Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 29 kwietnia 2026 20:17
  • Data zakończenia: 29 kwietnia 2026 20:19

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Jakie jest zadanie funkcji przedstawionej w języku JavaScript?

 function fun1(a, b) {
    if (a % 2 != 0) a++;
    for (n = a; n <= b; n+=2)
        document.write(n);
}
A. zwrócenie wartości liczb parzystych od a do b
B. sprawdzenie, czy liczba a jest nieparzysta; w przypadku potwierdzenia, wypisanie jej
C. wypisanie liczb parzystych z zakresu od a do b
D. wypisanie wszystkich liczb z zakresu od a do b
Odpowiedzi takie jak "wypisanie wszystkich liczb z przedziału od a do b" oraz "zwrócenie wartości parzystych liczb od a do b" ilustrują powszechne nieporozumienia dotyczące działania funkcji oraz jej logiki. Funkcja nie wypisuje wszystkich liczb z przedziału, ponieważ jej konstrukcja ogranicza wyniki do liczb parzystych. Odpowiedź ta nie uwzględnia kluczowego kroku w funkcji, polegającego na modyfikacji zmiennej a, co oznacza, że w przypadku nieparzystego a, pierwsza wypisana liczba będzie parzysta. Natomiast odpowiedź sugerująca, że funkcja zwraca wartości parzyste, jest również myląca, ponieważ funkcja nie zwraca wartości (nie używa return), a jedynie wypisuje je na stronie za pomocą document.write(). To może prowadzić do nieporozumień, zwłaszcza w kontekście oczekiwań dotyczących struktury danych. Typowym błędem myślowym jest zakładanie, że pętle for mogą generować wszystkie liczby w danym zakresie, gdy w rzeczywistości sposób ich inkrementacji (w tym przypadku o 2) determinuje, które wartości są ostatecznie wyświetlane. Przykładem na to jest sytuacja, gdy użytkownik nie dostrzega, że pętla zmienia krok zwiększenia i przez to nie uzyskuje pełnej sekwencji liczb. Warto zwrócić uwagę na konwencje programistyczne, takie jak zasady dotyczące wypisywania danych i używania zwrotów, co jest kluczowe dla tworzenia przejrzystego i efektywnego kodu.

Pytanie 2

Poniżej zamieszczony fragment skryptu w JavaScript zwróci

Ilustracja do pytania
A. owodzeni
B. wo
C. wodzenia
D. ze
Patrząc na ten skrypt JavaScript, który działa na łańcuchach i wypisuje różne fragmenty tekstu, można się natknąć na pewne nieporozumienia związane z metodą substring. Z doświadczenia, wiem, że początkujący programiści czasem mylą się w odczytywaniu indeksów w tej metodzie. W skrócie, substring wyciąga dwa argumenty: początkowy i końcowy, ale działa tak, że bierze znaki od początkowego do przed końcowym. Więc gdy mamy substring(3,9) na 'Powodzenia na egzaminie', to zwraca 'odzeni'. Potem, jak wywołasz z.substring(2,4) na 'odzeni', to dostajesz 'ze'. Często błędnie myśli się, że substring bierze znaki do końca, co prowadzi do pomyłek. I jest jeszcze różnica między substring a substr, co też jest dość mylące. W kontekście tego egzaminu, ważne jest, aby rozumieć te drobne szczegóły i używać metod w odpowiednich sytuacjach. Z mojego doświadczenia, to klucz do efektywnej pracy z tekstem w skryptach webowych.

Pytanie 3

Skrypt napisany w języku JavaScript wylicza cenę promocyjną dla swetrów w kolorach: zielonym i niebieskim (zmienna kolor) przy zakupach powyżej 200 zł (zmienna zakupy). Warunek do obliczeń powinien być sformułowany za pomocą wyrażenia logicznego?

A. zakupy > 200 || kolor == 'zielony' || kolor == 'niebieski'
B. zakupy > 200 && kolor == 'zielony' && kolor == 'niebieski'
C. zakupy > 200 || (kolor == 'zielony' && kolor == 'niebieski')
D. zakupy > 200 && (kolor == 'zielony' || kolor == 'niebieski')

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to "zakupy > 200 && (kolor == 'zielony' || kolor == 'niebieski')". Wyrażenie to jest zgodne z logiką obliczeń cen promocyjnych. Użycie operatora koniunkcji (&&) wskazuje, że oba warunki muszą być spełnione, aby cena promocyjna mogła być zastosowana. Po pierwsze, wartość zakupów musi przekraczać 200 zł, co jest kluczowym warunkiem, aby móc skorzystać z promocji. Po drugie, kolor swetra musi być jednym z dozwolonych, czyli zielonym lub niebieskim, co zostało zrealizowane za pomocą operatora alternatywy (||). Używając nawiasów, wyraźnie wskazujemy, że sprawdzenie koloru jest niezależne od warunku dotyczącego wartości zakupów. Taka konstrukcja jest zgodna z dobrą praktyką programistyczną, zapewniając czytelność i ułatwiając późniejszą modyfikację kodu. W kontekście praktycznym, można zastosować tę logikę w aplikacjach e-commerce, gdzie dynamiczne obliczenia cen promocyjnych w zależności od różnych kryteriów są powszechne. Przykładowo, przy dodawaniu nowych kolorów lub zmieniając próg zakupów, wystarczy jedynie edytować odpowiednie warunki, co czyni kod bardziej elastycznym i łatwym do zarządzania.

Pytanie 4

W języku JavaScript zapisano funkcję. Co ona ma za zadanie.

function fun1(f) {
    if (f < 0) f = f * (-1);
    return f
}
A. zwrócić wartość bezwzględną z f
B. zwrócić wartość odwrotną do f
C. wypisać wartość odwrotną do f
D. wypisać wartość bezwzględną z f

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest poprawna. Funkcja, o której mówi pytanie, zwraca wartość bezwzględną z argumentu f. W języku programowania JavaScript wartość bezwzględną możemy obliczyć w różny sposób. W tym przypadku, dla f mniejszego od zera funkcja mnoży f przez -1, co jest równoznaczne z obliczeniem wartości bezwzględnej dla liczby ujemnej. Dla liczby nieujemnej, funkcja zwraca jej wartość bez zmian. To jest zgodne z definicją wartości bezwzględnej, która mówi, że jest to odległość liczby od zera na osi liczb rzeczywistych, bez względu na kierunek. W praktyce, wartość bezwzględna często jest używana w algorytmach, w których interesuje nas tylko 'rozmiar' wartości, a nie jej kierunek, np. w algorytmach statystycznych, graficznych czy fizycznych.

Pytanie 5

Rodzaj zmiennej w języku JavaScript

A. nie istnieje.
B. jest tylko jeden rodzaj.
C. ma miejsce poprzez przypisanie wartości.
D. musi być zadeklarowany na początku skryptu.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku JavaScript typ zmiennej jest dynamicznie określany na podstawie wartości przypisanej do tej zmiennej. Oznacza to, że nie ma potrzeby deklarowania typu zmiennej przed jej użyciem. Na przykład, możemy stworzyć zmienną 'x' i przypisać jej wartość liczbową: 'let x = 10;'. W późniejszym czasie możemy przypisać do niej wartość tekstową: 'x = 'Hello!';' bez jakichkolwiek błędów. To zjawisko wpisuje się w koncepcję typowania dynamicznego, która jest cechą języków takich jak JavaScript. Dzięki temu programiści mogą pisać bardziej elastyczny kod, co jest szczególnie przydatne w projektach, gdzie wymagania mogą się szybko zmieniać. Praktyczne zastosowanie tego podejścia w JavaScript pozwala na tworzenie funkcji, które mogą przyjmować różne typy danych, co zwiększa ich uniwersalność i użyteczność. Warto również zauważyć, że dobrym zwyczajem jest stosowanie odpowiednich konwencji nazw zmiennych oraz ich dokumentowanie, aby zwiększyć czytelność kodu w projektach zespołowych.

Pytanie 6

Która z poniższych opcji najlepiej opisuje przedstawioną definicję w JavaScript?

var imiona = ["Anna", "Jakub", "Iwona", "Krzysztof"];
A. tablicy
B. obiektu
C. klasy
D. zbioru

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Definicja przedstawiona na obrazku odpowiada tablicy w języku JavaScript. Tablice w JavaScript są typem obiektu, który pozwala na przechowywanie wielu wartości w jednej zmiennej. W tym przypadku zmienna imiona zawiera listę stringów reprezentujących imiona. Tablice w JavaScript są dynamiczne co oznacza że ich rozmiar można zmieniać podczas działania programu. Dostęp do poszczególnych elementów tablicy uzyskuje się za pomocą indeksów które zaczynają się od zera. Na przykład pierwszy element tej tablicy to imiona[0] czyli Anna. JavaScript oferuje wiele metod do manipulacji tablicami takich jak push do dodawania elementów na końcu tablicy pop do usuwania ostatniego elementu czy map do tworzenia nowej tablicy na podstawie istniejącej poprzez zastosowanie funkcji do każdego elementu. Zrozumienie działania tablic jest kluczowe dla efektywnego programowania w JavaScript ponieważ są one podstawowym narzędziem do przechowywania i zarządzania danymi.

Pytanie 7

W języku JavaScript funkcja document.getElementById() ma na celu

A. zwrócić odnośnik do pierwszego elementu HTML o określonym id
B. pobrać dane z pola formularza i zapisać je do zmiennej id
C. umieścić tekst o treści 'id' na stronie internetowej
D. sprawdzić poprawność formularza z identyfikatorem id

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda document.getElementById() jest jedną z kluczowych funkcji w JavaScript, używaną do interakcji z elementami HTML w dokumentach DOM (Document Object Model). Jej głównym zadaniem jest zwrócenie odniesienia do pierwszego elementu w dokumencie HTML, który posiada określony atrybut id. Atrybut ten powinien być unikalny w obrębie dokumentu, co pozwala na jednoznaczną identyfikację elementu. Przykładowo, jeśli mamy element <div id='myElement'>Witaj świecie</div>, to użycie document.getElementById('myElement') zwróci nam ten konkretny element. Można następnie manipulować tym elementem, zmieniając jego zawartość, styl lub atrybuty, co jest nieocenione w tworzeniu dynamicznych aplikacji webowych. Warto zaznaczyć, że ta metoda jest częścią specyfikacji DOM Level 1 i jest szeroko wspierana przez wszystkie nowoczesne przeglądarki. W kontekście optymalizacji wydajności, uzyskiwanie dostępu do elementów za pomocą ich id jest znacznie szybsze i bardziej efektywne niż stosowanie selektorów CSS. W praktyce, użycie tej metody w kodzie JavaScript jest kluczowe dla wielu operacji DOM, co sprawia, że jest to fundament, na którym opiera się wiele aplikacji webowych.

Pytanie 8

W kodzie JavaScript aby wywołać okno z polem do wprowadzania danych i przyciskami OK i ANULUJ, należy zastosować metodę

A. alert();
B. prompt();
C. message();
D. confirm();

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa metoda to prompt(). W JavaScripcie właśnie prompt() służy do wyświetlenia okna dialogowego z polem tekstowym, w które użytkownik może coś wpisać, oraz z przyciskami OK i Anuluj. Funkcja zwraca napis (string) wpisany przez użytkownika albo null, jeśli użytkownik kliknie Anuluj lub zamknie okno. Typowe użycie wygląda tak: const imie = prompt("Podaj swoje imię:"); if (imie !== null) { console.log("Witaj, " + imie); } Z mojego doświadczenia prompt() jest fajne do szybkich testów, prostych przykładów na lekcji, czy małych zadań domowych, bo nie trzeba tworzyć formularza w HTML. Jednak w profesjonalnych aplikacjach webowych raczej się go unika, bo to okno blokuje działanie całej strony (tzw. modalne, synchroniczne okno dialogowe) i wygląda różnie w zależności od przeglądarki. Zgodnie z dobrymi praktykami UI/UX lepiej budować własne okna dialogowe w HTML/CSS/JS, które są spójne z wyglądem strony. Warto też wiedzieć, że prompt() zawsze zwraca tekst, więc jeśli potrzebujesz liczby, trzeba ją przekonwertować, np. Number(prompt("Podaj wiek:")) albo parseInt(). No i trzeba pamiętać o obsłudze sytuacji, gdy użytkownik kliknie Anuluj – wtedy dostajesz null i dobrze jest to sprawdzić, zanim zaczniesz coś liczyć. Podsumowując: jeśli w pytaniu jest mowa o oknie z polem do wprowadzania danych oraz przyciskami OK i ANULUJ – klasyczne okienko przeglądarki – to w JavaScripcie odpowiada za to właśnie metoda prompt().

Pytanie 9

Kod JavaScript aktywowany przez kliknięcie przycisku ma na celu ``` ```

A. pokazać obraz2.gif obok obraz1.gif
B. zmienić styl obrazu o id i1
C. ukryć obraz2.gif
D. zamienić obraz1.gif na obraz2.gif

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod JavaScript w przedstawionym przykładzie został zaprogramowany w celu zamiany źródła obrazu na nowe po naciśnięciu przycisku. Gdy użytkownik kliknie na przycisk, wywołuje on funkcję, która zmienia atrybut 'src' elementu <img> z 'obraz1.gif' na 'obraz2.gif'. Jest to typowy sposób manipulacji elementami DOM w JavaScript, co jest fundamentalnym elementem programowania interakcji na stronach internetowych. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie programowania front-end, ponieważ pozwala na dynamiczne zmiany na stronie bez konieczności przeładowania całej strony. Przykładem praktycznego zastosowania może być użycie tego typu kodu w aplikacjach webowych, gdzie użytkownik może interaktywnie zmieniać widok, na przykład w galeriach zdjęć, grach przeglądarkowych czy aplikacjach do nauki. Zrozumienie tej techniki jest kluczowe dla każdego programisty front-end, ponieważ efektywne wykorzystanie JavaScript do manipulacji DOM jest jednym z podstawowych narzędzi w budowie nowoczesnych aplikacji webowych.

Pytanie 10

Aby poprawnie skomentować linię kodu w języku JavaScript, należy po znakach // wprowadzić komentarz x = Math.max(a,b,c); //

A. w zmiennej x minimalna wartość ze zmiennych a, b, c
B. nieprawidłowe dane
C. w zmiennej x maksymalna wartość ze zmiennych a, b, c
D. wybór wartości maksymalnej spośród zmiennych a, b oraz c

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W analizowanej linii kodu JavaScript, wykorzystujemy funkcję Math.max, która służy do określenia maksymalnej wartości spośród podanych argumentów. W tym przypadku, wartości te są reprezentowane przez zmienne a, b oraz c. Zastosowanie funkcji Math.max jest standardem w programowaniu w JavaScript, co pozwala na efektywne przeprowadzenie operacji porównawczych. Użycie operatora przypisania '=' pozwala na zapisanie wyniku operacji do zmiennej x, co z kolei umożliwia dalsze przetwarzanie tej wartości w programie. Przykład użycia tej funkcji wygląda następująco: var x = Math.max(a, b, c);. Warto również zwrócić uwagę na to, że funkcja Math.max zwraca wartości numeryczne, co czyni ją niezastąpioną w przypadkach, gdy potrzebne jest porównanie różnych liczb w celu wyłonienia największej. W kontekście standardów, Math.max jest częścią obiektu Math, który jest wbudowany w JavaScript i podlega ogólnym zasadom ECMAScript. Dlatego znajomość i umiejętność stosowania tej funkcji jest kluczowa dla każdego programisty JavaScript.

Pytanie 11

Wskaż warunek w języku JavaScript, który ma na celu sprawdzenie, czy przynajmniej jeden z poniższych przypadków jest spełniony: 1) dowolna naturalna liczba a jest liczbą trzycyfrową 2) dowolna liczba całkowita b jest liczbą ujemną

A. ((a>99)||(a<1000))&&(b<0)
B. ((a>99)&&(a<1000))&&(b<0)
C. ((a>99)&&(a<1000))||(b<0)
D. ((a>99)||(a<1000))||(b<0)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Warunek zapisany jako ((a>99)&&(a<1000))||(b<0) jest poprawny, ponieważ sprawdza dwa różne przypadki. Pierwsza część warunku, (a>99)&&(a<1000), zwraca prawdę, gdy a jest liczbą naturalną w zakresie od 100 do 999, co oznacza, że jest to liczba trzycyfrowa. Z kolei druga część, b<0, jest spełniona, gdy b jest liczbą całkowitą mniejszą od zera, co oznacza, że jest to liczba ujemna. Zastosowanie operatora logicznego '||' (OR) pozwala na spełnienie warunku, gdy przynajmniej jeden z dwóch przypadków jest prawdziwy. Użycie operatora '&&' (AND) w pierwszej części jest kluczowe, ponieważ musi być spełniony zarówno warunek większy niż 99, jak i mniejszy niż 1000, co pozwala na precyzyjne określenie, czy a jest liczbą trzycyfrową. Przykładowo, gdy a = 150, a b = -5, cały warunek zwróci prawdę z powodu drugiej części warunku. Na przeciwnym biegunie, jeśli a = 50, a b = 5, warunek zwróci fałsz, ponieważ ani a nie jest trzycyfrowe, ani b nie jest ujemne. Tego rodzaju warunki są powszechnie stosowane w programowaniu, aby weryfikować różne stany i wartości zmiennych w aplikacjach webowych i systemach informatycznych.

Pytanie 12

Jakie skutki wywoła poniższy fragment kodu w języku JavaScript? ```n = "Napis1"; s = n.length;```

A. Przypisze zmiennej s część napisu ze zmiennej n o długości określonej przez zmienną length
B. Przypisze wartość zmiennej n do zmiennej s
C. Wyświetli liczbę znaków napisu z zmiennej n
D. Przypisze zmiennej s wartość odpowiadającą długości tekstu w zmiennej n

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Fragment skryptu w języku JavaScript, w którym zmienna n jest przypisana do napisu "Napis1", a następnie zmienna s jest przypisana do długości tego napisu, korzysta z właściwości length. Odpowiedź 3 jest poprawna, ponieważ właściwość length dla obiektów typu string zwraca liczbę znaków w danym napisie. W tym przypadku "Napis1" ma 6 znaków, więc zmienna s przyjmie wartość 6. Tego typu operacje są powszechnie stosowane w programowaniu do manipulacji i analizy danych tekstowych, co jest istotnym aspektem tworzenia aplikacji webowych. W praktyce, programiści często muszą sprawdzać długość napisów, aby weryfikować dane wejściowe, przygotowywać napisy do dalszego przetwarzania lub dostosowywać interfejs użytkownika. Dobrym przykładem zastosowania length jest walidacja formularzy, gdzie długość wprowadzonego tekstu musi spełniać określone kryteria, np. minimalną lub maksymalną liczbę znaków. Warto zaznaczyć, że zgodnie ze standardami ECMAScript, wszystkie napisy w JavaScript mają tę właściwość, co czyni ją niezwykle użyteczną w codziennej pracy programisty.

Pytanie 13

Dane z pola input o typie number zostały zapisane do zmiennej a, a następnie przetworzone w kodzie JavaScript w sposób następujący: ```var x = parseFloata);``` Jakiego typu będzie zmienna x?

A. NaN
B. napisowego
C. liczbowego, całkowitego
D. zmiennoprzecinkowego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Widzisz, zmienna x dostaje wartość z funkcji parseFloat, która zmienia coś z pola input typu number na liczbę zmiennoprzecinkową. To jest dość standardowa funkcja w JavaScript, często używana do zamiany tekstu (czyli stringów) na liczby zmiennoprzecinkowe. Na przykład, jak w polu input masz '123.45', to po napisaniu var x = parseFloat(a);, x stanie się liczbą 123.45. Tylko pamiętaj, że jak przekazany tekst nie może być zmieniony na liczbę, to dostaniesz NaN (czyli Not-a-Number). Ta funkcja jest zgodna z ECMAScript i jest naprawdę przydatna, np. w sytuacjach, gdy trzeba walidować dane, które użytkownicy wprowadzają. Twoja odpowiedź jest na plus, bo korzystając z parseFloat, dostajesz typ zmiennoprzecinkowy, co jest ważne w obliczeniach matematycznych. Zresztą, dokładność w tych wartościach liczbowych jest kluczowa.

Pytanie 14

Fragment kodu JavaScript, który sumuje dwie liczby, przedstawia się następująco. Aby wykonać dodawanie po kliknięciu przycisku o nazwie dodaj, należy umieścić kod w wykropkowanym miejscu.

Podaj pierwszą liczbę: <input type="text" name="liczba1" />
Podaj drugą liczbę: <input type="text" name="liczba2" />
....
<script>
function dodaj()
{
// ta funkcja realizuje dodawanie i podaje jego wynik
}
</script>
A. <button onselect="return dodaj()">dodaj</button>
B. <button onclick="return dodaj()">dodaj</button>
C. <button onclick="return oblicz()">dodaj</button>
D. <button onselect="return dodaj()">oblicz</button>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W JavaScript funkcje mogą być wywoływane w odpowiedzi na zdarzenia użytkownika takie jak kliknięcie przycisku. Atrybut onclick jest powszechnie stosowany do określenia, jaka funkcja powinna zostać wywołana w momencie kliknięcia. W tym przypadku celem jest wywołanie funkcji dodaj() po kliknięciu przycisku. Dlatego odpowiedź <button onclick="return dodaj()">dodaj</button> jest prawidłowa, ponieważ używa właściwego atrybutu onclick do przypisania zdarzenia kliknięcia funkcji dodaj(). To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie obsługi zdarzeń w HTML oraz JavaScript, umożliwiając elastyczne interakcje użytkownika z aplikacją. Ważne jest, by pamiętać o tym, że funkcja przypisana do onclick powinna zwracać wartość false, jeśli chcemy, by domyślne działanie przeglądarki zostało zatrzymane. W tym przypadku funkcja dodaj() powinna realizować operację dodawania liczb wprowadzonych przez użytkownika w formularzu, co jest typowym scenariuszem użycia JavaScript do manipulacji danymi wprowadzanymi przez użytkownika w czasie rzeczywistym. Implementacja tej funkcji powinna zawierać również walidację danych wejściowych oraz kontrolę błędów, co jest standardem w nowoczesnym programowaniu webowym, zapewniającym stabilność i bezpieczeństwo aplikacji.

Pytanie 15

W języku JavaScript, w programowaniu obiektowym, zapis this.zawod w przedstawionym kodzie oznacza

function Uczen(){
  this.imie = "";
  this.nazwisko = "";
  this.technik = 'informatyk';
  this.zawod = function(){
    return this.technik;
  };
}
A. metodę
B. konstruktor
C. właściwość
D. klasę

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W JavaScript programowanie obiektowe działa trochę inaczej niż w innych językach. W tym kodzie, zapis this.zawod wskazuje, że mamy do czynienia z metodą obiektu. Po prostu, metoda to funkcja przypisana do właściwości obiektu, która może korzystać z danych w obiekcie. Używając this, mamy dostęp do innych właściwości. W tym przypadku, funkcja pod this.zawod zwraca wartość this.technik, co ładnie pokazuje, jak metody mogą zmieniać dane obiektu. To jest właśnie cała filozofia programowania obiektowego, gdzie logika jest umieszczona w funkcjach związanych z danymi. To sprawia, że kod jest bardziej modułowy i łatwiejszy do ogarnięcia. W pracy w zespole dobrze jest, jak nazwy metod mówią, co robią, bo to bardzo pomaga innym zrozumieć, co się dzieje w kodzie.

Pytanie 16

Przypisanie w JavaScript, zapisane jako var x=true;, prowadzi do tego, że zmienna x przyjmuje typ

A. liczbowym
B. wyliczeniowym
C. logicznym
D. ciągu znaków

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Deklaracja zmiennej w języku JavaScript, przy użyciu słowa kluczowego 'var', tworzy zmienną x, której typ jest logiczny. Typ logiczny (boolean) w JavaScript ma dwa możliwe wartości: true oraz false. Jest to podstawowy typ danych, który jest szeroko używany w programowaniu do reprezentacji wartości prawda/fałsz, co jest niezbędne przy podejmowaniu decyzji, takich jak warunki w instrukcjach if, pętlach czy operacjach logicznych. Dlatego też, przypisanie wartości true do zmiennej x oznacza, że x jest typu boolean, co można zweryfikować za pomocą operatora typeof. W praktycznych zastosowaniach, typ logiczny jest niezwykle ważny, na przykład w formularzach internetowych, gdzie wartości typu boolean mogą określać, czy dany warunek został spełniony. W odniesieniu do standardów, typ boolean jest zdefiniowany w ECMAScript, co czyni go fundamentalnym elementem w programowaniu w tym języku. Zrozumienie typów danych, a szczególnie typu logicznego, jest kluczowe dla efektywnego programowania i optymalizacji kodu.

Pytanie 17

Wskaż funkcję JavaScript, która umożliwia obliczenie połowy kwadratu liczby podanej jako argument.

A. function wynik(a) { return 2*a/a; }
B. function wynik(a) { return a/2+a/2; }
C. function wynik(a) { return a*a/2; }
D. function wynik(a) { return a*2/2; }

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja 'wynik' w postaci 'function wynik(a) { return a*a/2; }' poprawnie oblicza połowę kwadratu liczby 'a', co można zapisać matematycznie jako (a^2)/2. Takie podejście jest zgodne z definicją funkcji w programowaniu, gdzie argument 'a' jest przekazywany jako parametr, a następnie wykorzystany w obliczeniach. Przykładowo, jeśli przekazalibyśmy liczbę 4, wynik funkcji wyniósłby (4*4)/2 = 8. W praktycznych zastosowaniach, takie obliczenia mogą być przydatne w różnych dziedzinach, jak grafika komputerowa, gdzie oblicza się pola powierzchni, czy inżynieria, gdzie analizuje się różne parametry techniczne. Użycie operatora mnożenia i dzielenia zapewnia, że wyniki są zgodne z oczekiwaniami matematycznymi, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, polegającymi na precyzyjnym oddzieleniu operacji arytmetycznych i dbałości o czytelność kodu.

Pytanie 18

Jak nazywa się metoda, która pozwala na nawiązanie asynchronicznego połączenia klienta z serwerem oraz umożliwia wymianę danych bez konieczności przeładowania całej strony WWW?

A. PHP
B. AJAX
C. VBScript
D. XML

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
AJAX, czyli Asynchronous JavaScript and XML, to technika umożliwiająca asynchroniczną komunikację pomiędzy klientem a serwerem bez potrzeby przeładowania całej strony WWW. Umożliwia to tworzenie bardziej responsywnych i interaktywnych aplikacji internetowych. Przykładem zastosowania AJAX może być formularz kontaktowy, który po wypełnieniu wysyła dane do serwera i otrzymuje odpowiedź bez odświeżania całej strony, co poprawia doświadczenie użytkownika. Technologia ta wykorzystuje XMLHttpRequest lub Fetch API do przesyłania i odbierania danych w formacie JSON, co jest bardziej efektywne niż tradycyjne metody. AJAX jest szeroko stosowany w aplikacjach typu single-page, gdzie szybkość i wydajność są kluczowe. Warto również zwrócić uwagę na bezpieczeństwo przy korzystaniu z AJAX, takie jak walidacja danych wejściowych oraz ochrona przed atakami XSS i CSRF, które są standardami w branży.

Pytanie 19

1       <script>
2       const liczba = 1;
3       let gora = 10, dol = 1;
4       let podaj = parseInt(prompt("Podaj liczbę całkowitą z zakresu <1-10>"));
5       liczba = Math.random() * ( gora - dol + 1 ) + dol;
6       liczba = parseInt(liczba);
7       if (liczba == podaj) {
8           document.write("Liczba została odgadnięta");
9       } else {
10          document.write("Niestety nie tym razem");
11      }
12      </script>
Przedstawiony fragment kodu JavaScript powinien wylosować liczbę całkowitą z zakresu <1 , 10> i porównać ją z liczbą podaną przez użytkownika w oknie dialogowym. Skrypt po uruchomieniu generuje błąd, którego przyczyną jest
A. przypisanie wartości do stałej liczba w piątej linii skryptu .
B. błędna składnia deklaracji zmiennych gora i dol w drugiej linii skryptu.
C. niepotrzebne użycie konwersji z funkcji prompt do liczby całkowitej.
D. błędna składnia instrukcji warunkowej if ... else.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przyczyną błędu w tym skrypcie jest próba nadpisania stałej zadeklarowanej słowem kluczowym const. W drugiej linii kodu mamy `const liczba = 1;`, czyli tworzymy stałą o nazwie `liczba` i nadajemy jej wartość początkową 1. Zgodnie ze specyfikacją ECMAScript, zmienne zadeklarowane przez `const` nie mogą być później modyfikowane poprzez przypisanie. Innymi słowy: raz ustawiona wartość const jest niezmienna. Tymczasem w piątej linii skryptu występuje instrukcja `liczba = Math.random() * (gora - dol + 1) + dol;`, która dokładnie próbuje przypisać nową wartość do tej stałej. Przeglądarka reaguje na to błędem typu `TypeError` lub `Assignment to constant variable`, i skrypt się sypie zanim w ogóle dojdzie do porównania z wartością wprowadzoną przez użytkownika. W praktyce, jeśli chcemy losować liczbę, zmienna powinna być zadeklarowana przez `let` lub `var`, np. `let liczba;` w drugiej linii, a dopiero potem przypisywać wartość wylosowaną z `Math.random()`. Dobra praktyka jest taka, żeby do `const` dawać rzeczy, które naprawdę nie będą zmieniane w logice programu, np. `const GORA = 10; const DOL = 1;` albo stałe konfiguracyjne, adresy URL API itp. Natomiast zmienne, które w czasie działania skryptu mają się zmieniać (liczniki pętli, wyniki obliczeń, losowania), deklarujemy jako `let`. Z mojego doświadczenia jednym z częstszych błędów początkujących jest właśnie mechaniczne używanie `const` „bo jest nowoczesne” bez zrozumienia, że to blokuje późniejsze przypisania. Warto też zauważyć, że sama konstrukcja losowania liczby całkowitej z przedziału <1,10> jest poprawna: `Math.random()` daje liczbę z zakresu <0,1), potem skalujemy ją do odpowiedniego przedziału i na końcu obcinamy część ułamkową przez `parseInt` lub lepiej `Math.floor`. Gdyby `liczba` była zadeklarowana jako `let`, skrypt by działał zgodnie z założeniami.

Pytanie 20

Jaką wartość wyświetli się po uruchomieniu poniższego kodu JavaScript? ```javascript document.write(Math.round(4.51) + Math.pow(2, 3)); ```

A. 11
B. 13
C. 12
D. 14

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zobaczmy, jak doszliśmy do poprawnej odpowiedzi 13. W kodzie JavaScript mamy fragment: <script type='text/javascript'> document.write(Math.round(4.51) + Math.pow(2, 3)); </script>. Co tu się dzieje? Dwie główne operacje to zaokrąglanie i potęgowanie. Funkcja Math.round(4.51) zaokrągla do najbliższej liczby i zwraca 5. Potem mamy Math.pow(2, 3), które daje wynik 8, bo 2 do potęgi 3 to 2 * 2 * 2. Jak to zsumujemy, to mamy 5 + 8, co daje 13. Warto wiedzieć, że Math.round i Math.pow są częścią obiektu Math w JavaScript, który ma różne przydatne funkcje. Na przykład, Math.sqrt() oblicza pierwiastek kwadratowy, a Math.random() daje losowe liczby. To są naprawdę przydatne rzeczy w aplikacjach webowych, gdzie często potrzebujemy obliczeń z danymi liczbowymi. Standard ECMA-262 opisuje, jak te funkcje mają działać, więc możemy być pewni, że będą działać tak samo w różnych środowiskach JavaScript.

Pytanie 21

Fragment kodu napisany w języku JavaScript, który realizuje sumowanie dwóch liczb, wygląda następująco (zobacz ramka): Aby operacja dodawania odbywała się po naciśnięciu przycisku zatytułowanego "dodaj", należy w miejsce wykropkowane wprowadzić

Ilustracja do pytania
A. <button onselect="return dodaj()">dodaj</button>
B. <button onclick="return obliczj()">dodaj</button>
C. <button onclick="return dodaj()">dodaj</button>
D. <button onselect="return dodaj()">oblicz</button>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ w języku JavaScript zdarzenie onclick jest standardowym sposobem uruchamiania funkcji w odpowiedzi na kliknięcie przycisku. W tym przypadku funkcja dodaj() zostanie wywołana, gdy użytkownik kliknie przycisk z napisem "dodaj". Jest to zgodne z powszechnymi praktykami w tworzeniu interfejsów użytkownika dla aplikacji webowych, gdzie zdarzenia są przypisywane do elementów HTML za pomocą atrybutów takich jak onclick czy onsubmit. Takie podejście pozwala na bezpośrednią interakcję użytkownika z elementami strony, co jest kluczowe dla dynamicznych aplikacji internetowych. Przy tworzeniu stron internetowych ważne jest, aby zdarzenia były jednoznacznie przypisane do odpowiednich funkcji, co ułatwia zarządzanie logiką aplikacji. Dodatkowo takie rozwiązanie zwiększa czytelność kodu i ułatwia jego dalsze utrzymanie i rozwój. W przypadku bardziej skomplikowanych projektów można również rozważyć oddzielanie logiki JavaScript od struktury HTML, używając zewnętrznych plików skryptów i bibliotek, takich jak jQuery czy React, co sprzyja lepszej organizacji kodu.

Pytanie 22

Aby w JavaScript wykonać wymienione kroki:

1. Wyświetlić okno do wpisania wartości z poleceniem "Podaj kwalifikację: ",
   następnie po zatwierdzeniu
2. Umieścić napis na stronie internetowej, gdzie w miejscu kropek znajduje się
   wartość pobrana z okna "Kwalifikacja: ..."
należy w znaczniku <script> umieścić kod
A. A = prompt("Podaj kwalifikację: ");
   document.write("Kwalifikacja: " + A);

B. A = prompt("Podaj kwalifikację: ");
   document.write("Kwalifikacja: " .A);

C. A = alert("Podaj kwalifikację: ");
   document.write("Kwalifikacja: " + A);

D. A << prompt("Podaj kwalifikację: ");
   document.write("Kwalifikacja: " + A);
A. B.
B. D.
C. C.
D. A.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobra robota! W JavaScript, aby wyświetlić okno, w którym użytkownik może wpisać swoje kwalifikacje, najlepiej użyć funkcji `prompt`. Ta funkcja wyświetla okienko, w które można coś wpisać, a to co wprowadzisz, zostaje zwrócone. Potem, żeby pokazać te dane na stronie, używamy funkcji `document.write`. Dzięki temu możemy dynamicznie dodawać tekst na stronę, co jest super przydatne, gdy chcemy, żeby użytkownik wpisał jakieś informacje, które od razu wyświetlamy. Moim zdaniem, to fajny sposób na interakcję z użytkownikami!

Pytanie 23

W JavaScript metoda getElementById odnosi się do

A. znacznika HTML o wskazanym id
B. zmiennej numerycznej
C. znacznika HTML o podanej nazwie klasy
D. klasy zdefiniowanej w CSS

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda getElementById w JavaScript jest kluczowym narzędziem do interakcji z modelowaniem DOM (Document Object Model). Służy do uzyskiwania dostępu do pojedynczego elementu HTML na podstawie jego atrybutu id, co jest zgodne z zasadą unikalności identyfikatorów w dokumencie HTML. Dzięki temu programiści mogą stosunkowo łatwo manipulować pojedynczymi elementami, co jest istotne w dynamicznych aplikacjach internetowych. Przykładem zastosowania tej metody może być zmiana tekstu w elemencie <h1>, gdzie używamy getElementById('myHeader').innerHTML = 'Nowy nagłówek';. Zgodnie z dobrymi praktykami, powinno się unikać używania zduplikowanych id w dokumencie, aby zapewnić, że metoda ta zawsze zwraca jeden, a nie wiele elementów. Warto również pamiętać, że w przypadku braku elementu o podanym id, metoda zwróci null, co powinno być uwzględnione w logice aplikacji, aby uniknąć błędów. Użycie tej metody jest standardem w programowaniu JavaScript i stanowi fundament dla wielu bardziej zaawansowanych technik manipulacji DOM.

Pytanie 24

Pętla w kodzie JavaScript zostanie uruchomiona

Ilustracja do pytania
A. 26 razy
B. 2 razy
C. 27 razy
D. 3 razy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pętla do-while w JavaScript wykonuje się co najmniej raz ze względu na swoją konstrukcję. W tym przypadku pętla zaczyna się od wartości x równej 1 i w każdej iteracji mnoży x przez 3. Zmienna i jest inkrementowana przy każdej iteracji, co zlicza liczbę wykonanych iteracji. Pętla kontynuuje aż do momentu, gdy x osiągnie wartość 27. Przebieg pętli wygląda następująco: początkowo x=1, po pierwszej iteracji x=3, po drugiej x=9, a po trzeciej x=27. Gdy x osiąga wartość 27, warunek pętli x!=27 przestaje być spełniony i pętla się kończy. Dlatego pętla wykonuje dokładnie 3 iteracje. Zrozumienie działania pętli do-while jest kluczowe, zwłaszcza w kontekście sytuacji, gdzie musimy zagwarantować, że blok kodu wykona się przynajmniej raz niezależnie od warunku na końcu. Tego typu pętle są często używane w aplikacjach wymagających walidacji danych wejściowych, gdzie przynajmniej jedna próba przetworzenia danych musi być wykonana.

Pytanie 25

W języku JavaScript, aby zweryfikować, czy liczba mieści się w zakresie (100;200>, należy użyć zapisu:

A. if (liczba > 100 && liczba <= 200)
B. if (liczba < 100 && liczba <= 200)
C. if (liczba > 100 || liczba <= 200)
D. if (liczba < 100 || liczba >= 200)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zaznaczyłeś odpowiedź 'if (liczba > 100 && liczba <= 200)', i to jest całkiem trafne! Warunek ten sprawdza, czy liczba jest w przedziale od 100 do 200, co jest mega ważne. Wiesz, '>' oznacza, że liczba musi być większa niż 100, a '<=' pozwala na 200, ale nic większego. To coś, co często wykorzystujemy w programach, żeby kontrolować dane od użytkowników. Jak na przykład przy rejestracji – chcemy mieć pewność, że wszystko jest w normie. Umiejętność walidacji danych to kluczowa sprawa w programowaniu, bo dzięki temu możemy unikać różnych błędów. Fajnie, że zauważasz, jak operatory logiczne, takie jak '&&', mogą pomóc w budowaniu bardziej złożonych warunków – to czyni nasze aplikacje lepszymi. Ważne, żebyś rozumiał, jak to działa, bo to na pewno przyda się w przyszłości!

Pytanie 26

Aby właściwie skomentować podaną linię kodu w JavaScript, należy po znakach // wpisać opis

document.getElementById("napis").innerHTML = Date(); //
A. wyświetlenie tekstu "Date()" w znaczniku o id = napis
B. nieprawidłowe dane
C. zmiana stylu atrybutu innerHTML
D. wyświetlenie daty i czasu w znaczniku o id = napis

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod JavaScript document.getElementById('napis').innerHTML=Date(); służy do dynamicznego umieszczania aktualnej daty i czasu w elemencie HTML o podanym id napis. Funkcja Date() bez argumentów zwraca obiekt reprezentujący bieżącą datę i czas w formie czytelnej dla człowieka. Użycie innerHTML pozwala na modyfikację zawartości HTML elementu, co jest wykorzystywane w wielu aplikacjach internetowych do dynamicznej aktualizacji wyświetlanych danych. Przykładem praktycznego zastosowania może być wyświetlanie aktualnego czasu na stronie głównej lub w aplikacjach pogodowych. Zgodnie z dobrymi praktykami, należy jednak pamiętać, że innerHTML zastępuje całą zawartość wewnętrzną elementu, co może prowadzić do utraty danych, jeśli nie jest używane ostrożnie. Ważne jest również, aby pamiętać o zasadach bezpieczeństwa dotyczących manipulacji DOM, aby unikać luk umożliwiających ataki XSS. Dlatego też warto stosować się do zasady minimalizmu zmian w DOM oraz zawsze weryfikować przetwarzane dane.

Pytanie 27

W jakim języku została napisana podana linia kodu

Ilustracja do pytania
A. JavaScript
B. PHP
C. Python
D. C#

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod pokazany na obrazku jest zapisany w języku JavaScript. JavaScript jest językiem programowania, który odgrywa kluczową rolę w tworzeniu dynamicznych i interaktywnych stron internetowych. Linia kodu wykorzystuje metodę document.getElementById która jest częścią Document Object Model (DOM) w JavaScript. DOM pozwala na manipulację elementami HTML strony internetowej. W tym wypadku, metoda getElementById odwołuje się do elementu o identyfikatorze paragraf1, a właściwość innerHTML umożliwia zmianę zawartości tego elementu. To podejście jest powszechnie stosowane w celu dynamicznej aktualizacji treści na stronach bez konieczności przeładowania całej strony. Znajomość JavaScriptu pozwala na tworzenie bardziej responsywnych i atrakcyjnych wizualnie aplikacji webowych. JavaScript jest integralną częścią stosu technologii sieciowych i jest szeroko stosowany w praktycznie każdej nowoczesnej witrynie internetowej. Standardy ECMAScript definiują zasady i poprawne użycie JavaScript, co wspiera rozwój profesjonalny i zgodny z dobrymi praktykami.

Pytanie 28

Aby wykorzystać skrypt znajdujący się w pliku przyklad.js, konieczne jest połączenie go ze stroną przy użyciu kodu

A. <script src="przyklad.js"></script>
B. <script>przyklad.js</script>
C. <script link="przyklad.js"></script>
D. <link rel="script" href="przyklad.js">

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź <script src="przyklad.js"></script> jest naprawdę na miejscu, bo użycie atrybutu 'src' w znaczniku <script> to taki standardowy sposób dołączania zewnętrznych skryptów JS do HTML-a. Atrybut 'src' mówi przeglądarce, gdzie znaleźć ten skrypt, więc może go załadować i wykonać. Dzięki temu, skrypt z pliku 'przyklad.js' wchodzi w interakcję ze stroną i może dodawać różne funkcje, jak na przykład reagowanie na działania użytkownika czy manipulowanie elementami na stronie. Pamiętaj, że najlepiej dołączać skrypty na końcu dokumentu, zaraz przed </body>, bo wtedy cała zawartość strony ładuje się najpierw. Warto też pomyśleć o atrybucie 'defer' lub 'async', żeby lepiej zoptymalizować ładowanie skryptów i nie blokować renderowania strony. Na przykład, <script src="przyklad.js" defer></script> pozwoli na asynchroniczne ładowanie, co z pewnością poprawia wydajność.

Pytanie 29

Jaki będzie efekt wykonania poniższego kodu JavaScript?

var akapit = document.createElement("p");
document.body.appendChild(akapit);
A. Skasowanie akapitu ze strony
B. Wstawienie akapitu na szczycie strony
C. Dodanie akapitu na końcu strony
D. Pokazanie okna dialogowego z napisem akapit

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod JavaScript przedstawiony w pytaniu tworzy nowy element paragrafu HTML za pomocą metody document.createElement("p") i dodaje go na koniec elementu body strony za pomocą metody appendChild(). Dlatego poprawna odpowiedź to dodanie akapitu na koniec strony. Tworzenie elementów dynamicznie w JavaScript to kluczowa funkcja umożliwiająca manipulację modelem DOM (Document Object Model) co jest podstawą dynamicznego interfejsu użytkownika. Przykłady zastosowań obejmują dodawanie nowych elementów do listy rozwijanej formularza aktualizację zawartości strony bez konieczności jej przeładowywania czy dodawanie interaktywnych komponentów. Zgodnie z dobrymi praktykami warto pamiętać o konieczności optymalizacji operacji na DOM ponieważ mogą być kosztowne obliczeniowo. Efektywne zarządzanie drzewem DOM wymaga także znajomości innych metod takich jak insertBefore czy replaceChild które pozwalają na bardziej zaawansowane manipulacje struktury dokumentu. Przy projektowaniu dynamicznych aplikacji webowych należy zawsze pamiętać o zachowaniu dostępności i semantyki HTML co jest istotne z punktu widzenia SEO i użyteczności strony.

Pytanie 30

Jakie wyrażenie w języku JavaScript określa komentarz jednoliniowy?

A. #
B. ?
C. //
D. /*

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź '//', stosowana w języku JavaScript, jest poprawnym zapisem komentarza jednoliniowego. Komentarze jednowierszowe rozpoczynają się od podwójnego ukośnika, co oznacza, że wszystko, co znajduje się po tym znaku w danym wierszu, jest ignorowane przez interpreter. Używanie komentarzy jest kluczowe w procesie programowania, ponieważ pozwala na dodawanie notatek, które mogą wyjaśniać logikę kodu lub przypominać o jego funkcji innym programistom oraz przyszłemu ja. Na przykład, jeśli mamy kod odpowiedzialny za obliczenia, można dodać komentarz wyjaśniający, co dokładnie robi dany blok kodu, co ułatwia utrzymanie kodu i jego późniejsze modyfikacje. Komentarze są niezwykle ważne w kontekście dobrych praktyk programistycznych, takich jak DRY (Don't Repeat Yourself) oraz KISS (Keep It Simple, Stupid), pomagając w utrzymaniu przejrzystości i czytelności kodu. Standardy ECMAScript, na których oparty jest JavaScript, jasno definiują sposób użycia komentarzy, co czyni ich stosowanie nie tylko praktyką, ale również zgodnością z normami branżowymi.

Pytanie 31

Deklarując var x="true"; w języku JavaScript, jakiego typu zmienną się tworzy?

A. string (ciąg znaków)
B. logicznym
C. nieokreślonym (undefined)
D. liczbowym

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku JavaScript, deklaracja zmiennej za pomocą var x="true"; tworzy zmienną o typie string, co oznacza, że jest to ciąg znaków. Wartość "true" w tym przypadku jest interpretowana dosłownie jako tekst i nie ma związku z wartością logiczną typu boolean, która również może być używana w JavaScript. Typ string jest jednym z podstawowych typów danych w tym języku i jest używany do reprezentowania tekstu. Zmienne typu string mogą zawierać litery, cyfry oraz znaki specjalne i są otaczane cudzysłowami, jak w tym przypadku. W praktyce programiści często używają stringów do przechowywania danych wejściowych od użytkowników, komunikatów oraz wszelkiego rodzaju informacji tekstowych. Warto zauważyć, że w ECMAScript 6 (ES6) wprowadzono również let oraz const do deklaracji zmiennych, ale zasada dotycząca typów danych pozostaje taka sama. Należy także zwrócić uwagę, że typy danych w JavaScript są dynamiczne, co oznacza, że można przypisać różne typy wartości do tej samej zmiennej w różnych momentach. Na przykład, po przypisaniu stringa, możemy przypisać liczbę lub obiekt do tej samej zmiennej, co pokazuje elastyczność JavaScriptu jako języka programowania.

Pytanie 32

W JavaScript metoda Math.random() ma na celu

A. zwrócić liczbę po zaokrągleniu
B. porównać dwie sekwencje znaków
C. zwrócić liczbę pseudolosową
D. zaokrąglić liczbę do najbliższej większej liczby całkowitej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda Math.random() w języku JavaScript jest kluczowym narzędziem do generowania liczb pseudolosowych w zakresie od 0 (włącznie) do 1 (wyłącznie). Oznacza to, że każdorazowe wywołanie tej metody zwraca nową, losową wartość zmiennoprzecinkową, co jest przydatne w wielu zastosowaniach, takich jak tworzenie gier, symulacje, a także w algorytmach generujących dane testowe. Ważne jest, aby pamiętać, że Math.random() nie generuje liczb losowych w sensie statystycznym, lecz wykorzystuje algorytmy deterministyczne do produkcji wartości, co oznacza, że są one przewidywalne, jeśli znany jest stan początkowy. W praktyce, aby uzyskać liczbę losową w określonym zakresie, można zastosować następujący wzór: Math.floor(Math.random() * (max - min + 1)) + min, gdzie 'min' i 'max' to odpowiednio dolna i górna granica zakresu. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w programowaniu, gdyż pozwala na elastyczne wykorzystanie losowości w aplikacjach.

Pytanie 33

Który zapis w języku JavaScript daje taki sam wynik jak poniższy kod?

x = 0;
x += 10;
A. x = 0; x++; x = x + 9
B. x = 10; x = 0
C. x = 0; x--; x *= 9
D. x = 10; x = x + 10

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, która została wybrana, jest poprawna, ponieważ wykonuje dokładnie te same operacje na zmiennej x, co pierwotny kod. Przypisanie x = 0; ustawia wartość x na 0, a następnie x++; zwiększa wartość x o 1, co daje 1. Następnie, dodając 9 do x za pomocą x = x + 9, otrzymujemy 10. Tak więc końcowa wartość zmiennej x wynosi 10, co jest zgodne z wynikiem oryginalnego zapisu x += 10, który również prowadzi do wartości 10. W praktyce, takie podejście jest zgodne z zasadami programowania, gdzie użycie operatorów inkrementacji i przypisania jest powszechną praktyką. Poprawne zarządzanie zmiennymi i ich modyfikacja przy pomocy operatorów to kluczowy aspekt pisania efektywnego i łatwego do zrozumienia kodu w JavaScript. Pamiętaj, aby korzystać z takich konstrukcji, gdyż są one nie tylko czytelne, ale również optymalne.

Pytanie 34

Jak określa się metodę umożliwiającą nawiązanie asynchronicznego połączenia klienta z serwerem i prowadzenie komunikacji bez konieczności przeładowania całej strony WWW?

A. AJAX
B. PHP
C. XML
D. VBScript

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
AJAX (Asynchronous JavaScript and XML) to technika używana w projektowaniu aplikacji internetowych, która umożliwia asynchroniczną komunikację między klientem a serwerem. Główną zaletą AJAX jest to, że pozwala na zaktualizowanie części strony internetowej bez potrzeby jej przeładowywania. Dzięki temu użytkownicy mogą interaktywnie korzystać z aplikacji, co poprawia doświadczenia użytkownika i zwiększa wydajność strony. Przykładem zastosowania AJAX może być dynamiczne ładowanie danych w formularzach, aktualizacja treści przy użyciu przycisków (np. 'Zobacz więcej'), czy też autouzupełnianie w polach tekstowych. Wykorzystując AJAX, deweloperzy mogą również minimalizować ruch sieciowy, ponieważ tylko zmienione lub nowe dane są przesyłane między serwerem a klientem. Technika ta jest zgodna z wieloma standardami webowymi, w tym z RESTful API, co czyni ją kluczowym elementem nowoczesnych architektur webowych. Warto zaznaczyć, że AJAX jest fundamentem dla wielu frameworków JavaScript, takich jak jQuery, Angular czy React, które jeszcze bardziej ułatwiają jego implementację.

Pytanie 35

Która metoda JavaScript służy do dodawania nowego elementu na końcu tablicy?

A. shift()
B. pop()
C. unshift()
D. push()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda <code>push()</code> w JavaScript jest odpowiedzialna za dodawanie nowych elementów na końcu tablicy. Jest to jedna z podstawowych metod manipulujących tablicami i jest szeroko stosowana w różnych projektach webowych. Przykładowo, jeśli masz tablicę zawierającą listę produktów w koszyku zakupowym, możesz użyć <code>push()</code>, aby dodać nowy produkt do tej listy. Ta metoda nie tylko dodaje element, ale także zwraca nową długość tablicy, co jest przydatne, gdy chcesz wiedzieć, ile elementów obecnie zawiera tablica. Warto również zauważyć, że <code>push()</code> modyfikuje oryginalną tablicę, co oznacza, że jest to operacja destruktywna. Użycie tej metody jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ jest ona szybka i efektywna, zwłaszcza gdy potrzebujesz dynamicznie zmieniać zawartość tablicy w trakcie działania aplikacji.

Pytanie 36

W języku JavaScript stworzono obiekt Samochod. Aby wywołać jedną z jego metod, trzeba wpisać

A. Samochod()
B. Samochod.kolor
C. Samochod.spalanie_na100
D. Samochod.spalanie()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku JavaScript obiekt to podstawowa jednostka, która pozwala na grupowanie danych i funkcji w jednym miejscu. W kontekście zdefiniowanego obiektu Samochod, aby wywołać jego metodę, należy skorzystać z notacji kropkowej. Poprawne użycie to Samochod.spalanie(), co wskazuje na wywołanie metody 'spalanie' z obiektu 'Samochod'. Ta metoda może zawierać logikę obliczającą zużycie paliwa lub inne operacje związane z danym samochodem. Warto zauważyć, że metody w JavaScript są funkcjami przypisanymi do obiektów, co umożliwia ich wywołanie za pomocą notacji kropkowej. Przykładowo, jeśli obiekt Samochod ma zdefiniowaną metodę spalanie, możemy ją zainicjować i uzyskać wynik, co czyni nasz kod bardziej modularnym i czytelnym. Użycie odpowiednich metod jest zgodne z zasadami programowania obiektowego, które są fundamentem JavaScript. Metody obiektów mogą korzystać z właściwości innych obiektów, co zwiększa elastyczność programowania. Ta architektura jest zgodna ze standardem ECMAScript, który definiuje zasady dotyczące obiektów i funkcji w JavaScript.

Pytanie 37

Kod źródłowy przedstawiony poniżej ma na celu wyświetlenie

Ilustracja do pytania
A. ciągu liczb od 1 do 100
B. wylosowanych liczb z zakresu od 1 do 99
C. liczb wprowadzonych z klawiatury, aż do momentu wprowadzenia wartości 0
D. losowych liczb od 0 do 100, aż do wylosowania wartości 0

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod źródłowy przedstawiony w pytaniu inicjuje losowanie liczb w przedziale od 0 do 100 i wyświetla je na ekranie aż do momentu wylosowania liczby 0. Taki sposób działania jest możliwy dzięki zastosowaniu pętli while która wykonuje się dopóki warunek w niej zawarty jest spełniony. W tym przypadku warunek ten to różność zmiennej liczba od zera. Funkcja rand(0 100) generuje losowe liczby całkowite z zadanego przedziału. W momencie wylosowania wartości 0 pętla przestaje się wykonywać co skutkuje zakończeniem procesu wyświetlania liczb na ekranie. Tego typu pętle są często używane w programowaniu do tworzenia losowych zdarzeń np. w grach komputerowych gdzie potrzebne jest dynamiczne generowanie wartości. Warto zwrócić uwagę na to że funkcja rand jest standardową funkcją w wielu językach programowania pozwalającą na generowanie losowych liczb co jest przydatne w testowaniu algorytmów w różnych warunkach. Praktyka ta wspomaga proces nauki i doskonalenia umiejętności programistycznych dzięki możliwości symulacji losowych scenariuszy.

Pytanie 38

Technologia, w której komunikacja użytkownika z serwerem odbywa się bez konieczności przeładowywania całego dokumentu HTML, to

A. PHP
B. AJAX
C. Django
D. Ruby

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to AJAX, bo właśnie ta technologia pozwala na komunikację z serwerem bez przeładowywania całej strony HTML. W praktyce chodzi o to, że skrypt JavaScript w przeglądarce wysyła żądanie HTTP (np. GET lub POST) do serwera w tle, pobiera dane (często w formacie JSON) i na ich podstawie aktualizuje tylko wybrane fragmenty dokumentu, modyfikując DOM. Użytkownik widzi wtedy płynne odświeżanie zawartości, bez irytującego migania strony. Moim zdaniem to jest jeden z kluczowych fundamentów nowoczesnych aplikacji webowych typu SPA i ogólnie tzw. „rich internet applications”. AJAX nie jest jednym konkretnym językiem, tylko podejściem/technicznym zestawem: HTML + CSS + JavaScript + obiekt XMLHttpRequest lub fetch() + protokół HTTP + najczęściej JSON lub czasem XML. Standardy W3C i WHATWG opisują m.in. API do wykonywania żądań asynchronicznych oraz manipulacji DOM, a dobre praktyki mówią, żeby logikę AJAX trzymać w oddzielnych modułach JS, stosować obsługę błędów, time-outy, a także unikać przeładowywania serwera zbyt częstymi zapytaniami. Przykład z życia: wyszukiwarka podpowiedzi w polu tekstowym (autocomplete w Google), dynamiczne ładowanie komentarzy pod artykułem, paginacja „dociągająca” kolejne rekordy po przewinięciu strony czy formularz, który po wysłaniu zwraca komunikat „zapisano” bez zmiany adresu URL. Z mojego doświadczenia dobrze napisany kod AJAX poprawia UX i zmniejsza transfer, bo zamiast całej strony przesyłamy tylko dane. W połączeniu z frameworkami typu React, Vue czy Angular AJAX jest podstawą komunikacji klient–serwer w aplikacjach webowych klasy enterprise.

Pytanie 39

Prezentowany fragment dokumentu HTML z użyciem JavaScript spowoduje, że po naciśnięciu przycisku

<img src="obraz1.png">
<img src="obraz2.png" id="id1">
<button onclick="document.getElementById('id1').style.display='none'">Przycisk</button>
A. obraz2.png zostanie zniknięty
B. obraz1.png zostanie wymieniony przez obraz2.png
C. obraz1.png zostanie zniknięty
D. obraz2.png zostanie wymieniony przez obraz1.png

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ przycisk w kodzie JavaScript powoduje, że po jego kliknięciu element HTML o identyfikatorze 'id1', który jest obrazem 'obraz2.png', zostanie ukryty. Wartość 'style.display' zmienia się na 'none', co jest standardowym sposobem na ukrycie elementu w dokumentach HTML. W praktyce takie podejście jest szeroko stosowane w interaktywnych aplikacjach webowych, aby poprawić doświadczenia użytkowników, umożliwiając im dynamiczne ukrywanie lub wyświetlanie treści w odpowiedzi na ich działania. Ukrywanie elementów zamiast ich usuwania z DOM ma swoje zalety, ponieważ umożliwia ich późniejsze przywrócenie, co jest bardziej efektywne w kontekście wydajności. Dobrym przykładem może być rozwijane menu na stronie, gdzie po kliknięciu na dany element, jego zawartość jest ukrywana lub pokazywana bez potrzeby przeładowywania całej strony.

Pytanie 40

Algorytm pokazany na ilustracji można zapisać w języku JavaScript przy użyciu instrukcji

Ilustracja do pytania
A. var i = 0; while(i <= 10) i += 2
B. var i = 0; do i = i + 2; while(i < 10)
C. var i = 0; do i++; while(i > 10)
D. for(i = 0; i > 10; i++)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź var i = 0 while(i <= 10) i += 2; jest poprawna, ponieważ reprezentuje poprawną implementację pętli while w języku JavaScript, która odzwierciedla logikę przedstawioną na rysunku. Kluczowym elementem jest inicjalizacja zmiennej i, ustawiając ją na 0. Następnie pętla while jest używana do sprawdzenia warunku i <= 10, co oznacza, że dopóki ten warunek jest spełniony, blok pętli będzie wykonywany. W każdym cyklu wartość i jest zwiększana o 2 za pomocą wyrażenia i += 2. Jest to typowy sposób iteracji w JavaScript, który pozwala na kontrolowaną manipulację zmienną kontrolującą pętlę. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami, ponieważ zapewnia przejrzystość kodu i łatwość jego późniejszej modyfikacji. W praktycznych zastosowaniach, takie struktury są często używane w sytuacjach, gdy potrzebujemy przetworzyć dane w określonym zakresie, np. iterując przez elementy tablicy co drugi element. Zastosowanie pętli while z odpowiednim warunkiem umożliwia precyzyjną kontrolę nad przebiegiem iteracji, co jest kluczowe w programowaniu aplikacji i skryptów.