || $zmienna1 < 10

Wyrażenie logiczne $zmienna1 >= -5 && $zmienna1 < 10 jest poprawne, ponieważ precyzyjnie określa przedział jednostronnie domknięty <-5, 10). W tym przypadku, aby zmienna1 należała do tego przedziału, musi być większa lub równa -5 oraz jednocześnie mniejsza od 10. To oznacza, że -5 jest włączone do przedziału, podczas gdy 10 już nie. W praktycznym użyciu tego wyrażenia, można je zastosować np. w walidacji danych wejściowych w formularzach, gdzie wartość powinna mieścić się w określonym zakresie. Dobre praktyki programistyczne sugerują, aby zawsze jasno określać zakresy wartości, aby unikać błędów logicznych, co jest szczególnie istotne w obszarze programowania warunkowego. Dodatkowo, proponowane wyrażenie jest również zgodne z zasadami czytelności kodu, ułatwiając jego późniejsze zrozumienie przez innych programistów.

Pytanie 11

Dostępna jest tabela zatytułowana wycieczki, zawierająca kolumny nazwa, cena oraz miejsca (jako liczba dostępnych miejsc). Aby wyświetlić jedynie nazwy wycieczek, których cena jest poniżej 2000 złotych oraz posiadają co najmniej cztery dostępne miejsca, należy zastosować zapytanie

A. SELECT * FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 4

B. SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 3

C. SELECT * FROM wycieczki WHERE cena < 2000 OR miejsca > 3

D. SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 OR miejsca > 4

Wybrana odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje operator AND, który jest kluczowy dla spełnienia obu warunków jednocześnie: cena musi być niższa niż 2000 zł, a liczba wolnych miejsc musi być większa niż 3. Dzięki temu zapytanie działa zgodnie z zamierzeniem, wyświetlając tylko te wycieczki, które rzeczywiście spełniają oba kryteria. Dodatkowo, wybór kolumny 'nazwa' zamiast wszystkich kolumn (jak w przypadku użycia *) optymalizuje zapytanie, co jest dobrym podejściem w kontekście wydajności bazy danych. W przypadku większych zbiorów danych, ograniczenie liczby zwracanych kolumn do tych faktycznie potrzebnych jest zgodne z zasadami dobrych praktyk w zakresie projektowania zapytań SQL. Można to zaobserwować na przykład w aplikacjach rezerwacji, gdzie użytkownicy są zainteresowani tylko kluczowymi informacjami o dostępnych wycieczkach. W związku z tym, poprawna konstrukcja zapytania nie tylko spełnia wymogi funkcjonalne, ale także wpływa na wydajność i czytelność kodu.

Pytanie 12

Jakie kolory wchodzą w skład modelu barw CMYK?

A. czerwony, zielony, niebieski i kanał alfa

B. cyjan, magenta, żółty i czarny

C. cyjan, magenta, żółty i karmazyn

D. czerwony, zielony i niebieski

Model CMYK tworzą cztery składowe: cyan (niebieskozielony), magenta (purpurowy), yellow (żółty) i black (czarny, oznaczany K). Stosuje się go w druku. Dlatego CMYK to cyjan, magenta, żółty i czarny.

Pytanie 13

Znaczniki HTML oraz , które służą do wyróżniania istotności tekstu, odpowiadają pod względem formatowania znacznikom

A. oraz

B. oraz

C. oraz

D. oraz

Znacznik HTML jest używany do oznaczenia tekstu, który jest ważny, podczas gdy służy do podkreślenia, że tekst powinien być akcentowany w kontekście. Odpowiednikami tych znaczników, pod względem formatowania, są oraz . Znacznik stosuje się do wyróżnienia tekstu, nadając mu pogrubienie, co zazwyczaj oznacza, że tekst jest istotny. Z kolei używamy do kursywy, co również może wskazywać na akcentowanie lub wyróżnienie pewnych słów, jednak w sposób bardziej subtelny niż przy pomocy pogrubienia. W praktyce, stosując oraz , dbamy o to, aby nasza treść była bardziej dostępna dla użytkowników, zwłaszcza dla osób korzystających z technologii wspomagających, takich jak czytniki ekranu. Stosowanie znaczników semantycznych zgodnie z dobrymi praktykami zapewnia lepszą interpretację treści przez wyszukiwarki, co może wpływać na SEO. Warto również pamiętać, że pomimo że i mają swoje zastosowania, znacznie lepiej jest używać i w kontekście semantycznym, aby poprawić zrozumienie treści przez maszyny i użytkowników.

Pytanie 14

Co robi w SQL polecenie INSERT INTO?

A. dodaje kolumny do tabeli

B. modyfikuje istniejące rekordy

C. wprowadza dane (nowy wiersz) do tabeli

D. tworzy tabelę

Polecenie INSERT INTO wprowadza do tabeli nowy wiersz z danymi, np. INSERT INTO osoby (imie) VALUES ("Ala"). Dlatego INSERT INTO wprowadza nowy wiersz do tabeli.

Pytanie 15

W CSS, aby ustalić wewnętrzny górny margines, czyli odstęp pomiędzy elementem a jego obramowaniem, należy zastosować komendę

A. outline-top

B. padding-top

C. border-top

D. local-top

Odpowiedź 'padding-top' jest prawidłowa, ponieważ w CSS termin 'padding' odnosi się do wewnętrznego odstępu, który tworzy przestrzeń pomiędzy zawartością elementu a jego granicą (border). 'padding-top' specyfikuje górny odstęp wewnętrzny, co jest istotne w kontekście estetyki i układu strony. Definiując 'padding-top', możemy dostosować wygląd elementów, aby lepiej pasowały do reszty projektu i poprawiły czytelność. Na przykład, jeśli mamy przycisk z tekstem, użycie 'padding-top: 10px;' zapewni, że tekst nie będzie przyklejony do górnego brzegu przycisku, co zwiększy jego estetykę oraz użyteczność. W praktyce dobrą praktyką jest również stosowanie 'padding' w połączeniu z 'margin', aby osiągnąć odpowiednią separację między różnymi elementami w układzie. Przestrzeganie standardów CSS pomaga w tworzeniu responsywnych i dostosowanych układów, które dobrze działają na różnych urządzeniach.

Pytanie 16

Wskaż przycisk sformatowany przedstawionym stylem CSS.

#przycisk {
    background-color: white;
    padding: 10px;
    border-width: 2px;
    border-bottom-style: dashed;
}

Przycisk 1

Przycisk 2

Przycisk 3

Przycisk 4

A. Przycisk 1

B. Przycisk 4

C. Przycisk 2

D. Przycisk 3

Przycisk 2 jest jedynym, który spełnia wszystkie warunki określone w podanym stylu CSS. Białe tło, odstęp wewnętrzny 10 pikseli, szerokość obramowania 2 piksele oraz przerywana dolna krawędź obramowania są elementami, które zostały ustawione w stylach CSS dla przycisku 2. Ta wiedza jest niezwykle przydatna przy projektowaniu i tworzeniu stron internetowych, gdzie kształtowanie elementów interaktywnych, takich jak przyciski, jest często kluczowym elementem doświadczenia użytkownika. Pamiętaj, że CSS pozwala na dużą swobodę w dostosowywaniu wyglądu poszczególnych elementów strony, a zrozumienie, jak działa selekcja elementów i stylizacja, to fundamenty tworzenia atrakcyjnych i funkcjonalnych projektów webowych. Zrozumienie, jakie style zostały zastosowane do danego elementu, pozwala na szybkie i efektywne dostosowywanie strony do potrzeb klienta.

Pytanie 17

Przypisanie wartości do zmiennej $dana = 125; zapisane jest w języku

A. C++

B. PHP

C. Python

D. JavaScript

Instrukcja $dana = 125; jest charakterystyczna dla języka PHP, bo po pierwsze używa znaku dolara przed nazwą zmiennej, a po drugie ma średnik na końcu, tak jak wymagają tego standardy składni PHP. W PHP każda zmienna zaczyna się od $, np. $liczba, $imie, $userId. Jest to jedna z najbardziej rozpoznawalnych cech tego języka, od razu widać, że chodzi o kod wykonywany po stronie serwera, a nie np. o Pythona.
W typowym pliku PHP taki zapis pojawi się wewnątrz znacznika <?php ... ?>, na przykład:
<?php
$dana = 125;
echo $dana;
?>
To jest klasyczny przykład przypisania wartości typu całkowitego do zmiennej. PHP jest językiem słabo typowanym (dynamicznie typowanym), więc nie trzeba wcześniej deklarować typu zmiennej. Wystarczy ją po prostu utworzyć przez przypisanie. Z mojego doświadczenia to jest bardzo wygodne przy szybkim tworzeniu aplikacji webowych, np. liczników, prostych kalkulatorów, obsługi formularzy.
W praktyce takie przypisanie wykorzystuje się choćby przy pobieraniu danych z formularza: $wiek = (int)$_POST['wiek']; albo przy obliczeniach: $suma = $a + $b;. Dobrą praktyką jest nadawanie zmiennym czytelnych nazw i pilnowanie, żeby typ danych był przewidywalny, nawet jeśli PHP pozwala na sporą dowolność. W nowoczesnych projektach PHP (np. w frameworkach typu Laravel czy Symfony) nadal używa się dokładnie takiej składni przypisania, tylko zazwyczaj w bardziej rozbudowanych strukturach, np. w klasach, kontrolerach czy modelach. Moim zdaniem warto od początku kojarzyć znak $ jednoznacznie z PHP, bo to bardzo pomaga przy szybkim rozpoznawaniu przykładowego kodu w dokumentacji czy na forach.

Pytanie 18

Która cecha wyróżnia format PNG?

A. reprezentacja grafiki wektorowej

B. brak obsługi kanału alfa

C. kompresja bezstratna

D. obsługa animacji

PNG wyróżnia kompresja BEZSTRATNA - zmniejsza rozmiar pliku bez utraty jakości, dzięki czemu format nadaje się do grafik z ostrymi krawędziami, logo i przezroczystością (obsługuje kanał alfa). Dlatego cechą PNG jest kompresja bezstratna.

Pytanie 19

W ramce przedstawiono właściwości pliku graficznego:

Wymiary:	4272 x 2848px
Rozdzielczość:	72 dpi
Format:	JPG

W celu optymalizacji czasu ładowania rysunku na stronę WWW należy:

A. zwiększyć rozdzielczość.

B. zmienić proporcje szerokości do wysokości.

C. zmienić format grafiki na CDR.

D. zmniejszyć wymiary rysunku.

Odpowiedź jest poprawna. Czas ładowania obrazu na stronę WWW jest w dużej mierze zależny od jego rozmiaru. Zasada jest prosta: im mniejszy rozmiar pliku, tym szybciej zostanie załadowany. Zmniejszenie wymiarów rysunku prowadzi do zmniejszenia rozmiaru pliku, co optymalizuje czas ładowania. W praktyce, oznacza to, że jeżeli masz obraz o wymiarach 2000x2000 pikseli, a na stronie prezentowany jest w wymiarach 500x500 pikseli, to wartość ta jest zdecydowanie za duża i może spowalniać ładowanie strony. Dobrą praktyką jest dostosowanie rozmiaru obrazu do rozmiaru, w jakim ma być wyświetlany na stronie. Warto jednak pamiętać, że zmniejszanie rozmiaru obrazu może wpływać na jego jakość, dlatego ważne jest znalezienie odpowiedniego balansu pomiędzy czasem ładowania a jakością prezentowanego rysunku.

Pytanie 20

Mamy tablicę o n elementach o nazwie t[n]. Zadaniem algorytmu, zapisanego w krokach, jest wyliczenie sumy

K1: i = 0; wynik = 0;
K2: Dopóki i < n wykonuj K3 .. K4
  K3: wynik ← wynik + t[i]
  K4: i ← i + 2
K5: wypisz wynik

A. co drugiego elementu tablicy

B. n-elementów tej tablicy

C. sumy tych elementów tablicy, które mają wartości nieparzyste

D. wszystkich elementów tablicy

Algorytm przedstawiony w pytaniu wykonuje sumowanie co drugiego elementu tablicy. Rozpoczyna od elementu o indeksie 0, czyli pierwszego elementu tablicy, a następnie przeskakuje o dwa indeksy za pomocą instrukcji i ← i + 2. Dzięki temu algorytm dodaje do zmiennej wynik wyłącznie wartości znajdujące się na pozycjach o parzystych indeksach w tablicy. Praktyczne zastosowanie tego rodzaju algorytmu można znaleźć w sytuacjach, gdy potrzebujemy operować tylko na wybranym podzbiorze danych, na przykład w analizie co drugiego punktu danych w dużych zbiorach, co może przyspieszyć proces analizy i zmniejszyć obciążenie obliczeniowe. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w dziedzinie inżynierii oprogramowania, gdzie staramy się optymalizować algorytmy pod kątem wydajności i złożoności obliczeniowej. Warto zauważyć, że operowanie na co drugim elemencie może być także użyteczne w przypadku wzorców projektowych, takich jak iteratory, które pozwalają na elastyczną kontrolę nad sposobem przeglądania danych w strukturach danych.

Pytanie 21

Dla tablicy n-elementowej o nazwie t[n], algorytm, zapisany w formie kroków, ma za zadanie obliczenie sumy

A. n-elementów tablicy

B. co drugiego elementu tablicy

C. sumy wszystkich elementów tablicy

D. sumy tych elementów tablicy, których wartości są nieparzyste

Algorytm, który masz na zdjęciu, ma na celu sumowanie co drugiego elementu w tablicy. Na początku ustalamy zmienne i=0 oraz wynik=0. Używamy pętli while, żeby przejść przez tablicę, a zmienna i zwiększa się o 2 za każdym razem, więc idealnie nadaje się do zbierania co drugiego elementu. W kroku K3 dodajemy aktualny element tablicy do zmiennej wynik, co w praktyce oznacza, że sumujemy elementy, które są na parzystych indeksach (czyli te z miejsc 0, 2, 4 i tak dalej). Takie podejście jest dosyć popularne, kiedy musimy wyodrębniać fragmenty danych z większej tablicy. Można to wykorzystać w różnych sytuacjach, gdzie liczy się efektywność, jak na przykład przy przetwarzaniu dużych zbiorów danych. Dzięki temu zmniejszamy złożoność obliczeniową i lepiej zarządzamy pamięcią. W branży często doradza się unikanie niepotrzebnych iteracji i skupianie się na mądrym projektowaniu algorytmów, co zdecydowanie prowadzi do lepszego kodu.

Pytanie 22

Przedstawiony w ramce kod języka PHP oznacza, że zmienna $liczba2 jest:

$liczba2 = &$liczba1;

A. negacją logiczną zmiennej $liczba1

B. referencją do $liczba1

C. iloczynem logicznym ze zmienną $liczba1

D. wskaźnikiem do $liczba1

Instrukcja $liczba2 = &$liczba1; w PHP oznacza, że zmienna $liczba2 staje się referencją do $liczba1. Ten znak ampersanda (&) nie jest żadnym operatorem logicznym, tylko właśnie operatorem referencji w PHP. W praktyce oznacza to, że obie zmienne wskazują na to samo miejsce w pamięci, więc przechowują dokładnie tę samą wartość. Jeżeli później w kodzie napiszesz $liczba1 = 10; to automatycznie $liczba2 też będzie miała wartość 10, i odwrotnie – zmiana $liczba2 zmieni $liczba1.
Z mojego doświadczenia w PHP referencje używa się głównie wtedy, gdy chcemy, żeby funkcja modyfikowała przekazaną zmienną bez zwracania jej wyniku, albo gdy operujemy na dużych strukturach danych (tablice, obiekty) i nie chcemy kopiować ich zawartości. Przykład: function zwieksz(&$x){ $x++; } sprawi, że wywołanie zwieksz($liczba1); zmieni wartość zmiennej poza funkcją. To jest typowy, całkiem często spotykany wzorzec w starszych projektach PHP.
Warto też pamiętać, że referencja w PHP nie jest tym samym, co wskaźnik w C/C++. Programista nie operuje bezpośrednio na adresach pamięci, tylko na abstrakcji zaprojektowanej przez silnik Zend. Dobra praktyka jest taka, żeby referencji używać oszczędnie i świadomie, bo nadmierne ich stosowanie utrudnia debugowanie, testowanie jednostkowe i zrozumienie przepływu danych w aplikacji. W nowoczesnym kodzie PHP częściej korzysta się z przekazywania obiektów (które zachowują się referencyjnie) oraz z czytelnego zwracania wartości z funkcji. Mimo to, rozumienie mechanizmu referencji jest bardzo ważne, bo nadal pojawia się w wielu istniejących aplikacjach webowych i w zadaniach egzaminacyjnych.

Pytanie 23

Jednym z typów testów jednostkowych jest analiza tras, która polega na

A. testowaniu obiektów pod kątem inicjalizacji oraz zwolnienia zarezerwowanej pamięci

B. utworzeniu kilku zbiorów danych o zbliżonym sposobie przetwarzania i wykorzystaniu ich do przeprowadzenia testu

C. określeniu punktu startowego i końcowego oraz badaniu dostępnych ścieżek pomiędzy tymi punktami

D. testowaniu wartości granicznych zestawu danych

W analizie ścieżek w testach jednostkowych chodzi o to, by wyznaczyć, skąd zaczyna się działanie programu i gdzie kończy, a następnie sprawdzić, jakie ścieżki można pomiędzy tymi punktami przejść. Dzięki temu można znaleźć wszystkie możliwe drogi, którymi program może podążać. To ważna metoda, bo pozwala ocenić, czy logika w naszym kodzie działa tak, jak powinna oraz czy przetestowaliśmy wszystkie scenariusze, które mogą się zdarzyć. Na przykład, gdy mamy w kodzie dużo warunków i pętli, analiza ścieżek może ujawnić błędy, które nie wyjdą przy zwykłym testowaniu. W inżynierii oprogramowania to jest naprawdę dobra praktyka, bo upewniamy się, że wszystkie ścieżki zostały sprawdzone, co na pewno wpływa na jakość i stabilność naszego programu.

Pytanie 24

W CSS należy ustawić tło dokumentu na obraz rys.png, który powinien się powtarzać tylko w poziomie. Którą definicję trzeba przypisać selektorowi body?

A. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: round;}

B. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat;}

C. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-y;}

D. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-x;}

Wybrana odpowiedź {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-x;} jest poprawna, ponieważ dokładnie definiuje sposób wyświetlania tła w dokumencie HTML. W języku CSS, właściwość background-image ustala źródło obrazu, który ma być użyty jako tło, a background-repeat kontroluje, jak ten obraz się powtarza. Ustawienie repeat-x sprawia, że obraz będzie powtarzany tylko w poziomie, co oznacza, że będzie się ukazywał wielokrotnie od lewej do prawej, ale nie będzie powtarzany w pionie. Taki sposób wyświetlania tła jest przydatny w wielu kontekstach, na przykład w projektowaniu stron internetowych, gdzie chcemy uzyskać efekt pasów lub linii w poziomie, bez nadmiaru treści w pionie. Szereg dobrych praktyk w CSS wskazuje, że należy dbać o efektywność i estetykę, a odpowiednie powtarzanie tła może znacząco wpłynąć na wizualną atrakcyjność strony. Ponadto, użycie właściwego formatu URL i umiejętne stosowanie obrazów tła może poprawić doświadczenia użytkowników, podczas gdy nieodpowiednie podejście może prowadzić do problemów z wydajnością, szczególnie na urządzeniach mobilnych, gdzie ładowanie zbyt dużych lub nieoptymalnych obrazów może obniżyć responsywność strony.

Pytanie 25

Instrukcja zapisana w SQL, przedstawiona poniżej, ilustruje kwerendę:

UPDATE katalog SET katalog.cena = [cena]*1.1;

A. dołączającej

B. aktualizującej

C. usuwającej

D. krzyżowej

Odpowiedź "aktualizującej" jest prawidłowa, ponieważ instrukcja SQL, którą przedstawiono, służy do modyfikacji istniejących danych w tabeli. Kwerenda ta używa polecenia UPDATE, które jest standardowym poleceniem w SQL do zmiany wartości w jednej lub wielu kolumnach w wybranych wierszach tabeli. W tym przypadku, kwerenda zwiększa wartość ceny o 10% dla wszystkich rekordów w tabeli 'katalog'. Takie operacje są powszechnie stosowane w zarządzaniu bazami danych, szczególnie w kontekście aktualizacji cen produktów, co jest kluczowe w handlu elektronicznym i zarządzaniu zapasami. Ważne jest również, aby przy każdej aktualizacji danych uwzględnić warunki, jeśli zmiana ma dotyczyć tylko określonych wierszy, co można osiągnąć poprzez dodanie klauzuli WHERE. Ponadto, dobrym nawykiem jest zawsze tworzenie kopii zapasowych danych przed przeprowadzeniem masowych aktualizacji, aby zminimalizować ryzyko utraty informacji.

Pytanie 26

Aby zaktualizować maksymalną długość kolumny imie w tabeli klienci do 30 znaków, należy zastosować w języku SQL poniższy kod

A. ALTER TABLE klienci CHANGE imie TEXT;

B. ALTER TABLE klienci MODIFY COLUMN imie VARCHAR(30);

C. CHANGE TABLE klienci TO COLUMN imie SET CHAR(30);

D. CHANGE TABLE klienci MODIFY imie CHAR(30);

Aby zmienić maksymalną długość pola 'imie' w tabeli 'klienci' na 30 znaków, używamy polecenia SQL 'ALTER TABLE', które jest standardowym sposobem modyfikacji struktury tabeli w bazach danych. W tym przypadku wykorzystujemy 'MODIFY COLUMN', co jest istotne, ponieważ pozwala na precyzyjne określenie, że chcemy zmienić właściwości konkretnej kolumny. Typ danych 'VARCHAR' oznacza, że kolumna może przechowywać zmienne długości tekstu, a wartość 30 oznacza maksymalną liczbę znaków. Przykładowo, jeśli w bazie danych już istnieją rekordy, to zmiana ta nie wpłynie na dane, które są krótsze niż 30 znaków, ale może być problematyczna, jeśli próbujemy wprowadzić dane dłuższe niż dozwolone, ponieważ takie operacje mogą kończyć się błędami. Warto również zaznaczyć, że różne systemy zarządzania bazami danych, takie jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle, mogą mieć drobne różnice w składni, ale zasada działania polecenia 'ALTER TABLE' pozostaje zasadniczo taka sama. To podejście jest zgodne z zaleceniami standardu SQL i jest powszechnie stosowane w praktykach administracji bazami danych.

Pytanie 27

Podane zapytanie SQL przyznaje użytkownikowi adam@localhost uprawnienia:

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE
ON klienci TO adam@localhost

A. do manipulowania danymi bazy danych klienci

B. do manipulowania danymi w tabeli klienci

C. do zarządzania strukturą tabeli klienci

D. do zarządzania strukturą bazy danych klienci

Polecenie SQL GRANT SELECT INSERT UPDATE DELETE ON klienci TO adam@localhost nadaje użytkownikowi adam@localhost prawa manipulowania danymi w tabeli klienci Komendy SELECT INSERT UPDATE DELETE są podstawowymi operacjami manipulacji danymi w systemach zarządzania bazami danych (DBMS) SELECT umożliwia odczytywanie danych z tabeli INSERT pozwala na dodawanie nowych rekordów do tabeli UPDATE umożliwia modyfikację istniejących danych DELETE daje możliwość usuwania rekordów z tabeli Takie operacje są kluczowe przy codziennym zarządzaniu danymi w bazach danych oraz podczas tworzenia aplikacji które z tych danych korzystają Nadanie takich uprawnień jest często stosowane w środowiskach produkcyjnych i deweloperskich gdzie użytkownicy muszą wykonywać różnorodne operacje na danych Przydzielanie uprawnień powinno być jednak dobrze przemyślane aby zapewnić bezpieczeństwo danych oraz zgodność z najlepszymi praktykami branżowymi Takie podejście minimalizuje ryzyko nieautoryzowanych modyfikacji i utraty danych co jest zgodne z zasadami zarządzania bezpieczeństwem informacji

Pytanie 28

Przyjmując, że użytkownik Adam nie miał dotychczas żadnych uprawnień, polecenie SQL przyzna mu prawa jedynie do

GRANT CREATE, ALTER ON sklep.* TO adam;

A. dodawania i modyfikacji danych w tabeli sklep

B. dodawania i modyfikacji danych we wszystkich tabelach bazy sklep

C. tworzenia i zmiany struktury wszystkich tabel w bazie sklep

D. tworzenia oraz modyfikowania struktury w tabeli sklep

To, co zaznaczyłeś, jest jak najbardziej na miejscu. W tym SQL-u, 'GRANT CREATE, ALTER ON sklep.* TO adam;' dajesz użytkownikowi, czyli adamowi, możliwości tworzenia i zmieniania struktury wszystkich tabel w bazie 'sklep'. Słowo 'CREATE' pozwala mu na tworzenie nowych tabel, a 'ALTER' umożliwia mu wprowadzanie zmian w tych istniejących, na przykład dodawanie czy usuwanie kolumn. Ważne, żeby ogarnąć, że 'sklep.*' oznacza wszystkie tabele w danej bazie, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu bazami danych. No bo jakby adam miał ochotę dodać nową tabelę albo zmodyfikować istniejącą, to musi mieć odpowiednie uprawnienia. Przykładem może być sytuacja, gdy administrator daje programiście dostęp do zmian w strukturze tabel, żeby móc dodać nowe funkcje do aplikacji – to naprawdę ważne dla rozwoju systemu.

Pytanie 29

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr:hover { background-color: Pink; }

B. tr:active { background-color: Pink; }

C. tr { background-color: Pink; }

D. td, th { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek.

W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony.

Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 30

W tabeli produkt znajdują się przedmioty wyprodukowane po roku 2000, z kolumnami nazwa i rok_produkcji. Klauzula SQL pokaże listę przedmiotów wyprodukowanych

SELECT * FROM `produkt` WHERE SUBSTR(rok_produkcji,3,2)=17;

A. w roku 2017

B. po roku 2017

C. przed rokiem 2017

D. w latach innych niż 2017

Wybór odpowiedzi "w roku 2017" jest prawidłowy, ponieważ zapytanie SQL stosuje funkcję SUBSTR do wydobycia części roku produkcji. Funkcja ta zaczyna od trzeciego znaku w łańcuchu reprezentującym rok produkcji i zwraca dwa znaki, co w przypadku roku 2017 daje nam '17'. W związku z tym zapytanie wyświetli jedynie te przedmioty, których rok produkcji kończy się na '17', co obejmuje rok 2017. Zastosowanie funkcji SUBSTR jest częstą praktyką w SQL, gdy chcemy analizować lub filtrować dane tekstowe według określonych wzorców. Na przykład, w przypadku bazy danych produktów, możemy wykorzystać tę metodę do kategoryzowania towarów według roczników lub do analizy sprzedaży w danym roku. Dobrą praktyką jest także zapewnienie, że dane w kolumnie rok_produkcji są przechowywane w jednolitym formacie, co ułatwia ich przetwarzanie i analizę.

Pytanie 31

W SQL, aby zaktualizować informacje w wierszach w tabeli, konieczne jest użycie polecenia

A. UPDATE

B. ALTER TABLE

C. INSERT INTO

D. SELECT

Odpowiedź "UPDATE" jest właściwa, bo w SQL to właśnie to polecenie używamy do zmiany danych w już istniejących wierszach tabeli. Żeby zaktualizować konkretne kolumny w danym wierszu, trzeba wpisać coś takiego: "UPDATE nazwa_tabeli SET kolumna1 = wartość1, kolumna2 = wartość2 WHERE warunek". Dzięki klauzuli WHERE możemy dokładnie wskazać, które wiersze chcemy zmienić, co jest naprawdę ważne, żeby wszystko działało sprawnie i bezpiecznie. Na przykład, jeśli chcemy zmienić nazwisko użytkownika o id równym 1, napiszemy: "UPDATE Użytkownicy SET nazwisko = 'NoweNazwisko' WHERE id = 1". Używanie tego polecenia to dobra praktyka w zarządzaniu bazami danych. Nie zapominajmy o transakcjach, żeby mieć pewność, że dane są bezpieczne. A jak korzystamy z przygotowanych zapytań, to zminimalizujemy ryzyko ataków SQL injection, co jest bardzo istotne w kontekście bezpieczeństwa aplikacji bazodanowych.

Pytanie 32

Jakie oznaczenie wykorzystuje się do jednoliniowego komentarza w skryptowym języku PHP?

A. $

B. #

C. /*

D. --

Oznaczenie jednoliniowego komentarza w języku PHP realizuje się za pomocą znaku '#'. Komentarze są niezwykle ważnym elementem kodu, ponieważ pozwalają programistom na dodawanie wyjaśnień, notatek lub przypomnień dotyczących implementacji. Umożliwiają one innym programistom (lub nawet samym sobie w przyszłości) zrozumienie kontekstu i logiki stosowanych rozwiązań. Przykładowo, można umieścić komentarz w kodzie w taki sposób: '# To jest komentarz, który wyjaśnia, co robi poniższy kod'. Warto pamiętać, że stosowanie komentarzy zgodnie z najlepszymi praktykami programowania zwiększa czytelność kodu oraz ułatwia jego utrzymanie. PHP pozwala również na stosowanie komentarzy wieloliniowych z użyciem znaków '/* ... */', jednak w przypadku komentarzy jednoliniowych preferowanym podejściem jest użycie znaku '#', szczególnie w kontekście prostych, krótkich notatek. Przykład: echo 'Hello World!'; # Ta linia wyświetla powitanie.

Pytanie 33

Delegacja domeny to:

A. zmiana rejestratora domeny

B. zmiana nazwy domeny

C. utrata ważności domeny z możliwością jej odnowienia

D. wskazanie zewnętrznych serwerów nazw, które obsługują domenę

Pozostałe odpowiedzi opisują inne czynności związane z domeną. Zmiana nazwy domeny to po prostu rejestracja innej nazwy - nie ma związku ze wskazywaniem serwerów. Zmiana rejestratora (transfer) przenosi obsługę domeny do innej firmy, ale sama w sobie nie definiuje serwerów DNS. Utrata okresu ważności z możliwością odnowienia opisuje wygaśnięcie (expiration) domeny, czyli koniec opłaconego okresu. Delegacja natomiast kieruje domenę na właściwe serwery nazw, dlatego to ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 34

Który z protokołów umożliwia publikację strony internetowej na serwerze?

A. ICMP

B. SMTP

C. NNTP

D. FTP

FTP, czyli File Transfer Protocol, to taki standard, który pozwala na przesyłanie plików między komputerami w sieci. Jest to dość ważne, bo bez FTP nie moglibyśmy publikować stron w internecie. Dzięki temu protokołowi można wysyłać różne pliki, jak HTML, CSS, JavaScript czy nawet grafiki i filmy, na serwery WWW. Z perspektywy praktycznej, to przy publikacji nowej strony wchodzi w grę użycie klienta FTP, na przykład FileZilla. Łączysz się z serwerem, logujesz się swoimi danymi i przesyłasz pliki do odpowiednich folderów. No i nie zapomnij o portach - standardowy port dla FTP to 21. A jeśli zależy Ci na bezpieczeństwie, warto pomyśleć o SFTP albo FTPS, bo to też istotne w kontekście ochrony danych. Jak dla mnie, dobrze jest znać te praktyki, żeby nie martwić się o swoje pliki podczas przesyłania.

Pytanie 35

W HTML-u utworzono formularz. Jaki efekt działania poniższego kodu zostanie pokazany przez przeglądarkę, jeśli w drugie pole użytkownik wprowadził tekst "ala ma kota"?

<form>
    <select>
        <option value="v1">Kraków</option>
        <option value="v2">Poznań</option>
        <option value="v3">Szczecin</option>
    </select><br>
    <input type="password" />
</form>

A. A

B. B

C. C

D. D

Odpowiedź B jest prawidłowa, ponieważ pokazuje typowy sposób renderowania formularza HTML z elementem wyboru i polem hasła w przeglądarce. W kodzie HTML widzimy element select z trzema opcjami wyboru. Po zaznaczeniu jednej z opcji, jak Kraków, tworzy się rozwijane menu, które jest widoczne na obrazie jako pole z wybraną wartością. Drugim elementem formularza jest pole input typu password. Ten typ pola zamienia wpisany tekst na znaki maskujące, takie jak kropki lub gwiazdki, co widzimy na obrazie w odpowiedzi B. To jest standardowe zachowanie przeglądarek w przypadku pól hasła, mające na celu ochronę prywatności. W kodzie HTML nie ma elementów typu checkbox ani radio, co eliminowałoby inne prezentacje danych, takie jak checkboxy czy przyciski radiowe. Dobrą praktyką jest używanie pól hasła w formularzach tam, gdzie wymagane jest wprowadzenie danych, które powinny być chronione. Odpowiednie użycie elementów HTML zwiększa użyteczność i bezpieczeństwo aplikacji internetowej i jest zgodne z konwencjami projektowania UI.

Pytanie 36

Aby ustawić wewnętrzne marginesy dla elementu: margines górny 50px, dolny 40px, prawy 20px oraz lewy 30px, powinno się zastosować składnię CSS

A. padding: 50px, 20px, 40px, 30px;

B. padding: 40px, 30px, 50px, 20px;

C. padding: 50px, 40px, 20px, 30px;

D. padding: 20px, 40px, 30px, 50px;

Odpowiedź "padding: 50px, 20px, 40px, 30px;" jest poprawna, ponieważ zgodnie z konwencją CSS, wartości paddingu są podawane w następującej kolejności: górny, prawy, dolny i lewy. W twoim przypadku margines górny wynosi 50px, prawy 20px, dolny 40px i lewy 30px. Właściwość padding określa wewnętrzny odstęp między zawartością elementu a jego granicą, co jest kluczowe dla właściwego układu i estetyki strony. Przykładowo, zastosowanie takiego paddingu w praktyce pozwala na uzyskanie odpowiednich odstępów, co wpływa na czytelność tekstu oraz ogólną estetykę elementów na stronie. Stosowanie paddingu w CSS jest uważane za dobre praktyki, ponieważ pozwala na precyzyjne kontrolowanie układu elementów, co jest szczególnie ważne w responsywnym projektowaniu stron internetowych. Warto również pamiętać, że używanie właściwego odstępu wewnętrznego poprawia dostępność treści, dzięki czemu użytkownicy z różnymi potrzebami mogą łatwiej interakcjonować z interfejsem.

Pytanie 37

Na ilustracji przedstawiono strukturę bloków na stronie internetowej. Który z poniższych fragmentów CSS odpowiada takim ustawieniom? (Dla uproszczenia pominięto właściwości dotyczące koloru tła, wysokości oraz czcionki)

A. #pierwszy{float:left; width:30%;} #drugi {clear:both; width:70%;} #trzeci {clear:both; width:70%;} #czwarty {float:left; width:100%;}

B. #pierwszy {float:left; width:30%; } #drugi {clear:both; width:70%; } #trzeci {float:left; width:70%; } #czwarty {clear:both; }

C. #pierwszy {float:left; width:30%;} #drugi {float:left; width:70%;} #trzeci {float:left; width:70%;} #czwarty {clear:both; }

D. #pierwszy { width: 30%; } #drugi { width: 70%; } #trzeci { width: 70%; } #czwarty { width: 100%; }

Odpowiedź pierwsza jest prawidłowa, gdyż prawidłowo wykorzystuje właściwość float w stylach CSS, aby uzyskać pożądany układ bloków na stronie internetowej. Float pozwala elementom przemieszczać się na lewą lub prawą stronę kontenera, co jest kluczowe w tworzeniu layoutów. W tym przypadku #pierwszy, #drugi i #trzeci mają ustawione float:left, co umożliwia ich równoległe ustawienie w poziomie aż do momentu, gdy szerokości kontenera są zapełnione. Następnie blok #czwarty wymaga clear:both, aby przemieszczać się poniżej wszystkich poprzednich elementów z ustawionym float. To powszechna technika stosowana w projektowaniu responsywnych układów stron, gdzie równoległe pozycjonowanie elementów pozwala na efektywne wykorzystanie przestrzeni. Float w połączeniu z odpowiednimi szerokościami procentowymi pomaga tworzyć elastyczne projekty, które dobrze skalują się na różnych urządzeniach, co jest zgodne z nowoczesnymi standardami web developmentu. Ponadto zrozumienie działania float i clear jest fundamentem przy tworzeniu klasycznych layoutów typu grid przed wprowadzeniem nowoczesnych rozwiązań takich jak Flexbox czy CSS Grid, co pokazuje zrozumienie podstawowych zasad CSS.

Pytanie 38

Który protokół jest stosowany do przesyłania plików na serwer WWW?

A. POP3

B. DNS

C. FTP

D. DHCP

FTP, czyli File Transfer Protocol, to protokół używany do przesyłania plików między komputerami w sieci, zwłaszcza w kontekście serwerów WWW. Umożliwia on użytkownikom łatwe przesyłanie, pobieranie, a także zarządzanie plikami na serwerze. FTP działa na bazie modelu klient-serwer, gdzie klient nawiązuje połączenie z serwerem i może przesyłać pliki w obie strony. Protokół ten operuje na portach 20 i 21, co czyni go standardem w dziedzinie przesyłania plików. W praktyce, wiele aplikacji klienckich, takich jak FileZilla czy WinSCP, wykorzystuje FTP do zarządzania plikami na serwerach. FTP wspiera różne metody autoryzacji, w tym logowanie anonimowe, co umożliwia użytkownikom dostęp do publicznych zasobów. Warto również zaznaczyć, że istnieją rozszerzenia, takie jak FTPS czy SFTP, które oferują dodatkowe funkcje zabezpieczeń, umożliwiając szyfrowanie danych podczas transferu. W kontekście standardów, FTP jest definiowany w dokumentach RFC 959 oraz RFC 3659, które określają jego działanie oraz interakcje w sieci. Dzięki swojej wszechstronności i niezawodności, FTP pozostaje jednym z najpopularniejszych protokołów do przesyłania plików w Internecie.

Pytanie 39

Podczas zapisywania hasła użytkownika w serwisie internetowym (np. w bankowości online), w celu zabezpieczenia go przed ujawnieniem, zazwyczaj stosuje się funkcję

A. abstrakcyjnych

B. cyklometrycznych

C. mieszających

D. klucza

Zastosowanie klucza do zabezpieczenia haseł użytkowników jest kluczowym elementem w praktykach zarządzania bezpieczeństwem informacji. Klucz, często w połączeniu z techniką haszowania, umożliwia stworzenie bezpiecznego mechanizmu przechowywania haseł. Gdy użytkownik tworzy hasło, używa się funkcji haszującej, która przyjmuje hasło oraz unikalny klucz i generuje z nich wynikowy hash. Taki hash jest następnie przechowywany w bazie danych zamiast samego hasła. Aby zweryfikować, czy hasło podane przez użytkownika jest poprawne, system ponownie haszuje wprowadzone hasło z tym samym kluczem i porównuje wynik z tym przechowywanym w bazie. Dzięki temu, nawet w przypadku wycieku danych, napastnik nie uzyskuje dostępu do rzeczywistych haseł. Dobre praktyki branżowe, takie jak stosowanie soli (random salt) oraz iteracyjnych algorytmów haszujących (np. PBKDF2, bcrypt), dodatkowo wzmacniają proces bezpieczeństwa haseł, czyniąc je bardziej odpornymi na ataki typu brute-force.

Pytanie 40

Która funkcja PHP ZWRACA jako wynik połowę kwadratu przekazanej wartości $a?

function licz($a) { return $a/2; }

function licz($a) { echo $a*$a/2; }

function licz($a) { echo $a/2; }

function licz($a) { return $a*$a/2; }

Aby funkcja ZWRACAŁA wynik do dalszego użycia (a nie tylko go wypisywała), musi użyć return. Połowa kwadratu $a to $a*$a/2, więc poprawna funkcja to function licz($a) { return $a*$a/2; }. Wtedy $x = licz(4); zapisze do $x wartość 8. Zapamiętaj: echo pokazuje na ekranie, return oddaje wartość programowi.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej