Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 15:19
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 15:54

Egzamin zdany!

Wynik: 22/40 punktów (55,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Który typ komunikatu jest przesyłany WYŁĄCZNIE „w dół” - od kierownika do pracownika?

A. uwagi dotyczące polityki organizacji
B. powierzenie zadania
C. poszukiwanie rozwiązań
D. zgłaszanie
Pozostałe komunikaty płyną inaczej. „Zgłaszanie” (np. problemu) idzie „w GÓRĘ”, od pracownika do kierownika. „Poszukiwanie rozwiązań” to zwykle współpraca dwustronna, a „uwagi o polityce organizacji” mogą płynąć w obie strony. Wyłącznie „w dół” idzie powierzenie zadania.

Pytanie 2

Który z formatów plików dźwiękowych zapewnia największą redukcję rozmiaru pliku?

A. MP3
B. CD-Audio
C. WAV
D. PCM
MP3 to format z kompresją stratną - odrzuca dźwięki słabo słyszalne dla ucha, dzięki czemu plik jest wielokrotnie mniejszy od zapisu nieskompresowanego, przy akceptowalnej jakości. To dlatego zdominował przechowywanie i przesyłanie muzyki. Pozostałe wymienione formaty są zasadniczo nieskompresowane, więc zajmują dużo miejsca. Stopień kompresji MP3 reguluje przepływność (bitrate). Dlatego największą redukcję rozmiaru daje MP3.

Pytanie 3

Parametr face elementu <font> jest używany do wskazania

A. koloru czcionki
B. rozmiaru czcionki
C. efektów czcionki
D. nazwa czcionki
Odpowiedzi sugerujące, że parametr face dotyczy barwy, wielkości lub efektów czcionki opierają się na nieprawidłowym zrozumieniu funkcji znacznika <font>. Chociaż kolory czcionek można faktycznie definiować w HTML, to odpowiedzialny za nie jest inny atrybut – color. Warto zauważyć, że barwa tekstu jest istotnym elementem projektowania stron, ale jest to niezwiązane z parametrem face. Wielkość czcionki z kolei jest regulowana przez atrybut size, co również jest osobną kwestią. Efekty czcionki, takie jak pogrubienie czy kursywa, są osiągane za pomocą atrybutów takich jak bold i italic, natomiast face precyzuje wyłącznie nazwę czcionki. Powszechnym błędem w myśleniu jest zakładanie, że wszystkie aspekty stylizacji czcionek są ze sobą powiązane w jednym parametrze. Kluczowe jest zrozumienie, że HTML i CSS mają różne role w tworzeniu stron internetowych. HTML skupia się na strukturze dokumentu, podczas gdy CSS odpowiada za jego wygląd. W przypadku nowoczesnych praktyk kodowania, atrybut face jest uznawany za przestarzały, co sprawia, że korzystanie z CSS jest bardziej efektywne i zgodne z aktualnymi standardami projektowania stron. Zamiast polegać na starych metodach, warto dostosować się do współczesnych technik kodowania, które oferują większą elastyczność oraz lepsze wsparcie dla responsywności stron.

Pytanie 4

W sklepie z farbami obowiązuje określony sposób obliczania kosztu farby: dla koloru niebieskiego i zielonego przy pojemności 2 litry cena farby wynosi cena bazowa + 20%. Wyrażenie logiczne w języku JavaScript, które weryfikuje tę zasadę, ma formę

A. kolor = 'niebieski' || kolor = 'zielony' && pojemnosc = 2
B. kolor == 'niebieski' && kolor == 'zielony' && pojemnosc == 2
C. (kolor = 'niebieski' || kolor = 'zielony') || pojemnosc = 2
D. (kolor == 'niebieski' || kolor == 'zielony') && pojemnosc == 2
Analizując niepoprawne odpowiedzi, można zauważyć kilka powszechnych błędów, które prowadzą do mylnych wniosków. Przede wszystkim, użycie operatora '=' zamiast '==' jest fundamentalnym błędem w kontekście języka JavaScript. Operator '=' służy do przypisania wartości, podczas gdy '==' jest operatorem porównania, który sprawdza, czy dwie wartości są sobie równe. Zastosowanie '=' w warunkach logicznych prowadzi do nieprawidłowego działania warunków, ponieważ zamiast porównania wykonujemy przypisanie, co zazwyczaj skutkuje zawsze prawdziwym wynikiem. Ponadto, użycie operatora '&&' w przypadku kolorów w odpowiedzi, która stwierdza, że kolor jest jednocześnie 'niebieski' i 'zielony', jest logicznie niemożliwe, ponieważ jedna zmienna nie może przyjmować dwóch różnych wartości jednocześnie. Tego typu niepoprawne podejścia mogą prowadzić do niezamierzonych wyników w kodzie, co jest sprzeczne z podstawowymi zasadami programowania, takimi jak zasada jedności odpowiedzialności. Kluczowe jest również zrozumienie, że warunki powinny być jasno sformułowane, aby kod był zarówno funkcjonalny, jak i łatwy do zrozumienia dla innych programistów. Dobre praktyki programistyczne wskazują na konieczność stosowania dobrze zdefiniowanych i jednoznacznych warunków, co znacznie ułatwia dalszy rozwój i konserwację kodu.

Pytanie 5

Integralność encji w bazie danych zostanie zachowana, jeżeli między innymi:

A. dla każdej tabeli zostanie zdefiniowany klucz główny
B. klucz główny będzie zawsze liczbą całkowitą
C. każdy klucz główny będzie miał odpowiadający klucz obcy w innej tabeli
D. każdej kolumnie zostanie przypisany typ danych
Pozostałe odpowiedzi nie opisują integralności encji. To, że klucz główny jest liczbą całkowitą, bywa wygodne, ale nie jest wymogiem - kluczem może być tekst (np. PESEL) albo zestaw kolumn. Przypisanie każdej kolumnie typu danych to ogólna zasada projektowania tabeli, dotycząca integralności dziedzinowej, a nie identyfikacji wierszy. Wymaganie, by każdy klucz główny miał odpowiadający mu klucz obcy w innej tabeli, opisuje integralność referencyjną (spójność powiązań). Integralność encji polega na istnieniu klucza głównego w każdej tabeli, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 6

Kiedy dane z formularza są przesyłane w sposób jawny jako parametry w adresie URL, w skrypcie PHP można je odczytać za pomocą tablicy

A. $_POST
B. $_COOKIE
C. $_GET
D. $_SESSION
Odpowiedź 1 jest poprawna, ponieważ dane przesyłane w postaci jawnej jako parametry w adresie URL są dostępne w PHP poprzez tablicę superglobalną $_GET. Ta tablica przechowuje dane, które zostały przesłane metodą GET. Przykład użycia: jeśli mamy adres URL w formie 'example.com/page.php?name=Jan&age=25', to w skrypcie PHP możemy uzyskać te wartości poprzez $_GET['name'] i $_GET['age']. Wartością $_GET['name'] będzie 'Jan', a $_GET['age'] to '25'. Jest to standardowa praktyka w PHP, umożliwiająca łatwe pozyskiwanie danych w różnych aplikacjach webowych, szczególnie w kontekście wyszukiwania i filtracji wyników. Ważne jest jednak pamiętanie o bezpieczeństwie i sanitizacji danych wejściowych, ponieważ wartości te mogą być modyfikowane przez użytkowników. Użycie funkcji takich jak htmlspecialchars() może pomóc w zapobieganiu atakom XSS, a filter_input() w walidacji danych. Dobrą praktyką jest także unikanie przesyłania wrażliwych informacji w adresie URL, ponieważ mogą być one widoczne w historii przeglądarki oraz serwerowych logach.

Pytanie 7

Po wykonaniu kodu PHP zostanie wyświetlona obecna data, zawierająca jedynie

echo date("Y");
A. dzień oraz miesiąc
B. miesiąc i rok
C. dzień
D. rok
Funkcja date w PHP jest super przydatna, bo pozwala na ładne formatowanie daty i godziny. Jak podasz argument Y, to dostaniesz czterocyfrowy rok, co jest zgodne z ISO 8601. To ważne, bo w różnych systemach, jak bazy danych czy księgowość, musisz mieć jasność, który rok jest właściwy. W PHP sporo osób korzysta z tej funkcji, żeby dynamicznie wyciągać datę – to świetne, zwłaszcza gdy tworzysz raporty czy logujesz różne zdarzenia w aplikacjach webowych. Warto też pamiętać, że date Y to tylko jedna z wielu opcji, jakie masz w PHP. Programiści mają dużą swobodę w dobieraniu formatu daty, co daje im możliwość dostosowania wszystkiego do potrzeb projektu. A dobrze sformatowane daty są nie tylko zgodne ze standardami, ale też ułatwiają życie użytkownikom końcowym, bo są jasne i jednoznaczne.

Pytanie 8

Który z poniższych skryptów pokazuje bieżącą datę oraz czas w formacie 2024-04-14 13:45:19?

A. <?php date("Y-m-d G:i:s"); ?>
B. <?php echo date("Ymd Gis"); ?>
C. <?php echo date("Y-m-d G:i:s"); ?>
D. <?php date("Y-m-d”) + time("G:i:s"); ?>
Odpowiedź numer 4 jest poprawna, ponieważ używa funkcji echo do wyświetlenia wyniku funkcji date, która formatuje datę i czas w odpowiedni sposób. W tym przypadku użycie formatu Y-m-d G:i:s pozwala na wyświetlenie roku z czterema cyframi, miesiąca i dnia z dwoma cyframi oraz godziny w formacie 24-godzinnym bez wiodącego zera, a także minut i sekund z wiodącymi zerami. Funkcje PHP date i echo są standardem w języku PHP do pracy z datami i wyświetlaniem danych. Praktyczne zastosowanie tej funkcji jest szerokie, ponieważ umożliwia dynamiczne generowanie treści na stronach internetowych, takich jak wyświetlanie aktualnej daty w nagłówku strony czy w logach systemowych. Dobre praktyki sugerują, aby zawsze uwzględniać strefę czasową przy pracy z datami, co można osiągnąć za pomocą funkcji date_default_timezone_set. Dzięki temu kod będzie niezależny od ustawień serwera i zawsze dostarczał spójne wyniki. Warto również zaznaczyć, że manipulacje na datach i czasie są kluczowe w wielu aplikacjach, od rezerwacji po analizy czasu działań użytkowników.

Pytanie 9

W tabeli artykuly przeprowadzono poniższe operacje związane z uprawnieniami użytkownika jan.

GRANT ALL PRIVILEGES ON artykuły TO jan
REVOKE SELECT, UPDATE ON artykuly FROM jan

Jakie będą uprawnienia użytkownika jan po wykonaniu tych operacji?

A. przeglądania tabeli
B. aktualizowania informacji oraz przeglądania tabeli
C. tworzenia tabel oraz ich zapełniania danymi
D. tworzenia tabeli oraz aktualizowania danych w niej
Odpowiedź "tworzenia tabeli i wypełniania jej danymi" jest poprawna, ponieważ po wykonaniu polecenia GRANT ALL PRIVILEGES ON artykuły TO jan, użytkownik jan zyskuje pełnię praw do bazy danych, co obejmuje możliwość tworzenia nowych tabel oraz wypełniania ich danymi. Takie uprawnienia są niezbędne, jeśli jan ma zająć się rozwijaniem struktury bazy danych w kontekście projektów lub aplikacji. W praktyce, przydzielanie takich uprawnień powinno być starannie przemyślane w kontekście bezpieczeństwa. W dobrych praktykach zarządzania bazami danych stosuje się zasadę najmniejszych uprawnień, co oznacza, że użytkownicy powinni mieć tylko te prawa, które są im niezbędne do wykonywania ich zadań. Dzięki temu minimalizuje się ryzyko przypadkowego lub celowego usunięcia danych. W przypadku jana, jego pełne uprawnienia do artykułów pozwolą mu wprowadzać dane nie tylko do istniejących tabel, ale także tworzyć nowe struktury, co jest kluczowe w dynamicznych środowiskach, gdzie wymagane są częste zmiany.

Pytanie 10

Który kod oznacza kolor o odcieniu NIEBIESKIM?

A.
#EE0000
B.
#0000EE
C.
#EE00EE
D.
#00EE00
W zapisie #RRGGBB ostatnia para to niebieski. #0000EE ma zerowy czerwony i zielony, a wysoką składową niebieską - więc kolor jest NIEBIESKI. Dlatego niebieski to #0000EE.

Pytanie 11

Jakie formaty wideo są obsługiwane przez standard HTML5?

A. Ogg, QuickTime
B. Ogg, AVI, MPEG
C. MP4, AVI
D. MP4, Ogg, WebM
Wybór odpowiedzi MP4, AVI, Ogg czy Ogg, AVI, MPEG jest błędny z kilku powodów. Format AVI, mimo swojej popularności, nie jest obsługiwany w standardzie HTML5. AVI to stary format, który nie jest zoptymalizowany do użytku w sieci, co prowadzi do problemów z kompatybilnością i wydajnością. Z kolei QuickTime, chociaż używany w niektórych aplikacjach, nie jest standardowo wspierany przez HTML5, co ogranicza jego zastosowanie w nowoczesnych stronach internetowych. W przypadku formatu MPEG, choć jest on dość powszechnie stosowany, to nie jest preferowany w kontekście HTML5, a jego wsparcie jest ograniczone w porównaniu do MP4, Ogg i WebM. Warto zaznaczyć, że najnowsze przeglądarki internetowe szybko przechodzą na otwarte standardy, co sprawia, że formaty, które opierają się na patencie, stają się mniej popularne. W związku z tym, korzystanie z formatów takich jak MP4, Ogg czy WebM nie tylko zapewnia lepszą jakość i wydajność, ale również zwiększa dostępność treści w sieci. Wybór niewłaściwych formatów może prowadzić do problemów z odtwarzaniem na różnych platformach, co negatywnie wpływa na doświadczenia użytkowników oraz zasięg treści. W efekcie, aby zachować optymalne standardy w tworzeniu stron internetowych, kluczowe jest stosowanie formatów zgodnych ze specyfikacją HTML5.

Pytanie 12

Której wartości właściwości background-attachment użyć, aby tło pozostało nieruchome względem okna przeglądarki?

A.
inherit
B.
scroll
C.
local
D.
fixed
Wartość fixed właściwości background-attachment „przykleja” tło do okna przeglądarki - przy przewijaniu strony obraz tła pozostaje nieruchomy, a treść przesuwa się po nim (efekt paralaksy). Dlatego nieruchome tło ustawia fixed.

Pytanie 13

Wyjątkowa metoda przynależąca do danej klasy w programowaniu obiektowym, która jest automatycznie wywoływana w momencie tworzenia obiektu i zazwyczaj ma na celu inicjalizację pól, to

A. obiekt
B. konstruktor
C. specyfikator dostępu
D. destruktor
Obiekt to instancja klasy, która zawiera konkretne wartości pól oraz metody zdefiniowane w klasie. Nie jest to jednak metoda, a raczej jej realizacja. W programowaniu obiektowym obiekty są tworzone za pomocą konstruktorów, co oznacza, że mylenie tych pojęć prowadzi do nieporozumień. Destruktor, z drugiej strony, to metoda wywoływana automatycznie podczas usuwania obiektu z pamięci. Jego zadaniem jest zwolnienie zasobów zajmowanych przez obiekt. Brak zrozumienia różnicy między konstruktorem a destruktorem może prowadzić do problemów z zarządzaniem pamięcią i wycieków zasobów. Specyfikator dostępu, natomiast, to mechanizm definiujący widoczność i dostępność pól oraz metod w klasie. Pomimo że jest kluczowym elementem programowania obiektowego, nie odnosi się bezpośrednio do tworzenia instancji obiektów. Powszechnym błędem jest zatem utożsamianie konstruktorów z innymi elementami języka obiektowego, co może prowadzić do nieefektywnej architektury oprogramowania oraz trudności w jego zrozumieniu i utrzymaniu. Kluczowe jest zatem zrozumienie roli, jaką konstruktor odgrywa w kontekście cyklu życia obiektu oraz zarządzania jego stanem.

Pytanie 14

Które słowne wartości może przyjmować właściwość font-size?

A. tylko big i small
B. wyłącznie small, medium, large
C. xx-small, x-small, small, medium, large, x-large, xx-large
D. tylko small, smaller, large, larger
Pozostałe zbiory są niepełne lub błędne. big nie jest poprawną wartością font-size. Zestaw „small, medium, large” jest zbyt wąski - pomija wartości skrajne (xx-small, xx-large itd.). Lista „small, smaller, large, larger” miesza wartości bezwzględne ze względnymi i jest niekompletna. Pełny zbiór rozmiarów bezwzględnych zawiera czwarta odpowiedź, dlatego jest poprawna.

Pytanie 15

Aby wstawić w napisie (zmiennej typu string) złamanie linii, należy użyć znaku:

A.
\\
B.
\t
C.
\n
D.
\b
Każda z tych pozycji to sekwencja sterująca (escape), która zaczyna się od ukośnika wstecznego, ale każda znaczy co innego. \\ służy do zapisania w napisie samego znaku ukośnika - potrzebne, bo pojedynczy backslash ma znaczenie specjalne. \b to backspace, czyli cofnięcie kursora o jeden znak; nie tworzy nowej linii. \t wstawia tabulator - poziome wcięcie używane np. do wyrównywania kolumn, także bez zmiany wiersza. Przejście do nowej linii zapewnia \n, znak newline, dlatego to ta sekwencja jest poprawna.

Pytanie 16

Co według zasad ACID oznacza wymóg TRWAŁOŚCI (durability) transakcji?

A. w trakcie transakcji dane mogą zmieniać inne transakcje
B. przy naruszeniu spójności transakcja usuwa tabele z kluczami obcymi
C. dane zatwierdzone przez transakcję pozostają dostępne mimo późniejszych zdarzeń
D. transakcję można podzielić na dwa niezależne etapy
Trwałość (durability) z reguł ACID gwarantuje, że dane raz ZATWIERDZONE (commit) przez transakcję pozostaną w bazie na stałe - nawet jeśli zaraz potem nastąpi awaria zasilania czy restart serwera. System osiąga to, zapisując zmiany w sposób przetrwający awarię, np. w dzienniku transakcji. Dlatego trwałość oznacza, że zatwierdzone dane pozostają dostępne mimo późniejszych awarii.

Pytanie 17

Który modyfikator dostępu sprawia, że pole klasy jest dostępne z dowolnego miejsca programu?

A.
protected
B.
public
C.
published
D.
private
Modyfikator public oznacza, że pole lub metoda są dostępne z każdego miejsca programu - z wnętrza klasy, z klas dziedziczących i z kodu zewnętrznego. To najszerszy poziom dostępu. Stosuje się go do elementów, które mają stanowić publiczny interfejs obiektu. Dlatego dostęp zewsząd zapewnia public.

Pytanie 18

Którego protokołu należy użyć, aby przesłać pliki witryny na serwer hostingowy?

A. SMTP
B. HTTP
C. IRC
D. FTP
Pozostałe protokoły mają inne zadania. IRC to czat tekstowy, HTTP służy do POBIERANIA stron przez przeglądarkę, a SMTP do wysyłania poczty. Przesyłanie plików na serwer realizuje FTP.

Pytanie 19

W CSS zapisano stylizację

css
p > i {color: blue}
oznacza to, że kolorem niebieskim zostanie wyświetlony
A. pochylony tekst akapitu
B. wszystkie teksty nagłówków, niezależnie od formatowania
C. cały tekst akapitu, niezależnie od jego stylizacji
D. pogrubiony tekst akapitu
W definicji CSS `p > i {color: blue}`, mamy do czynienia z selektorem, który odnosi się do elementów typu <i> znajdujących się bezpośrednio wewnątrz elementu <p>. Oznacza to, że wszystkie elementy <i>, które są bezpośrednimi dziećmi elementu <p>, będą miały kolor tekstu ustawiony na niebieski. Element <i> w HTML jest często używany do oznaczania tekstu kursywą, co jest zgodne z semantyką dokumentu. Użycie koloru w tym kontekście podkreśla, że zmiana koloru dotyczy tylko tych fragmentów tekstu, które są specyficznie oznaczone jako kursywa. W praktyce, jeżeli mamy paragraf zawierający tekst oraz fragmenty w kursywie, to tylko te kursywne fragmenty będą przyjmować niebieski kolor. Przykładowo, w poniższym kodzie HTML: <p>To jest <i>kursywa</i> oraz <b>pogrubienie</b>.</p>, tylko słowo 'kursywa' będzie miało kolor niebieski. Zgodność z W3C i standardami CSS zapewnia, że taki zapis będzie działał na większości przeglądarek. Warto zwrócić uwagę na hierarchię selektorów, która pozwala na precyzyjne określenie, które elementy mają być stylizowane w określony sposób.

Pytanie 20

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Barwienie.
B. Progowanie.
C. Inwersja.
D. Krzywe.
Wiele osób myli w GIMP-ie różne narzędzia z menu Kolory, bo na pierwszy rzut oka kilka z nich „mocno zmienia” obraz. Jednak efekt pokazany na filmie, gdzie obraz staje się dwuwartościowy (czarno-biały, bez półtonów), jest typowym działaniem funkcji Progowanie. Kluczowe jest tu zrozumienie, czym różnią się od siebie dostępne operacje. Krzywe służą do zaawansowanej korekcji tonalnej i kontrastu. Można nimi mocno przyciemnić lub rozjaśnić wybrane zakresy jasności, robić tzw. efekt kontrastu „S”, korygować prześwietlenia itd. Ale nawet przy bardzo agresywnych ustawieniach krzywych obraz nadal zawiera półtony – pojawiają się stopniowe przejścia między odcieniami, a nie ostre odcięcie na zasadzie czarne/białe. To świetne narzędzie do retuszu zdjęć, ale nie do uzyskania efektu progowania. Inwersja (Kolory → Inwersja) po prostu odwraca wartości kolorów lub jasności: jasne staje się ciemne, czerwony zmienia się na cyjan, zielony na magentę itd. To jak negatyw fotograficzny. Struktura szczegółów pozostaje identyczna, zmienia się tylko ich „biegun”. Nie pojawia się żadne odcięcie progowe, więc obraz wciąż ma pełne spektrum odcieni. W praktyce inwersja przydaje się np. przy przygotowaniu masek lub pracy z materiałami skanowanymi, ale nie generuje typowego, „plakatowego” efektu czerni i bieli jak progowanie. Barwienie z kolei (Kolory → Barwienie) służy do nadania całemu obrazowi jednolitego odcienia, zwykle po wcześniejszym sprowadzeniu go do skali szarości. Można w ten sposób uzyskać np. sepię, niebieski ton nocny albo dowolny kolorystyczny „filtr”. Jasność i kontrast lokalny pozostają bardzo podobne, zmienia się dominująca barwa. To zupełnie inna kategoria operacji niż progowanie, które pracuje na poziomie progów jasności, a nie na poziomie koloru. Typowym błędem jest patrzenie tylko na to, że „obraz bardzo się zmienił” i przypisywanie tego narzędziom takim jak krzywe czy inwersja. W pracy z grafiką warto zawsze zadać sobie pytanie: czy efekt polega na zmianie rozkładu jasności, na odwróceniu kolorów, czy na twardym podziale na dwa poziomy? Jeśli widzisz brak półtonów i ostre granice, praktycznie zawsze chodzi o progowanie, które zostało wskazane jako poprawna funkcja.

Pytanie 21

Aby przywrócić bazę danych o nazwie Sklep z pliku towary.sql, należy w miejsce gwiazdek wpisać nazwę użytkownika. Polecenie wygląda następująco:

mysql -u ******* -p Sklep < towary.sql
A. adres IP bazy danych.
B. liczbę importowanych obiektów bazy.
C. nazwę odzyskiwanej tabeli.
D. nazwę użytkownika.
Polecenie mysql ma dość sztywną i dobrze udokumentowaną składnię, więc warto ją sobie poukładać raz a dobrze. W przedstawionym przykładzie mamy: mysql -u ******* -p Sklep < towary.sql. Przełącznik -u w kliencie MySQL zawsze oznacza nazwę użytkownika, czyli konto w systemie bazy danych, którym się logujemy. To nie jest ani adres IP, ani nazwa tabeli, ani żadna liczba obiektów. Klient mysql w ogóle nie przyjmuje w tym miejscu takich danych. Częsty błąd polega na mieszaniu pojęć: adres IP czy hostname serwera bazy podaje się inną opcją, -h (np. -h 192.168.1.10 lub -h db.example.com). Parametr -u nie ma nic wspólnego z lokalizacją serwera, tylko z tożsamością użytkownika w systemie uprawnień MySQL. Podobnie nazwa odzyskiwanej tabeli nie jest nigdzie wpisywana w linii poleceń mysql przy imporcie. Tabele są tworzone i wypełniane wewnątrz pliku SQL – to tam znajdują się instrukcje CREATE TABLE i INSERT, więc nie ma potrzeby ani możliwości podania nazwy jednej konkretnej tabeli w miejscu, gdzie klient oczekuje nazwy użytkownika. Jeśli importujemy tylko jedną tabelę, to i tak cały proces kontroluje zawartość pliku towary.sql, a nie argument -u. Równie mylące jest myślenie o „liczbie importowanych obiektów bazy”. Narzędzie mysql nie ma opcji, w której wpisujemy jakąś liczbę tabel czy rekordów do zaimportowania. Importuje po prostu wszystko, co jest w skrypcie SQL, aż do końca pliku lub do wystąpienia błędu. Właściwy sposób myślenia jest taki: -h mówi „do jakiego serwera się łączę”, -u mówi „kim się loguję”, -p wymusza podanie hasła, dalej podajemy nazwę bazy (Sklep), a znak < przekierowuje zawartość pliku towary.sql na wejście programu. Z mojego doświadczenia wynika, że jak się raz zrozumie to rozdzielenie ról poszczególnych parametrów, to znika większość nieporozumień przy pracy z kopią zapasową i przywracaniem baz danych.

Pytanie 22

Tabela Pacjenci ma pola: imie, nazwisko, wiek, lekarz_id. Aby zestawić raport zawierający wyłącznie imiona i nazwiska pacjentów poniżej 18 roku życia, którzy zapisani są do lekarza o id równym 6, można posłużyć się kwerendą SQL

A. SELECT imie, nazwisko WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6;
B. SELECT imie, nazwisko WHERE wiek < 18 OR lekarz_id = 6;
C. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek < 18 OR lekarz_id = 6;
D. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6;
Poprawna kwerenda to: SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6; i ona dokładnie realizuje założenia zadania. Po pierwsze, część SELECT imie, nazwisko określa, jakie kolumny mają znaleźć się w wyniku – tylko imię i nazwisko, bez wieku czy identyfikatora lekarza. To jest dobra praktyka: wybieramy tylko te dane, które są faktycznie potrzebne w raporcie, zamiast używać SELECT *.
Po drugie, FROM Pacjenci wskazuje tabelę źródłową. W standardowym SQL klauzula FROM jest obowiązkowa przy pobieraniu danych z tabel, bez niej serwer bazodanowy po prostu nie wie, skąd ma brać rekordy. Moim zdaniem to jest taki fundament, który warto mieć odruchowo w palcach.
Najważniejsza jest jednak klauzula WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6. Warunek wiek < 18 filtruje wyłącznie pacjentów niepełnoletnich, a lekarz_id = 6 ogranicza wynik do tych osób, które przypisane są do konkretnego lekarza o identyfikatorze 6. Zastosowanie operatora logicznego AND oznacza, że oba warunki muszą być spełnione jednocześnie. To dokładnie odpowiada treści zadania: pacjent musi być jednocześnie poniżej 18 lat i zapisany do lekarza nr 6.
W praktyce takie kwerendy są podstawą raportowania w systemach medycznych, CRM-ach, systemach sprzedażowych itd. Na przykład podobną konstrukcję można użyć: SELECT * FROM Zamowienia WHERE status = 'nowe' AND kwota > 1000; – logika jest identyczna. Dobrą praktyką jest też czytelne zapisywanie warunków logicznych i unikanie niejednoznacznych kombinacji AND/OR bez nawiasów. W większych projektach standardem jest również używanie aliasów tabel, ale tu jedna tabela w zupełności wystarcza. Warto zapamiętać ten szablon: SELECT [kolumny] FROM [tabela] WHERE [warunek1] AND [warunek2]; bo pojawia się praktycznie wszędzie w pracy z SQL.

Pytanie 23

Formularz, który pełni rolę pośrednika w nawigacji po bazie danych pomiędzy formularzami i kwerendami dostępnymi w systemie, określany jest jako formularz

A. głównym
B. pierwotnym
C. sterującym
D. zagnieżdżonym
Wybór odpowiedzi nie jest trafny, ponieważ w kontekście baz danych i interfejsów użytkownika pojęcia pierwotny, zagnieżdżony i główny nie oddają prawidłowo roli formularza sterującego. Formularz pierwotny nie jest pojęciem standardowym w kontekście baz danych; może on być mylnie interpretowany jako formularz, na którym bazują inne formularze, co nie jest odpowiednie w tym kontekście, ponieważ nie pełni on funkcji nawigacyjnej. Z kolei formularz zagnieżdżony odnosi się do formularzy umieszczonych wewnątrz innych formularzy, co służy do organizacji danych w sposób hierarchiczny, ale nie jest to jego główna funkcjonalność. Zagnieżdżone formularze mogą być użyteczne w specyficznych scenariuszach, ale nie są one odpowiednie do sterowania nawigacją pomiędzy różnymi sekcjami aplikacji. Odpowiedź „główny” również nie oddaje meritum, gdyż sugeruje, że formularz główny pełni tę funkcję, co jest mylące, gdyż w rzeczywistości to formularz sterujący odpowiada za organizację i kontrolę nawigacji w bazie danych. Formułując odpowiedzi, często można pomylić terminy oraz ich funkcje, co prowadzi do nieporozumień w zrozumieniu architektury aplikacji. W praktyce, kluczowe jest zrozumienie roli formularza sterującego jako centralnego elementu interfejsu użytkownika, który ma na celu uproszczenie interakcji z danymi.

Pytanie 24

W jakiej strukturze zapisywane są dane w relacyjnych bazach danych?

A. w tabelach
B. w kolejkach
C. w wektorach
D. w listach
W relacyjnych bazach danych dane przechowuje się w TABELACH - zbudowanych z wierszy (rekordów) i kolumn (atrybutów), powiązanych ze sobą przez klucze. To fundament modelu relacyjnego i języka SQL. Zapamiętaj: relacyjna baza = dane w powiązanych tabelach.

Pytanie 25

Jakie z wyrażeń logicznych w języku C weryfikuje, czy zmienna o nazwie zm1 znajduje się w zakresie (6, 203)?

A. (zm1 > 6) || (zm1 <= 203)
B. (zm1 > 6) || (zm1 != 203)
C. (zm1 > 6) && (zm1 <= 203)
D. (zm1 > 6) && (zm1 != 203)
Wyrażenie (zm1 > 6) && (zm1 <= 203) jest poprawne, ponieważ warunek ten precyzyjnie sprawdza, czy zmienna zm1 znajduje się w przedziale otwartym (6, 203]. Oznacza to, że zm1 musi być większe od 6 i jednocześnie mniejsze lub równe 203. Taki zapis jest zgodny z typowym podejściem używanym w programowaniu, gdzie ważna jest precyzyjna kontrola wartości zmiennych. W praktyce, takie wyrażenie może być zastosowane w sytuacjach, gdzie potrzebujemy przefiltrować dane, na przykład przy walidacji danych wejściowych w formularzach lub przy definiowaniu zakresu wartości w algorytmach operujących na liczbach. Używanie operatorów logicznych w ten sposób jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania, gdzie ważne jest nie tylko uzyskanie oczekiwanego wyniku, ale również czytelność i zrozumiałość kodu. Przykładowo, jeżeli mamy do czynienia z systemem zarządzania użytkownikami, można sprawdzać wiek użytkownika, aby upewnić się, że spełnia określone wymagania wiekowe, jednocześnie unikając sytuacji, w których użytkownicy mogą być nieuprawnieni do korzystania z systemu.

Pytanie 26

Nazywa się inaczej nasycenie koloru

A. przezroczystość koloru
B. dopełnienie koloru
C. nasycenie koloru
D. jasność koloru
Zrozumienie koncepcji nasycenia koloru jest kluczowe w kontekście analizy odpowiedzi na to pytanie. Wiele osób myli saturację z innymi właściwościami kolorów, takimi jak przezroczystość, dopełnienie czy jasność. Przezroczystość koloru odnosi się do tego, jak wiele światła przechodzi przez dany kolor, a nie do jego intensywności. Kolory przezroczyste są często stosowane w warstwach grafiki komputerowej, ale nie mają one bezpośredniego związku z nasyceniem. Dopełnienie koloru dotyczy relacji między kolorami, które znajdują się naprzeciwko siebie na kole kolorów, a nie miary intensywności. Niekiedy twórcy kolorów popełniają błąd, uważając dopełnienie za nasycenie, co prowadzi do nieodpowiednich kombinacji i kompozycji w projektach. Jasność koloru, z kolei, odnosi się do jego jasności lub ciemności, co również nie jest równoznaczne z nasyceniem. Osoby zajmujące się projektowaniem powinny być świadome, że jasne kolory mogą być nasycone lub stonowane, w zależności od ich czystości. Ogólnie rzecz biorąc, mylenie tych terminów może prowadzić do frustracji w pracy kreatywnej i negatywnie wpływać na jakość końcowego produktu. Zrozumienie różnicy między tymi właściwościami jest kluczowe, aby uniknąć takich pułapek i osiągnąć zharmonizowane i profesjonalne rezultaty w projektach graficznych.

Pytanie 27

Skrypt strony internetowej stworzony w PHP

A. jest realizowany po stronie klienta
B. jest przetwarzany na tych samych zasadach co JavaScript
C. może być uruchomiony bez wsparcia serwera WWW
D. jest realizowany po stronie serwera
Kod strony WWW napisanej w języku PHP jest wykonywany po stronie serwera, co oznacza, że cały proces przetwarzania kodu zachodzi na serwerze, zanim strona zostanie wysłana do przeglądarki użytkownika. PHP jest językiem skryptowym, który generuje dynamiczne treści oraz może wchodzić w interakcje z bazami danych, co czyni go niezwykle efektywnym narzędziem do tworzenia aplikacji webowych. Przykładowo, gdy użytkownik wysyła formularz, skrypt PHP na serwerze może przetworzyć dane, a następnie wygenerować odpowiednią stronę HTML, która jest następnie przesyłana do klienta. Dodatkowo, PHP wspiera różne standardy, takie jak RESTful API, co pozwala na łatwe integrowanie z innymi systemami oraz aplikacjami. Warto także zauważyć, że PHP ma szeroką gamę frameworków, takich jak Laravel czy Symfony, które jeszcze bardziej ułatwiają rozwój aplikacji webowych poprzez dostarczanie gotowych rozwiązań oraz najlepszych praktyk. Z tego względu, znajomość PHP oraz jego działania po stronie serwera jest kluczowa dla każdego dewelopera webowego, który pragnie tworzyć nowoczesne i efektywne aplikacje.

Pytanie 28

Kiedy zakończy się wykonanie poniższego fragmentu kodu w języku C/C++, do zmiennej zwanej zmienna2 zostanie przypisane:

...
int zmienna1 = 158;
int *zmienna2 = &zmienna1;
A. przypisana liczba w kodzie binarnym odpowiadająca wartości przechowywanej w zmienna1
B. przypisana ta sama wartość, co przechowywana w zmienna1
C. przypisany adres zmiennej o nazwie zmienna1
D. przypisana zamieniona na łańcuch wartość przechowywana w zmienna1
Wskaźniki w językach C/C++ są jednymi z fundamentalnych koncepcji, które pozwalają na efektywne zarządzanie pamięcią oraz manipulację danymi na niskim poziomie. Błędne rozumienie przypisania wskaźników może prowadzić do nieporozumień. Kiedy przypisujemy zmienną typu wskaźnikowego, jak w int *zmienna2 = &zmienna1, przypisywany jest adres, a nie wartość. Odpowiedzi sugerujące przypisanie bezpośredniej wartości, jej binarnej reprezentacji lub konwersji do łańcucha są niepoprawne, ponieważ ignorują działanie operatora '&' oraz specyfikę wskaźników. Operator '&' zawsze zwraca adres pamięci, co umożliwia wskaźnikowi przechowywanie tego adresu. Pomijanie tego faktu jest częstym błędem, wynikającym z braku zrozumienia mechanizmów pamięci i wskaźników. Zrozumienie różnicy między wskaźnikiem a zwykłą zmienną jest kluczowe. Wskaźniki nie przechowują wartości zmiennych, lecz ich adresy, co pozwala na manipulację danymi w ich oryginalnym miejscu w pamięci. Ignorowanie tego aspektu prowadzi do logicznych błędów w programach i potencjalnych problemów z zarządzaniem pamięcią.

Pytanie 29

W relacyjnych systemach baz danych, gdy dwie tabele są powiązane przez ich klucze główne, mamy do czynienia z relacją

A. n..n
B. 1..1
C. n..1
D. 1..n
W relacyjnych bazach danych, relacja 1..1 oznacza, że każdemu rekordowi w pierwszej tabeli odpowiada dokładnie jeden rekord w drugiej tabeli, a odwrotnie. Gdy tabele są połączone kluczem głównym, zapewnia to unikalność powiązań między nimi. Przykładami takich relacji mogą być tabele 'Pracownicy' i 'Konta', gdzie każdy pracownik ma jedno konto, a każde konto należy do jednego pracownika. Relacja 1..1 jest typowa w sytuacjach, gdy jedna tabela zawiera szczegółowe informacje o obiektach reprezentowanych w drugiej tabeli. Z perspektywy projektowania baz danych, stosowanie relacji 1..1 pomaga w minimalizowaniu redundancji danych oraz zwiększa spójność informacji. Praktyczne podejście do projektowania bazy danych sugeruje, aby relacje 1..1 były wykorzystywane tam, gdzie konieczne jest zapewnienie jednoznacznego powiązania danych, co wspiera integralność danych zgodnie z normami ACID (Atomicity, Consistency, Isolation, Durability).

Pytanie 30

Znaczniki HTML <strong> oraz <em> używane do wyróżniania istotności tekstu, pod względem formatowania odpowiadają znacznikom

A. ```<i>``` oraz ```<mark>```
B. ```<b>``` oraz ```<i>```
C. ```<u>``` oraz ```<sup>```
D. ```<b>``` oraz ```<u>```
Wybór znacznika <i> oraz <mark> jako odpowiedzi na pytanie o semantyczne odpowiedniki <strong> oraz <em> można uznać za niepoprawny, ponieważ znaczniki te pełnią inne funkcje. Znacznik <mark> służy do wyróżniania tekstu, co ma na celu zwrócenie uwagi na istotne informacje, ale nie odnosi się bezpośrednio do semantycznego akcentowania. Z kolei <i>, mimo że jest używany do kursywnego pisma, nie niesie ze sobą znaczenia semantycznego, które jest kluczowe dla HTML5. Oznaczenie tekstu jako kursywy nie wskazuje, że tekst jest ważniejszy, a użycie <u> do podkreślenia tekstu, które sugeruje tylko wizualne podkreślenie, również nie ma semantycznego znaczenia. Znacznik <b> jest bardziej zbliżony do <strong> pod względem wizualnym, ale nie posiada jego semantycznej wartości. Używanie <u> czy <sup> do oznaczania ważności tekstu jest również błędne, ponieważ <sup> wskazuje na tekst w indeksie górnym, co nie ma związku z akcentowaniem. Typowe błędy myślowe w tym kontekście mogą wynikać z mylenia aspektów wizualnych z semantycznymi w HTML. Dlatego kluczowe jest, aby przy projektowaniu stron używać znaczników zgodnych z ich przeznaczeniem, co nie tylko poprawi strukturalność dokumentu, ale także przyczyni się do lepszego doświadczenia użytkownika oraz dostępności treści.

Pytanie 31

Który symbol oznacza w CSS jednostkę miary wyrażoną w punktach edytorskich?

A.
em
B.
in
C.
pt
D.
px
Pozostałe jednostki to co innego. px to piksele, in to cale, a em to jednostka względna (zależna od rozmiaru czcionki). Punkt edytorski to pt.

Pytanie 32

Co nada polecenie

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci TO anna;
(anna nie miała wcześniej praw)?
A. prawa do dodawania kolumn i zmiany STRUKTURY tabeli klienci
B. prawa do danych we WSZYSTKICH tabelach bazy
C. prawa do zmiany struktury wszystkich tabel bazy
D. prawa do wybierania, wstawiania i aktualizacji DANYCH w tabeli klienci
GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci TO anna; nadaje użytkowniczce anna prawa do operacji na DANYCH konkretnej tabeli klienci: odczytu (SELECT), wstawiania (INSERT) i aktualizacji (UPDATE). Dlatego nadaje prawa do wybierania, wstawiania i aktualizacji danych w tabeli klienci.

Pytanie 33

Język HTML posiada nagłówki, które służą do tworzenia hierarchii treści. Nagłówki te występują tylko w zakresie

A. h1 – h6
B. h1 – h10
C. h1 – h4
D. h1 – h8
Odpowiedź h1 – h6 jest poprawna, ponieważ język HTML udostępnia sześć poziomów nagłówków, od h1 do h6, które służą do tworzenia hierarchii treści na stronie internetowej. Nagłówek h1 jest najważniejszy i powinien być używany do oznaczenia głównego tytułu strony, podczas gdy h2, h3, h4, h5 i h6 wskazują na kolejne poziomy nagłówków, które pomagają w organizacji treści. Przykładowo, nagłówek h2 może być używany do sekcji, natomiast h3 może oznaczać podsekcje w ramach danej sekcji. Używanie nagłówków w ten sposób nie tylko poprawia czytelność i zrozumienie treści przez użytkowników, ale także pozytywnie wpływa na SEO (optymalizację dla wyszukiwarek). Warto pamiętać, że zgodnie z najlepszymi praktykami, powinno się unikać pomijania poziomów nagłówków, co zapewnia logiczną strukturę treści i ułatwia indeksację przez roboty wyszukiwarek.

Pytanie 34

Poniższe zapytanie SQL ma na celu:

UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1;
A. ustawić wartość pola Uczen na 1
B. przypisać wartość kolumny id_klasy jako 1 dla wszystkich wpisów w tabeli Uczen
C. zwiększyć o jeden wartość pola Uczen
D. zwiększyć o jeden wartość kolumny id_klasy dla wszystkich wpisów w tabeli Uczen
Wybierając błędne odpowiedzi, można wpaść w pułapki związane z interpretacją polecenia SQL. Na przykład, stwierdzenie, że polecenie zwiększa wartość pola Uczen, jest mylące, ponieważ nie odnosi się do konkretnej kolumny. W SQL każde polecenie musi być precyzyjne, a używanie ogólnych terminów prowadzi do nieporozumień. Mówiąc o "ustawieniu na 1 wartości pola Uczen", mylnie sugeruje się, że wszystkie dane są resetowane do jednej wartości, co jest całkowicie błędne w kontekście podanego polecenia. Kolejną nieprawidłową koncepcją jest pomysł, iż polecenie ustawia wartość kolumny na 1 dla wszystkich rekordów. W rzeczywistości, aktualizuje ono istniejące wartości, zwiększając je o jeden, a nie ustawia ich na stałą wartość. Takie nieprecyzyjne zrozumienie języka SQL może prowadzić do katastrofalnych skutków w praktycznych zastosowaniach baz danych, w tym do utraty danych lub niepoprawnych aktualizacji, co jest sprzeczne z dobrymi praktykami zarządzania danymi. Kluczowe jest zrozumienie, że każdy element w SQL odgrywa istotną rolę, a nieprecyzyjność prowadzi do błędów, które mogą być czasochłonne do naprawienia. Z tego powodu, w pracy z SQL, należy zwracać znaczną uwagę na szczegóły oraz logiczną strukturę zapytań.

Pytanie 35

Aby za pomocą CSS zdefiniować przedstawione na rysunku opływanie obrazu tekstem należy w stylu obrazu wprowadzić zapis

Ilustracja do pytania
A. table: left;
B. float: right;
C. float: left;
D. clear: both;
Gratulacje, Twoja odpowiedź jest prawidłowa! Właściwość CSS 'float' z wartością 'right' jest kluczowa, gdy chcemy, aby obraz był przesunięty na prawą stronę, a tekst opływał obraz od lewej strony. Jest to zgodne ze standardami tworzenia stron internetowych i jest dobrą praktyką, aby uzyskać czysty i profesjonalny wygląd strony. Właściwość 'float' jest niezwykle ważna w kontekście układu strony, pozwala na manipulację elementami i ich pozycją względem siebie. Wartością tej właściwości, oprócz 'right', może być także 'left' lub 'none', które odpowiednio spowodują opływanie obrazu przez tekst z prawej strony lub uniemożliwią opływanie. Pamiętaj, że umiejętność manipulacji tekstem i obrazami jest kluczowa do tworzenia atrakcyjnych i funkcjonalnych stron internetowych.

Pytanie 36

Funkcją zaprezentowanego kodu PHP jest napełnienie tablicy $tab 10 losowymi liczbami z przedziału od -100 do 100, a następnie wypisanie liczb ujemnych. Kod prezentuje się następująco:

$tab = array();
for ($i = 0; $i < 10; $i++)
{
    $tab[$i] = rand(-100, 100);
}

foreach ($tab as $x)
{
    if ($x < 0)
        echo "$x ";
}
A. kolejnymi liczbami od -100 do 100 oraz wypisanie liczb ujemnych
B. kolejnymi liczbami od 0 do 9 i ich wyświetlenie
C. 10 losowymi wartościami, a następnie wypisanie liczb ujemnych
D. 100 losowymi liczbami, a następnie wypisanie liczb dodatnich
Przedstawiony kod w języku PHP ma na celu wypełnienie tablicy dziesięcioma losowymi wartościami i wypisanie tych, które są ujemne. Funkcja rand(-100, 100) generuje liczby losowe z zakresu od -100 do 100. W pętli for wykonujemy dziesięć iteracji, co umożliwia dodanie dziesięciu takich liczb do tablicy. Następnie, za pomocą pętli foreach, iterujemy przez wszystkie elementy tablicy. Instrukcja warunkowa if sprawdza, czy każda z wartości jest mniejsza od zera. Jeśli warunek jest spełniony, liczba jest wypisywana na ekran. Takie podejście jest często stosowane w programowaniu, gdy wymagana jest praca z losowymi danymi w celu testowania lub symulacji. W praktycznych zastosowaniach można użyć tej metody do filtrowania danych lub analizy wyników eksperymentalnych, gdzie konieczne jest zidentyfikowanie i obsługa wartości o określonych właściwościach. Dobre praktyki programistyczne nakazują dokumentowanie takich fragmentów kodu, aby ułatwić zrozumienie i utrzymanie projektu przez innych deweloperów.

Pytanie 37

Którego symbolu używa się w CSS do zdefiniowania selektora KLASY?

A. * (gwiazdka)
B. . (kropka)
C. : (dwukropek)
D. # (krzyżyk)
Selektor klasy w CSS poprzedza się KROPKĄ, np. .menu trafi we wszystkie elementy z class="menu". Klasy można nadawać wielu elementom i wielokrotnie używać, dlatego są podstawowym sposobem stylowania powtarzalnych fragmentów strony. Dlatego selektor klasy oznacza się kropką.

Pytanie 38

Tabele Osoby i Adresy są połączone relacją jeden do wielu. Jakie zapytanie SQL należy zapisać, aby korzystając z tej relacji, prawidłowo wyświetlić nazwiska oraz przyporządkowane im miasta?

Ilustracja do pytania
A. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby.Adresy_id = Adresy.id FROM Osoby, Adresy;
B. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy;
C. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby JOIN Adresy ON Osoby.Adresy_id = Adresy.id;
D. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy WHERE Osoby.id = Adresy.id;
Prawidłowa odpowiedź opiera się na instrukcji SELECT z użyciem JOIN, co jest bardzo ważne przy pracy z relacyjnymi bazami danych. W tym przypadku, zapytanie SELECT jest używane do wyboru dwóch kolumn - 'nazwisko' i 'Miasto' - z połączonych tabel 'Osoby' i 'Adresy'. Wykorzystuje się tutaj złączenie (JOIN), które jest kluczowym konceptem w SQL umożliwiającym łączenie danych z różnych tabel w jednym zapytaniu. Odpowiednia składnia JOIN wymaga określenia dwóch tabel do połączenia oraz warunku łączenia, który w tym przypadku jest 'Osoby.Adresy_id = Adresy.id'. Ten warunek oznacza, że rekordy z obu tabel będą połączone, gdy wartość kolumny 'Adresy_id' w tabeli 'Osoby' będzie równa wartości kolumny 'id' w tabeli 'Adresy'. Jest to typowe użycie klucza obcego ('Adresy_id') do odwołania się do klucza głównego w innej tabeli ('id' w tabeli 'Adresy'). To jest dobry przykład pokazujący, jak praktycznie wykorzystuje się relacje pomiędzy tabelami w SQL.

Pytanie 39

Który zestaw pojęć opisuje interfejs użytkownika strony internetowej?

A. obróbka danych, system zarządzania treścią, projektowanie informacji
B. wysyłanie zapytań do bazy, skrypty PHP
C. szkic strony, diagram witryny, diagram przepływu informacji
D. przyciski, menu, interakcja użytkownika z aplikacją
Pozostałe zestawy dotyczą innych obszarów. Wysyłanie zapytań do bazy i skrypty PHP to warstwa serwerowa (back-end) - działa „w tle” i nie jest tym, co użytkownik klika. Szkic strony, diagram witryny i diagram przepływu informacji to artefakty etapu PROJEKTOWANIA, pomagające zaplanować serwis, lecz nie są samym interfejsem. Obróbka danych, CMS i projektowanie informacji opisują tworzenie i zarządzanie treścią, a nie warstwę, z którą styka się użytkownik. Interfejs to przyciski, menu i interakcja, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 40

Deklaracja <!DOCTYPE HTML> wskazuje, że dokument napisano w której wersji HTML?

A. 4
B. 6
C. 5
D. 7
Deklaracja <!DOCTYPE HTML> - krótka, bez numeru wersji ani odwołania do DTD - to znak rozpoznawczy HTML5. Informuje przeglądarkę, że dokument korzysta z najnowszego standardu. Dlatego oznacza HTML w wersji 5.