Pytanie 1
Przedstawiony na ilustracji wykres krzywej tonalnej wskazuje, że na obrazie został uzyskany efekt
A. rozjaśnienia
B. przyciemnienia
C. wyostrzenia
D. rozmycia
Warto zwrócić uwagę, że każda z błędnych odpowiedzi odnosi się do zupełnie innych operacji na obrazie niż ta, którą faktycznie pokazuje wykres krzywej tonalnej. Rozmycie na przykład nie ma praktycznie żadnego związku z krzywą tonalną – rozmywanie polega na modyfikacji wartości pikseli na poziomie lokalnym, powodując zanik ostrości i miękkie przejścia, co można osiągnąć za pomocą filtrów takich jak Gaussian Blur, a nie poprzez zmianę krzywej jasności. Z kolei rozjaśnienie obrazu objawiałoby się na wykresie przesunięciem krzywej do góry, a nie w dół – wtedy wszystkie tony, szczególnie środkowe i jasne, podniosłyby swoją wartość, przez co całość byłaby wyraźnie jaśniejsza. Wyostrzenie natomiast jest procesem całkowicie niezależnym od krzywej tonalnej, polegającym na zwiększeniu kontrastu pomiędzy sąsiadującymi pikselami, głównie na krawędziach, co robi się za pomocą filtrów takich jak Unsharp Mask czy High Pass. Częstym błędem jest mylenie zmiany kontrastu (gdzie krzywa robi się bardziej stroma) ze zmianą jasności (gdzie cała krzywa przesuwa się w górę lub w dół), jednak efekt przyciemnienia najlepiej oddaje sytuacja, w której krzywa opada w dół – ciemne partie stają się jeszcze ciemniejsze, światła mogą też stracić na intensywności. Z mojego doświadczenia wynika, że wiele osób właśnie przez te wizualne skojarzenia błędnie odczytuje wykres – dlatego zawsze warto spojrzeć na osi wejściowej i wyjściowej wartości, które jasno pokazują, że jasność w tym przypadku została zmniejszona. Dobre zrozumienie tego, jak krzywa tonalna wpływa na obraz, pozwala lepiej panować nad efektem końcowym i unikać przypadkowych, niezamierzonych zmian.
