Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 07:44
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 08:07

Egzamin zdany!

Wynik: 32/40 punktów (80,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Której właściwości CSS użyć, aby ustawić odstępy między WYRAZAMI?

A.
line-spacing
B.
white-space
C.
word-spacing
D.
letter-space
Odstępy między WYRAZAMI ustawia w CSS właściwość word-spacing, np. word-spacing: 5px; rozsuwa słowa. Dlatego do odstępów między wyrazami służy word-spacing.

Pytanie 2

Aby podczas tworzenia tabeli zdefiniować klucz obcy na wielu kolumnach, należy użyć zapisu:

A.
CONSTRAINT (nazwisko, imie) FOREIGN KEY REFERENCES osoby (nazwisko, imie)
B.
CONSTRAINT (nazwisko, imie) FOREIGN REFERENCES KEY osoby (nazwisko, imie)
C.
CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)
D.
CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY ON(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)
Złożony (wielokolumnowy) klucz obcy definiuje się wzorem CONSTRAINT nazwa FOREIGN KEY(kol1, kol2) REFERENCES tabela(kol1, kol2). Po FOREIGN KEY w nawiasie wymienia się kolumny tabeli bieżącej, a po REFERENCES - tabelę nadrzędną i odpowiadające jej kolumny. Dlatego poprawny jest zapis z nazwą ograniczenia, FOREIGN KEY(...) i REFERENCES tabela(...).

Pytanie 3

W dołączonym fragmencie kodu CSS kolor został przedstawiony w formie

Ilustracja do pytania
A. szesnastkowej
B. dziesiętnej
C. CMYK
D. HSL
Kolor zapisany w postaci szesnastkowej w CSS to popularny sposób definiowania barw na stronach internetowych. Szesnastkowy format koloru wykorzystuje sześć znaków, które są kombinacją cyfr oraz liter od A do F, poprzedzone znakiem hash (#). Każda para znaków reprezentuje wartość jednego z trzech podstawowych kolorów RGB: czerwonego, zielonego i niebieskiego. Na przykład kolor #008000 składa się z czerwonego o wartości 00, zielonego o wartości 80 i niebieskiego o wartości 00. Szesnastkowy zapis jest preferowany ze względu na swoją kompaktowość i zgodność ze standardami sieciowymi. W praktyce, projektanci często używają narzędzi do konwersji kolorów, aby uzyskać pożądane odcienie, co ułatwia zastosowanie odpowiednich wartości szesnastkowych w kodzie. Format ten pozwala także na tworzenie skróconych wersji, jak #FFF dla bieli. Jego użycie jest powszechne i dobrze zrozumiałe w branży, co czyni go uniwersalnym wyborem w projektach webowych.

Pytanie 4

Której wartości użyć w CSS, aby obramowanie było linią KRESKOWĄ?

A.
solid
B.
dotted
C.
dashed
D.
groove
Styl obramowania ustawia border-style. Wartość dashed rysuje ramkę linią KRESKOWĄ (z krótkich kresek). Dlatego linię przerywaną kreskową daje dashed.

Pytanie 5

Na przedstawionym obrazie zobrazowano wybór formatu pliku do zaimportowania bazy danych. Który z formatów należy wybrać, jeśli dane zostały wyeksportowane z programu Excel i zapisane w formie tekstowej z użyciem przecinka do oddzielania wartości pól?

Ilustracja do pytania
A. SQL
B. CSV
C. XML
D. ESRI
CSV to skrót od Comma-Separated Values czyli wartości oddzielone przecinkami Jest to powszechnie stosowany format plików tekstowych używany do przechowywania danych tabelarycznych Takie pliki są łatwe do utworzenia edytowania i odczytu przez różnorodne aplikacje co czyni je wszechstronnym wyborem dla transferu danych między różnymi systemami i programami Główną zaletą formatu CSV jest jego prostota i szeroka kompatybilność zwłaszcza z programami do obsługi arkuszy kalkulacyjnych takimi jak Microsoft Excel czy Google Sheets Kiedy dane są eksportowane z Excela jako tekst z przecinkami oddzielającymi wartości CSV to optymalny wybór dla importu do baz danych czy innych aplikacji gdzie dane muszą być szybko i bezproblemowo przetworzone Standard ten nie zawiera informacji o typach danych kolorach czy formatach co sprawia że jest lekki i niezawodny CSV jest również obsługiwany przez większość języków programowania co znacznie ułatwia jego obsługę i integrację w procesach automatyzacji Jest to idealne rozwiązanie gdy potrzebujemy prostego i szybkiego sposobu na przeniesienie danych bez skomplikowanych zależności

Pytanie 6

Które polecenie nadaje użytkownikowi „uczen” najniższy poziom uprawnień (tylko odczyt, bez zmiany danych i struktury)?

A.
GRANT DROP ON szkola.przedmioty TO uczen;
B.
GRANT SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen;
C.
GRANT INSERT, DROP ON szkola.przedmioty TO uczen;
D.
GRANT ALTER, SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen;
Uprawnienia w SQL nadaje się poleceniem GRANT, a ich „poziom” zależy od tego, co użytkownik może zrobić. Najwęższy, najbezpieczniejszy zakres to wyłącznie odczyt danych, czyli SELECT - użytkownik widzi dane, lecz nie może ich zmieniać ani ruszać struktury tabeli. Zgodnie z zasadą najmniejszych uprawnień kontu aplikacyjnemu czy „uczniowi” daje się tylko tyle, ile naprawdę potrzebuje. Dlatego najniższy poziom uprawnień nadaje GRANT SELECT.

Pytanie 7

Z jakim problemem wiąże się poziom izolacji transakcji Repeatable Read (powtarzalny odczyt)?

A. z odczytami widmowymi (phantom reads)
B. z utratą aktualizacji
C. z brudnymi odczytami
D. z niepowtarzalnymi odczytami
Poziom izolacji Repeatable Read gwarantuje, że te same wiersze odczytane w transakcji nie zmienią się - ale wciąż dopuszcza ODCZYTY WIDMOWE (phantom reads): gdy inna transakcja DODA nowe wiersze pasujące do warunku, powtórne zapytanie może zwrócić ich więcej. Zapamiętaj: Repeatable Read blokuje zmiany istniejących wierszy, lecz nie pojawianie się nowych (widm).

Pytanie 8

$x = mysql_query('SELECT * FROM mieszkanci'); if (!$x) echo "??????????????????????????????"; W podanym kodzie PHP, w miejscu znaków zapytania powinien wyświetlić się komunikat:

A. Błąd w trakcie przetwarzania zapytania
B. Zapytania zakończono sukcesem
C. Nieprawidłowa nazwa bazy danych
D. Złe hasło do bazy danych
W przedstawionym kodzie PHP mamy do czynienia z próbą wykonania zapytania SQL do bazy danych przy pomocy funkcji mysql_query. Ta funkcja zwraca wartość false, jeśli wystąpił błąd w trakcie przetwarzania zapytania. W kontekście tego kodu, komunikat 'Błąd przetwarzania zapytania.' jest odpowiedni, ponieważ wskazuje, że zapytanie nie zostało poprawnie wykonane. Istotne jest, aby programista zrozumiał, że błędy mogą wynikać z różnych przyczyn, takich jak błędna składnia SQL, problemy z połączeniem do bazy danych lub inne czynniki techniczne. Ważną praktyką jest dodawanie mechanizmów obsługi błędów, które mogą dać więcej informacji na temat problemu, np. użycie mysql_error() do uzyskania szczegółowych informacji o błędzie. Standardy dotyczące programowania w PHP oraz najlepsze praktyki wskazują na konieczność stosowania try-catch dla lepszej kontroli błędów oraz logowania, co może pomóc w diagnozowaniu problemów na etapie produkcyjnym. Warto zaznaczyć, że mysql_query jest przestarzałą funkcją, a obecnie zaleca się użycie mysqli lub PDO do komunikacji z bazą danych, co poprawia bezpieczeństwo i wydajność aplikacji.

Pytanie 9

Podczas tworzenia witryny internetowej zastosowano kod definiujący jej wygląd. Jaką szerokość przeznaczono na zawartość strony?

Ilustracja do pytania
A. 2 px
B. 560 px
C. 600 px
D. 640 px
Definiowanie szerokości elementu w CSS jest kluczowym aspektem projektowania responsywnych stron internetowych. W przedstawionym kodzie CSS zauważamy definicję width 560px która określa szerokość elementu body. Ta wartość bezpośrednio przekłada się na dostępną przestrzeń dla treści wewnętrznej tego elementu. W praktyce definiowanie szerokości w pikselach pozwala na precyzyjne kontrolowanie układu strony co jest szczególnie istotne w kontekście projektowania interfejsów użytkownika. Takie podejście jest jednak najczęściej stosowane w środowiskach gdzie mamy pełną kontrolę nad urządzeniami wyświetlającymi stronę. W kontekście nowoczesnych praktyk często stosuje się jednostki względne lub techniki takie jak media queries aby zapewnić lepszą responsywność i elastyczność. Ważne jest także rozważanie dodatkowych aspektów takich jak marginesy i wypełnienia które mogą wpływać na rzeczywistą ilość dostępnej przestrzeni na treść. Właściwe zrozumienie i zastosowanie szerokości jest kluczowe dla tworzenia estetycznych i funkcjonalnych układów strony internetowej.

Pytanie 10

Funkcja agregująca MIN w języku SQL służy do obliczenia:

A. liczby wierszy zwróconych przez kwerendę
B. minimalnej wartości w kolumnie zwróconej przez kwerendę
C. liczby znaków w zwróconych rekordach
D. średniej wartości pól rekordu
Funkcja agregująca MIN zwraca najmniejszą wartość z podanej kolumny, np. SELECT MIN(cena) FROM produkty poda najniższą cenę. Należy do rodziny funkcji agregujących obok MAX (maksimum), AVG (średnia), SUM (suma) i COUNT (liczność). Działa na kolumnach liczbowych, ale też tekstowych (porządek alfabetyczny) i datach (najwcześniejsza). Często łączy się ją z GROUP BY, by wyznaczyć minimum w każdej grupie. Dlatego MIN oblicza minimalną wartość kolumny.

Pytanie 11

Wynikiem realizacji zamieszczonego kodu PHP jest pokazanie komunikatu

Ilustracja do pytania
A. warunek1
B. warunek2
C. warunek3
D. warunek4
Kod w języku PHP przedstawia warunki logiczne, które oceniają wartości zmiennych $a, $b, $c i $d. Zmienna $a i $c są ustawione na true, natomiast $b i $d na false. Pierwszy warunek sprawdza, czy zarówno $a && $b (czyli true && false, co daje false) lub $c && $d (czyli true && false, co również daje false) jest prawdziwe. Oba wyrażenia są fałszywe, więc warunek if nie zostanie spełniony. Drugi warunek elseif sprawdza, czy $a && $b (false) lub $c || $d (true || false, co daje true) jest prawdziwe. Ponieważ $c || $d jest prawdziwe, cały warunek jest spełniony i zostanie wyświetlony komunikat warunek2. Dobrym przykładem praktycznego zastosowania takich konstrukcji jest walidacja danych w aplikacjach webowych, gdzie można łączyć różne warunki logiczne w celu osiągnięcia wymaganej logiki decyzyjnej. Ważne jest, by rozumieć priorytety operatorów logicznych i zasady działania operatora „OR” (||) i „AND” (&&) w języku PHP, zgodnie z dokumentacją PHP.

Pytanie 12

W CSS zapis w formie: p{background-image: url"rysunek.jpg")} spowoduje, że rysunek.png stanie się

A. tłem całej witryny
B. tłem każdego bloku tekstowego
C. wyświetlany obok każdego bloku tekstowego
D. pokazany, jeśli w kodzie użyty będzie znacznik img
Zapis p{background-image: url('rysunek.jpg')} oznacza, że każdy <p>, czyli paragraf, dostanie jako tło obrazek o nazwie rysunek.jpg. To jest po prostu sposób, żeby nadać każdyemu paragrafowi ten sam wygląd. Działa to świetnie, gdy chcesz, żeby cały tekst miał spójny styl czy dodać coś wizualnego do treści. Ważne, żeby ten plik rysunek.jpg był w dobrym miejscu, bo jak go nie znajdziesz, to przeglądarka go nie wczyta. Można to wykorzystać, żeby strona wyglądała bardziej estetycznie i przyciągała wzrok – każdy paragraf z własnym tłem na pewno sprawi, że będzie się lepiej czytało. Możesz też bawić się dodatkowymi właściwościami w CSS, jak background-repeat czy background-size, bo to otwiera drzwi do jeszcze ciekawszych efektów wizualnych.

Pytanie 13

W znaczniku meta w miejsce kropek należy wpisać

Ilustracja do pytania
A. nazwa edytora
B. język dokumentu
C. streszczenie treści strony
D. informację o dostosowaniu do urządzeń mobilnych
Znacznik meta opatrzony atrybutem name="description" służy do zamieszczenia streszczenia treści strony internetowej. Jest to element HTML używany w nagłówku dokumentu, który dostarcza wyszukiwarkom i innym usługom internetowym informacji o zawartości strony. Opis ten pomaga w lepszym indeksowaniu strony przez wyszukiwarki oraz może wpływać na to, jak strona jest prezentowana w wynikach wyszukiwania. Dzięki dobrze sformułowanemu opisowi użytkownicy mogą szybciej zrozumieć, czego mogą się spodziewać po odwiedzeniu danej strony. Jest to dobra praktyka SEO, ponieważ poprawia widoczność strony w wyszukiwarkach. Zawartość opisana w znaczniku meta description nie powinna przekraczać 160 znaków, aby zapewnić odpowiednie wyświetlanie w wynikach wyszukiwania. Użycie streszczenia w odpowiedni sposób zwiększa atrakcyjność kliknięcia przez potencjalnych odwiedzających. To podejście jest zgodne z wytycznymi Google, które zaleca tworzenie unikalnych i treściwych opisów dla każdej strony w serwisie.

Pytanie 14

W języku JavaScript przedstawiona poniżej definicja jest definicją
var imiona=["Anna", "Jakub", "Iwona", "Krzysztof"];

A. klasy.
B. tablicy.
C. obiektu.
D. kolekcji.
W języku JavaScript definicja var imiona=["Anna", "Jakub", "Iwona", "Krzysztof"]; przedstawia tablicę, która jest jednym z fundamentalnych typów danych w tym języku. Tablice są używane do przechowywania zbiorów danych w sposób uporządkowany. W tym przypadku tablica imiona przechowuje cztery stringi, każdy reprezentujący imię. Wartością dodaną tablicy jest możliwość dostępu do poszczególnych elementów za pomocą indeksów, które zaczynają się od zera. Na przykład, imiona[0] zwróci \"Anna\", a imiona[1] zwróci \"Jakub\". W praktyce tablice są niezwykle przydatne w programowaniu, ponieważ pozwalają na łatwe zarządzanie i manipulację danymi. Dobrą praktyką jest używanie tablic do przechowywania związków danych, co umożliwia ich efektywne przetwarzanie i iterację za pomocą pętli, co zwiększa czytelność i organizację kodu. Warto również zaznaczyć, że tablice w JavaScript są obiektami, co daje dodatkowe możliwości manipulacji, takie jak metody tablicowe (np. push, pop, map, filter) do operacji na zbiorach danych. Poznanie i zrozumienie tablic jest kluczowe dla każdego programisty, ponieważ są one podstawą wielu algorytmów i struktur danych."

Pytanie 15

Narzędziem do zarządzania bazą danych, które jest zintegrowane w pakiecie XAMPP, jest

A. MySQL Workbench
B. phpMyAdmin
C. pgAdmin
D. SQLite
phpMyAdmin jest popularnym narzędziem wbudowanym w pakiet XAMPP, które służy do zarządzania bazą danych MySQL. Umożliwia użytkownikom łatwe wykonywanie operacji takich jak tworzenie, edytowanie i usuwanie baz danych oraz tabel, a także zarządzanie użytkownikami i uprawnieniami. Interfejs phpMyAdmin jest oparty na przeglądarkach internetowych, co sprawia, że jego obsługa jest intuicyjna nawet dla osób bez zaawansowanej wiedzy technicznej. Przykładowo, można szybko importować lub eksportować dane w różnych formatach, takich jak SQL, CSV czy XML, co jest niezwykle przydatne podczas migracji danych między różnymi środowiskami. Standardy dobrych praktyk przewidują korzystanie z narzędzi takich jak phpMyAdmin w celu minimalizacji ryzyka błędów manualnych, a także w celu zwiększenia efektywności pracy z bazami danych. Dzięki phpMyAdmin, użytkownicy mogą również łatwo monitorować wydajność bazy danych i optymalizować zapytania, co jest kluczowe dla utrzymania wysokiej jakości aplikacji webowych.

Pytanie 16

Z którego z pól klasy

Dane
można będzie uzyskać dostęp z zewnątrz, korzystając z obiektu stworzonego jako instancja tej klasy?
class Dane {
    public $a;
    private $b;
    protected $c;
}
A. Do wszystkich pól.
B. Do pola $a.
C. Do pola $b.
D. Do pola $c.
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ pole $a jest zadeklarowane jako publiczne, co oznacza, że jest dostępne z zewnątrz klasy i może być modyfikowane oraz odczytywane przez instancje tej klasy oraz inne klasy. Publiczne modyfikatory dostępu są standardową praktyką w programowaniu obiektowym, umożliwiającą swobodny dostęp do danych, co jest szczególnie przydatne w przypadku, gdy chcemy, aby dane były łatwo dostępne dla innych komponentów systemu. Na przykład, jeśli klasa Dane jest używana w aplikacji, możemy tworzyć obiekty tej klasy i bezpośrednio operować na polu $a, co sprzyja elastyczności i prostocie w zarządzaniu danymi. W dobrych praktykach programistycznych często wykorzystuje się publiczne pola w prostych strukturach danych, gdzie dostęp do danych musi być łatwy i szybki. Warto także pamiętać, że dostępność publicznych pól może być użyteczna w kontekście serializacji obiektów, gdzie prosto jest zmapować dane obiektu na format JSON lub XML.

Pytanie 17

Które zdarzenie pozwala uruchomić skrypt JavaScript przy wysyłaniu formularza HTML i kontrolować jego wysłanie?

A. onClick
B. onEnter
C. onSubmit
D. onChange
Pozostałe zdarzenia dotyczą czego innego. onclick reaguje na kliknięcie elementu, onchange na zmianę wartości pola, a onEnter nie istnieje w standardzie. Wysłanie formularza obsługuje i kontroluje onsubmit.

Pytanie 18

Które znaczniki HTML umożliwiają wyświetlenie tekstu w jednym wierszu na stronie, zakładając brak zdefiniowanego formatu CSS?

Dobre strony m o j e j  s t r o n y
A. <h3>Dobre strony </h3><h3 style="letter-spacing:3px">mojej strony</h3>
B. <p>Dobre strony </p><p style="letter-spacing:3px">mojej strony</p>
C. <div>Dobre strony </div><div style="letter-spacing:3px">mojej strony</div>
D. <span>Dobre strony </span><span style="letter-spacing:3px">mojej strony</span>
Znacznik <span> jest elementem inline HTML który pozwala na wyświetlanie tekstu w jednym wierszu. Oznacza to że elementy te nie wprowadzają automatycznych przerw liniowych przed i po sobie co jest typowe dla elementów block-level takich jak <div> czy <p>. W praktycznych zastosowaniach <span> jest często używany do stylizacji i formatowania fragmentów tekstu bez zmiany struktury dokumentu HTML. Użycie <span> jest zgodne z dobrymi praktykami dla elementów które wymagają jedynie lekkiej modyfikacji wizualnej bez naruszenia układu strony. Jest to element niezwykle elastyczny często łączony z CSS i JavaScript w celu wpływania na wygląd i interaktywność stron internetowych. Znaczniki inline takie jak <span> są kluczowe w responsywnym web designie ponieważ pozwalają na dokładne kontrolowanie stylu i zachowania tekstu w ramach szerszej struktury strony. Umożliwiają także semantyczne i dostępnościowe ulepszenia pomagając w tworzeniu bardziej zrozumiałych i przyjaznych dla użytkownika interfejsów. Wiedza o różnicy między elementami inline i block-level jest fundamentem w profesjonalnym tworzeniu stron internetowych i pozwala unikać powszechnych błędów w układzie treści.

Pytanie 19

Jakie dane zostaną wybrane po wykonaniu poniższej kwerendy na pokazanych rekordach?

SELECT id FROM samochody WHERE rocznik LIKE "2%4";

idmarkamodelrocznik
1FiatPunto2016
2FiatPunto2002
3FiatPunto2007
4OpelCorsa2016
5OpelAstra2003
6ToyotaCorolla2016
7ToyotaCorolla2014
8ToyotaYaris2004
A. Wszystkie id
B. Pole id równe 7 oraz 8
C. Tylko id równe 8
D. Brak danych
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ zapytanie SQL SELECT id FROM samochody WHERE rocznik LIKE '2_4'; filtruje rekordy, które mają w kolumnie rocznik wartość z drugą cyfrą równą '2' i czwartą cyfrą równą '4'. W złożonym zapytaniu SQL zastosowano operator LIKE z użyciem symbolu podkreślenia (_) jako symbolu zastępczego dla pojedynczego znaku. To oznacza, że szukamy dowolnego roku, który zaczyna się od cyfry '2', ma dowolną cyfrę na drugiej pozycji i cyfrę '4' na ostatniej pozycji. Praktycznie oznacza to, że wybierane są identyfikatory pojazdów, które mają rocznik odpowiadający temu wzorcowi. W dostarczonym zbiorze danych tylko rekordy o id 7 i 8 spełniają ten warunek, ponieważ rocznik to 2014 i 2004. Tego rodzaju konstrukcja SQL jest użyteczna w sytuacjach, gdy potrzebujemy selektywnie uzyskać dane na podstawie wzorców. Operator LIKE jest bardzo efektywny w analizie danych tekstowych w bazach danych np. w raportach analitycznych gdzie kluczowe jest wyszukiwanie na podstawie wzorców. Warto zaznaczyć, że takie podejście jest zgodne ze standardami SQL, ułatwiającymi zarządzanie i filtrowanie danych w złożonych systemach bazodanowych.

Pytanie 20

Które z rozszerzeń NIE jest związane z plikiem wideo?

A. GIF
B. AVI
C. MP4
D. MOV
GIF to format obrazu i prostych animacji (sekwencja klatek), a nie kontener wideo z dźwiękiem. Dlatego z plikiem wideo NIE jest związany GIF.

Pytanie 21

W skrypcie JavaScript operatory: ||, && są klasyfikowane jako operatorzy

A. arytmetyczne
B. logicznymi
C. bitowe
D. przypisania
Operatory || (OR logiczny) oraz && (AND logiczny) w języku JavaScript należą do grupy operatorów logicznych. Używają ich programiści do prowadzenia operacji na wartościach boolowskich (true/false), co jest kluczowe w tworzeniu warunków w instrukcjach warunkowych i pętlach. Operator && zwraca true, jeśli obie jego operandy są prawdziwe, natomiast operator || zwraca true, gdy przynajmniej jedna z operand jest prawdziwa. Przykładem praktycznego zastosowania operatora && może być sprawdzanie, czy użytkownik jest zalogowany i ma odpowiednie uprawnienia do wykonania danej operacji. Z kolei operator || może być użyty do wyświetlenia komunikatu, jeśli użytkownik nie podał danych, bądź podał niewłaściwe wartości. Dobrze jest stosować te operatory w kontekście logiki programowania, co pozwala na tworzenie bardziej złożonych, ale jednocześnie czytelnych i efektywnych warunków. Warto również pamiętać, aby w kodzie unikać zbyt skomplikowanych warunków, co może prowadzić do trudności w utrzymaniu kodu oraz zwiększać ryzyko błędów.

Pytanie 22

Poniższy fragment kodu w PHP wyświetli

$n = '[email protected]';
$dl = strlen($n);
$i = 0;
while($i < $dl && $n[$i] != '@')
{
    echo $n[$i];
    $i++;
}
A. nazwa konta z symbolem @, czyli "adres@"
B. tylko nazwę konta, czyli "adres"
C. cały adres e-mail, czyli "[email protected]"
D. samą nazwę domeny, czyli "host.pl"
Analizując poszczególne odpowiedzi, można zrozumieć, gdzie mogą tkwić typowe błędy myślowe. Pierwsza odpowiedź zakłada, że kod wypisze nazwę konta ze znakiem '@'. Jednak kod zatrzymuje się przed '@', więc ten znak nie jest wypisywany. Jest to typowy błąd wynikający z niezrozumienia warunku pętli, która przerywa iterację, gdy napotka '@'. Druga odpowiedź poprawnie wskazuje, co kod faktycznie robi, czyli wypisuje nazwę konta. Trzecia odpowiedź myli się, oczekując, że cały adres e-mail zostanie wypisany. W rzeczywistości kod nigdy nie przejdzie przez '@', więc ani domena, ani '@' nie zostaną uwzględnione w wyniku. Jest to błąd wynikający z założenia, że pętla obsłuży cały ciąg bez przerwania. Brak zrozumienia logiki warunku pętli while może prowadzić do takiego błędnego wniosku. Czwarta odpowiedź sugeruje, że kod wypisze nazwę domeny, co jest błędne, ponieważ iteracja kończy się przed '@', nie osiągając części domenowej. Takie błędy mogą wynikać z mylnego zrozumienia przepływu sterowania w kodzie lub założenia, że kod wykonuje parsowanie zupełne, co w tym przypadku jest nieprawidłowe. W praktykach programistycznych ważne jest zrozumienie iteracji i warunków, co pozwala uniknąć takich nieporozumień w analizie kodu. Podstawowe zrozumienie logicznych warunków i iteracji w językach programowania jest kluczowe do prawidłowej analizy kodu i jego przewidywanego działania.

Pytanie 23

Elementy <header>, <article>, <section>, <footer> są typowe dla języka

A. HTML 5
B. XHTML 1.1
C. HTML 4.01 Transitional
D. HTML 4.01 Strict
Odpowiedź HTML 5 jest prawidłowa, ponieważ to właśnie w tej wersji języka HTML wprowadzono nowe semantyczne znaczniki, takie jak <header>, <article>, <section> oraz <footer>. Te znaczniki mają na celu lepsze strukturalne organizowanie treści w dokumentach internetowych, co ułatwia zarówno odczyt zrozumienia przez przeglądarki, jak i poprawia dostępność dla osób korzystających z technologii wspomagających. Na przykład, <header> zazwyczaj zawiera nagłówki i elementy nawigacyjne, podczas gdy <article> służy do oznaczenia niezależnej jednostki treści, np. artykułu prasowego. <section> jest używane do grupowania powiązanych sekcji, a <footer> zawiera informacje takie jak prawa autorskie czy linki do polityki prywatności. Wdrożenie tych znaczników zgodnie z najlepszymi praktykami zwiększa semantykę strony, co jest korzystne dla SEO, a także pozwala na lepsze zrozumienie struktury strony przez roboty indeksujące. HTML 5 jest obecnie standardem w tworzeniu stron internetowych i jego znajomość jest kluczowa dla współczesnych deweloperów.

Pytanie 24

W obiektowym programowaniu w języku JavaScript zapis: this.zawod w podanym kodzie oznacza

function Uczen(){
  this.imie = '';
  this.nazwisko = '';
  this.technik = 'informatyk';
  this.zawod = function() {
    return this.technik;
  };
}
A. metodę
B. właściwość
C. klasę
D. konstruktor
Podejście, że this.zawod oznacza właściwość jest błędne, ponieważ w programowaniu obiektowym właściwością określamy element obiektu, który przechowuje dane. W przedstawionym kodzie this.zawod jest przypisany do funkcji, która jest metodą umożliwiającą wykonywanie operacji, a nie przechowywanie danych. Klasa w JavaScript, choć wprowadza nowe podejście do definiowania obiektów, jest konceptem wyższego poziomu i nie jest bezpośrednio związana z definicją metod za pomocą funkcji. W analizowanym kodzie użyto funkcji konstrukcyjnej, a nie klasy zdefiniowanej za pomocą słowa kluczowego class. Konstruktor w kontekście programowania obiektowego odnosi się do specjalnej funkcji, która inicjalizuje nowo utworzone obiekty, definiując ich właściwości i metody. W powyższym przykładzie funkcja Uczen pełni rolę konstruktora, lecz sam zapis this.zawod nie jest konstruktorem, gdyż nie służy do tworzenia instancji obiektów, lecz do definiowania ich zachowania. Rozróżnienie między metodą, właściwością, klasą i konstruktorem jest kluczowe dla zrozumienia struktury i działania obiektów w JavaScript. Typowe błędy myślowe wynikają z nieodróżniania tych pojęć i nieznajomości kontekstu, w jakim słowo this jest używane, które w JavaScript może odnosić się do różnych obiektów w zależności od miejsca wywołania i sposobu, w jaki funkcja została zdefiniowana lub wywołana. Zrozumienie tych pojęć jest fundamentalne dla efektywnego programowania obiektowego w JavaScript, co pozwala unikać błędów i pisać bardziej przejrzysty i efektywny kod

Pytanie 25

Funkcja zaprezentowana w PHP

function dzialania(int $x, float $y) {
  $z = $x + $y;
  return $z;
}
A. zwraca wynik.
B. przyjmuje dwa argumenty z wartością domyślną.
C. nie zwraca wyniku.
D. jest zadeklarowana z dwoma parametrami rzeczywistymi.
Przedstawiona funkcja w języku PHP to przykład funkcji, która zwraca wartość. Z definicji funkcja działa na określonych wejściach, które w tym przypadku są typu int i float, a następnie wykonuje operację dodawania tych wejść. Zmienna $z przechowuje wynik dodawania, który jest następnie zwracany poprzez instrukcję return. Instrukcja ta kończy działanie funkcji, przekazując wynik na zewnątrz, co czyni funkcję użyteczną w kontekście programowania modularnego, gdzie wyniki obliczeń mogą być dalej przetwarzane lub wykorzystywane. W PHP zwracanie wartości z funkcji jest powszechną praktyką, szczególnie w kontekście aplikacji, gdzie funkcje pomagają w organizacji kodu, testowaniu jednostkowym oraz utrzymaniu. Dobre praktyki programistyczne zalecają zwracanie wartości, gdy funkcja ma wykonywać obliczenia lub przetwarzanie danych, co zwiększa jej elastyczność i ponowne użycie w różnych częściach programu. Funkcje zwracające wartości są często wykorzystywane w aplikacjach webowych do przetwarzania danych z formularzy czy generowania dynamicznych treści, co ilustruje ich wszechstronność i znaczenie w nowoczesnym programowaniu.

Pytanie 26

W MS SQL Server predefiniowana rola o nazwie dbcreator umożliwia użytkownikowi

A. wykonywanie wszelkich operacji na serwerze oraz posiadanie praw do każdej bazy
B. zarządzanie zabezpieczeniami systemu
C. tworzenie, aktualizowanie, usuwanie oraz przywracanie bazy danych
D. zarządzanie plikami na nośniku
Odpowiedź nr 3 jest poprawna, ponieważ rola dbcreator w MS SQL Server umożliwia użytkownikowi tworzenie, modyfikowanie, usuwanie oraz odzyskiwanie baz danych. Użytkownik z tą rolą ma prawo do pełnej kontroli nad bazami danych, co jest istotne w kontekście zarządzania i utrzymania infrastruktury danych. Przykład praktyczny to sytuacja, w której administrator bazy danych potrzebuje utworzyć nową bazę dla aplikacji. Dzięki roli dbcreator może to zrobić bez dodatkowych uprawnień. Rola ta jest zgodna z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania dostępem, gdzie ogranicza się uprawnienia do niezbędnego minimum, ale jednocześnie umożliwia wykonanie kluczowych zadań związanych z zarządzaniem bazą danych. Warto zaznaczyć, że nadmierne przyznawanie uprawnień może prowadzić do problemów związanych z bezpieczeństwem, dlatego istotne jest przydzielanie ról zgodnie z zasadą najmniejszych uprawnień (Least Privilege Principle). Użytkownicy z rolą dbcreator powinni być odpowiednio przeszkoleni i świadomi swoich działań, aby nie wprowadzać niezamierzonych zmian w środowisku produkcyjnym.

Pytanie 27

Polecenie DBCC CHECKDB ('sklepAGD', Repair_fast) w systemie MS SQL Server

A. zweryfikuje spójność danej tabeli
B. sprawdzi spójność bazy danych i naprawi uszkodzone indeksy
C. przeprowadzi kontrolę spójności bazy danych i wykona kopię zapasową
D. sprawdzi spójność konkretnej tabeli i naprawi uszkodzone dane
Odpowiedzi, które stwierdzają, że polecenie DBCC CHECKDB sprawdza spójność określonej tabeli, są wynikiem nieporozumienia dotyczącego funkcji tego narzędzia. DBCC CHECKDB działa na poziomie bazy danych, a nie pojedynczych tabel, co oznacza, że jego celem jest ocena integralności całej struktury bazy danych. Przykładowo, niektóre użytkownicy mogą mylić CHECKDB z poleceniem CHECKTABLE, które rzeczywiście sprawdza spójność pojedynczych tabel. Inna błędna koncepcja występuje w odpowiedziach sugerujących, że polecenie wykonuje kopię bezpieczeństwa – w rzeczywistości DBCC CHECKDB nie tworzy kopii zapasowych, a jego celem jest identyfikacja problemów, a nie ich rozwiązanie poprzez archiwizację danych. Warto także zaznaczyć, że chociaż DBCC CHECKDB może naprawić uszkodzone indeksy, nie jest to jego jedyny zakres działania, co czyni błędnym ograniczenie jego funkcjonalności tylko do tego aspektu. Typowe błędy myślowe obejmują także nieznajomość roli, jaką odgrywają indeksy w bazach danych oraz ich wpływu na wydajność. Właściwe zrozumienie działania DBCC CHECKDB i jego opcji naprawczych jest kluczowe dla skutecznego zarządzania bazą danych i zapewnienia jej stabilności.

Pytanie 28

W instrukcji warunkowej w języku JavaScript należy zweryfikować sytuację, w której zmienne a i b są większe od zera, przy czym zmienna b nie przekracza wartości 100. Taki warunek powinien być zapisany w następujący sposób:

A. if (a > 0 && b > 0 && b < 100) ...
B. if (a > 0 && b > 0 || b > 100) ...
C. if (a>0 || b> 0 || b > 100) ...
D. if (a>0 || (b> 0 && b<100)) ...
Warunek zapisany jako 'if (a > 0 && b > 0 && b < 100)' jest prawidłowy, ponieważ spełnia wszystkie wymagane kryteria. Składnia tego wyrażenia logicznego wskazuje, że zarówno zmienna 'a' musi być większa od zera, jak i zmienna 'b' musi być większa od zera oraz mniejsza od 100. Użycie operatora '&&' (AND) oznacza, że wszystkie warunki muszą być spełnione, aby blok kodu wewnątrz instrukcji 'if' został wykonany. To jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania, które zalecają, aby warunki były wyraźnie zdefiniowane i logicznie powiązane, aby uniknąć nieporozumień i błędów. W praktycznych zastosowaniach, jeśli chcemy np. przyznać użytkownikowi dostęp do systemu tylko wtedy, gdy spełnione są konkretne kryteria, takie podejście zapewnia, że nasze instrukcje są wykonywane tylko w odpowiednich okolicznościach. Dodatkowo, definiując precyzyjnie nasze warunki, zwiększamy czytelność kodu, co jest kluczowe w projektach zespołowych, gdzie wiele osób może pracować nad tym samym kodem.

Pytanie 29

W języku JavaScript trzeba sformułować warunek, który będzie spełniony, gdy zmienna a będzie dowolną liczbą naturalną dodatnią (więcej niż 0) lub gdy zmienna b będzie dowolną liczbą z przedziału domkniętego od 10 do 100. Wyrażenie logiczne w tym warunku powinno mieć postać

A. (a > 0) && ((b >= 10) && (b <= 100))
B. (a > 0) && ((b >= 10) || (b <= 100))
C. (a > 0) || ((b >= 10) || (b <= 100))
D. (a > 0) || ((b >= 10) && (b <= 100))
Pierwsza odpowiedź (a > 0) && ((b >= 10) && (b <= 100)) opiera się na błędnym założeniu, że oba warunki muszą być spełnione jednocześnie, co jest sprzeczne z wymaganiami. W kontekście tego pytania, aby warunek był prawdziwy, wystarczy, że przynajmniej jeden z podanych warunków będzie spełniony. To podejście prowadzi do niepotrzebnej ścisłości, ograniczając funkcjonalność programu. Druga odpowiedź (a > 0) && ((b >= 10) || (b <= 100)) również jest myląca; operator logiczny '||' w kontekście zmiennej b sugeruje, że b może być mniejsze niż 10 lub większe niż 100, co nie spełnia wymagań, które określają, że b musi być w przedziale 10-100. Trzecia odpowiedź (a > 0) || ((b >= 10) || (b <= 100)) wprowadza dodatkowe zamieszanie, ponieważ druga część warunku znowu nie wymusza, aby b znajdowało się w odpowiednim zakresie. Przypadki takie jak te wskazują na typowe błędy logiczne, gdzie programiści mogą mylnie interpretować potrzeby warunku, co skutkuje błędami w kodzie. Kluczowe jest zrozumienie, jak działają operatory logiczne oraz jakie są ich konsekwencje w kontekście projektowania warunków. Właściwe użycie operatorów jest fundamentem skutecznego programowania, a unikanie takich pułapek jest kluczowe dla tworzenia stabilnych aplikacji.

Pytanie 30

W formularzu umieszczono kontrolki do podania imienia oraz nazwiska. Który z atrybutów odpowiada za wyświetlanie sugestii w polu kontrolki, która znika, gdy użytkownik zaczyna wpisywanie wartości?

<label for="imie">Imię: </label> 
<input id="imie" value="Wpisz dane" title="Wpisz imię"><br>
<label for="nazw">Nazwisko: </label>
<input id="nazw" placeholder="Wpisz dane" title="Wpisz nazwisko">
A. for
B. title
C. value
D. placeholder
Wybór atrybutów takich jak "for", "title" czy "value" w miejsce "placeholder" odzwierciedla powszechne nieporozumienia dotyczące roli różnych atrybutów w HTML. Atrybut "for" jest używany w tagu <label> do powiązania etykiety z odpowiednią kontrolką, co wspomaga dostępność, ale nie ma wpływu na to, co dzieje się w polu tekstowym. Użycie "title" również jest mylne; ten atrybut dostarcza dodatkowe informacje o elemencie poprzez dymek podpowiedzi, jednak nie wpływa na zachowanie wprowadzenia w formularzu. Atrybut "value" z kolei określa wartość domyślną pola, co również nie jest związane z podpowiedzią, ponieważ ta informacja pozostaje widoczna, nawet gdy użytkownik nie zacznie wpisywać danych. Prawidłowe zrozumienie funkcji tych atrybutów jest kluczowe dla tworzenia efektywnych i przyjaznych użytkownikowi formularzy. W wielu przypadkach, nieprawidłowe użycie tych atrybutów prowadzi do zamieszania i frustracji użytkowników, co podkreśla znaczenie znajomości standardów i dobrych praktyk w projektowaniu interfejsów. Warto również pamiętać, że dobry projekt formularza nie tylko ułatwia wprowadzanie danych, ale także wpływa na ogólne wrażenia użytkownika z korzystania z aplikacji lub strony internetowej.

Pytanie 31

Który kod HTML spowoduje identyczne formatowanie jak przedstawione na obrazku?

W tym paragrafie zobaczysz sposoby formatowania tekstu w HTML


  1. <p>W tym <i>paragrafie zobaczysz sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>

  2. <p>W tym <b>paragrafie <i>zobaczysz</i> sposoby formatowania</b> tekstu w HTML</p>

  3. <p>W tym <i>paragrafie <b>zobaczysz</b> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>

  4. <p>W tym <i>paragrafie </i><b>zobaczysz</b><i> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>

A. Odpowiedź A
B. Odpowiedź B
C. Odpowiedź C
D. Odpowiedź D
Wybór odpowiedzi C jest trafny, bo stosujesz odpowiednie znaczniki HTML, aby osiągnąć zamierzony efekt formatowania. Przykład świetnie pokazuje, jak używać znaczników <i> i <b>, które służą do pochylania i pogrubiania tekstu. Znak <p> to z kolei paragraf, który odseparowuje tekst i zaczyna nową linię. Tutaj znacznik <i> przed słowem 'paragrafie' sprawia, że jest ono kursywą, a <b> wokół 'zobaczysz' wyróżnia go na pogrubionym tle. To takie podstawowe zasady HTML, które pokazują, jak można różne style formatowania łączyć, żeby uczynić treści bardziej estetycznymi i przyjemnymi do czytania. Warto pamiętać o odpowiednim używaniu znaczników, bo to nie tylko poprawia wygląd, ale też dostępność treści, co jest ważne dla osób korzystających z czytników ekranu. Z mojego doświadczenia, im lepiej rozumiesz te zasady, tym łatwiej tworzyć strony, które będą dobrze odbierane przez użytkowników.

Pytanie 32

Jakie wyrażenie logiczne w języku PHP weryfikuje, czy zmienna1 znajduje się w jednostronnie domkniętym przedziale <-5, 10)?

A. $zmienna1 >= -5 || $zmienna1 < 10
B. $zmienna1 <= -5 || $zmienna1 < 10
C. $zmienna1 >= -5 && $zmienna1 < 10
D. $zmienna1 <= -5 && $zmienna1 < 10
W analizowanych odpowiedziach pojawia się kilka błędnych koncepcji związanych z użyciem operatorów logicznych oraz interpretacją przedziałów. W przypadku wyrażenia $zmienna1 >= -5 || $zmienna1 < 10, zastosowanie operatora || (OR) prowadzi do sytuacji, w której warunki są połączone w sposób, który nie spełnia wymagań jednostronnie domkniętego przedziału. W praktyce oznacza to, że jeśli zmienna1 jest mniejsza od 10, ale większa od -5, cały warunek zwraca prawdę, co jest niezgodne z zamierzonym przedziałem. Podobny błąd występuje w wyrażeniu $zmienna1 <= -5 || $zmienna1 < 10, gdzie również użycie operatora OR skutkuje tym, że przedział nie jest odpowiednio ograniczony. Ostatnie wyrażenie $zmienna1 <= -5 && $zmienna1 < 10 zawiera dodatkowo błąd związany z interpretacją granicy -5, które nie powinno być włączone w przedział domknięty. Takie błędne rozumienie prowadzi do nieprawidłowego przechwytywania wartości zmiennej, co jest szczególnie istotne w kontekście programowania w PHP, gdzie precyzyjne określenie warunków jest kluczowe dla zapewnienia poprawności działania aplikacji. Zrozumienie różnicy między jednostronnie domkniętym a domkniętym przedziałem jest fundamentem w programowaniu i pozwala uniknąć typowych pułapek podczas implementacji logiki aplikacji. Warto także regularnie przeglądać dokumentację oraz standardy dotyczące operatorskich konstrukcji w PHP, aby utrzymać wysoką jakość kodu.

Pytanie 33

Co jest charakterystyczne dla relacyjnej bazy danych?

A. używanie języka zapytań OQL
B. obecność klas, obiektów i metod
C. stosowanie kluczy głównych do identyfikacji rekordów
D. opis stanu wg obiektowego modelu danych
Cechą bazy RELACYJNEJ jest organizacja danych w tabelach i stosowanie KLUCZY GŁÓWNYCH do jednoznacznej identyfikacji rekordów oraz kluczy obcych do powiązań między tabelami. Operuje się na niej językiem SQL. Dlatego charakterystyczne jest stosowanie kluczy głównych.

Pytanie 34

Który z czynników ma negatywny wpływ na efektywną współpracę w zespole?

A. wzajemny szacunek
B. efektywna komunikacja
C. jasny podział ról i obowiązków
D. rywalizacja między członkami zespołu
Efektywna współpraca w zespole opiera się na zaufaniu, wzajemnym szacunku, dobrej komunikacji i jasnym podziale ról. Czynnikiem, który ją osłabia, jest rywalizacja między członkami zespołu - zamiast dążyć do wspólnego celu, ludzie zaczynają konkurować, ukrywać informacje i przypisywać sobie zasługi, co rodzi konflikty. Zdrowa współpraca stawia na wspólny wynik, a nie na pokonanie kolegów. Dlatego negatywny wpływ ma rywalizacja w zespole.

Pytanie 35

W danym środowisku programistycznym, aby uzyskać dostęp do listy błędów składniowych po nieudanej kompilacji, należy użyć kombinacji klawiszy

Ilustracja do pytania
A. Ctrl+W, E
B. Ctrl+W, O
C. Ctrl+W, T
D. Ctrl+W, N
W środowisku Visual Studio, które jest jednym z najpopularniejszych zintegrowanych środowisk programistycznych (IDE) dla języków takich jak C# czy C++, kombinacja klawiszy Ctrl+W, E pozwala na szybkie wyświetlenie listy błędów składniowych i innych problemów związanych z kodem. Lista błędów Error List jest kluczowym narzędziem w codziennej pracy programisty, ponieważ pozwala na szybkie zidentyfikowanie i naprawienie błędów bez konieczności przeszukiwania całego kodu. Dzięki temu programista może skupić się na poprawianiu najważniejszych błędów i optymalizacji kodu. Standardy i dobre praktyki w programowaniu zalecają regularne monitorowanie listy błędów w celu utrzymania wysokiej jakości kodu i minimalizacji ryzyka wystąpienia błędów w działającej aplikacji. To narzędzie jest nieocenione podczas procesu debugowania, gdyż pozwala na szybkie zlokalizowanie i zrozumienie problemów składniowych oraz logicznych wpływających na działanie aplikacji. Używanie skrótów klawiszowych do nawigacji w IDE jest również zalecane jako dobra praktyka, która zwiększa efektywność pracy.

Pytanie 36

Funkcja agregująca MIN w języku SQL ma na celu określenie

A. liczby wierszy zwróconych przez kwerendę
B. wartości minimalnej z kolumny zwróconej przez kwerendę
C. liczby znaków w rekordach zwróconych przez kwerendę
D. średniej wartości kolumny obserwowanej w wyniku zapytania
Funkcja agregująca MIN w języku SQL służy do wyznaczania wartości minimalnej w zadanej kolumnie, co jest kluczowym aspektem analizy danych w bazach danych. Przykładowo, gdy korzystasz z zapytania SELECT MIN(wiek) FROM pracownicy, otrzymasz najniższy wiek pracownika w tabeli. To narzędzie jest niezwykle przydatne w raportowaniu oraz przy podejmowaniu decyzji opartych na danych, gdyż pozwala na szybkie określenie najniższych wartości w zestawieniach, takich jak najstarszy pracownik w firmie, najniższa cena produktu, czy najkrótszy czas realizacji zamówienia. W praktyce, używanie funkcji MIN pomaga organizacjom w identyfikacji problemów oraz w optymalizacji procesów. Stosowanie funkcji agregujących, takich jak MIN, jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie analizy danych, ponieważ umożliwia efektywne przetwarzanie dużych zbiorów informacji i wyciąganie z nich wartościowych wniosków, co jest kluczowe w zarządzaniu danymi i tworzeniu raportów analitycznych.

Pytanie 37

W SQL, aby usunąć wszystkie rekordy z tabeli, ale zachować jej strukturę, należy użyć polecenia:

A. DELETE FROM
B. DROP TABLE
C. REMOVE
D. TRUNCATE
Istnieje kilka nieporozumień związanych z usuwaniem danych z tabel SQL, co może prowadzić do błędów. Polecenie <code>DROP TABLE</code> jest często mylone z <code>DELETE FROM</code>. Jednak <code>DROP TABLE</code> usuwa zarówno dane, jak i strukturę tabeli, co oznacza, że po jego użyciu nie będzie można odzyskać tabeli bez jej ponownego stworzenia. To polecenie jest destrukcyjne i powinno być używane tylko wtedy, gdy mamy pewność, że tabela nie jest już potrzebna. Z kolei <code>REMOVE</code> nie jest poprawnym poleceniem SQL. To może wynikać z mylnego przekonania, że istnieje takie polecenie w języku SQL, jednak w rzeczywistości nie jest ono częścią standardu SQL. Tego typu błędy wynikają często z nieznajomości składni SQL lub mylenia z innymi językami programowania, które mogą mieć podobne polecenia. Na koniec, <code>ERASE TABLE</code> również nie jest poprawnym poleceniem SQL. Może to być wynikiem intuicyjnego podejścia do nazewnictwa poleceń, ale w rzeczywistości SQL posługuje się innymi komendami. Kluczowe jest, by dobrze zrozumieć standardy języka SQL i znać właściwe polecenia dla zamierzonych operacji, aby uniknąć potencjalnie destrukcyjnych działań na bazie danych.

Pytanie 38

Aby utworzyć strukturę strony internetowej za pomocą znaczników semantycznych języka HTML 5, zgodnie z przedstawionym na ilustracji projektem, SEKCJA B powinna być zawarta w znaczniku

Ilustracja do pytania
A. <nav></nav>
B. <header></header>
C. <section></section>
D. <article></article>
Poprawnie – sekcja B na ilustracji to klasyczne menu nawigacyjne strony, więc w semantycznym HTML5 powinna być zawarta w znaczniku <nav>. Ten element został wprowadzony właśnie po to, żeby jasno oznaczać blok linków służących do poruszania się po serwisie: główne menu, nawigacja w stopce, paginacja artykułów itp. Przeglądarki, czytniki ekranu i roboty wyszukiwarek rozpoznają <nav> jako specjalny region nawigacyjny i dzięki temu lepiej „rozumieją” strukturę strony. To jest bardzo ważne z punktu widzenia dostępności (WCAG) i SEO. W typowym szkielecie strony HTML5 nagłówek z tytułem umieszcza się w <header>, menu w <nav>, główną treść w <main>, artykuły w <article>, a poboczne informacje w <aside>. U Ciebie: sekcja A to najpewniej <header>, sekcja B – <nav>, a sekcja C – jakiś <section> lub <article>. W praktyce kod dla pokazanej sekcji B wyglądałby np.: <nav><a href="index.html">Główna</a><a href="onas.html">O nas</a><a href="kontakt.html">Kontakt</a></nav>. Moim zdaniem dobrze jest od początku wyrabiać nawyk używania <nav> tylko dla głównych bloków nawigacji, a nie dla każdego przypadkowego linka w tekście. Dzięki temu dokument ma czytelną hierarchię, łatwiej się go styluje w CSS i utrzymuje w większych projektach.

Pytanie 39

Jaką rozdzielczość ustawić, aby przygotować film w jakości HD Ready (720p)?

A. 480 × 360
B. 720 × 480
C. 1280 × 720
D. 1920 × 1080
Standard HD Ready (720p) ma rozdzielczość 1280 × 720 pikseli w proporcjach 16:9 - to niższy wariant HD niż Full HD. Dlatego dla HD Ready ustawia się 1280 × 720.

Pytanie 40

Przypisanie wartości do zmiennej $dana = 125; zapisane jest w języku

A. C++
B. PHP
C. Python
D. JavaScript
Instrukcja $dana = 125; jest charakterystyczna dla języka PHP, bo po pierwsze używa znaku dolara przed nazwą zmiennej, a po drugie ma średnik na końcu, tak jak wymagają tego standardy składni PHP. W PHP każda zmienna zaczyna się od $, np. $liczba, $imie, $userId. Jest to jedna z najbardziej rozpoznawalnych cech tego języka, od razu widać, że chodzi o kod wykonywany po stronie serwera, a nie np. o Pythona.
W typowym pliku PHP taki zapis pojawi się wewnątrz znacznika <?php ... ?>, na przykład:
<?php
$dana = 125;
echo $dana;
?>
To jest klasyczny przykład przypisania wartości typu całkowitego do zmiennej. PHP jest językiem słabo typowanym (dynamicznie typowanym), więc nie trzeba wcześniej deklarować typu zmiennej. Wystarczy ją po prostu utworzyć przez przypisanie. Z mojego doświadczenia to jest bardzo wygodne przy szybkim tworzeniu aplikacji webowych, np. liczników, prostych kalkulatorów, obsługi formularzy.
W praktyce takie przypisanie wykorzystuje się choćby przy pobieraniu danych z formularza: $wiek = (int)$_POST['wiek']; albo przy obliczeniach: $suma = $a + $b;. Dobrą praktyką jest nadawanie zmiennym czytelnych nazw i pilnowanie, żeby typ danych był przewidywalny, nawet jeśli PHP pozwala na sporą dowolność. W nowoczesnych projektach PHP (np. w frameworkach typu Laravel czy Symfony) nadal używa się dokładnie takiej składni przypisania, tylko zazwyczaj w bardziej rozbudowanych strukturach, np. w klasach, kontrolerach czy modelach. Moim zdaniem warto od początku kojarzyć znak $ jednoznacznie z PHP, bo to bardzo pomaga przy szybkim rozpoznawaniu przykładowego kodu w dokumentacji czy na forach.