Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 12:29
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 13:00

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W przedstawionym kodzie JavaScript występuje błąd logiczny. Program, zamiast informować, czy liczby są równe, nie działa prawidłowo. Wskaż, która odpowiedź dotyczy tego błędu.

var x = 5;
var y = 3;
if (x = y)
  document.getElementById("demo").innerHTML = "zmienne są równe";
else
  document.getElementById("demo").innerHTML = "zmienne się różnią";

A. Polecenia w sekcjach if i else powinny zostać zamienione miejscami

B. Zmienne zostały błędnie zadeklarowane

C. W instrukcji if znajduje się przypisanie zamiast operacji porównania

D. Przed instrukcją else nie powinno być średnika

W tym przypadku mamy do czynienia z częstym błędem w programowaniu, gdzie zamiast porównania użyto operatora przypisania. W języku JavaScript operator przypisania '=' służy do przypisywania wartości do zmiennej, natomiast do porównania dwóch wartości używa się operatora '==' dla równości lub '===' dla równości i sprawdzania typu. Użycie '=' w warunku if powoduje przypisanie wartości y do x, co zawsze zwróci true, jeśli y jest różne od zera. To prowadzi do nieoczekiwanych rezultatów w logice programu. Poprawnym zapisem w tym kontekście jest if (x == y). Warto pamiętać o dobrych praktykach, które zalecają używanie '===' zamiast '==' dla uzyskania lepszej precyzji i uniknięcia błędów spowodowanych niejawnych konwersji typów. To podejście minimalizuje ryzyko błędów logicznych i poprawia czytelność kodu. Regularne stosowanie takich dobrych praktyk zwiększa jakość kodu i ułatwia jego późniejszą konserwację oraz rozwój.

Pytanie 2

W tabeli artykuly znajduje się pole o nazwie nowy. Aby pole to wypełnić wartościami TRUE dla każdego rekordu, należy zastosować kwerendę

A. INSERT INTO artykuly VALUE nowy = TRUE;

B. UPDATE nowy FROM artykuly VALUE TRUE;

C. INSERT INTO nowy FROM artykuly SET TRUE;

D. UPDATE artykuly SET nowy = TRUE;

Poprawna kwerenda UPDATE artykuly SET nowy = TRUE; jest klasycznym przykładem instrukcji aktualizacji danych w SQL. Słowo kluczowe UPDATE wskazuje, że modyfikujemy istniejące rekordy, a nie dodajemy nowe. Nazwa tabeli artykuly określa, w której tabeli wykonujemy operację. Następnie część SET nowy = TRUE ustawia dla kolumny nowy wartość logiczną TRUE we wszystkich wierszach, ponieważ w zapytaniu nie ma klauzuli WHERE. I to jest tu kluczowe: brak WHERE oznacza, że aktualizacja dotknie każdego rekordu w tabeli.
Moim zdaniem warto zapamiętać schemat: UPDATE nazwa_tabeli SET kolumna = wartość WHERE warunek;. W praktyce bardzo często dodaje się WHERE, np.: UPDATE artykuly SET nowy = TRUE WHERE data_dodania >= '2026-01-01'; – wtedy oznaczamy jako nowe tylko artykuły dodane od konkretnej daty. W zadaniu jednak wyraźnie jest mowa o każdym rekordzie, więc brak WHERE jest jak najbardziej zgodny z treścią.
W większości systemów bazodanowych (MySQL, PostgreSQL, SQL Server, MariaDB) ta składnia jest standardowa i zalecana. Dobra praktyka jest taka, żeby przed odpaleniem UPDATE bez WHERE najpierw zrobić SELECT * FROM artykuly; albo SELECT COUNT(*) FROM artykuly;, żeby mieć świadomość, ile rekordów zmienimy. W projektach produkcyjnych często dodaje się też transakcje, np. w PostgreSQL: BEGIN; UPDATE artykuly SET nowy = TRUE; COMMIT; dzięki temu w razie pomyłki można zrobić ROLLBACK.
Warto też wiedzieć, że kolumna typu logicznego może przyjmować wartości TRUE, FALSE, czasem 1/0 (np. w MySQL), ale forma z TRUE/FALSE jest czytelniejsza i bardziej zgodna z semantyką. W wielu aplikacjach webowych pole w stylu nowy służy np. do filtrowania artykułów w panelu administracyjnym albo na stronie głównej: SELECT * FROM artykuly WHERE nowy = TRUE;. To dokładnie ten sam atrybut, który przed chwilą masowo ustawiliśmy poleceniem UPDATE.

Pytanie 3

Po uszkodzeniu serwera bazy danych, aby jak najszybciej przywrócić pełną bazę, należy użyć:

A. kompletnej listy użytkowników serwera

B. najnowszej wersji instalacyjnej serwera

C. opisów struktur danych w tabelach

D. aktualnej kopii zapasowej

Po uszkodzeniu serwera najszybciej odtworzysz PEŁNĄ bazę z aktualnej KOPII ZAPASOWEJ (backupu) - zawiera ona zarówno strukturę, jak i dane. Dlatego regularne kopie to podstawa bezpieczeństwa: im świeższy backup, tym mniejsza strata. Zapamiętaj: awaria danych = przywrócenie z kopii zapasowej.

Pytanie 4

Które zapytanie wybierze z tabeli klient nazwiska zaczynające się na literę „Z” (o dowolnej długości)?

SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko = 'Z?';

SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko = 'Z_?';

SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z%';

SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z_%';

Wyszukiwanie po fragmencie tekstu wymaga operatora LIKE i znaków wieloznacznych. Tu potrzebujemy nazwisk zaczynających się na „Z” o dowolnej dalszej części, czyli wzorca 'Z%', gdzie % zastępuje dowolny ciąg (także pusty): SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z%';. Dlatego ta kwerenda jest poprawna.

Pytanie 5

Który sposób wyświetlenia tekstu NIE istnieje w JavaScript?

A. metoda document.write()

B. funkcja MessageBox()

C. funkcja window.alert()

D. właściwość innerHTML

W JavaScripcie nie istnieje funkcja MessageBox() - to konstrukcja z innych środowisk (np. Windows/VBScript). Dlatego sposobem NIEistniejącym jest MessageBox().

Pytanie 6

W formularzu umieszczono kontrolki do podania imienia oraz nazwiska. Który z atrybutów odpowiada za wyświetlanie sugestii w polu kontrolki, która znika, gdy użytkownik zaczyna wpisywanie wartości?

<label for="imie">Imię: </label> 
<input id="imie" value="Wpisz dane" title="Wpisz imię"><br>
<label for="nazw">Nazwisko: </label> 
<input id="nazw" placeholder="Wpisz dane" title="Wpisz nazwisko">

A. placeholder

B. value

C. for

D. title

Atrybut "placeholder" jest kluczowym elementem w formularzach HTML, który definiuje tekst podpowiedzi umieszczony w polu kontrolki. Tekst ten zniknie, gdy użytkownik zacznie wpisywać dane, co pozwala na zapewnienie bardziej intuicyjnego interfejsu. W przypadku przykładowego formularza, atrybut "placeholder" jest użyty w polu nazwiska, co stanowi doskonały przykład jego praktycznego zastosowania. Dobrą praktyką jest stosowanie atrybutu "placeholder" w formularzach, ponieważ wprowadza on klarowność i ułatwia użytkownikom wypełnianie formularzy, jednocześnie zmniejszając ryzyko błędów. Atrybut ten nie tylko poprawia doświadczenia użytkownika, ale także zwiększa dostępność formularzy, ponieważ pozwala osobom korzystającym z czytników ekranu lepiej zrozumieć, jakie dane są wymagane. Warto również zauważyć, że "placeholder" nie powinien być używany jako substytut etykiety, która jest niezbędna do poprawnej dostępności i użyteczności. Etykiety powinny być zawsze stosowane, a "placeholder" powinien pełnić jedynie funkcję pomocniczą.

Pytanie 7

Jaką wartość zobaczymy po wykonaniu poniższego kodu JavaScript?

<script> 
 document.write(Math.round(4.51)+Math.pow(2,3)); 
 </script>

A. 12

B. 14

C. 13

D. 11

W przedstawionym kodzie JavaScript użyto dwóch metod wbudowanych obiektu Math Math.round i Math.pow. Math.round zaokrągla wartość do najbliższej liczby całkowitej. W przypadku liczby 4.51 zostanie to zaokrąglone do 5 ponieważ 0.51 jest bliżej 1 niż 0. Math.pow wykonuje potęgowanie czyli podnosi liczbę do określonej potęgi. W przypadku Math.pow(2 3) mamy do czynienia z potęgowaniem 2 do potęgi 3 co jest równe 8 ponieważ 2 * 2 * 2 = 8. Następnie te dwie wartości są dodawane do siebie co daje 5 + 8 = 13. Wartość 13 jest wyświetlana na stronie za pomocą document.write co jest prostym sposobem na wypisywanie wyników w kontekście przeglądarki. W praktyce jednak korzystanie z document.write jest odradzane na rzecz bardziej nowoczesnych rozwiązań jak manipulacja DOM czy używanie innerHTML. Dzięki tym metodom możemy skutecznie zarządzać i wyświetlać dane na stronach internetowych co jest kluczowe w nowoczesnym tworzeniu stron WWW. Zrozumienie działania takich funkcji wbudowanych pozwala na efektywne rozwiązywanie problemów związanych z obliczeniami w języku JavaScript co jest bardzo przydatne w pracy programisty.

Pytanie 8

Jaka będzie wartość zwrócona przez funkcję zao napisaną w C++, jeśli zostanie wywołana z argumentem 3.55?

int zao(float x){
  return (x+0.5);
}

A. 3

B. 4.05

C. 4

D. 3.5

Funkcja zao przyjmuje parametr typu float i zwraca wartość typu int. W C++ operator return konwertuje wartość float do int, co oznacza obcięcie części ułamkowej liczby. Kluczowy aspekt tego problemu to dodanie 0.5 do wartości wejściowej, co jest klasycznym sposobem na zaokrąglenie liczby zmiennoprzecinkowej do najbliższej liczby całkowitej. Gdy funkcja zao zostaje wywołana z argumentem 3.55, wynik operacji (x+0.5) staje się 4.05. Po konwersji do int wartość 4.05 zostaje obcięta do 4, dlatego funkcja zwraca 4. Takie zaokrąglanie jest często stosowane w praktyce, zwłaszcza w obliczeniach, gdzie precyzja jest kluczowa. C++ oferuje również bardziej precyzyjne sposoby zaokrąglania, jak na przykład funkcje round(), floor() czy ceil() z biblioteki cmath. Dobra praktyka programistyczna sugeruje korzystanie z tych funkcji dla zwiększenia czytelności kodu i uniknięcia nieporozumień związanych z konwersją typów wśród mniej doświadczonych programistów.

Pytanie 9

Wskaż stwierdzenie, które jest prawdziwe dla następującej definicji stylu:

<style type="text/css">
 <!--
   p {color: blue; font-size: 14pt; font-style: italic}
   a { font-size: 16pt; text-transform: lowercase; }
   td.niebieski { color: blue }
   td.czerwony { color: red }
 -->
 </style>

A. Zdefiniowano dwie klasy.

B. Odnośnik będzie pisany czcionką 14 punktów.

C. Jest to styl lokalny.

D. Akapit będzie transponowany na małe litery.

Niestety, twoja odpowiedź nie była prawidłowa. Pierwsze stwierdzenie, że jest to styl lokalny, jest nieprawidłowe, ponieważ kod CSS jest zdefiniowany w osobnym pliku, a nie bezpośrednio w tagu style wewnątrz pliku HTML, co oznacza, że jest to styl zewnętrzny, a nie lokalny. Trzecie stwierdzenie, że akapit będzie transponowany na małe litery, jest błędne, ponieważ w kodzie nie ma takiej instrukcji. Ostatnie stwierdzenie, że odnośnik będzie pisany czcionką 14 punktów, jest nieprawidłowe, ponieważ w kodzie nie ma instrukcji dotyczących rozmiaru czcionki dla odnośników. Wszystkie te odpowiedzi wynikają z niezrozumienia kodu CSS. CSS jest potężnym narzędziem do kontrolowania wyglądu strony internetowej i wymaga zrozumienia różnych selektorów, właściwości i wartości. Ważne jest, aby pamiętać, że nie wszystkie elementy HTML są stylizowane w ten sam sposób, a różne selektory CSS mają różne priorytety. To pomoże uniknąć błędów w przyszłości.

Pytanie 10

Kod

SELECT imie, pesel, wiek FROM dane WHERE wiek IN (18,30)

wybiera

A. imiona, numery PESEL oraz wiek osób mieszczących się w przedziale od 18 do 30 lat

B. imiona, numery PESEL oraz wiek osób, które mają więcej niż 30 lat

C. imiona, nazwiska oraz numery PESEL osób, które mają mniej niż 18 lat

D. imiona, numery PESEL oraz wiek osób w wieku dokładnie 18 lub 30 lat

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ zapytanie SQL `SELECT imie, pesel, wiek FROM dane WHERE wiek IN (18,30)` w sposób precyzyjny selekcjonuje dane tylko dla osób, których wiek wynosi dokładnie 18 lub 30 lat. Użycie operatora `IN` pozwala na wskazanie konkretnych wartości, które nas interesują, w tym przypadku są to dwa liczby: 18 i 30. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w tworzeniu zapytań SQL, gdyż umożliwia efektywne filtrowanie danych i minimalizowanie obciążenia bazy danych poprzez ograniczenie ilości przetwarzanych rekordów. W kontekście aplikacji, które wymagają analizy danych demograficznych, na przykład w systemach monitorujących wiek klientów, tego typu zapytania są niezwykle przydatne. Pozwalają na szybkie wyciąganie informacji potrzebnych do podejmowania decyzji, jak na przykład dostosowywanie ofert marketingowych do określonych grup wiekowych. Przykładowo, w instytucji finansowej analiza wieku klientów może być kluczowa w tworzeniu ofert produktów kredytowych skierowanych do osób młodych oraz do tych w średnim wieku, co pozwala na lepsze zrozumienie i zaspokojenie ich potrzeb.

Pytanie 11

Do podzbioru DML (ang. Data Manipulation Language) języka SQL należą polecenia:

A. CREATE, DROP, ALTER

B. INSERT, UPDATE, DELETE

C. GRANT, REVOKE, DENY

D. BEGIN, COMMIT, ROLLBACK

W SQL bardzo łatwo pomylić różne grupy poleceń, bo wszystkie wyglądają podobnie, a jednak należą do innych podzbiorów języka. Podzbiór DML (Data Manipulation Language) dotyczy wyłącznie operacji na danych w tabelach: wstawiania, modyfikowania, usuwania i odczytu rekordów. Dlatego do DML zaliczamy przede wszystkim INSERT, UPDATE, DELETE oraz w wielu opracowaniach także SELECT. Wszystko to, co zmienia zawartość tabel, a nie ich definicję czy uprawnienia. Częsty błąd polega na wrzucaniu do jednego worka wszystkich poleceń SQL, bo „to też jest praca na bazie danych”. Na przykład CREATE, DROP i ALTER należą do DDL (Data Definition Language). One definiują strukturę bazy: tworzą tabele, usuwają je, zmieniają kolumny. To są operacje na schemacie bazy, a nie na rekordach. W praktyce używasz ich przy projektowaniu lub migracjach, a nie przy codziennej pracy aplikacji na danych użytkowników. Z kolei GRANT, REVOKE i DENY to klasyka DCL (Data Control Language). Te polecenia sterują uprawnieniami: kto może wykonywać SELECT, INSERT czy DELETE na danej tabeli, kto może tworzyć obiekty, itd. To już bardziej klimat administracji i bezpieczeństwa niż typowej manipulacji rekordami. BEGIN, COMMIT i ROLLBACK też bywają mylące. Dotyczą transakcji i zalicza się je zwykle do TCL (Transaction Control Language). One nie dodają ani nie zmieniają pojedynczego rekordu, tylko kontrolują „pakiet” operacji DML: pozwalają zatwierdzić lub wycofać całą serię INSERT/UPDATE/DELETE. Typowy błąd myślowy jest taki: skoro coś ma związek z danymi lub ich bezpieczeństwem, to pewnie DML. A jednak standardy i dobra praktyka wyraźnie rozdzielają DDL, DML, DCL i TCL, bo to pomaga lepiej rozumieć odpowiedzialność poszczególnych instrukcji i projektować bezpieczniejsze aplikacje. W codziennej pracy programisty webowego DML to głównie to, co stoi „pod spodem” formularzy: zapisywanie, edycja i kasowanie rekordów, a nie zarządzanie strukturą czy uprawnieniami.

Pytanie 12

Jaką informację przekazuje przeglądarce internetowej zapis <!DOCTYPE html> ?

A. Dokument został zapisany w wersji HTML 5

B. W dokumencie wszystkie tagi są zapisane wielkimi literami

C. Dokument został zapisany w wersji HTML 4

D. W dokumencie wymagane jest zamknięcie każdego taga, nawet samozamykającego

Odpowiedź, że dokument został zapisany w języku HTML 5, jest prawidłowa, ponieważ zapis <DOCTYPE html> jest standardowym nagłówkiem deklarującym, że dokument jest napisany w najnowszej wersji HTML, czyli HTML 5. Taki zapis informuje przeglądarkę, że ma interpretować zawartość dokumentu zgodnie z zasadami i funkcjami określonymi w HTML 5. Wprowadzenie HTML 5 przyniosło wiele ulepszeń, takich jak nowe elementy semantyczne (np. <header>, <footer>, <article>), które ułatwiają tworzenie strukturalnie poprawnych i bardziej dostępnych stron internetowych. Dodatkowo, HTML 5 wprowadza wsparcie dla multimediów (np. <video>, <audio>) oraz API, które umożliwiają bardziej interaktywne podejście do tworzenia aplikacji webowych. Warto pamiętać, że stosowanie aktualnych standardów jest kluczowe dla zapewnienia kompatybilności z nowymi przeglądarkami oraz urządzeniami mobilnymi, a także dla zwiększenia wydajności i bezpieczeństwa aplikacji webowych.

Pytanie 13

Programista stworzył w języku C++ pętlę mającą na celu obliczenie wartości 5! (5! = 1 * 2 * 3 * 4 * 5). Niestety, popełnił błąd logiczny, gdyż

int a = 1; 
for (int i=1; i < 5; i++) 
{ 
a = a * i; 
} 
cout << a;

A. Zmienna a powinna być inicjowana wartością 0 zamiast 1.

B. Parametr i pętli powinien być rozpoczęty od wartości 0 zamiast 1.

C. Parametr i pętli powinien być zmniejszany zamiast zwiększany.

D. W drugim parametrze pętli powinno być porównanie i < 6 zamiast i < 5.

W analizowanej pętli występują błędy, które mogą prowadzić do niepoprawnych wyników. Inicjowanie zmiennej a wartością 0 zamiast 1 uniemożliwiłoby uzyskanie poprawnego wyniku mnożenia, ponieważ każdy wynik pomnożony przez 0 daje 0, co jest błędnym podejściem w obliczeniach silni. Dodatkowo, zmiana wartości początkowej parametru i pętli na 0 zamiast 1 również jest niewłaściwa. Przy takim ustawieniu pętla rozpoczęłaby od zera, co w przypadku mnożenia również prowadziłoby do błędnych wyników, ponieważ silnia nie jest zdefiniowana dla zera w kontekście mnożenia w tym przypadku. Ponadto, sugerowanie, że parametr i powinien być dekrementowany zamiast inkrementowany, jest całkowicie mylącym podejściem, ponieważ silnia jest definiowana jako iloczyn liczb całkowitych rosnących, a nie malejących. Wartości dekrementowane nie odpowiadają definicji silni i nie przyniosłyby zamierzonego efektu. Ostatecznie, brak porównania i < 6 w drugiej części pętli skutkuje pominięciem liczby 5, co jest kluczowe dla uzyskania właściwego wyniku. W programowaniu każda iteracja pętli musi być przemyślana, a końcowy warunek powinien zawsze obejmować wszystkie wartości, które mają być kalkulowane.

Pytanie 14

Gdzie należy umieścić znacznik metajęzyka HTML?

A. w sekcji nagłówkowej witryny internetowej

B. pomiędzy znacznikami <body> ... </body>

C. w dolnej części witryny internetowej

D. pomiędzy znacznikami paragrafu

Umieszczanie znaczników metajęzyka HTML w niewłaściwych miejscach, takich jak stopka witryny czy sekcja <body>, może prowadzić do problemów z interpretacją dokumentu przez przeglądarki oraz wyszukiwarki. Sekcja <body> jest przeznaczona wyłącznie dla treści widocznej dla użytkowników, co oznacza, że wszelkie informacje dotyczące indeksowania czy metadanych powinny być w nagłówku. Umieszczanie znaczników metadanych w stopce nie tylko narusza konwencje HTML, ale także może sprawić, że nie będą one w ogóle przetwarzane przez wyszukiwarki, co ogranicza możliwości SEO witryny. Kolejnym błędem jest umieszczanie znaczników metadanych pomiędzy znacznikami paragrafu, co jest syntaktycznie niepoprawne oraz semantycznie nieuzasadnione. Takie działania mogą prowadzić do konfuzji zarówno dla programistów, jak i narzędzi analizujących strony internetowe. Właściwe umiejscowienie znaczników <meta> w sekcji nagłówkowej jest nie tylko standardem, ale też kluczowym elementem strategii tworzenia stron internetowych, które są przyjazne dla użytkowników i wyszukiwarek. Warto również zauważyć, że nieprzestrzeganie tych zasad może mieć negatywne skutki dla wydajności strony oraz jej pozycji w wynikach wyszukiwania.

Pytanie 15

Jakie polecenie w CSS umożliwia dodanie zewnętrznego arkusza stylów?

A. import

B. include

C. require

D. open

Użycie poleceń takich jak 'require', 'include' czy 'open' w kontekście CSS jest błędne, ponieważ nie są one częścią standardowego języka CSS. 'Require' i 'include' są terminami używanymi w kontekście języków programowania, takich jak PHP, gdzie umożliwiają one włączanie plików, ale nie mają zastosowania w CSS. Przykładowo, w PHP można załączyć plik z funkcjami w ten sposób: 'include 'functions.php';', co pokazuje, jak specyficzne języki programowania mają swoje własne mechanizmy włączania plików. W przypadku CSS, celem jest stylizacja dokumentów HTML, a nie manipulacja strukturą plików. 'Open' natomiast nie jest terminem związanym z załączaniem stylów i nie ma odpowiednika w CSS. Powszechnym błędem jest mylenie koncepcji załączania plików, które są specyficzne dla danej technologii. W CSS jedyną poprawną metodą jest użycie '@import', co zapewnia, że style są ładowane w odpowiedniej kolejności i w odpowiednich kontekście, co jest kluczowe dla zachowania integralności wizualnej i funkcjonalnej strony. Dlatego ważne jest, aby zwracać uwagę na specyfikę każdego języka i stosować odpowiednie dla niego mechanizmy, unikając przenoszenia koncepcji z innych technologii, co może prowadzić do nieporozumień.

Pytanie 16

W języku JavaScript rezultat wykonania polecenia

zmienna1 -= 1;

będzie tożsamy z wynikiem polecenia

A. zmienna1 = zmienna1 - 0;

B. zmienna1++;

C. zmienna1 === zmienna1 - 1;

D. zmienna1--;

Odpowiedź zmienna1--; jest poprawna, ponieważ jest to skrócona forma wyrażenia zmienna1 -= 1;. Oba wyrażenia mają ten sam efekt, który polega na zmniejszeniu wartości zmiennej zmienna1 o 1. W języku JavaScript operator '--' jest operatorem dekrementacji, który zmienia wartość zmiennej o jeden w dół. Użycie tego operatora jest zgodne z dobrymi praktykami kodowania, gdyż zwiększa czytelność kodu, czyniąc intencje programisty bardziej jasnymi. Użycie dekrementacji jest powszechne w sytuacjach, gdzie iterujemy przez kolekcje z użyciem pętli, co ogranicza potrzebę stosowania bardziej skomplikowanych instrukcji. Na przykład, w przypadku pętli for, zamiast pisać for(let i = n; i > 0; i -= 1), można zastosować for(let i = n; i > 0; i--), co jest bardziej zwięzłe i zrozumiałe. W kontekście standardów kodowania, preferowanym podejściem jest używanie operatorów, które maksymalizują przejrzystość i minimalizują możliwość popełnienia błędów.

Pytanie 17

W przedstawionym kodzie PHP, co powinno się wyświetlić zamiast znaków zapytania?

$x = mysql_query('SELECT * FROM mieszkancy');
 if(!$x)
 echo "???????????????????????";

A. Błąd w trakcie przetwarzania zapytania

B. Nieprawidłowe hasło do bazy danych

C. Niepoprawna nazwa bazy danych

D. Zapytanie zostało zrealizowane pomyślnie

Odpowiedź 2 czyli Błąd przetwarzania zapytania jest poprawna ponieważ w kodzie PHP używana jest funkcja mysql_query do wykonania zapytania SQL Funkcja ta zwraca false w przypadku niepowodzenia co oznacza że blok if(!x) zostanie wykonany tylko wtedy gdy wystąpi błąd w przetwarzaniu zapytania Komunikat Błąd przetwarzania zapytania jest więc właściwy ponieważ odzwierciedla sytuację w której zapytanie nie mogło zostać wykonane poprawnie co może być wynikiem wielu czynników takich jak błędy składniowe w zapytaniu brak połączenia z serwerem bazy danych lub nieodpowiednie uprawnienia użytkownika Praktyczne podejście do obsługi błędów w PHP często obejmuje logowanie szczegółowych komunikatów błędów lub przekazywanie ich użytkownikowi w sposób przyjazny dla użytkownika co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie programowania Dodatkowo warto wspomnieć że funkcja mysql_query jest przestarzała i nie jest zalecana do użycia w nowych projektach Zaleca się używanie bardziej nowoczesnych funkcji takich jak mysqli_query lub PDO co poprawia bezpieczeństwo i wydajność aplikacji

Pytanie 18

Wywoływanie funkcji przez samą siebie to

A. dziedziczenie

B. iteracja

C. rekurencja

D. hermetyzacja

Rekurencja to technika programistyczna, w której funkcja wywołuje samą siebie w celu rozwiązania problemu. Jest to potężne narzędzie, które pozwala na rozwiązywanie złożonych problemów przez ich dzielenie na mniejsze, bardziej przystępne podproblemy. Przykładem zastosowania rekurencji może być obliczanie silni liczby naturalnej, gdzie silnia n (n!) jest definiowana jako n * (n-1)! dla n > 0, a 1! = 1. W praktyce, rekurencja jest często wykorzystywana w algorytmach związanych z przeszukiwaniem struktur danych, takich jak drzewa czy grafy, gdzie takie podejście pozwala na eleganckie i czytelne rozwiązania. Dobrą praktyką w programowaniu rekurencyjnym jest zawsze definiowanie warunku zakończenia, aby uniknąć niekończących się wywołań, co mogłoby prowadzić do przepełnienia stosu. Rekurencja jest zgodna z zasadami programowania funkcyjnego, które promuje czystość i modularność kodu, co sprzyja jego testowalności i ponownemu wykorzystaniu.

Pytanie 19

Używa się zapytania z klauzulą JOIN, aby

A. wykonać funkcję agregującą

B. uzyskać dane z dwóch tabel, które są ze sobą powiązane

C. otrzymać wynik tylko z jednej tabeli

D. określić klucz obcy dla tabeli

Zapytanie z klauzulą JOIN jest kluczowym narzędziem w języku SQL, które umożliwia łączenie danych z dwóch lub więcej tabel na podstawie relacji między nimi. Używając JOIN, możemy uzyskać bardziej złożone i użyteczne zestawienia danych, które nie byłyby możliwe do uzyskania, gdybyśmy korzystali tylko z pojedynczej tabeli. Na przykład, jeśli mamy tabelę klientów oraz tabelę zamówień, możemy z łatwością połączyć je, aby uzyskać informacje o tym, jakie zamówienia złożył dany klient. Przykładowe zapytanie może wyglądać tak: "SELECT klienci.imie, zamowienia.data FROM klienci JOIN zamowienia ON klienci.id = zamowienia.klient_id;" W takim przypadku wykorzystanie JOIN pozwala na integrowanie danych z obu tabel w jedną spójną odpowiedź. Takie podejście jest szeroko stosowane w branży, ponieważ standardy relacyjnych baz danych wymagają efektywnej organizacji i analizy danych, a JOIN jest jednym z podstawowych mechanizmów umożliwiających realizację takich zadań.

Pytanie 20

Skrypt w JavaScript, który obsługuje wynagrodzenia pracowników, powinien stworzyć raport dla tych, którzy są zatrudnieni na umowę o pracę oraz otrzymują wynagrodzenie w przedziale domkniętym od 4000 do
4500 zł. Jaki warunek należy zastosować do wygenerowania raportu?

A. umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 && pensja <= 4500)

B. umowa == 'praca' || (pensja >= 4000 && pensja <= 4500)

C. umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 || pensja <= 4500)

D. umowa == 'praca' || (pensja >= 4000 || pensja <= 4500)

Odpowiedź umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 && pensja <= 4500) jest poprawna, ponieważ precyzyjnie określa warunki, jakie muszą być spełnione, aby wygenerować raport. Warunek umowa == 'praca' zapewnia, że analizujemy tylko pracowników zatrudnionych na umowę o pracę, co jest kluczowe w kontekście raportowania. Dodatkowo zastosowanie operatora logicznego '&&' w połączeniu z zakresowym sprawdzeniem pensji (pensja >= 4000 && pensja <= 4500) skutkuje tym, że raport zostanie wygenerowany wyłącznie dla pracowników, których pensja mieści się w ścisłym przedziale od 4000 do 4500 zł. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi, gdzie ważne jest, aby warunki były ściśle zdefiniowane, co pozwala uniknąć nieporozumień i błędów w danych. Przykładowo, jeżeli stworzymy funkcję generującą raport, możemy ją łatwo zaimplementować w systemie hr, co pozwoli na automatyzację procesów związanych z płacami oraz raportowaniem, a także zwiększy przejrzystość i precyzję w zarządzaniu danymi finansowymi.

Pytanie 21

Którą właściwość CSS należy zastosować, aby ustawić grubość (pogrubienie) czcionki?

text-weight

font-style

font-weight

text-style

Pozostałe nazwy albo nie istnieją, albo dotyczą czego innego. text-style i text-weight brzmią sensownie, ale w CSS takich właściwości nie ma. font-style jest prawdziwa, lecz odpowiada za odmianę pisma - pochylenie (italic) - a nie za grubość. Grubość znaków ustawia font-weight, dlatego to ona jest poprawna.

Pytanie 22

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. grupowania.

B. wykluczenia.

C. sumy.

D. części wspólnej.

W tym zadaniu łatwo się pomylić, bo w grafice wektorowej mamy kilka różnych funkcji, które na pierwszy rzut oka wyglądają podobnie: łączą obiekty w coś, co zachowuje się jak jeden element. Jednak ich działanie „pod maską” jest zupełnie inne. Funkcje typu suma, wykluczenie czy część wspólna to klasyczne operacje boolowskie na kształtach. One zmieniają geometrię obiektów, czyli tworzą nową ścieżkę wynikową na podstawie przecięcia lub połączenia istniejących. W praktyce oznacza to, że jeśli zastosujesz sumę na tekście i wielokącie, program najczęściej zamieni tekst na krzywe i połączy wszystko w jedną ścieżkę. Efekt wizualny może być fajny, ale edytowalność tekstu przepada. Nie możesz już po prostu zmienić czcionki czy liter, bo to nie jest tekst, tylko zestaw węzłów.
Podobnie z wykluczeniem: ta operacja tworzy „dziurę” jednego obiektu w drugim. Używa się jej np. do wycinania napisu z tła lub tworzenia maski. To jest typowy trik przy projektach logotypów albo efektach dekoracyjnych. Ale z punktu widzenia pytania – to działanie jest destrukcyjne dla tekstu, bo znowu zamienia go na kształt i łączy z wielokątem w sposób nieodwracalny (poza cofnięciem operacji). Część wspólna działa jeszcze ostrzej: zostawia tylko obszar, w którym obiekty się nakładają. Reszta jest tracona. To też jest operacja geometryczna, a nie organizacyjna.
Typowy błąd myślowy polega na założeniu, że „skoro po operacji mam jeden obiekt, to znaczy, że to jest to samo co grupowanie”. Niestety nie. Grupowanie nie modyfikuje kształtów, tylko tworzy kontener logiczny – tak jakbyś w folderze trzymał kilka plików. Możesz je potem rozgrupować i wszystko wraca do stanu sprzed grupowania. Operacje suma, wykluczenie, część wspólna są destrukcyjne względem oryginalnych obiektów, bo generują nową ścieżkę zamiast starych. W kontekście dobrych praktyk w grafice komputerowej i multimediach przyjmuje się, że dopóki chcesz zachować pełną edytowalność (szczególnie tekstów), używasz grupowania, warstw i wyrównywania, a dopiero na późnym etapie projektu stosujesz operacje boolowskie, i to świadomie, wiedząc, że cofasz się już tylko historią edycji. Dlatego w pytaniu, gdzie mowa jest wprost o połączeniu tekstu i wielokąta w jeden obiekt w sposób odwracalny, jedyną sensowną odpowiedzią jest funkcja grupowania, a nie suma, wykluczenie czy część wspólna.

Pytanie 23

Która z funkcji SQL nie wymaga podania argumentów?

UPPER()

YEAR()

NOW()

LEN()

Funkcja NOW() zwraca bieżącą datę i godzinę z serwera bazy i nie przyjmuje żadnych argumentów - wystarczy SELECT NOW(). Używa się jej np. do automatycznego zapisania znacznika czasu utworzenia rekordu. Pozostałe podane funkcje muszą dostać dane wejściowe, na których działają. Dlatego funkcją bez argumentów jest NOW().

Pytanie 24

Podczas realizacji grafiki na stronę internetową konieczne jest wycięcie jedynie jej części. Jak nazywa się ta czynność?

A. łącznie warstw

B. odwrócenie obrazu

C. zmiana rozmiaru

D. kadrowanie

Kadrowanie to proces, który polega na przycinaniu obrazu w celu uzyskania określonego obszaru, eliminując zbędne fragmenty. W kontekście przygotowywania grafiki na stronę internetową, kadrowanie jest kluczowe, ponieważ pozwala na dostosowanie wymiarów obrazu do wymagań projektu, co jest szczególnie istotne w kontekście responsywnego designu. Przykładowo, jeśli mamy zdjęcie o wysokiej rozdzielczości, a chcemy je wykorzystać jako tło na stronie, kadrowanie pozwala nam wybrać najważniejszy fragment, który będzie najlepiej komponował się w ustalonym układzie. W praktyce kadrowanie nie tylko poprawia estetykę grafiki, ale także wpływa na jej wydajność, zmniejszając rozmiar pliku, co jest korzystne dla szybkości ładowania strony. Warto również zaznaczyć, że dobrym zwyczajem jest zachowanie proporcji obrazu podczas kadrowania, co można osiągnąć przy pomocy narzędzi takich jak Adobe Photoshop czy GIMP, które oferują funkcje do precyzyjnego wycinania i dostosowywania wymiarów.

Pytanie 25

Którego znacznika użyć, aby utworzyć pole hasła (tekst maskowany kropkami)?

<form="password" type="password">

<form input type="password">

<input name="password">

<input type="password">

Pole hasła (maskujące wpisywany tekst) tworzy <input type="password"> - atrybut type decyduje o rodzaju pola. Dlatego poprawny jest <input type="password">.

Pytanie 26

body{
background-image: url"rysunek.gif");
background-repeat: repeat-y;
}
W przedstawionej definicji stylu CSS, powtarzanie dotyczy

A. rysunku umieszczonego w tle strony w poziomie

B. rysunku osadzonego znacznikiem img

C. rysunku znajdującego się w tle strony w pionie

D. tła każdego znacznika akapitu

W definicji stylu CSS, zastosowane tło z rysunkiem 'rysunek.gif' jest powtarzane w pionie dzięki właściwości 'background-repeat: repeat-y'. Oznacza to, że obrazek będzie powielany wzdłuż osi Y, co skutkuje tym, że obrazek jest umieszczany jeden nad drugim, tworząc wrażenie ciągłości. Aby lepiej zrozumieć działanie tej właściwości, warto przyjrzeć się innym ustawieniom tła. Na przykład, właściwość 'background-repeat: repeat' powtarza obraz zarówno w poziomie, jak i w pionie, natomiast 'background-repeat: no-repeat' zapobiega jakimkolwiek powtórzeniom. W standardach CSS, takich jak CSS3, definiowanie tła w ten sposób jest zgodne z zasadami, które pozwalają na elastyczne projektowanie stron internetowych. W praktyce, użycie powtarzającego się tła może być przydatne w przypadku prostych wzorów, które mają stworzyć efekt wizualny, nie obciążając jednocześnie zbytnio zasobów, co jest istotne dla wydajności ładowania strony.

Pytanie 27

Jaką rolę pełni funkcja PHP o nazwie mysql_num_rows()?

A. zwraca następny rekord z wynikami zapytania

B. zwraca ilość wierszy znajdujących się w rezultacie zapytania

C. numeruje rekordy w bazie danych

D. zwraca rekord o numerze podanym w argumencie funkcji

Funkcja mysql_num_rows() jest fundamentalnym narzędziem w interakcji z bazami danych w PHP, służącym do zwrócenia liczby wierszy w zestawie wyników zapytania. W kontekście programowania, jej zastosowanie jest kluczowe, gdy chcemy ocenić, czy zapytanie zwróciło jakiekolwiek dane. Przykładowo, jeśli wykonujemy zapytanie do bazy danych w celu pobrania listy użytkowników i chcemy sprawdzić, czy tabela zawiera jakiekolwiek rekordy, użycie mysql_num_rows() pozwala na łatwą i efektywną weryfikację. W praktyce, często łączy się tę funkcję z innymi, takimi jak mysql_query() w celu uzyskania wyników zapytania, a następnie sprawdzenia ich liczby. W związku z tym, dobre praktyki sugerują, aby po każdym zapytaniu, które może zwrócić wiele wyników, stosować tę funkcję do walidacji wyniku. Należy pamiętać, że mysql_num_rows() działa tylko na wynikach zapytań SELECT i nie jest użyteczna w przypadku innych typów operacji na bazach danych.

Pytanie 28

Ile razy zostanie wykonana pętla przedstawiona w kodzie PHP?

for($i = 0; $i < 25; $i += 5) { ...... }

A. 25

B. 5

C. 26

D. 0

Niepoprawne odpowiedzi mogą wynikać z nieporozumienia dotyczącego sposobu, w jaki pętla for działa oraz jak obliczane są iteracje. W przypadku odpowiedzi mówiących o zerowej liczbie iteracji, można pomyśleć, że warunek $i < 25 nie pozwala na żadną iterację, co jest mylne. Pętla zaczyna się od 0 i natychmiast wchodzi w pierwszą iterację, dlatego w rzeczywistości zawsze jest przynajmniej jedna iteracja, gdy warunek jest spełniony. Z kolei odpowiedzi wskazujące na 25 lub 26 iteracji mogą wynikać z błędnego rozumienia wzrostu zmiennej $i o 5 w każdej iteracji. W rzeczywistości mamy do czynienia z pięcioma krokami, a więc 25 nie jest osiągane jako wartość iteracji, lecz granica, która kończy pętlę po ostatniej iteracji na wartości 20, a przed osiągnięciem 25. Programiści często mylą liczbę iteracji z końcowym wynikiem zmiennej. Kluczowe jest, aby w pełni zrozumieć, jak zdefiniowane są warunki i jak zmieniają się wartości zmiennych w każdej iteracji, aby unikać takich błędów. Zastosowanie pętli for jest szerokie, od przetwarzania danych po iteracje w strukturach danych, a zrozumienie liczby iteracji jest fundamentalne dla pisania efektywnego i poprawnego kodu.

Pytanie 29

Jaki jest prawidłowy sposób deklaracji funkcji w języku JavaScript?

void myFunction() { }

func myFunction() { }

def myFunction() { }

function myFunction() { }

W JavaScripcie funkcję deklaruje się słowem kluczowym function, np. function myFunction() { }. Dlatego prawidłowa jest deklaracja z function.

Pytanie 30

Parametr face znacznika <font> jest używany do wskazania

A. efektów czcionki

B. rozmiaru czcionki

C. nazwa czcionki

D. koloru czcionki

Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi sugeruje, że parametr face służy do określenia barwy czcionki. Jest to błędne, ponieważ kolor tekstu w HTML ustala się za pomocą innego parametru – 'color'. Możemy na przykład użyć znacznika <font color='red'>tekst</font>, aby ustawić kolor tekstu na czerwony. Parametr face nie ma związku z kolorystyką, a jego jedynym celem jest określenie konkretnej czcionki, co jest kluczowe dla typografii na stronach internetowych. Kolejna niepoprawna odpowiedź wskazuje na efekty czcionki, co również jest mylące. Efekty takie jak pogrubienie, kursywa czy podkreślenie są osiągane dzięki zastosowaniu odpowiednich stylów CSS lub atrybutów w tagach HTML, takich jak <b>, <i>, czy <u>. Parametr face nie wprowadza żadnych efektów, a jedynie wskazuje, jaką czcionkę należy zastosować. Ostatnia niepoprawna odpowiedź odnosi się do wielkości czcionki, co również jest nieprawidłowe. W HTML rozmiar czcionki ustala się za pomocą atrybutu 'size' w tagu <font>, co jest znacznie bardziej ograniczone i mniej elastyczne niż nowoczesne podejścia z CSS. W CSS możemy zdefiniować rozmiar czcionki za pomocą właściwości 'font-size', co umożliwia precyzyjne dostosowanie wielkości tekstu, a także łatwą zmianę przez wykorzystanie jednostek względnych. Podsumowując, niepoprawne odpowiedzi mylą się co do funkcji parametru face, który nie ma związku z kolorem, efektami czy wielkością czcionki.

Pytanie 31

Zidentyfikuj poprawnie zbudowany warunek w języku PHP, który sprawdza brak połączenia z bazą MySQL.

A. if {mysql_connect_errno()}{}

B. if {mysqli_connect_error()}{}

C. if (mysql_connect_error())()

D. if (mysqli_connect_errno()){}

No, odpowiedzi, które wybrałeś, mają sporo błędów. Na przykład, 'if (mysql_connect_error())()' jest źle napisane, bo masz tu podwójne nawiasy, a powinny być pojedyncze. 'if {mysql_connect_errno(){}}' i 'if {mysqli_connect_error()}' używają klamr, gdzie powinny być nawiasy okrągłe, bo w PHP warunki muszą być w nawiasach. Te stare funkcje, takie jak 'mysql_connect_error()' czy 'mysql_connect_errno()', to już przeżytek, zostały usunięte w PHP 7.0. Teraz, wybierając 'mysqli', zapewniasz sobie lepsze bezpieczeństwo i działanie aplikacji. To jest kluczowe, żeby zrozumieć, jak poprawnie pisać kod, bo bez tego ciężko osiągniesz sukces w programowaniu w PHP.

Pytanie 32

W ramce przedstawiono kod JavaScript z błędem logicznym. Program powinien wypisywać informację, czy liczby są sobie równe czy nie, lecz nie wykonuje tego. Wskaż odpowiedź, która dotyczy błędu.

var x = 5;
 var y = 3;
 if (x = y)     document.getElementById("demo").innerHTML = 'zmienne są równe';
 else         document.getElementById("demo").innerHTML = 'zmienne się różnią';

A. Przed klauzulą else nie powinno być średnika.

B. Nieprawidłowo zadeklarowano zmienne.

C. W klauzuli if występuje przypisanie zamiast porównania.

D. Instrukcje wewnątrz sekcji if oraz else powinny być zamienione miejscami.

Z rozważanych odpowiedzi można zauważyć pewne nieporozumienia dotyczące składni języka JavaScript. Po pierwsze, deklaracja zmiennych w prezentowanym kodzie jest prawidłowa. W JavaScript, zmienne można zadeklarować za pomocą słów kluczowych var, let lub const. W tym przypadku, zmienne x i y są prawidłowo zadeklarowane za pomocą słowa kluczowego var. Co więcej, klauzula else w JavaScript nie powinna być poprzedzona średnikiem. Średnik w JavaScript jest używany do oddzielenia instrukcji i nie jest wymagany po klauzuli else. Również instrukcje wewnątrz sekcji if i else nie powinny być zamienione miejscami - błąd polega na używaniu operatora przypisania zamiast operatora porównania. Nieporozumienie dotyczące operatorów jest częstym błędem, który można uniknąć poprzez zrozumienie różnicy między operatorem przypisania (=) a operatorem porównania (== lub ===) w JavaScript.

Pytanie 33

W HTML, aby dodać obrazek z tekstem przylegającym, umiejscowionym na środku obrazka, trzeba użyć znacznika

A. <img src="/obrazek.png" alt="obraz2" align="middle">tekst

B. <img src="/obrazek.png" alt="obraz3" height="50%">tekst

C. <img src="/obrazek.png" alt="obraz4">tekst

D. <img src="/obrazek.png" alt="obraz1" hspace="30px">tekst

Aby wstawić obrazek z tekstem przyległym w HTML, należy skorzystać ze znacznika <img> z atrybutem align ustawionym na 'middle'. Atrybut align jest przestarzały w HTML5, ale nadal może być używany w kontekście tekstów przylegających do obrazków. Ustawiając 'middle', obrazek będzie wyśrodkowany w pionie względem linii tekstu, co pozwala na estetyczne umiejscowienie obrazu w odniesieniu do towarzyszącego mu tekstu. Dobrym przykładem jest zastosowanie <img src='/obrazek.png' alt='obraz2' align='middle'>tekst, co sprawia, że obrazek staje się integralną częścią tekstu, a nie tylko jego dodatkiem. W kontekście standardów, warto zauważyć, że HTML5 zaleca stosowanie CSS do pozycjonowania, dlatego bardziej współczesnym podejściem byłoby użycie stylów CSS, np. 'vertical-align: middle'. Można to osiągnąć poprzez dodanie klasy do obrazka oraz odpowiedniego stylu CSS. Chociaż align jest przestarzały, jego rozumienie jest istotne dla osób przystosowujących starsze strony do nowych standardów.

Pytanie 34

W tabeli podzespoly należy zaktualizować wartość pola URL na 'toshiba.pl' dla wszystkich rekordów, gdzie pole producent to TOSHIBA. W języku SQL ta zmiana będzie wyglądała następująco

A. UPDATE podzespoly SET URL='toshiba.pl' WHERE producent='TOSHIBA';

B. UPDATE podzespoly.producent='TOSHIBA' SET URL='toshiba.pl';

C. UPDATE producent='TOSHIBA' SET URL='toshiba.pl';

D. UPDATE podzespoly SET URL='toshiba.pl';

W analizowanych odpowiedziach występuje szereg błędów w zakresie składni SQL oraz koncepcji użycia klauzuli UPDATE. W pierwszej z niepoprawnych odpowiedzi brak jest warunku WHERE, co skutkuje aktualizacją URL dla wszystkich rekordów w tabeli 'podzespoly', co może prowadzić do niepożądanych zmian w bazie danych. Przy podejmowaniu decyzji o modyfikacji danych, klauzula WHERE jest kluczowa dla ograniczenia zakresu aktualizacji tylko do tych rekordów, które spełniają określone kryteria. Dodatkowo, w kolejnej odpowiedzi zastosowanie składni UPDATE producent='TOSHIBA' SET URL='toshiba.pl'; jest błędne, ponieważ nie reprezentuje ona poprawnej sekwencji SQL. W SQL nie można używać operatora równości bezpośrednio w kontekście instrukcji UPDATE. Ponadto, ostatnia odpowiedź również myli koncepcję, ponieważ sugeruje aktualizację na poziomie producenta, a nie rekordu w tabeli podzespoly. Stosowanie niewłaściwej składni oraz brak zrozumienia kontekstu aktualizacji prowadzi do poważnych błędów w pracy z bazami danych. Kluczowym błędem myślowym jest brak uznania, że każda operacja na bazie danych powinna być przemyślana pod kątem jej wpływu na integralność i spójność danych.

Pytanie 35

W kodzie źródłowym zapisanym w języku HTML wskaż błąd walidacji dotyczący tego fragmentu:

<h6>CSS</h6>
<p>Kaskadowe arkusze stylów (<b>ang. <i>Cascading Style Sheets</b></i>)<br>to język służący ...</p>

A. Znacznik br nie może występować wewnątrz znacznika p.

B. Znacznik br nie został poprawnie zamknięty.

C. Nieznany znacznik h6.

D. Znacznik zamykający /b niezgodny z zasadą zagnieżdżania.

Rozważmy błędne koncepcje zawarte w innych odpowiedziach. Wskazanie, że znacznik br nie został poprawnie zamknięty, jest niepoprawne, ponieważ znacznik <br> jest samozamykający i nie wymaga dodatkowego znacznika zamykającego. Często błędem jest próba zamknięcia takich znaczników, co prowadzi do niepotrzebnego zamieszania w kodzie. Dodatkowo, stwierdzenie, że znacznik br nie może występować wewnątrz znacznika p, jest nieprawidłowe. Zgodnie ze standardami HTML, znacznik <br> jest dozwolony wewnątrz <p> i służy do wprowadzenia przerwy linii. Wreszcie, znacznik <h6> jest prawidłowym znacznikiem HTML i jego użycie nie stanowi błędu. Pomyłka ta wynika prawdopodobnie z niepełnej znajomości dostępnych znaczników HTML. Dlatego zawsze warto poszerzać swoją wiedzę na ten temat i regularnie odnosić się do specyfikacji HTML.

Pytanie 36

W tabeli uczniowie (kolumny: imie, nazwisko, klasa) chcemy wypisać uczniów, których nazwisko zaczyna się na literę M. Które zapytanie jest poprawne?

SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko LIKE "M%"

SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko IN "M%"

SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie ORDER BY nazwisko IN "M%"

SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie ORDER BY nazwisko = "M%"

Do wyszukiwania według wzorca tekstowego służy operator LIKE w klauzuli WHERE. Znak % zastępuje dowolny ciąg znaków, więc nazwisko LIKE "M%" dopasuje wszystkie nazwiska zaczynające się na M. Poprawne zapytanie to SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko LIKE "M%". Dlatego ta odpowiedź jest właściwa.

Pytanie 37

Jaką wartość zwróci funkcja napisana w języku C++, gdy jej argumentami są a = 4 i b = 3?

long int fun1(int a, int b) {
    long int wynik = 1;
    for (int i = 0; i < b; i++)
        wynik *= a;
    return wynik;
}

A. 16

B. 1

C. 12

D. 64

Funkcja fun1 jest przykładem implementacji potęgowania w języku C++. Przyjmuje dwa argumenty: a i b, gdzie a to podstawa, a b to wykładnik. W zmiennej wynik początkowo ustalamy wartość 1. W pętli for, która wykonuje się b razy, wartość a jest mnożona przez wynik. W przypadku przekazania a = 4 oraz b = 3, pętla wykonuje się trzy razy. Przy pierwszym przejściu wynik to 1 * 4 = 4, przy drugim 4 * 4 = 16, a przy trzecim 16 * 4 = 64. W rezultacie funkcja zwraca 64, co odpowiada 4^3. Takie podejście jest typowe w programowaniu, gdzie operacje są wykonywane w pętli, co jest zgodne z zasadami efektywności i prostoty kodu. W praktycznych zastosowaniach, takie funkcje są często wykorzystywane w algorytmach matematycznych, w modelowaniu zjawisk fizycznych czy w obliczeniach finansowych, gdzie potęgowanie jest niezbędne. Zrozumienie tego mechanizmu umożliwia kreatywne rozwiązywanie problemów programistycznych oraz pisanie bardziej zaawansowanych aplikacji.

Pytanie 38

Najprostszy sposób zamiany obiektu oznaczonego cyfrą 1 na obiekt oznaczony cyfrą 2 polega na

A. narysowaniu docelowego obiektu.

B. animowaniu obiektu.

C. zmianie warstwy obiektu.

D. geometrycznym transformowaniu obiektu.

Wybrałeś poprawną odpowiedź, która jest 'geometrycznym transformowaniem obiektu'. Kiedy mówimy o transformacji geometrycznej, mamy na myśli różne operacje, które można wykonać na obiektach, takie jak skalowanie, obracanie i przesuwanie. W przypadku obiektu oznaczonego numerem 1 i numerem 2 na obrazku, najprostszym sposobem na przekształcenie jednego w drugi jest używanie transformacji geometrycznej. Obiekt numer 2 jest większy i obrócony w stosunku do obiektu numer 1. Dzięki transformacjom geometrycznym mogliśmy osiągnąć ten efekt, skalując i obracając obiekt numer 1. Transformacje geometryczne są podstawą wielu operacji w dziedzinach takich jak grafika komputerowa, projektowanie CAD, animacja, a także w wielu innych dziedzinach technologii i nauki.

Pytanie 39

W tabeli artykuly w bazie danych sklepu znajduje się pole o nazwie nowy. Jak należy wykonać kwerendę, aby wypełnić to pole wartościami TRUE dla wszystkich rekordów?

A. INSERT INTO artykuly VALUE nowy=TRUE;

B. UPDATE artykuly SET nowy=TRUE;

C. INSERT INTO nowy FROM artykuly SET TRUE;

D. UPDATE nowy FROM artykuly VALUE TRUE;

Żeby zaktualizować wartości w kolumnie 'nowy' w tabeli 'artykuły' na TRUE, musisz użyć komendy SQL UPDATE. To jest standardowy sposób, żeby zmieniać już istniejące rekordy w tabelach. W tym przypadku komenda 'UPDATE artykuly SET nowy=TRUE;' oznacza, że wszystkie rekordy w tabeli 'artykuły' będą miały pole 'nowy' ustawione na TRUE. To dość prosta i skuteczna operacja, która pozwala na jednolitą zmianę w całej tabeli. Na przykład, jeśli w tabeli 'artykuły' jest 1000 rekordów, to wszystkie z nich dostaną wartość TRUE w polu 'nowy', co może być pomocne, jeśli chcemy oznaczyć nowe produkty. Pamiętaj, żeby robić kopie zapasowe bazy danych przed takimi masowymi zmianami. To może uratować Cię od utraty ważnych danych, gdyby coś poszło nie tak. Użycie tej komendy jest zgodne z ogólnymi zasadami SQL, więc jest to bezpieczny sposób działania dla każdego, kto zarządza bazą danych.

Pytanie 40

W którym z podanych formatów można zapisać materiał wideo wraz ze ścieżką dźwiękową?

A. WAV

B. MP4

C. AAC

D. WMA

MP4 (MPEG-4 Part 14) to format kontenera, który w jednym pliku przechowuje strumień wideo oraz dźwięku (a także np. napisy). Dzięki dobrej kompresji i powszechnej zgodności z urządzeniami zdominował publikację filmów w internecie. Pozostałe wymienione formaty to czyste formaty AUDIO - zapiszą jedynie ścieżkę dźwiękową, bez obrazu. Dlatego wideo z dźwiękiem przechowa MP4.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej