Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Rozpoczęcie: 7 czerwca 2026 23:19
Zakończenie: 7 czerwca 2026 23:31
Egzamin zdany!
Wynik: 36/40 punktów (90,0%)
Wymagane minimum: 20 punktów (50%)
Twój wynik na tle innych
Twój wynik jest lepszy niż 90% podejść do kwalifikacji INF.03.
Porównanie z 39483 zakończonymi podejściami do tej kwalifikacji (dane zbiorcze, bez wyników indywidualnych).
Poprawa! Poprzednio 85,0%, teraz 90,0% (+5,0 p.p.).
Zachowaj ten wynik na koncie
Załóż darmowe konto albo zaloguj się - ten egzamin przypiszemy do Twojego konta, więc wrócisz do swoich błędów, będziesz śledzić postęp i dostaniesz powtórki dobrane do Twoich odpowiedzi.
W języku C++ funkcja, która zwraca rezultat potęgowania i operuje na dwóch argumentach: liczbie x oraz wykładniku w, powinna mieć taką deklarację
A. void potega(int x, int w);
B. int potega(int x, int w);
C. int potega(int x);
D. void potega(int x, int w, int wynik);
Zgadzasz się, że 'int potega(int x, int w);' to trafna odpowiedź. Funkcja do potęgowania faktycznie potrzebuje dwóch rzeczy: podstawy x i wykładnika w, a na końcu powinna zwrócić liczbę całkowitą, która jest wynikiem potęgowania. Jakby to wyglądało w praktyce? Można by to napisać jako 'int potega(int x, int w) { return pow(x, w); }'. Przy czym 'pow' pochodzi z biblioteki cmath i robi te wszystkie magiczne obliczenia. Ważne jest, by przy projektowaniu funkcji myśleć o ich użyteczności, czyli żeby miały jasno określone wejście i wyjście. A jak już mówimy o potęgowaniu, to musimy też pamiętać o specjalnych przypadkach, jak potęgowanie zera do zera, które w matematyce jest równe 1. Dlatego dobrze zrobiona funkcja powinna to uwzględniać. W programowaniu kluczowe jest, by obliczenia były efektywne i poprawne, zwłaszcza w naukowych i inżynieryjnych projektach, gdzie precyzja jest bardzo istotna.
Pytanie 2
.format1{
…
}
W CSS określono wspólne style dla pewnej grupy elementów. Użycie takich stylów w kodzie HTML odbywa się za pomocą atrybutu:
A. div = "format1"
B. id = "format1"
C. style = "format1"
D. class = "format1"
Użycie atrybutu class w języku HTML do formatowania grupy znaczników jest zgodne z najlepszymi praktykami web developmentu. Atrybut class pozwala na zastosowanie tej samej definicji stylu CSS do wielu elementów, co jest efektywne i utrzymuje porządek w kodzie. Umożliwia to również łatwą zmianę wyglądu strony poprzez modyfikację tylko jednej definicji CSS zamiast ręcznego edytowania stylów każdego z elementów z osobna. Dzięki takiemu podejściu, programista może szybko aktualizować wygląd całej strony lub jej części bez ryzyka, że pominięte zostaną pojedyncze elementy. Ponadto użycie klas jest zgodne ze standardami W3C, co zapewnia kompatybilność i poprawne renderowanie w różnych przeglądarkach. Praktycznym przykładem zastosowania jest stronie, gdzie wszystkie elementy z klasą .format1 będą miały jednolity wygląd, na przykład wszystkie przyciski na stronie mogą mieć jednakowy kolor i styl. Pozwala to na tworzenie spójnych interakcji użytkownika i ułatwia przyszłą rozbudowę strony o dodatkowe funkcje.
A. do tabeli nie można wpisywać ulic z polskimi znakami
B. rekordem tabeli nie może być „3 MAJA”
C. klauzula CHARACTERSETutf8 jest obowiązkowa
D. klauzula IFNOTEXISTS jest opcjonalna i zapobiega błędowi, gdy tabela już istnieje
Klauzula IFNOTEXISTS jest OPCJONALNA i zabezpiecza CREATETABLE - jeśli tabela o danej nazwie już istnieje, polecenie nie zgłosi błędu i nie utworzy jej ponownie. Dlatego prawdą jest, że IFNOTEXISTS jest opcjonalna i zapobiega błędowi przy istniejącej tabeli.
Pytanie 4
Język HTML oferuje nagłówki, które służą do tworzenia hierarchii zawartości. Te nagłówki występują wyłącznie w zakresie
A. h1 - h6
B. h1 - h4
C. h1 - h10
D. h1 - h8
Odpowiedź h1 - h6 jest poprawna, ponieważ w języku HTML nagłówki są definiowane w ramach sześciu poziomów, od h1 do h6. Nagłówki te pełnią kluczową rolę w organizacji treści na stronie internetowej, umożliwiając tworzenie hierarchii oraz struktury dokumentu. h1 jest najważniejszym nagłówkiem i powinien być używany do oznaczania głównego tytułu strony, podczas gdy h2, h3, h4, h5 i h6 służą do tworzenia podtytułów i hierarchii treści w miarę potrzeby. Na przykład, nagłówek h2 może być użyty do oznaczenia sekcji podrzędnej w stosunku do h1, a h3 do następnej sekcji podrzędnej. Takie zrozumienie hierarchii nagłówków jest istotne z punktu widzenia SEO, ponieważ wyszukiwarki korzystają z tych struktur do indeksowania treści. Dobrze zorganizowane nagłówki poprawiają również dostępność strony, co jest zgodne z najlepszymi praktykami webowymi, a także ułatwiają nawigację użytkownikom, zarówno ludziom, jak i robotom wyszukiwarek.
Pytanie 5
Którego znacznika HTML użyć, aby wstawić poziomą linię?
A.
<hl>
B.
<hr>
C.
<line>
D.
<br>
Poziomą linię (oddzielającą treść) wstawia znacznik <hr> - to element pusty, bez znacznika zamykającego. Dlatego poziomą linię daje <hr>.
Pytanie 6
Po wykonaniu kodu PHP zostanie wyświetlona aktualna data zawierająca jedynie echo date("Y");
A. miesiąc i rok
B. dzień i miesiąc
C. dzień
D. rok
Odpowiedź \"rok\" jest prawidłowa, ponieważ funkcja `date()` w PHP, w przypadku użycia formatu \"Y\", zwraca czterocyfrowy rok bieżącej daty. Funkcja ta jest kluczowa w kontekście programowania w PHP, szczególnie gdy chodzi o zarządzanie datami i czasem. W praktyce, używanie tej funkcji jest niezwykle istotne w aplikacjach internetowych, gdzie często jest potrzebne wyświetlenie daty w różnych formach. Na przykład, w systemach zarządzania treścią (CMS) można stosować funkcję `date()` do automatycznego generowania daty publikacji artykułów. Warto również zaznaczyć, że PHP oferuje różne formaty dla dat, a stosowanie standardów, takich jak format ISO 8601, może być przydatne w przypadku wymiany danych z innymi systemami. Używanie `date("Y")` to dobra praktyka, aby uniknąć problemów z lokalizacją i zapewnić spójność w wyświetlaniu daty na stronach internetowych."
Pytanie 7
Jakie skutki wywoła poniższy fragment kodu w języku JavaScript?
n = "Napis1"; s = n.length;
A. Wyświetli liczbę znaków napisu z zmiennej n
B. Przypisze zmiennej s część napisu ze zmiennej n o długości określonej przez zmienną length
C. Przypisze zmiennej s wartość odpowiadającą długości tekstu w zmiennej n
D. Przypisze wartość zmiennej n do zmiennej s
Fragment skryptu w języku JavaScript, w którym zmienna n jest przypisana do napisu "Napis1", a następnie zmienna s jest przypisana do długości tego napisu, korzysta z właściwości length. Odpowiedź 3 jest poprawna, ponieważ właściwość length dla obiektów typu string zwraca liczbę znaków w danym napisie. W tym przypadku "Napis1" ma 6 znaków, więc zmienna s przyjmie wartość 6. Tego typu operacje są powszechnie stosowane w programowaniu do manipulacji i analizy danych tekstowych, co jest istotnym aspektem tworzenia aplikacji webowych. W praktyce, programiści często muszą sprawdzać długość napisów, aby weryfikować dane wejściowe, przygotowywać napisy do dalszego przetwarzania lub dostosowywać interfejs użytkownika. Dobrym przykładem zastosowania length jest walidacja formularzy, gdzie długość wprowadzonego tekstu musi spełniać określone kryteria, np. minimalną lub maksymalną liczbę znaków. Warto zaznaczyć, że zgodnie ze standardami ECMAScript, wszystkie napisy w JavaScript mają tę właściwość, co czyni ją niezwykle użyteczną w codziennej pracy programisty.
Pytanie 8
Co powinno znaleźć się w dokumentacji UŻYTKOWNIKA aplikacji?
A. szczegółowy opis kodu źródłowego
B. opis użytych technologii i bibliotek
C. instrukcja obsługi funkcji systemu
D. opis algorytmów zastosowanych w kodzie
Dokumentacja UŻYTKOWNIKA jest pisana dla osoby obsługującej program, więc zawiera instrukcję obsługi jego funkcji - jak wykonać typowe zadania, krok po kroku, bez wnikania w kod. Dlatego znajdzie się w niej instrukcja obsługi funkcji systemu.
Pytanie 9
Przedstawione zapytanie SELECT wykonane na tabeli przechowującej dane o uczestnikach konkursu ma za zadanie wybrać:
SELECTMAX(wiek) -MIN(wiek) FROMuczestnicy;
A. najmłodszy i najstarszy wiek uczestników
B. różnicę wieku pomiędzy najstarszym a najmłodszym uczestnikiem
C. średnią wartość wieku uczestników
D. ilość najstarszych uczestników
Prawidłowa odpowiedź to różnica wieku pomiędzy najstarszym i najmłodszym uczestnikiem, ponieważ zapytanie SQL wykorzystuje funkcje agregujące MAX oraz MIN na kolumnie wieku. Funkcja MAX(wiek) zwraca najwyższą wartość wieku w zbiorze danych, co odpowiada wiekowi najstarszego uczestnika, podczas gdy MIN(wiek) zwraca najniższą wartość, czyli wiek najmłodszego uczestnika. Różnica tych dwóch wartości daje nam dokładny wynik, przedstawiający zakres wieku w grupie uczestników. Tego typu analizy są niezwykle przydatne w kontekście organizacji zawodów, gdzie zrozumienie różnorodności wiekowej może wpłynąć na planowanie sekcji rywalizacyjnych czy strategii marketingowych. Rekomenduje się, aby w praktyce wykorzystać podobne zapytania do analizy demografii uczestników, co może pomóc w lepszym dostosowaniu wydarzeń do potrzeb grupy docelowej oraz w analizie trendów w uczestnictwie w różnych kategoriach wiekowych.
Pytanie 10
Który zapis w języku JavaScript daje taki sam wynik jak poniższy kod?
x=0;x+=10;
A. x = 0; x++; x = x + 9
B. x = 0; x--; x *= 9
C. x = 10; x = 0
D. x = 10; x = x + 10
Odpowiedź, która została wybrana, jest poprawna, ponieważ wykonuje dokładnie te same operacje na zmiennej x, co pierwotny kod. Przypisanie x = 0; ustawia wartość x na 0, a następnie x++; zwiększa wartość x o 1, co daje 1. Następnie, dodając 9 do x za pomocą x = x + 9, otrzymujemy 10. Tak więc końcowa wartość zmiennej x wynosi 10, co jest zgodne z wynikiem oryginalnego zapisu x += 10, który również prowadzi do wartości 10. W praktyce, takie podejście jest zgodne z zasadami programowania, gdzie użycie operatorów inkrementacji i przypisania jest powszechną praktyką. Poprawne zarządzanie zmiennymi i ich modyfikacja przy pomocy operatorów to kluczowy aspekt pisania efektywnego i łatwego do zrozumienia kodu w JavaScript. Pamiętaj, aby korzystać z takich konstrukcji, gdyż są one nie tylko czytelne, ale również optymalne.
Pytanie 11
Jakie czynniki wpływają na wysokość dźwięku?
A. czas oscylacji źródła dźwięku
B. intensywność wzbudzenia drgań
C. metoda wzbudzania drgań
D. częstotliwość drgań fali akustycznej
Częstotliwość drgań fali akustycznej to taki kluczowy element, który wpływa na to, jak wysoko brzmi dźwięk. Mówiąc prosto, to ilość drgań, które źródło dźwięku wykonuje w danym czasie, zwykle mierzona w Hertzach (Hz). Im wyższa ta częstotliwość, tym wyższy dźwięk wydobywają instrumenty muzyczne. Na przykład na gitarze, jak skrócisz strunę, to dźwięk staje się wyższy, co jest zgodne z tym, co mówi fizyka akustyczna. W inżynierii dźwięku często korzysta się z filtrów i equalizerów, żeby odpowiednio dostosować dźwięki w nagraniach. Rozumienie tego jest ważne nie tylko w muzyce, ale i w technologiach audio. Projektanci dźwięku muszą dobrze znać te zasady, aby móc stworzyć odpowiednie efekty dźwiękowe. Więc, ogólnie mówiąc, znajomość tego, jak częstotliwość wiąże się z wysokością dźwięku, jest istotna dla każdej osoby związanej z dźwiękiem, zarówno w teorii, jak i w praktyce.
Pytanie 12
Co oznacza w języku C++ przedstawiony fragment kodu?
struct CONTACT { std::string nazwisko; std::string telefon; int numer; };
A. Trzy niezależne zmienne
B. Interakcję między zmiennymi lokalnymi a globalnymi
C. Organizację zmiennych
D. Typ strukturalny składający się z trzech pól
W C++ struktury to takie narzędzia do grupowania danych, co już wiesz. Jednak w twoim opisie pojawił się błąd dotyczący zmiennych globalnych i lokalnych. To nie do końca ma związek z tym, co robi struktura. Globalne zmienne to te, które możesz używać wszędzie w programie, a lokalne tylko w danym bloku kodu. Hierarchia zmiennych to inny temat, bo zazwyczaj chodzi o klasy i dziedziczenie, a nie o struktury. W przypadku CONTACT, wszystkie pola są równorzędne, więc nie ma tam żadnej hierarchii. Twoje stwierdzenie, że te zmienne są niepowiązane, również jest nietrafione, bo z definicji struktury wszystkie te pola skupiają się na tym samym obiekcie. To, że struktury grupują dane, to jedna z ich najważniejszych cech, którą trzeba mieć na uwadze, żeby dobrze wykorzystywać możliwości C++.
Pytanie 13
Jakie polecenie pozwala na dodanie kolumny zadaniekompletne do tabeli zadania?
A. ALTER TABLE zadania ADD COLUMN zadaniekompletne int
B. CREATEINDEX zadania ADD COLUMN zadaniekompletne int
C. INSERT INTO zadania VALUES zadaniakompletne
D. ADD COLUMN zadaniekompletne WITH zadania
Odpowiedź 'ALTER TABLE zadania ADD COLUMN zadaniekompletne int' jest rzeczywiście na miejscu. To polecenie ALTER TABLE to standardowy sposób na zmiany w tabelach w SQL. Dzięki niemu możemy dodawać, usuwać czy zmieniać kolumny, a także wprowadzać różne ograniczenia. W tym przypadku dodajemy nową kolumnę 'zadaniekompletne', która będzie przyjmować wartości całkowite (int). Fajnym przykładem zastosowania tego polecenia może być śledzenie postępu zadań w projekcie. Kolumna 'zadaniekompletne' mogłaby oznaczać, czy zadanie jest skończone (np. 0 dla nieukończonego, 1 dla ukończonego). Zawsze warto pomyśleć o tym, jak takie zmiany mogą wpłynąć na istniejące dane oraz aplikacje korzystające z tej tabeli, żeby nie narazić się na różne problemy z danymi.
Pytanie 14
Który z formatów to format grafiki WEKTOROWEJ?
A. SVG
B. JPG
C. PNG
D. GIF
SVG (Scalable Vector Graphics) to format grafiki WEKTOROWEJ - obraz opisany jest kształtami i krzywymi (w XML), dzięki czemu skaluje się bez utraty jakości. Sprawdza się przy logo i ikonach. Dlatego formatem wektorowym jest SVG.
Pytanie 15
Który efekt został zaprezentowany na filmie?
A. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
B. Zmiana jasności zdjęć.
C. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
D. Przenikanie zdjęć.
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.
Pytanie 16
Domyślna CAPTCHA
CAPTCHA - reCAPTCHA▼
W CMS Joomla! opcja konfiguracji globalnej, pokazana na ilustracji, służy do
A. dopuszczenia do przesyłania danych z formularzy wypełnionych tylko przez człowieka.
B. zapobiegania atakom typu SQL Injection.
C. wyświetlania okna informującego o zgodzie użytkownika na pliki cookie.
D. wyświetlenia okna umożliwiającego wyszukiwanie tekstu na stronie.
Opcja pokazana na zrzucie w Joomla! dotyczy domyślnej CAPTCHA, czyli mechanizmu weryfikującego, czy formularz wypełnia człowiek, a nie automat (bot). W praktyce, gdy w konfiguracji globalnej wybierzesz np. „CAPTCHA – reCAPTCHA”, Joomla! będzie mogła używać tego mechanizmu we wszystkich formularzach, które potrafią z CAPTCHA współpracować, np. formularz rejestracji użytkownika, formularz kontaktowy, czasem logowanie czy dodawanie komentarzy w rozszerzeniach.
CAPTCHA działa tak, że dodaje do formularza dodatkowy krok: użytkownik musi zaznaczyć odpowiednie pole („Nie jestem robotem”) albo rozwiązać proste zadanie typu rozpoznanie obrazków. Po stronie serwera (tu: Joomla! + Google reCAPTCHA) sprawdzany jest specjalny token. Jeżeli token jest poprawny, dane z formularza są przyjmowane. Jeżeli nie – formularz jest odrzucany. Dzięki temu znacząco ogranicza się spam, masowe rejestracje fałszywych kont i automatyczne wysyłki z formularzy.
Moim zdaniem w każdym publicznym formularzu, szczególnie na stronach firmowych czy szkolnych, warto mieć poprawnie skonfigurowaną CAPTCHA. To jest jeden z podstawowych elementów dobrych praktyk bezpieczeństwa aplikacji webowych – obok filtrowania danych, ograniczania liczby żądań czy stosowania firewalli aplikacyjnych (WAF). Sama CAPTCHA nie zastąpi innych zabezpieczeń, ale bardzo skutecznie zmniejsza liczbę automatycznych ataków i spamu.
W Joomla! konfiguracja globalna jest o tyle wygodna, że ustawiasz raz domyślny typ CAPTCHA, a potem w poszczególnych komponentach (np. „Użytkownicy”, „Kontakty”) tylko zaznaczasz, że chcesz jej używać. W praktyce oznacza to, że formularze będą przyjmować dane tylko wtedy, gdy człowiek poprawnie przejdzie test CAPTCHA – dokładnie tak, jak opisuje poprawna odpowiedź.
Pytanie 17
Który kod HTML zapewni identyczny efekt formatowania jak na przedstawionym obrazku?
W tym paragrafie zobaczysz sposoby formatowania tekstu w HTML
A. <p>W tym <i>paragrafie <b>zobaczysz</b> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>
B. <p>W tym <b>paragrafie <i>zobaczysz</i> sposoby formatowania</b> tekstu w HTML</p>
C. <p>W tym <i>paragrafie </i><b>zobaczysz</b><i> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>
D. <p>W tym <i>paragrafie zobaczysz sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>
Wybór niepoprawnych odpowiedzi wynika z błędnego użycia znaczników HTML, co wpływa na końcowe formatowanie tekstu. Pierwsza odpowiedź zawiera błąd polegający na niewłaściwym zamknięciu znacznika <b> przez dodanie spacji przed ukośnikiem, co powoduje, że przeglądarki mogą błędnie interpretować strukturę HTML. W konsekwencji, tekst może nie być prawidłowo pogrubiony, ponieważ przeglądarka nie rozpoznaje zamknięcia znacznika. Trzecia odpowiedź całkowicie pomija znacznik <b>, co oznacza, że tekst 'zobaczysz' nie zostanie pogrubiony, co jest niezgodne z wymaganym efektem wizualnym. Brak zastosowania odpowiednich znaczników wpływa na semantyczne znaczenie zawartości, co jest kluczowe w kontekście dostępności i dobrych praktyk w web designie. Czwarta odpowiedź błędnie rozdziela znaczniki <i> wokół słowa 'zobaczysz', co nie tworzy efektu jednoczesnej kursywy i pogrubienia. Wiedza dotycząca zagnieżdżania znaczników jest istotna, aby uzyskać pożądany efekt wizualny, a także utrzymać semantykę i dostępność zgodnie z nowoczesnymi standardami tworzenia stron internetowych. Rozumienie hierarchii i poprawne zamykanie znaczników ma kluczowe znaczenie dla renderowania strony zgodnie z oczekiwaniami, jak również dla zachowania zgodności z HTML5.
Pytanie 18
Kod PHP z fragmentem
if(empty($_POST["name"])){ $nameErr = "Name is required"; }
służy do obsługi
A. bazy danych
B. formularza
C. sesji
D. ciasteczek
Przedstawiony fragment kodu PHP sprawdza, czy w przesłanym formularzu (metodą POST) zawartość pola 'name' jest pusta. Jeśli tak, ustawia zmienną $nameErr z komunikatem "Name is required", co oznacza, że pole imienia jest wymagane. Tego typu walidacja jest kluczowym elementem przy pracy z formularzami, ponieważ pozwala na zapewnienie, że użytkownik dostarcza wszystkie niezbędne dane przed ich przetworzeniem. W praktyce, walidacja po stronie serwera jest niezbędna dla bezpieczeństwa aplikacji oraz poprawności danych, które są później przetwarzane i przechowywane w bazie danych. Standardy branżowe sugerują, aby każdy formularz miał walidację zarówno po stronie klienta (JavaScript), jak i serwera (PHP), aby minimalizować ryzyko nieprawidłowych danych i ataków, takich jak SQL Injection. Przykładowo, w formularzach rejestracyjnych i logowania, walidacja pól takich jak imię, email czy hasło jest powszechną praktyką, aby poprawić doświadczenie użytkownika oraz bezpieczeństwo aplikacji.
Pytanie 19
W formularzu, wartości z pola input o typie number zostały przypisane do zmiennej a, a następnie przetworzone w skrypcie JavaScript w pokazany sposób. Jaki typ będzie miała zmienna x?
var x = parseInt(a);
A. napisowy
B. liczbowy, całkowity
C. NaN
D. zmiennoprzecinkowy
Funkcja parseInt() w JavaScript jest super przydatna, bo pozwala zamienić ciąg znaków na liczbę całkowitą. Jak masz zmienną a, która bierze dane z inputu typu number, to parseInt() łapie te liczby i wyrzuca wszystko, co nie jest cyfrą. Dzięki temu dostajesz liczby całkowite. Warto wiedzieć, że ta funkcja nie zaokrągla wyników, tylko obcina część dziesiętną. To świetna opcja, gdy potrzebujesz tylko całkowitych wartości. parseInt() dobrze działa w programowaniu – często wykorzystuje się go do walidacji i manipulacji liczbami. Z mojego doświadczenia, kiedy pracujesz z różnymi typami danych, musisz zadbać, żeby przekształcenia były na miejscu, bo to bardzo ważne dla aplikacji. Użycie parseInt() jest zgodne z zasadami ECMAScript, co oznacza, że działa w różnych środowiskach JavaScript. Przykładem dobrego zastosowania są aplikacje webowe, gdzie często potrzebujesz liczb całkowitych, na przykład w kalkulatorach czy formularzach z wyborem ilości produktów.
Pytanie 20
Podstawowym celem korzystania z edytora WYSIWYG jest
A. automatyzacja odtwarzania plików multimedialnych
B. szybka wizualizacja tworzonej strony
C. ściąganie z Internetu pełnych portali WWW
D. wykrywanie błędów w bazie danych
Edytory WYSIWYG (What You See Is What You Get) są narzędziami, które umożliwiają tworzenie i edytowanie treści internetowych w sposób wizualny, co oznacza, że użytkownik widzi na ekranie dokładnie to, co otrzyma po zapisaniu dokumentu. Głównym celem ich stosowania jest przyspieszenie procesu projektowania stron internetowych poprzez natychmiastowe wizualizowanie zmian. Dzięki temu, osoby nieposiadające zaawansowanej wiedzy programistycznej mogą łatwo tworzyć atrakcyjne wizualnie strony, co ma ogromne znaczenie w kontekście szybkiego rozwoju branży webowej. Przykłady zastosowania edytorów WYSIWYG to platformy takie jak WordPress, Wix czy Squarespace, które umożliwiają użytkownikom dodawanie treści, obrazów i multimediów bez potrzeby pisania kodu. Warto również zauważyć, że edytory te wspierają standardy webowe, takie jak HTML5 i CSS3, co pozwala na optymalizację stron pod kątem SEO oraz responsywności. W związku z rosnącą popularnością edytorów WYSIWYG, znajomość ich działania staje się kluczowa dla każdego, kto pragnie efektywnie zarządzać treściami w sieci.
Pytanie 21
Efekt przedstawiony na obrazie, wykonany za pomocą edytora grafiki rastrowej, to
A. grawerowanie.
B. rozmycie Gaussa.
C. szum RGB.
D. pikselizacja.
Twoja odpowiedź jest prawidłowa! Wybrany efekt to pikselizacja. Pikselizacja polega na zmniejszeniu rozdzielczości obrazu do poziomu, gdy każdy piksel staje się widoczny dla oka. Efekt ten charakteryzuje się wyraźnymi, dużymi blokami pikseli tworzącymi obraz. Jest to efekt często stosowany w grafice komputerowej, szczególnie w celu nadania grafice stylu retro. Pikselizacja była też kluczowym elementem estetyki gier wideo z lat 80. i 90., kiedy to technologiczne ograniczenia sprzętowe wymuszały korzystanie z niskiej rozdzielczości obrazu. W dzisiejszych czasach efekt pikselizacji jest często stosowany celowo, dla uzyskania określonego efektu artystycznego lub dla celów nostalgicznych. Warto jednak pamiętać, że nadmierne pikselizowanie obrazu może prowadzić do utraty szczegółów, dlatego zawsze warto dobrze przemyśleć zastosowanie tego efektu.
Pytanie 22
Zaprezentowana linia kodu w języku PHP ma na celu
define("OSOBA", "Anna Kowalska");
A. ustalić wartość dla zmiennej $OSOBA
B. zdefiniować stałą o nazwie OSOBA
C. przypisać dwie wartości do tablicy
D. porównać dwa ciągi znaków
Odpowiedź "zdefiniować stałą o nazwie OSOBA" jest prawidłowa, ponieważ linia kodu define("OSOBA", "Anna Kowalska"); w języku PHP służy do tworzenia stałej. Stała to wartość, która nie zmienia się w trakcie działania programu. W tym przypadku, stała o nazwie OSOBA jest przypisywana do wartości "Anna Kowalska". Użycie stałych jest uważane za dobrą praktykę programistyczną, ponieważ pozwala na zdefiniowanie wartości, które mają być używane w różnych częściach aplikacji, co zwiększa czytelność i ułatwia zarządzanie kodem. Przykładem zastosowania stałych może być przechowywanie kluczy API, które nie powinny być zmieniane w trakcie działania aplikacji. Ponadto, korzystanie ze stałych może poprawić wydajność, gdyż PHP nie musi za każdym razem przeprowadzać operacji przypisania. Warto również zauważyć, że stałe w PHP są globalne i mogą być używane w dowolnym miejscu w kodzie, co czyni je bardzo użytecznymi w dużych projektach. Właściwe definiowanie i użycie stałych jest kluczowe dla utrzymania porządku i spójności w projekcie, co jest zgodne z ogólnie uznawanymi standardami programowania.
GRANT SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE ON klienci TO adam@localhost
A. do zarządzania strukturą tabeli klienci
B. do manipulowania danymi w tabeli klienci
C. do zarządzania strukturą bazy danych klienci
D. do manipulowania danymi bazy danych klienci
Pozostałe opcje wskazują na zarządzanie strukturą bazy danych lub tabeli co w kontekście podanego polecenia SQL nie jest prawidłowe Zarządzanie strukturą bazy danych odnosi się do operacji takich jak tworzenie usuwanie lub modyfikowanie tabel indeksów i innych obiektów bazy danych Przykłady takich operacji to polecenia CREATE ALTER i DROP które zmieniają definicję strukturalną tabel lub innych obiektów bazodanowych W przypadku zarządzania strukturą tabeli moglibyśmy mówić o dodawaniu nowych kolumn zmienianiu typu danych istniejących kolumn czy zmianach w kluczach indeksach Tego typu zmiany nie są objęte poleceniem GRANT SELECT INSERT UPDATE DELETE które koncentruje się wyłącznie na manipulacji danymi w istniejącej strukturze Dlatego też typowym błędem myślowym jest utożsamianie operacji na danych z operacjami modyfikującymi strukturę bazy danych takimi jak dodawanie tabel czy kolumn Operatorzy SQL są precyzyjnie zdefiniowani i rozdzieleni na kategorie manipulacji danymi DML oraz definicji danych DDL co jest kluczowym rozróżnieniem w pracy z bazami danych
Pytanie 24
Który z zaprezentowanych kodów HTML sformatuje tekst zgodnie z podanym wzorem? Uwaga: słowo "stacji" jest napisane większą czcionką niż pozostałe wyrazy w tej linijce)
Lokomotywa
Stoi na stacji lokomotywa ...
A. <h1>Lokomotywa</h1> <p>Stoi na <big>stacji</big> lokomotywa ...</p>
B. <h1>Lokomotywa</h1> <p>Stoi na <big>stacji</big> lokomotywa ...</p>
C. <p><small>Lokomotywa</small></p> <p>Stoi na <big>stacji<big> lokomotywa ...</p>
D. <h1>Lokomotywa</h1> <p>Stoi na <big>stacji lokomotywa ...</p>
Poprawny kod dokładnie odtwarza wzór: nagłówek poziomu pierwszego <h1> z tekstem „Lokomotywa” oraz akapit <p>, w którym tylko słowo „stacji” jest wyróżnione większym rozmiarem za pomocą znacznika <big>. Dzięki temu przeglądarka powiększa wyłącznie ten jeden wyraz, a reszta zdania zachowuje standardowy rozmiar czcionki wynikający z kaskady CSS lub domyślnych ustawień. Struktura dokumentu jest też logiczna: tytuł w <h1>, treść w akapicie, bez zbędnego mieszania poziomów nagłówków. W praktyce taki zapis dobrze pokazuje, jak selektywnie formatować tekst wewnątrz akapitu – możemy objąć znacznikiem <big> tylko fragment, podobnie jak używa się <strong> albo <em> do wyróżniania pojedynczych słów. W nowoczesnych projektach zamiast <big> zaleca się raczej stosowanie CSS, np. <span class="wiekszy">stacji</span> i w CSS: .wiekszy { font-size: 1.2em; }. Daje to większą kontrolę nad wyglądem i jest zgodne z aktualnymi standardami W3C, bo <big> jest znacznikiem przestarzałym (deprecated). Mimo to, z punktu widzenia tego zadania, kluczowe jest zrozumienie, że tag musi dokładnie obejmować tylko słowo, które ma być powiększone, oraz że znacznik musi być poprawnie zamknięty. Taka precyzyjna selekcja fragmentu tekstu to podstawa przy formatowaniu treści w HTML i późniejszym stylowaniu w CSS.
Pytanie 25
Czym charakteryzuje się tablica asocjacyjna?
A. przechowywaniem innej tablicy w każdej komórce
B. co najmniej dwoma wymiarami
C. indeksem (kluczem) w postaci łańcucha znaków
D. indeksowaniem elementów zawsze od 0
Tablica asocjacyjna różni się od zwykłej tym, że jej indeksem (kluczem) jest ŁAŃCUCH ZNAKÓW, a nie kolejny numer - np. $osoba['imie']. Dzięki temu do wartości sięga się po opisowej nazwie, co czyni kod czytelniejszym. Dlatego cechą tablicy asocjacyjnej jest klucz w postaci łańcucha znaków.
Pytanie 26
Po wykonaniu przedstawionego poniżej polecenia SQL użytkownik Ela będzie mógł
GRANT SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE ON baza1.tab1 TO 'Ela'@'localhost';
A. jedynie dodawania i edytowania danych
B. wykonywania wszelkich działań na danych
C. jedynie tworzenia i zmiany struktury tabel
D. wykonywania wszystkich operacji na strukturze danych
Polecenie SQL GRANT SELECT INSERT UPDATE DELETE ON baza1.tab1 TO 'Ela'@'localhost' przyznaje użytkownikowi Ela pełny dostęp do danych w tabeli tab1 w bazie danych baza1. Oznacza to możliwość wykonywania wszystkich operacji związanych z zarządzaniem danymi w tej tabeli. Komenda GRANT jest używana do nadawania uprawnień użytkownikom bazy danych. W tym przypadku uprawnienia obejmują SELECT do odczytu danych INSERT do dodawania nowych rekordów UPDATE do modyfikacji istniejących danych oraz DELETE do usuwania rekordów. Uprawnienia te pokrywają pełne spektrum operacji związanych z manipulacją danymi co jest kluczowe w sytuacjach gdzie użytkownik musi mieć elastyczność w zarządzaniu zawartością tabeli. Dobrymi praktykami jest ograniczanie nadawania takich szerokich uprawnień tylko wtedy gdy jest to absolutnie konieczne w celu minimalizacji ryzyka nieautoryzowanej manipulacji danymi. Rozumienie i zarządzanie uprawnieniami użytkowników jest kluczowym elementem bezpieczeństwa bazy danych ponieważ pozwala na kontrolę dostępu i zapewnienie integralności danych. Tak szeroki dostęp jak w tym przypadku powinien być przyznawany z rozwagą i jedynie zaufanym użytkownikom w środowiskach produkcyjnych gdzie dane są szczególnie wrażliwe.
Pytanie 27
W semantycznym HTML odpowiednikiem tagu <b>, który nie tylko pogrubia tekst, ale również oznacza go jako istotniejszy, jest
A. <mark>
B. <ins>
C. <strong>
D. <em>
Znacznik <strong> w języku HTML semantycznym służy do oznaczania tekstu, który ma szczególne znaczenie w kontekście treści. Oprócz stylistycznego pogrubienia czcionki, <strong> wskazuje, że dany fragment tekstu jest ważny dla zrozumienia treści dokumentu. Przykładowo, w artykule omawiającym bezpieczeństwo w Internecie, można użyć <strong> do wyróżnienia kluczowych terminów, takich jak 'szyfrowanie' czy 'firewall', co podkreśla ich znaczenie w ochronie danych. Użycie znaczników semantycznych, takich jak <strong>, jest zgodne z najlepszymi praktykami dostępności, co zapewnia lepszą interpretację treści przez technologie asystujące, takie jak czytniki ekranu. Takie podejście poprawia nie tylko nawigację po stronie, ale również SEO, ponieważ wyszukiwarki lepiej rozumieją kontekst i hierarchię treści. Warto również zauważyć, że w przeciwieństwie do <b>, który jedynie zmienia wygląd tekstu, <strong> wnosi dodatkowy sens do struktury dokumentu, co jest szczególnie istotne w kontekście tworzenia witryn internetowych, które są zarówno estetyczne, jak i funkcjonalne.
Pytanie 28
Co zastosować, aby zapewnić integralność (spójność) danych w bazie MS Access?
A. więzy integralności
B. kwerendę aktualizującą
C. archiwizację bazy
D. defragmentację bazy
Spójność danych między powiązanymi tabelami w MS Access zapewniają WIĘZY INTEGRALNOŚCI (relacyjnej) - pilnują, by np. nie dało się dodać rekordu odwołującego się do nieistniejącego klucza w tabeli nadrzędnej. Dlatego stosuje się więzy integralności.
Pytanie 29
Aby umieścić plik wideo na stronie internetowej z widocznymi przyciskami sterującymi oraz zapętlonym odtwarzaniem, należy w znaczniku <video> użyć atrybutów
A. controls i autoplay
B. autoplay i preload
C. loop i muted
D. controls i loop
Odpowiedź "controls i loop" jest całkiem dobra, bo te dwa atrybuty są naprawdę istotne, żeby wideo działało jak należy na stronie. Atrybut "controls" dodaje do odtwarzacza przyciski, które pozwalają na zatrzymywanie, odtwarzanie i regulowanie głośności, co jest bardzo wygodne dla ludzi. Z kolei "loop" sprawia, że filmik odtwarza się w kółko, co może być super użyteczne, szczególnie w prezentacjach albo reklamach, które chcemy pokazać kilka razy. Przykładowo, <video src='video.mp4' controls loop> wstawia wideo z przyciskami, które można łatwo obsługiwać, no i od razu się zapętla. W ogóle, korzystanie z tych atrybutów to dobra praktyka, bo sprawia, że strony są bardziej przyjazne dla użytkowników oraz poprawia ich doświadczenia.
Pytanie 30
W przedstawionym diagramie bazy danych biblioteka, elementy: czytelnik, wypozyczenie i ksiazka są
A. polami.
B. encjami.
C. krotkami.
D. atrybutami.
W diagramie bazy danych pokazanym w pytaniu elementy „czytelnik”, „wypozyczenie” i „ksiazka” to klasyczne przykłady encji. Encja w modelu relacyjnym (a dokładniej w modelu ER – Entity-Relationship) oznacza pewien typ obiektu ze świata rzeczywistego, o którym chcemy przechowywać dane w bazie. W praktyce encja odpowiada tabeli w relacyjnej bazie danych: encja CZYTELNIK → tabela czytelnik, encja KSIĄŻKA → tabela ksiazka, encja WYPOŻYCZENIE → tabela wypozyczenie. Każda z tych encji ma swój klucz główny (np. czytelnik_id, ksiazka_id, wypozyczenie_id), czyli atrybut jednoznacznie identyfikujący rekord. To jest dokładnie to, co w dobrych praktykach projektowania baz danych (np. wg standardowych metodologii ERD używanych w SQL Server, MySQL Workbench czy Oracle Data Modeler) uważa się za podstawę poprawnego modelu danych.
Moim zdaniem bardzo ważne jest rozróżnienie poziomów: encja to „typ obiektu” (tabela), atrybut to „cecha obiektu” (kolumna), a krotka/rekord to „konkretne wystąpienie obiektu” (pojedynczy wiersz). Na przykład: encja CZYTELNIK opisuje wszystkich możliwych czytelników biblioteki, atrybuty tej encji to imie, nazwisko, ulica itd., a jedna konkretna krotka w tabeli czytelnik opisuje jedną osobę, np. Jana Kowalskiego z ulicy Lipowej 5. W projektowaniu systemów bibliotecznych, systemów sprzedażowych, magazynowych czy w aplikacjach webowych z bazą danych zawsze zaczyna się właśnie od zidentyfikowania encji: klient, zamówienie, produkt, faktura itd. Dopiero potem dopisuje się atrybuty, ustala relacje (tak jak tu: czytelnik – wypożyczenie – książka) i definiuje klucze obce. To podejście jest zgodne z normalizacją i ogólnymi zasadami projektowania relacyjnych baz danych – pomaga uniknąć nadmiarowości danych i błędów logicznych w aplikacji.
A. oznacza, że kliknięcie na link otworzy go w osobnej karcie przeglądarki.
B. jest informacją dla przeglądarki internetowej, aby nie formatowała słowa "link" jako odnośnika.
C. oznacza, że kliknięcie na link nie przeniesie do strony website.com.
D. jest informacją dla robota wyszukiwarki Google, aby nie podążał za tym linkiem.
Dobrze, że to wybrałeś! Atrybut rel='nofollow' w tagu <a> w HTML mówi robotom wyszukiwarek, jak Google, żeby nie śledziły tego linku. Często używa się go w SEO, czyli w optymalizacji stron. Dzięki temu możemy zdecydować, które linki na naszej stronie są ważne, a które nie. Jeśli mamy na myśli, żeby dana strona była mniej widoczna w wyszukiwarkach, to ten atrybut się przyda. Tylko musisz pamiętać, że zbyt wiele linków z 'nofollow' może sprawić, że wyszukiwarki nie będą patrzyły na naszą stronę za dobrze. Moim zdaniem, warto to dobrze przemyśleć!
Pytanie 32
Jaka jest poprawna kolejność procesów przetwarzania dźwięku z analogowego na cyfrowy?
A. kwantyzacja, próbkowanie, kodowanie
B. próbkowanie, kwantyzacja, kodowanie
C. próbkowanie, kodowanie, kwantyzacja
D. kwantyzacja, kodowanie, próbkowanie
Pozostałe warianty przestawiają etapy, które logicznie muszą iść po sobie. Kodowanie nie może wyprzedzać kwantyzacji - nie da się zapisać w bitach wartości, której jeszcze nie ustalono. Kwantyzacja nie może być pierwsza, bo wymaga już pobranych próbek sygnału. Jedyna spójna sekwencja to próbkowanie, kwantyzacja, kodowanie.
Pytanie 33
Aby w języku HTML uzyskać formatowanie paragrafu przedstawione w ramce, należy zastosować kod
A. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny dla autora</p>
B. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <em>istotny</em> dla autora</mark></p>
C. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <i>istotny</i> dla autora</mark></p>
D. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p>
Poprawnie wybrałeś kod z poprawnie zagnieżdżonymi i domkniętymi znacznikami: <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p>. To dokładnie odpowiada temu, co widać na podglądzie: zwykły akapit, w nim jedno słowo podświetlone na żółto oraz inne wyróżnione kursywą. Znacznik <p> tworzy paragraf – podstawowy blok tekstu w HTML. W środku używasz elementów liniowych (inline): <mark> do zaznaczenia fragmentu tekstu jak zakreślaczem oraz <em> do zaznaczenia treści istotnej znaczeniowo, co domyślnie jest renderowane jako kursywa. Według specyfikacji HTML5 <mark> służy do semantycznego wyróżnienia tekstu związanego z kontekstem, np. wynik wyszukiwania na stronie czy aktualnie ważna informacja. <em> natomiast podkreśla akcent logiczny w zdaniu, a nie tylko ozdobne pochylenie, co jest dobrą praktyką dostępnościową. Ważne jest też poprawne zagnieżdżanie: najpierw otwierasz <mark>, potem go zamykasz </mark>, dopiero później otwierasz <em> i zamykasz </em>. Żaden z tych znaczników nie nachodzi na siebie w sposób krzyżowy. Tego pilnują walidatory W3C i warto się do tego przyzwyczaić od początku. W codziennej pracy taki kod możesz wykorzystać np. w artykułach, dokumentacji technicznej, materiałach szkoleniowych, gdzie chcesz: zakreślić słowo kluczowe (<mark>) i jednocześnie podkreślić termin ważny dla autora lub kontekstu (<em>). Moim zdaniem lepiej stosować <em> zamiast <i>, bo <em> niesie znaczenie semantyczne i czytniki ekranu potrafią je zinterpretować, co poprawia dostępność strony.
Pytanie 34
W którym z podanych formatów można zapisać materiał wideo wraz ze ścieżką dźwiękową?
A. AAC
B. MP4
C. WMA
D. WAV
MP4 (MPEG-4 Part 14) to format kontenera, który w jednym pliku przechowuje strumień wideo oraz dźwięku (a także np. napisy). Dzięki dobrej kompresji i powszechnej zgodności z urządzeniami zdominował publikację filmów w internecie. Pozostałe wymienione formaty to czyste formaty AUDIO - zapiszą jedynie ścieżkę dźwiękową, bez obrazu. Dlatego wideo z dźwiękiem przechowa MP4.
Pytanie 35
Jakie polecenie przywróci do działania uszkodzoną tabelę w SQL?
A. REGENERATE TABLE tbl_name
B. REPAIR TABLE tblname
C. ANALYZE TABLE tbl_name
D. OPTIMIZE TABLE tbl_name
REPAIR TABLE tblname jest komendą w SQL, która jest używana do naprawy uszkodzonych tabel w bazach danych, szczególnie w systemach zarządzania bazami danych, takich jak MySQL. Gdy tabela ulegnie uszkodzeniu z powodu awarii systemu, błędów oprogramowania lub innych problemów, użycie tej komendy pozwala na przywrócenie jej do stanu używalności. Przykładem może być sytuacja, gdy po awarii serwera tabela przestaje być dostępna. Wówczas wystarczy uruchomić polecenie REPAIR TABLE, aby zdiagnozować i naprawić problemy. Warto pamiętać, że ta komenda nie tylko przywraca integralność danych, ale także może poprawić wydajność tabeli, usuwając fragmentację. Praktyka wskazuje, że regularne sprawdzanie i naprawa tabel, zwłaszcza po dużych operacjach zapisu, jest dobrym nawykiem w zarządzaniu bazami danych. Dobrą praktyką jest również tworzenie kopii zapasowych tabel przed ich naprawą, co zabezpiecza dane przed potencjalną utratą w wyniku błędów przy naprawie.
Pytanie 36
Co należy zrobić, aby strona internetowa była dostępna dla osób z niepełnosprawnościami, zgodnie z wytycznymi WCAG?
A. stosować tylko jedną barwę i jej odcienie
B. opisywać obrazy tekstem alternatywnym, a kontrolki etykietami
C. używać tylko akapitów, bez nagłówków h1-h6
D. testować stronę wyłącznie w najpopularniejszej przeglądarce
Dostępność wg WCAG oznacza, że ze strony skorzystają też osoby z niepełnosprawnościami, m.in. używające czytników ekranu. Kluczowe jest opisywanie obrazów tekstem alternatywnym (atrybut alt) oraz wiązanie pól formularza z etykietami (label), aby czytnik mógł je odczytać. Ważne są też nagłówki, kontrast i obsługa klawiaturą. Dlatego poprawna jest odpowiedź o tekście alternatywnym i etykietach kontrolek.
Pytanie 37
Zademonstrowano efekt stylizacji CSS oraz kod HTML. W jaki sposób należy ustawić styl, aby uzyskać takie formatowanie?
A. #first-line {font-size: 200%; color:brown;}
B. p.first-line {font-size: 200%; color:brown;}
C. p::first-line {font-size: 200%; color:brown;}
D. .first-line {font-size: 200%; color:brown;}
Odpowiedź p::first-line {font-size: 200%; color:brown;} jest prawidłowa, ponieważ selektor ::first-line w CSS służy do formatowania pierwszej linii tekstu wewnątrz elementu blokowego, takiego jak <p>. W tym przypadku formatowanie odnosi się do zmiany rozmiaru czcionki na 200% i koloru na brązowy, co jest zgodne z efektem prezentowanym na obrazie. Jest to powszechna praktyka, gdy chcemy wyróżnić pierwszą linię tekstu, nadając jej specjalny wizualny akcent. Warto zaznaczyć, że selektory pseudo-klasowe, jak ::first-line, są częścią specyfikacji CSS i umożliwiają bardziej precyzyjne i kontekstualne formatowanie treści, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu stron internetowych. Tego typu rozwiązania zwiększają czytelność i estetykę tekstu. W praktyce, stosowanie ::first-line jest szczególnie przydatne w projektach wymagających subtelnych wyróżnień tekstowych, takich jak artykuły prasowe, blogi czy strony promujące treści literackie. Taki styl programowania jest zgodny z zaleceniami W3C, co czyni go nie tylko efektywnym, ale i standardowym podejściem w tworzeniu nowoczesnych stron internetowych.
Pytanie 38
W jakim standardzie języka hipertekstowego wprowadzono do składni znaczniki sekcji <footer>, <header>, <nav>?
A. HTML4
B. HTML5
C. XHTML 2.0
D. XHTML1.0
HTML5 wprowadził nowe znaczniki semantyczne, takie jak <header>, <footer> oraz <nav>, które mają na celu poprawę struktury i czytelności kodu HTML. Te znaczniki pozwalają na lepsze określenie ról poszczególnych części dokumentu, co jest istotne zarówno dla programistów, jak i dla wyszukiwarek internetowych oraz oprogramowania asystującego. Przykładowo, znacznik <header> zazwyczaj zawiera nagłówki i metadane, podczas gdy <footer> jest przeznaczony na informacje końcowe, takie jak prawa autorskie czy linki do polityki prywatności. Z kolei <nav> wskazuje sekcję nawigacyjną, co ułatwia użytkownikom poruszanie się po stronie. Użycie tych znaczników zgodnie z ich zamierzonymi funkcjami poprawia semantykę dokumentu HTML5, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie SEO i dostępności. Warto również zauważyć, że HTML5 wprowadza inne elementy, takie jak <article> czy <section>, które dodatkowo wspierają tworzenie dobrze zorganizowanej i zrozumiałej struktury dokumentu. W związku z tym, stosowanie nowych znaczników w HTML5 jest niezwykle korzystne zarówno dla twórców, jak i dla użytkowników stron internetowych.
Pytanie 39
Tabele Osoby i Adresy są połączone relacją jeden do wielu. Jakie zapytanie SQL należy zapisać, aby korzystając z tej relacji, prawidłowo wyświetlić nazwiska oraz przyporządkowane im miasta?
A. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy;
B. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy WHERE Osoby.id = Adresy.id;
C. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby.Adresy_id = Adresy.id FROM Osoby, Adresy;
D. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby JOIN Adresy ON Osoby.Adresy_id = Adresy.id;
Prawidłowa odpowiedź opiera się na instrukcji SELECT z użyciem JOIN, co jest bardzo ważne przy pracy z relacyjnymi bazami danych. W tym przypadku, zapytanie SELECT jest używane do wyboru dwóch kolumn - 'nazwisko' i 'Miasto' - z połączonych tabel 'Osoby' i 'Adresy'. Wykorzystuje się tutaj złączenie (JOIN), które jest kluczowym konceptem w SQL umożliwiającym łączenie danych z różnych tabel w jednym zapytaniu. Odpowiednia składnia JOIN wymaga określenia dwóch tabel do połączenia oraz warunku łączenia, który w tym przypadku jest 'Osoby.Adresy_id = Adresy.id'. Ten warunek oznacza, że rekordy z obu tabel będą połączone, gdy wartość kolumny 'Adresy_id' w tabeli 'Osoby' będzie równa wartości kolumny 'id' w tabeli 'Adresy'. Jest to typowe użycie klucza obcego ('Adresy_id') do odwołania się do klucza głównego w innej tabeli ('id' w tabeli 'Adresy'). To jest dobry przykład pokazujący, jak praktycznie wykorzystuje się relacje pomiędzy tabelami w SQL.
Pytanie 40
Która z zasad dotyczących poprawnego kodu HTML jest BŁĘDNA (nieprawdziwa)?
A. znaczniki (poza pustymi) działają do domknięcia, np. <p>...</p>
B. znaczniki zamyka się w odwrotnej kolejności niż otwierano
C. atrybuty trzeba podawać w kolejności ALFABETYCZNEJ
D. w nazwach znaczników nie rozróżnia się wielkości liter (<p> = <P>)
Pytanie szuka zasady BŁĘDNEJ. Atrybutów w znaczniku NIE trzeba podawać w kolejności alfabetycznej - ich kolejność jest dowolna i nie wpływa na poprawność kodu. Dlatego fałszywa jest zasada o kolejności alfabetycznej atrybutów.
