Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 19:59
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 20:27

Egzamin zdany!

Wynik: 28/40 punktów (70,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jak nazywa się kwerenda pozwalająca zmienić lub przenieść wiele rekordów w jednej operacji?

A. wybierająca

B. krzyżowa

C. funkcjonalna

D. parametryczna

Kwerenda parametryczna przed uruchomieniem pyta o kryterium, wybierająca tylko odczytuje dane, a krzyżowa tworzy zestawienie w wierszach i kolumnach. Masową zmianę rekordów realizuje kwerenda funkcjonalna.

Pytanie 2

W bazie danych znajduje się tabela pracownicy z kolumnami: id, imie, nazwisko, pensja. W nowym roku zdecydowano o podwyżce pensji dla wszystkich pracowników o 100 zł. Ta aktualizacja w bazie danych powinna mieć formę

A. UPDATE pracownicy SET pensja = 100

B. UPDATE pensja SET +100

C. UPDATE pensja SET 100

D. UPDATE pracownicy SET pensja = pensja + 100

Odpowiedź 'UPDATE pracownicy SET pensja = pensja + 100;' jest właściwa, ponieważ używa standardowej składni SQL do aktualizacji danych w tabeli. W tym przypadku, instruktacja 'SET pensja = pensja + 100' oznacza, że dla każdego rekordu w tabeli 'pracownicy', wartość kolumny 'pensja' zostanie zwiększona o 100 zł. To podejście jest zgodne z zasadami dobrych praktyk w programowaniu SQL, ponieważ aktualizuje wartość na podstawie jej bieżącej wartości, co pozwala na zachowanie pełnej kontroli nad danymi. Tego rodzaju aktualizacja jest często stosowana w bazach danych, gdy konieczne jest modyfikowanie istniejących danych na podstawie ich aktualnych wartości. Na przykład, jeśli w tabeli mamy pracowników z różnymi wynagrodzeniami, każdemu z nich dodamy stałą kwotę, co sprawia, że struktura danych pozostaje spójna. Dodatkowo, takie podejście ma zastosowanie w praktycznych scenariuszach, takich jak coroczne podwyżki wynagrodzeń, co jest powszechną praktyką w wielu organizacjach, a poprawność tej operacji można zweryfikować poprzez zapytania SELECT po aktualizacji.

Pytanie 3

W bibliotece mysqli w PHP, aby uzyskać najbardziej aktualny komunikat o błędzie, można użyć funkcji

A. mysqli_errno()

B. mysqli_use_result()

C. mysqli_error()

D. mysqli_error_list()

Funkcja mysqli_error() w bibliotece mysqli języka PHP jest sposobem na uzyskanie ostatniego komunikatu o błędzie związanym z połączeniem lub zapytaniem SQL. Zwraca ona łańcuch znaków, który opisuje ostatni błąd związany z danym połączeniem. Jest to niezwykle przydatne narzędzie w procesie debugowania, ponieważ pozwala programiście szybko zidentyfikować źródło problemu. Na przykład, jeśli napotkasz błąd podczas wykonywania zapytania, możesz użyć mysqli_error($connection) po funkcji wykonującej zapytanie, aby uzyskać szczegółowy opis błędu. W kontekście dobrych praktyk programistycznych, zawsze należy obsługiwać błędy i nie ignorować ich, aby uniknąć trudności w przyszłości. Warto również pamiętać, że funkcja ta działa tylko w kontekście aktualnego połączenia bazodanowego, co oznacza, że przed jej użyciem musisz mieć aktywne połączenie. Przykład użycia: $result = mysqli_query($connection, $query); if (!$result) { echo mysqli_error($connection); }

Pytanie 4

Jak można opisać przedstawiony obiekt w JavaScript?

var obiekt1 = {
  x: 0,
  y: 0,
  wsp: function() { ... }
}

A. dwiema właściwościami i jedną metodą

B. trzema właściwościami

C. trzema metodami

D. dwiema metodami i jedną właściwością

Obiekt w języku JavaScript to struktura danych, która przechowuje zbiór właściwości, gdzie każda właściwość jest parą klucz-wartość. W podanym przykładzie mamy obiekt o nazwie 'obiekt1' zdefiniowany za pomocą literału obiektowego. Składa się on z dwóch właściwości 'x' i 'y', które mają przypisane wartości liczby całkowitej zero oraz jednej metody 'wsp', która jest funkcją. Właściwości 'x' i 'y' są prostymi wartościami liczbowymi, a metoda 'wsp' jest zdefiniowana jako funkcja, co oznacza, że można ją wywoływać, aby wykonywać pewne operacje. Tego typu struktury są często używane w JavaScript do tworzenia obiektów reprezentujących dane, jak współrzędne punktów na płaszczyźnie. Dzięki możliwości definiowania metod, obiekty mogą wykonywać operacje na swoich danych, co jest zgodne z zasadami programowania obiektowego. Dzięki zrozumieniu tej struktury, programista może efektywnie zarządzać danymi i logiką aplikacji, stosując dobre praktyki takie jak enkapsulacja i modularność kodu.

Pytanie 5

Jakie jest znaczenie powtarzania w zdefiniowanym stylu CSS?

body {
   background-image: url("rysunek.gif");
   background-repeat: repeat-y;
 }

A. obrazu umieszczonego przy użyciu znacznika img

B. tła każdego z paragrafów

C. obrazu umieszczonego w tle strony w pionie

D. obrazu umieszczonego w tle strony w poziomie

Odpowiedź dotycząca powtarzania rysunku umieszczonego w tle strony w pionie jest prawidłowa ponieważ w załączonej definicji stylu CSS użyto właściwości background-repeat z wartością repeat-y Wartość ta oznacza że obrazek tła będzie powtarzał się tylko w kierunku pionowym natomiast w kierunku poziomym pozostaje pojedynczym obrazem Funkcja ta jest szczególnie przydatna gdy chcemy stworzyć efekt kontynuacji wzoru lub tekstury na całej wysokości strony ale nie potrzebujemy powtarzania w poziomie Dzięki takim właściwościom CSS jak background-image i background-repeat projektanci stron internetowych mają dużą elastyczność w rozmieszczaniu i stylizacji tła Co więcej pozwala to na optymalizację zasobów w przypadku gdy używane są małe pliki graficzne które zajmują mniej miejsca na serwerze niż duże obrazy Zrozumienie tych mechanizmów jest kluczowe dla tworzenia efektywnych i estetycznych projektów zgodnych z dobrymi praktykami branżowymi takimi jak unikanie zbędnych powtórzeń w wyglądzie strony i dostosowywanie się do różnorodnych rozdzielczości ekranów

Pytanie 6

Model fizyczny replikacji bazy danych pokazany na ilustracji to model

A. rozproszony

B. równorzędny

C. centralnego subskrybenta

D. centralnego wydawcy

Model centralnego wydawcy jest kluczowym elementem w systemach replikacji baz danych gdzie jeden serwer pełni rolę wydawcy dystrybutora danych do wielu subskrybentów Ta architektura pozwala na efektywne zarządzanie danymi poprzez centralne sterowanie zmianami i ich dystrybucję do podłączonych serwerów subskrybentów W praktyce takie podejście jest używane w dużych organizacjach gdzie konieczne jest zapewnienie aktualności i spójności danych w różnych lokalizacjach Przykładowo w firmach z wieloma oddziałami centralny serwer może dystrybuować dane transakcyjne do lokalnych serwerów zapewniając wszystkim oddziałom bezpośredni dostęp do aktualnych informacji Dzięki temu możliwe jest przeprowadzenie analizy danych w czasie rzeczywistym oraz synchronizacja danych co jest kluczowe w przypadku systemów ERP i CRM Stosowanie modelu centralnego wydawcy zgodnie z dobrymi praktykami umożliwia także łatwe skalowanie systemu oraz zarządzanie bezpieczeństwem danych poprzez centralne punkty kontrolne Taka architektura minimalizuje ryzyko konfliktów danych i zapewnia integralność danych co jest zgodne ze standardami branżowymi

Pytanie 7

W relacyjnym modelu danych, krotki definiuje się jako

A. wszystkie kolumny tabeli, które reprezentują atrybuty obiektu

B. wiersze tabeli wyłączając wiersz nagłówkowy, w którym znajdują się nazwy kolumn

C. wszystkie wiersze w tabeli łącznie z wierszem nagłówkowym

D. liczbę rekordów w tabeli

W relacyjnych bazach danych ważne jest, żeby wiedzieć, czym różnią się wiersze od kolumn. Jak ktoś twierdzi, że krotkami są wszystkie wiersze tabeli razem z nagłówkiem, to nie do końca tak jest. Wiersz nagłówkowy ma znaczenie, bo pokazuje strukturę danych, ale nie wchodzi w skład krotek. Z kolei określanie krotek jako liczby rekordów w tabeli jest mało precyzyjne, bo to nie oddaje tego, co naprawdę oznaczają krotki. Kolejna błędna odpowiedź, która mówi, że krotkami są wszystkie kolumny, może wprowadzać w błąd, bo kolumny definiują atrybuty, ale same w sobie nie przechowują danych. W kontekście baz danych, krotki są kluczowe dla zrozumienia, jak te dane są poukładane, a ich dobre zdefiniowanie sprawia, że zarządzanie informacjami staje się łatwiejsze. Żeby unikać błędów przy projektowaniu baz danych, trzeba pamiętać, że krotki to zestawy wartości atrybutów, które można porównywać i obrabiać w SQL. Takie podejście jest ważne, żeby poprawnie tworzyć zapytania i zarządzać danymi w różnych systemach baz danych.

Pytanie 8

W skrypcie PHP, aby zamknąć otwarte wcześniej połączenie z bazą danych, należy wywołać funkcję:

mysqli_select_db

mysqli_close

mysqli_connect

mysqli_query

Połączenie z bazą otwarte przez mysqli_connect zamyka się funkcją mysqli_close, której przekazuje się uchwyt połączenia. Zwalnia ona zasoby serwera po zakończeniu pracy z bazą. Choć PHP zamyka połączenia automatycznie po zakończeniu skryptu, dobrym nawykiem jest zamykać je jawnie. Dlatego do zamknięcia połączenia służy mysqli_close.

Pytanie 9

Aby w tabeli praca, tworzonej w języku SQL, dodać do kolumny stawka warunek, który wymusza, aby przyjmowane były jedynie wartości dodatnie, a jednocześnie mniejsze niż 50, należy zastosować zapis

A. … stawka foat CHECK (stawka>0 OR stawka<50.00)

B. … stawka foat CHECK (stawka IN (0, 50.00))

C. … stawka foat CHECK (stawka BETWEEN 0 AND 50.00)

D. … stawka foat CHECK (stawka>0 AND stawka<50.00)

Poprawna odpowiedź to zapis '… stawka foat CHECK (stawka>0 AND stawka<50.00)', ponieważ warunek ten precyzyjnie określa, że wartość w kolumnie 'stawka' musi być większa od zera oraz mniejsza od 50, co oznacza, że akceptowane będą tylko rzeczywiste wartości dodatnie mieszczące się w tym przedziale. Zastosowanie warunku CHECK jest kluczowym elementem w zapewnieniu integralności danych w bazach danych. Dzięki temu, przy wstawianiu lub aktualizacji danych w tabeli 'praca', system zablokuje wszelkie operacje, które nie spełniają tego kryterium, co z kolei zapobiega wprowadzaniu błędnych danych. W praktyce, stosowanie takich warunków w definicji kolumn w SQL jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania baz danych, które kładą nacisk na walidację danych już na poziomie schematu bazy. Przykładowo, jeżeli chcemy zapewnić, aby stawka wynagrodzenia pracowników nie przekraczała określonego limitu, stosowanie CHECK z warunkiem 'stawka<50.00' stanowi efektywny sposób na wymuszenie tej zasady. Tego rodzaju rozwiązania nie tylko poprawiają jakość danych, ale również ułatwiają przyszłe analizy statystyczne oraz raportowanie.

Pytanie 10

W SQL klauzula DISTINCT w poleceniu SELECT zapewnia, że zwrócone wyniki

A. nie zawiera będą duplikatów.

B. będą zgrupowane według wskazanego pola.

C. będą uporządkowane.

D. będą spełniały dany warunek.

Klauzula DISTINCT w języku SQL jest używana w instrukcji SELECT do eliminacji duplikatów w zwracanych wynikach zapytania. Gdy zapytanie wykorzystuje DISTINCT, zwracane są tylko unikalne rekordy, co oznacza, że identyczne wiersze występujące w zestawie wyników są redukowane do jednego wystąpienia. Działa to poprzez porównywanie wszystkich kolumn wymienionych w SELECT, co oznacza, że różnice w jakiejkolwiek kolumnie będą skutkować zwróceniem oddzielnych wierszy. Przykładowe zapytanie: SELECT DISTINCT nazwisko FROM pracownicy; zwróci listę unikalnych nazwisk pracowników, eliminując wszelkie powtórzenia. Klauzula DISTINCT jest szczególnie przydatna w raportach i analizach danych, gdyż pozwala na zrozumienie częstotliwości występowania różnych wartości. Zgodnie z SQL ANSI, użycie DISTINCT jest standardem, co oznacza, że jest obsługiwane przez wszystkie główne systemy zarządzania bazami danych, takie jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle. Warto jednak pamiętać, że dodanie DISTINCT do zapytania może wpływać na wydajność, zwłaszcza w przypadku dużych zbiorów danych, ponieważ wymaga dodatkowych operacji przetwarzania, aby zidentyfikować i usunąć duplikaty.

Pytanie 11

Kanał alfa jest wykorzystywany do określenia

A. jasności oraz kontrastu barw

B. podstawowych właściwości obiektu graficznego

C. przezroczystości grafiki obiektu

D. wybranego fragmentu grafiki obiektu

Jasność i kontrast kolorów, zaznaczony fragment obiektu graficznego oraz podstawowe parametry obiektu graficznego to elementy, które są nieodłącznie związane z przetwarzaniem i wyświetlaniem grafik, jednak nie mają one związku z kanałem alfa. Jasność i kontrast dotyczą modyfikacji kolorystycznych, które wpływają na intensywność i różnice w odcieniach, ale nie dotyczą one przezroczystości. W kontekście projektowania graficznego, zmiana jasności może wpływać na to, jak widz odbiera daną grafikę, lecz nie ma to związku z przezroczystością, która jest kluczowa przy tworzeniu efektów takich jak cienie czy zmiany tła. Zaznaczony fragment obiektu graficznego odnosi się raczej do technik edycyjnych, takich jak maskowanie, które pozwala na wyodrębnienie określonych części obrazu, ale także nie dotyczy kanału alfa. Podstawowe parametry obiektu graficznego obejmują takie aspekty jak rozmiar, kształt, i lokalizacja, co również nie jest związane z kanałem alfa. Pojęcia te są często mylone, ponieważ wszystkie dotyczą atrakcyjności wizualnej, ale ich zrozumienie jest istotne dla skutecznego wykorzystania narzędzi graficznych. Typowym błędem myślowym jest zakładanie, że wszystkie aspekty obróbki obrazu odnoszą się do jednego, ogólnego pojęcia; w rzeczywistości każdy z tych elementów ma swoje unikalne zastosowania i funkcje w grafice komputerowej.

Pytanie 12

Którego związku selektorów CSS należy użyć w miejscu znaków zapytania, aby zdefiniowany styl został zastosowany tylko do tekstu „paragrafie”?

<!DOCTYPE html>
<html>
  <head>
    <style>
      ???{letter-spacing: 10px; color: red;}
    </style>
  </head>
  <body>
    <p>Styl <b>tekstu</b> w pierwszym <i>paragrafie</i></p>
  </body>
</html>

A. p + i

B. b i

C. b > i

D. p > i

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak działają różne związki (kombinatory) selektorów w CSS i jak przekładają się one na strukturę drzewa DOM. Cały problem sprowadza się do relacji między znacznikami <p>, <b> i <i>. W kodzie <i> jest bezpośrednim dzieckiem paragrafu, natomiast <b> jest zupełnie osobnym elementem, który nie zawiera w sobie <i>. Jeżeli wybierzemy selektor oparty wyłącznie na listingu nazw znaczników obok siebie, typu „b i”, to w CSS oznacza on: „dowolny element <i> znajdujący się gdziekolwiek wewnątrz elementu <b>”. W naszym HTML nie ma takiej relacji, bo <i> nie jest potomkiem <b>, więc taki selektor zwyczajnie nie trafi w żaden element. To jest dość typowe myślenie: ktoś patrzy na kolejność znaczników w jednej linii i myli ją z hierarchią zagnieżdżenia.
Podobny problem występuje przy użyciu selektora „b > i”. Kombinator „>” oznacza dziecko bezpośrednie, więc „b > i” wybiera tylko te elementy <i>, które są jednym poziomem niżej w środku <b>. Ponownie, w naszym drzewie DOM <i> nie jest dzieckiem <b>, więc reguła w ogóle się nie zastosuje. Z mojego doświadczenia to częsty błąd: patrzymy na tekst „tekstu w pierwszym paragrafie” i intuicyjnie kojarzymy słowa, zamiast spojrzeć, jak naprawdę są zagnieżdżone tagi.
Jeszcze inna sytuacja dotyczy selektora „p + i”. Znak „+” to tzw. selektor sąsiadującego rodzeństwa (adjacent sibling). Oznacza: „wybierz element <i>, który stoi w DOM bezpośrednio po elemencie <p>, na tym samym poziomie zagnieżdżenia”. W naszym przykładzie <i> nie jest rodzeństwem <p>, tylko jego wnętrzem, więc ten kombinator kompletnie tu nie pasuje. To też jest dość mylące, bo część osób kojarzy „+” z jakimś rodzajem powiązania, ale nie pamięta, że chodzi o dwa znaczniki obok siebie, a nie jeden w środku drugiego.
Podsumowując, wszystkie błędne odpowiedzi ignorują faktyczną strukturę HTML i relacje rodzic–dziecko między elementami. Dobra praktyka jest taka, żeby przed wyborem selektora wyobrazić sobie drzewo DOM albo wręcz rozpisać je w formie wcięć. Dopiero potem dobiera się odpowiedni kombinator: spacja dla dowolnego potomka, „>” dla dziecka, „+” dla sąsiada, „~” dla dalszego rodzeństwa. Świadome korzystanie z tych narzędzi pozwala tworzyć precyzyjne, czytelne i łatwe w utrzymaniu arkusze CSS, zgodne z rekomendacjami W3C i dobrymi praktykami front-endowymi.

Pytanie 13

Jednoznacznym identyfikatorem rekordu w bazie danych jest pole

A. wyłącznie typu tekstowego.

B. klucza głównego.

C. klucza obcego.

D. wyłącznie typu logicznego.

W tym zagadnieniu łatwo pomylić różne typy pól i ich role w bazie danych, szczególnie gdy ktoś dopiero zaczyna przygodę z SQL i projektowaniem relacyjnych baz danych. Jednoznaczny identyfikator rekordu to takie pole, które pozwala bez żadnych wątpliwości wskazać dokładnie jeden wiersz w tabeli. W standardzie relacyjnych baz danych tę rolę pełni klucz główny, oznaczany jako PRIMARY KEY. Klucz obcy jest często mylony z kluczem głównym, bo też dotyczy identyfikatorów, ale jego zadanie jest inne. Foreign key służy do tworzenia powiązań między tabelami – przechowuje wartości klucza głównego z innej tabeli. Sam w sobie nie musi być unikalny, wręcz przeciwnie, w relacji 1:N zwykle powtarza się wiele razy. Dlatego nie może być uznany za jednoznaczny identyfikator rekordu w swojej tabeli. Gdybyśmy próbowali identyfikować rekordy po kluczu obcym, szybko okazałoby się, że wiele wierszy ma tę samą wartość i nie da się wskazać jednego, konkretnego. Kolejny typ błędnego rozumowania to przekonanie, że o byciu identyfikatorem decyduje typ danych, np. logiczny albo tekstowy. Typ logiczny (BOOLEAN, TINYINT(1) itp.) ma zwykle tylko dwie możliwe wartości: true/false, 0/1. Nietrudno zauważyć, że w dowolnej realnej tabeli więcej niż dwa rekordy nie będzie mogło mieć unikalnej wartości takiego pola, więc nie da się w ten sposób jednoznacznie identyfikować wierszy. Typ tekstowy też sam w sobie niczego nie gwarantuje. Można mieć kolumnę VARCHAR z e-mailem użytkownika, ale jeśli nie nałożymy ograniczenia unikalności i nie oznaczymy jej jako klucz główny, baza danych nie będzie pilnowała, by wartości się nie powtarzały. Częsty błąd myślowy polega na tym, że skoro w praktyce „zazwyczaj” coś jest unikalne (np. PESEL, e-mail), to ktoś zakłada, że to automatycznie jest klucz główny. Tymczasem dopiero formalne zadeklarowanie PRIMARY KEY (ewentualnie UNIQUE + NOT NULL, ale to już bardziej obejście) nadaje kolumnie rolę jednoznacznego identyfikatora w sensie technicznym. Dlatego nie typ danych, nie to czy pole wygląda na ważne, tylko jego definicja jako klucza głównego w strukturze tabeli decyduje o tym, że identyfikuje rekord jednoznacznie.

Pytanie 14

Jaką metodę przesyłania należy wykorzystać, by zapewnić największe bezpieczeństwo danych zaszyfrowanych w formularzu, które są wysyłane do kodu PHP?

A. Metoda POST, za pomocą protokołu HTTP

B. Metoda GET, za pomocą protokołu HTTP

C. Metoda GET, za pomocą protokołu HTTPS

D. Metoda POST, za pomocą protokołu HTTPS

Jak wiemy, wybieranie metody POST przy użyciu HTTPS to naprawdę najlepszy sposób na przesyłanie wrażliwych danych. Dlaczego? Bo metoda POST przesyła dane w ciele żądania, więc są one mniej widoczne dla niepowołanych osób. W przeciwieństwie do metody GET, która wrzuca wszystko do adresu URL. A protokół HTTPS to już zupełnie inna bajka, bo szyfruje cały ruch między użytkownikiem a serwerem. W praktyce to znaczy, że nasze dane, przykładowo hasła w formularzach logowania, są lepiej chronione przed podsłuchiwaniem. Oprócz tego warto pamiętać o standardach OWASP, które mocno podkreślają, jak ważne jest stosowanie HTTPS i POST tam, gdzie przesyłamy wrażliwe informacje. To naprawdę mogłoby uratować nas przed różnymi atakami, jak Man-in-the-Middle, więc nie ma co ryzykować i warto stosować te metody.

Pytanie 15

Jakie jest zadanie funkcji PHP o nazwie mysql_num_rows()?

A. zwrócić następny rekord z wynikami zapytania

B. zwrócić liczbę wierszy znajdujących się w wyniku zapytania

C. zwrócić rekord o numerze podanym jako parametr funkcji

D. ponumerować rekordy w bazie danych

Funkcja mysql_num_rows() w PHP jest używana do zwracania liczby wierszy w wyniku zapytania SQL, co jest kluczowe w pracy z danymi w bazach danych. Gdy wykonujemy zapytanie, na przykład za pomocą mysql_query(), otrzymujemy wynik w formie zasobu. Funkcja mysql_num_rows() pozwala na określenie, ile wierszy zostało zwróconych przez to zapytanie. To jest szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy chcemy wiedzieć, czy dane istnieją, na przykład w aplikacjach webowych, gdzie użytkownik szuka określonych informacji. Oznacza to, że możemy dostosować logikę naszej aplikacji na podstawie liczby wyników. Ponadto, korzystając z tej funkcji, możemy monitorować i optymalizować zapytania, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie wydajności i zarządzania bazami danych. Warto również zauważyć, że mysql_num_rows() działa w kontekście wywołania do bazy danych, co oznacza, że musi być używana w kontekście zasobu wynikowego, aby działać poprawnie.

Pytanie 16

Co powinno znaleźć się w dokumentacji TECHNICZNEJ aplikacji (dla programisty)?

A. opis funkcji z perspektywy osoby obsługującej program

B. przewodnik pierwszego uruchomienia dla klienta

C. instrukcja obsługi krok po kroku dla użytkownika

D. opis algorytmów i struktury kodu źródłowego

Pozostałe treści należą do dokumentacji UŻYTKOWNIKA. Instrukcja obsługi krok po kroku, przewodnik pierwszego uruchomienia i opis funkcji „z perspektywy obsługującego” są pisane dla użytkownika końcowego, a nie programisty. Dokumentacja techniczna zawiera opis algorytmów i struktury kodu źródłowego.

Pytanie 17

Co nada polecenie

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci TO anna;

(anna nie miała wcześniej praw)?

A. prawa do zmiany struktury wszystkich tabel bazy

B. prawa do danych we WSZYSTKICH tabelach bazy

C. prawa do dodawania kolumn i zmiany STRUKTURY tabeli klienci

D. prawa do wybierania, wstawiania i aktualizacji DANYCH w tabeli klienci

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci TO anna; nadaje użytkowniczce anna prawa do operacji na DANYCH konkretnej tabeli klienci: odczytu (SELECT), wstawiania (INSERT) i aktualizacji (UPDATE). Dlatego nadaje prawa do wybierania, wstawiania i aktualizacji danych w tabeli klienci.

Pytanie 18

Który ze sposobów komentowania kodu nie jest stosowany w kodzie jako komentarz PHP?

A. # komentarz

B. /* komentarz */

C.

D. // komentarz

Poprawnie wskazano, że zapis  nie jest komentarzem PHP, tylko komentarzem HTML. To jest bardzo ważne rozróżnienie: komentarze PHP muszą być interpretowane przez interpreter PHP, więc używa się składni typowej dla języków z rodziny C. W PHP mamy trzy podstawowe sposoby komentowania kodu: znak # na początku linii, podwójny ukośnik // oraz komentarze blokowe /* ... */. Wszystkie te formy działają tylko wewnątrz bloku PHP, czyli między znacznikami <?php i ?>. Przykład poprawnych komentarzy PHP:<?php
# komentarz jednolinijkowy
// inny komentarz jednolinijkowy
/*
komentarz
wielolinijkowy
*/
echo "Hello"; // komentarz obok instrukcji
?>Natomiast  to komentarz HTML, który jest widoczny po stronie przeglądarki jako element kodu źródłowego HTML, ale kompletnie ignorowany przez interpreter PHP. Jeśli wstawisz coś takiego wewnątrz bloku PHP, po prostu dostaniesz błąd składni. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: komentarze PHP używają #, // lub /* */, a komentarze HTML używają . W praktyce często łączy się oba typy w jednym pliku: w sekcji PHP komentujemy kod logiki serwera, a w sekcji HTML komentujemy strukturę widoku. Dobrą praktyką jest stosowanie // do krótkich, jednowierszowych komentarzy przy instrukcjach oraz /* ... */ do dłuższych opisów funkcji, klas czy bardziej skomplikowanych fragmentów logiki. W dokumentacji PHP (php.net) wszystkie przykłady konsekwentnie używają właśnie tych trzech form, więc warto się tego trzymać, żeby kod był czytelny też dla innych programistów.

Pytanie 19

Fragment formularza zaprezentowany powyżej został przetworzony w skrypcie PHP. Wskaż poprawny sposób pobierania wartości z pola edycyjnego.

A. $name = $POST['Imię']

B. $name = $_POST['imie']

C. name = $_GET[imie]

D. name = GET['imie']

Prawidłowe pobranie wartości z formularza przesłanego metodą POST w języku PHP wymaga użycia globalnej tablicy asocjacyjnej $_POST. W kontekście tego pytania, zmienna $name zostaje przypisana wartości wprowadzonej do pola edycyjnego o nazwie imie. Kluczowym aspektem jest zrozumienie różnic między metodami GET i POST w HTTP. Metoda POST jest często preferowana do przesyłania danych formularzy, ponieważ umożliwia przesyłanie większych ilości danych i oferuje większe bezpieczeństwo, ponieważ dane nie są widoczne w adresie URL. Użycie $_POST['imie'] jest zgodne z dobrymi praktykami, a także zgodne z zasadami bezpieczeństwa takimi jak sanitizacja danych wejściowych i walidacja. Przykładowo można użyć filtrów: $name = filter_input(INPUT_POST 'imie' FILTER_SANITIZE_STRING); co zapobiega wstrzyknięciom kodu. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania w PHP i zapewnia bezpieczeństwo oraz niezawodność aplikacji. Zrozumienie tych mechanizmów jest kluczowe w tworzeniu bezpiecznych i efektywnych aplikacji webowych.

Pytanie 20

W SQL wykorzystywanym przez system baz danych MySQL atrybut UNIQUE w poleceniu CREATE TABLE

A. Wymusza unikalne nazwy kolumn w tabeli

B. Jest stosowany wyłącznie w przypadku kolumn liczbowych

C. Zabrania wprowadzenia wartości NULL

D. Jest używany, gdy wartości w kolumnie nie mogą się powtarzać

Istnieje kilka powszechnych nieporozumień dotyczących atrybutu UNIQUE w kontekście relacyjnych baz danych, które mogą prowadzić do błędnych wniosków. Przede wszystkim, twierdzenie, że atrybut UNIQUE wymusza unikatowe nazwy pól tabeli, jest nieprecyzyjne. UNIKATOWOŚĆ odnosi się do wartości przechowywanych w kolumnie, a nie do nazw kolumn. W rzeczywistości, nowa kolumna nie może mieć takiej samej nazwy jak istniejąca kolumna w tej samej tabeli, co jest regułą odzwierciedlającą strukturalne ograniczenia bazy danych, ale nie ma to związku z atrybutem UNIQUE. Ponadto, atrybut ten nie blokuje możliwości wpisania wartości NULL w kolumnach. W MySQL, kolumna z atrybutem UNIQUE może zawierać wiele wartości NULL, ponieważ NULL jest traktowane jako wartość nieokreślona i nie jest uważane za duplikat. Dlatego stwierdzenie, że UNIQUE blokuje możliwość wpisania wartości NULL, jest mylące. Co więcej, atrybut UNIQUE nie jest ograniczony tylko do pól liczbowych; może być zastosowany do dowolnego typu danych, w tym tekstowych czy datowych. Stosowanie UNIQUE w zbiorach danych, które nie wymagają unikalności, może prowadzić do zbędnych błędów i komplikacji podczas wprowadzania danych. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, że atrybut ten odnosi się do wartości w kolumnach, a nie do ich typów czy nazw, co jest kluczowe dla efektywnego projektowania baz danych.

Pytanie 21

Jakie znaczniki należy zastosować, aby umieścić kod w języku PHP w pliku z rozszerzeniem .php?

<?php>...<php?>

<php> ... </php>

<?php ... ?>

<php ... />

Atrybut w bazie danych to nazwana KOLUMNA tabeli, opisująca jedną określoną cechę obiektu (encji) - np. w tabeli „Uczeń” atrybutami są „imię”, „nazwisko”, „klasa”. Każda krotka (wiersz) ma dla danego atrybutu konkretną wartość. Dlatego atrybut to nazwana kolumna opisująca cechę.

Pytanie 22

W CSS zastosowano regułę: float:left; dla bloku. Jakie będzie jej zastosowanie?

A. wyrównanie tekstu do lewej strony

B. dopasowanie elementów tabeli do lewej krawędzi

C. ustawienie bloku na lewo względem innych

D. umieszczanie bloków jeden pod drugim

Wybór odpowiedzi dotyczący wyrównania elementów tabeli do lewej strony jest błędny, ponieważ reguła 'float: left;' nie dotyczy bezpośrednio tabel ani ich elementów. Tabele mają swoje własne mechanizmy układowe, które są inne niż te, które kontroluje reguła float. W przypadku wyrównania tekstu do lewej strony, stosuje się regułę 'text-align: left;', która jest odpowiednia dla elementów blokowych, ale nie jest związana z 'float'. Ustawienie bloków jeden pod drugim również nie jest zgodne z działaniem float, ponieważ ta reguła nie prowadzi do takiego układu, lecz wręcz przeciwnie – float powoduje, że elementy są ustawiane obok siebie. Warto zauważyć, że float działa głównie w kontekście obszaru, w którym się znajduje, a jego zastosowanie wymaga ostrożności, by nie wprowadzać problemów z układami, co wielu początkujących web developerów nie dostrzega. Typowym błędem jest mylenie float z flexboxem, który jest bardziej intuicyjny i zapewnia lepszą kontrolę nad układem. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, kiedy i w jaki sposób stosować float w kontekście układów CSS, aby unikać nieporozumień i problemów w realizacji projektów.

Pytanie 23

Dla przedstawionego fragmentu dokumentu HTML:

<div class="menu"></div>

zdefiniowano formatowanie CSS selektora klasy "menu" tak, aby kolor tła bloku był zielony. Która definicja stylu CSS odpowiada temu formatowaniu?

A. #menu { background-color: rgb(0,255,0); }

B. div.menu { background-color: green; }

C. div:menu { color: green; }

D. menu { background-color: rgb(0,255,0); }

Podstawowy problem w niepoprawnych odpowiedziach wynika z mylenia różnych rodzajów selektorów CSS: typu, klasy i identyfikatora, a także pseudo-klas. W HTML mamy wyraźnie wskazany element `<div class="menu"></div>`. Atrybut `class` mówi wprost, że do stylowania należy użyć selektora klasy, czyli zapisu z kropką: `.menu` lub bardziej precyzyjnie `div.menu`. Użycie dwukropka w zapisie `div:menu` wygląda jak próba zastosowania pseudo-klasy, ale `menu` nie jest żadną standardową pseudo-klasą CSS. Pseudo-klasy to np. `:hover`, `:active`, `:first-child`. Przeglądarka taki selektor po prostu zignoruje, więc styl się nie zastosuje.
Kolejnym typowym nieporozumieniem jest zamiana klasy na identyfikator. Znak `#` w CSS oznacza selektor id, więc `#menu` pasowałby do elementu `<div id="menu">`, a nie do `<div class="menu">`. Id i klasa to dwie różne rzeczy: id powinno być unikalne w całym dokumencie, a klasę można stosować wielokrotnie. W realnych projektach front-endowych mieszanie tych dwóch mechanizmów prowadzi do chaosu w kodzie i trudnych do wykrycia błędów, dlatego warto od początku rozróżniać `.` od `#` bardzo świadomie.
Pojawia się też zapis `menu { background-color: rgb(0,255,0); }`. Taki selektor odnosi się do znacznika HTML o nazwie `menu`, czyli do `<menu>...</menu>`. Istnieje taki tag w HTML5, ale w pytaniu nie ma go w ogóle, jest zwykły `<div>`. Sam fakt, że klasa nazywa się „menu”, nie oznacza, że selektor typu `menu` będzie pasował. CSS nie „zgaduje” naszych intencji, tylko ściśle dopasowuje selektor do struktury dokumentu. To częsty błąd myślowy: patrzymy na nazwę klasy i podświadomie traktujemy ją jak nazwę znacznika.
Moim zdaniem kluczowa lekcja z tego pytania jest taka: najpierw patrzymy na HTML i dokładnie identyfikujemy, czy mamy do czynienia z klasą (`class`), identyfikatorem (`id`), czy konkretnym tagiem (`div`, `p`, `nav` itd.). Dopiero potem dobieramy odpowiedni selektor CSS: `.` dla klasy, `#` dla id, samą nazwę znacznika dla selektora typu. Takie systematyczne podejście bardzo ułatwia dalszą pracę z arkuszami stylów i pomaga budować czytelne, skalowalne style zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi.

Pytanie 24

W której notacji diagramów ER został zapisany model związków encji przedstawiony na ilustracji?

A. Chena.

B. Martina.

C. Bachmana.

D. Min-Max.

Na diagramie przedstawiono model w notacji Martina, a nie w żadnej z pozostałych wymienionych. Warto zrozumieć, czym ta notacja różni się od innych, bo w praktyce projektowania baz danych bardzo łatwo je ze sobą pomylić. Notacja Chena to bardziej „akademickie” podejście do ERD. Encje są zwykle rysowane jako prostokąty, ale atrybuty pojawiają się w osobnych elipsach, połączonych liniami z encją. Klucz główny bywa podkreślony, a związki są reprezentowane przez romby z nazwą relacji. Na naszym diagramie nic takiego nie ma – atrybuty są w środku prostokąta, w formie listy, a nie jako osobne kształty, więc to już mocny sygnał, że to nie jest Chen. Z kolei notacja Bachmana historycznie kojarzy się z modelami sieciowymi i specyficznym sposobem prezentowania struktur danych, często z łamanymi liniami i strzałkami, raczej nie przypomina tabel z nagłówkiem i listą pól. W typowych podręcznikach do systemów baz danych Bachman jest pokazywany jako dość stary styl, dziś mało używany przy klasycznym relacyjnym ERD, więc mało prawdopodobne, by tak wyglądał nowoczesny diagram klient–zakup–towar. Odpowiedź Min-Max jest też myląca, bo Min-Max nie jest nazwiskiem autora notacji, tylko sposobem zapisu krotności relacji, np. (0,1), (1,n). Można taki zapis wykorzystać zarówno z notacją Chena, jak i z innymi, ale sam diagram z obrazka nie używa jawnego oznaczenia min/max przy relacjach – widzimy crow’s foot, czyli styl typowy dla Martina. Typowy błąd w tego typu pytaniach polega na tym, że ktoś kojarzy jeden detal, np. gdzieś widział oznaczenia min-max, i automatycznie zakłada, że każda notacja z relacjami i krotnościami to „Min-Max”. Tutaj jednak kluczowe są kształty encji i sposób zapisu atrybutów: prostokąt z nagłówkiem i lista pól jak w tabeli, bez elips i rombów, bez dodatkowych znaczników kluczy – to bardzo klasyczny, praktyczny styl używany przy projektowaniu relacyjnych baz danych, właśnie w notacji Martina. Dobrze jest więc patrzeć na diagram całościowo, a nie tylko na pojedynczy symbol, bo wtedy łatwiej uniknąć takich pomyłek.

Pytanie 25

Wskaż komendę, która dokonuje aktualizacji danych w tabeli?

A. CREATE

B. UPDATE

C. SELECT

D. ALTER

Odpowiedź "UPDATE" jest jak najbardziej trafna. To takie podstawowe polecenie SQL, które pozwala na aktualizowanie już istniejących danych w tabeli. Możesz dzięki niemu zmienić jeden albo kilka wierszy w tabeli, w zależności od tego, jakie masz kryteria. Na przykład, jeśli mamy tabelę "pracownicy" i chcemy zwiększyć pensję programistów do 6000 zł, wystarczy użyć polecenia: `UPDATE pracownicy SET pensja = 6000 WHERE stanowisko = 'programista';`. To polecenie działa w taki sposób, że modyfikuje dane, ale przy tym dba o integralność, co jest bardzo ważne w pracy z bazami danych. Warto zawsze dodawać klauzulę WHERE, żeby zmiany dotyczyły tylko wybranych wierszy – to pomoże uniknąć sytuacji, w której przypadkiem zmienisz wszystko. Umiejętność korzystania z UPDATE jest naprawdę istotna, jeżeli chcesz efektywnie zarządzać swoimi danymi.

Pytanie 26

Kolor określony kodem RGB, mający wartość rgb(255, 128, 16) w przedstawieniu szesnastkowym, przyjmie jaką wartość?

A. #ff8011

B. #008010

C. #ff0fl0

D. #ff8010

Alternatywne odpowiedzi mają kilka błędów, jeśli chodzi o kolory w formacie szesnastkowym. Pierwsza opcja, #008010, nie pasuje w ogóle do wartości RGB, które dostaliśmy w pytaniu. Nic tu nie łączy wartości rgb(255, 128, 16) z #008010. Druga opcja, #ff0fl0, ma błąd, bo zawiera nieprawidłowy znak 'l', który w ogóle nie powinien się tam znaleźć. To czyni ją zupełnie niepoprawną. Ostatnia odpowiedź, #ff8011, zmienia wartość niebieską z '10' na '11', co też psuje kolor. Takie pomyłki często zdarzają się, bo ludzie nie pamiętają lub nie znają podstaw konwersji kolorów. Dlatego dobrze jest znać te zasady i umieć sprawdzić, czy wartości są poprawne. W praktyce projektanci i programiści mogą korzystać z różnych narzędzi, jak palety kolorów, które ułatwiają ten proces i zmniejszają ryzyko błędów.

Pytanie 27

Jak można dodać zewnętrzny arkusz stylów do dokumentu HTML?

A. <meta>

B. <css>

C. <link>

D. <style>

Dołączenie zewnętrznego arkusza stylów do kodu HTML realizowane jest przy użyciu znacznika <link>, który znajduje się w sekcji <head> dokumentu HTML. Ten znacznik umożliwia przeglądarkom internetowym odnalezienie i załadowanie zewnętrznego pliku CSS, co pozwala na zastosowanie stylów do elementów HTML. Przy użyciu atrybutu 'href' wskazujemy lokalizację arkusza stylów, natomiast atrybut 'rel' definiuje relację między dokumentem HTML a plikiem stylów, zazwyczaj ustawiając go na 'stylesheet'. Przykładowa struktura to: <link rel='stylesheet' href='styles.css'>. Taki sposób organizacji stylów pozwala na lepsze zarządzanie kodem, umożliwia wielokrotne wykorzystanie tych samych stylów w różnych dokumentach oraz przyspiesza ładowanie strony poprzez caching. Użycie zewnętrznych arkuszy stylów jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania front-endowego, co wpływa pozytywnie na wydajność oraz SEO, umożliwiając lepszą indeksację przez wyszukiwarki. Dodatkowo, umożliwia to łatwiejsze wprowadzanie zmian w stylach bez potrzeby edytowania każdego pliku HTML z osobna.

Pytanie 28

Poniżej przedstawiono fragment kodu obsługującego

<?php
if ( !isset($_COOKIE[$nazwa]) )
  echo "nie ustawiono!";
else
  echo "ustawiono, wartość: " . $_COOKIE[$nazwa];
?>

A. zmiennych tekstowych

B. baz danych

C. ciasteczek

D. sesji

Odpowiedź "ciasteczek" jest poprawna, ponieważ kod PHP przedstawiony w pytaniu zajmuje się obsługą ciasteczek HTTP. Ciasteczka są to małe pliki przechowywane na urządzeniu użytkownika, które pozwalają na zachowanie stanu sesji oraz przechowywanie danych o użytkowniku. W tym przypadku, kod sprawdza, czy ciasteczko o danej nazwie (przechowywane w zmiennej $nazwa) zostało ustawione. Jeśli nie, wyświetla komunikat "nie ustawiono!", a jeśli tak, wyświetla jego wartość. Przykład zastosowania ciasteczek obejmuje przechowywanie preferencji użytkowników na stronach internetowych, takich jak wybór języka czy ostatnio przeglądane produkty w sklepie internetowym. Ważne jest, aby pamiętać o dobrych praktykach dotyczących bezpieczeństwa ciasteczek, takich jak ustalanie odpowiednich flag (np. HttpOnly, Secure), aby chronić je przed atakami typu XSS oraz CSRF. Ciasteczka pozwalają również na śledzenie sesji, co jest istotne dla personalizacji treści i analizy zachowań użytkowników. Zgodnie z RODO, należy również informować użytkowników o używaniu ciasteczek oraz uzyskać ich zgodę na ich przetwarzanie.

Pytanie 29

Który z formatów plików dźwiękowych zapewnia największą redukcję rozmiaru pliku?

A. CD-Audio

B. WAV

C. PCM

D. MP3

MP3 to format z kompresją stratną - odrzuca dźwięki słabo słyszalne dla ucha, dzięki czemu plik jest wielokrotnie mniejszy od zapisu nieskompresowanego, przy akceptowalnej jakości. To dlatego zdominował przechowywanie i przesyłanie muzyki. Pozostałe wymienione formaty są zasadniczo nieskompresowane, więc zajmują dużo miejsca. Stopień kompresji MP3 reguluje przepływność (bitrate). Dlatego największą redukcję rozmiaru daje MP3.

Pytanie 30

W języku HTML, aby stworzyć pole do wprowadzania hasła, w którym wpisywany tekst będzie ukrywany (zastępowany kropkami), należy zastosować znacznik

A. <input type="password" />

B. <form input type="password" />

C. <form="password" type="password" />

D. <input name="password" />

Odpowiedź <input type="password" /> jest poprawna, ponieważ ten znacznik HTML służy do tworzenia pola edycyjnego, w którym wprowadzane dane są maskowane. W przypadku pól do wpisywania haseł, istotne jest, aby użytkownik nie mógł zobaczyć wpisywanego tekstu, co zwiększa poziom bezpieczeństwa. W HTML, atrybut 'type' z wartością 'password' instruuje przeglądarkę, aby ukrywała znaki wprowadzane przez użytkownika, zastępując je zazwyczaj kropkami lub gwiazdkami. Przykładem zastosowania tego typu znacznika może być formularz logowania, gdzie użytkownicy wpisują swoje hasła. Dobrą praktyką jest również zastosowanie odpowiednich etykiet i walidacji, aby zapewnić, że formularz jest użyteczny i zgodny z WCAG (Web Content Accessibility Guidelines). Warto pamiętać, że bezpieczeństwo haseł powinno być również wspierane przez odpowiednie zabezpieczenia po stronie serwera, w tym haszowanie haseł oraz ochrona przed atakami typu brute force.

Pytanie 31

W języku HTML zapisano formularz. Który z efektów działania kodu będzie wyświetlony przez przeglądarkę zakładając, że w pierwsze pole użytkownik przeglądarki wpisał wartość "Przykładowy text"?

A. Efekt 2.

B. Efekt 4.

C. Efekt 3.

D. Efekt 1.

Dobra robota! Odpowiedź, którą wybrałeś, to Efekt 2. W formularzu HTML masz różne elementy, które służą do zbierania danych od użytkownika. Tutaj mamy pole tekstowe i dwa checkboxy. Jak wpiszesz 'Przykładowy text' w pole tekstowe i wyślesz formularz, to właśnie to się wyświetli w przeglądarce. Efekt 2 pokazuje, że pole tekstowe ma wpisany tekst i dwa niezaznaczone checkboxy. Dlatego to jest zgodne z tym, co zobaczysz w przeglądarce. A to oznacza, że Efekt 2 jest poprawną odpowiedzią. Właściwie to wszystko jest zgodne z tym, jak HTML działa, czyli jak powinny wyglądać i działać różne elementy formularza.

Pytanie 32

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. grupowania.

B. części wspólnej.

C. sumy.

D. wykluczenia.

Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno.
Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji.
Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.

Pytanie 33

W trakcie weryfikacji stron internetowych nie analizuje się

A. funkcjonowania linków

B. zgodności z różnymi przeglądarkami

C. źródeł pochodzenia narzędzi edytorskich

D. błędów składniowych w kodzie

W procesie walidacji stron internetowych kluczowym celem jest upewnienie się, że kod HTML, CSS i inne zasoby są zgodne z obowiązującymi standardami W3C (World Wide Web Consortium). Walidacja skutecznie identyfikuje błędy składniowe, które mogą wpływać na renderowanie strony, analizuje działanie linków, a także sprawdza, jak strona zachowuje się w różnych przeglądarkach. Jednak aspekty związane z pochodzeniem narzędzi edytorskich nie są istotnym elementem tego procesu. Narzędzia edytorskie, takie jak edytory tekstowe czy IDE, są jedynie środkiem do tworzenia kodu, a ich źródło nie powinno wpływać na to, czy strona jest poprawnie zaimplementowana. Na przykład, strona może być poprawnie zwalidowana niezależnie od tego, czy została zbudowana w popularnym edytorze, takim jak Visual Studio Code, czy innym mniej znanym narzędziu. Dlatego koncentrowanie się na źródłach narzędzi edytorskich w kontekście walidacji byłoby nieuzasadnione i nieprzydatne.

Pytanie 34

Ikona funkcji w edytorze grafiki rastrowej oznaczona jako „różdżka” pozwala na

A. zaznaczenie obszaru w oparciu o kolor

B. ręczne zaznaczanie fragmentów poprzez przeciąganie kursora

C. wybranie konkretnego koloru i ustawienie go jako aktywnego

D. wybiórcze nakładanie koloru przy użyciu pędzla

Funkcja różdżki, znana również jako magiczna różdżka, jest narzędziem powszechnie używanym w edytorach grafiki rastrowej, takich jak Adobe Photoshop czy GIMP. Narzędzie to pozwala użytkownikowi na szybkie zaznaczanie obszarów obrazu na podstawie podobieństwa kolorów. Działa poprzez analizę koloru piksela, na który kliknięto, i automatyczne zaznaczenie sąsiadujących pikseli o podobnych wartościach kolorystycznych. Użytkownik może dostosować czułość narzędzia, co jest określane jako tolerancja, aby precyzyjnie kontrolować zakres zaznaczenia. Ustawienie wyższej tolerancji pozwala na zaznaczenie większej liczby pikseli, które różnią się od koloru docelowego tylko nieznacznie, co jest przydatne przy bardziej złożonych obrazach. Ta funkcjonalność jest szczególnie przydatna podczas pracy z obrazami o jednolitym tle lub podczas edycji zdjęć, gdzie szybkie zaznaczenie obszaru pozwala na skuteczniejsze przeprowadzanie operacji, takich jak zmiana koloru, usuwanie czy kopiowanie wybranych elementów. W praktyce, magiczna różdżka stanowi kluczowy element w arsenale narzędzi grafika, umożliwiając efektywne zarządzanie i manipulowanie obrazem, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży edycji graficznej.

Pytanie 35

W kodzie HTML zamieszczono link do strony internetowej:

<a href="http://google.com">strona Google</a>

Jakie dodatkowe zmiany należy wprowadzić, aby link otwierał się w nowym oknie lub zakładce przeglądarki, dodając do definicji linku odpowiedni atrybut?

A. target = "_parent"

B. target = "_blank"

C. rel = "external"

D. rel = "next"

Atrybut target w HTML ma na celu określenie, w jaki sposób ma być otwierany odnośnik. Wartość _blank wskazuje przeglądarkę, że nowa strona powinna zostać otwarta w nowym oknie lub zakładce. Jest to istotne dla poprawy użyteczności strony internetowej, gdyż użytkownicy mogą łatwo wrócić do oryginalnej strony po otwarciu nowego linku. W kontekście dobrych praktyk w projektowaniu stron internetowych, otwieranie odnośników w nowym oknie jest zalecane w przypadku linków zewnętrznych, aby użytkownik nie opuścił aktualnej witryny. Przykładem zastosowania jest link do dokumentacji czy zasobów zewnętrznych, gdzie ma to na celu zachowanie kontekstu przeglądania. Stosując ten atrybut, warto jednak pamiętać o tym, aby nie nadużywać go, ponieważ może to być irytujące dla użytkowników, którzy wolą kontrolować, kiedy nowe okno jest otwierane. Warto również pamiętać, że w nowoczesnych standardach HTML5 atrybut target jest często stosowany w połączeniu z atrybutem rel, aby określić, czy link jest zaufany czy nie. Umożliwia to jeszcze lepsze zarządzanie bezpieczeństwem użytkowników.

Pytanie 36

Walidator HTML5 zgłosił: „Error: Element head is missing a required instance of child element title”. Co to oznacza?

A. że w <head> nie zdefiniowano elementu <title>

B. że brakuje atrybutu title w <img>

C. że <title> nie został zamknięty </title>

D. że element <title> nie jest wymagany

Komunikat „Element head is missing a required instance of child element title” znaczy, że w sekcji <head> nie umieszczono wymaganego znacznika <title>. Walidator wymaga tytułu w każdym dokumencie. Dlatego oznacza brak <title> w <head>.

Pytanie 37

Aby przenieść pliki strony internetowej na serwer, można skorzystać z programu:

A. FileZilla

B. Go!Zilla

C. Bugzilla

D. CloneZilla

FileZilla to popularny, darmowy klient FTP, FTPS i SFTP. Umożliwia przesyłanie plików między komputerem a serwerem, dlatego używa się go do publikacji witryny: po połączeniu z kontem na serwerze kopiuje się pliki strony do właściwego katalogu. Obsługuje połączenia szyfrowane i wznawianie transferu. To typowe narzędzie do wdrażania strony, więc poprawną odpowiedzią jest FileZilla.

Pytanie 38

Poprzez zdefiniowanie var x="true"; w języku JavaScript powstaje zmienna należąca do typu

A. nieokreślonego (undefined)

B. string (ciąg znaków)

C. liczbowym

D. logicznym

Deklaracja <b>var x="true";</b> w języku JavaScript tworzy zmienną typu string (ciąg znaków). Wartość "true" jest tekstem, a nie wartością logiczną. W JavaScript, zmienne są dynamicznie typowane, co oznacza, że ich typ może się zmieniać w zależności od wartości, którą przechowują. Przykładem zastosowania tego typu zmiennej może być przechowywanie danych użytkownika w aplikacjach webowych, gdzie często korzysta się z ciągów znaków do reprezentacji różnych informacji, takich jak nazwy użytkowników, hasła, czy inne dane tekstowe. Dobrymi praktykami w programowaniu w JavaScript jest unikanie pomylenia wartości logicznych z ciągami znaków, ponieważ mogą one prowadzić do trudnych do zdiagnozowania błędów. Warto również pamiętać, że w JavaScript stringi są otoczone pojedynczymi lub podwójnymi cudzysłowami, co pozwala na jednoznaczną identyfikację ich jako typów danych. Dobre zrozumienie typów danych w JavaScript jest kluczowe dla skutecznego programowania i zarządzania danymi.

Pytanie 39

Który z wymienionych formatów umożliwia zapisanie materiału wideo z towarzyszącą ścieżką dźwiękową?

A. AAC

B. WMA

C. WAV

D. MP4

Odpowiedź MP4 jest poprawna, ponieważ jest to jeden z najpopularniejszych formatów kontenerowych używanych do przechowywania wideo wraz z dźwiękiem. Format MP4 (MPEG-4 Part 14) pozwala na efektywne kodowanie wideo, przy jednoczesnym zachowaniu wysokiej jakości obrazu i dźwięku. Umożliwia on przechowywanie różnorodnych strumieni danych, w tym wideo, audio, a także tekstu, co czyni go bardzo wszechstronnym rozwiązaniem dla twórców multimediów. Przykładowo, format MP4 jest często używany w aplikacjach do strumieniowania wideo, takich jak YouTube, oraz w systemach zarządzania treścią (CMS) do publikacji materiałów wideo w Internecie. Dzięki kompresji zgodnej z kodekiem H.264 dla wideo i AAC dla audio, pliki MP4 są względnie małe, co ułatwia ich przesyłanie i przechowywanie. To czyni format MP4 standardem branżowym w produkcji filmowej, telewizyjnej oraz w aplikacjach mobilnych i webowych.

Pytanie 40

Jaką rolę pełni kwerenda krzyżowa w MS Access?

A. usuwa rekordy według kryteriów

B. prezentuje zliczone (zagregowane) wartości w układzie wierszy i kolumn

C. modyfikuje istniejące dane w tabeli

D. dołącza rekordy z innej tabeli

Pozostałe operacje wykonują inne kwerendy. Usuwanie rekordów wg kryteriów to kwerenda usuwająca, dołączanie rekordów z innej tabeli - dołączająca, a modyfikacja danych - aktualizująca. Zestawienie zagregowanych danych w wierszach i kolumnach tworzy kwerenda krzyżowa.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej