Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 20:01
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 20:16

Egzamin zdany!

Wynik: 39/40 punktów (97,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Co oznacza w języku C++ przedstawiony fragment kodu?

struct CONTACT
{
std::string nazwisko;
std::string telefon;
int numer;
};
A. Typ strukturalny składający się z trzech pól
B. Organizację zmiennych
C. Trzy niezależne zmienne
D. Interakcję między zmiennymi lokalnymi a globalnymi
Fragment kodu, który przedstawiłeś, dotyczy struktury CONTACT w C++. W sumie fajnie, że w jednym miejscu udało się zebrać różne dane, bo struktury właśnie do tego służą. Mają one trzy pola: dwa typu std::string, czyli nazwisko i telefon, oraz jedno pole typu int, które nazywa się numer. To pole int służy do przechowywania liczb, na przykład identyfikatorów kontaktów. Struktury są super przydatne, bo pozwalają w łatwy sposób zarządzać danymi, które są ze sobą powiązane. W programowaniu obiektowym, jak w C++, to bardzo ważne, by mieć ładnie zorganizowane dane, bo to znacznie ułatwia życie przy większych projektach. Używanie struktur nie tylko poprawia czytelność kodu, ale też pozwala na łatwiejsze przekazywanie danych do funkcji. Różne konwencje, jak ta, że struktury reprezentują obiekty rzeczywiste, naprawdę mogą zwiększać modularność i elastyczność naszego kodu.

Pytanie 2

W systemach baz danych, aby przedstawić dane spełniające określone kryteria, należy stworzyć

A. raport
B. makropolecenie
C. relację
D. formularz
Raport w bazach danych jest narzędziem, które pozwala na prezentację danych w formacie dostosowanym do konkretnych potrzeb użytkownika. Jego głównym celem jest przedstawienie informacji, które spełniają określone kryteria, co jest niezwykle istotne w kontekście analizy danych. Raporty mogą być generowane na podstawie różnych źródeł danych, a ich struktura może obejmować tabele, wykresy i podsumowania. W praktyce, raporty są często używane w procesach decyzyjnych, na przykład w raportowaniu wyników finansowych, analizie sprzedaży czy monitorowaniu wydajności operacyjnej. Wiele systemów zarządzania bazami danych (DBMS) oferuje funkcje do tworzenia raportów, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie analizy i wizualizacji danych. Dobrze zbudowany raport nie tylko dostarcza kluczowych informacji, ale także umożliwia efektywniejsze podejmowanie decyzji poprzez dostarczenie kontekstu i analizy danych.

Pytanie 3

Która z podanych funkcji napisanych w PHP oblicza sumę połowy a oraz połowy b?

A. function licz($a, $b) { return 2/$a + 2/$b; }
B. function licz($a, $b) { return $a/2 + $b/2; }
C. function licz($a, $b) { return $a/2 + $b; }
D. function licz($a, $b) { return ($a/2 + $b)/2; }
Funkcja 'function licz($a, $b) { return $a/2 + $b/2; }' jest naprawdę w porządku. Dokładnie wykonuje to, co pytanie wymaga: sumuje połowy zmiennych a i b. W PHP dzielenie robimy przez operator '/', a tu obie liczby są dzielone przez 2, więc dostajemy ich połówki. Potem te połówki dodajemy, co się zgadza z tym, o co chodzi w zadaniu. Na przykład, jak a = 6 i b = 4, to funkcja zwraca (6/2) + (4/2) = 3 + 2 = 5. Takie podejście jest super, bo kod jest czytelny i prosty. W ekipach programistycznych, gdzie różni ludzie mogą pracować nad tym samym kodem, to ma duże znaczenie. Nazwa 'licz' też jest całkiem zrozumiała i dobrze pasuje do tego, co ta funkcja robi, więc później można łatwo z niej korzystać czy zmieniać ją, jak będzie potrzeba.

Pytanie 4

Fragment dokumentu HTML sugeruje, że

<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01//EN" "http://www.w3.org/TR/html4/strict.dtd">
A. znaczniki końcowe są wymagane w kodzie HTML, także dla znaczników samozamykających się.
B. kod HTML zapisano w wersji 4 języka.
C. wszystkie znaczniki w kodzie HTML powinny być zapisywane wielkimi literami.
D. kod HTML zapisano w wersji 5 języka.
Deklaracja DOCTYPE wskazuje na to że dokument HTML wykorzystuje standard HTML 4.01 w trybie ścisłym. HTML 4.01 jest jedną z wersji języka HTML wprowadzoną przez World Wide Web Consortium w 1999 roku i zawiera trzy warianty: Strict Transitional i Frameset. Tryb Strict oznacza ścisłe przestrzeganie zasad standardu bez użycia przestarzałych elementów i atrybutów takich jak tagi związane z formatowaniem stron które stały się przestarzałe w miarę rozwoju kaskadowych arkuszy stylów CSS. W kontekście praktycznym oznacza to że projektując stronę zgodną z tą specyfikacją należy unikać znaczników odpowiedzialnych za prezentację które były powszechnie stosowane w poprzednich wersjach HTML. Zamiast tego zaleca się korzystanie z CSS do określania wyglądu strony co nie tylko wspiera separację struktury treści od jej wyglądu ale także ułatwia przenoszenie i aktualizację stylów. Używając deklaracji DOCTYPE HTML 4.01 Strict można zapewnić lepszą zgodność z najnowszymi wersjami przeglądarek oraz ułatwić przyszłe aktualizacje kodu do nowoczesnych standardów takich jak HTML5 który wprowadza dodatkowe funkcjonalności i uproszczenia mające na celu poprawę semantyki i użyteczności stron WWW

Pytanie 5

W języku HTML zapis < spowoduje w przeglądarki wyświetlenie znaku

A. &
B. >
C. "
D. <
Znak < w HTML ma specjalne znaczenie, ponieważ jest używany do oznaczania początku znaczników, które są fundamentem struktury dokumentów HTML. Aby prawidłowo wyświetlić ten znak w przeglądarce, należy użyć encji HTML, która dla znaku mniejszości to &lt;. Użycie encji pozwala na uniknięcie nieporozumień, ponieważ przeglądarka mogłaby zinterpretować znak < jako początek nowego znacznika. Przykładowo, aby wyświetlić tekst 'A < B' w HTML, kod powinien wyglądać następująco: A &lt; B. Zgodnie z dokumentacją W3C, stosowanie encji jest kluczowe dla zachowania poprawności kodu. Dzięki temu użytkownicy mogą zobaczyć zamierzony tekst, zamiast nieprawidłowo interpretowanego oznaczenia. Warto również zauważyć, że istnieją inne encje, takie jak &gt; dla znaku większości oraz &amp; dla znaku ampersand, które również pełnią istotne funkcje w kontekście HTML. Poprawne użycie encji przyczynia się do lepszej dostępności i zobrazowania treści na stronach internetowych."

Pytanie 6

Kiedy w JavaScript można zadeklarować zmienną?

A. zawsze z poprzedzającym nazwę znakiem $
B. tylko po podaniu typu i nazwy zmiennej
C. w chwili pierwszego użycia (gdy jest potrzebna)
D. tylko na początku skryptu
JavaScript pozwala zadeklarować zmienną w dowolnym miejscu skryptu - zwykle w chwili pierwszego użycia, gdy jest potrzebna. Nie wymaga deklaracji z góry ani podawania typu. Dlatego zmienną deklaruje się w momencie pierwszego użycia.

Pytanie 7

Co umożliwia polecenie BACKUP LOG w MS SQL Server?

A. odczyt komunikatów z tworzenia kopii
B. wykonanie pełnej kopii bazy
C. kopię zapasową dziennika transakcji
D. zalogowanie się do kopii zapasowej
Pozostałe opisy nie pasują do tego polecenia. Pełną kopię całej bazy robi BACKUP DATABASE, a nie BACKUP LOG. „Zalogowanie się do kopii” czy „odczyt komunikatów” to nie są operacje tworzenia backupu. BACKUP LOG dotyczy konkretnie dziennika transakcji.

Pytanie 8

Który parametr obrazu zmieni się po zmianie wartości NASYCENIA (saturacji)?

A. kolejność wyświetlania pikseli
B. przezroczystość
C. intensywność (żywość) barw
D. ostrość krawędzi
Nasycenie (saturacja) określa INTENSYWNOŚĆ i czystość barw. Przy nasyceniu bliskim zera kolory bledną aż do skali szarości, a przy wysokim stają się soczyste i żywe - to typowy suwak w GIMP-ie czy Photoshopie, gdy zdjęcie ma wyglądać „mocniej” lub „spokojniej”. Sama jasność i barwa (odcień) pozostają, zmienia się tylko siła kolorów. Zapamiętaj: saturacja steruje żywością barw.

Pytanie 9

Jakie dane zostaną wyświetlone po wykonaniu podanych poleceń?

bool gotowe = true;
cout << gotowe;
A. tak
B. nie
C. 0
D. 1
W języku C++ zmienne typu bool mogą przyjmować jedynie dwie wartości: true i false. Gdy zmienna typu bool zostanie wypisana przy użyciu standardowego strumienia wyjściowego cout, to domyślnie wartości true i false są konwertowane na liczby całkowite 1 i 0 odpowiednio. Dlatego w zaprezentowanym fragmencie kodu zmiennej gotowe przypisano wartość true, a następnie jej zawartość została wypisana przy użyciu cout. Wynikiem tego działania będzie wyświetlenie liczby 1 na ekranie. Jest to zgodne z domyślnym zachowaniem cout w przypadku zmiennych typu bool w C++. Aby modyfikować to zachowanie i bezpośrednio wypisywać słowa true lub false, można użyć specjalnej flagi boolalpha, która sprawia, że wartości logiczne są reprezentowane jako tekst. Jednak w podanym przykładzie nie użyto tej flagi, co prowadzi do wypisania wartości liczbowej. Takie podejście jest powszechne w wielu aplikacjach, gdzie wartości logiczne muszą być szybko zamieniane na wartości liczbowe, na przykład w obliczeniach binarnych czy przy operacjach bitowych. Poprawne zrozumienie tego mechanizmu jest kluczowe dla programistów tworzących efektywne i czytelne aplikacje w C++.

Pytanie 10

Podczas przygotowywania grafiki na stronę internetową konieczne jest wycięcie jedynie określonego fragmentu. Jak nazywa się ta operacja?

A. kadrowanie.
B. zmiana rozmiaru.
C. lustrzane odbicie obrazu.
D. łączenie warstw.
Kadrowanie to proces polegający na wycinaniu fragmentu obrazu w celu skupienia uwagi na określonym elemencie lub poprawienia kompozycji. W kontekście grafiki internetowej, kadrowanie jest kluczowe, aby dostosować zdjęcia do wymagań wizualnych strony, zachowując jednocześnie wysoką jakość obrazu. Przykładowo, jeśli tworzymy stronę dla restauracji, możemy wyciąć fragment zdjęcia dania, aby lepiej zaprezentować jego szczegóły. Dobre praktyki w kadrowaniu obejmują stosowanie zasady trzech, która polega na umiejscowieniu kluczowych elementów obrazu w punktach przecięcia linii podziału. Warto również pamiętać o rozdzielczości i proporcjach, aby uniknąć rozmycia lub zniekształcenia obrazu. Kadrowanie jest często używane w różnych formatach wizualnych, takich jak posty w mediach społecznościowych, banery reklamowe czy galerie zdjęć. W ten sposób, odpowiednie kadrowanie przyczynia się do lepszej prezentacji treści oraz poprawia estetykę i przejrzystość strony internetowej.

Pytanie 11

Jakie imiona spełniają warunki klauzuli LIKE w podanym zapytaniu?

SELECT imie FROM mieszkancy WHERE imie LIKE '_r%';
A. Gerald, Jarosław, Marek, Tamara
B. Arleta, Krzysztof, Krystyna, Tristan
C. Rafał, Rebeka, Renata, Roksana
D. Krzysztof, Krystyna, Romuald
No, więc ta odpowiedź jest totalnie na miejscu, bo klauzula LIKE w SQL służy do szukania ciągów, które pasują do jakiegoś wzoru. W tym przypadku wzór '_r%' mówi nam, że przed literą 'r' musi być dokładnie jeden dowolny znak, a po 'r' może być cokolwiek. Jak spojrzymy na imiona, które wybrałeś, 'Arleta' i 'Krzysztof' mają 'r' na drugiej pozycji, a 'Krystyna' i 'Tristan' na trzeciej. Czyli wszystko się zgadza. W ogóle, klauzula LIKE jest super przydatna w wyszukiwaniu danych, na przykład w aplikacjach, gdy chcemy znaleźć kogoś po imieniu czy nazwisku. A ten symbol '%' to genialny sposób na dopasowywanie, bo pozwala na różne kombinacje. Fajna sprawa, nie?

Pytanie 12

Model barw oparty na trzech parametrach: odcień (hue), nasycenie (saturation) i jasność (brightness/value) to

A. HSV
B. RGB
C. CMY
D. CMYK
Model HSV (zwany też HSB) opisuje barwę trzema parametrami: H - odcień (hue), S - nasycenie (saturation), V/B - jasność (value/brightness). Jest intuicyjny przy ręcznym doborze kolorów. Dlatego opisywany model to HSV.

Pytanie 13

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. części wspólnej.
B. sumy.
C. grupowania.
D. wykluczenia.
Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno.
Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji.
Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.

Pytanie 14

Tabela uczniowie ma data_ur w formacie rrrr-mm-dd. Która kwerenda wyświetli imiona i nazwiska uczniów urodzonych w 2001?

A.
SELECT * FROM uczniowie WHERE data_ur LIKE "2001";
B.
SELECT id, imie, nazwisko, data_ur FROM uczniowie WHERE data_ur LIKE "2001-*-*";
C.
SELECT * FROM uczniowie WHERE data_ur == 2001-%-%;
D.
SELECT imie, nazwisko FROM uczniowie WHERE data_ur LIKE "2001-%-%";
Data ma format rrrr-mm-dd, więc samego roku nie da się porównać liczbą - trzeba dopasować POCZĄTEK tekstu wzorcem LIKE. Wzorzec "2001-%-%" oznacza rok 2001 oraz dowolny miesiąc i dzień (% to dowolny ciąg): SELECT imie, nazwisko FROM uczniowie WHERE data_ur LIKE "2001-%-%";. Dlatego ta kwerenda jest poprawna.

Pytanie 15

Podaj definicję metody, którą trzeba umieścić w miejscu kropek, aby na stronie WWW pojawił się tekst: Jan Kowalski

Ilustracja do pytania
A. A
B. C
C. B
D. D
Poprawna odpowiedź A jest prawidłowa, ponieważ metoda osoba.dane jest zdefiniowana jako funkcja wewnątrz obiektu osoba, co pozwala na użycie słowa kluczowego this, aby odwołać się do właściwości obiektu. W JavaScript this w kontekście metody obiektu odnosi się do samego obiektu, zatem this.imie i this.nazwisko poprawnie odwołują się do właściwości imie i nazwisko obiektu osoba. Dzięki temu funkcja zwraca ciąg tekstowy Jan Kowalski, który zostaje przypisany do innerHTML elementu o id wynik. Zastosowanie this jest zgodne z dobrymi praktykami programowania obiektowego w JavaScript, ponieważ umożliwia dynamiczne odwoływanie się do właściwości obiektu w kontekście tej samej instancji. Praktyczne zastosowanie tej metody pozwala na efektywne zarządzanie danymi w obrębie złożonych aplikacji webowych, gdzie obiekty mogą mieć wiele właściwości i metod. Kluczowym aspektem jest zrozumienie, że w JavaScript this jest dynamicznie wiązane w zależności od kontekstu wywołania, co jest szczególnie ważne przy pracy z metodami i konstruktorami obiektów.

Pytanie 16

Program stworzony w języku PHP ma na celu wyliczenie średniej pozytywnych ocen ucznia w zakresie od 2 do 6. Warunek doboru ocen w pętli obliczającej średnią powinien być oparty na wyrażeniu logicznym

A. $ocena >= 2 and $ocena <= 6
B. $ocena >= 2 or $ocena <= 6
C. $ocena > 2 or $ocena < 6
D. $ocena > 2 and $ocena < 6
Odpowiedź $ocena >= 2 and $ocena <= 6 jest poprawna, ponieważ dokładnie określa zakres ocen, które mają być uwzględniane w obliczeniach średniej. Użycie operatora logicznego 'and' zapewnia, że tylko oceny mieszczące się w podanym przedziale, włączając 2 i 6, będą brane pod uwagę. To podejście jest zgodne z zasadami programowania, które zalecają jasne definiowanie warunków w pętlach, aby uniknąć niejednoznaczności. Na przykład, w praktycznych zastosowaniach edukacyjnych, w których oceny są przetwarzane, takie wyrażenie logiczne zapewnia, że nie zostaną uwzględnione oceny poniżej 2 czy powyżej 6, co mogłoby zniekształcić wyniki. Dodatkowo, stosowanie operatorów porównania, takich jak >= i <=, jest najlepszą praktyką w programowaniu, gdyż zwiększa czytelność kodu i minimalizuje ryzyko błędów. W kontekście PHP, można wykorzystać ten warunek w pętli foreach, aby iterować przez tablicę ocen i sumować tylko te, które spełniają kryteria, co przyczyni się do uzyskania poprawnej średniej.

Pytanie 17

Fragment formularza zaprezentowany powyżej został przetworzony w skrypcie PHP. Wskaż poprawny sposób pobierania wartości z pola edycyjnego.

Ilustracja do pytania
A. $name = $POST['Imię']
B. name = $_GET[imie]
C. name = GET['imie']
D. $name = $_POST['imie']
Prawidłowe pobranie wartości z formularza przesłanego metodą POST w języku PHP wymaga użycia globalnej tablicy asocjacyjnej $_POST. W kontekście tego pytania, zmienna $name zostaje przypisana wartości wprowadzonej do pola edycyjnego o nazwie imie. Kluczowym aspektem jest zrozumienie różnic między metodami GET i POST w HTTP. Metoda POST jest często preferowana do przesyłania danych formularzy, ponieważ umożliwia przesyłanie większych ilości danych i oferuje większe bezpieczeństwo, ponieważ dane nie są widoczne w adresie URL. Użycie $_POST['imie'] jest zgodne z dobrymi praktykami, a także zgodne z zasadami bezpieczeństwa takimi jak sanitizacja danych wejściowych i walidacja. Przykładowo można użyć filtrów: $name = filter_input(INPUT_POST 'imie' FILTER_SANITIZE_STRING); co zapobiega wstrzyknięciom kodu. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania w PHP i zapewnia bezpieczeństwo oraz niezawodność aplikacji. Zrozumienie tych mechanizmów jest kluczowe w tworzeniu bezpiecznych i efektywnych aplikacji webowych.

Pytanie 18

W trakcie weryfikacji stron internetowych nie uwzględnia się

A. źródła pochodzenia narzędzi edytorskich
B. działania hiperłączy
C. błędów w składni kodu
D. zgodności z różnymi przeglądarkami
Walidacja stron internetowych to proces, który ma na celu zapewnienie, że HTML, CSS oraz inne elementy technologii webowych są zgodne ze standardami określonymi przez W3C (World Wide Web Consortium). W kontekście walidacji nie bada się źródła pochodzenia narzędzi edytorskich, ponieważ te narzędzia, takie jak edytory tekstu czy IDE (Integrated Development Environment), są jedynie medium do tworzenia kodu, a nie jego treści. Z perspektywy walidacji, kluczowe jest, aby kod był syntaktycznie poprawny oraz spełniał standardy interoperability, takie jak HTML5 czy CSS3. Przykładem walidacji może być użycie narzędzi takich jak W3C Validator, które analizują kod strony i wskazują błędy składniowe, problemy z dostępnością oraz niezgodności z różnymi przeglądarkami. Dzięki walidacji, developers mogą zapewnić, że ich strony będą działały poprawnie na różnych urządzeniach i przeglądarkach, co wpływa na lepsze doświadczenia użytkowników. Walidacja jest zatem kluczowym krokiem w procesie tworzenia stron internetowych, zapewniającym ich jakość i zgodność ze światowymi standardami.

Pytanie 19

Co należy zrobić przed rozpoczęciem pętli, by zapewnić poprawne działanie przedstawionego kodu JavaScript?

var text;
for( var i = 0; i < tab.length; i++){
    text += tab[i] + "<br>";
}
A. Zweryfikować, czy text ma typ string
B. Zadeklarować zmienną i
C. Zainicjować zmienną text
D. Sprawdzić rozmiar tabeli tab
Zainicjowanie zmiennej text przed użyciem jej w kodzie JavaScript jest kluczowe dla uniknięcia błędów runtime. W analizowanym kodzie zmienna text jest używana do przechowywania i modyfikacji danych stringowych w pętli. Bez wcześniejszej inicjalizacji, np. text = '', próba konkatenacji wartości do zmiennej text prowadziłaby do błędu, gdyż zmienna ta nie miałaby początkowej wartości. Zainicjowanie zmiennej jako pustego stringa jest dobrym przykładem praktyki programistycznej, która zapobiega nieoczekiwanym błędom i zapewnia, że zmienna ma przewidywalny stan początkowy przed rozpoczęciem operacji na niej. Taka inicjalizacja jest również zgodna z zasadą defensywnego programowania gdzie staramy się zminimalizować ryzyko wystąpienia błędów poprzez odpowiednie przygotowanie danych przed ich użyciem. W praktyce, inicjalizacja zmiennych jest częścią dobrych standardów programistycznych i pomaga w utrzymywaniu czytelności i niezawodności kodu, co jest szczególnie istotne w projektach zespołowych oraz dużych aplikacjach.

Pytanie 20

Warunek zapisany w języku PHP wypisze liczbę, gdy

if ($liczba % 2 == 0)
{
    echo $liczba;
}
A. jest ona parzysta.
B. jest ona liczbą pierwszą.
C. jest ona dodatnia.
D. wynik dzielenia liczby przez 2 jest równy 0.
Twoja odpowiedź jest poprawna. Warunek w języku PHP 'if($liczba % 2 == 0)' sprawdza faktycznie, czy dana liczba jest parzysta. Jak dobrze zauważyłeś, reszta z dzielenia liczby parzystej przez 2 jest zawsze równa 0. Jest to bezpośrednie odzwierciedlenie definicji liczby parzystej, która mówi, że jest to liczba, którą można podzielić przez 2 bez reszty. Dlatego warunek ten jest powszechnie stosowany w programowaniu do sprawdzania parzystości liczby. W praktyce, może on być wykorzystany np. do filtrowania danych, gdzie chcemy wykluczyć liczby nieparzyste albo też do różnego rodzaju operacji na tablicach, gdzie operacje wykonujemy tylko dla indeksów parzystych. Pamiętaj jednak, że ten warunek nie sprawdzi, czy liczba jest dodatnia, ujemna czy pierwsza. Do tego potrzebne będą inne warunki i operacje.

Pytanie 21

Który z wymienionych to rozproszony system kontroli wersji projektu programistycznego?

A. FileZilla
B. Eclipse
C. Total Commander
D. Git
Git to ROZPROSZONY system kontroli wersji - każdy programista ma pełną kopię historii repozytorium i może pracować lokalnie, a zmiany synchronizuje z innymi. Dlatego systemem kontroli wersji jest Git.

Pytanie 22

Jednoznacznym identyfikatorem rekordu w bazie danych jest pole

A. wyłącznie typu tekstowego.
B. klucza obcego.
C. klucza głównego.
D. wyłącznie typu logicznego.
Poprawna jest odpowiedź dotycząca klucza głównego, bo to właśnie pole (lub zestaw pól) oznaczone jako PRIMARY KEY w tabeli pełni rolę jednoznacznego identyfikatora rekordu. W praktyce oznacza to, że dla każdej krotki (wiersza) w tabeli wartość klucza głównego musi być unikalna i nie może być pusta (NULL). Systemy baz danych, takie jak MySQL, PostgreSQL, SQL Server czy Oracle, egzekwują te zasady automatycznie – jeśli spróbujesz wstawić drugi rekord z tą samą wartością klucza głównego, dostaniesz błąd naruszenia unikalności. Moim zdaniem to jedna z kluczowych zasad normalnego projektowania baz danych: zawsze projektujemy tabelę zaczynając od przemyślania klucza głównego. W aplikacjach webowych bardzo często używa się prostego klucza głównego typu liczbowego (np. INT AUTO_INCREMENT lub SERIAL), który jest technicznym identyfikatorem rekordu. Dzięki temu łatwo się odwołać do konkretnego użytkownika, zamówienia czy produktu po jego ID. Klucz główny jest też podstawą do definiowania kluczy obcych w innych tabelach – relacje typu 1:N czy N:M opierają się właśnie na odwołaniach do wartości PRIMARY KEY. Z mojego doświadczenia wynika, że stosowanie sztucznych (surrogate) kluczy głównych, zamiast kombinowania z wieloma polami naturalnymi, upraszcza później zapytania SQL, modyfikacje struktury i integrację z kodem w PHP czy JavaScript. W dobrze zaprojektowanej bazie danych każda tabela relacyjna powinna mieć jasno zdefiniowany klucz główny, bo bez tego trudno mówić o porządnym zarządzaniu danymi, spójności referencyjnej i wydajnym indeksowaniu.

Pytanie 23

Aby stworzyć stronę internetową, która będzie odpowiadać załączonej ilustracji, konieczne jest użycie semantycznych znaczników sekcji w języku HTML5. Jakim znacznikiem należy określić sekcję menu?

A. nav
B. header
C. div
D. aside
Znacznik <nav> w HTML5 jest przeznaczony do definiowania sekcji nawigacyjnych na stronie internetowej, takich jak menu. Użycie semantycznego znacznika <nav> jest zgodne z dobrą praktyką projektowania stron, ponieważ pomaga przeglądarkom i technologiom wspomagającym, takim jak czytniki ekranowe, lepiej zrozumieć strukturę dokumentu. Dzięki zastosowaniu <nav>, silniki wyszukiwarek mogą również bardziej efektywnie indeksować zawartość strony. Przykład użycia <nav> w praktyce: html <nav> <ul> <li><a href='#'>Strona główna</a></li> <li><a href='#'>O nas</a></li> <li><a href='#'>Kontakt</a></li> </ul> </nav>. Ten znacznik powinien być używany wszędzie tam, gdzie mamy do czynienia z głównymi elementami nawigacyjnymi strony. Semantyczne tagi w HTML5, takie jak <nav>, ułatwiają utrzymanie i obsługę kodu oraz wspierają dostępność stron internetowych zgodnie ze standardami WCAG.

Pytanie 24

Aby strona WWW była responsywna (dostosowana do różnych urządzeń), należy między innymi definiować:

A. rozmiary obrazów wyłącznie w pikselach
B. rozmiary obrazów w procentach
C. tylko znane czcionki, np. Arial
D. układ strony wyłącznie za pomocą tabel
Responsywność polega na tym, że strona dopasowuje się do szerokości ekranu - od dużego monitora po telefon. Aby to osiągnąć, wymiary elementów, w tym obrazów, podaje się w jednostkach względnych, na przykład w procentach szerokości kontenera. Obraz o szerokości 100% skaluje się wtedy razem z układem, zamiast wystawać poza ekran. Dlatego w RWD rozmiary obrazów definiuje się w procentach.

Pytanie 25

W MySQL nadanie roli DBManager użytkownikowi pozwala na uzyskanie praw umożliwiających

A. wszelkie operacje na bazach danych serwera
B. tworzenie kont użytkowników na serwerze oraz przypisywanie im haseł
C. wszystkie działania na bazach danych oraz użytkownikach serwera
D. nadzorowanie serwera
Odpowiedź 'wszelkie operacje na bazach danych serwera' jest prawidłowa, ponieważ rola DBManager w MySQL przyznaje użytkownikowi pełne uprawnienia do zarządzania bazami danych. Obejmuje to możliwość tworzenia, modyfikowania i usuwania baz danych oraz tabel, a także wykonywania zapytań w tych bazach. Rola ta jest użyteczna w kontekście administracji bazami danych, gdzie administratorzy muszą mieć dostęp do wszystkich funkcji związanych z danymi. Przykładowo, administrator może wykorzystać tę rolę do optymalizacji wydajności baz danych poprzez indeksowanie tabel lub do tworzenia kopii zapasowych. Z perspektywy dobrych praktyk, nadawanie ról z odpowiednimi uprawnieniami powinno być przeprowadzane z rozwagą, aby zminimalizować ryzyko nieautoryzowanego dostępu i zapewnić integralność danych. Warto również pamiętać, że w MySQL można zastosować szczegółowe uprawnienia dla poszczególnych użytkowników, co pozwala na dostosowanie dostępu do konkretnych zadań w organizacji.

Pytanie 26

Fragment kodu w języku PHP ma następującą postać: Zakładając, że zmienne: a, b, c przechowują wartości numeryczne, wynikiem działania warunku będzie wypisanie liczby

if ($a > $b && $a > $c)   echo $a;
else if ($b > $c)   echo $b;
else   echo $c;
A. nieparzystej.
B. największej.
C. parzystej.
D. najmniejszej.
Dobrze zrozumiałeś działanie warunków logicznych w języku PHP! Fragment kodu prezentowany na zdjęciu rzeczywiście wypisuje wartość największej zmiennej. Jest to wynik skumulowanego działania kilku warunków if oraz else if, które porównują wartości zmiennych a, b, c. Najpierw, warunek sprawdza, czy zmienna a jest większa od pozostałych. Jeśli tak, wartość a jest wypisywana. Jeżeli nie, przechodzi do kolejnego warunku, gdzie sprawdza, czy b jest większe od c. Jeżeli tak, wypisuje b, jeżeli nie - wypisze c. W ten sposób kod zawsze wypisze największą wartość. Zrozumienie tej logiki jest kluczowe w programowaniu, szczególnie w kontekście operacji porównania, które są podstawą wielu bardziej skomplikowanych algorytmów. To ważny fragment wiedzy, który pomaga w budowaniu efektywnych i optymalnych rozwiązań kodowych.

Pytanie 27

Gdzie należy umieścić znacznik metajęzyka HTML?

A. pomiędzy znacznikami <body> ... </body>
B. pomiędzy znacznikami paragrafu
C. w dolnej części witryny internetowej
D. w sekcji nagłówkowej witryny internetowej
Znacznik metajęzyka HTML, czyli tag <meta>, jest kluczowym elementem w sekcji nagłówkowej (head) dokumentu HTML. To tutaj umieszczamy informacje dotyczące dokumentu, takie jak jego tytuł, opis, słowa kluczowe oraz dane dotyczące kodowania i viewportu. Na przykład, aby ustawić kodowanie znaków na UTF-8, używamy znacznika <meta charset="UTF-8">. Jest to zgodne z wytycznymi W3C i najlepszymi praktykami SEO, ponieważ odpowiednie metadane pomagają wyszukiwarkom w zrozumieniu treści witryny. Inny przykład to <meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1.0">, który zapewnia, że strona jest responsywna na urządzeniach mobilnych. Umieszczając te znaczniki w nagłówku, można poprawić zarówno użyteczność, jak i widoczność witryny w internecie.

Pytanie 28

Na ilustracji przedstawiono schemat rozmieszczenia elementów na stronie WWW, gdzie zazwyczaj umieszcza się stopkę strony?

Ilustracja do pytania
A. 2
B. 4
C. 5
D. 1
Odpowiedź 5 jest poprawna ponieważ w typowym układzie strony WWW stopka umieszczana jest na samym dole strony i obejmuje całą jej szerokość. Stopka to sekcja strony internetowej która zawiera istotne informacje takie jak prawa autorskie polityka prywatności linki do mediów społecznościowych oraz dane kontaktowe. Jest to zgodne z konwencjami projektowania stron internetowych gdzie stopka pełni rolę miejsca do umieszczania informacji które są ważne lecz niekoniecznie powinny być umieszczone na samej górze strony. W praktyce projektowania stron internetowych stosuje się różne technologie takie jak HTML CSS oraz frameworki jak Bootstrap które umożliwiają łatwe tworzenie responsywnych stopek. Stopka powinna być dostępna na każdej podstronie co ułatwia nawigację użytkownikom. Takie rozmieszczenie poprawia również SEO poprzez umieszczanie linków wewnętrznych. Dbałość o szczegóły w projektowaniu stopki zgodnie z dobrymi praktykami UX/UI przyczynia się do lepszej użyteczności strony oraz zadowolenia użytkowników co jest kluczowe w nowoczesnym web designie.

Pytanie 29

W tabeli artykuly (kolumny: nazwa, typ, producent, cena) chcemy wypisać nazwy artykułów typu „pralka” o cenie od 1000 do 1500 zł. Które zapytanie jest poprawne?

A.
SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" AND cena BETWEEN 1000 AND 1500
B.
SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" AND cena FROM 1000 TO 1500
C.
SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" OR cena BETWEEN 1000 OR 1500
D.
SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" OR cena BETWEEN 1000 AND 1500
Aby spełnione były oba wymagania naraz - typ i zakres ceny - warunki łączy się operatorem AND. Zakres wartości zapisuje się przez BETWEEN dolna AND górna, która obejmuje też końce przedziału. Poprawne zapytanie to więc SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" AND cena BETWEEN 1000 AND 1500. Dlatego ta odpowiedź jest właściwa.

Pytanie 30

Funkcjonalność obejmującą edycję kodu źródłowego, jego kompilację, tworzenie zasobów programu, baz danych i komponentów udostępnia:

A. środowisko IDE
B. phpMyAdmin
C. debugger
D. Notepad++
Zintegrowane środowisko programistyczne (IDE - Integrated Development Environment) to program, który w jednym miejscu łączy narzędzia potrzebne do tworzenia oprogramowania: edytor kodu (z podpowiedziami i podświetlaniem składni), kompilator/uruchamianie, debugger, a często też zarządzanie projektem, bazami danych, zależnościami i kontrolą wersji. Przykłady to Visual Studio, IntelliJ IDEA, PhpStorm czy Eclipse. Dzięki integracji programista nie przełącza się między osobnymi aplikacjami. Dlatego pełną funkcjonalność tworzenia programu udostępnia środowisko IDE.

Pytanie 31

Element lub grupa elementów, która w jednoznaczny sposób identyfikuje każdy pojedynczy rekord w tabeli w bazie danych, nazywa się kluczem

A. inkrementacyjny
B. podstawowy
C. przestawny
D. obcy
Klucz podstawowy (ang. primary key) to fundamentalny element projektowania baz danych, który jednoznacznie identyfikuje każdy wiersz w tabeli. Jego główną funkcją jest zapewnienie unikalności danych, co oznacza, że żaden z wierszy nie może mieć tej samej wartości klucza podstawowego. W praktyce często wykorzystuje się pole takie jak 'id', które jest autoinkrementowane, dzięki czemu każdy nowy rekord otrzymuje unikalny numer. Klucze podstawowe są kluczowe dla zapewnienia integralności referencyjnej – umożliwiają powiązanie danych z różnych tabel. Na przykład, w tabeli 'Klienci' możemy mieć klucz podstawowy 'KlientID', który jest następnie używany jako klucz obcy w tabeli 'Zamówienia', co pozwala na łatwe śledzenie zamówień przypisanych do konkretnego klienta. Dobrą praktyką jest także stosowanie kluczy podstawowych jako indeksów, co zwiększa wydajność zapytań w bazie danych. Ważne jest, aby klucz podstawowy był jak najbardziej stabilny i niezmienny w czasie, aby uniknąć problemów z integracją danych.

Pytanie 32

Jakie jest zadanie funkcji agregującej AVG w zapytaniu?

SELECT AVG(cena) FROM uslugi;
A. obliczyć średnią arytmetyczną wartości wszystkich usług
B. określić najwyższą wartość spośród cen usług
C. zliczyć całkowity koszt wszystkich usług
D. sprawdzić, ile usług znajduje się w tabeli
Funkcja AVG w SQL jest jednym z podstawowych narzędzi do analizy danych w bazach danych. Jej głównym celem jest obliczenie średniej arytmetycznej wartości w kolumnie, co jest kluczowe w raportowaniu i analizie danych. W zapytaniu SQL SELECT AVG(cena) FROM uslugi; funkcja AVG jest użyta, aby uzyskać średnią cenę wszystkich usług zapisanych w tabeli uslugi. Taka średnia jest przydatna w wielu kontekstach biznesowych na przykład przy tworzeniu raportów finansowych czy analizie kosztów w celu optymalizacji oferty. Średnia arytmetyczna pozwala zrozumieć przeciętną wartość danego zestawu danych co jest istotne w podejmowaniu decyzji. Standardy branżowe zalecają użycie funkcji AVG wszędzie tam gdzie potrzebna jest szybka i efektywna analiza danych liczbowych. Zrozumienie działania funkcji AVG jest kluczowe w pracy z bazami danych SQL gdyż pozwala na bardziej złożone analizy jak np. porównanie średnich z różnych okresów czasu lub segmentów rynku.

Pytanie 33

Dla przedstawionego fragmentu dokumentu HTML:

<div class="menu"></div>
zdefiniowano formatowanie CSS selektora klasy "menu" tak, aby kolor tła bloku był zielony. Która definicja stylu CSS odpowiada temu formatowaniu?
A. div:menu { color: green; }
B. menu { background-color: rgb(0,255,0); }
C. #menu { background-color: rgb(0,255,0); }
D. div.menu { background-color: green; }
Wybrany selektor `div.menu { background-color: green; }` dokładnie pasuje do podanego fragmentu HTML: `<div class="menu"></div>`. W CSS zapis `div.menu` oznacza element typu `<div>`, który ma atrybut `class` ustawiony na `menu`. Kropka w selektorze zawsze oznacza klasę, więc `menu` po kropce to nazwa klasy, a nie nazwa znacznika. Dzięki temu styl zostanie zastosowany tylko do tych elementów `div`, które mają klasę `menu`, a nie do wszystkich divów na stronie. Właśnie tak zgodnie ze standardami CSS definiuje się wygląd elementów z konkretną klasą.
Własność `background-color: green;` ustawia kolor tła danego bloku na zielony. Można tu używać różnych zapisów kolorów: nazw (green), wartości heksadecymalnych (`#00ff00`), funkcji `rgb()` czy `hsl()`. W tym pytaniu istotne jest jednak nie tyle to, jak dokładnie zapisano kolor, tylko czy selektor trafia w odpowiedni element HTML.
W praktyce bardzo często używa się klas do stylowania wielu podobnych elementów, np. `.menu`, `.btn-primary`, `.card`. Z mojego doświadczenia lepiej unikać nadmiernego używania identyfikatorów (`id`) do stylowania, a zamiast tego bazować właśnie na klasach, bo klasy można wielokrotnie powtarzać w dokumencie i są bardziej elastyczne. Dodatkowo selektor z typem elementu (`div.menu`) jest trochę bardziej precyzyjny niż samo `.menu`, co bywa przydatne, gdy ta sama klasa pojawia się na różnych znacznikach, a chcemy kontrolować konkretne przypadki. W nowoczesnym front-endzie takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami: czytelne, przewidywalne i zgodne ze specyfikacją CSS.

Pytanie 34

W poniższym zapytaniu SQL znak „*” wskazuje, że w wyniku tego zapytania zostaną zwrócone:

SELECT * FROM mieszkancy WHERE imie = 'Anna';
A. warunek dotyczący imienia zostanie pominięty
B. wszystkie rekordy z tabeli mieszkańcy będą widoczne
C. zostaną wyświetlone wszystkie kolumny tabeli mieszkańcy
D. zostanie pokazane pole zatytułowane „*” (gwiazdka)
W zapytaniu SQL, operator '*' jest używany do oznaczania wszystkich kolumn w tabeli. W kontekście zapytania 'SELECT * FROM mieszkancy WHERE imie = 'Anna';', zapytanie to zwraca wszystkie kolumny z tabeli 'mieszkancy', które spełniają warunek określony w klauzuli WHERE, czyli te rekordy, w których pole 'imie' ma wartość 'Anna'. Przykład zastosowania: jeśli tabela 'mieszkancy' zawiera kolumny takie jak 'id', 'imie', 'nazwisko', 'adres', to wynik zapytania będzie zawierał wszystkie te kolumny dla osób o imieniu 'Anna'. Używanie '*' w zapytaniach jest powszechnie stosowaną praktyką, ale w dobrych praktykach programistycznych zaleca się określanie, które kolumny są faktycznie potrzebne w wyniku, aby zoptymalizować zapytania i zmniejszyć ilość przesyłanych danych, szczególnie w większych bazach danych.

Pytanie 35

Narzędzie zaprezentowane na ilustracji służy do

Ilustracja do pytania
A. walidacji kodu HTML i XHTML
B. walidacji stylów CSS
C. debugowania strony internetowej
D. sprawdzania zgodności witryny ze standardem HTML5
Narzędzie przedstawione na ilustracji to usługa walidacji CSS stworzona przez World Wide Web Consortium (W3C). Jego głównym celem jest sprawdzanie poprawności arkuszy stylów CSS pod kątem zgodności z obowiązującymi standardami. Walidacja CSS pozwala na identyfikację błędów składniowych oraz niepoprawnych wartości, co jest kluczowe dla zapewnienia spójności wyglądu strony w różnych przeglądarkach. Korzystanie z walidatora CSS jest częścią dobrych praktyk w procesie tworzenia stron internetowych, ponieważ poprawny kod CSS zwiększa dostępność i użyteczność serwisów. Praktycznym przykładem użycia tego narzędzia jest proces optymalizacji strony internetowej, gdzie walidator pomaga w eliminacji błędów, które mogą prowadzić do nieprzewidywalnego zachowania witryny. Dzięki walidacji możemy również upewnić się, że nasze arkusze stylów są zgodne z najnowszymi standardami, co jest istotne dla przyszłej kompatybilności serwisu.

Pytanie 36

Określ rodzaj relacji między tabelami: Tabela1 oraz Tabela3?

Ilustracja do pytania
A. Jeden do jednego
B. Wiele do jednego
C. Jeden do wielu
D. Wiele do wielu
Relacja wiele do wielu pomiędzy tabelami w bazie danych oznacza, że jeden rekord w pierwszej tabeli może być powiązany z wieloma rekordami w drugiej tabeli i odwrotnie. To jest powszechne w sytuacjach, gdzie istnieje potrzeba przechowywania złożonych asocjacji danych. W przedstawionym schemacie, Tabela1 reprezentuje uczniów, a Tabela3 nauczycieli. Ponieważ jeden uczeń może być uczony przez wielu nauczycieli, a jeden nauczyciel może uczyć wielu uczniów, Tabela2 stanowi tabelę pośrednią, często zwaną tabelą asocjacyjną, która przechowuje klucze obce z obu tabel, tworząc relację wiele do wielu. Tego typu struktura jest kluczowa, gdy chcemy modelować bardziej złożone związki danych i zapewnić łatwy dostęp do nich, co jest standardową praktyką w relacyjnych bazach danych. Użycie tabel asocjacyjnych pozwala na efektywne zarządzanie danymi i jest zgodne z normą normalizacji bazy danych, eliminując redundancję i zapewniając integralność danych. W kontekście praktycznym, takie podejście umożliwia elastyczne zapytania i analizy, co jest fundamentalne w zarządzaniu danymi w dużych systemach informacyjnych.

Pytanie 37

Z przedstawionych tabel Klienci i Uslugi należy wybrać jedynie imiona klientów oraz odpowiadające im nazwy usług, które są droższe niż 10 zł. Kwerenda wybierająca te dane ma postać

Ilustracja do pytania
A. SELECT imie, nazwa FROM klienci JOIN uslugi ON uslugi.id = uslugi_id;
B. SELECT imie, nazwa FROM klienci JOIN uslugi ON uslugi.id = uslugi_id WHERE cena > 10;
C. SELECT imie, nazwa FROM klienci, uslugi WHERE cena < 10;
D. SELECT imie, nazwa FROM klienci JOIN uslugi ON uslugi.id = klienci.id;
Dobra robota, wybrałeś sprawdzoną odpowiedź! To zapytanie SQL, które zaznaczyłeś, łączy tabele 'Klienci' i 'Usługi' przy pomocy klucza obcego 'uslugi_id'. To, co robią takie JOINy, to po prostu łączenie tabel na podstawie wspólnych elementów. W tym przypadku 'uslugi_id' to ten wspólny element, który pozwala na powiązanie obu tabel. A ten warunek 'WHERE cena > 10'? To świetny sposób na to, żeby z ograniczać wyniki do tych, które są droższe niż 10 zł. Fajnie jest mieć pod ręką tylko te informacje, które są dla nas najistotniejsze, szczególnie w większych bazach danych. Pamiętaj, że umiejętność pisania zapytań SQL, jak to, jest naprawdę przydatna, gdy pracujemy z relacyjnymi bazami danych.

Pytanie 38

Która właściwość języka CSS może przyjmować wartości: underline, overline, line-through?

A. text-style
B. font-weight
C. text-decoration
D. font-style
Poprawna odpowiedź to właściwość CSS `text-decoration`. To właśnie ona odpowiada za dodawanie różnych „linii” do tekstu: podkreślenia (`underline`), nadkreślenia (`overline`) oraz przekreślenia (`line-through`). W praktyce zapis wygląda np. tak: `a { text-decoration: underline; }` – klasyczny przykład dla linków, albo `del { text-decoration: line-through; }` dla tekstu usuniętego. W nowszych specyfikacjach CSS (CSS Text Decoration Module Level 3) ta właściwość została trochę rozbita na bardziej szczegółowe, jak `text-decoration-line`, `text-decoration-style`, `text-decoration-color`, ale w codziennym kodowaniu dalej bardzo często używa się skrótu `text-decoration`.
Moim zdaniem warto od razu kojarzyć, że `text-decoration` nie służy do zmiany kroju pisma, pogrubienia czy kursywy, tylko właśnie do „ozdabiania” tekstu dodatkowymi liniami. Dobra praktyka jest taka, żeby świadomie używać tej właściwości przy stylowaniu linków: np. usuwamy podkreślenie `a { text-decoration: none; }`, a potem przy najechaniu myszką dajemy `a:hover { text-decoration: underline; }`. Dzięki temu interfejs jest czytelniejszy, a użytkownik widzi, że element jest klikalny.
Warto też wiedzieć, że `text-decoration` może przyjmować kilka wartości naraz, np. `text-decoration: underline overline;`, co rzadko się używa, ale czasem w jakichś specyficznych projektach UI może się przydać. Z mojego doświadczenia w projektach komercyjnych najczęściej korzysta się z `underline`, `none` i czasem `line-through` np. przy cenach promocyjnych: stara cena przekreślona, nowa obok. To jest taki mały szczegół CSS, ale bardzo często używany w praktyce.

Pytanie 39

Który element CMS odpowiada bezpośrednio za WYGLĄD strony?

A. wtyczka (WordPress) / dodatek (Joomla!)
B. kokpit (WordPress) / panel administracyjny (Joomla!)
C. widżet (WordPress) / moduł (Joomla!)
D. motyw (WordPress) / szablon (Joomla!)
Za WYGLĄD strony w CMS odpowiada motyw (w WordPressie) lub szablon (w Joomli!) - definiuje układ, kolory i style, oddzielnie od treści. Dlatego wyglądem zarządza motyw/szablon.

Pytanie 40

Jaką funkcję pełni program debugger?

A. badania kodu źródłowego w celu wykrycia błędów składniowych
B. interpretacji kodu w ramach wirtualnej maszyny Java
C. analizy działającego programu w celu wykrycia błędów
D. przekładania kodu napisanego w języku wyższego poziomu na język maszynowy
Debugger jest narzędziem, które pozwala na analizowanie i monitorowanie działania programów w trakcie ich wykonywania. Jego głównym celem jest lokalizacja błędów, co jest kluczowe w procesie programowania. Umożliwia on programiście śledzenie wartości zmiennych, monitorowanie stanu aplikacji oraz identyfikowanie momentów, w których występują błędy. Dobre praktyki wskazują, że regularne korzystanie z debuggersów w procesie developmentu przyczynia się do wczesnego wykrywania problemów, co z kolei redukuje koszty i czas potrzebny na naprawę. Na przykład, w przypadku aplikacji webowych, debugger może pomóc w analizie, dlaczego dany fragment kodu nie działa tak, jak oczekiwano, umożliwiając programiście zatrzymanie wykonania w konkretnym punkcie oraz sprawdzenie stanu aplikacji. Współczesne środowiska programistyczne, takie jak Visual Studio czy IntelliJ IDEA, oferują rozbudowane funkcje debugowania, które są nieocenione w codziennej pracy programisty.