Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 21:22
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 21:44

Egzamin niezdany

Wynik: 18/40 punktów (45,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Czynnością zalecaną przed wykonaniem kopii zapasowej bazy danych MySQL jest:

A. sprawdzenie, czy baza jest dostatecznie wydajna

B. zdefiniowanie systemu kodowania znaków w bazie

C. nadanie administratorowi uprawnień do przeglądania bazy

D. sprawdzenie integralności bazy i ewentualna jej naprawa

Kopia zapasowa ma sens tylko, gdy zapisuje sprawne dane. Jeśli baza jest uszkodzona, backup utrwali błędy i przy odtwarzaniu odzyskamy wadliwy stan. Dlatego przed wykonaniem kopii zaleca się sprawdzenie integralności bazy (np. CHECK TABLE) i ewentualną naprawę (REPAIR TABLE). Dopiero zdrową bazę warto archiwizować. Dlatego poprawne jest sprawdzenie integralności i ewentualna naprawa.

Pytanie 2

Aby sprawdzić poprawność składni kodu CSS, można skorzystać z:

A. debuggera

B. walidatora

C. konsolidatora

D. optymalizatora

Pozostałe narzędzia dotyczą innych zadań. Debugger służy do krokowego śledzenia działania programu i podglądu zmiennych - CSS jednak niczego nie „wykonuje”, więc nie ma tu czego debugować. Konsolidator (linker) łączy skompilowane moduły w gotowy program, co z arkuszami stylów nie ma związku. Optymalizator może zmniejszyć i uprościć kod (np. minifikacja), ale jego celem jest wydajność, a nie wykrywanie błędów składni. Poprawność CSS sprawdza walidator, dlatego to on jest poprawną odpowiedzią.

Pytanie 3

Która z funkcji SQL nie wymaga podania argumentów?

LEN()

NOW()

YEAR()

UPPER()

Pozostałe funkcje potrzebują argumentu. LEN() (w MySQL LENGTH()) wymaga tekstu, by zwrócić jego długość. YEAR() przyjmuje datę i wyciąga z niej rok - bez podania daty nie ma na czym działać. UPPER() potrzebuje napisu, który zamieni na wielkie litery. Wszystkie one operują na przekazanej wartości, podczas gdy NOW() po prostu zwraca aktualny czas bez żadnych danych wejściowych, dlatego to ona jest poprawna.

Pytanie 4

W hurtowni utworzono tabelę sprzedaż, która zawiera pola: id, kontrahent, grupa_cenowa oraz obrot. Jakie polecenie należy wykorzystać, aby znaleźć tylko kontrahentów z drugiej grupy cenowej, których obrót przekracza 4000 zł?

A. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE obrot>4000

B. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa=2 OR obrot>4000

C. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa=2 AND obrot>4000

D. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE grupa_cenowa=2 AND obrot>4000

Aby skutecznie wyszukać kontrahentów z drugiej grupy cenowej, których obrót przekracza 4000 zł, należy zastosować odpowiednie zapytanie SQL. W tym przypadku, kluczowe jest zrozumienie użycia klauzul WHERE, które filtrują wyniki na podstawie określonych warunków. Poprawne zapytanie to 'SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa=2 AND obrot>4000;'. W tym zapytaniu wybieramy kolumnę kontrahent z tabeli sprzedaz, filtrując wyniki na podstawie dwóch warunków: przynależności do drugiej grupy cenowej oraz obrotu większego niż 4000 zł. Operator AND jest istotny, ponieważ oba warunki muszą być spełnione, aby dany rekord został zwrócony. Takie podejście jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, co pozwala na zachowanie integralności danych i efektywność zapytań. Przykładem może być sytuacja, w której w tabeli znajdują się kontrahenci o różnych grupach cenowych i obrotach; zastosowanie powyższego zapytania pozwoli nam na wyselekcjonowanie tylko tych kontrahentów, którzy spełniają oba kryteria, co jest niezwykle przydatne w analizie sprzedaży i podejmowaniu decyzji biznesowych.

Pytanie 5

Pętla napisana w języku PHP wprowadzi do tablicy liczby
$x=0
for($i=0;$i<10;$i++)
{
$tab[$i]=$x;
$x=$x+10;
}

A. 0,1,2,3,4,5,6,7,8,9

B. 0,1,2,3,4,5,6,7,8,9,10

C. 0,10,20,30,40,50,60,70,80,90

D. 10,20,30,40,50,60,70,80,90,100

Pętla w języku PHP, zapisana w podanym kodzie, skutkuje wstawieniem do tablicy wartości będących kolejnymi wielokrotnościami liczby 10, począwszy od zera. Na początku zmienna $x jest inicjalizowana na wartość 0. Wewnątrz pętli for, która iteruje od 0 do 9, każda iteracja przypisuje do elementu tablicy $tab index $i wartość zmiennej $x, a następnie zwiększa $x o 10. Dzięki temu, w tablicy zostaną zapisane wartości: 0 ( dla i=0), 10 ( dla i=1), 20 ( dla i=2) i tak dalej, aż do 90 ( dla i=9). Po zakończeniu pętli tablica $tab będzie wyglądać następująco: [0, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90]. Jest to przykład prostego użycia pętli for oraz indeksowania tablicy w PHP, co jest podstawową umiejętnością programistyczną w tym języku. Użytkownicy mogą zauważyć, że zmiana wartości $x lub liczby iteracji w pętli zmieniłaby uzyskany wynik. Ten kod ilustruje sposób pracy z pętlami oraz tablicami w PHP, które są kluczowymi elementami programowania.

Pytanie 6

Którego znacznika HTML użyć, aby tekst miał czcionkę o stałej szerokości i zachował dodatkowe spacje, tabulacje oraz znaki końca linii?

<ins> ... </ins>

<pre> ... </pre>

<code> ... </code>

<blockquote> ... </blockquote>

Znacznik <pre> (preformatted) wyświetla tekst czcionką o stałej szerokości i ZACHOWUJE formatowanie źródłowe: dodatkowe spacje, tabulacje i znaki końca linii (których HTML normalnie by „zwinął”). Dlatego idealnie nadaje się do fragmentów kodu czy tekstu z wyrównaniem. Zapamiętaj: <pre> = „pokaż dokładnie tak, jak napisałem”.

Pytanie 7

Którego języka należy użyć, aby napisać skrypt wykonywany po stronie klienta (w przeglądarce)?

A. Perl

B. PHP

C. Python

D. JavaScript

Perl, PHP i Python to języki SERWEROWE - ich kod wykonuje się na serwerze, a nie w przeglądarce użytkownika. Skrypt działający po stronie klienta pisze się w JavaScripcie.

Pytanie 8

W języku JavaScript stworzono zmienną i, która będzie przechowywać wynik dzielenia równy 1, to

A. var i=3/2

B. var i=Number(3/2)

C. var i=parseInt(3/2)

D. var i=parseFloat(3/2)

Wybór 'var i=parseInt(3/2);' jest właściwy, ponieważ funkcja parseInt służy do konwersji wartości liczbowych na liczby całkowite. W tym przypadku, wyrażenie 3/2 zwraca wartość 1.5, a funkcja parseInt zamienia tę wartość na 1, co jest zgodne z oczekiwanym wynikiem. Warto zauważyć, że parseInt zawsze zwraca najbliższą liczbę całkowitą, zaokrąglając w dół, co czyni ją idealnym narzędziem do realizacji tego celu. W JavaScript istnieje wiele sposobów na konwersję wartości liczbowych, a parseInt jest jednym z najczęściej używanych, gdyż pozwala na przetwarzanie tekstów i liczb w zrozumiały sposób. Przykładowo, jeśli mamy stringa '10.5', użycie parseInt('10.5') da wynik 10. Odniesienie do standardów JavaScript w kontekście konwersji typów można znaleźć w dokumentacji ECMAScript, która definiuje zasady działania funkcji konwertujących. Dobrą praktyką jest również zwrócenie uwagi na radzenie sobie z typami danych w JavaScript, aby uniknąć nieporozumień w przyszłości.

Pytanie 9

Funkcja przedstawiona w kodzie JavaScript ma na celu

A. zwrócić wynik potęgowania an

B. wyświetlić kolejne liczby od a do n

C. pokazać wynik mnożenia a przez n

D. zwrócić iloczyn kolejnych liczb od 1 do a

Wśród przedstawionych odpowiedzi, niektóre mogą wydawać się kuszące, ale są niepoprawne z powodu złego zrozumienia działania pętli for i operacji arytmetycznych w JavaScript. Opcja, że funkcja miałaby wypisać kolejne liczby od a do n, jest błędna. Kod nie zawiera żadnej instrukcji wyświetlania czy logowania, a jedynie operacje arytmetyczne i zwracanie wyniku. Podobnie, wypisywanie wyniku mnożenia a przez n jest niepoprawne, gdyż funkcja nie wykonuje jednokrotnego mnożenia a i n. Zamiast tego, wykonuje wielokrotne mnożenie a, co jest typowe dla operacji potęgowania. W końcu, mylne byłoby sądzenie, że funkcja oblicza iloczyn kolejnych liczb od 1 do a. Taki proces wymagałby zagnieżdżonej logiki, iteracji po zmiennej innej niż a, co nie jest obecne w danym kodzie. Błędne odpowiedzi mogą wynikać z niepełnego zrozumienia jak działa pętla for lub jak przypisuje się wartości w operacjach iteracyjnych. Kluczową umiejętnością jest umiejętność odczytywania i interpretowania kodu w kontekście wykonywanych operacji, co wymaga doświadczenia w pracy z językiem programowania i jego strukturami kontrolnymi.

Pytanie 10

Kod źródłowy przedstawiony poniżej ma na celu wyświetlenie

A. wylosowanych liczb z zakresu od 1 do 99

B. ciągu liczb od 1 do 100

C. liczb wprowadzonych z klawiatury, aż do momentu wprowadzenia wartości 0

D. losowych liczb od 0 do 100, aż do wylosowania wartości 0

Programowanie wymaga precyzyjnego zrozumienia działania każdej instrukcji oraz wpływu na końcowy wynik. W przypadku omawianego pytania kilka błędnych koncepcji mogło wprowadzić w błąd. Po pierwsze założenie że kod wyświetla wylosowane liczby od 1 do 99 jest nieprawidłowe ponieważ używana funkcja rand(0 100) pozwala na losowanie liczb od 0 do 100 włącznie. Należy zauważyć że zrozumienie zakresu generowanych wartości przez funkcje losujące jest kluczowe zwłaszcza w aplikacjach wymagających precyzyjnego sterowania zakresem danych wejściowych. Druga potencjalna pomyłka to przypisanie kodowi zadania wyświetlania kolejnych liczb od 1 do 100 co w rzeczywistości wymagałoby zupełnie innej konstrukcji pętli najlepiej for z precyzyjnie określonym zakresem liczbowym. Trzecim nieporozumieniem mogłoby być przyjęcie że program wczytuje liczby z klawiatury dopóki nie zostanie wpisane zero co sugerowałoby użycie funkcji pobierającej dane od użytkownika jak np. scanf w języku C lub input w Pythonie. Zrozumienie różnicy między pobieraniem danych od użytkownika a losowaniem z automatycznie generowanego przedziału jest istotne przy tworzeniu interaktywnych aplikacji. Rozróżnienie tych mechanizmów umożliwia tworzenie bardziej złożonych i elastycznych programów które mogą reagować na różne źródła danych oraz zmieniające się warunki w środowisku uruchomieniowym. Poprawne rozumienie i wykorzystanie tych koncepcji jest fundamentalne dla efektywnego tworzenia oprogramowania i optymalizacji procesów programistycznych.

Pytanie 11

Spośród wymienionych formatów, który charakteryzuje się najszerszą rozpiętością tonalną?

A. PNG

B. BMP

C. RAW

D. JPEG

Format RAW jest uważany za format o najwyższej rozpiętości tonalnej, co oznacza, że może przechowywać znacznie więcej informacji tonalnych niż inne formaty plików graficznych. W przeciwieństwie do formatów skompresowanych, takich jak JPEG, RAW zachowuje wszystkie dane z matrycy aparatu fotograficznego, co pozwala na bardziej precyzyjną obróbkę kolorów i ekspozycji. Dzięki temu, w formacie RAW można uzyskać większą elastyczność podczas edytowania zdjęć, co jest szczególnie ważne dla profesjonalnych fotografów. Przykładem może być sytuacja, gdy zdjęcie zostało zrobione w trudnych warunkach oświetleniowych; w formacie RAW można z łatwością odzyskać szczegóły zarówno w cieniach, jak i w jasnych partiach obrazu. Ponadto, format RAW nie stosuje stratnej kompresji, co oznacza, że nie tracimy żadnych informacji przy zapisywaniu pliku. W standardach fotograficznych, takich jak TIFF czy DNG, również występuje wysoka jakość obrazu, ale RAW zapewnia bardziej bezpośredni dostęp do oryginalnych danych matrycy. Umożliwia to twórcom pełną kontrolę nad procesem edycji i finalnym wyglądem fotografii.

Pytanie 12

Pole kolor w tabeli samochody może mieć wartości tylko ze słownika lakier. Która kwerenda ustanowi tę relację?

ALTER TABLE samochody
ADD FOREIGN KEY kolor REFERENCES lakier;

ALTER TABLE samochody
ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);

ALTER TABLE samochody
ADD FOREIGN KEY barwa REFERENCES samochody.lakier;

ALTER TABLE samochody
ADD FOREIGN KEY (barwa) REFERENCES samochody(kolor);

Pozostałe zapisy są błędne. Brak nawiasu wokół kolumny (FOREIGN KEY kolor) jest niepoprawny składniowo. Warianty z barwa wskazują nieistniejącą kolumnę, a odwołania samochody.lakier czy samochody(kolor) kierują do złej tabeli. Poprawne jest ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId).

Pytanie 13

W języku JavaScript zamieszczony poniżej fragment funkcji ma na celu

wynik = 0;
 for (i = 0; i < tab.length; i++) {
 wynik += tab[i];
 }

A. wyświetlenie wszystkich elementów tablicy

B. policzenie sumy wszystkich elementów tablicy

C. dodanie stałej wartości do każdego elementu tablicy

D. wprowadzenie do każdego elementu tablicy bieżącej wartości zmiennej i

Rozważając różne odpowiedzi, można dostrzec pewne błędne założenia dotyczące funkcji pętli w analizowanym kodzie JavaScript. Pierwsza z opcji zakłada, że celem kodu jest wyświetlenie wszystkich elementów tablicy. W rzeczywistości jednak kod nie zawiera żadnych instrukcji, takich jak console.log(), które pozwoliłyby na wyświetlanie wartości elementów tablicy. To powszechny błąd polegający na myleniu iteracji pętli z operacjami wejścia/wyjścia. Kolejna możliwość sugeruje dodanie do każdego elementu tablicy stałej wartości. Aby osiągnąć taki efekt, kod musiałby bezpośrednio modyfikować wartości w tablicy, co wymagałoby przypisania nowych wartości do elementów tablicy. W przedstawionym kodzie nie ma jednak żadnej manipulacji wartościami tablicy, co wskazuje na niewłaściwe zrozumienie celu operacji wykonywanych na tablicach. Ostatnia możliwość zakłada, że każdemu elementowi tablicy przypisywana jest aktualna wartość zmiennej i. Taki efekt wymagałby przypisania wartości i do elementów tablicy, co nie ma miejsca w przedstawionym fragmencie kodu. Jest to często spotykany błąd polegający na myleniu indeksu pętli z operacjami przypisania. Każda z tych odpowiedzi opiera się na niepoprawnym zrozumieniu mechanizmów iteracji i operacji na tablicach w językach programowania takich jak JavaScript co może prowadzić do błędnych wniosków dotyczących działania kodu.

Pytanie 14

Której wartości text-transform użyć, aby każda pierwsza litera wyrazu była wielka?

underline

capitalize

uppercase

lowercase

Pozostałe wartości działają inaczej. uppercase zamienia na wielkie WSZYSTKIE litery, lowercase na małe wszystkie, a underline w ogóle nie należy do text-transform (to wartość text-decoration). Pierwsze litery wyrazów podnosi capitalize.

Pytanie 15

Która metoda przesłania danych poufnych z formularza jest NAJBEZPIECZNIEJSZA?

A. metoda GET przez HTTP

B. metoda POST przez HTTP

C. metoda GET przez HTTPS

D. metoda POST przez HTTPS

Najbezpieczniejsze jest połączenie metody POST z protokołem HTTPS. POST przesyła dane w treści żądania (nie w widocznym adresie URL), a HTTPS dodatkowo SZYFRUJE całą transmisję - więc nawet przechwycone dane są nieczytelne. To standard przy logowaniu i płatnościach. Zapamiętaj: POST ukrywa dane w żądaniu, HTTPS je szyfruje - razem dają maksymalne bezpieczeństwo.

Pytanie 16

Przedstawiony kod PHP nawiązuje połączenie z serwerem bazy danych. Jakiego typu operacje powinny się znaleźć w instrukcji warunkowej w miejscu trzech kropek?
$db = mysqli_connect("localhost", "root", "qwerty", "baza1");
if (!$db) {
...
}

A. Zamknięcie połączenia z bazą danych

B. Obsługa błędu połączenia

C. Obsługa danych uzyskanych z bazy

D. Informacja o udanym połączeniu z bazą

Zamknięcie bazy danych w kontekście nieudanego połączenia jest koncepcją, która nie ma sensu. Jeśli połączenie się nie uda, to nie ma nawet nawiązanej sesji, która mogłaby być zamknięta. Połączenie z bazą danych powinno być zamykane tylko w momencie, gdy zostało nawiązane i jest już niepotrzebne, a nie w przypadku, gdy wystąpił błąd w trakcie łączenia. Komunikat o pomyślnym połączeniu także nie ma zastosowania w tej sytuacji, ponieważ, skoro połączenie się nie udało, nie ma podstaw do informowania użytkownika o jego powodzeniu. Obsługa danych pobranych z bazy również nie ma miejsca, jeśli połączenie nie zostało ustanowione, co czyni te odpowiedzi błędnymi. Właściwe podejście w takich sytuacjach to zawsze najpierw sprawdzenie, czy połączenie zostało nawiązane, a następnie działania w przypadku usunięcia błędu. Ignorowanie tej zasady może prowadzić do nieprzewidzianych zachowań aplikacji, a nawet do wycieków danych lub awarii serwerów.

Pytanie 17

Zaprezentowano tabelę stworzoną przy użyciu kodu HTML, bez zastosowania stylów CSS. Która część kodu HTML odnosi się do pierwszego wiersza tabeli?

A. Rys. A

B. Rys. B

C. Rys. C

D. Rys. D

Pierwszy wiersz tabeli HTML zazwyczaj zawiera nagłówki kolumn i jest oznaczony za pomocą znaczników <th> (table header). Zgodnie z dobrymi praktykami tworzenia tabel w HTML, nagłówki powinny być oddzielone od danych, aby poprawić zarówno estetykę, jak i funkcjonalność tabeli. W odpowiedzi Rys. D użyto znaczników <th> co poprawnie definiuje nagłówki kolumn. W ten sposób przeglądarki potrafią wyróżnić nagłówki, np. poprzez pogrubienie tekstu, co jest domyślnym zachowaniem. Zastosowanie <th> poprawia również dostępność tabel, ponieważ technologie asystujące lepiej interpretują strukturę danych w tabelach, co jest zgodne z wytycznymi WCAG (Web Content Accessibility Guidelines). Korzystając z <th>, można dodatkowo określić atrybut scope, który jeszcze bardziej precyzuje relacje w tabeli, co jest szczególnie przydatne w bardziej złożonych strukturach. W praktyce, kiedy projektujemy strony internetowe, stosowanie prawidłowych znaczników semantycznych jest kluczowe dla tworzenia zrozumiałego i dostępnego interfejsu użytkownika. Dlatego też wybór fragmentu z <th> jako reprezentującego pierwszy wiersz tabeli jest zgodny z zaleceniami i standardami nowoczesnego front-endu.

Pytanie 18

Jeden klient może mieć wiele zamówień, a każde zamówienie należy do jednego klienta. Jaka to relacja?

1 .. n

1 .. 1

n .. 1

n .. n

Jeden klient i wiele jego zamówień, przy czym każde zamówienie należy do JEDNEGO klienta - to klasyczna relacja jeden-do-wielu, zapisywana 1..n. W bazie realizuje ją klucz obcy klient_id w tabeli zamówień. Zapamiętaj: „jeden ma wiele, każde z wielu wraca do jednego” = 1..n.

Pytanie 19

Do czego służy pole insert_id z biblioteki MySQLi w PHP?

A. do uzyskania id ostatnio wstawionego wiersza

B. do uzyskania kodu błędu nieudanego wstawienia

C. do pobrania najwyższego indeksu bazy do inkrementacji

D. do pobrania pierwszego wolnego indeksu

insert_id dotyczy udanego wstawienia, a nie kodu błędu (od tego są errno/error). Nie pobiera też „pierwszego wolnego” ani „najwyższego” indeksu z góry - zwraca konkretny id WSTAWIONEGO właśnie rekordu. To id ostatnio wstawionego wiersza.

Pytanie 20

Jak za pomocą JavaScriptu wyświetlić na stronie bieżącą datę i czas?

echo Date() + Time()

echo Date()

innerHTML = Date()

document.write(Date())

Pozostałe odpowiedzi nie zadziałają w JavaScripcie. Dwie z nich zaczynają się od echo, które jest instrukcją języka PHP - w JS nie istnieje, a dodatkowo Time() również nie jest funkcją JavaScriptu. Zapis innerHTML = Date() sam w sobie jest niekompletny: innerHTML trzeba przypisać konkretnemu elementowi strony, np. document.getElementById("x").innerHTML, inaczej nic się nie wyświetli. Bieżącą datę i czas wypisze document.write(Date()), dlatego to ono jest poprawne.

Pytanie 21

W JavaScript zdefiniowano obiekt. W jaki sposób można uzyskać dostęp do właściwości nazwisko?

var osoba = {imie: "Anna", nazwisko: "Kowalska", rok_urodzenia: 1985};

A. osoba[2]

B. osoba.nazwisko

C. osoba::nazwisko

D. osoba[1]

W przypadku niepoprawnych odpowiedzi osoba[2], osoba::nazwisko i osoba[1] odniesienie do właściwości obiektu w JavaScript zostało błędnie przedstawione. Metoda osoba[2] oraz osoba[1] sugeruje użycie notacji tablicowej, która jest stosowana do odwoływania się do elementów tablicy przez ich indeks. Jednak obiekt w JavaScript nie jest tablicą, a zestawem par klucz-wartość, dlatego stosowanie indeksów w tym kontekście nie ma zastosowania. Indeksowanie za pomocą nawiasów kwadratowych jest właściwe w przypadku tablic, natomiast obiekty wymagają dostępu przez klucze opisane jako stringi. Próba użycia osoba::nazwisko jest niepoprawna, ponieważ podwójny dwukropek nie jest częścią syntaksu JavaScript pozwalającego na dostęp do właściwości obiektu. Tego typu notacja może pojawiać się w innych językach programowania jak C++ jako operator zakresu, jednak w JavaScript jest pozbawiona sensu. Błędny wybór w tym przypadku wynika z niezrozumienia różnicy między różnymi strukturami danych oraz ich specyficznej składni w obrębie różnych języków programowania. Bardzo istotne jest zapamiętanie, że w JavaScript do właściwości obiektu najczęściej odwołuje się za pomocą notacji kropkowej, co jest nie tylko standardem, ale również poprawia czytelność i zrozumiałość kodu. Świadomość różnicy między tablicami a obiektami oraz umiejętność wyboru odpowiedniej składni są kluczowe w pisaniu efektywnego i poprawnego kodu w JavaScript. Poprawne zrozumienie tych różnic i składni pozwala unikać błędów i pisania kodu, który może być trudny do debugowania i zrównoważenia w przyszłości.

Pytanie 22

Jaki zestaw liczb zostanie wyświetlony w wyniku działania pętli napisanej w języku PHP?

$liczba = 10;
while ($liczba < 50) {
  echo "$liczba ";
  $liczba = $liczba + 5;
}

A. 0 5 10 15 20 25 30 35 40 45

B. 10 15 20 25 30 35 40 45

C. 0 5 10 15 20 25 30 35 40 45 50

D. 10 15 20 25 30 35 40 45 50

Pytanie dotyczyło wyniku działania pętli w języku PHP co często prowadzi do nieporozumień związanych z mechaniką działania pętli iteracyjnych. Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi zakładała że pętla wydrukuje również liczbę 0 co jest błędem ponieważ zmienna $liczba jest inicjalizowana wartością 10 i nigdy nie osiągnie wartości mniejszej niż 10 w trakcie działania tego programu. Częstym błędem w myśleniu jest nieuwzględnianie początkowej wartości zmiennej kontrolnej co prowadzi do fałszywych założeń na temat iteracji. Kolejna błędna odpowiedź sugerowała że pętla zakończy się po wypisaniu liczby 50 jednak warunek pętli while sprawdza czy $liczba jest mniejsza od 50 co oznacza że gdy $liczba osiągnie 50 warunek będzie fałszem i pętla zakończy działanie nie wypisując tej wartości. Ostatecznie inna opcja błędnie zakładała wypisanie liczby 0 co jak wcześniej wspomniano jest niemożliwe w kontekście tej konkretnej pętli. Aby uniknąć takich błędów należy zawsze dokładnie analizować warunki początkowe i końcowe oraz mechanizm inkrementacji zmiennej kontrolnej. Korzystanie z debuggera lub ręczne prześledzenie kolejnych kroków pętli może pomóc w lepszym zrozumieniu jej działania w praktyce co jest kluczowe w efektywnym programowaniu aplikacji wykorzystujących złożone struktury iteracyjne. Zrozumienie tych mechanizmów pozwala na tworzenie bardziej wydajnych i bezbłędnych kodów co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi.

Pytanie 23

Instrukcja REVOKE SELECT ON nazwa1 FROM nazwa2 w SQL pozwala na

A. przyznawanie uprawnień za pomocą ustalonego schematu

B. usuwanie konta użytkownika z bazy danych

C. pozbawianie użytkownika uprawnień

D. przyznawanie praw dostępu do tabeli

Polecenie REVOKE SELECT ON nazwa1 FROM nazwa2 w SQL służy do cofnięcia uprawnień, które wcześniej przyznaliśmy jakiejś osobie albo roli. W kontekście baz danych, uprawnienia SELECT to po prostu możliwość oglądania danych w tabeli (nazwa1). To dosyć ważna sprawa, jeśli mówimy o bezpieczeństwie bazy. Dzięki temu możesz kontrolować, kto ma dostęp do jakich danych, co jest szczególnie istotne w przypadku różnych regulacji prawnych, jak RODO. Przykładowo, jeśli użytkownik (nazwa2) miał dostęp do tej tabeli, a później uznaje się, że nie powinien go mieć, to używasz REVOKE, żeby to cofnąć. To normalne podejście w administrowaniu bazami danych, bo bezpieczeństwo danych to bardzo ważny aspekt. Warto również czasami przeglądać, kto ma jakie uprawnienia, żeby zminimalizować ryzyko, że ktoś niepowołany dostanie się do wrażliwych informacji.

Pytanie 24

Grafika powinna być zapisana w formacie GIF, jeśli

A. jest to obraz w technologii stereoskopowej

B. istnieje potrzeba zapisu obrazu w formie bez kompresji

C. konieczne jest zapisanie obrazu lub animacji

D. jest to grafika wektorowa

Format GIF (Graphics Interchange Format) jest powszechnie wykorzystywany do przechowywania obrazów oraz animacji. Dzięki obsłudze przezroczystości oraz możliwości tworzenia prostych animacji, GIF stał się standardem w przypadku grafiki na stronach internetowych. Jego ograniczenie do 256 kolorów sprawia, że idealnie nadaje się do prostych grafik, takich jak logo czy ikony, gdzie nie jest wymagana pełna gama kolorów, co ma miejsce w formatach takich jak JPEG czy PNG. W przypadku animacji, GIF umożliwia zapis wielu klatek w jednym pliku, co pozwala na odtwarzanie sekwencji obrazu bez potrzeby korzystania z dodatkowego oprogramowania. Praktyczne zastosowanie GIF-a można zaobserwować w mediach społecznościowych, gdzie animowane obrazki są często wykorzystywane do wyrażania emocji, a także na stronach internetowych do przedstawiania logo w ruchu. Używanie formatu GIF w kontekście animacji jest zgodne z dobrą praktyką w branży, ponieważ pozwala na efektywne zarządzanie zasobami wizualnymi oraz zwiększa atrakcyjność treści wizualnych.

Pytanie 25

CMYK to kombinacja czterech podstawowych kolorów stosowanych w druku:

A. turkusowego, błękitnego, białego, różowego

B. czerwonego, purpurowego, żółtego, szarego

C. turkusowego, purpurowego, żółtego, czarnego

D. turkusowego, purpurowego, białego, czarnego

Odpowiedź zawierająca kolory turkusowy, purpurowy, żółty i czarny jest poprawna, ponieważ CMYK to standardowy model kolorów stosowany w druku. Składa się on z czterech podstawowych kolorów: cyjan (turkusowy), magenta (purpurowy), żółty i czarny (key). Model ten jest powszechnie wykorzystywany w przemyśle poligraficznym, ponieważ pozwala na uzyskanie szerokiej gamy kolorów poprzez mieszanie tych czterech odcieni. Przykładem zastosowania CMYK jest druk ulotek, plakatów czy książek, gdzie precyzyjne odwzorowanie kolorów jest kluczowe dla jakości i estetyki produktu. W praktyce, mieszanie kolorów w tym modelu odbywa się przez stosowanie różnych proporcji farb, co pozwala na uzyskanie pożądanych odcieni. Warto również zauważyć, że standard CMYK jest podstawą wielu systemów druku cyfrowego oraz offsetowego, co czyni go fundamentalnym narzędziem w pracy projektantów graficznych oraz drukarzy, którzy muszą zrozumieć jego zasady, aby efektywnie realizować projekty graficzne.

Pytanie 26

Testy związane ze skalowalnością aplikacji mają na celu zweryfikowanie, czy program

A. posiada odpowiednie funkcje

B. jest chroniony przed nieautoryzowanymi działaniami, np. dzieleniem przez zero

C. jest właściwie opisany w dokumentacji

D. jest w stanie funkcjonować przy zaplanowanym i większym obciążeniu

Odpowiedź mówiąca o tym, że aplikacja potrafi działać przy zakładanym i większym obciążeniu, jest kluczowa, gdyż skalowalność oprogramowania odnosi się do zdolności systemu do efektywnego działania w warunkach wzrastającego zapotrzebowania na zasoby. Oznacza to, że aplikacja powinna być w stanie obsługiwać rosnącą liczbę użytkowników, transakcji lub innych operacji bez degradacji wydajności. Przykładem może być system e-commerce, który w okresie wyprzedaży musi obsługiwać znacznie więcej użytkowników niż w normalnych okolicznościach. Aby zapewnić skalowalność, programiści mogą wykorzystywać różne architektury, takie jak mikroserwisy, które pozwalają na niezależne skalowanie poszczególnych komponentów aplikacji. Dobre praktyki obejmują również wykorzystanie chmurowych rozwiązań, takich jak AWS czy Azure, które oferują elastyczność i automatyczne skalowanie w odpowiedzi na wzrost obciążenia. Warto także wdrażać mechanizmy monitorowania i optymalizacji wydajności, aby na bieżąco dostosowywać zasoby do potrzeb użytkowników.

Pytanie 27

Jakie polecenie pozwala na dodanie kolumny zadaniekompletne do tabeli zadania?

A. CREATEINDEX zadania ADD COLUMN zadaniekompletne int

B. INSERT INTO zadania VALUES zadaniakompletne

C. ALTER TABLE zadania ADD COLUMN zadaniekompletne int

D. ADD COLUMN zadaniekompletne WITH zadania

Jeśli chodzi o odpowiedzi, które nie są poprawne, to oparte są na trochę mylnych założeniach co do manipulacji tabelami w SQL. Na przykład, 'CREATE INDEX zadania ADD COLUMN zadaniekompletne int' to pomyłka, bo CREATE INDEX służy do robienia indeksów, a nie do zmiany struktury tabeli. Indeksy są super do przyspieszania zapytań, ale nie dodają nowych kolumn. Kolejna odpowiedź, czyli 'INSERT INTO zadania VALUES zadaniakompletne' też mija się z celem, bo INSERT INTO dodaje nowe wiersze, a nie zmienia tabeli. Żeby dodać kolumnę, trzeba użyć ALTER TABLE. No i 'ADD COLUMN zadaniekompletne WITH zadania' to też nie jest poprawna składnia i może prowadzić do błędów. Takie odpowiedzi mogą pokazywać, że może nie do końca rozumiesz podstawowe polecenia SQL i jak je stosować. Wielkim błędem jest mylenie operacji związanych z danymi (DML) z tymi, które definiują strukturę danych (DDL). Zrozumienie tej różnicy jest kluczowe, żeby dobrze posługiwać się bazami danych i unikać późniejszych problemów.

Pytanie 28

W JavaScript poprawnie zdefiniowana zmienna to

A. imię2

B. imie2

C. imię%

D. #imie

Odpowiedź 'imie2' jest prawidłowa, ponieważ spełnia wszystkie zasady dotyczące nazewnictwa zmiennych w języku JavaScript. Zgodnie z tymi zasadami, nazwy zmiennych mogą zaczynać się od litery (a-z, A-Z), znaku podkreślenia (_) lub znaku dolara ($). Następnie, dozwolone są litery, cyfry (0-9), znaki podkreślenia oraz znaki dolara. Nazwa 'imie2' jest zgodna z tymi zasadami, ponieważ zaczyna się od litery, a następnie zawiera cyfrę, co jest akceptowalne. Przykładowo, dobra praktyka w programowaniu polega na nadawaniu zmiennym nazw związanych z ich przeznaczeniem, na przykład 'userAge' dla wieku użytkownika. Warto pamiętać, że unikanie użycia polskich znaków oraz specjalnych symboli w nazwach zmiennych, takich jak znaki procentu czy hashtagi, zwiększa czytelność i przenośność kodu, szczególnie w międzynarodowych projektach. Dobra praktyka sugeruje również używanie camelCase, co ułatwia identyfikację zmiennych w większych projektach.

Pytanie 29

O czym informuje przeglądarkę internetową zapis <!DOCTYPE html>?

A. W dokumencie wszystkie tagi są zapisane wielkimi literami.

B. Dokument jest zapisany w wersji HTML 4.

C. W dokumencie każda etykieta musi być zamknięta, nawet te samozamykające.

D. Dokument został zapisany w języku HTML 5.

Zapisywanie <!DOCTYPE html> na początku dokumentu informuje przeglądarkę, że dokument jest napisany w HTML5, co ma istotne znaczenie dla jego poprawnej interpretacji. HTML5 wprowadza wiele nowych elementów i atrybutów, które są kluczowe dla nowoczesnych aplikacji webowych, takich jak <header>, <footer>, <article> czy <section>, a także wspiera multimedia poprzez <audio> i <video>. Dzięki deklaracji <!DOCTYPE html> przeglądarki mogą stosować najnowsze standardy, co zapewnia lepszą zgodność i wsparcie dla responsywności, co jest niezbędne w erze urządzeń mobilnych. Ponadto, HTML5 wprowadza zasady dotyczące semantyki, co może poprawić SEO (optymalizację pod kątem wyszukiwarek) i dostępność treści dla osób z niepełnosprawnościami. W praktyce oznacza to, że tworząc nową stronę internetową, warto zawsze używać tej deklaracji, aby zapewnić, że przeglądarki renderują zawartość zgodnie z aktualnymi standardami.

Pytanie 30

Której metody JS użyć, aby sprawdzić, czy napis ZAWIERA inny napis?

valueOf()

includes()

substr()

repeat()

Pozostałe metody robią co innego. valueOf() zwraca wartość prymitywną obiektu, substr() wycina fragment, a repeat() powiela napis. Sprawdzenie, czy tekst zawiera inny, daje includes().

Pytanie 31

Fragment skryptu w języku JavaScript umieszczony w ramce

t = "Ala ma kota.";
 s = t.length;

A. wyświetli długość tekstu z zmiennej t

B. przypisze zmiennej s długość tekstu z zmiennej t

C. przypisze zmiennej s część tekstu z zmiennej t, o długości określonej przez zmienną length

D. przypisze zmiennej s zmienną t

Błędne przypuszczenie że kod wyświetli długość napisu ze zmiennej t wynika z niezrozumienia różnicy między przypisaniem a wyświetleniem wartości. W podanym przykładzie zmienna s przechowuje długość napisu ale kod nie zawiera żadnej instrukcji wyświetlenia tej wartości. W JavaScript do wyświetlenia w konsoli wymagane jest użycie funkcji console.log co nie zostało tu zawarte. Następnie błędna odpowiedź dotycząca przypisania fragmentu napisu wskazuje na niezrozumienie zastosowania właściwości length która zwraca całkowitą długość łańcucha a nie jego część. Aby uzyskać fragment łańcucha należałoby użyć metody substring lub slice które tej funkcji tutaj nie ma. Ostatnia błędna odpowiedź sugerująca że zmienna s przechowuje cały napis z t wykazuje brak zrozumienia samego przypisania w kontekście obiektów stringowych w JavaScript. Gdyby celem było przypisanie całego łańcucha należałoby użyć samego t bez length. Zrozumienie różnic w działaniach właściwości i metod w JavaScript jest kluczowe w skutecznym programowaniu i unikania błędów logicznych które mogą prowadzić do nieoczekiwanych rezultatów w działaniu aplikacji.

Pytanie 32

Jakie wartości zostaną wyświetlone kolejno w wyniku wykonania podanego skryptu?

<script language = "JavaScript">
 var x = 1;
 var y;
 ++y;
 document.write(++x);
 document.write(" ");
 document.write(x--);
 document.write(" ");
 document.write(x);
 </script>

A. 2 2 1

B. 1 2 1

C. 1 2 2

D. 2 1 1

Poprawna odpowiedź to 2 2 1 ponieważ skrypt modyfikuje wartość zmiennej x krok po kroku. Pierwsza instrukcja ++x zwiększa wartość x z 1 do 2 i wypisuje ją na ekranie. Jest to przykład preinkrementacji gdzie wartość zmiennej jest zwiększana przed jej użyciem w wyrażeniu. Drugie wywołanie x-- to postdekrementacja która najpierw zwraca bieżącą wartość zmiennej x czyli 2 a dopiero potem ją zmniejsza. Dlatego w wyniku druga wartość to również 2. Wreszcie ostatnia instrukcja wypisuje aktualną wartość x po dekrementacji która wynosi teraz 1. Tego typu operacje na zmiennych są kluczowe w programowaniu gdyż pozwalają na efektywną kontrolę nad przepływem danych i logiką sterującą w aplikacjach. Zrozumienie różnicy między pre- i post- inkrementacją jest istotne w kontekście optymalizacji kodu i zapobiegania potencjalnym błędom logicznym.

Pytanie 33

Co opisuje polecenie

CREATE TABLE dane (kolumna INTEGER(3));

A. tabelę z jedną kolumną zawierającą 3-elementowe tablice

B. tabelę dane z JEDNĄ kolumną liczb całkowitych

C. tabelę z kolumnami kolumna1, kolumna2, kolumna3

D. tabelę z TRZEMA kolumnami liczb całkowitych

INTEGER przechowuje pojedynczą liczbę, a nie „3-elementowe tablice”. W definicji jest tylko jedna kolumna (kolumna) - nie ma „kolumna1, kolumna2, kolumna3”. (3) to parametr wyświetlania, a nie liczba KOLUMN. Powstaje tabela z jedną kolumną typu całkowitego.

Pytanie 34

Jednostka ppi (pixels per inch) odnosi się do rozdzielczości?

A. jest wskaźnikiem definiującym rozdzielczość cyfrowych urządzeń dokonujących pomiarów

B. określa rozdzielczości obrazów wytwarzanych przez drukarki oraz plotery

C. określa rozdzielczość obrazów rastrowych

D. jest miarą rozdzielczości skanerów, definiującą częstotliwość próbkowania obrazu

Zrozumienie pojęcia PPI (pixels per inch) jest kluczowe dla efektywnego zarządzania grafiką cyfrową, a podawanie PPI jako parametru odniesienia do rozdzielczości innych urządzeń, takich jak skanery lub drukarki, jest mylne. PPI odnosi się ściśle do rozdzielczości obrazów rastrowych, które są tworzone z pikseli. Pojęcia, takie jak rozdzielczość skanerów, odnoszą się do innej jednostki miary, zazwyczaj określanej w DPI (dots per inch), która określa liczbę kropli tuszu lub punktów, jakie maszyna może nałożyć na cal. To prowadzi do nieporozumień w interpretacji, ponieważ DPI i PPI, mimo że są używane w kontekście jakości obrazu, służą różnym celom. W przypadku rozdzielczości generowanej przez drukarki i plotery, ich wydajność nie jest bezpośrednio związana z PPI, lecz raczej z DPI, co ma kluczowe znaczenie w kontekście technik druku oraz jakości uzyskiwanych wydruków. W praktyce, błędne zrozumienie tych jednostek może prowadzić do zaprojektowania grafiki, która nie spełnia oczekiwań jakościowych, co jest szczególnie istotne w sytuacjach, gdy precyzja i szczegółowość są kluczowe, takich jak w projektach reklamowych czy publikacjach. Dlatego istotne jest, aby zawsze odnosić się do właściwych jednostek miary w zależności od kontekstu zastosowania, co umożliwia optymalne wykorzystanie zasobów i osiągnięcie zamierzonych rezultatów w projektowaniu graficznym.

Pytanie 35

W HTML-u atrybut shape w znaczniku area, który definiuje kształt obszaru, może przyjąć wartość

A. rect, poly, circle

B. poly, square, circle

C. rect, triangle, circle

D. rect, square, circle

Wybór niewłaściwej odpowiedzi może wynikać z nieporozumień dotyczących atrybutu shape w znaczniku area. Odpowiedzi wskazujące na 'square' lub 'triangle' są błędne, ponieważ te kształty nie są obsługiwane przez standard HTML. W przypadku 'square', mogłoby się wydawać, że jest to po prostu inna forma prostokąta, jednak HTML nie definiuje takiej wartości dla atrybutu shape. Również 'triangle' nie jest uznawany w kontekście standardowych atrybutów; HTML nie pozwala na bezpośrednie definiowanie kształtów trójkątnych w obszarach mapy obrazów. Tego rodzaju zamieszanie może wynikać z niepełnego zrozumienia funkcji atrybutu, który jest jednoznacznie związany z prostokątem, okręgiem oraz wielokątem. Kluczowe jest, aby przyjrzeć się dokumentacji HTML oraz standardom W3C, które jasno określają poprawne wartości dla atrybutu shape. W praktyce, zrozumienie tych różnic jest istotne dla tworzenia efektywnych i dostępnych interfejsów użytkownika, gdzie każdy element jest precyzyjnie zdefiniowany i zrozumiały dla przeglądarek oraz użytkowników. Ponadto, stosowanie niepoprawnych wartości może prowadzić do błędów w renderowaniu strony, co negatywnie wpływa na doświadczenia użytkowników i dostępność serwisu.

Pytanie 36

W tabeli zadania znajduje się pole tekstowe status. Jakie zapytanie należy użyć, aby usunąć te zadania, które mają status 'zamknięte'?

A. TRUNCATE TABLE zadania;

B. DELETE FROM zadania WHERE status = 'zamknięte';

C. DELETE FROM zadania;

D. TRUNCATE TABLE zadania WHERE status = 'zamknięte';

W przypadku pierwszej odpowiedzi, zastosowanie kwerendy TRUNCATE TABLE zadania jest niewłaściwe, ponieważ ta komenda usuwa wszystkie rekordy z tabeli bez możliwości określenia warunków. TRUNCATE jest bardziej efektywne w kontekście usuwania wszystkich danych, ale nie spełnia wymogu eliminacji jedynie tych z określonym statusem. Usunięcie wszystkich danych z tabeli mogłoby prowadzić do utraty cennych informacji, które mogą być potrzebne do analizy czy raportowania. W odniesieniu do kolejnej opcji, DELETE FROM zadania nie zawiera żadnego warunku, co również skutkuje usunięciem wszystkich wierszy. Brak warunku WHERE w tym kontekście wprowadza ryzyko nieodwracalnej utraty danych. Zastosowanie TRUNCATE TABLE zadania WHERE status = 'zamknięte' jest błędne, ponieważ TRUNCATE nie akceptuje klauzuli WHERE. Warto zwrócić uwagę, że TRUNCATE jest szybsze niż DELETE, ale użycie go bez warunków na pewno będzie prowadziło do nieefektywnego zarządzania danymi. Typowym błędem myślowym jest przekonanie, że TRUNCATE można stosować w taki sam sposób jak DELETE, co prowadzi do dużych konsekwencji w pracy z bazami danych. Ważne jest, aby przed wykonaniem operacji usuwania dokładnie rozważyć, które dane są istotne i uniknąć operacji, które mogą być nieodwracalne.

Pytanie 37

Którego ograniczenia (constraint) użyć do zdefiniowania klucza OBCEGO?

FOREIGN KEY(id)

UNIQUE KEY(id)

AUTO_INCREMENT(id)

PRIMARY KEY(id)

Klucz obcy definiuje ograniczenie FOREIGN KEY, np. FOREIGN KEY(id) - wiąże kolumnę z kluczem głównym innej tabeli, pilnując spójności powiązań. Dlatego klucz obcy tworzy FOREIGN KEY(id).

Pytanie 38

W bazie Access tworzona kontrolka ma odwoływać się do kontrolki z INNEGO formularza. Czy jest to możliwe?

A. niemożliwe

B. możliwe tylko dla danych liczbowych

C. niemożliwe poza trybem projektowania

D. możliwe przez podanie ścieżki w właściwości „Źródło kontrolki”

Takie odwołanie jest możliwe, więc odpowiedzi „niemożliwe” są błędne. Nie ogranicza się też tylko do danych liczbowych ani do trybu projektowania. Wystarczy wskazać ścieżkę w właściwości „Źródło kontrolki”.

Pytanie 39

Ikona przedstawiająca funkcję w edytorze grafiki rastrowej, znana jako „kubełek”, pozwala na

A. zmianę bieżących kolorów

B. wypełnienie obszaru, który został zaznaczony kolorem

C. wybór obszaru o identycznym kolorze

D. pobranie wybranej barwy i ustawienie jej jako aktywnej

Narzędzie 'kubełek', często spotykane w edytorach grafiki rastrowej takich jak Adobe Photoshop czy GIMP, służy do wypełniania zaznaczonego obszaru kolorem. Jest to szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy chcemy szybko zapełnić jednolitym kolorem duże powierzchnie, takie jak tła lub obiekty. Działa na zasadzie zalewania najbliższych pikseli wybranym kolorem, uwzględniając podobieństwo kolorów, co można regulować za pomocą opcji tolerancji. W praktyce, narzędzie to usprawnia proces tworzenia grafik, ponieważ eliminuje potrzebę ręcznego kolorowania każdego piksela. Dodatkowo 'kubełek' może być stosowany w połączeniu z różnymi trybami mieszania, co pozwala na uzyskanie bardziej zaawansowanych efektów wizualnych. Praca z 'kubełkiem' wymaga zrozumienia koncepcji warstw, ponieważ wypełnianie na konkretnej warstwie ma wpływ na finalny wygląd projektu. Wiedza o tym, jak skutecznie używać narzędzia 'kubełek', jest niezbędna dla każdego grafika cyfrowego, który chce pracować efektywnie i profesjonalnie, realizując projekty zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi.

Pytanie 40

W której notacji diagramów ER został zapisany model związków encji przedstawiony na ilustracji?

A. Bachmana.

B. Min-Max.

C. Martina.

D. Chena.

Na diagramie przedstawiono model w notacji Martina, a nie w żadnej z pozostałych wymienionych. Warto zrozumieć, czym ta notacja różni się od innych, bo w praktyce projektowania baz danych bardzo łatwo je ze sobą pomylić. Notacja Chena to bardziej „akademickie” podejście do ERD. Encje są zwykle rysowane jako prostokąty, ale atrybuty pojawiają się w osobnych elipsach, połączonych liniami z encją. Klucz główny bywa podkreślony, a związki są reprezentowane przez romby z nazwą relacji. Na naszym diagramie nic takiego nie ma – atrybuty są w środku prostokąta, w formie listy, a nie jako osobne kształty, więc to już mocny sygnał, że to nie jest Chen. Z kolei notacja Bachmana historycznie kojarzy się z modelami sieciowymi i specyficznym sposobem prezentowania struktur danych, często z łamanymi liniami i strzałkami, raczej nie przypomina tabel z nagłówkiem i listą pól. W typowych podręcznikach do systemów baz danych Bachman jest pokazywany jako dość stary styl, dziś mało używany przy klasycznym relacyjnym ERD, więc mało prawdopodobne, by tak wyglądał nowoczesny diagram klient–zakup–towar. Odpowiedź Min-Max jest też myląca, bo Min-Max nie jest nazwiskiem autora notacji, tylko sposobem zapisu krotności relacji, np. (0,1), (1,n). Można taki zapis wykorzystać zarówno z notacją Chena, jak i z innymi, ale sam diagram z obrazka nie używa jawnego oznaczenia min/max przy relacjach – widzimy crow’s foot, czyli styl typowy dla Martina. Typowy błąd w tego typu pytaniach polega na tym, że ktoś kojarzy jeden detal, np. gdzieś widział oznaczenia min-max, i automatycznie zakłada, że każda notacja z relacjami i krotnościami to „Min-Max”. Tutaj jednak kluczowe są kształty encji i sposób zapisu atrybutów: prostokąt z nagłówkiem i lista pól jak w tabeli, bez elips i rombów, bez dodatkowych znaczników kluczy – to bardzo klasyczny, praktyczny styl używany przy projektowaniu relacyjnych baz danych, właśnie w notacji Martina. Dobrze jest więc patrzeć na diagram całościowo, a nie tylko na pojedynczy symbol, bo wtedy łatwiej uniknąć takich pomyłek.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej