Pytanie 1
W gospodarstwach nastawionych na intensywną produkcję mleka, cielęta, przez początkowy okres odpajania mlekiem lub preparatami mlekozastępczymi, powinny być utrzymywane
A. z matkami.
B. w kombiboksach.
C. w kojcach zbiorowych.
D. w indywidualnych kojcach z budkami.
Utrzymywanie cieląt w kombiboksach albo w kojcach zbiorowych, choć może wydawać się wygodne pod względem organizacji i oszczędności miejsca, niesie ze sobą spore ryzyko rozprzestrzeniania się chorób. W większych grupach łatwo dochodzi do kontaktu między zwierzętami, co w pierwszych tygodniach życia jest szczególnie niebezpieczne, bo młode cielęta nie mają jeszcze w pełni rozwiniętej odporności. Często widuję, że początkujący hodowcy myślą, iż grupowanie cieląt przyspieszy socjalizację, ale w intensywnych systemach mlecznych liczy się przede wszystkim zdrowie i kontrola nad każdym osobnikiem. Ktoś może też uważać, że wychów z matkami jest najbliższy naturalnym warunkom, ale w rzeczywistości w gospodarstwach nastawionych na wydajność ta metoda jest praktycznie nie do zastosowania – trudniej wtedy zapanować nad żywieniem, higieną i profilaktyką. Poza tym młode cielęta mają tendencję do rywalizacji przy ssaniu, co może skutkować niedożywieniem najsłabszych osobników. W przypadku indywidualnych kojców z budkami każda sztuka dostaje swoją dokładną porcję, można szybko wyłapać objawy choroby i zapewnić komfort cieplny. Standardy branżowe i zalecenia weterynaryjne jasno wskazują, że tylko taka metoda minimalizuje straty i poprawia efektywność odchowu. To typowy błąd myślowy, że lepsze wyniki daje wychów grupowy lub z matką – w praktyce prowadzi to do większych problemów zdrowotnych i logistycznych, co potwierdzają zarówno doświadczenia hodowców, jak i badania naukowe.
