Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 29 kwietnia 2026 08:55
  • Data zakończenia: 29 kwietnia 2026 09:29

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

W języku PHP znak "//" wskazuje na

A. początek skryptu
B. początek komentarza jednoliniowego
C. operator dzielenia całkowitego
D. operator alternatywny
W języku PHP znak '//' oznacza początek komentarza jednoliniowego. Komentarze w PHP są istotnym elementem kodu, pozwalającym programistom na dodawanie adnotacji, które nie wpływają na wykonywanie skryptu. Komentarze są niezwykle pomocne, gdyż umożliwiają wyjaśnienie złożonych fragmentów kodu, co ułatwia jego dalsze utrzymanie i rozwijanie. Dzięki używaniu '//', programista może opisać, co dany fragment kodu robi, dla siebie lub innych osób przeglądających kod w przyszłości. Przykład zastosowania: jeśli mamy kod 'echo "Hello World!";', możemy dodać komentarz wyjaśniający: '// Wyświetla tekst Hello World!'. Warto zaznaczyć, że PHP pozwala także na korzystanie z komentarzy wieloliniowych, które zaczynają się od '/**' i kończą na '*/'. Stosowanie komentarzy jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, które zalecają dokumentowanie kodu oraz poprawne jego komentowanie, co jest częścią standardów kodowania, takich jak PSR-1 oraz PSR-2, promujących czytelność i spójność w kodzie.

Pytanie 2

Możliwość utworzenia konta użytkownika jan z hasłem janPass można osiągnąć przy pomocy polecenia

A. CREATE USER 'jan'@'localhost';
B. CREATE USER 'jan'@'%localhost' IDENTIFIED VIA mysql_native_password USING 'janPass';
C. CREATE USER 'jan'@'localhost' IDENTIFIED BY 'janPass';
D. CREATE USER 'jan'@'localhost' PASSWORD EXPIRE;
Odpowiedź ta jest poprawna, ponieważ prawidłowo wykorzystuje składnię polecenia SQL do tworzenia użytkownika w bazie danych MySQL. Polecenie 'CREATE USER 'jan'@'localhost' IDENTIFIED BY 'janPass';' tworzy nowego użytkownika o nazwie 'jan' z hasłem 'janPass', które jest wymagane do autoryzacji. Użycie 'IDENTIFIED BY' jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa, ponieważ pozwala na bezpośrednie zdefiniowanie hasła w momencie tworzenia konta użytkownika. W praktyce, stworzenie użytkownika z odpowiednim hasłem jest kluczowym krokiem w zarządzaniu bazą danych, zwłaszcza w kontekście bezpieczeństwa danych. Umożliwia to ograniczenie dostępu do zasobów bazy danych tylko do autoryzowanych użytkowników. Dodatkowo, w codziennej pracy należy regularnie aktualizować hasła użytkowników oraz stosować złożone hasła, aby zwiększyć poziom bezpieczeństwa. Warto również zaznaczyć, że w nowoczesnych wersjach MySQL możliwe jest użycie dodatkowych opcji, takich jak 'REQUIRE SSL', dla podniesienia poziomu zabezpieczeń przy nawiązywaniu połączeń.

Pytanie 3

Jakiego polecenia SQL należy użyć, aby usunąć z tabeli artykuly wiersze, które zawierają słowo "sto" w dowolnej lokalizacji pola tresc?

A. DELETE FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";
B. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";
C. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%";
D. DELETE FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%";
Wszystkie błędne odpowiedzi opierają się na niezrozumieniu podstawowej funkcji operatora DELETE w języku SQL oraz zasad dotyczących dopasowywania wzorców. Przykłady takie jak 'DELETE * FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%";' oraz 'DELETE * FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";' zawierają nieprawidłowe użycie składni, które nie jest zgodne z standardem SQL. W SQL nie używa się znaku '*' w poleceniach DELETE, gdyż zapis 'DELETE * FROM' jest poprawny tylko dla zapytań SELECT. W kontekście usuwania danych, należy używać jedynie 'DELETE FROM', co jest wystarczające dla określenia, z jakiej tabeli mają zostać usunięte rekordy. Ponadto, pierwsza błędna odpowiedź zdobija wszystkie potencjalne błędy związane z niepoprawnym użyciem operatora '='. Operator '=' wymaga dokładnego dopasowania, co oznacza, że nie może być stosowany do wyszukiwania wzorców, w przeciwieństwie do operatora LIKE, który umożliwia elastyczne dopasowanie z użyciem znaków wieloznacznych. Typowym błędem jest więc przekonanie, że '=' oraz LIKE mogą być stosowane zamiennie bez uwzględnienia, że '=' nie przyjmuje znaków procentowych. Dlatego kluczowe jest, aby przed użyciem poleceń SQL upewnić się, że rozumie się ich składnię oraz zasady działania, co pozwoli uniknąć wielu pułapek w codziennej pracy z bazami danych.

Pytanie 4

Jaką klauzulę należy wykorzystać w instrukcji CREATE TABLE w SQL, by dane pole rekordu pozostawało wypełnione?

A. DEFAULT
B. NULL
C. NOT NULL
D. CHECK
Odpowiedzi takie jak DEFAULT i CHECK sugerują nieporozumienia dotyczące funkcji tych klauzul. Klauzula DEFAULT jest używana do określenia wartości domyślnej dla pola, gdy nie została dostarczona żadna wartość. Nie rozwiązuje to problemu pustych danych, ponieważ nadal umożliwia dodawanie rekordów bez wartości, które są ostatecznie zastępowane przez wartość domyślną. Z kolei klauzula CHECK umożliwia wprowadzenie dodatkowych warunków walidacyjnych dla danych, ale nie blokuje możliwości wprowadzenia wartości NULL. Nie jest to zatem odpowiednie rozwiązanie, gdy celem jest zapewnienie, aby pole nigdy nie pozostawało puste. Klauzula NULL, z drugiej strony, nie ma zastosowania w kontekście tego pytania, gdyż definiuje ona, że pole może zawierać wartości NULL. W praktyce takie podejście prowadzi do braku wymuszenia wprowadzania danych, co może być szkodliwe dla integralności bazy danych. Te zrozumienia błędnie wpływają na jakość projektowania baz danych, gdyż niewłaściwe stosowanie klauzul może prowadzić do problemów z danymi, które są trudne do naprawienia w późniejszym etapie rozwoju systemu.

Pytanie 5

W skrypcie JavaScript deklaracja zmiennych ma miejsce

A. zawsze z poprzedzającym nazwą znakiem $
B. tylko gdy określimy typ zmiennej oraz jej nazwę
C. w chwili pierwszego użycia zmiennej
D. wyłącznie na początku skryptu
Wybór błędnych odpowiedzi wynika z nieporozumienia dotyczącego zasad deklaracji zmiennych w JavaScript. Wiele osób ma tendencję do myślenia, że zmienne muszą być deklarowane na początku skryptu, co jest niezgodne z elastycznością, jaką oferuje ten język. Deklaracja tylko na początku skryptu ogranicza kreatywność i elastyczność programisty, ponieważ w praktyce można tworzyć zmienne w dowolnym momencie, w zależności od logiki programu. Innym błędnym przekonaniem jest konieczność podawania typu zmiennej przed jej nazwą. W przeciwieństwie do języków silnie typowanych, takich jak Java czy C#, JavaScript jest językiem słabo typowanym, co oznacza, że typ zmiennej jest określany dynamicznie w momencie przypisania wartości. Przykładowo, można zdefiniować zmienną jako liczbę, a następnie przypisać do niej wartość typu tekstowego bez żadnych problemów. Kolejną mylną zasadą jest stwierdzenie, że każda zmienna musi zaczynać się od znaku $. W rzeczywistości, znaki te (jak $ i _) są dozwolone jako pierwsze znaki identyfikatorów, ale nie są wymagane. Takie nieporozumienia mogą prowadzić do nieefektywnego pisania kodu oraz wprowadzania niezamierzonych błędów. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla prawidłowego korzystania z JavaScript, co pozwala na tworzenie lepszych, bardziej efektywnych aplikacji oraz unikanie typowych błędów i pułapek w programowaniu.

Pytanie 6

Narzędzie zaprezentowane na ilustracji służy do

Ilustracja do pytania
A. walidacji kodu HTML i XHTML
B. sprawdzania zgodności witryny ze standardem HTML5
C. debugowania strony internetowej
D. walidacji stylów CSS
Narzędzie przedstawione na ilustracji to usługa walidacji CSS stworzona przez World Wide Web Consortium (W3C). Jego głównym celem jest sprawdzanie poprawności arkuszy stylów CSS pod kątem zgodności z obowiązującymi standardami. Walidacja CSS pozwala na identyfikację błędów składniowych oraz niepoprawnych wartości, co jest kluczowe dla zapewnienia spójności wyglądu strony w różnych przeglądarkach. Korzystanie z walidatora CSS jest częścią dobrych praktyk w procesie tworzenia stron internetowych, ponieważ poprawny kod CSS zwiększa dostępność i użyteczność serwisów. Praktycznym przykładem użycia tego narzędzia jest proces optymalizacji strony internetowej, gdzie walidator pomaga w eliminacji błędów, które mogą prowadzić do nieprzewidywalnego zachowania witryny. Dzięki walidacji możemy również upewnić się, że nasze arkusze stylów są zgodne z najnowszymi standardami, co jest istotne dla przyszłej kompatybilności serwisu.

Pytanie 7

Który z poniższych znaczników jest używany do definiowania list w HTML?

A. <ul>
B. <th>
C. <td>
D. <tr>
<ul> jest znacznikami HTML, które definiuje nieuporządkowaną listę. Użycie tego znacznika pozwala na przedstawienie elementów listy w formie graficznej, gdzie każdy element jest oznaczony punktem. Jest to podstawowy element w HTML, który jest zgodny z wytycznymi W3C i szeroko stosowany w tworzeniu responsywnych i estetycznych interfejsów użytkownika. Przykładowe zastosowanie <ul> może obejmować listy składników, funkcji, czy też elementów menu na stronie internetowej. Stosując <ul>, można także użyć znacznika <li>, aby określić poszczególne elementy listy, co zwiększa czytelność i strukturalizację treści. Znajomość i umiejętność stosowania tych znaczników jest kluczowa dla każdego web developera, aby tworzyć dostępne i zrozumiałe dla użytkowników interfejsy, a także wspierać praktyki SEO poprzez odpowiednią organizację treści.

Pytanie 8

W przedstawionym stylu CSS w ramce zdefiniowano klasę uzytkownik. Tekst na stronie będzie wyświetlany czcionką w kolorze niebieskim dla

p.uzytkownik { color: blue; }
A. dowolnych znaczników w sekcji <body>, które mają przypisaną klasę uzytkownik
B. wszystkich akapitów
C. akapitów, którym przypisano klasę uzytkownik
D. wyłącznie znaczników tekstowych takich jak <p>, <h1>
Styl CSS przedstawiony w ramce definiuje regułę, która stosuje kolor tekstu niebieski do wszystkich elementów <p> posiadających klasę uzytkownik. W CSS selektory klasowe są reprezentowane przez kropkę (.), co oznacza, że tylko te elementy, które mają przypisaną daną klasę, zostaną sformatowane zgodnie z regułami stylu. W tym przypadku, ponieważ selektor to p.uzytkownik, dotyczy on tylko paragrafów oznaczonych klasą uzytkownik. To precyzyjne zastosowanie selektorów umożliwia projektantom stron internetowych dokładne dostosowanie wyglądu poszczególnych elementów. Takie podejście zapewnia większą elastyczność w projektowaniu i ułatwia zarządzanie wyglądem strony. Praktyką jest stosowanie klas, aby stylować specyficzne elementy w różny sposób, co zwiększa użyteczność i przejrzystość kodu CSS. Warto zaznaczyć, że używanie selektorów klasowych w ten sposób jest zgodne z zasadą separacji treści od prezentacji, co jest kluczowym aspektem w tworzeniu nowoczesnych i responsywnych stron internetowych.

Pytanie 9

Dla jakiej wartości zmiennej x instrukcja warunkowa w JavaScript jest spełniona?

if ((x < -5) || (x > 2))
    x++;
A. 2
B. -1
C. -4
D. 3
W danym przykładzie mamy do czynienia z instrukcją warunkową w języku JavaScript, która sprawdza, czy zmienna x spełnia jedno z dwóch warunków: x jest mniejsze od -5 lub x jest większe od 2. Operator logiczny OR (||) oznacza, że wystarczy spełnienie jednego z tych warunków, aby kod wewnętrzny został wykonany. Dla wartości x równej 3, warunek (x > 2) jest spełniony, ponieważ 3 jest większe od 2. W rezultacie instrukcja x++ zostanie wykonana, co oznacza inkrementację zmiennej x, czyli zwiększenie jej wartości o 1. Jest to przykład typowego zastosowania operatorów logicznych w programowaniu do kontroli przepływu programu. W praktyce umiejętność stosowania takich instrukcji jest kluczowa w tworzeniu kodu zdolnego do dynamicznej reakcji na różne warunki wejściowe. Ponadto, użycie operatora inkrementacji jest zgodne z najlepszymi praktykami w optymalizacji kodu, gdyż jest to szybki i efektywny sposób na modyfikację wartości liczbowych.

Pytanie 10

W aplikacji PHP, która zarządza bazą danych, aby uzyskać numer błędu oraz jego opis po dokonaniu jakiejkolwiek operacji, jakie funkcje powinny być wykorzystane?

A. funkcje mysqli_error i mysqli_errno
B. tylko funkcję mysqli_error
C. funkcje mysqli_error i mysqli_error_number
D. funkcje mysqli_error i mysqli_connect_errno
Wybór funkcji mysqli_error i mysqli_connect_errno nie jest właściwy, ponieważ mysqli_connect_errno jest funkcją przeznaczoną do uzyskiwania numeru błędu połączenia z bazą danych, a nie błędu SQL. Użycie tej funkcji w kontekście operacji na bazie danych prowadzi do mylnego wniosku, że jej zastosowanie jest uniwersalne dla wszystkich błędów. W rzeczywistości, mysqli_connect_errno powinno być stosowane głównie podczas nawiązywania połączenia, natomiast dla błędów związanych z zapytaniami SQL właściwe są inne funkcje. Z kolei wskazanie tylko na funkcję mysqli_error nie jest wystarczające, ponieważ sama dostarcza jedynie opisu błędu, a nie jego numeru, co ogranicza możliwości analizy i diagnostyki. Użytkownicy często popełniają błąd myślowy, zakładając, że pojedyncza funkcja może spełnić wszystkie potrzeby związane z obsługą błędów. W prawidłowym procesie zarządzania błędami w programowaniu, kluczowe jest użycie zestawu funkcji, które dostarczają zarówno opisy, jak i kody błędów, co pozwala na bardziej wszechstronną reakcję na różne sytuacje awaryjne. Ignorowanie tej zasady może prowadzić do nieefektywnego debugowania i długotrwałych problemów w działaniu aplikacji.

Pytanie 11

Jakiego elementu HTML brakuje, aby walidator HTML zgłosił ostrzeżenie lub błąd?

A. <title>
B. <link>
C. co najmniej jednego <h1>
D. <meta name="author" content="....">
Element <title> jest kluczowym składnikiem dokumentu HTML, odpowiedzialnym za definiowanie tytułu strony, który jest wyświetlany na pasku tytułowym przeglądarki oraz w wynikach wyszukiwania. Zgodnie z wytycznymi W3C, każdy dokument HTML powinien zawierać ten element w sekcji <head>, aby zapewnić poprawną strukturę oraz ułatwić indeksowanie przez wyszukiwarki. Brak <title> może prowadzić do ostrzeżeń lub błędów w walidacji, ponieważ wpływa to negatywnie na zarówno SEO, jak i dostępność strony. Przykładem poprawnej implementacji może być:<head><title>Mój pierwszy dokument HTML</title></head>, co zapewnia odpowiednią reprezentację treści strony w kontekście przeglądania i wyszukiwania. Dobrym zwyczajem jest, aby tytuł był zwięzły, a jednocześnie zawierał istotne słowa kluczowe, które odnoszą się do tematu strony. Nie należy zapominać, że właściwie skonstruowany tytuł wpływa na doświadczenia użytkowników oraz ich postrzeganie witryny.

Pytanie 12

W każdej iteracji pętli wartość aktualnego elementu tablicy jest przypisywana do zmiennej, a wskaźnik tablicy jest przesuwany o jeden, aż do ostatniego elementu tablicy. Czy to zdanie odnosi się do instrukcji?

A. next
B. for
C. while
D. foreach
Odpowiedzi takie jak 'for', 'next' oraz 'while' mają swoje specyficzne zastosowania w kontekście iteracji, ale nie są w pełni dostosowane do opisanego zachowania w pytaniu. Instrukcja 'for' wymaga zdefiniowania zmiennych kontrolnych, co wiąże się z ręcznym zarządzaniem indeksami. Kiedy wykorzystujemy pętlę 'for', musimy samodzielnie określić warunki początkowe, warunki kontynuacji oraz sposób inkrementacji, co może prowadzić do błędów, zwłaszcza w kontekście tablic. Z kolei 'next' nie jest samodzielną konstrukcją w wielu językach programowania, a jego użycie jest często związane z iteracją po kolekcjach, ale nie definiuje pętli jako takiej. Instrukcja ta działa w kontekście iteratora, co czyni ją mniej elastyczną i bardziej złożoną w użyciu dla prostych iteracji po tablicach. Co więcej, 'while' również wymaga manualnego zarządzania warunkami zakończenia pętli, co oznacza, że programista musi samodzielnie kontrolować zmienną, która decyduje o zakończeniu iteracji. To znowu zwiększa ryzyko błędów związanych z granicami tablicy oraz niewłaściwym przypisaniem wartości. Każda z tych metod ma swoje miejsce w programowaniu, jednak nie są one tak optymalne i wygodne jak 'foreach', który automatycznie zarządza iteracją po elementach kolekcji, co czyni ten proces znacznie bardziej przejrzystym i mniej podatnym na błędy.

Pytanie 13

Znacznik <ins> w języku HTML jest używany do wskazania

A. tekstu o zmienionym formacie
B. tekstu, który został dodany
C. tekstu, który został usunięty
D. cytowanego fragmentu tekstu
Znacznik <ins> w języku HTML jest używany do oznaczania tekstu, który został dodany w stosunku do pierwotnej treści dokumentu. Został wprowadzony w standardzie HTML5, co umożliwia programistom i twórcom stron internetowych wyraźne zaznaczanie zmian w treści. Użycie tego znacznika jest szczególnie przydatne w kontekście dokumentów, które podlegają częstym aktualizacjom lub rewizjom, gdyż pozwala użytkownikom łatwo dostrzegać dodany tekst. Przykładem może być sytuacja, w której wprowadzasz poprawki do artykułu na blogu: tekst oznaczony jako <ins> może być wyświetlany z podkreśleniem, co wizualnie wskazuje na jego nowość. Warto także zwrócić uwagę, że znacznik <ins> może być używany w połączeniu z atrybutem 'cite', który wskazuje źródło zmiany, oraz atrybutem 'datetime', który określa datę i godzinę wprowadzenia zmian. Dzięki tym właściwościom, <ins> przyczynia się do lepszego zarządzania treścią w dokumentach HTML, spełniając wymagania dotyczące dostępności i przejrzystości informacji.

Pytanie 14

W języku PHP symbol "//" oznacza

A. operator dzielenia całkowitego.
B. początek komentarza jednoliniowego
C. operator alternatywy.
D. początek programu.
Znak "//" w PHP to początek komentarza jednoliniowego. Komentarze to naprawdę ważna część kodowania, bo dzięki nim można dodawać notatki, które wyjaśniają, co się dzieje w kodzie. Ułatwia to późniejsze zrozumienie przy pracy nad projektem. Kiedy programista wpisuje "//", mówi interpreterowi PHP, żeby zignorował wszystko, co znajduje się w tej linii po tym znaku. Dzięki temu można opisywać funkcje czy klasy albo tymczasowo wyłączać część kodu, gdy testujemy różne rzeczy. To dobra praktyka, bo czytelność i dokumentacja kodu są kluczowe, szczególnie w większych projektach. Przykładowo, można zobaczyć taki komentarz: // Funkcja oblicza sumę dwóch liczb function suma($a, $b) { return $a + $b; } Dzięki takiemu komentarzowi inny programista szybko zrozumie, co ta funkcja robi, co jest super ważne w sytuacjach, gdy w zespole jest więcej osób.

Pytanie 15

Na ilustracji przedstawiono kompozycję bloków strony www. Który z elementów formatowania strony odpowiada temu układowi? (Dla uproszczenia pominięto właściwości dotyczące koloru tła, wysokości oraz czcionki)

Ilustracja do pytania
A. Odpowiedź 1: A
B. Odpowiedź 2: B
C. Odpowiedź 4: D
D. Odpowiedź 3: C
Jeśli chodzi o inne odpowiedzi, to niestety mają spore błędy. W odpowiedzi A zastosowano clear:both dla drugiego bloku, co sprawia, że ten blok wyląduje poniżej pierwszego, a nie obok. To uniemożliwia uzyskanie układu wielokolumnowego, a to dość powszechny błąd, gdy korzysta się z float. Z kolei odpowiedź C całkowicie pomija użycie float, ustawiając tylko szerokość elementów. Bez float lub innego sposobu na układ w poziomie, elementy będą się ustawiać jeden pod drugim, co nie jest tym, czego byśmy chcieli. Odpowiedź D używa float dla bloku czwartego, co sprawia, że wyświetli się obok pierwszych bloków, zamiast pod nimi, co burzy strukturę strony. Takie błędne użycie CSS prowadzi do chaosu wizualnego i utrudnia nawigację użytkownikowi, a w perspektywie przyszłego zarządzania kodem HTML i CSS może być kłopotliwe. Dlatego warto zrozumieć, jak działają właściwości float i clear oraz ich interakcje w kontekście całego układu, co jest istotne w projektach, które chcą być przejrzyste i responsywne.

Pytanie 16

W algorytmie jeden z bloków zawiera akcję „Wypisz liczbę”. Jaki kształt może mieć ta akcja?

Ilustracja do pytania
A. Kształt 3
B. Kształt 4
C. Kształt 2
D. Kształt 1
W algorytmach i schematach blokowych każdy kształt ma swoje specyficzne zastosowanie i znaczenie, co jest kluczowe dla zrozumienia i projektowania schematów przepływu. Użycie nieodpowiedniego kształtu może prowadzić do nieporozumień i błędnej interpretacji działania algorytmu. Prostokąt, często wybierany przez początkujących, jest symbolem operacji obliczeniowej, a nie wypisywania danych. Użycie go zamiast równoległoboku może sugerować, że w danym miejscu algorytm wykonuje przetwarzanie danych, co wprowadza w błąd. Romb, z kolei, jest używany do reprezentowania decyzji, czyli punktu, w którym algorytm wybiera jedną z kilku możliwych ścieżek na podstawie określonego warunku. Użycie rombu do opisania operacji wypisywania mogłoby sugerować, że wybieramy między różnymi możliwościami wyjścia danych, co byłoby błędne. Zastosowanie specjalnych kształtów, takich jak trapez, też jest nietypowe i nie znalazło umocowania w standardach. Właściwe użycie symboli to część dobrych praktyk w projektowaniu schematów, co ułatwia współpracę i zrozumienie pomiędzy programistami oraz ułatwia rozpoznanie błędów we wczesnym etapie projektowania. Zrozumienie tego aspektu pozwala na poprawę jakości tworzonych algorytmów i ich zgodności z ogólnymi standardami branżowymi ISO/IEC 19515:2017.

Pytanie 17

Wskaż przycisk sformatowany przedstawionym stylem CSS.

#przycisk {
    background-color: white;
    padding: 10px;
    border-width: 2px;
    border-bottom-style: dashed;
}



Przycisk 1

Przycisk 2

Przycisk 3

Przycisk 4
A. Przycisk 3
B. Przycisk 1
C. Przycisk 2
D. Przycisk 4
Przycisk 2 jest jedynym, który spełnia wszystkie warunki określone w podanym stylu CSS. Białe tło, odstęp wewnętrzny 10 pikseli, szerokość obramowania 2 piksele oraz przerywana dolna krawędź obramowania są elementami, które zostały ustawione w stylach CSS dla przycisku 2. Ta wiedza jest niezwykle przydatna przy projektowaniu i tworzeniu stron internetowych, gdzie kształtowanie elementów interaktywnych, takich jak przyciski, jest często kluczowym elementem doświadczenia użytkownika. Pamiętaj, że CSS pozwala na dużą swobodę w dostosowywaniu wyglądu poszczególnych elementów strony, a zrozumienie, jak działa selekcja elementów i stylizacja, to fundamenty tworzenia atrakcyjnych i funkcjonalnych projektów webowych. Zrozumienie, jakie style zostały zastosowane do danego elementu, pozwala na szybkie i efektywne dostosowywanie strony do potrzeb klienta.

Pytanie 18

Czynność, w której identyfikuje się i eliminuje błędy w kodzie źródłowym programów, to

A. debugowanie
B. normalizacja
C. kompilowanie
D. standaryzacja
Kompilowanie to proces przekształcania kodu źródłowego napisanego w języku programowania na kod maszynowy, który może być wykonany przez komputer. Nie zajmuje się bezpośrednio identyfikacją błędów logicznych czy runtime, lecz jedynie syntaktycznymi. Standaryzacja odnosi się do procesu tworzenia norm i wytycznych, które służą do ujednolicenia metodologii w inżynierii oprogramowania, co jest istotne dla zapewnienia interoperacyjności oraz ułatwienia współpracy zespołów, ale nie dotyczy usuwania błędów w kodzie. Normalizacja to termin, który często odnosi się do procesów mających na celu ujednolicenie dokumentacji, formatów danych lub procedur w organizacji, co ma na celu poprawę efektywności, ale ponownie nie odnosi się bezpośrednio do czynności związanej z usuwaniem błędów w kodzie źródłowym. Choć wszystkie te procesy są ważne w cyklu życia oprogramowania, to żaden z nich nie pełni funkcji, jaką ma debugowanie, dlatego odpowiedzi te są niepoprawne.

Pytanie 19

Jakie mechanizmy przydzielania zabezpieczeń, umożliwiające przeprowadzanie operacji na bazie danych, są powiązane z zagadnieniami dotyczącymi zarządzania kontami, użytkownikami oraz uprawnieniami?

A. Z regułami
B. Z przywilejami systemowymi
C. Z atrybutami
D. Z przywilejami obiektowymi
Przywileje systemowe odnoszą się do uprawnień, które są nadawane użytkownikom w kontekście zarządzania kontami i dostępem do zasobów w systemach baz danych. Te mechanizmy są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa oraz integralności danych. Przykładem przywilejów systemowych mogą być uprawnienia do tworzenia i usuwania innych kont użytkowników, a także do modyfikacji struktur danych, co jest fundamentalne w operacjach administracyjnych. W praktyce, administratorzy baz danych wykorzystują te przywileje do określenia, które konta mają dostęp do określonych funkcji systemu. W standardach takich jak SQL standard, zarządzanie uprawnieniami jest ściśle zdefiniowane, co pozwala na audyt i kontrolę dostępu. Aby stosować dobre praktyki, warto wdrożyć zasadę najmniejszych uprawnień, co oznacza, że użytkownicy powinni otrzymywać tylko te uprawnienia, które są niezbędne do wykonywania ich zadań. Dzięki temu minimalizujemy ryzyko nieautoryzowanego dostępu oraz potencjalnych naruszeń bezpieczeństwa.

Pytanie 20

Z przedstawionych tabel Artykuly i Autorzy należy wybrać jedynie nazwiska autorów i tytuły ich artykułów, które zostały ocenione na 5. Kwerenda wybierająca te dane ma postać

Ilustracja do pytania
A. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = autorzy_id WHERE ocena = 5;
B. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = autorzy_id;
C. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = artykuly.id;
D. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy, artykuly WHERE ocena == 5;
Gratulacje! Wybrałeś poprawne zapytanie SQL, które dokładnie odpowiada na postawione pytanie. Zapytanie 'SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = autorzy_id WHERE ocena = 5;' jest prawidłowe, bo łączy dwie tabele 'autorzy' i 'artykuly' za pomocą klucza obcego 'autorzy_id' w tabeli 'artykuly'. Dzięki temu uzyskujemy dostęp do nazwisk autorów i tytułów artykułów. Dodatkowo, część 'WHERE ocena = 5' filtruje wyniki tak, aby wyświetlane były tylko te rekordy, gdzie ocena wynosi 5. To jest kluczowy element, który pozwala nam skupić się tylko na tych danych, które są istotne dla pytania. W praktyce, tego typu zapytania pomagają nam w analizie wydajności autorów i jakości artykułów, co jest niezwykle ważne w branży wydawniczej.

Pytanie 21

Jakie pola znajdują się w formularzu?

Ilustracja do pytania
A. Input(Text), Input(Checkbox), Select, Select, Input(Submit), Input(Reset)
B. Input(Text), Select, Input(Radio), Input(Radio), Input(Submit), Input(Reset)
C. Textarea, Select, Input(Radio), Input(Radio), Input(Reset), Input(Submit)
D. Textarea, Option, Input(Checkbox), Input(Checkbox), Input(Submit), Input(Reset)
Odpowiedź, którą wybrałeś, jest ok, bo wszystko trzyma się zasady formularzy z obrazka. Input(Text) to właśnie pole, w którym wpisujesz swoje nazwisko. Potem mamy Input(Select), który pozwala wybrać jedno z województw z listy – to też jest na plus. Przy Input(Radio) można wybrać jedną opcję, co dobrze pasuje do wyboru między Studiami podyplomowymi a Kursem. Input(Submit) jest do wysyłania formularza, więc tu też wszystko gra. Na końcu Input(Reset) zeruje wszystko, co jest przydatne, kiedy chcesz wyczyścić formularz. Wszystkie te elementy są zgodne z HTML5, co jest teraz standardem w tworzeniu stron. Fajnie, że formularz ma logiczne ułożenie, bo ułatwia to korzystanie z niego. Moim zdaniem, dobrze wiedzieć, jakie elementy są stosowane w formularzach, żeby wszystko działało tak jak powinno.

Pytanie 22

Jak nazywa się metoda, która pozwala na nawiązanie asynchronicznego połączenia klienta z serwerem oraz umożliwia wymianę danych bez konieczności przeładowania całej strony WWW?

A. VBScript
B. XML
C. AJAX
D. PHP
AJAX, czyli Asynchronous JavaScript and XML, to technika umożliwiająca asynchroniczną komunikację pomiędzy klientem a serwerem bez potrzeby przeładowania całej strony WWW. Umożliwia to tworzenie bardziej responsywnych i interaktywnych aplikacji internetowych. Przykładem zastosowania AJAX może być formularz kontaktowy, który po wypełnieniu wysyła dane do serwera i otrzymuje odpowiedź bez odświeżania całej strony, co poprawia doświadczenie użytkownika. Technologia ta wykorzystuje XMLHttpRequest lub Fetch API do przesyłania i odbierania danych w formacie JSON, co jest bardziej efektywne niż tradycyjne metody. AJAX jest szeroko stosowany w aplikacjach typu single-page, gdzie szybkość i wydajność są kluczowe. Warto również zwrócić uwagę na bezpieczeństwo przy korzystaniu z AJAX, takie jak walidacja danych wejściowych oraz ochrona przed atakami XSS i CSRF, które są standardami w branży.

Pytanie 23

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Progowanie.
B. Barwienie.
C. Krzywe.
D. Inwersja.
Wiele osób myli w GIMP-ie różne narzędzia z menu Kolory, bo na pierwszy rzut oka kilka z nich „mocno zmienia” obraz. Jednak efekt pokazany na filmie, gdzie obraz staje się dwuwartościowy (czarno-biały, bez półtonów), jest typowym działaniem funkcji Progowanie. Kluczowe jest tu zrozumienie, czym różnią się od siebie dostępne operacje. Krzywe służą do zaawansowanej korekcji tonalnej i kontrastu. Można nimi mocno przyciemnić lub rozjaśnić wybrane zakresy jasności, robić tzw. efekt kontrastu „S”, korygować prześwietlenia itd. Ale nawet przy bardzo agresywnych ustawieniach krzywych obraz nadal zawiera półtony – pojawiają się stopniowe przejścia między odcieniami, a nie ostre odcięcie na zasadzie czarne/białe. To świetne narzędzie do retuszu zdjęć, ale nie do uzyskania efektu progowania. Inwersja (Kolory → Inwersja) po prostu odwraca wartości kolorów lub jasności: jasne staje się ciemne, czerwony zmienia się na cyjan, zielony na magentę itd. To jak negatyw fotograficzny. Struktura szczegółów pozostaje identyczna, zmienia się tylko ich „biegun”. Nie pojawia się żadne odcięcie progowe, więc obraz wciąż ma pełne spektrum odcieni. W praktyce inwersja przydaje się np. przy przygotowaniu masek lub pracy z materiałami skanowanymi, ale nie generuje typowego, „plakatowego” efektu czerni i bieli jak progowanie. Barwienie z kolei (Kolory → Barwienie) służy do nadania całemu obrazowi jednolitego odcienia, zwykle po wcześniejszym sprowadzeniu go do skali szarości. Można w ten sposób uzyskać np. sepię, niebieski ton nocny albo dowolny kolorystyczny „filtr”. Jasność i kontrast lokalny pozostają bardzo podobne, zmienia się dominująca barwa. To zupełnie inna kategoria operacji niż progowanie, które pracuje na poziomie progów jasności, a nie na poziomie koloru. Typowym błędem jest patrzenie tylko na to, że „obraz bardzo się zmienił” i przypisywanie tego narzędziom takim jak krzywe czy inwersja. W pracy z grafiką warto zawsze zadać sobie pytanie: czy efekt polega na zmianie rozkładu jasności, na odwróceniu kolorów, czy na twardym podziale na dwa poziomy? Jeśli widzisz brak półtonów i ostre granice, praktycznie zawsze chodzi o progowanie, które zostało wskazane jako poprawna funkcja.

Pytanie 24

Na tabeli muzyka, przedstawionej na rysunku, zostało wykonane następujące zapytanie SQL. Jaki wynik zwróci ta kwerenda?

SELECT wykonawca FROM `muzyka` WHERE wykonawca LIKE 'C%w';
IDtytul_plytywykonawcarok_nagraniaopis
1Czas jak rzekaCzeslaw Niemen2005Przyjdz W Taka Noc itd.
2IkonaStan Borys2014
3AerolitCzeslaw Niemen2017Winylowa reedycja płyty „Aerolit”.
4JourneyMikolaj Czechowski2013
A. Czeslaw, Czechowski
B. Czeslaw
C. pusty wynik
D. Czeslaw, Niemen
Niepoprawna odpowiedź wynika ze złego zrozumienia, jak działa operator LIKE w zapytaniach SQL. Operator LIKE jest używany do porównania wartości z określonym wzorcem. W naszym przypadku, wzorzec to 'C%w', gdzie '%' oznacza dowolne zero lub więcej znaków. Czyli szukamy wykonawców, których nazwy zaczynają się na 'C' i kończą na 'w'. Błędne odpowiedzi sugerują, że niezrozumienie polega na tym, że '%w' miałoby oznaczać 'wszystkie nazwy kończące się na w', co nie jest prawdą. W rzeczywistości, '%w' oznacza 'dowolne znaki, po których następuje litera w'. Dlatego, żadne z podanych wykonawców nie spełnia tego kryterium, a wynik zapytania jest pusty. To ważne, aby zrozumieć, jak działają wzorce w SQL, gdyż są one bardzo użyteczne przy wyszukiwaniu danych w bazie.

Pytanie 25

Kolor zapisany w systemie RGB, o wartościach rgb(255,128,16), jaki będzie miał odpowiednik w kodzie szesnastkowym?

A. #ff8011
B. #ff8010
C. #008010
D. #ff0f10
Kod RGB (Red, Green, Blue) to model barw wykorzystywany w grafice komputerowej oraz w technologii wyświetlania. Wartości RGB są określane na podstawie trzech składowych: czerwonej, zielonej i niebieskiej. Każda z tych składowych może przyjmować wartości w zakresie od 0 do 255. W przypadku koloru zapisanym jako rgb(255,128,16), wartość 255 oznacza pełne nasycenie koloru czerwonego, 128 to średnie nasycenie koloru zielonego, a 16 to stosunkowo niskie nasycenie koloru niebieskiego. Aby przekonwertować wartości RGB na format szesnastkowy, należy przekształcić każdą z trzech składowych na system szesnastkowy, co w przypadku podanego koloru daje nam: 255 w systemie dziesiętnym to FF w szesnastkowym, 128 to 80, a 16 to 10. Łącząc te wartości, otrzymujemy #ff8010, co dokładnie odpowiada wartości RGB podanej w pytaniu. Taki zapis jest powszechnie stosowany w CSS i innych formatach związanych z web designem, a jego znajomość jest kluczowa dla każdego projektanta lub developera webowego.

Pytanie 26

W stylach CSS, aby ustalić styl linii obramowania jako linię kreskową, należy zastosować wartość

A. dashed
B. solid
C. groove
D. dotted
W stylach CSS, właściwość 'border-style' pozwala na określenie stylu obramowania elementu. Aby ustawić obramowanie jako linię kreskową, stosuje się wartość 'dashed'. Linia kreskowa jest jedną z opcji, które pozwalają na wizualne odróżnienie elementów na stronie internetowej. Wartość 'dashed' generuje obramowanie składające się z przerywanych linii, co czyni go idealnym do wyróżniania elementów, które wymagają uwagi lub są w pewien sposób odrębne. Przykład zastosowania: 'border: 2px dashed black;' tworzy obramowanie o grubości 2 pikseli, w kolorze czarnym, składające się z przerywanej linii. Wartości 'solid', 'dotted', oraz 'groove' oferują inne style obramowania, ale nie generują efektu linii kreskowej. 'Solid' tworzy jednolitą linię, 'dotted' składa się z kropek, a 'groove' daje efekt trójwymiarowego wgłębienia. Standardy CSS, w tym CSS3, precyzują te style, umożliwiając projektantom elastyczność w dostosowywaniu wyglądu stron internetowych, co jest kluczowe dla UX i UI designu.

Pytanie 27

Jakie będzie wynikowe wyjście po uruchomieniu tego skryptu PHP?

<?php
$kolory = array("czarny", "zielony", "niebieski", "biały");
rsort($kolory);
$ile = count($kolory);
for($x = 0; $x < $ile; $x++)
{
  echo $kolory[$x].", ";
}
?>
A. czarny, zielony, niebieski, biały
B. biały, czarny, niebieski, zielony
C. biały, niebieski, zielony, czarny
D. zielony, niebieski, czarny, biały
Skrypt PHP wykorzystuje funkcję rsort() do sortowania tablicy w porządku malejącym alfabetycznie. W tym przypadku tablica zawiera kolory: czarny zielony niebieski biały. Funkcja rsort() zmienia kolejność elementów według malejącej wartości ASCII pierwszej litery każdego ciągu znakowego. Gdy tablica jest sortowana w ten sposób pierwsza spółgłoska kończy się na największym zestawie znaków ASCII. Dlatego wynik to zielony niebieski czarny biały. Po sortowaniu pętla for iteruje przez wszystkie elementy tablicy używając funkcji count() do określenia długości tablicy i wypisuje każdy kolor oddzielony przecinkiem. Użycie rsort() jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi w przypadku gdy chcemy uzyskać szereg wsteczny np. do wyświetlania list w interfejsach użytkownika od końca do początku. Zapewnienie że dane wejściowe są poprawnie uporządkowane pozwala na efektywne zarządzanie danymi a zrozumienie tego procesu jest kluczowe w budowaniu dynamicznych aplikacji PHP.

Pytanie 28

Odszumienie zapisu dźwiękowego można wykonać w programie

A. Blender
B. FileZilla
C. Audacity
D. Inkscape
Poprawna odpowiedź to Audacity, bo jest to specjalistyczny, ale jednocześnie darmowy i otwartoźródłowy program do edycji oraz obróbki dźwięku. W praktyce oznacza to, że możesz w nim nagrywać, przycinać, normalizować, a właśnie także odszumiać nagrania audio. W menu Efekty znajdziesz funkcje typu „Usuwanie szumu” (Noise Reduction), które działają na podstawie próbki szumu – najpierw zaznaczasz fragment, gdzie słychać sam szum tła (np. wentylator, brumienie, szum ulicy), a potem program wykorzystuje ten wzorzec do odfiltrowania podobnych częstotliwości z całego nagrania. To jest standardowa, bardzo typowa procedura w amatorskiej i półprofesjonalnej postprodukcji audio. Moim zdaniem Audacity to taki „podstawowy kombajn” dźwiękowy, którego warto znać w technikum. Pozwala też stosować inne efekty: kompresję, korekcję barwy (EQ), filtrowanie dolno- i górnoprzepustowe, zmianę głośności (normalizacja, wzmacnianie), a nawet proste miksowanie kilku ścieżek. W kontekście dobrych praktyk ważne jest, żeby nie przesadzać z odszumianiem, bo zbyt agresywne ustawienia potrafią zepsuć brzmienie głosu, tworząc artefakty i metaliczny dźwięk. Profesjonaliści zwykle pracują tak, że najpierw nagrywają jak najczyściej (dobry mikrofon, cisza w pomieszczeniu), a dopiero potem delikatnie odszumiają w programie. Audacity dobrze wpisuje się w takie podejście, bo daje podgląd efektu (odsłuch) przed zatwierdzeniem zmian i możliwość cofania operacji. W realnych projektach szkolnych czy webowych, np. przy przygotowaniu podcastu, narracji do filmu instruktażowego albo materiału wideo na stronę WWW, właśnie w Audacity robi się podstawowe czyszczenie dźwięku, zanim materiał trafi do montażu wideo lub na serwer.

Pytanie 29

echo date"Y"); Po uruchomieniu tego kodu PHP na ekranie ukaże się bieżąca data, obejmująca wyłącznie

A. dzień
B. dzień i miesiąc
C. miesiąc i rok
D. rok
Odpowiedź 'rok' jest prawidłowa, ponieważ w podanym kodzie PHP echo date('Y') zwraca aktualny rok w czterocyfrowym formacie, np. 2023. Funkcja date w PHP jest używana do formatowania daty i czasu, a 'Y' jest stałą formatującą, która reprezentuje rok w pełnym formacie. Dzięki temu programista może łatwo uzyskać i wyświetlić rok w różnych kontekstach, na przykład w systemach zarządzania treścią, raportach czy aplikacjach webowych. Praktyczne zastosowanie tej funkcji jest szerokie, np. w generowaniu automatycznych stopki na stronach internetowych, gdzie często umieszcza się aktualny rok, aby informować użytkowników o bieżącym roku w kontekście praw autorskich. Znajomość różnych formatów daty i ich zastosowanie zgodnie z dobrymi praktykami programistycznymi z pewnością przyczyni się do poprawy jakości kodu.

Pytanie 30

Na podstawie tabeli Towar wykonano następujące zapytanie SQL. Jaki będzie wynik tej operacji?

 SELECT nazwa_towaru FROM `Towar` WHERE cena_katalogowa < 65 ORDER BY waga DESC;
IDnazwa_towarucena_katalogowawagakolor
1Papier ksero A4112.3biel
2Zeszyt A54.20.13wielokolorowy
3Zeszyt A5 w linie3.50.12niebieski
4Kredki 24 kolory90.3wielokolorowy
5Plecak szkolny65.51.3zielony
A. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie
B. Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4
C. Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4
D. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5
Twoja odpowiedź jest poprawna. Wykonane zapytanie SQL zwracałoby nazwy towarów, które spełniają warunek ceny katalogowej mniejszej niż 65. Listę tych towarów następnie sortuje od najcięższego do najlżejszego. W przypadku podanej tabeli towary, które spełniają te warunki to: Papier ksero A4 (waga 2.3), Kredki 24 kolory (waga 0.3), Zeszyt A5 (waga 0.13) i Zeszyt A5 w linie (waga 0.12). To jest kluczowy aspekt zrozumienia zapytań SQL, które obejmują selekcję i sortowanie danych. W praktyce, umiejętność filtrowania i organizowania danych jest niezbędna do analizy danych i tworzenia raportów w systemach baz danych. Zrozumienie jak zapytania SQL działa na poziomie podstawowym, umożliwi Ci przewidywanie wyników zapytań, co jest kluczowe dla dobrze zaprojektowanych systemów baz danych.

Pytanie 31

Zapytanie SQL o treści: UPDATE artykuly SET cena = cena * 0.7 WHERE kod = 2; wskazuje na

A. w tabeli artykuly zmniejsza wartość każdego pola cena, dla którego pole kod ma wartość 2
B. dodanie w tabeli artykuly pola o nazwie cena z atrybutem kod
C. w tabeli artykuly obniża wartość każdego pola cena o 30% dla wszystkich rekordów artykułów
D. dodanie w tabeli artykuly nowych pól cena oraz kod
Ten kod SQL, czyli 'UPDATE artykuly SET cena = cena * 0.7 WHERE kod = 2;', służy do zaktualizowania ceny w tabeli 'artykuly' dla rekordów, gdzie 'kod' ma wartość 2. Fajnie, że rozumiesz, że z użyciem komendy 'UPDATE' nie dodajemy nowych pól, tylko zmieniamy te już istniejące. Mnożenie ceny przez 0.7 oznacza, że obniżamy ją o 30%, co jest dość powszechnie stosowane w przypadku promocji. Dzięki temu możemy lepiej zarządzać cenami w bazie danych. Warto też pamiętać, że klauzula 'WHERE' jest super ważna, bo pozwala nam ograniczyć działanie tego polecenia tylko do wybranych rekordów. W przeciwnym razie mogłoby się zdarzyć, że obniżylibyśmy ceny wszystkich produktów, co mogłoby być niebezpieczne. Dobrze wiedzieć, w jaki sposób korzystać z tych komend, bo to zdecydowanie ułatwia pracę z danymi.

Pytanie 32

Jakie wyjście zostanie pokazane po zrealizowaniu podanego kodu HTML?

Ilustracja do pytania
A. Rys.A
B. Rys. B
C. Rys. D
D. Rys. C
Poprawna odpowiedź to Rys. D ponieważ przedstawiony kod HTML zawiera dwie listy. Pierwsza lista to lista uporządkowana <ol> z trzema elementami <li> gdzie drugi element zawiera listę nieuporządkowaną <ul> z dwoma elementami. Lista zagnieżdżona używa standardowego symbolu kropki jako punktora. Druga lista <ol> zaczyna się od litery D dzięki atrybutowi type="A" i start="4". To powoduje że ostatni element wyświetlany jest jako D. punkt. Ta właściwość HTML jest używana do personalizacji wyglądu list aby dopasować je do wymagań projektowych lub edytorskich. Stosowanie atrybutów takich jak type i start pozwala na większą kontrolę nad sposobem wyświetlania list co jest zgodne z dobrymi praktykami w tworzeniu przejrzystych i spójnych interfejsów użytkownika. Personalizacja list może być użyteczna w dokumentach technicznych raportach czy aplikacjach które wymagają dokładnego odwzorowania struktury danych.

Pytanie 33

Tabela Pracownicy zawiera informacje o zatrudnionych w różnych działach, co jest określone przez pole liczbowe dzial. Z uwagi na to, że zazwyczaj wykonuje się kwerendy jedynie dla działu równego 2, można uprościć zapytania do tej tabeli, tworząc wirtualną tabelę o nazwie Prac_dzial2 przy użyciu zapytania

A. VIEW Prac_dzial2 SELECT FROM Pracownicy WHERE dzial=2
B. VIEW Prac_dzial2 FROM Pracownicy WHERE dzial=2
C. CREATE VIEW Prac_dzial2 FROM Pracownicy WHERE dzial=2
D. CREATE VIEW Prac_dzial2 AS SELECT * FROM Pracownicy WHERE dzial=2
Pozostałe odpowiedzi są błędne z różnych powodów. Przede wszystkim, brak słowa kluczowego 'AS' w odpowiedziach, które twierdzą, że mają na celu stworzenie widoku, skutkuje nieprawidłową składnią. W SQL, podczas definiowania widoku, kluczowe jest użycie 'AS' po nazwie widoku, aby określić, że następujące zapytanie jest definicją źródła danych tego widoku. Ponadto, użycie słowa kluczowego 'VIEW' bez 'CREATE' jest niepoprawne, ponieważ struktura SQL wymaga, aby przed utworzeniem widoku zawsze były używane polecenia 'CREATE VIEW'. Również pominięcie 'SELECT *' w kontekście tworzenia widoku ogranicza elastyczność, ponieważ pozwala na wybranie tylko niektórych kolumn z tabeli, co nie jest zgodne z wymaganiami przedstawionymi w pytaniu. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe, aby uniknąć typowych pułapek w pracy z SQL, a także pozwala na tworzenie bardziej złożonych i wydajnych strukturyzacji danych. Użycie nieprawidłowej składni może prowadzić do błędów wykonania, co w praktyce może skutkować zamieszaniem i wydłużonym czasem reakcji na wyciąganie danych. Dlatego kluczowe jest przestrzeganie standardów i dobrych praktyk w pisaniu zapytań SQL.

Pytanie 34

Jaką relację w projekcie bazy danych powinno się ustalić pomiędzy tabelami przedstawionymi na rysunku, przy założeniu, że każdy klient sklepu internetowego złoży co najmniej dwa zamówienia?

Ilustracja do pytania
A. n:n
B. 1:n, gdzie 1 znajduje się po stronie Zamówienia, a wiele po stronie Klienta
C. 1:n, gdzie 1 jest po stronie Klienta, a wiele po stronie Zamówienia
D. 1:1
Relacja 1:n, gdzie 1 jest po stronie Klienta, a wiele po stronie Zamówienia, oznacza, że każdy klient może mieć wiele zamówień, ale każde zamówienie jest powiązane dokładnie z jednym klientem. To podejście odpowiada rzeczywistości większości sklepów internetowych, gdzie klienci wielokrotnie dokonują zamówień. Projektując bazę danych zgodnie z tą relacją, stosujemy klucz obcy w tabeli Zamówienia, który odwołuje się do klucza głównego w tabeli Klient. Jest to zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu baz danych, które zalecają minimalizowanie redundancji i zapewnienie integralności danych. Praktyczne zastosowanie tego modelu umożliwia łatwe śledzenie historii zamówień klientów, co jest kluczowe dla analizy sprzedaży i zarządzania relacjami z klientami. Relacja 1:n jest jedną z najczęściej stosowanych w modelowaniu danych, co potwierdza jej uniwersalność i skuteczność w różnych systemach informatycznych, od sklepów internetowych po systemy zarządzania zasobami ludzkimi.

Pytanie 35

W PHP, aby przekierować użytkownika na inną stronę internetową, można użyć funkcji

A. upload();
B. header();
C. require();
D. include();
Wybór odpowiedzi wykorzystujących funkcje require(), upload() i include() jest nieprawidłowy z kilku powodów. Funkcja require() służy do dołączania plików do skryptu PHP i jest wykorzystywana głównie do wczytywania zewnętrznych skryptów lub bibliotek, co nie ma nic wspólnego z przekierowaniem użytkownika. W przypadku, gdy plik nie zostanie znaleziony, funkcja ta spowoduje błąd krytyczny, a skrypt zatrzyma działanie, co jest niepożądane w kontekście przekierowań. Podobnie, include() działa na zasadzie dołączania plików, ale w przeciwieństwie do require() nie powoduje krytycznego błędu w przypadku braku pliku; zamiast tego wyświetla ostrzeżenie, co również nie jest odpowiednie w kontekście zarządzania nawigacją użytkownika. Co więcej, funkcja upload() nie istnieje w standardowej bibliotece PHP, co czyni tę odpowiedź całkowicie nieprawidłową. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich wniosków mogą obejmować mylenie funkcji związanych z dołączaniem plików z funkcjami zarządzającymi nagłówkami i odpowiedziami HTTP. Ważne jest, aby zrozumieć kontekst użycia każdej funkcji oraz jej przeznaczenie, co wpływa na poprawność techniczną skryptów i działanie aplikacji webowych.

Pytanie 36

Edytor, który spełnia kryteria WYSIWYG, powinien umożliwiać

A. tworzenie podstawowych grafik wektorowych
B. przygotowanie plików dźwiękowych przed ich umieszczeniem na stronie internetowej
C. publikację strony na serwerze za pomocą wbudowanego klienta FTP
D. osiągnięcie zbliżonego rezultatu tworzonej strony do jej wyglądu w przeglądarce internetowej
Edytory WYSIWYG (What You See Is What You Get) mają na celu umożliwienie użytkownikom tworzenia i edytowania treści w sposób, który przypomina ostateczny wygląd strony internetowej. Odpowiedź dotycząca uzyskania zbliżonego wyniku tworzonej strony do jej obrazu w przeglądarce internetowej jest kluczowym aspektem działania takich edytorów. Umożliwiają one użytkownikom natychmiastowe podglądanie efektów wprowadzanych zmian, co jest nieocenione przy projektowaniu stron. Przykładem może być edytor tak jak Adobe Dreamweaver czy WordPress, które pozwalają na wizualne projektowanie układu, co redukuje potrzebę ręcznego kodowania. Przy tworzeniu stron internetowych zgodnie z dobrymi praktykami, edytory WYSIWYG powinny wspierać standardy HTML i CSS, co zapewnia, że efekty wizualne są zgodne z tym, co użytkownik zobaczy w przeglądarce. Takie podejście zwiększa efektywność pracy, a także ułatwia współpracę między programistami a designerami.

Pytanie 37

Zaprezentowano kod tabeli o wymiarach 3x2. Jaką zmianę wprowadzić w jej drugim wierszu, aby tabela była zgodna z obrazkiem ukazującym niewidoczny wiersz?

Ilustracja do pytania
A. <tr style="clear: none">
B. <tr style="display: table-cell">
C. <tr style="visibility: hidden">
D. <tr style="display: none">
Stosowanie stylu display: none w tabeli spowodowałoby całkowite usunięcie wiersza z układu, co oznacza, że nie tylko zawartość, ale i przestrzeń, którą zajmuje wiersz, zniknęłaby. To wpływa na pozostałe elementy tabeli, zmieniając jej układ i potencjalnie zaburzając całość kompozycji. Z kolei użycie clear: none w tym kontekście jest błędne, ponieważ clear dotyczy przepływu floatów, a nie bezpośrednio ukrywania lub pokazywania elementów. Ustawienie display: table-cell jest także nieodpowiednie, gdyż odnosi się do właściwości display elementów, które powinny być traktowane jako komórki tabeli, a nie całe wiersze. Typowym błędem jest mylenie visibility: hidden z display: none; pierwsza opcja powoduje ukrycie zawartości, ale zachowanie miejsca, co jest ważne w kontekście dynamicznych układów stron. Błędne rozumienie, jak różne style wpływają na układ dokumentu, może prowadzić do problemów z responsywnością i dostępnością projektu. Dobrym zwyczajem jest dokładne testowanie efektów używanych właściwości CSS, aby zrozumieć ich praktyczny wpływ na HTML, co jest kluczowe w zaawansowanym projektowaniu stron internetowych.

Pytanie 38

Jakie zdarzenie należy wykorzystać, aby funkcja JavaScript była aktywowana za każdym razem, gdy użytkownik wprowadza jakikolwiek znak w polu tekstowym?

A. onkeydown
B. onload
C. onclick
D. onmouseout
Funkcja JavaScript, która ma być wywoływana za każdym razem, gdy użytkownik wpisuje dowolny znak do pola edycji, powinna korzystać ze zdarzenia 'onkeydown'. Zdarzenie to jest wywoływane w momencie naciśnięcia klawisza, co oznacza, że natychmiast odzwierciedla zmiany wprowadzone przez użytkownika. Dzięki temu możemy w czasie rzeczywistym reagować na dane wprowadzane przez użytkownika, co jest niezwykle przydatne w aplikacjach interaktywnych. Przykładowo, jeśli mamy pole tekstowe, w którym użytkownik wprowadza swoje imię, możemy użyć zdarzenia 'onkeydown', aby sprawdzić, czy imię nie jest za krótkie lub nie zawiera niedozwolonych znaków. Można to zrealizować w następujący sposób: <input type='text' onkeydown='myFunction()'>. Standardy W3C definiują zdarzenia klawiaturowe jako kluczowy element interakcji użytkownika z aplikacjami webowymi, co czyni 'onkeydown' bardzo istotnym w kontekście UX/UI.

Pytanie 39

Podczas edytowania grafiki w programie do obróbki grafiki rastrowej należy usunąć kolory z obrazu, aby uzyskać wersję w odcieniach szarości. Do osiągnięcia tego efektu można wykorzystać funkcję

A. desaturacji
B. filtru rozmycia
C. szumu RGB
D. kadrowania
Desaturacja to proces, który polega na usunięciu kolorów z obrazu, co skutkuje uzyskaniem odcieni szarości. Technika ta jest powszechnie wykorzystywana w edytorach grafiki rastrowej, takich jak Adobe Photoshop czy GIMP. Desaturacja obrazu można zrealizować na kilka sposobów, na przykład poprzez zastosowanie odpowiednich filtrów lub narzędzi. W praktyce, desaturując obraz, można uzyskać różne efekty wizualne, które podkreślają fakturę i kształt elementów, a także mogą być użyteczne w kontekście analizy zdjęć medycznych czy archiwalnych. Standardy dotyczące edycji grafiki, takie jak Adobe RGB czy sRGB, również uwzględniają desaturację jako istotny element przetwarzania kolorów. Warto zauważyć, że desaturacja nie jest tym samym co konwersja do odcieni szarości; pierwsza metoda zachowuje wartości jasności kolorów, podczas gdy druga przekształca je w jednolite odcienie szarości, co może prowadzić do utraty detali. Zastosowanie desaturacji jest szczególnie przydatne w przypadku fotografii czarno-białej, gdzie kluczowe jest zachowanie kontrastu i detali w obrazie.

Pytanie 40

W CSS zastosowano poniższe formatowanie. Kolorem czerwonym będzie wyświetlony

h1 i {
   color: red;
}
A. cały tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz tekst italic akapitu
B. jedynie tekst italic we wszystkich poziomach nagłówków
C. cały tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz wszelki tekst italic, niezależnie od lokalizacji na stronie
D. tylko tekst italic nagłówka pierwszego stopnia
W stylach CSS selektor złożony h1 i oznacza, że formatowanie będzie stosowane tylko do elementów pochylonych i znajdujących się wewnątrz nagłówka pierwszego poziomu h1. W praktyce oznacza to, że taki zapis CSS zmienia kolor na czerwony tylko dla tekstu wewnątrz tagu <i> znajdującego się w <h1>. Selekcja złożona umożliwia precyzyjne określanie, które elementy są formatowane, co jest kluczowe w przypadku dużych i złożonych stron internetowych. Zrozumienie działania selektorów jest fundamentem efektywnego stylizowania dokumentów HTML. Pozwala to na zachowanie spójności wizualnej oraz lepszą kontrolę nad wyglądem strony. Dobór odpowiednich selektorów w CSS to również jedna z dobrych praktyk, które sprzyjają czytelności kodu oraz jego łatwiejszej konserwacji w przyszłości. Taki zapis pozwala na minimalizację konfliktów stylów, które mogą się pojawić przy bardziej ogólnych selektorach. Praktyczne użycie selektorów złożonych jest więc zalecane w celu uzyskania bardziej kontrolowanego i przewidywalnego wyglądu strony internetowej, co jest zgodne ze standardami webowymi promującymi semantyczne i uporządkowane kodowanie.