Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik architektury krajobrazu
  • Kwalifikacja: OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu
  • Data rozpoczęcia: 21 kwietnia 2026 23:13
  • Data zakończenia: 21 kwietnia 2026 23:47

Egzamin zdany!

Wynik: 25/40 punktów (62,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Roślina, której liście mają drobne plamki, a na spodniej stronie oraz w okolicach ogonków liściowych obecna jest delikatna pajęczyna, została zaatakowana przez?

A. przędziorki
B. nicienie
C. mszyce
D. miniarki
Przędziorki to rodzaj roztoczy, które są powszechnymi szkodnikami roślin ozdobnych i uprawnych. Charakteryzują się tym, że ich obecność objawia się drobnymi, żółtymi plamkami na liściach, co jest wynikiem wysysania soków roślinnych. Dodatkowo, na spodniej stronie liści oraz w okolicach ogonków liściowych można zaobserwować delikatną pajęczynę, którą przędziorki wytwarzają jako formę ochrony oraz do osłaniania swoich jaj. W przypadku silnych infestacji, roślina może stracić liście i zasychać. Aby skutecznie zwalczać przędziorki, stosuje się różnorodne metody, w tym biologiczne środki ochrony roślin, takie jak wprowadzenie naturalnych wrogów przędziorków, jak biedronki. Użycie środków chemicznych powinno być ostatnią opcją, z zachowaniem wszelkich norm bezpieczeństwa i z uwzględnieniem specyfiki danego ekosystemu. Regularne monitorowanie roślin i ich stanu zdrowia jest kluczowe, aby w porę zareagować na pojawienie się tych szkodników oraz zapobiegać ich rozprzestrzenieniu.

Pytanie 2

Na placach zabaw dla dzieci nie powinno się sadzić

A. bergenii sercolistnej (Bergenia cordifolia), śnieguliczki białej (Symphoricarpos albus) i sosny górskiej (Pinus mugo)
B. konwalii majowej (Convallaria majalis), ligustru pospolitego (Ligustrum vulgare) i cisu pospolitego (Taxus baccata)
C. funkii Siebolda (Hosta sieboldiana), derenia jadalnego (Cornus mas) i jodły jednobarwnej (Abies concolor)
D. szałwii omszonej (Salvia nemorosa), jarząbu zwyczajnego (Sorbus aucuparia) i jałowca pospolitego (Juniperus communis)
Odpowiedź dotycząca konwalii majowej, ligustru pospolitego oraz cisu pospolitego jako roślin, których nie należy sadzić na terenach zabaw dla dzieci, jest poprawna z wielu powodów. Konwalia majowa (Convallaria majalis) jest rośliną trującą, której wszystkie części zawierają glikozydy nasercowe, mogące powodować poważne problemy zdrowotne, w tym zatrucia. Ligustr pospolity (Ligustrum vulgare) również zawiera substancje toksyczne, które mogą być niebezpieczne w przypadku spożycia, zwłaszcza przez dzieci. Cis pospolity (Taxus baccata) jest kolejnym przykładem rośliny, której nasiona i igły są silnie toksyczne, co czyni go nieodpowiednim wyborem na terenie zabaw. Te aspekty podkreślają znaczenie doboru roślin na obszarach, gdzie mogą bawić się dzieci. Zgodnie z dobrymi praktykami w projektowaniu przestrzeni zabaw, warto unikać roślin, które mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia, co zaleca m.in. Amerykańska Akademia Pediatrii. Bezpieczne tereny zabaw powinny być wypełnione roślinami nie tylko estetycznymi, ale również bezpiecznymi dla najmłodszych.

Pytanie 3

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 4

Jaką roślinę kwitnącą na żółto można wykorzystać do aranżacji wiszących doniczek na balkonie?

A. surfinia
B. plektrantus
C. uczep
D. bakopa
Uczep (Bidens) to roślina kwitnąca, która doskonale sprawdza się w wiszących doniczkach na balkonach, szczególnie ze względu na swoje żółte, przyciągające wzrok kwiaty. Roślina ta charakteryzuje się długim okresem kwitnienia, co czyni ją atrakcyjnym wyborem dla ogrodników pragnących dodać kolorów do przestrzeni zewnętrznych. Uczep jest również znany ze swojej odporności na niekorzystne warunki atmosferyczne, co sprawia, że nadaje się do uprawy w różnych lokalizacjach. Warto zauważyć, że uczep rośnie szybko i może być łatwo rozmnażany przez sadzonki, co jest praktycznym aspektem dla osób chcących zaoszczędzić na zakupie nowych roślin. Zgodnie z dobrymi praktykami ogrodniczymi, zaleca się regularne podcinanie oraz nawożenie, aby wspierać ich zdrowy wzrost i obfite kwitnienie. Dodatkowo, uczep może być łączony z innymi roślinami, tworząc efektowne kompozycje w doniczkach.

Pytanie 5

Typową roślinnością w lasach bukowych są

A. geofity
B. kserofity
C. hygrofity
D. sukulenty
Sukulenty to rośliny przystosowane do warunków suchych, charakteryzujące się zdolnością do gromadzenia wody w swoich tkankach. Ich obecność w lasach bukowych byłaby nieadekwatna, ponieważ te lasy mają zupełnie inne warunki glebowe i klimatyczne, sprzyjające innym typom roślinności. Kserofity są roślinami przystosowanymi do życia w suchym środowisku, najczęściej występującymi w strefach półpustynnych i pustynnych, a nie w wilgotnych lasach bukowych. Z kolei hygrofity to rośliny preferujące wilgotne lub mokre środowiska, co również jest sprzeczne z charakterystyką lasów bukowych, które choć są wilgotne, nie są to tereny bagniste. Ponadto, geofity, takie jak przylaszczki czy śnieżyczki, które są kluczowymi przedstawicielami roślinności lasów bukowych, opierają się na cyklu życia, który umożliwia im przetrwanie w zmieniających się warunkach oświetleniowych. Wybór sukulentów, kserofitów lub hygrofitów zamiast geofitów może wynikać z nieporozumienia dotyczącego terminologii botanicznej lub ogólnych zasad ekologii roślin. Kluczowe jest zatem zrozumienie, że każde z tych pojęć odnosi się do specyficznych adaptacji roślin, które są ściśle związane z ich środowiskiem, a błędne przypisanie ich do lasów bukowych prowadzi do nieprawidłowych wniosków o charakterystyce tego ekosystemu.

Pytanie 6

Która z wymienionych roślin nie jest hodowana w tunelach foliowych?

A. Goździk
B. Frezja
C. Róża
D. Nasturcja
Nasturcja (Tropaeolum majus) to roślina, która nie jest typowo uprawiana pod folią, ponieważ jest to roślina jednoroczna, charakteryzująca się dużą odpornością na zmienne warunki atmosferyczne. Uprawa roślin pod folią, jak ma to miejsce w przypadku róż, frezji czy goździków, ma na celu stworzenie optymalnych warunków mikroklimatycznych, które sprzyjają lepszemu wzrostowi i rozwojowi. W przypadku roślin wymagających takiej ochrony, jak róże, korzysta się z tuneli foliowych, które zapewniają odpowiednią temperaturę oraz wilgotność, co jest niezbędne do uzyskania wysokiej jakości kwiatów. Nasturcja, z kolei, doskonale radzi sobie w warunkach naturalnych i często jest uprawiana w ogrodach bez stosowania dodatkowych osłon. Jej wszechstronność sprawia, że jest popularna nie tylko ze względu na walory ozdobne, ale także jadalne. Liście oraz kwiaty nasturcji są wykorzystywane w kuchni, co wzbogaca dietę o cenne składniki odżywcze. Praktyka uprawy nasturcji w naturalnych warunkach jest zgodna z ekologicznymi trendami w ogrodnictwie, które promują bioróżnorodność oraz zrównoważony rozwój.

Pytanie 7

Aby przewieźć odspojony grunt na dystans 50 m, konieczne jest użycie

A. spycharki
B. szufli
C. samochodu - wywrotki
D. zgarniaczy
Zgarniarki, szufle oraz samochody wywrotki, mimo że są użytecznymi narzędziami w budownictwie, nie są najbardziej odpowiednimi rozwiązaniami do transportu odspojonego gruntu na odległość 50 m. Zgarniarki, choć skuteczne w zbieraniu mas ziemi, nie są przystosowane do przenoszenia ich na większe dystanse. Ich głównym zadaniem jest równomierne rozprowadzanie materiałów, a nie ich transportowanie. Szufle, natomiast, są narzędziem ręcznym, które wymaga dużego wysiłku fizycznego, a ich wydajność nie jest wystarczająca w porównaniu do maszyn, takich jak spycharki. Użycie szufli do transportu gruntu na odległość 50 m byłoby nieefektywne i czasochłonne, co mogłoby opóźnić postęp prac budowlanych. Samochody wywrotki są idealne do transportu materiałów na dłuższe dystanse, jednak w kontekście przetransportowania gruntu na tak krótką odległość, ich użycie może być nieopłacalne. Nie tylko zwiększa to koszty operacyjne, ale również generuje dodatkowy ruch na placu budowy, co może wprowadzać chaos i zagrażać bezpieczeństwu. Wybór odpowiedniego sprzętu budowlanego jest kluczowy dla efektywności i bezpieczeństwa pracy, a spycharka, ze swoją wszechstronnością i mocą, jest najodpowiedniejszym rozwiązaniem w tej konkretnej sytuacji.

Pytanie 8

Obwód pnia drzewa można określić

A. węgielnicą
B. taśmą mierniczą
C. niwelatorem
D. teodolitem
Pomiar pierśnicy pnia drzewa, czyli jego średnicy na wysokości 130 cm (wzrost standardowy) od podstawy, jest najczęściej wykonywany przy użyciu taśmy mierniczej. Ta metoda jest prosta, szybka i dostosowana do warunków terenowych. Używając taśmy mierniczej, można dokładnie zmierzyć obwód pnia i na jego podstawie obliczyć średnicę, co jest istotne w leśnictwie oraz ekologii. Pomiar ten jest kluczowy dla oceny zdrowia drzew, ich wzrostu oraz zrozumienia dynamiki ekosystemów leśnych. W praktyce, taśma powinna być umieszczona na poziomie pierśnicy, a pomiar należy przeprowadzać na prostym odcinku pnia, z dala od gałęzi i zgrubień. Warto również pamiętać, że dla celów badawczych oraz statystycznych użycie taśmy mierniczej jest zgodne z metodologią pomiarów przyjętą w normach międzynarodowych, takich jak ISO 11464, które określają metody oceny drzewostanów. Dobrą praktyką jest także przeprowadzanie pomiarów w stałych porach roku, co pozwala na uzyskanie porównywalnych danych dotyczących wzrostu drzew.

Pytanie 9

Do wykonania wiosennego cięcia prześwietlającego krzewów liściastych należy użyć narzędzia przedstawionego na

Ilustracja do pytania
A. ilustracji 4.
B. ilustracji 1.
C. ilustracji 3.
D. ilustracji 2.
Ilustracja 1 przedstawia sekator dwuręczny, który jest naprawdę super narzędziem do wiosennego cięcia krzewów liściastych. Jak dobrze wiesz, dzięki jego konstrukcji mamy większą siłę cięcia, co jest mega istotne, bo wiele krzewów ma grubsze gałęzie. Ważne jest, żeby cięcia były precyzyjne, bo to pozwala uniknąć uszkodzenia roślin i nie wprowadza infekcji. Wiosenne cięcie to też świetna okazja, żeby pozbyć się uszkodzonych lub chorych gałęzi, co sprzyja rozwojowi nowych pędów. Warto pamiętać, żeby przycinać pod odpowiednim kątem, co pozwoli roślinom ładnie rosnąć i wyglądać. Pamiętajcie, że narzędzia w ogrodnictwie to podstawa, zwłaszcza jak chcemy mieć ładne rośliny. No i nie zapomnijcie o konserwacji narzędzi, bo to przedłuża ich żywotność i skuteczność.

Pytanie 10

Pokazany na ilustracji piktogram umieszczony na opakowaniu środka ochrony roślin oznacza, że środek ten jest

Ilustracja do pytania
A. żrący.
B. drażniący.
C. koncentratem w formie płynnej do rozcieńczania.
D. koncentratem w formie stałej do rozcieńczania.
Prawidłowa odpowiedź wskazuje na to, że środek ochrony roślin jest koncentratem w formie stałej do rozcieńczania. Piktogram, który przedstawia wylewanie sypkiej substancji, jasno wskazuje na to, że produkt musi być rozcieńczany przed użyciem. W kontekście stosowania środków ochrony roślin, ważne jest, aby użytkownicy rozumieli różnice między formami koncentratów. Koncentraty w formie stałej są często bardziej stabilne i mają dłuższy okres przydatności do użycia. Przykłady obejmują preparaty w postaci granulek lub proszku, które należy rozpuścić w wodzie przed aplikacją. Dobrą praktyką jest stosowanie odpowiednich środków ochrony osobistej podczas pracy z takimi produktami, aby uniknąć ich przypadkowego wdychania lub kontaktu ze skórą. Zgodnie z normami europejskimi dotyczącymi bezpieczeństwa chemicznego, każdy środek ochrony roślin musi być dokładnie oznaczony w celu zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników i ochrony środowiska.

Pytanie 11

Zjawisko zmiany koloru roślin na fioletowo-purpurowe oraz ich ograniczony wzrost wskazuje na brak jakiego składnika w glebie?

A. potasu
B. fosforu
C. azotu
D. magnezu
Niedobór potasu, magnezu czy azotu, choć również istotny w procesach wzrostu roślin, objawia się w zupełnie inny sposób. Potas jest niezbędny do regulacji gospodarki wodnej roślin oraz wpływa na syntezę białek i enzymów. Jego deficyt prowadzi do brązowienia brzegów liści, co jest mylone z objawami niedoboru fosforu. Magnez, z kolei, jest kluczowym składnikiem chlorofilu, a jego niedobór powoduje chlorozę, czyli żółknięcie liści, a nie ich purpurowe zabarwienie. Azot, jako podstawowy składnik białek, wpływa na zieloność roślin. Jego niedobór prowadzi do ogólnego osłabienia wzrostu oraz żółknięcia liści, co także jest mylnie interpretowane. Łatwo jest popełnić błąd w identyfikacji symptomów niedoboru, co może prowadzić do błędnych decyzji nawozowych. Dlatego ważne jest, aby stosować analizy gleby przed podjęciem działań, by uniknąć nieefektywnego nawożenia i zapewnić roślinom optymalne warunki do wzrostu. W praktyce, zrozumienie różnic w objawach niedoboru składników odżywczych oraz ich wpływu na rośliny jest kluczowe dla skutecznego zarządzania uprawami.

Pytanie 12

Jakie gatunki roślin można zalecić do uprawy w gospodarstwie szkółkarskim usytuowanym na glebach wapiennych?

A. Borówka czarna (Vaccinium myrtillus), buk pospolity (Fagus sylvatica)
B. Brzoza omszona (Betula pubescens), jesion wyniosły (Fraxinus excelsior)
C. Olsza czarna (Alnus glutinosa), wrzos pospolity (Calluna vulgaris)
D. Cis pospolity (Taxus baccata), perukowiec podolski (Cotinus coggygria)
Cis pospolity (Taxus baccata) i perukowiec podolski (Cotinus coggygria) to gatunki roślin, które doskonale sprawdzają się na glebach wapiennych, co wynika z ich naturalnych siedlisk. Cis pospolity jest rośliną iglastą, która preferuje gleby o pH neutralnym do lekko zasadowego, a także charakteryzuje się dużą tolerancją na suszę oraz mrozy. Jego obecność w szkółkach jest istotna, ponieważ doskonale nadaje się do formowania żywopłotów oraz jako roślina ozdobna. Perukowiec podolski, z kolei, jest krzewem o atrakcyjnych, puszystych kwiatostanach, który również preferuje gleby wapienne i dobrze znosi suszę. W praktyce, uprawa tych gatunków w gospodarstwie szkółkarskim nie tylko zwiększa różnorodność oferty, ale także odpowiada na wymagania klientów poszukujących roślin odpornych na trudne warunki glebowe. Dodatkowo, obydwa gatunki mogą być stosowane w projektach ogrodów niskiego utrzymania, co jest coraz bardziej popularne w nowoczesnym krajobrazie.

Pytanie 13

Wykonanie projektu kwietnika sezonowego o złożonym wzorze powinno odbywać się w skali

A. 1:200
B. 1:500
C. 2:1
D. 1:25
Wybór innych skal, takich jak 2:1, 1:200 czy 1:500, nie jest odpowiedni w kontekście projektowania kwietnika sezonowego o skomplikowanym wzorze. Skala 2:1 oznacza, że projekt jest powiększony dwukrotnie, co nie tylko komplikuje interpretację, ale także wprowadza trudności w realizacji, ponieważ detale mogą być trudne do odwzorowania w rzeczywistości. Skale 1:200 i 1:500 prowadzą do znacznego uproszczenia detali, co w przypadku skomplikowanych wzorów może skutkować utratą istotnych informacji na etapie wykonawczym. W praktyce projektowej, szczególnie w ogrodnictwie i architekturze krajobrazu, kluczowe jest, aby rysunki wykonawcze były dostatecznie szczegółowe i miały odpowiednią czytelność. Skala 1:200 i 1:500 może być stosowana w etapach koncepcyjnych lub przy dużych projektach, ale w przypadku skomplikowanych kwietników, które wymagają precyzyjnego odwzorowania szczegółów, są one nieadekwatne. Typowym błędem jest przyjęcie, że mniejsza skala automatycznie oznacza większą precyzję, co jest mylnym założeniem. Właściwy dobór skali jest kluczowy dla efektywnej komunikacji pomiędzy projektantami, wykonawcami i klientami, dlatego należy stosować odpowiednie praktyki oraz standardy branżowe, aby uniknąć nieporozumień i błędów w realizacji projektu.

Pytanie 14

Jakiej rośliny należy unikać przy projektowaniu placów zabaw dla dzieci?

A. Kosaćca niskiego (Iris pumilla)
B. Tawuły japońskiej (Spirea japonica)
C. Funkii sinej (Hosta glauca)
D. Cisa pospolitego (Taxus baccata)
Cis pospolity (Taxus baccata) jest rośliną, której należy unikać w projektowaniu terenów zabaw dla dzieci z kilku kluczowych powodów. Po pierwsze, cis jest rośliną trującą. Wszystkie części rośliny, z wyjątkiem mięsistej osnówki nasion, zawierają toksyczne alkaloidy, które mogą być niebezpieczne, jeśli zostaną przypadkowo spożyte przez dzieci. Nawet niewielka ilość może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak zawroty głowy, duszności, a w ekstremalnych przypadkach, nawet do śmierci. Ponadto, cis ma tendencję do tworzenia gęstych, ciemnych zarośli, które mogą stanowić zagrożenie, ponieważ ograniczają widoczność na placu zabaw, co może prowadzić do ułatwienia niebezpiecznych sytuacji. W kontekście norm i standardów dotyczących projektowania przestrzeni dla dzieci, takich jak PN-EN 1176, rośliny trujące są kategorycznie odradzane w przestrzeniach przeznaczonych dla dzieci. Zastosowanie bezpiecznych i przyjaznych roślin może również wpłynąć na doświadczenie zabawy, a także na edukację ekologiczną najmłodszych.

Pytanie 15

Kto ma obowiązek zgłoszenia wypadku przy pracy?

A. technik BHP
B. bezpośredni przełożony osoby poszkodowanej
C. tylko osoba poszkodowana
D. każdy pracownik, który dostrzegł takie zdarzenie
Obowiązek zgłoszenia wypadku przy pracy rzeczywiście spoczywa na każdym pracowniku, który zauważył takie zdarzenie. Zgodnie z przepisami prawa pracy, wszyscy pracownicy mają obowiązek nie tylko dbać o swoje bezpieczeństwo, ale również o bezpieczeństwo innych. W sytuacji, gdy dojdzie do wypadku, każdy świadek zdarzenia powinien niezwłocznie zgłosić ten fakt swojemu przełożonemu lub osobie odpowiedzialnej za bezpieczeństwo w pracy. Przejrzystość i szybkość reakcji są kluczowe, aby można było podjąć odpowiednie kroki w celu zminimalizowania skutków wypadku oraz, jeśli to możliwe, zapobiec podobnym incydentom w przyszłości. W praktyce oznacza to, że osoby, które zauważają potencjalne zagrożenia lub incydenty, powinny być szkolone i zachęcane do aktywnego zgłaszania problemów. Warto również pamiętać, że w niektórych organizacjach mogą istnieć określone procedury dotyczące zgłaszania wypadków, które powinny być znane wszystkim pracownikom, co może dodatkowo zwiększyć bezpieczeństwo pracy.

Pytanie 16

Ile wynosi powierzchnia przekroju poprzecznego nasypu przedstawionego na rysunku?

Ilustracja do pytania
A. 4 m2
B. 1 m2
C. 2 m2
D. 3 m2
Wybór błędnej odpowiedzi może wynikać z nieporozumienia dotyczącego obliczania pola trójkąta prostokątnego. Przyrostkowe wartości, takie jak 2 m, 3 m czy 4 m, mogą być mylnie interpretowane jako poprawne wyniki, jeśli nie uwzględni się zasady obliczania pola. Często błędna interpretacja polega na dodaniu długości przyprostokątnych lub pomyleniu wzorów, co prowadzi do zawyżenia wyniku. Warto zauważyć, że obliczenie pola powierzchni figury geometrycznej powinno opierać się na odpowiednich wzorach matematycznych, które dla trójkąta prostokątnego mają postać P = (a * h) / 2, gdzie a to długość podstawy, a h to wysokość. Typowym błędem jest również niedostrzeganie, że w przypadku trójkąta prostokątnego jedno z ramion pełni rolę podstawy, a drugie wysokości, co jest kluczowe dla prawidłowego zastosowania wzoru. Niezrozumienie tych zasad może prowadzić do niepoprawnych wniosków i niedokładności w projektach inżynieryjnych. W takich przypadkach zaleca się powtórzenie materiału dotyczącego podstaw geometrii oraz praktyczne ćwiczenie obliczeń, aby uniknąć podobnych błędów w przyszłości.

Pytanie 17

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 18

Jakie narzędzia są pomocne przy zakładaniu trawnika?

A. znacznik, pikownik i grabie
B. widły, pazurki oraz motyka
C. łopata, motyka oraz widły
D. szpadel, grabie i wał gładki ręczny
Wybór narzędzi do zakupu w kontekście zakładania trawnika wymaga zrozumienia ich funkcji oraz skutków, jakie mogą mieć na ostateczny rezultat. Właściwe narzędzia, takie jak łopata, mogą być użyteczne, jednak ich zastosowanie w tym kontekście często prowadzi do nieefektywnego przygotowania gleby. Łopata, w przeciwieństwie do szpadla, nie jest zoptymalizowana do przekopywania gleby, co może prowadzić do nieodpowiedniej struktury gleby i problemów z drenażem w przyszłości. Narzędzia takie jak widły czy motyka również nie są najbardziej odpowiednie do zakładania trawnika. Widły są bardziej przydatne w pracach związanych z przekopywaniem kompostu czy uprawą roślin, a motyka, choć przydatna w ogrodzie, nie ma zastosowania w kontekście równania powierzchni po wysiewie nasion. Odpowiednie narzędzia do zakupu powinny być dobrane na podstawie ich specyficznych funkcji w kontekście zakładania trawnika. Typowym błędem jest pomijanie znaczenia narzędzi, które wpływają na jakość gleby i późniejszy wzrost roślin. Dobrze dobrane narzędzia, takie jak grabie i wał, są niezbędne do osiągnięcia równomiernego pokrycia nasion oraz ich skutecznego kiełkowania, a ich brak może skutkować nieudanym trawnikiem.

Pytanie 19

Zieleńce w obrębie osiedli zakładane są na obszarze

A. od 26 do 30 ha
B. od 3 do 10 ha
C. od 1 do 2 ha
D. od 11 do 25 ha
Wybór odpowiedzi dotyczących większych powierzchni zieleńców, takich jak 3 do 10 ha, 11 do 25 ha czy 26 do 30 ha, wskazuje na nieporozumienie dotyczące definicji zieleńców osiedlowych oraz ich funkcji. Zieleńce osiedlowe są projektowane z myślą o mieszkańcach konkretnego obszaru, a ich rozmiar powinien odpowiadać na lokalne potrzeby społeczności. Powierzchnie większe niż 2 ha są typowe dla parków miejskich, które mają znacznie szerszy zasięg i różnorodność funkcji. Takie większe tereny wymagają bardziej skomplikowanego zarządzania oraz mogą wiązać się z większymi kosztami utrzymania i większymi wymaganiami w zakresie planowania przestrzennego. Typowym błędem myślowym jest mylenie zieleńców osiedlowych z innymi formami zieleni miejskiej, co prowadzi do nadmiernych oczekiwań co do ich funkcji i rozmiaru. Kluczowe jest zrozumienie, że zieleńce osiedlowe mają na celu przede wszystkim zaspokajanie lokalnych potrzeb mieszkańców, co w przypadku dużych przestrzeni może być trudne do osiągnięcia. Właściwe projektowanie i zarządzanie tymi przestrzeniami powinno uwzględniać zasady zrównoważonego rozwoju oraz dostosowywać się do skali i charakterystyki osiedla.

Pytanie 20

Rośliny rabatowe dekoracyjne z kwiatów, które mają być użyte do stworzenia letniego kwietnika, powinny mieć

A. wykształcone, zamknięte pąki kwiatowe
B. wykształcone pąki oraz pierwsze rozkwitnięte kwiaty
C. dobrze rozwiniętą rozetę liściową
D. wykształcone liścienie oraz pierwsze liście właściwe
Rośliny rabatowe ozdobne, które mają być wykorzystane w kwietnikach sezonowych, powinny posiadać wykształcone pąki oraz pierwsze rozwinięte kwiaty, ponieważ te cechy wskazują na ich gotowość do kwitnienia. Pąki kwiatowe są kluczowym elementem rozwoju roślin, ponieważ to właśnie z nich rozwiną się kwiaty, które przyciągają uwagę i pełnią funkcję dekoracyjną. W przypadku kwietników letnich, celem jest stworzenie efektownej kompozycji kolorystycznej, która przyciągnie wzrok i stanie się ozdobą ogrodu. Rośliny o rozwiniętych pąkach i kwiatach będą lepiej reagować na warunki panujące w czasie letnim, co sprzyja ich wzrostowi i rozkwitowi. Dobrym przykładem są popularne w Polsce rośliny takie jak pelargonie, petunie czy begonie, które wymagają odpowiednich warunków do rozwoju pąków. Stosowanie roślin w odpowiednich fazach wzrostu zgodnie z zasadami ogrodnictwa i horticultury, zapewnia ich optymalny rozwój oraz estetykę kompozycji. Zgodnie z zasadami dobrego projektowania ogrodów, zaleca się dobieranie roślin w takim stadium ich rozwoju, które zapewni maksymalne walory ozdobne.

Pytanie 21

Jak powinny być sadzone drzewa, aby utworzyć aleję?

A. W jednym rzędzie wzdłuż drogi
B. Pojedynczo w różnych lokalizacjach
C. W rzędzie po obu stronach drogi
D. W grupach po kilka
Sadzenie drzew w rzędzie po obu stronach ulicy jest najlepszym podejściem do tworzenia alei, co ma na celu uzyskanie harmonijnej i estetycznej przestrzeni publicznej. Taki układ nie tylko poprawia walory wizualne, ale również wspiera równomierny rozwój drzew, zapewniając im odpowiednią ilość światła słonecznego oraz przestrzeń do wzrostu. Praktyka ta zgadza się z zasadami urbanistyki, które zalecają równomierne rozmieszczenie roślinności w obszarach zurbanizowanych. Dodatkowo, aleje drzewne pełnią ważne funkcje ekologiczne, takie jak poprawa jakości powietrza, redukcja hałasu i ochrona przed erozją gleby. Zastosowanie tej metody jest również zgodne z wytycznymi organizacji zajmujących się zrównoważonym rozwojem przestrzeni miejskiej, które podkreślają znaczenie drzew w krajobrazie miejskim. Przykładem udanego zastosowania tej metody może być aleja w parku miejskim, gdzie drzewa są sadzone w równych odstępach, co sprzyja ich prawidłowemu wzrostowi oraz ułatwia pielęgnację.

Pytanie 22

Podczas sadzenia drzew w trudnych warunkach glebowych zaleca się

A. zaprawianie dołów
B. wapnowanie gleby w miejscu sadzenia
C. znaczne zmniejszenie części nadziemnej drzewa
D. stosowanie intensywnego nawożenia po posadzeniu
Podejście do silnego zredukowania części nadziemnej drzewa w trudnych warunkach siedliskowych opiera się na mylnym założeniu, że młode drzewo poradzi sobie lepiej z ograniczonym wzrostem nadziemnym. W rzeczywistości jednak, nadziemna część rośliny jest kluczowa dla fotosyntezy i produkcji energii, co jest niezbędne do rozwoju korzeni. Silne przycinanie może prowadzić do stresu roślinnego oraz osłabienia ich systemu odpornościowego. Zwapnowanie gleby jest natomiast zastosowaniem, które ma na celu poprawę pH gleby, lecz stosowanie wapna powinno być poprzedzone analizą gleby, ponieważ nadmiar wapnia w glebie może negatywnie wpłynąć na przyswajalność innych składników odżywczych. Intensywne nawożenie po posadzeniu, mimo że z pozoru może wydawać się korzystne, w rzeczywistości może prowadzić do przesycenia gleby i wyjałowienia, co szkodzi młodym roślinom. Nadmierna ilość nawozów może skutkować również wypłukiwaniem składników w przypadku ulewnych deszczy, co prowadzi do dalszego szkodzenia młodym drzewom. Takie podejście do sadzenia drzew w trudnych warunkach siedliskowych często opiera się na błędnych przekonaniach i braku zrozumienia dla dynamiki ekosystemów leśnych oraz właściwości glebowych.

Pytanie 23

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 24

Zgodnie z przedstawionym graficznym opracowaniem inwentaryzacji szczegółowej terenu liczbami 10 i 11 oznaczono odpowiednio drzewa

Ilustracja do pytania
A. 10 – istniejące do przesadzenia; 11 – istniejące liściaste.
B. 10 – istniejące do usunięcia; 11 – istniejące liściaste.
C. 10 – istniejące iglaste; 11 – istniejące do przesadzenia.
D. 10 – istniejące liściaste; 11 – istniejące iglaste.
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ na graficznym opracowaniu inwentaryzacji terenu drzewa oznaczone numerami 10 i 11 różnią się nie tylko typem, ale także wymaganym traktowaniem. Drzewo oznaczone numerem 10 wskazuje na konieczność przesadzenia, co jest istotne w kontekście zarządzania zielenią miejską i leśną. W praktyce, drzewa do przesadzenia powinny być starannie przygotowane, co obejmuje odpowiednie nawadnianie, nawożenie oraz ochronę korzeni. W przypadku drzew liściastych, jak te wskazane w numerze 11, ich właściwe oznaczenie jest kluczowe dla utrzymania bioróżnorodności oraz estetyki terenów zielonych. Współczesne standardy w zakresie inwentaryzacji drzew zalecają stosowanie jednolitych symboli oraz oznaczeń, co ułatwia interpretację dokumentacji oraz podejmowanie decyzji dotyczących pielęgnacji i ewentualnej wymiany drzew. Takie podejście zgodne jest z zasadami zrównoważonego rozwoju i planowania przestrzennego, co wpływa na zdrowie ekosystemów.

Pytanie 25

Wykonanie inwentaryzacji dendrologicznej wymaga posiadania zdolności

A. identyfikowania gatunków roślin.
B. realizowania pomiarów wysokościowych.
C. opracowywania projektów technicznych.
D. korzystania z teodolitu.
Wybór umiejętności posługiwania się teodolitem lub przeprowadzania pomiarów wysokościowych jako kluczowych umiejętności do inwentaryzacji dendrologicznej wskazuje na niepełne zrozumienie tematu. Teodolit, będący instrumentem do precyzyjnego pomiaru kątów, jest ważnym narzędziem w geodezji i inżynierii lądowej, ale nie jest bezpośrednio związany z inwentaryzacją roślinności. Użycie teodolitu w kontekście inwentaryzacji dendrologicznej może być pomocne przy dokładnym ustaleniu lokalizacji drzew w terenie, jednakże to umiejętność identyfikacji gatunków roślin jest kluczowa dla właściwego przeprowadzenia inwentaryzacji. Należy również zauważyć, że pomiary wysokościowe, choć istotne dla oceny struktury lasu, nie zastąpią zdolności rozpoznawania gatunków. Sporządzanie projektów technicznych jest umiejętnością przydatną w różnych dziedzinach, ale nie jest bezpośrednio związane z inwentaryzacją dendrologiczną. Często mylące jest postrzeganie technicznych umiejętności jako najważniejszych, podczas gdy fundamentem skutecznej inwentaryzacji jest znajomość biologii i ekologii roślin. Aby skutecznie przeprowadzić inwentaryzację, kluczowe jest zrozumienie interakcji pomiędzy różnymi gatunkami oraz ich środowiskiem, co wymaga dogłębnej wiedzy o roślinach, a nie tylko umiejętności pomiarowych.

Pytanie 26

Jaką roślinę zaleca się rozmnażać z odrostów korzeniowych?

A. Sumak octowiec (Rhus typhina)
B. Bukszpan wieczniezielony (Buxus sempervirens)
C. Jałowiec chiński (Juniperus chinensis)
D. Pięciornik krzewiasty (Potentilla fruticosa)
Bukszpan wieczniezielony, czyli Buxus sempervirens, to krzew, który zwykle rozmnaża się przez sadzonki, a nie przez odrosty. On rośnie wolno i ma ładny, gęsty pokrój, dlatego sadzonki są tutaj preferowane. Jak pamiętam, sadzonki zbiera się najczęściej wczesnym latem, bo wtedy młode pędy są odpowiednio elastyczne. Ich ukorzenienie wymaga trochę więcej uwagi - trzeba pamiętać o wilgotności i temperaturze. Jeśli chodzi o jałowiec chiński, to także nie jest roślinką, którą rozmnaża się przez odrosty. Zazwyczaj używa się do tego nasion lub sadzonek, które najlepiej ukorzeniają się latem. Pięciornik krzewiasty? No, jego również najczęściej rozmnaża się przez sadzonki albo dzielenie roślin, a nie przez odrosty. Wydaje mi się, że czasem można się pomylić w metodach rozmnażania, co prowadzi do niepowodzeń. Ważne, żeby wiedzieć, co dana roślina potrzebuje, żeby dobrze się rozmnażać. Dlatego przed przystąpieniem do działania warto zapoznać się z odpowiednimi technikami dla konkretnej rośliny, bo to zgodne z dobrą praktyką ogrodniczą.

Pytanie 27

Dla jednego drzewa rosnącego na trawniku najbardziej skuteczne będzie nawożenie

A. powierzchniowe, metodą oprysku
B. powierzchniowe, metodą posypową
C. dolistne, metodą oprysku
D. wgłębne, metodą iniekcji doglebowej
Powierzchniowe nawożenie, niezależnie od wybranej metody, nie jest optymalnym rozwiązaniem dla pojedynczego drzewa rosnącego na trawniku. Metoda oprysku, zarówno w formie powierzchniowej, jak i dolistnej, opiera się na aplikacji nawozów na liście lub na powierzchni gleby. Takie podejście ma swoje ograniczenia, ponieważ składniki odżywcze mogą szybko ulegać degradacji pod wpływem czynników atmosferycznych, takich jak deszcz czy wiatr, co prowadzi do ich strat. W przypadku nawożenia dolistnego, roślina absorbując składniki odżywcze przez liście, wymaga idealnych warunków atmosferycznych, a sama wydajność tego procesu zależy od wielu czynników, w tym od stanu zdrowia rośliny oraz jej zdolności do absorpcji substancji chemicznych. Z kolei powierzchniowe nawożenie posypowe, choć również może mieć zastosowanie, często prowadzi do nieefektywnego wchłonięcia nawozów przez korzenie, a ich nadmiar może zanieczyszczać glebę oraz wody gruntowe. W praktyce takie metody są bardziej podatne na straty nawozów, co skutkuje mniejszą efektywnością i potencjalnym negatywnym wpływem na środowisko naturalne. Typowym błędem myślowym związanym z tymi metodami jest założenie, że aplikacja nawozów w sposób powierzchniowy wystarczy do zaspokojenia potrzeb żywieniowych rośliny, podczas gdy w rzeczywistości, aby osiągnąć optymalne wyniki, kluczowe jest dostarczenie składników odżywczych bezpośrednio do strefy korzeniowej.

Pytanie 28

Jakie rośliny wymagają sezonowego przycinania na wiosnę?

A. Sosny dwuigielne
B. Jałowce płożące
C. Róże rabatowe
D. Berberysy zimozielone
Róże rabatowe wymagają corocznego cięcia wiosennego, aby zapewnić ich zdrowy rozwój i piękny wygląd. W procesie tym usuwamy martwe, uszkodzone lub chore pędy, co sprzyja lepszemu krzewieniu się rośliny oraz sprzyja uzyskaniu większej ilości kwiatów. Wiosenne cięcie róży powinno być przeprowadzone po ustąpieniu mrozów, w momencie, gdy zaczynają pojawiać się pąki. Warto pamiętać, aby cięcie wykonywać narzędziami ostrymi oraz dezynfekowanymi, aby zminimalizować ryzyko infekcji. Zgodnie z najlepszymi praktykami ogrodniczymi, cięcie powinno być prowadzone pod kątem, co umożliwia lepsze odprowadzanie wody i zapobiega gniciu. Dobrą praktyką jest również ścinanie pędów nad oczkiem, co prowadzi do lepszego wzrostu oraz kwitnienia. Ponadto, regularne cięcie wpływa na zdrowie rośliny, co w konsekwencji ogranicza potrzebę stosowania chemicznych środków ochrony roślin.

Pytanie 29

Jakie z wymienionych elementów terenów zielonych powinny być przede wszystkim zainstalowane w ogrodzie wspólnotowym?

A. Skupinę krzewów, piaskownicę
B. Ścieżkę rowerową, fontannę
C. Kwietnik sezonowy, grill
D. Żywopłot iglasty, altanę
Elementy takie jak kwietnik sezonowy czy grill mogą wyglądać ładnie, ale chyba nie do końca pasują do potrzeb mieszkańców. Kwietniki są dość krótkotrwałe i wymagają sporej opieki, co może być kłopotliwe. Grill, chociaż fajny, może przynieść więcej problemów niż korzyści, jak hałas i zapachy, które nie każdemu mogą się podobać. Ścieżka rowerowa, mimo że ważna, nie jest priorytetem w ogrodzie, bo przecież ma on służyć przede wszystkim do relaksu i spotkań. A fontanna? To raczej tylko dekoracja, która nie spełnia ważnych funkcji, jak budowanie społecznych interakcji czy bezpieczne miejsca dla dzieci. Generalnie, warto by było skupić się na rzeczach, które najlepiej odpowiadają potrzebom lokalnej społeczności i promują aktywny styl życia.

Pytanie 30

Krajobraz o najwyższych wartościach przyrodniczych to

A. tereny uprawne
B. tereny zainwestowane
C. obszary miejskie
D. obszary leśne
Obszary leśne charakteryzują się najwyższymi walorami przyrodniczymi, co wynika z ich bogatej bioróżnorodności oraz złożonych ekosystemów. Lasy pełnią kluczowe funkcje ekologiczne, takie jak regulacja klimatu, ochrona gleby przed erozją oraz filtracja wód. Dzięki różnorodności gatunków roślin i zwierząt, lasy są naturalnym siedliskiem dla wielu organizmów, co sprzyja utrzymaniu równowagi ekologicznej. Przykładem może być las bukowy, który jest siedliskiem dla wielu gatunków ptaków i ssaków, a także odgrywa ważną rolę w sekwestracji węgla, co jest istotne w kontekście zmian klimatycznych. Ponadto, lasy są często wykorzystywane w edukacji ekologicznej i turystyce przyrodniczej, co pomaga w podnoszeniu świadomości ekologicznej społeczeństwa oraz promuje zrównoważony rozwój. Wspieranie ochrony obszarów leśnych jest również zgodne z międzynarodowymi standardami, takimi jak cele zrównoważonego rozwoju ONZ, które podkreślają znaczenie zachowania ekosystemów lądowych.

Pytanie 31

W rejonie gospodarstwa szkółkarskiego znajdującego się w okolicach Suwałk nie zaleca się prowadzenia uprawy na gruncie

A. buka pospolitego (Fagus sylvatica), sosny wejmutki (Pinus strobus)
B. dębu szypułkowego (Quercus robur), świerka kaukaskiego (Picea orientalis)
C. platanolistnego klonu (Platanus x hispanica), świerka pospolitego (Picea abies)
D. kasztana jadalnego (Castanea sativa), sosny himalajskiej (Pinus wallichiana)
Kasztan jadalny i sosna himalajska to naprawdę fajne drzewka do uprawy w okolicach Suwałk. Mają sporo zalet, bo dobrze rosną w tamtejszych warunkach. Kasztan jadalny wymaga żyznej gleby, więc to świetny wybór, jeśli ktoś chce mieć zdrowe drzewo, które będzie dawało owoce. Z kolei sosna himalajska ma ładne drewno i dobrze wygląda w ogrodzie, a do tego jest wytrzymała na różne warunki. Wybierając drzewka, dobrze jest zwrócić uwagę na to, co im pasuje - gleba, klimat, wszystko to ma znaczenie. Wiedza na ten temat może pomóc w osiągnięciu sukcesu w szkółkarstwie, ja zawsze staram się brać pod uwagę te aspekty.

Pytanie 32

Jakie rośliny można zasugerować do projektowania alejek?

A. Oliwnik wąskolistny (Elaeagnus angustifolia), bez czarny (Sambucus nigra)
B. Wierzba płacząca (Salix xsepulcralis 'Chrysocoma'), cis pospolity (Taxus baccata)
C. Kasztanowiec biały (Aesculus hippocastanum), platan klonolistny (Platanus xacerifolid)
D. Jarząb pospolity (Sorbus aucuparia Pendula), brzoza karłowata (Betula nana)
Kasztanowiec biały (Aesculus hippocastanum) oraz platan klonolistny (Platanus xacerifolid) to doskonały wybór do tworzenia układów alejowych. Kasztanowiec jest drzewem o szerokiej, rozłożystej koronie, co czyni go idealnym do formowania osłon przeciwsłonecznych oraz zapewnienia cieplnych miejsc do wypoczynku w parkach i alejach. Jego kwiaty, pojawiające się wiosną, przyciągają liczne owady zapylające, co wspiera bioróżnorodność w miejskich ekosystemach. Platan klonolistny, z kolei, charakteryzuje się imponującą, szeroką koroną i oryginalną, łuszczącą się korą, co czyni go atrakcyjnym elementem krajobrazu. Roślina ta jest również bardzo odporna na zanieczyszczenia powietrza, co czyni ją odpowiednią do miejskich warunków. Współczesne praktyki projektowania przestrzeni publicznych zalecają stosowanie gatunków drzew, które są nie tylko estetyczne, ale także funkcjonalne, zapewniając cień i poprawiając jakość powietrza. Wybór tych gatunków wpisuje się w zalecenia dotyczące zrównoważonego rozwoju oraz ochrony środowiska w przestrzeniach zurbanizowanych.

Pytanie 33

Regularne koszenie trawy sprzyja

A. rozwojowi filcu z mchu.
B. tworzeniu gęstej murawy.
C. infekcjom wywołanym przez grzyby.
D. wzrostowi chwastów.
Wybór odpowiedzi sugerującej, że częste koszenie sprzyja infekcjom przez choroby grzybowe, jest oparty na nieporozumieniu dotyczącym roli, jaką koszenie odgrywa w zarządzaniu zdrowiem trawnika. Choć wysokość i częstotliwość koszenia mogą wpływać na rozwój niektórych chorób, odpowiednia pielęgnacja, w tym regularne ścinanie, faktycznie zmniejsza ryzyko infekcji. Zbyt długie źdźbła trawy mogą prowadzić do zwiększonej wilgotności, co sprzyja rozwojowi grzybów, dlatego koszenie w odpowiednich odstępach czasowych jest kluczowe dla ich eliminacji. Stwierdzenie, że częste koszenie sprzyja powstawaniu filcu z mchu, jest mylne. Filc, będący warstwą obumarłych części roślin, zwykle pojawia się w wyniku nieodpowiednich praktyk pielęgnacyjnych, takich jak zbyt rzadkie koszenie, niewystarczające napowietrzanie gleby czy niewłaściwe nawadnianie. Również koncepcja, że częste koszenie prowadzi do wzrostu chwastów, jest błędna. W rzeczywistości, regularne przycinanie trawy ogranicza przestrzeń dla chwastów, zmniejszając ich szanse na rozwój. Podsumowując, nieprawidłowe zrozumienie wpływu koszenia na zdrowie trawnika może prowadzić do błędnych praktyk, które w dłuższej perspektywie szkodzą zarówno estetyce, jak i kondycji murawy.

Pytanie 34

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 35

Który z wymienionych instrumentów nie służy do pomiaru kątów w terenie?

A. Tachimetr
B. Niwelator
C. Teodolit
D. Planimetr
Planimetr jest urządzeniem służącym do pomiaru powierzchni i obliczania jej rozmiarów na płaszczyźnie, a nie do pomiaru kątów w terenie. Jego zastosowanie ma miejsce głównie w geodezji w kontekście obliczania powierzchni terenów i obiektów. Przykładem użycia planimetru jest obliczanie powierzchni działek budowlanych na podstawie ich rysunków lub map. W praktyce, planimetry są niezwykle przydatne w rolnictwie, architekturze czy w analizie danych przestrzennych, gdzie istotne jest precyzyjne określenie obszarów, ale nie kątów. W przeciwieństwie do planimetru, takie urządzenia jak teodolit, tachimetr czy niwelator zostały zaprojektowane specjalnie do pomiaru kątów, co czyni je niezbędnymi narzędziami w terenowych pracach geodezyjnych. Teodolit umożliwia dokładne pomiary kątów poziomych i pionowych, tachimetr łączy funkcje teodolitu z pomiarem odległości, a niwelator pozwala na ustalenie różnic wysokości, co jest kluczowe w wielu projektach budowlanych.

Pytanie 36

Najlepszym wyborem roślin do umieszczenia w donicach wiszących (ampli) jest

A. zeniszka i szałwia
B. lwia paszcza oraz heliotrop
C. bakopa i pelargonia bluszczolistna
D. niecierpek oraz nemezja
Bakopa (Sutera cordata) i pelargonia bluszczolistna (Pelargonium peltatum) to rośliny szczególnie polecane do obsadzenia donic wiszących ze względu na swoje walory estetyczne i zdolność do długotrwałego kwitnienia. Bakopa charakteryzuje się drobnymi, delikatnymi kwiatami w różnych odcieniach bieli, różu i fioletu, które tworzą efektowne kaskady. Roślina ta jest również wysoce odporna na suszę, co czyni ją łatwą w pielęgnacji. Pelargonia bluszczolistna natomiast wyróżnia się pięknymi, zwisającymi pędami oraz dużą różnorodnością kolorów kwiatów, co dodatkowo wzbogaca kompozycję. Dodatkowo, obie rośliny preferują słoneczne stanowiska i dobrze rozwijają się w umiarkowanej wilgotności, co sprawia, że są świetnym wyborem do donic wiszących. W praktyce, zastosowanie tych roślin w aranżacjach balkonowych czy ogrodowych pozwala na uzyskanie efektownego wyglądu oraz stworzenie przyjemnej atmosfery. Warto również wspomnieć o odpowiednim nawożeniu i regularnym przycinaniu, co sprzyja lepszemu kwitnieniu i zdrowemu wzrostowi.

Pytanie 37

Która z wymienionych roślin nie należy do rodziny sosnowatych?

A. jodła jednobarwna
B. świerk pospolity
C. cis pospolity
D. modrzew europejski
Cis pospolity (Taxus baccata) nie należy do rodziny sosnowatych (Pinaceae), co czyni go poprawną odpowiedzią na to pytanie. Cis jest przedstawicielem rodziny cisoowatych (Taxaceae). Roślina ta jest wiecznie zielona i charakteryzuje się m.in. iglastymi liśćmi, które są płaskie, wąskie i ciemnozielone. Cis pospolity może być stosowany jako roślina ozdobna w ogrodach, gdzie ze względu na swoje właściwości dekoracyjne oraz tolerancję na różne warunki glebowe i klimatyczne, często wykorzystuje się go do formowania żywopłotów. Warto również wspomnieć, że cis pospolity zawiera alkaloidy, które są toksyczne, co czyni go rośliną, z którą należy obchodzić się ostrożnie, szczególnie w obecności dzieci i zwierząt. W kontekście praktycznego zastosowania, cis jest często używany w architekturze krajobrazu, jako roślina osłonowa i do tworzenia kompozycji ogrodowych, co podkreśla jego znaczenie w ogrodnictwie oraz projektowaniu przestrzeni zielonych.

Pytanie 38

Kainit stosuje się w celu zaspokojenia niedoborów w glebie

A. azotu
B. fosforu
C. potasu
D. magnezu
Kainit to taki nawóz, który zawiera potas w postaci chlorku potasu i siarczanu magnezu. Ten potas to naprawdę ważny składnik dla roślin, bo ma duży wpływ na wiele procesów biochemicznych. Jak jest go w glebie, to rośliny lepiej rozwijają korzenie, są bardziej odporne na choroby i lepiej radzą sobie z wodą. Jak potasu brakuje, to rośliny mogą być słabsze i łatwiej je zaatakują choroby, co w efekcie zmniejsza plony. Używając kainitu, można odwiedzić uprawy, takie jak ziemniaki czy kukurydza, które potrzebują sporo potasu, żeby wydajność była na dobrym poziomie. Warto wprowadzać kainit do gleby w odpowiednich ilościach, bo to naprawdę poprawia jakość i wydajność plonów. Zawsze pamiętaj, żeby stosować nawozy zgodnie z analizą gleby i ogólnymi zasadami agrotechnicznymi, bo to jest kluczowe w dobrym rolnictwie.

Pytanie 39

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 40

Który typ produkcji jest najbardziej odpowiedni dla gospodarstwa posiadającego tunele oraz ogrzewane szklarnie?

A. Produkcja rozsady roślin jednorocznych
B. Produkcja roślin cebulowych
C. Rozmnażanie drzew poprzez okulizację
D. Rozmnażanie drzew i krzewów w technice in vitro
Rozmnażanie drzew i krzewów metodą in vitro, okulizacja czy produkcja roślin cebulowych nie są najlepszym wyborem, zwłaszcza jak chodzi o gospodarstwa mające tylko tunele i szkarnie. Chociaż in vitro jest nowoczesne, to potrzebuje specjalistycznego laboratorium oraz stałego nadzoru, co czyni je mało praktycznym dla zwykłego ogrodnika, który ma tylko tunel. Okulizacja, ta tradycyjna metoda rozmnażania drzew, też wymaga znacznie więcej czasu i specyficznych warunków, co czyni ją mniej odpowiednią do produkcji rozsady roślin jednorocznych. Zresztą, produkcja roślin cebulowych nie do końca korzysta z możliwości tuneli i szklarni, bo te rośliny często mogą rosnąć w mniej kontrolowanych warunkach. Często popełniamy błąd, nie rozumiejąc specyfiki danej uprawy i jej wymagań, co prowadzi do złych decyzji w doborze metod produkcji.