Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 17 kwietnia 2026 08:08
  • Data zakończenia: 17 kwietnia 2026 08:25

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Jakie oznaczenie powinno się zastosować, aby umieścić film na stronie internetowej?

A. <movie>
B. <video>
C. <media>
D. <audio>
Znacznik <video> jest właściwym elementem HTML używanym do osadzania filmów na stronach internetowych. Jest on częścią standardu HTML5, który wprowadził nowoczesne podejścia do multimediów w sieci. Umożliwia on nie tylko osadzanie wideo, ale także dostosowywanie jego odtwarzania, takie jak automatyczne odtwarzanie, powtarzanie oraz kontrolowanie głośności. Przykład użycia znacznika <video>: <video src='film.mp4' controls>Odtwarzacz wideo</video>. Warto również dodać atrybuty, takie jak 'controls', które dodają przyciski do odtwarzania, pauzowania i regulacji głośności, co znacząco poprawia użyteczność dla użytkowników. Dobrą praktyką jest również używanie atrybutu 'poster' do określenia miniatury, która będzie wyświetlana przed rozpoczęciem odtwarzania, co przyciąga uwagę i zwiększa estetykę strony. Znacznik <video> wspiera różne formaty plików, takie jak MP4, WebM i Ogg, co zapewnia szeroką kompatybilność z różnymi przeglądarkami internetowymi, co jest kluczowe w dzisiejszym zróżnicowanym środowisku online.

Pytanie 2

Na podstawie jakiego parametru oraz z ilu tabel zostaną zwrócone wiersze w wyniku przedstawionego zapytania?

SELECT * FROM producent, hurtownia, sklep, serwis
WHERE producent.nr_id = hurtownia.nr_id
AND producent.wyrob_id = serwis.wyrob_id
AND hurtownia.nr_id = sklep.nr_id
AND sklep.nr_id = serwis.nr_id
AND producent.nr_id = 1;
A. Na podstawie parametru nr_id ze wszystkich tabel
B. Na podstawie parametru wyrob_id ze wszystkich tabel
C. Na podstawie parametru nr_id wyłącznie z trzech tabel
D. Na podstawie parametru wyrob_id wyłącznie z trzech tabel
Problem z błędnymi odpowiedziami polega na niewłaściwym zrozumieniu użycia parametrów w zapytaniu SQL Pierwsza z nich sugeruje użycie parametru wyrob_id wyłącznie dla trzech tabel co jest błędne ponieważ w analizowanym zapytaniu wyrob_id jest używany do łączenia jedynie dwóch tabel producent i serwis Nie łączy on wszystkich czterech tabel co ogranicza zakres danych Druga odpowiedź mylnie zakłada że wyrob_id jest używany dla wszystkich tabel co wskazuje na nieprawidłową interpretację struktury samego zapytania Trzecia odpowiedź błędnie sugeruje że parametr nr_id ogranicza się do trzech tabel co również jest sprzeczne z rzeczywistością zapytania które używa nr_id jako wspólnego klucza dla wszystkich czterech tabel Często pomyłki tego typu wynikają z braku zrozumienia jak działa klucz podstawowy i obcy w bazach danych Klucze te są podstawą dla relacji pomiędzy tabelami i ich poprawne użycie jest kluczowe dla uzyskiwania poprawnych wyników z zapytań Skupienie się na zrozumieniu struktury relacyjnej oraz zasad normalizacji pomoże w unikaniu takich błędów w przyszłości co jest kluczowe dla zachowania integralności i spójności danych w systemach bazodanowych

Pytanie 3

Kolor Chartreuse przedstawiony w formie heksadecymalnej jako #7FFF00 odpowiada wartości RGB wynoszącej

A. rgb(127, 255, 0)
B. rgb(128, 255, 0)
C. rgb(64, 255, 0)
D. rgb(192, 255, 0)
Odpowiedź rgb(127, 255, 0) jest poprawna, ponieważ odpowiada wartościom RGB z koloru Chartreuse zapisanego w postaci heksadecymalnej #7FFF00. W systemie heksadecymalnym, pierwsze dwa znaki (7F) odpowiadają wartości czerwonej (R), drugie dwa znaki (FF) wartości zielonej (G), a ostatnie dwa znaki (00) wartości niebieskiej (B). Przekształcając te wartości na system dziesiętny, 7F w heksadecymalnym to 127 w dziesiętnym, FF to 255, a 00 to 0. Użycie tego koloru w projektach graficznych, web designie czy w aplikacjach mobilnych jest szerokie, zwłaszcza w kontekście tworzenia interfejsów użytkownika, gdzie Chartreuse może być wykorzystany jako kolor akcentujący, przyciągający uwagę. Dobrą praktyką jest stosowanie kolorów o wysokim kontraście dla elementów interaktywnych, co sprawia, że korzystanie z tak żywego koloru jak Chartreuse może poprawić użyteczność oraz estetykę projektu. Warto również zaznaczyć, że znajomość konwersji kolorów między różnymi modelami (HEXA, RGB, CMYK) jest kluczowa dla każdego projektanta wizualnego, z uwagi na różne zastosowania w druku i w mediach cyfrowych.

Pytanie 4

Model kolorów oparty na trzech parametrach: hue, saturation i brightness to

A. CMYK
B. CMY
C. RGB
D. HSV
RGB to model barw oparty na trzech kolorach podstawowych: czerwonym, zielonym i niebieskim. W tym modelu kolory są tworzone przez mieszanie tych trzech barw w różnych proporcjach, a nie przez kontrolowanie odcienia, nasycenia i jasności. RGB jest często stosowany w urządzeniach wyświetlających, takich jak monitory i telewizory, a jego wartości są wyrażane w skali od 0 do 255. CMY i CMYK to modele barw, które są stosowane głównie w druku. Model CMY, który składa się z cyjanu, magenty i żółtego, jest odwrotnością RGB, ponieważ używa kolorów subtraktywnych. CMYK, dodający czarny do CMY, jest zaprojektowany specjalnie do uzyskania głębszych tonów i lepszej reprodukcji kolorów w druku. W przeciwieństwie do modelu HSV, zarówno RGB, CMY, jak i CMYK nie uwzględniają łatwego zarządzania odcieniem, nasyceniem i jasnością w sposób, który jest intuicyjny dla użytkownika, co czyni je mniej użytecznymi w kontekście aplikacji graficznych i multimedialnych.

Pytanie 5

Jaką wartość wyświetli się po uruchomieniu poniższego kodu JavaScript? ```javascript document.write(Math.round(4.51) + Math.pow(2, 3)); ```

A. 12
B. 13
C. 14
D. 11
Zobaczmy, jak doszliśmy do poprawnej odpowiedzi 13. W kodzie JavaScript mamy fragment: <script type='text/javascript'> document.write(Math.round(4.51) + Math.pow(2, 3)); </script>. Co tu się dzieje? Dwie główne operacje to zaokrąglanie i potęgowanie. Funkcja Math.round(4.51) zaokrągla do najbliższej liczby i zwraca 5. Potem mamy Math.pow(2, 3), które daje wynik 8, bo 2 do potęgi 3 to 2 * 2 * 2. Jak to zsumujemy, to mamy 5 + 8, co daje 13. Warto wiedzieć, że Math.round i Math.pow są częścią obiektu Math w JavaScript, który ma różne przydatne funkcje. Na przykład, Math.sqrt() oblicza pierwiastek kwadratowy, a Math.random() daje losowe liczby. To są naprawdę przydatne rzeczy w aplikacjach webowych, gdzie często potrzebujemy obliczeń z danymi liczbowymi. Standard ECMA-262 opisuje, jak te funkcje mają działać, więc możemy być pewni, że będą działać tak samo w różnych środowiskach JavaScript.

Pytanie 6

Zapis koloru w formacie #ff00e0 odpowiada zapisowi

A. rgb(f,0,e0)
B. rgb(255,0,128)
C. rgb(ff,0,e0)
D. rgb(255,0,224)
Oznaczenie barwy w postaci #ff00e0 jest zapisem w systemie szesnastkowym (hexadecimal), który jest powszechnie stosowany w programowaniu i projektowaniu stron internetowych. Kod ten składa się z trzech par znaków, gdzie pierwsza para (ff) reprezentuje wartość czerwonego koloru, druga para (00) wartość zielonego koloru, a trzecia para (e0) wartość niebieskiego koloru. W formacie RGB, którym jest zapis rgb(red, green, blue), wartości są podawane w skali od 0 do 255. Aby przeliczyć szesnastkowy zapis na wartości dziesiętne, należy każdą parę szesnastkową zinterpretować jako liczbę dziesiętną. Dla 'ff' otrzymujemy 255, dla '00' - 0, a dla 'e0' - 224, co prowadzi nas do zapisu rgb(255, 0, 224). Ten kolor jest intensywnym różowym odcieniem, który można wykorzystać w różnych aplikacjach graficznych oraz na stronach internetowych, w tym w CSS. Dobrą praktyką jest znajomość konwersji między tymi formatami, ponieważ pozwala to na efektywną pracę z grafiką i designem.

Pytanie 7

<?php  
$pi = 3.14;
var_dump($pi);
?>
Jakie będzie wyjście po wykonaniu przedstawionego kodu PHP?
A. object(3.14)
B. float(3.14)
C. string(3)
D. int(314)
Wynikiem działania kodu PHP nie mogą być wartości wskazane w pozostałych odpowiedziach, ponieważ każda z nich odnosi się do innego typu danych, co jest sprzeczne z zachowaniem PHP w kontekście definicji zmiennych. Odpowiedź sugerująca 'int(314)' myli pojęcie liczby całkowitej z liczbą zmiennoprzecinkową. Wartości zmiennoprzecinkowe w PHP są przechowywane z określoną precyzją, a próba konwersji wartości 3.14 do typu całkowitego skutkuje obcięciem wartości do 3, co w tym przypadku nie ma miejsca, ponieważ $pi jest zdefiniowane jako float. Z kolei odpowiedź 'string(3)' sugeruje, że zmienna \$pi jest traktowana jako ciąg znaków, co również jest błędne; float 3.14 nie jest konwertowane na string bezpośrednio, a var_dump() wskazuje typ zmiennej. Innym błędnym podejściem jest opcja 'object(3.14)', co wprowadza w błąd poprzez sugerowanie, że liczba zmiennoprzecinkowa może być reprezentowana jako obiekt. W PHP, chociaż można tworzyć obiekty, typy danych takie jak float nie są obiektami. Często programiści mylą typy zmiennych, co prowadzi do nieporozumień i błędów w kodzie, zwłaszcza w kontekście konwersji typów. Kluczowe jest, aby zrozumieć, jak PHP operuje na typach danych oraz jakie są różnice pomiędzy nimi, co znacznie poprawia jakość i efektywność kodu.

Pytanie 8

Pętla napisana w języku PHP wprowadzi do tablicy liczby
$x=0
for($i=0;$i<10;$i++)
{
   $tab[$i]=$x;
   $x=$x+10;
}

A. 0,10,20,30,40,50,60,70,80,90
B. 0,1,2,3,4,5,6,7,8,9,10
C. 0,1,2,3,4,5,6,7,8,9
D. 10,20,30,40,50,60,70,80,90,100
Pętla w języku PHP, zapisana w podanym kodzie, skutkuje wstawieniem do tablicy wartości będących kolejnymi wielokrotnościami liczby 10, począwszy od zera. Na początku zmienna $x jest inicjalizowana na wartość 0. Wewnątrz pętli for, która iteruje od 0 do 9, każda iteracja przypisuje do elementu tablicy $tab index $i wartość zmiennej $x, a następnie zwiększa $x o 10. Dzięki temu, w tablicy zostaną zapisane wartości: 0 ( dla i=0), 10 ( dla i=1), 20 ( dla i=2) i tak dalej, aż do 90 ( dla i=9). Po zakończeniu pętli tablica $tab będzie wyglądać następująco: [0, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90]. Jest to przykład prostego użycia pętli for oraz indeksowania tablicy w PHP, co jest podstawową umiejętnością programistyczną w tym języku. Użytkownicy mogą zauważyć, że zmiana wartości $x lub liczby iteracji w pętli zmieniłaby uzyskany wynik. Ten kod ilustruje sposób pracy z pętlami oraz tablicami w PHP, które są kluczowymi elementami programowania.

Pytanie 9

W języku HTML, aby stworzyć pole do wprowadzania hasła, w którym wpisywany tekst będzie ukrywany (zastępowany kropkami), należy zastosować znacznik

A. <input type="password" />
B. <form="password" type="password" />
C. <input name="password" />
D. <form input type="password" />
Odpowiedź <input type="password" /> jest poprawna, ponieważ ten znacznik HTML służy do tworzenia pola edycyjnego, w którym wprowadzane dane są maskowane. W przypadku pól do wpisywania haseł, istotne jest, aby użytkownik nie mógł zobaczyć wpisywanego tekstu, co zwiększa poziom bezpieczeństwa. W HTML, atrybut 'type' z wartością 'password' instruuje przeglądarkę, aby ukrywała znaki wprowadzane przez użytkownika, zastępując je zazwyczaj kropkami lub gwiazdkami. Przykładem zastosowania tego typu znacznika może być formularz logowania, gdzie użytkownicy wpisują swoje hasła. Dobrą praktyką jest również zastosowanie odpowiednich etykiet i walidacji, aby zapewnić, że formularz jest użyteczny i zgodny z WCAG (Web Content Accessibility Guidelines). Warto pamiętać, że bezpieczeństwo haseł powinno być również wspierane przez odpowiednie zabezpieczenia po stronie serwera, w tym haszowanie haseł oraz ochrona przed atakami typu brute force.

Pytanie 10

Jaką wartość zwróci funkcja empty($a); w języku PHP, gdy zmienna $a będzie miała wartość 0?

A. NULL
B. TRUE
C. 0
D. FALSE
Wartości 0 i NULL nie są uznawane za tożsame. W przypadku zwrócenia FALSE z funkcji empty(), można byłoby pomyśleć, że 0 jest uważane za wartość pełną, co jest błędnym wnioskiem. 0 w kontekście PHP jest interpretowane jako wartość, która jest pusta, co prowadzi do nieporozumień w stosowaniu tej funkcji. Odpowiedź sugerująca, że funkcja zwróci 0, nie uwzględnia faktu, że empty() nie zwraca wartości liczbowej, lecz logiczną reprezentację pustoty. Podobnie, NULL to inna kategoria wartości, oznaczająca brak wartości. Przyjmowanie NULL jako zwracanej wartości przez empty() jest błędne, ponieważ ta funkcja nie zwraca NULL, a jedynie TRUE lub FALSE w zależności od tego, czy zmienna jest pusta. Odpowiedź sugerująca TRUE jako wynik działa zgodnie z logiką PHP, a błędne wnioski mogą wynikać z braku zrozumienia, jak PHP interpretuje różne typy danych. W praktyce warto unikać takich nieporozumień, stosując dokładne definicje typów i rozumiejąc, jak funkcje manipulują tymi typami.

Pytanie 11

Tabela samochody zawiera poniższe rekordy.

idklasa_idmarkamodelrocznik
11fordka2017
22seattoledo2016
33opelzafira2018
42fiat500X2018
53opelinsignia2017
Po wykonaniu podanego zapytania SQL, jakie dane zostaną zwrócone?
SELECT model FROM samochody WHERE rocznik > 2017 AND marka = "opel";
A. zafira; insignia
B. opel zafira; opel insignia
C. zafira
D. opel zafira
Twoja odpowiedź jest nieprawidłowa, co sugeruje, że możesz nie do końca rozumieć, jak działa zapytanie SQL. Wszystkie odpowiedzi, które zawierały więcej niż jeden model samochodu, są niepoprawne, ponieważ zapytanie SQL jest skonstruowane tak, aby zwrócić tylko te modele, które spełniają oba warunki - markę 'opel' i rocznik większy niż 2017. W przypadku odpowiedzi zawierających tylko model 'zafira', ale bez wskazania marki, jest to błąd, ponieważ zapytanie SQL również wymaga, aby marka była równa 'opel'. W praktyce, błędy w konstrukcji zapytań SQL mogą prowadzić do błędnych wyników i potencjalnie do poważnych błędów w analizie danych lub oprogramowaniu. Dlatego, ważne jest, aby zrozumieć, jak prawidłowo konstruować zapytania SQL i jakie wyniki one zwracają.

Pytanie 12

W języku JavaScript trzeba zapisać warunek, który będzie prawdziwy, gdy zmienna a będzie jakąkolwiek liczbą naturalną dodatnią (bez 0) lub zmienna b przyjmie wartość z zamkniętego przedziału od 10 do 100. Wyrażenie logiczne w tym warunku ma formę

A. (a>0) && ((b>=10) || (b<=100))
B. (a>0) || ((b>=10) && (b<=100))
C. (a>0) && ((b>=10) && (b<=100))
D. (a>0) || ((b>=10) || (b<=100))
Warunek zapisany w języku JavaScript jako (a>0) || ((b>=10) && (b<=100)) jest poprawny, ponieważ spełnia wymagania dotyczące sprawdzenia, czy zmienna a jest liczbą naturalną dodatnią oraz czy zmienna b mieści się w przedziale od 10 do 100. Wyrażenie logiczne wykorzystuje operator || (alternatywa), który zwraca true, jeśli przynajmniej jeden z warunków jest spełniony. Warunek a>0 zapewnia, że zmienna a jest większa od zera, co jest zgodne z definicją liczb naturalnych dodatnich. Z kolei wyrażenie (b>=10) && (b<=100) sprawdza, czy zmienna b jest w zadanym przedziale, co jest zgodne z wymaganiami. Wartości graniczne 10 i 100 są uwzględnione dzięki operatorowi && (konjunkcja), który wymaga, aby oba warunki były prawdziwe, aby całe wyrażenie zwróciło true. W praktyce, takie podejście można wykorzystać w różnych kontekstach, np. walidacji danych wejściowych w formularzach internetowych, gdzie kluczowe jest zapewnienie, że użytkownik wprowadza poprawne wartości. Tego rodzaju wyrażenia logiczne są fundamentem programowania w JavaScript, umożliwiając tworzenie bardziej złożonych logik aplikacji. Zgodnie z dokumentacją ECMAScript, użycie operatorów logicznych jest standardowym sposobem na przetwarzanie warunków w programowaniu.

Pytanie 13

Wskaż, jak wygląda komentarz wieloliniowy w języku PHP?

A. //
B. <!-- -->
C. /* */
D. #
Wybór symbolu '//' wskazuje na komentarz jednoliniowy, który służy do komentowania pojedynczej linii kodu. Chociaż może być przydatny do szybkich notatek, nie jest odpowiednim narzędziem do tworzenia długich opisów, co czyni go nieodpowiednim w kontekście tego pytania. Kolejnym błędnym wyborem jest '<!-- -->', który jest syntaktyką HTML i nie powinien być używany w kodzie PHP. Użycie tej konstrukcji w kodzie PHP nie będzie działać, ponieważ PHP nie interpretuje znaczników HTML jako komentarzy, co może prowadzić do nieoczekiwanych błędów. Inna odpowiedź, symbol '#', to również komentarz jednoliniowy, powszechnie używany w skryptach powłoki (shell). Choć PHP akceptuje ten typ komentarzy, w kontekście tego pytania nie jest on właściwy, gdyż nie umożliwia tworzenia komentarzy wieloliniowych. Wybierając niewłaściwe typy komentarzy, można doprowadzić do zjawiska, gdzie kod staje się trudniejszy do zrozumienia i utrzymania. Przy pisaniu kodu warto stosować odpowiednie typy komentarzy, aby zapewnić przejrzystość i łatwość w nawigacji, a także przestrzegać standardów programistycznych, które podkreślają znaczenie stosowania właściwej składni dla konkretnego języka programowania.

Pytanie 14

DOM oferuje metody i właściwości, które w języku JavaScript umożliwiają

A. przesyłanie danych formularza bezpośrednio do bazy danych
B. manipulowanie łańcuchami zadeklarowanymi w kodzie
C. pobieranie oraz modyfikowanie elementów strony widocznej w przeglądarce
D. przeprowadzanie operacji na zmiennych przechowujących liczby
Zarówno wysyłanie danych formularza bezpośrednio do bazy danych, jak i manipulowanie zadeklarowanymi w kodzie łańcuchami są podejściami, które mogą być mylące w kontekście funkcji DOM. Przede wszystkim, DOM nie jest odpowiedzialny za interakcję z bazami danych. Wysyłanie danych formularza do bazy danych odbywa się zazwyczaj poprzez technologię backendową, taką jak PHP, Node.js czy Python, która przetwarza dane po stronie serwera. Użytkownik nie może bezpośrednio łączyć się z bazą danych z poziomu przeglądarki, co jest kluczowym aspektem bezpieczeństwa aplikacji internetowych. Ponadto, manipulacja łańcuchami w kontekście DOM również nie jest jego funkcją. DOM jest skoncentrowany na reprezentacji strukturalnej dokumentu, a nie na operacjach na danych. Takie operacje powinny być realizowane w kontekście zmiennych JavaScript, a nie za pośrednictwem DOM. Zrozumienie różnicy między tymi technologiami jest fundamentalne, aby uniknąć nieporozumień w programowaniu oraz zapewnić poprawne funkcjonowanie aplikacji. Typowe błędy myślowe obejmują mylenie pojęć związanych z front-endem i back-endem, co może prowadzić do błędnych wniosków na temat architektury aplikacji. Kluczowe jest, aby programiści zdawali sobie sprawę, że każdy komponent aplikacji ma swoje specyficzne zadania i odpowiedzialności.

Pytanie 15

W bazie danych wykonano poniższe polecenia dotyczące uprawnień użytkownika adam:

GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO adam;
REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci FROM adam;
Po wykonaniu tych instrukcji użytkownik adam uzyska dostęp do:
A. przeglądania tabeli klienci oraz dodawania do niej rekordów
B. tworzenia tabeli klienci i modyfikowania w niej danych
C. usunięcia tabeli lub jej rekordów
D. zmiany danych oraz przeglądania tabeli klienci
Użytkownik <b>adam</b> rzeczywiście uzyskuje pełne prawa do zarządzania tabelą <b>klienci</b> po wykonaniu polecenia GRANT ALL PRIVILEGES. To polecenie nadaje wszystkie możliwe uprawnienia, w tym SELECT (przeglądanie danych), INSERT (wstawianie nowych rekordów), UPDATE (aktualizowanie istniejących danych) oraz DELETE (usuwanie rekordów). W kontekście praktycznym, posiadanie ALL PRIVILEGES oznacza, że użytkownik ma swobodę w manipulowaniu danymi, co jest kluczowe w pracy z bazami danych. Na przykład, w aplikacji zarządzającej klientami, <b>adam</b> może zaktualizować szczegóły klienta, dodać nowych klientów do bazy oraz usunąć tych, którzy już nie są aktywni. Jednakże, ważne jest, aby przyznawanie takich uprawnień odbywało się zgodnie z zasadami minimalnych uprawnień, aby zredukować ryzyko nieautoryzowanych zmian. Dlatego też praktyki zarządzania użytkownikami w bazach danych powinny obejmować dokładne audyty uprawnień oraz regularne przeglądy przyznanych praw, aby zapewnić bezpieczeństwo danych.

Pytanie 16

W CSS, aby określić typ czcionki, powinno się zastosować właściwość

A. font-size
B. font-style
C. font-face
D. font-family
Właściwość 'font-family' w CSS jest kluczowa dla określenia kroju czcionki, który ma być używany na stronie internetowej. Dzięki tej właściwości możemy wskazać jedną lub więcej czcionek, które będą stosowane dla danego elementu. Wartością może być nazwa konkretnej czcionki, na przykład 'Arial', lub rodzina czcionek, jak 'sans-serif'. Przykład użycia to: 'font-family: Arial, sans-serif;'. W przypadku braku dostępności danej czcionki, przeglądarka wybierze następną z listy, co pozwala na zapewnienie spójności i czytelności tekstu na różnych urządzeniach. Zgodnie z najlepszymi praktykami, zaleca się użycie kilku opcji czcionek, aby zapewnić lepszą dostępność. Warto również pamiętać, aby unikać stosowania zbyt wielu różnych krojów czcionek, co mogłoby wpływać negatywnie na estetykę i czytelność strony. Użycie 'font-family' w połączeniu z innymi właściwościami, takimi jak 'font-size' czy 'font-weight', pozwala na pełne dostosowanie wyglądu tekstu zgodnie z wymaganiami projektu.

Pytanie 17

Aby osiągnąć pokazany rezultat w programie graficznym wykorzystano

Ilustracja do pytania
A. gradient okrągły
B. gradient liniowy
C. kanał alpha
D. zmianę intensywności kolorów
Gradient liniowy to narzędzie stosowane w edytorach grafiki rastrowej do tworzenia płynnych przejść pomiędzy dwoma lub więcej kolorami w zadanym kierunku najczęściej poziomym lub pionowym. W praktyce gradient liniowy jest kluczowy w projektowaniu graficznym ponieważ pozwala na subtelne cieniowanie i nadawanie głębi elementom wizualnym. Przykładowo stosuje się go w tworzeniu tła logotypów czy też przycisków interfejsów użytkownika. Proces tworzenia gradientu liniowego opiera się na ustawieniu punktów początkowych i końcowych oraz przypisaniu im odpowiednich wartości kolorystycznych co podkreśla jego wszechstronność. Standardowym podejściem jest użycie gradientu liniowego w celu uzyskania efektu trójwymiarowości co jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania UX i UI. W kontekście branżowym gradienty liniowe są nieodłącznym elementem narzędzi takich jak Adobe Photoshop czy GIMP gdzie umożliwiają manipulację barwą i luminancją co jest kluczowe w profesjonalnym edytowaniu obrazów.

Pytanie 18

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
B. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
C. Przenikanie zdjęć.
D. Zmiana jasności zdjęć.
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 19

Kod JavaScript aktywowany przez kliknięcie przycisku ma na celu ``` ```

A. ukryć obraz2.gif
B. zamienić obraz1.gif na obraz2.gif
C. pokazać obraz2.gif obok obraz1.gif
D. zmienić styl obrazu o id i1
Kod JavaScript w przedstawionym przykładzie został zaprogramowany w celu zamiany źródła obrazu na nowe po naciśnięciu przycisku. Gdy użytkownik kliknie na przycisk, wywołuje on funkcję, która zmienia atrybut 'src' elementu <img> z 'obraz1.gif' na 'obraz2.gif'. Jest to typowy sposób manipulacji elementami DOM w JavaScript, co jest fundamentalnym elementem programowania interakcji na stronach internetowych. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie programowania front-end, ponieważ pozwala na dynamiczne zmiany na stronie bez konieczności przeładowania całej strony. Przykładem praktycznego zastosowania może być użycie tego typu kodu w aplikacjach webowych, gdzie użytkownik może interaktywnie zmieniać widok, na przykład w galeriach zdjęć, grach przeglądarkowych czy aplikacjach do nauki. Zrozumienie tej techniki jest kluczowe dla każdego programisty front-end, ponieważ efektywne wykorzystanie JavaScript do manipulacji DOM jest jednym z podstawowych narzędzi w budowie nowoczesnych aplikacji webowych.

Pytanie 20

Jaką wartość zwróci funkcja ```empty($a);``` w języku PHP, gdy zmienna ```$a``` będzie miała wartość liczbową równą 0?

A. TRUE
B. NULL
C. 0
D. FALSE
Odpowiedzi, które wskazują, że funkcja empty() zwraca 0, FALSE lub NULL, są mylne z kilku powodów. Po pierwsze, wartość 0 w PHP to po prostu liczba i nie jest interpretowana jako pusta. Zmienne, które mają wartość 0 są traktowane jako fałszywe w kontekście logicznym, ale nie są uznawane za puste zgodnie z definicją funkcji empty(). Kiedy przyjmujemy, że empty($a) zwraca 0, w rzeczywistości mylimy funkcję empty() z innymi, które operują na wartościach liczbowych. Podobnie, FALSE jako wynik również nie jest poprawny; chociaż 0 jest uważane za fałszywe, empty() zwraca TRUE, a nie FALSE, gdy zmienna jest pusta. Także NULL to typ danych, a w kontekście empty() jest uznawany za pusty, ale nie jest to wynik, jaki uzyskalibyśmy dla zmiennej $a = 0. Właściwe zrozumienie zwrotów z funkcji PHP oraz typów danych jest kluczowe dla skutecznego programowania. Pomocne jest, aby programiści upewniali się, że korzystają z odpowiednich funkcji do określenia pustych wartości, a w przypadku empty() nie mogą pomylić jej działania z innymi funkcjami, które operują na wartościach logicznych lub liczbowych.

Pytanie 21

W języku HTML, aby uzyskać efekt podobny do tego w przykładzie, trzeba użyć konstrukcji

Ilustracja do pytania
A. <p><big>Duży tekst</p> zwykły tekst
B. <p><strike>Duży tekst</strike> zwykły tekst</p>
C. <p><big>Duży tekst</big> zwykły tekst</p>
D. <p><strike>Duży tekst zwykły tekst</p>
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ w języku HTML, aby zwiększyć rozmiar czcionki dla części tekstu, można użyć znacznika <big>. Znacznik ten powoduje, że tekst wewnątrz jest wyświetlany w większym rozmiarze niż tekst otaczający. Jest to przydatne w sytuacjach, gdy chcemy wyróżnić część tekstu bez stosowania zaawansowanego stylu CSS. Chociaż <big> jest uznawany za przestarzały w nowoczesnym HTML, dla celów edukacyjnych i zgodności z starszymi dokumentami HTML wciąż może być stosowany. Praktyką zalecaną w aktualnych standardach jest używanie stylów CSS, np. poprzez przypisanie klasy lub bezpośrednie stylowanie in-line. Warto zaznaczyć, że stosowanie <big> nie jest zalecane w nowych projektach, ponieważ CSS oferuje większą elastyczność i kontrolę nad wyglądem tekstu. Niemniej jednak, znajomość takich znaczników jak <big> pomaga w zrozumieniu, jak rozwijał się HTML i jakie są różnice między starszymi a nowoczesnymi metodami formatowania tekstu.

Pytanie 22

Aby zrealizować opisane czynności w JavaScript, konieczne jest umieszczenie poniższego kodu w znaczniku <script>

Ilustracja do pytania
A. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: "+A)
B. A = alert("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: "+A)
C. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: ".A)
D. A << prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: "+A)
Rozważając podane odpowiedzi warto zauważyć kilka typowych błędów koncepcyjnych związanych z używaniem funkcji w JavaScript. Po pierwsze, w jednej odpowiedzi użyto kropki zamiast operatora konkatenacji przy próbie łączenia łańcuchów znaków, co jest błędne w JavaScript. W tym języku operator + jest standardowym sposobem na łączenie tekstu z wartościami zmiennych. Użycie kropki w tym kontekście jest błędne, ponieważ odnosi się do operacji obiektowych, nie do konkatenacji łańcuchów. Innym błędem jest wykorzystanie operatora <<, który w rzeczywistości służy do przesunięć bitowych, a nie do przypisywania wartości czy wywoływania funkcji. Takie pomyłki mogą wynikać z niezrozumienia różnic między operacjami bitowymi a przypisaniem wartości. Kolejna opcja sugerowała użycie alert() zamiast prompt(), co oznaczałoby wyświetlenie jedynie komunikatu bez możliwości wprowadzenia danych przez użytkownika, co nie spełnia założeń zadania polegających na pobraniu wartości od użytkownika. Wszystkie te błędne odpowiedzi wynikają z nieznajomości lub niepoprawnego użycia podstawowych funkcji i operatorów języka JavaScript co podkreśla znaczenie dokładnego zrozumienia podstaw języka oraz ich praktycznego zastosowania. Poprawne użycie prompt() i document.write() jest kluczowe w implementacji interaktywnych elementów na stronach internetowych, co pozwala na dynamiczne przetwarzanie danych użytkowników w aplikacjach webowych. Dobrze jest stosować się do standardów i dobrych praktyk, aby unikać podobnych błędów w przyszłości oraz by tworzyć aplikacje, które są zarówno funkcjonalne, jak i bezpieczne.

Pytanie 23

Aby przywrócić bazę danych o nazwie Sklep z pliku towary.sql, należy w miejsce gwiazdek wpisać nazwę użytkownika. Polecenie wygląda następująco:

mysql -u ******* -p Sklep < towary.sql
A. adres IP bazy danych.
B. nazwę użytkownika.
C. nazwę odzyskiwanej tabeli.
D. liczbę importowanych obiektów bazy.
Polecenie mysql ma dość sztywną i dobrze udokumentowaną składnię, więc warto ją sobie poukładać raz a dobrze. W przedstawionym przykładzie mamy: mysql -u ******* -p Sklep < towary.sql. Przełącznik -u w kliencie MySQL zawsze oznacza nazwę użytkownika, czyli konto w systemie bazy danych, którym się logujemy. To nie jest ani adres IP, ani nazwa tabeli, ani żadna liczba obiektów. Klient mysql w ogóle nie przyjmuje w tym miejscu takich danych. Częsty błąd polega na mieszaniu pojęć: adres IP czy hostname serwera bazy podaje się inną opcją, -h (np. -h 192.168.1.10 lub -h db.example.com). Parametr -u nie ma nic wspólnego z lokalizacją serwera, tylko z tożsamością użytkownika w systemie uprawnień MySQL. Podobnie nazwa odzyskiwanej tabeli nie jest nigdzie wpisywana w linii poleceń mysql przy imporcie. Tabele są tworzone i wypełniane wewnątrz pliku SQL – to tam znajdują się instrukcje CREATE TABLE i INSERT, więc nie ma potrzeby ani możliwości podania nazwy jednej konkretnej tabeli w miejscu, gdzie klient oczekuje nazwy użytkownika. Jeśli importujemy tylko jedną tabelę, to i tak cały proces kontroluje zawartość pliku towary.sql, a nie argument -u. Równie mylące jest myślenie o „liczbie importowanych obiektów bazy”. Narzędzie mysql nie ma opcji, w której wpisujemy jakąś liczbę tabel czy rekordów do zaimportowania. Importuje po prostu wszystko, co jest w skrypcie SQL, aż do końca pliku lub do wystąpienia błędu. Właściwy sposób myślenia jest taki: -h mówi „do jakiego serwera się łączę”, -u mówi „kim się loguję”, -p wymusza podanie hasła, dalej podajemy nazwę bazy (Sklep), a znak < przekierowuje zawartość pliku towary.sql na wejście programu. Z mojego doświadczenia wynika, że jak się raz zrozumie to rozdzielenie ról poszczególnych parametrów, to znika większość nieporozumień przy pracy z kopią zapasową i przywracaniem baz danych.

Pytanie 24

Typ zmiennych int odnosi się do wartości liczbowych

A. w systemie stałoprzecinkowym
B. w systemie zmiennoprzecinkowym
C. całkowitych
D. naturalnych
Wybór odpowiedzi, która odnosi się do pojęcia notacji stałoprzecinkowej lub zmiennoprzecinkowej, zdradza pewne nieporozumienia dotyczące podstawowych typów danych w programowaniu. Notacja stałoprzecinkowa odnosi się do sposobu reprezentacji liczb, który pozwala na przechowywanie wartości liczbowych z określoną liczbą miejsc po przecinku, co jest stosowane głównie w kontekście obliczeń finansowych, gdzie precyzja jest kluczowa. Z drugiej strony, notacja zmiennoprzecinkowa (ang. floating-point) używana jest do reprezentacji liczb, które mogą mieć część dziesiętną, co jest istotne w aplikacjach wymagających dużej precyzji, na przykład w graficznych czy naukowych obliczeniach. Wybierając odpowiedzi wskazujące na liczby naturalne, można pomylić się myśląc, że zmienne typu int mogą przechowywać tylko liczby nieujemne, co jest niezgodne z istotą tego typu danych. Liczby całkowite obejmują wszystkie liczby naturalne oraz liczby ujemne. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla prawidłowego korzystania z typów zmiennych w programowaniu, a także dla efektywnego rozwiązywania problemów obliczeniowych, co uwypukla znaczenie tego zagadnienia w praktyce programistycznej. Również warto zauważyć, że dobór odpowiedniego typu danych jest jednym z fundamentów optymalizacji kodu i zarządzania pamięcią w programach.

Pytanie 25

Skrypt strony internetowej stworzony w PHP

A. jest realizowany po stronie klienta
B. jest realizowany po stronie serwera
C. jest przetwarzany na tych samych zasadach co JavaScript
D. może być uruchomiony bez wsparcia serwera WWW
Kod strony WWW napisanej w języku PHP jest wykonywany po stronie serwera, co oznacza, że cały proces przetwarzania kodu zachodzi na serwerze, zanim strona zostanie wysłana do przeglądarki użytkownika. PHP jest językiem skryptowym, który generuje dynamiczne treści oraz może wchodzić w interakcje z bazami danych, co czyni go niezwykle efektywnym narzędziem do tworzenia aplikacji webowych. Przykładowo, gdy użytkownik wysyła formularz, skrypt PHP na serwerze może przetworzyć dane, a następnie wygenerować odpowiednią stronę HTML, która jest następnie przesyłana do klienta. Dodatkowo, PHP wspiera różne standardy, takie jak RESTful API, co pozwala na łatwe integrowanie z innymi systemami oraz aplikacjami. Warto także zauważyć, że PHP ma szeroką gamę frameworków, takich jak Laravel czy Symfony, które jeszcze bardziej ułatwiają rozwój aplikacji webowych poprzez dostarczanie gotowych rozwiązań oraz najlepszych praktyk. Z tego względu, znajomość PHP oraz jego działania po stronie serwera jest kluczowa dla każdego dewelopera webowego, który pragnie tworzyć nowoczesne i efektywne aplikacje.

Pytanie 26

Wskaż, jaki błąd walidacyjny zawiera przedstawiony fragment kodu w języku HTML 5.

<h6>CSS</h6>
<p>Kaskadowe arkusze stylów (<b>ang. <i>Cascading Style Sheets</b></i>)<br>to język służący ...</p>
A. Znacznik br nie powinien znajdować się wewnątrz znacznika p
B. Znacznik br nie został prawidłowo zamknięty
C. Znacznik zamykający /b jest niezgodny z zasadą zagnieżdżania
D. Znacznik h6 nie jest używany w HTML5
W analizowanym fragmencie kodu HTML, znacznik zamykający /b jest niezgodny z zasadą zagnieżdżania. W prawidłowej konstrukcji HTML, znaczniki powinny być zamykane w odwrotnej kolejności do ich otwierania — nazywa się to zasadą LIFO (Last In, First Out). W przedstawionym kodzie, znacznik <b> jest otwierany przed znacznikiem <i>, ale zamykany po nim, co jest błędem strukturalnym. Poprawny zapis powinien wyglądać tak: <b><i>Cascading Style Sheets</i></b>. Ważne jest, aby zawsze pamiętać o poprawnej strukturze dokumentu HTML, ponieważ nieprzestrzeganie tej zasady może prowadzić do nieprzewidywalnych wyników renderowania na różnych przeglądarkach. Zasada ta jest kluczowa w zapewnieniu, że znaczniki są zagnieżdżone poprawnie i że style oraz skrypty działają zgodnie z oczekiwaniami. Tego rodzaju błędy mogą również negatywnie wpływać na dostępność strony dla użytkowników korzystających z czytników ekranowych.

Pytanie 27

Ograniczanie dostępu do niektórych pól lub metod obiektów danej klasy, tak aby mogły być one wykorzystywane wyłącznie przez wewnętrzne metody tej klasy lub funkcje zaprzyjaźnione, to

A. dziedziczenie
B. polimorfizm
C. konkatenacja
D. hermetyzacja
Hermetyzacja to kluczowa koncepcja programowania obiektowego, która polega na ograniczaniu dostępu do pewnych pól i metod danej klasy, aby chronić integralność danych i zapewnić ich poprawne użycie. Przykładem hermetyzacji jest użycie modyfikatorów dostępu, takich jak 'private' i 'protected', co pozwala na ukrycie implementacji od użytkowników klasy, a jednocześnie umożliwia dostęp do tych elementów wewnętrznym metodom klasy. Dzięki hermetyzacji programiści mogą wprowadzać zmiany w implementacji bez wpływu na kod zewnętrzny, co wspiera zasady SOLID i ułatwia zarządzanie dużymi systemami. Rekomendowane praktyki w programowaniu obiektowym zalecają, aby klasy były odpowiedzialne za zarządzanie swoimi danymi, a dostęp do tych danych powinien odbywać się wyłącznie poprzez zdefiniowane interfejsy, takie jak metody publiczne, co pozwala na kontrolowanie operacji i walidację danych. W ten sposób hermetyzacja przyczynia się do większej niezawodności, czytelności oraz łatwości w testowaniu aplikacji.

Pytanie 28

Który z elementów jest opcjonalny w kodzie HTML5 i jego pominięcie nie spowoduje wygenerowania błędu lub ostrzeżenia walidatora HTML?

A. <html lang="pl">
B. <!DOCTYPE html>
C. <title>Tytuł strony</title>
D. <meta name="keywords" content="">
Poprawnie – właśnie znacznik meta z atrybutem name="keywords" jest w HTML5 całkowicie opcjonalny i jego brak nie powoduje żadnych błędów walidacji. Ten element był kiedyś używany głównie do pozycjonowania stron w wyszukiwarkach, ale w aktualnych wytycznych SEO praktycznie wszystkie większe wyszukiwarki (Google, Bing itd.) ignorują meta keywords. Z punktu widzenia specyfikacji HTML5 jest to zwykły, opcjonalny metatag: możesz go użyć, ale w żaden sposób nie jest wymagany do poprawnej struktury dokumentu. Validator W3C nie zgłasza ostrzeżeń, jeśli go nie ma, bo nie jest to element strukturalny, tylko dodatkowa informacja opisowa. W praktyce, w nowoczesnych projektach webowych, meta name="keywords" często się po prostu pomija. Dużo ważniejsze są inne meta tagi, np. meta charset, meta name="viewport" dla responsywności czy meta name="description", która jest używana w wynikach wyszukiwania. Możesz mieć całkowicie poprawny, walidujący się dokument HTML5 zaczynający się od <!DOCTYPE html>, z elementem html z atrybutem lang, poprawnie zdefiniowaną sekcją head z tytułem strony i bez ani jednego meta keywords – i to jest jak najbardziej zgodne ze standardem. Moim zdaniem dobrze jest znać historię tego znacznika: kiedyś nauczyciele i różne stare kursy mocno go promowały, dlatego wciąż pojawia się w kodzie. Ale w aktualnych projektach lepiej skupić się na semantycznym HTML, dostępności (ARIA, poprawne nagłówki), porządnych opisach w meta description i na poprawnej strukturze dokumentu. Meta keywords możesz traktować jako ciekawostkę z dawnych czasów, a nie obowiązkowy element kodu.

Pytanie 29

Rodzaj zmiennej w języku JavaScript

A. istnieje tylko jeden
B. powinien być zadeklarowany na początku skryptu
C. nie występuje
D. następuje poprzez przypisanie wartości
W języku JavaScript typ zmiennej jest określany poprzez przypisanie wartości, co oznacza, że zmienna może przyjmować różne typy danych w trakcie działania programu. JavaScript jest językiem, który wspiera dynamiczne typowanie, co pozwala na elastyczność w programowaniu. Przykładowo, można zadeklarować zmienną i przypisać do niej wartość liczbową: let x = 5; a następnie przypisać wartość tekstową: x = 'Hello';. W momencie przypisania wartości, JavaScript automatycznie dostosowuje typ zmiennej w zależności od typu przypisanej wartości. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, ponieważ umożliwia łatwe tworzenie i modyfikowanie kodu, bez potrzeby wcześniejszego określania typów zmiennych, co jest charakterystyczne dla języków statycznie typowanych. Warto również zaznaczyć, że w JavaScript mamy do czynienia z różnymi typami danych, takimi jak liczby, łańcuchy tekstowe, obiekty, tablice czy wartości logiczne (boolean), co daje programistom dużą swobodę w modelowaniu danych.

Pytanie 30

W dokumencie HTML utworzono formularz wysyłający dane do skryptu formularz.php. Po naciśnięciu przycisku typu submit, przeglądarka przekierowuje nas do określonego adresu. Na podstawie podanego linku można wywnioskować, że dane do pliku formularz.php przesłano metodą

.../formularz.php?imie=Anna&nazwisko=Kowalska
A. POST
B. COOKIE
C. SESSION
D. GET
Metoda GET w HTTP jest używana do przesyłania danych w adresie URL. Dane są dołączane jako parametry zapytania po znaku zapytania w formacie klucz=wartość. Przykład w pytaniu pokazuje, że dane imie=Anna oraz nazwisko=Kowalska są przesyłane jako część adresu URL do formularz.php. Jest to typowe dla metody GET, która umożliwia łatwe przesyłanie danych przez przeglądarkę i ich późniejsze przetwarzanie po stronie serwera. Metoda GET jest często stosowana w przypadku, gdy dane nie zawierają poufnych informacji, a ich objętość jest niewielka. Standard HTTP rekomenduje używanie metody GET do pobierania danych i niepowinno być używane do przesyłania lub modyfikowania danych. Dokumentacja W3C wskazuje, że GET jest metodą idempotentną, co oznacza, że wielokrotne wykonanie tego samego zapytania nie spowoduje dodatkowych efektów ubocznych. W praktyce GET jest używana np. w zapytaniach wyszukiwania w witrynach, gdzie parametry wyszukiwania są umieszczane w URL.

Pytanie 31

W poniższym zapytaniu SQL, co oznacza symbol gwiazdki w jego wyniku?

SELECT * FROM mieszkancy WHERE imie = 'Anna';
A. zignorowanie warunku dotyczącego imienia
B. wyświetlenie wszystkich rekordów z tabeli mieszkancy
C. wyświetlenie wszystkich kolumn z tabeli mieszkancy
D. pokazanie pola o nazwie '*' (gwiazdka)
W zapytaniu SQL znak gwiazdki (*) nie oznacza wyświetlenia wszystkich rekordów w tabeli, lecz wskazuje, że w wyniku zapytania mamy otrzymać wszystkie kolumny. To ważne rozróżnienie, ponieważ mylenie tych pojęć prowadzi do nieporozumień dotyczących struktury wyników. Każde zapytanie z gwiazdką ograniczone jest jedynie kolumnami nie rekordami. W tym przypadku część WHERE imie = 'Anna' dodatkowo sie mplementuje ograniczenie do konkretnych rekordów co należy do odrębnej części logiki zapytania. Z kolei interpretacja gwiazdki jako pola o nazwie '*' jest błędnym założeniem ponieważ w standardzie SQL nie istnieje możliwość nadania pola o takiej nazwie poprzez użycie gwiazdki. Gdybyśmy chcieli wyświetlić pole o konkretnej nazwie musielibyśmy użyć jego dokładnej nazwy a nie gwiazdki. Interpretacja gwiazdki jako zignorowania warunku WHERE również jest niepoprawna ponieważ WHERE jest integralną częścią zapytania SQL określającą kryteria filtrowania rekordów i działa niezależnie od gwiazdki. Zrozumienie różnic między wyborem kolumn a wyborem rekordów jest kluczowe dla prawidłowego konstruowania zapytań SQL i optymalizacji ich działania w praktycznych zastosowaniach.

Pytanie 32

Przedstawiony serwis internetowy służy do walidacji

Ilustracja do pytania
A. skryptów JavaScript.
B. arkuszy stylów.
C. bazy danych SQL.
D. dokumentów HTML.
Wygląda na to, że wybrałeś niepoprawną odpowiedź. Aby poprawnie odpowiedzieć na to pytanie, musisz zrozumieć funkcję różnych technologii internetowych i jak są one walidowane. Dokumenty HTML, bazy danych SQL i skrypty JavaScript są częściami składowymi stron internetowych, ale walidacja każdego z nich wymaga różnych narzędzi. Na przykład, dokumenty HTML są walidowane za pomocą narzędzi takich jak 'HTML Validation Service', podczas gdy bazy danych SQL i skrypty JavaScript są sprawdzane za pomocą różnych narzędzi do debugowania i testowania. Wybranie jednej z tych opcji sugeruje, że nie zrozumiałeś, do czego służy serwis 'CSS Validation Service'. Ten konkretny serwis jest stworzony do walidacji arkuszy stylów CSS, nie do walidacji dokumentów HTML, baz danych SQL czy skryptów JavaScript. Pamiętaj, że każda technologia webowa ma swoje specificzne narzędzia do walidacji, co umożliwia tworzenie zgodnych, efektywnych i bezbłędnych stron internetowych.

Pytanie 33

Na podstawie tabeli Towar zrealizowano poniższe zapytanie SQL: ```SELECT nazwa_towaru FROM `Towar` WHERE cena_katalogowa < 65 ORDER BY waga DESC``` Jaki będzie rezultat tej operacji?

Ilustracja do pytania
A. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie
B. Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4
C. Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4
D. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5
Przy analizie pytania należy zwrócić uwagę na kluczowe elementy zapytania SQL, które wpływają na wynik. W zapytaniu SELECT nazwa_towaru FROM Towar WHERE cena_katalogowa < 65 ORDER BY waga DESC kluczowe są dwa elementy: filtracja po cenie katalogowej mniejszej niż 65 oraz sortowanie wyników malejąco według kolumny waga. Błąd w rozumowaniu może wynikać z braku uwzględnienia jednego z tych kryteriów. Częstym błędem jest nieuwzględnienie kolejności sortowania lub niewłaściwe zrozumienie, które kolumny są używane do sortowania. W podanej tabeli, po zastosowaniu filtra cenowego, zostają cztery towary: Papier ksero A4, Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie i Kredki 24 kolory. Istotne jest, aby zrozumieć, że sortowanie malejące według wagi wymaga umieszczenia towarów od najcięższego do najlżejszego. Zatem nieprawidłowe odpowiedzi mogą wynikać z nieprawidłowej kolejności sortowania, co jest częstym błędem wśród osób początkujących w SQL. Aby uniknąć takich błędów, warto wizualizować wyniki po każdej operacji SQL i upewnić się, że każdy krok jest zgodny z oczekiwaniami, co jest dobrą praktyką w analizie danych.

Pytanie 34

Jaką metodę przesyłania danych za pomocą formularza do kodu PHP należy uznać za najbardziej bezpieczną dla poufnych informacji?

A. Metoda GET, przy użyciu protokołu HTTP
B. Metoda POST, przy użyciu protokołu HTTP
C. Metoda GET, przy użyciu protokołu HTTPS
D. Metoda POST, przy użyciu protokołu HTTPS
Wybór metody GET za pomocą protokołu HTTP do przesyłania poufnych danych wiąże się z poważnymi zagrożeniami dla bezpieczeństwa. Metoda GET przesyła dane jako część adresu URL, co oznacza, że mogą one być łatwo widoczne w historii przeglądania użytkownika i logach serwera. Oznacza to, że jakiekolwiek dane osobowe lub informacje finansowe mogą zostać przypadkowo ujawnione osobom trzecim. Przykładowo, jeśli użytkownik wprowadza swoje hasło w formularzu używając metody GET, to jego hasło będzie widoczne w pasku adresu przeglądarki, co stwarza ryzyko kradzieży tożsamości. Protokół HTTP dodatkowo nie zapewnia żadnego szyfrowania, co czyni go podatnym na ataki typu „man-in-the-middle”, w których złośliwy użytkownik może przechwycić przesyłane dane. Praktyki bezpieczeństwa wymagają, aby poufne informacje były zawsze przesyłane za pomocą bezpiecznego połączenia oraz odpowiedniej metody, co czyni odpowiedzi na bazie HTTP jako nieodpowiednie. Często spotykanym błędem jest mylenie metod GET i POST; niektórzy użytkownicy mogą nie dostrzegać różnicy i nie zdawać sobie sprawy z tego, jak ważne jest odpowiednie zabezpieczenie komunikacji w sieci. Dlatego kluczowe jest, aby przy przesyłaniu wrażliwych danych zawsze korzystać z HTTPS oraz metody POST, co stanowi standard w branży internetowej.

Pytanie 35

W języku CSS zapis

p::first-line {font-size: 150%;}
zastosowany na stronie z wieloma paragrafami, z których każdy zawiera kilka linii, spowoduje, że
A. cały tekst paragrafu zostanie powiększony o 150%
B. pierwsza linia każdego paragrafu będzie miała większą czcionkę niż pozostałe linie
C. pierwsza linia każdego paragrafu będzie miała mniejszą czcionkę niż pozostałe linie
D. pierwszy paragraf na stronie w całości będzie miał powiększoną czcionkę
Odpowiedź jest trafna, bo selektor CSS 'p::first-line' służy do stylizowania wyłącznie pierwszej linii każdego paragrafu. Kiedy przypisujesz styl 'font-size: 150%', to znaczy, że czcionka tej pierwszej linii będzie większa o 50% od standardowego rozmiaru ustalonego w CSS. To dobra praktyka w web designie, bo pomaga w czytelności i nadawaniu hierarchii informacjom. Na przykład, fajnie jest wyróżnić rozpoczęcie tekstu albo zaakcentować ważne dane. Pamiętaj tylko, że efekt będzie widoczny tylko, gdy tekst ma więcej niż jedną linię, bo w przeciwnym razie powiększenie się nie ujawni. Dodatkowo, korzystanie z pseudo-elementów, jak '::first-line', to coś, co jest w standardach CSS i jest naprawdę cenione w branży.

Pytanie 36

Fragment kodu w języku PHP przedstawia się następująco (patrz ramka): W wyniku wykonania pętli zostaną wyświetlone liczby

Ilustracja do pytania
A. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19
B. 0, 4, 8, 12, 16, 20
C. 0, 4, 8, 12, 16
D. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20
Pętla for w PHP to naprawdę podstawowe narzędzie, które pozwala nam w łatwy sposób powtarzać różne operacje na danych. W tej pętli zaczynamy od $i równego 0, a kończymy, kiedy $i osiągnie 20. W każdej iteracji dodajemy 4 do $i, więc wypisujemy liczby od 0 do 20, co 4 jednostki. Super sprawa, jeśli chcemy równomiernie przetwarzać dane. Przykładowo, gdy mamy jakieś tabele z danymi albo potrzebujemy wygenerować wykresy w regularnych odstępach, to taka pętla się przydaje. Stosowanie pętli to też dobra praktyka programistyczna, bo automatyzuje nam powtarzalne zadania, co czyni kod bardziej przejrzystym. Jak zrozumiesz, jak działa ta pętla, to dużo łatwiej będzie ci tworzyć różne algorytmy, co jest super ważne w informatyce.

Pytanie 37

Jaką szerokość zaplanowano dla treści strony, bazując na podanej definicji CSS?

body {
  border: 2px;
  height: 600px;
  width: 560px;
  box-sizing: border-box;
  margin: 0;
  padding: 0;
}
A. 640 px
B. 600 px
C. 560 px
D. 2 px
Gratulacje, udzieliłeś poprawnej odpowiedzi. W definicji CSS dla elementu body, szerokość ustawiono na 560 px. Właściwość box-sizing: border-box, gwarantuje, że szerokość ta obejmuje również obramowanie. Dlatego, w praktyce, szerokość strony pozostawiona na treść wynosi 560 px. Wartości te są bardzo ważne przy projektowaniu stron internetowych, szczególnie przy tworzeniu responsywnych layoutów, gdzie musimy precyzyjnie kontrolować szerokość i rozmieszczenie elementów. Pamiętaj, że wykorzystanie odpowiednich jednostek i precyzyjne definiowanie wymiarów jest kluczowe dla zachowania poprawnej struktury strony. Dobrym nawykiem jest również stosowanie właściwości box-sizing: border-box, która ułatwia kontrolę nad rozmiarem elementów, zwłaszcza przy komplikowanych układach strony.

Pytanie 38

Co oznacza jednostka ppi (pixels per inch)?

A. określa rozdzielczość obrazów rastrowych
B. jest parametrem określającym rozdzielczość cyfrowych urządzeń wykonujących pomiary
C. określa rozdzielczość obrazów wektorowych
D. określa rozdzielczości obrazów generowanych przez drukarki i plotery
Pojęcie ppi często miesza się z innymi jednostkami opisującymi jakość obrazu, dlatego łatwo o złe skojarzenia. Pixels per inch to parametr ściśle związany z grafiką rastrową, czyli taką, która składa się z siatki pikseli. W plikach rastrowych ppi określa gęstość tych pikseli na cal i wprost wpływa na postrzeganą ostrość oraz szczegółowość obrazu przy danym fizycznym rozmiarze. Jeśli ktoś łączy ppi głównie z drukarkami czy ploterami, to zahacza o sąsiednie pojęcie, ale nie to samo. Urządzenia drukujące opisuje się standardowo jednostką dpi (dots per inch), czyli ilością fizycznych punktów atramentu lub tonera nanoszonych na papier. Owszem, w praktyce pracy z drukiem trzeba brać pod uwagę zarówno ppi pliku rastrowego, jak i dpi drukarki, jednak są to dwa różne poziomy: ppi to właściwość obrazu, dpi to właściwość sprzętu. Z kolei traktowanie ppi jako parametru dowolnych cyfrowych urządzeń pomiarowych też jest mylące, bo w metrologii używa się zupełnie innych jednostek i opisów rozdzielczości, związanych raczej z precyzją przetworników A/C, zakresem czy błędem pomiaru. Ppi nie ma nic wspólnego z grafiką wektorową, ponieważ wektor opisuje kształty matematycznie (linie, krzywe, wypełnienia) i może być skalowany bez utraty jakości, bez przypisanego na stałe rastera pikseli. Dopiero w momencie rasteryzacji wektora do postaci bitmapy pojawia się znaczenie ppi. Typowy błąd myślowy polega na wrzuceniu do jednego worka wszystkich „rozdzielczości”: ekranu, drukarki, obrazu, wektora, sensora. W praktyce dobrze jest rozróżniać: ppi dla gęstości pikseli w obrazie rastrowym i na ekranie, dpi dla fizycznych punktów druku, a dla wektora raczej pojęcia takie jak rozmiar dokumentu w jednostkach fizycznych i ewentualna docelowa rozdzielczość eksportu do bitmapy.

Pytanie 39

Jaką wartość w formacie heksadecymalnym będzie miała barwa określona kodem rgb(255, 10, 22)?

A. #2551022
B. #FF0A16
C. #FF1016
D. #251022
Odpowiedź #FF0A16 jest poprawna, ponieważ kod RGB (255, 10, 22) jest konwertowany na format heksadecymalny, gdzie każdy z trzech kanałów (czerwony, zielony, niebieski) jest przedstawiany przez dwie cyfry szesnastkowe. W kodzie RGB wartość 255 dla kanału czerwonego odpowiada szesnastkowej wartości FF, wartość 10 dla kanału zielonego odpowiada wartości 0A, a wartość 22 dla kanału niebieskiego odpowiada wartości 16. Łącząc te wartości, otrzymujemy #FF0A16. Praktyczne zastosowania kodów kolorów w formacie heksadecymalnym są powszechne w projektowaniu stron internetowych oraz grafice komputerowej, gdzie umożliwiają precyzyjne definiowanie kolorów. Warto również pamiętać, że standard W3C zaleca używanie formatu heksadecymalnego w CSS, co czyni go bardziej efektywnym dla deweloperów. Ponadto, znajomość konwersji kolorów RGB na heksadecymalny jest kluczowa dla każdego, kto zajmuje się designem i programowaniem wizualnych interfejsów użytkownika.

Pytanie 40

Obraz o rozdzielczości 72 PPI oznacza, że ma 72 piksele na

A. centymetr.
B. cal.
C. milimetr.
D. megabajt.
PPI (Pixels Per Inch) dosłownie oznacza „piksele na cal” i jest standardową jednostką opisującą gęstość pikseli w obrazie rastrowym. Czyli obraz o rozdzielczości 72 PPI ma 72 piksele ułożone w jednym calu długości, zarówno w pionie, jak i w poziomie. Cal to jednostka długości używana głównie w krajach anglosaskich i właśnie ona jest przyjętym standardem w grafice komputerowej, drukarkach, monitorach i specyfikacjach urządzeń. W praktyce, gdy projektujesz grafikę do internetu, bardzo często widzi się właśnie wartość 72 lub 96 PPI, ale trzeba mieć świadomość, że dla wyświetlania na ekranie ważniejsza jest liczba pikseli (np. 1920×1080), a nie sama liczba PPI. PPI ma większe znaczenie, gdy przygotowujesz projekt do druku. Typowa dobra praktyka poligraficzna to 300 PPI dla druku wysokiej jakości (np. ulotki, plakaty, katalogi). Wtedy oznacza to 300 pikseli na jeden cal, czyli znacznie większą szczegółowość niż przy 72 PPI. Moim zdaniem warto od razu kojarzyć: PPI = piksele na cal (ekran, grafika rastrowa), a DPI (dots per inch) = kropki na cal (drukarka, fizyczne krople tuszu lub punkty tonera). W codziennej pracy te pojęcia są często mylone, ale w profesjonalnym środowisku graficznym dobrze jest je rozróżniać. Podsumowując: poprawna odpowiedź „cal” wynika z samej definicji skrótu PPI i z przyjętych w branży standardów opisu rozdzielczości obrazu.