Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik przemysłu mody
Kwalifikacja: MOD.03 - Projektowanie i wytwarzanie wyrobów odzieżowych
Data rozpoczęcia: 12 lutego 2026 17:41
Data zakończenia: 12 lutego 2026 17:58

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Stos materiału składający się ze 100 warstw, przygotowany do wycinania sukienek w różnych rozmiarach, w klasycznie zorganizowanym procesie krojenia powinien być na początku podzielony na

A. części.

B. elementy.

C. rozmiary.

D. sekcje.

Odpowiedź 'sekcje' jest poprawna, ponieważ w procesie rozkroju tkaniny na wykroje sukienki kluczowe jest podział materiału na mniejsze partie, które ułatwiają dalsze kroki produkcji. Zazwyczaj w pierwszym etapie dokonuje się podziału na sekcje z uwagi na różnorodność elementów, które zostaną wycięte. Sekcje to fragmenty materiału, które odpowiadają określonym częściom sukienki, takim jak korpus, rękawy czy spódnica. Praktyczne zastosowanie tego podejścia można zauważyć w procesie produkcji, gdzie każda sekcja może być przetwarzana indywidualnie, co pozwala na lepsze zarządzanie czasem i zasobami. Dobre praktyki branżowe rekomendują także segregację sekcji według typów tkanin, co może być istotne w przypadku projektów zakładających użycie różnych materiałów. Przykładowo, jeśli sukienka ma elementy z różnych tkanin, ich segregacja na etapie rozkroju ułatwi późniejsze szycie oraz zapewni lepsze dopasowanie do wymagań klienta.

Pytanie 2

Szablonowy układ do krojenia tkaniny może być użyty w sposób dwukierunkowy?

A. jedwabnej z widocznym blaskiem

B. wełnianej z długimi włóknami

C. podszewkowej o splocie płóciennym

D. bawełnianej o nierównym wzorze

Krojenie tkanin, na przykład bawełny z asymetrycznym wzorem, jedwabiu, który ma ładny połysk, czy wełny z długim włosem, to naprawdę spora sztuka. Może być różnie i czasem wychodzi nie tak, jak byśmy chcieli. Bawełna z tym wzorem wymaga dużo uwagi przy układaniu szablonów, bo inaczej wzór może nie wyjść, co jest dość skomplikowane z tym układem dwukierunkowym, bo tkanina potrafi się przesuwać. Jedwab, przez swoją gładkość i delikatność, wymaga specjalnych technik, żeby nie rozciągnąć ani nie uszkodzić materiału podczas krojenia. A ten jedwab z połyskiem to już inna bajka – nie zawsze wytrzymuje taką presję z układu dwukierunkowego, więc krawędzie mogą być nierówne. Wełna z długim włosem też nie jest łatwa, bo potrafi się przesuwać, co utrudnia robienie dokładnych kształtów. Jeżeli nie stosujemy odpowiednich technik do tych tkanin, to możemy zmarnować materiał i potem mieć problemy z produkcją. W takich przypadkach naprawdę warto dopasować metodę krojenia do tego, co mamy w rękach, bo to nie tylko zwiększy efektywność, ale też poprawi jakość gotowego produktu.

Pytanie 3

Na jakim materiale tekstylnym można umieszczać szablony odzieży w dwóch płaszczyznach?

A. Na aksamicie

B. Na popelinie

C. Na sztruksie

D. Na flauszu

Sztruks, aksamit i flausz to różne tkaniny, które mają swoje właściwości i zastosowania w odzieżownictwie. Sztruks na przykład, z tymi swoimi prążkami, jest bardziej elastyczny i dobrze sprawdzi się w odzieży casual, ale jego struktura nie jest najlepsza do układania szablonów w dwóch kierunkach. Może być kłopotliwy przy krojeniu. Z kolei aksamit jest super efektowny, ale ten jego miękki materiał łatwo się odkształca, więc trzeba przy nim uważać, żeby szablony nie straciły formy. Flausz jest cieplejszy i bardziej elastyczny, przez co przy krojeniu może być mniej stabilny. W sumie, układanie szablonów w tych tkaninach może prowadzić do nieprzyjemnych błędów w wymiarach i formach odzieży, co może zepsuć jakość. Czasami myślimy, że te tkaniny są bardziej uniwersalne, a to prowadzi do problemów w szyciu.

Pytanie 4

Aby przerobić spodnie, należy je skrócić oraz doszyć mankiety z odciętych fragmentów nogawek, które zapinane są na 1 guzik. Cena jednego guzika wynosi 1,50 zł, a koszt robocizny to 47,00 zł. Jaką kwotę będzie trzeba zapłacić za przeróbkę?

A. 48,50 zł

B. 50,00 zł

C. 47,00 zł

D. 53,50 zł

Poprawna odpowiedź to 50,00 zł, co wynika z sumy kosztów związanych z przeróbką spodni. Koszt robocizny wynosi 47,00 zł, co jest standardową stawką w branży krawieckiej za wykonanie tego typu usług. Dodatkowo, do ceny należy doliczyć koszt guzika, który wynosi 1,50 zł. Zatem całkowity koszt przeróbki obliczamy jako: 47,00 zł (robocizna) + 1,50 zł (guzik) = 48,50 zł. Jednakże, w treści pytania nie ma mowy o dodawaniu kosztów materiałów do robocizny, co jest powszechną praktyką w branży krawieckiej. Warto również pamiętać, że ceny usług krawieckich mogą się różnić w zależności od regionu oraz jakości materiałów używanych do przeróbek. W standardach branżowych, przy wycenie usług krawieckich, istotne jest uwzględnienie nie tylko kosztów materiałów, ale także czasochłonności pracy krawca. Dlatego koszt 50,00 zł odzwierciedla realistyczne podejście do kalkulacji przeróbek krawieckich.

Pytanie 5

Oblicz wydatki na wykonanie spodni o długości 100 cm dla obwodu bioder (obt) 90 cm, zakładając, że cena 1 m materiału o szerokości 140 cm wynosi 50,00 zł, koszt usługi to 30,00 zł, a koszty zakładowe to 10,00 zł, natomiast wydatki na dodatki wynoszą 15,00 zł?

A. 100,00 zł

B. 130,00 zł

C. 120,00 zł

D. 110,00 zł

Aby obliczyć całkowity koszt wykonania spodni, należy uwzględnić wszystkie składowe, które wchodzą w skład ceny. Koszt tkaniny na 100 cm spodni można obliczyć, przeliczywszy cenę za metr tkaniny z szerokością 140 cm, która wynosi 50,00 zł. Ponieważ 1 m tkaniny to 100 cm, więc na uszycie spodni potrzebujemy 1 m tkaniny, co daje koszt 50,00 zł. Koszt wykonania usługi to dodatkowe 30,00 zł, a koszty zakładowe wynoszą 10,00 zł. Dodatkowo, koszt dodatków, takich jak zamki, guziki czy nici, wynosi 15,00 zł. Sumując wszystkie te koszty: 50,00 zł (tkanina) + 30,00 zł (usługa) + 10,00 zł (koszty zakładowe) + 15,00 zł (dodatki), otrzymujemy 110,00 zł. Taki sposób podejścia do obliczeń jest zgodny z dobrymi praktykami w branży odzieżowej, gdzie dokładność w kosztorysowaniu jest kluczowa dla zachowania rentowności produkcji.

Pytanie 6

Oblicz całkowity koszt przeróbki spodni dresowych, która obejmuje skracanie i wykończenie dołów nogawek ściągaczami, jeśli cena jednego gotowego ściągacza wynosi 10,00 zł, a koszt robocizny to 35,00 zł?

A. 65,00 zł

B. 45,00 zł

C. 35,00 zł

D. 55,00 zł

Poprawna odpowiedź 55,00 zł jest wynikiem zsumowania kosztów zakupu ściągaczy oraz robocizny związanej z ich przyszyciem. Koszt jednego ściągacza wynosi 10,00 zł, a ponieważ w komplecie będzie ich potrzebnych dwa, całkowity koszt ściągaczy wynosi 20,00 zł. Dodając do tego koszt robocizny, który wynosi 35,00 zł, otrzymujemy 20,00 zł + 35,00 zł = 55,00 zł. W praktyce, przy takich przeróbkach istotne jest uwzględnienie zarówno materiałów, jak i pracy, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży krawieckiej. Takie sumowanie kosztów powinno być standardową procedurą w warsztatach krawieckich, aby zapewnić dokładność w wycenach i przejrzystość dla klientów. Warto zauważyć, że umiejętność dokładnego obliczania kosztów jest kluczowa dla każdej działalności związanej z szyciem i przetwarzaniem odzieży, co pozwala na sprawne zarządzanie finansami oraz podejmowanie świadomych decyzji biznesowych.

Pytanie 7

Aby zlikwidować wyświecenie, które pojawiło się na odzieży w wyniku obróbki parowo-cieplnej, należy zastosować

A. sprasowanie

B. przeprasowanie

C. odparowanie

D. wprasowanie

Odparowanie to skuteczna metoda usuwania wyświecenia z odzieży, która powstaje podczas obróbki parowo-cieplnej. Wyświecenie, czyli nadmiar wilgoci na powierzchni tkaniny, może prowadzić do nieestetycznego wyglądu wyrobu. Proces odparowania polega na usunięciu tej wilgoci w sposób kontrolowany, co pozwala na zachowanie pierwotnych właściwości materiału. Praktyczne zastosowanie tej metody można zaobserwować w przemyśle odzieżowym, gdzie odzież poddawana jest obróbce parowej w celu nadania jej odpowiedniego kształtu i wygładzenia. W tym kontekście, zastosowanie odparowania pozwala na redukcję ryzyka powstawania trwałych śladów na tkaninach, które mogą być wynikiem niewłaściwego użycia temperatury lub ciśnienia. Zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi, odparowanie powinno być stosowane w połączeniu z odpowiednim zarządzaniem temperaturą i czasem obróbki, aby minimalizować ryzyko uszkodzenia włókien. Warto również pamiętać, że różne materiały wymagają różnorodnych podejść, dlatego zrozumienie właściwości tkanin jest kluczowe dla skutecznego usuwania wyświecenia.

Pytanie 8

Jakim symbolem oznaczony jest punkt pomiarowy znajdujący się na brzegu kości promieniowej po stronie bocznej?

A. Hv

B. Nv

C. Rv

D. Bv

Odpowiedź Nv jest poprawna, ponieważ oznacza punkt pomiarowy na brzegu kości promieniowej, który znajduje się od strony bocznej. W kontekście anatomii i medycyny, zrozumienie lokalizacji punktów pomiarowych jest kluczowe dla wykonywania procedur diagnostycznych oraz terapeutycznych. W przypadku badania kości promieniowej, precyzyjne określenie punktu pomiarowego jest niezwykle istotne, gdyż błędne oznaczenie może prowadzić do niewłaściwej interpretacji wyników oraz nieefektywnego leczenia. Przykładem praktycznego zastosowania tej wiedzy może być wykonywanie badań ultrasonograficznych, gdzie dokładność w lokalizowaniu punktów anatomicznych ma kluczowe znaczenie dla jakości obrazu. W standardach medycznych, takich jak te przedstawione przez American College of Radiology, precyzja w oznaczaniu punktów pomiarowych jest niezbędna do zapewnienia wysokiej jakości diagnostyki. Zrozumienie i stosowanie właściwych symboli, takich jak Nv, jest więc fundamentalne dla praktyki klinicznej oraz poprawnej dokumentacji medycznej.

Pytanie 9

Przyrząd pomocniczy przedstawiony na rysunku należy stosować do wszywania

A. lamówki.

B. taśmy elastycznej.

C. zamka błyskawicznego.

D. gumy.

Dobrze, że wybrałeś wszywanie zamka błyskawicznego! To naprawdę ważna umiejętność, a przyrząd, który widzisz na rysunku, jest do tego stworzony. Stopka do zamków ma taki specjalny kształt, który pomaga w precyzyjnym wszywaniu zamków w tkaninę. To nie tylko zwiększa estetykę, ale też sprawia, że odzież jest bardziej funkcjonalna. Jeśli zamek jest dobrze umiejscowiony, to znacznie poprawia komfort noszenia, a i trwałość produktu też rośnie. Zastosowanie odpowiedniej stopki może zapobiec problemom, jak np. nierównomierne wszycie, co mogłoby później utrudniać korzystanie z zamka. W branży odzieżowej korzysta się z takich stopek na co dzień, bo to naprawdę przyspiesza szycie i podnosi jakość. Warto wiedzieć, że wszywanie zamków to kluczowy etap w produkcji różnych części odzieży, jak kurtki, spodnie czy sukienki, więc ta umiejętność przyda Ci się w każdej krawieckiej pracowni.

Pytanie 10

Szablon różni się od formy tym, że uwzględnia

A. dodatki konstrukcyjne oraz technologiczne

B. linie pomocnicze oraz konturowe

C. dodatki na szwy i podwinięcia

D. punkty konstrukcyjne i montażowe

Odpowiedź 'dodatki na szwy i podwinięcia' jest prawidłowa, ponieważ szablon stanowi bazowy element konstrukcji odzieży, który uwzględnia dodatkowe materiały potrzebne do prawidłowego wykończenia szwów oraz podwinięć. Dodatki te są niezbędne, aby zapewnić odpowiednie dopasowanie i estetykę gotowego wyrobu. Na przykład, przy szyciu spodni, dodatek na szew obejmuje przestrzeń na szwy, co pozwala na ich trwałość i elastyczność. Podwinięcia natomiast są istotne w przypadku wykończenia dolnych krawędzi odzieży, co zapobiega strzępieniu się tkaniny. W praktyce, bardzo często stosuje się różne techniki wykończenia, takie jak overlock, które dodatkowo zabezpieczają szwy. Dobre praktyki branżowe wskazują, że odpowiednie zaplanowanie dodatków pozwala na lepszą kontrolę jakości produkcji, a także wpływa na komfort noszenia odzieży. W kontekście standardów, wiele norm ISO oraz wytycznych dotyczących produkcji tekstyliów wymaga szczegółowego uwzględnienia tych dodatków w dokumentacji technologicznej.

Pytanie 11

W celu wykonania przeróbki marynarki męskiej, w której tworzą się fałdy poprzeczne w tyle pod kołnierzem, należy:

A. wypruć kołnierz z przodu i tyłu, poszerzyć i pogłębić podkrój szyi, wyrównać linię dołu.

B. wypruć kołnierz, zwęzić tył na linii środka, pogłębić podkrój szyi w tyle, skrócić kołnierz.

C. wypruć kołnierz i rękawy, ściąć barki tyłu i przodu, pogłębić pachy w przodzie i w tyle.

D. wypruć kołnierz, rozpruć szwy barkowe, ściąć tył wzdłuż podkroju szyi i linii barku.

Aby skutecznie usunąć fałdy poprzeczne w tyle pod kołnierzem marynarki męskiej, kluczowe jest przeprowadzenie odpowiednich przeróbek. Wyprucie kołnierza oraz rozprucie szwów barkowych umożliwia swobodny dostęp do tylnej części marynarki, co jest niezbędne do dokonania precyzyjnych poprawek. Ścięcie tyłu wzdłuż podkroju szyi oraz linii barku pozwala na usunięcie nadmiaru materiału, który jest główną przyczyną powstawania fałd. Właściwe dopasowanie marynarki do sylwetki to jedna z podstawowych zasad w krawiectwie, a powyższe kroki są często stosowane w praktyce. Warto również zwrócić uwagę na techniki modelowania sylwetki, takie jak uwzględnienie kształtu ciała klienta oraz odpowiednich proporcji, co wpływa na ostateczny efekt przeróbki. Dobre praktyki krawieckie wymagają precyzyjnego pomiaru i analizy, co pozwala na uniknięcie błędów w przyszłości oraz zapewnia komfort użytkowania odzieży. Poprawne przeprowadzenie tych kroków nie tylko poprawia estetykę odzieży, ale także wydłuża jej żywotność.

Pytanie 12

Jaką maksymalną temperaturę powinno mieć żelazko, aby prasować lniane spodnie?

A. 200°C

B. 180°C

C. 110°C

D. 150°C

Prasowanie lnianych spodni w temperaturach poniżej 200°C może prowadzić do nieefektywnego usunięcia zagnieceń. Odpowiedzi sugerujące niższe temperatury, takie jak 110°C, 150°C czy 180°C, mogą wynikać z nieporozumienia dotyczącego właściwości materiału. Len, jako tkanina naturalna, wymaga wyższych temperatur dla efektywnego prasowania, a stosowanie niższej temperatury może skutkować osłabieniem włókien i ich trwałości. Typowe błędy myślowe w tym kontekście obejmują przekonanie, że niższe temperatury są zawsze bezpieczniejsze dla wszystkich tkanin, co nie jest prawdą. Każdy materiał ma swoje specyfikacje i limity, które należy respektować. Na przykład, przy prasowaniu w zbyt niskiej temperaturze, mogą pozostać trwałe zagniecenia, które będą trudne do usunięcia. Ponadto, niektórzy mogą pomylić len z innymi włóknami, które rzeczywiście wymagają niższych temperatur, co prowadzi do błędnych wniosków. Praktyka prasowania lnianych tkanin w optymalnej temperaturze jest kluczowa dla zachowania ich jakości oraz estetyki.

Pytanie 13

Montaż części bluzki damskiej z tkaniny bawełnianej powinien być realizowany ściegiem maszynowym?

A. łańcuszkowym pokrywającym dwuigłowym czteronitkowym

B. stębnowym zygzakowym jednoigłowym dwunitkowym

C. łańcuszkowym prostym jednoigłowym jednonitkowym

D. stębnowym prostym jednoigłowym dwunitkowym

Odpowiedź stębnowym prostym jednoigłowym dwunitkowym jest prawidłowa, ponieważ ten rodzaj ściegu charakteryzuje się dużą wytrzymałością oraz elastycznością, co jest kluczowe przy montażu elementów bluzki damskiej z tkaniny bawełnianej. Stębnówki są najczęściej stosowane do szycia szwów, które wymagają odporności na rozrywanie oraz przetarcia, co w przypadku odzieży jest niezbędne. W przypadku bluzek, stębnowanie zapewnia również estetyczny wygląd szwów, co ma znaczenie nie tylko funkcjonalne, ale i wizualne. Przykładem zastosowania tego ściegu mogą być boki bluzki lub szwy ramion, gdzie ważne jest, aby szwy nie tylko dobrze trzymały materiał, ale również były wygodne i elastyczne w użytkowaniu. Warto również zwrócić uwagę na odpowiedni dobór nici, które powinny być dopasowane do właściwości tkaniny, co zwiększa trwałość szycia i zmniejsza ryzyko uszkodzeń podczas noszenia. Standardy branżowe jednoznacznie wskazują, że stębnówki są preferowanym wyborem dla większości szwów w odzieży, co czyni tę odpowiedź najbardziej odpowiednią.

Pytanie 14

Jak można powiększyć dekolt w bluzce?

A. zwiększając podkrój szyi w przodzie

B. przez doszycie szerszej falbanki

C. poprzez wykonanie wiązania

D. dzięki naszyciu ozdobnej plisy

Zwiększenie podkroju szyi w przodzie to skuteczna technika, która pozwala na pogłębienie dekoltu w bluzce. Taki zabieg umożliwia lepsze dopasowanie odzieży do sylwetki, co jest niezwykle istotne w kontekście estetyki oraz wygody noszenia. Poprzez odpowiednie wycięcie materiału w okolicach szyi, można uzyskać pożądany kształt dekoltu, co wpływa na komfort użytkowania oraz może lepiej eksponować linię ramion. W praktyce, zmiana ta powinna być przeprowadzona z uwzględnieniem proporcji całej sylwetki oraz stylu bluzki. Warto również pamiętać, że zmiana podkroju szyi wymaga precyzyjnego dopasowania i przemyślenia, aby nie zmieniać struktury bluzki i zachować jej funkcjonalność. Dobrze wykonany podkrój szyi powinien być gładki i estetyczny, co można osiągnąć poprzez odpowiednie wykończenie krawędzi, np. zastosowanie lamówki lub podłożenia. Kiedy wykonujemy taką modyfikację, powinniśmy również brać pod uwagę materiał, z którego uszyta jest bluzka, aby nie doszło do niepożądanych deformacji.

Pytanie 15

Jaką metodę obróbki parowo-cieplnej powinno się zastosować, aby utrwalić położenie szwu, który został przewinięty na jedną stronę?

A. Odparowanie

B. Dekatyzowanie

C. Rozprasowanie

D. Zaprasowanie

Zaprasowanie to mega ważny krok w obróbce tkanin, bo pomaga ustabilizować szwy i nadać materiałom ładny kształt oraz gładkość. W skrócie, używamy odpowiedniej temperatury i ciśnienia, żeby trwale zafiksować szwy i pozbyć się zagnieceń. Moim zdaniem, to kluczowy proces, bo jeśli go dobrze przeprowadzisz, odzież będzie nie tylko ładna, ale i funkcjonalna. Na przykład, jak szyjesz ubranie, zaprasowanie pomaga ułożyć szwy tak, żeby nie deformowały się podczas noszenia. W branży odzieżowej, naprawdę warto zaprasowywać szwy po każdym etapie szycia, bo to znacznie podnosi jakość końcowego produktu. Używaj do tego dobrych narzędzi, jak żelazka parowe, które równomiernie rozprowadzają ciepło i wilgoć – to klucz do sukcesu!

Pytanie 16

Jakim symbolem określa się głębokość krocza?

A. ZTv

B. TvUv

C. TvHv

D. ZUo

Symbol TvUv oznacza głębokość krocza w kontekście projektowania odzieży oraz w przemyśle tekstylnym. Głębokość krocza jest kluczowym wymiarem, który wpływa na dopasowanie spodni oraz innych elementów odzieży dolnej. Pomiar ten wykonuje się od wewnętrznej strony nogawki, zaczynając od miejsca, gdzie nogawka łączy się z ciałem, do punktu, gdzie nogawka ma kończyć się na wysokości stopy. Użycie oznaczenia TvUv w dokumentacji technicznej jest zgodne z międzynarodowymi standardami, które promują spójność i jednoznaczność w komunikacji między projektantami, producentami a klientami. Przykładowo, w przemyśle odzieżowym, poprawne oznaczanie wymiarów, w tym głębokości krocza, ma kluczowe znaczenie dla jakości i komfortu noszenia odzieży. Brak precyzji w tych wymiarach może prowadzić do poważnych problemów z dopasowaniem, co skutkuje nietrafionymi zamówieniami i niezadowoleniem klientów. Dlatego też, znajomość i umiejętność prawidłowego stosowania takich symboli jak TvUv jest niezbędna dla profesjonalistów z branży tekstylnej i mody.

Pytanie 17

Który z dodatków krawieckich należy zastosować do wykonania ubioru męskiego przedstawionego na rysunku?

A. Włosiankę.

B. Fiszbin.

C. Watolinę.

D. Gurt.

Włosianka to kluczowy materiał w krawiectwie męskim, szczególnie w kontekście konstrukcji marynarek i garniturów. Stosowana jest jako wzmocnienie, które pozwala na nadanie odzieży odpowiedniego kształtu oraz struktury. W przypadku marynarek, włosianka wspiera formowanie ramion i klap, co jest niezbędne dla estetyki i wygody noszenia. Dzięki jej zastosowaniu, odzież lepiej dopasowuje się do sylwetki, co jest zgodne z obowiązującymi standardami w krawiectwie. W praktyce, włosianka jest umieszczana w odpowiednich miejscach, takich jak szwy boczne czy wewnętrzne podpinki, co wpływa na ogólny komfort i funkcjonalność ubrania. Warto również zwrócić uwagę, że wybór włosianki wysokiej jakości ma wpływ na trwałość i elegancję gotowego wyrobu. Przykładowo, w klasycznych garniturach męskich, włosianka stanowi podstawowy element konstrukcji, którego brak może skutkować nieestetycznym wyglądem odzieży, co jest nie do zaakceptowania w profesjonalnym krawiectwie.

Pytanie 18

Jakie będzie zużycie tkaniny w kratę o szerokości 150 cm, przeznaczonej na płaszcz dla klientki o typowych wymiarach?

długość płaszcza	110 cm
długość rękawa	60 cm

A. 333 cm

B. 170 cm

C. 210 cm

D. 180 cm

Odpowiedzi 333 cm, 180 cm i 170 cm wskazują na różne błędne podejścia do obliczenia zużycia tkaniny na płaszcz. Odpowiedź 333 cm przekracza standardowe wymagania, co może sugerować nadmierne uwzględnienie zapasu materiału. W praktyce, dodawanie aż tak dużych ilości tkaniny jest nieekonomiczne i niezgodne z dobrymi praktykami. W przypadku 180 cm oraz 170 cm, odpowiedzi te mogą wynikać z błędnej interpretacji długości płaszcza czy rękawów lub pominięcia zapasu. Często zdarza się, że podczas obliczeń pomijane są istotne elementy, takie jak zapasy na szwy oraz ewentualne poprawki, co prowadzi do zaniżenia potrzebnej ilości materiału. Ważne jest, aby w każdym przypadku dokładnie analizować projekt, uwzględniając wszystkie aspekty, takie jak styl płaszcza, długość rękawów oraz sposób wykończenia. Dobrym podejściem jest także konsultacja z doświadczonym krawcem lub projektantem, którzy mogą dostarczyć cennych wskazówek dotyczących optymalnego zużycia tkaniny, co w efekcie pozwoli uniknąć zarówno marnotrawstwa materiału, jak i błędów konstrukcyjnych.

Pytanie 19

Jaką tkaninę warto zaproponować klientce na elegancką bluzkę?

A. Tenis

B. Pepitę

C. Satynę

D. Flanelę

Satyna jest materiałem charakteryzującym się wysokim połyskiem i jedwabistą powierzchnią, co czyni ją idealnym wyborem na bluzki wizytowe. Tkanina ta doskonale drapuje, co sprawia, że ubrania z niej wykonane prezentują się niezwykle elegancko. Ponadto satyna świetnie oddaje kolory, co umożliwia uzyskanie intensywnych i głębokich odcieni, co jest szczególnie pożądane w odzieży formalnej. Warto również zwrócić uwagę na to, że satyna jest tkaniną, która dobrze współpracuje z różnymi krojami, zarówno dopasowanymi, jak i luźniejszymi, co pozwala na dużą kreatywność w projektowaniu bluzek. Gdy klientka poszukuje materiału na odzież wizytową, satyna spełnia również wymagania dotyczące komfortu noszenia, ponieważ jest przyjemna w dotyku i dobrze układa się na sylwetce. Przykładem zastosowania satyny w modzie są wieczorowe stylizacje, a także eleganckie bluzki noszone do pracy czy na specjalne okazje, co potwierdza jej uniwersalność i zastosowanie w różnych sytuacjach.

Pytanie 20

Przy tworzeniu modelu sukni damskiej typu princeska, gdzie należy przenieść konstrukcyjną zaszewkę piersiową?

A. podkroju szyi

B. barku

C. podkroju pachy

D. boku

Wybierając inne miejsca na zaszewkę piersiową w sukni princeski, możesz natknąć się na sporo problemów, które wpłyną na całość i komfort noszenia. Jak zaszewka znajdzie się pod krojem szyi, na boku czy pod pachą, zamiast na barku, to może to skończyć się niewłaściwym dopasowaniem i zniekształceniem sylwetki. Zaszewka pod krawatem szyi sprawiłaby, że materiał mógłby się marszczyć w okolicach ramion, co w eleganckich strojach jest mało wskazane. Z kolei zaszewka na boku może ograniczyć ruchy, co jest istotne w sukni z z wysublimowanym kroju. A przeniesienie zaszewki pod pachą? To już totalna katastrofa – może to prowadzić do brzydkiego wykończenia i braku wsparcia dla biustu. Wiele osób błędnie myśli, że zaszewki można umieszczać gdzie się chce, a to nie uwzględnia ich funkcji w modelowaniu ciała. Dlatego ważne jest, żeby zaszewki były umiejscowione zgodnie z najlepszymi praktykami, które biorą pod uwagę anatomię i proporcje ciała, co wpływa na wygląd i komfort odzieży.

Pytanie 21

Aby ocenić jakość zwężenia spódnicy zbyt szerokiej w biodrach, należy porównać wymiary spódnicy przed oraz po zwężeniu z wymiarami klientki. Szczególnie istotne jest zmierzenie spódnicy na linii

A. środka przodu

B. środka tyłu

C. bioder

D. talii

Odpowiedź 'bioder' jest poprawna, ponieważ zwężenie spódnicy w okolicy bioder ma kluczowe znaczenie dla uzyskania odpowiedniego dopasowania do sylwetki klientki. Dokładne pomiary w tej strefie pozwalają ocenić, jak spódnica układa się na biodrach i gdzie występują nadmiary materiału. W praktyce, aby odpowiednio zwęzić spódnicę, należy zmierzyć obwód bioder klientki oraz porównać go z wymiarem spódnicy. Zastosowanie takiej metody gwarantuje lepsze dopasowanie do sylwetki, co jest zgodne z dobrymi praktykami w krawiectwie. Warto również zauważyć, że wymiary bioder są kluczowe do stworzenia harmonijnego wyglądu, a także zapewnienia komfortu noszenia. Ponadto, przy zwężaniu spódnicy, dobrze jest zainwestować czas w dokładne pomiary, co znacząco wpływa na końcowy efekt estetyczny oraz satysfakcję klientki. Pomocne może być także zapoznanie się z tabelami rozmiarów, które ułatwiają porównanie wymiarów, a także dostosowanie konstrukcji spódnicy do indywidualnych potrzeb.

Pytanie 22

Rękaw podstawowy, przykładowo do bluzki, tworzy się przy wykorzystaniu modelowania

A. przestrzenne

B. na podstawie siatki konstrukcyjnej

C. konfekcyjne

D. na podstawie formy konstrukcyjnej

Wybór odpowiedzi związanej z formą konstrukcyjną, przestrzenną czy konfekcyjną może wynikać z niejasności co do procesów modelowania w krawiectwie. Forma konstrukcyjna jest bardziej ogólnym podejściem, które skupia się na zasadach i technikach tworzenia odzieży, jednak nie dostarcza konkretnych narzędzi do precyzyjnego projektowania detali, takich jak rękawy. Odpowiedzi te nie uwzględniają znaczenia siatki konstrukcyjnej, która jest kluczowa dla efektywnego modelowania. Przestrzenne modelowanie może być używane w projektowaniu 3D, ale nie zastępuje tradycyjnych technik siatki, które są szeroko stosowane w odzieżowym rzemiośle. Z kolei koncepcja konfekcyjna dotyczy masowej produkcji odzieży, co niekoniecznie odnosi się do precyzyjnego modelowania indywidualnych elementów, jak rękaw bluzki. W praktyce, projektanci często popełniają błąd, myśląc, że można stworzyć odzież bez precyzyjnego schematu, co prowadzi do słabego dopasowania i problemów z komfortem użytkowania odzieży. Dlatego kluczowe jest zastosowanie siatki konstrukcyjnej jako podstawy dla dalszego projektowania, co pozwala na zachowanie jakości i estetyki tworzonych elementów odzieży.

Pytanie 23

Aby sporządzić siatkę konstrukcyjną damskiego żakietu, konieczny jest pomiar krawiecki SySvXp, który określa łuk

A. szerokości przodu przez piersi

B. szerokości tyłu na wysokości piersi

C. długości przodu przez piersi

D. długości przodu do piersi

Długość przodu do piersi, określana jako SySvXp, jest kluczowym pomiarem w konstrukcji żakietów damskich, gdyż wpływa na odpowiednie dopasowanie odzieży. Ten pomiar pozwala na precyzyjne odwzorowanie konturów ciała w projekcie, co jest istotne dla uzyskania estetycznego i komfortowego efektu końcowego. W praktyce, długość przodu do piersi wpływa na to, jak żakiet będzie się układał na sylwetce oraz jak będzie wyglądał w kontekście proporcji ciała. Stosując ten pomiar, konstruktorzy mogą lepiej dostosować fason do indywidualnych potrzeb klientek, co jest zgodne z aktualnymi standardami w branży mody, które kładą duży nacisk na personalizację i komfort noszenia. Warto zauważyć, że pomiar ten jest szczególnie istotny w przypadku materiałów, które mają tendencję do rozciągania, co może wpływać na ostateczny efekt wizualny i użytkowy. Zastosowanie SySvXp w praktyce pozwala na tworzenie bardziej zaawansowanych i dopasowanych krojów, co przekłada się na wyższą jakość końcowego produktu.

Pytanie 24

W żakiecie damskim przedstawionym na rysunku, zaszewka konstrukcyjna została przeniesiona na linię

A. dołu.

B. podkroju pachy.

C. boku przodu.

D. barku.

Zaszewka konstrukcyjna w żakiecie damskim to coś, co naprawdę ma znaczenie. Umożliwia lepsze dopasowanie ubrania do sylwetki, co wpływa na to, jak się w nim czujemy i jak wyglądamy. Przenosząc zaszewkę na linię podkroju pachy, jak na rysunku, stosujemy jedną z popularniejszych technik krawieckich. To nie tylko estetyka, ale też komfort! Dzięki temu ramiona i klatka piersiowa są lepiej uformowane, a żakiet lepiej leży na ciele. Dobrze zrobiona zaszewka tutaj daje większą swobodę ruchów, co jest mega ważne, bo każda z nas chce czuć się swobodnie. W projektowaniu mody i w szyciu trzeba brać pod uwagę zarówno formę, jak i funkcjonalność. Kiedy projektant stosuje tę technikę, naprawdę dba o to, co chce przekazać swoim klientom, którzy szukają eleganckiej, ale też wygodnej odzieży.

Pytanie 25

Rękawówka – specjalna podszewka używana do wykańczania rękawów, np. w męskich marynarkach, to materiał

A. bawełniana o splocie skośnym łamanym lub skośnym wzmacnianym

B. z jedwabiu wiskozowego o splocie atłasowym, tkaną w białe i czarne paski

C. z elany o splocie płóciennym tkaną w kratę

D. z jedwabiu wiskozowego o splocie płóciennym

Wybierając tkaniny do rękawów w męskich marynarkach, musisz wiedzieć, jak różne materiały się sprawdzają. Bawełna o splocie skośnym łamanym może być trwała, ale czasem jest zbyt gruba i sztywna, co ogranicza ruchy. W dodatku bawełna nie ma świetnych właściwości termicznych, jak wiskoza, więc nie jest najlepszym pomysłem na podszewkę w eleganckich ciuchach, które powinny być wygodne. Jedwab wiskozowy o splocie płóciennym też nie pasuje, bo chociaż jest mocny, brakuje mu gładkości atłasowego splotu, co bardzo wpływa na komfort noszenia. Na końcu, tkanina z elany w kratę, mimo że elastyczna, wcale nie nadaje się na podszewkę w marynarkach, bo oczekiwanie jest takie, że będzie bardziej formalny wygląd. Użycie niewłaściwych materiałów może negatywnie wpłynąć na odbiór ubrania, dlatego ważne jest, by wiedzieć, jakie tkaniny są odpowiednie w męskiej modzie.

Pytanie 26

Do zaznaczenia korekt ustalonych podczas pomiaru damskiego płaszcza z materiału wełnianego używa się symboli umownych, które oznacza się

A. markerem

B. kredą

C. długopisem

D. ołówkiem

Kreda jest najczęściej stosowanym narzędziem do oznaczania poprawek na tkaninach, szczególnie w przypadku materiałów wełnianych, które są wrażliwe na różne substancje chemiczne. Jej użycie jest zgodne z praktykami krawieckimi, które rekomendują stosowanie produktów łatwych do usunięcia i nie pozostawiających trwałych śladów na tkaninie. Kreda umożliwia precyzyjne oznaczenie linii cięcia, przyszycia oraz innych poprawek, a jej aplikacja na tkaninach wełnianych jest bezpieczna, ponieważ nie powoduje ich uszkodzenia. W praktyce, krawcy często korzystają z kredek w różnych kolorach, co pozwala na łatwiejsze odróżnianie poprawek w fazie szycia. Ponadto, kreda jest łatwo dostępna i można ją szybko zetrzeć np. szczotką lub przy pomocy pary, co czyni ją idealnym narzędziem w procesie krawieckim. Warto również wspomnieć, że stosowanie kredy jest zgodne z normami branżowymi dotyczącymi pracy z odzieżą, co podkreśla jej istotę w procesie szycia.

Pytanie 27

Aby rozpocząć produkcję wykrojów do odzieży w warunkach przemysłowych, konieczne są

A. rysunki układów szablonów

B. rysunki techniczne produktów

C. formy elementów wzorów

D. szablony części produktów

Rysunki techniczne i szablony odzieży są ważne w produkcji, ale same w sobie nie wystarczą do uruchomienia produkcji wykrojów na dużą skalę. Te rysunki dają nam informacje o tym, jak ma wyglądać odzież, ale nie mówią, jak je układać na tkaninie. A to jest bardzo ważne, zwłaszcza w produkcji masowej, gdzie każdy centymetr tkaniny się liczy. Szablony są potrzebne do wycinania części odzieży, ale ich użycie bez dobrego planu układu może prowadzić do dużych strat materiałowych. Formy wzorów też wymagają precyzyjnego określenia, jak powinny być ułożone, aby cięcie było efektywne. Wiele firm niestety polega na intuicji, zamiast korzystać z rysunków układów szablonów, co często kończy się marnowaniem materiałów i brakiem efektywności. Dlatego warto zrozumieć, że rysunki układów szablonów to klucz do dobrego planowania w produkcji odzieży.

Pytanie 28

Jakiej operacji technologicznej nie można przeprowadzić na specjalistycznej maszynie wyposażonej w mechanizm zygzaka?

A. Wykończenia krawędzi wyrobu

B. Mocowania kieszeni nakładanej

C. Przytwierdzenia aplikacji do elementu odzieżowego

D. Przyszycia zamka błyskawicznego

Przyszycie zamka błyskawicznego na maszynie specjalnej wyposażonej w mechanizm zygzaka jest operacją, która nie może być skutecznie wykonana z powodu specyfiki tego mechanizmu. Mechanizm zygzaka jest przystosowany głównie do wykonywania prostych, powtarzalnych szwów, takich jak naszywanie aplikacji, wykańczanie brzegów czy zamocowanie kieszeni. Przyszycie zamka błyskawicznego wymaga jednak bardziej zaawansowanej kontroli nad przesuwem materiału oraz precyzyjnego ustawienia, co jest trudne do osiągnięcia przy użyciu maszyny z mechanizmem zygzaka. W praktyce, do szycia zamków błyskawicznych używa się maszyn z mechanizmami przemysłowymi, które oferują większą stabilność i możliwość regulacji, co pozwala na dokładne przeszycie ząbków zamka. W branży odzieżowej zastosowanie odpowiednich maszyn jest kluczowe, aby zapewnić wysoką jakość wyrobów oraz ich trwałość, co jest zgodne z normami branżowymi dotyczącymi produkcji odzieży.

Pytanie 29

Ile wynosi norma zużycia tkaniny jedwabnej o szerokości 1,50 m, niezbędnej do uszycia sukienki o fasonie przedstawionym na rysunku, dla klientki o wymiarach
— opx — 88,0 cm
— obt — 92,0 cm
— długość sukienki — 80,0 cm
— długość rękawa — 60,0 cm

A. 242,0 cm

B. 140,0 cm

C. 154,0 cm

D. 220,0 cm

Odpowiedź 154,0 cm jest prawidłowa, ponieważ uwzględnia wszystkie istotne aspekty związane z produkcją odzieży. Przy obliczaniu normy zużycia tkaniny dla sukienki, należy wziąć pod uwagę długość sukienki, długość rękawów oraz zapas na szwy, co jest standardową praktyką w branży krawieckiej. Wymiar 80,0 cm to długość sukienki, natomiast 60,0 cm to długość rękawów. Biorąc pod uwagę, że tkanina ma szerokość 1,50 m, to 154,0 cm to długość, która pozwoli na swobodne ułożenie elementów sukienki, z zachowaniem odpowiednich odstępów na szwy i ewentualne poprawki. Dodatkowo, stosowanie odpowiednich norm zużycia tkaniny jest kluczowe w celu optymalizacji kosztów produkcji i minimalizacji odpadów. Dzięki tej praktyce, projektanci i krawcy mogą lepiej planować swoje zakupy materiałów, co pozwala na oszczędności oraz efektywne wykorzystanie zasobów.

Pytanie 30

Podczas układania form spódnicy podstawowej na wełnianej tkaninie, istotne jest, aby przestrzegać zasady

A. środek przodu oraz tyłu wzdłuż nitki osnowy

B. dolna linia przodu i tyłu zgodnie z nitką osnowy

C. środek przodu wzdłuż nitki wątku, linia talii zgodnie z nitką osnowy

D. środek przodu wzdłuż nitki osnowy, środek tyłu zgodnie z nitką wątku

Wybór odpowiedzi, w której środek przodu i tyłu spódnicy podstawowej układa się po nitce osnowy, jest zgodny z zasadami konstrukcji odzieżowej. Nitka osnowy, jako główny element tkaniny, ma kluczowe znaczenie dla stabilności i kształtu odzieży. Ułożenie form w ten sposób zapewnia, że spódnica zachowa właściwy kształt oraz nie będzie się deformować podczas noszenia. W przypadku tkanin wełnianych, które często mają wyraźnie zdefiniowane kierunki osnowy i wątku, stosowanie tej zasady pozwala na zminimalizowanie ryzyka wystąpienia niepożądanych efektów, takich jak rozciąganie czy fałdowanie materiału. Przykładowo, przy szyciu spódnicy o prostym kroju, umieszczenie formy we właściwym kierunku pozwala na uzyskanie estetycznego i trwałego efektu wizualnego, co jest kluczowe w modzie.

Pytanie 31

Na rysunku przedstawiono modelowanie form rękawa krótkiego

A. z kontrafałdami na linii wszycia do pachy.

B. marszczonego na linii wszycia do pachy.

C. poszerzonego na linii dołu.

D. marszczonego na linii wszycia do pachy i na linii dołu.

Modelowanie form rękawa krótkiego jest złożonym procesem, który wymaga precyzyjnego zrozumienia różnych technik szycia i ich zastosowań. Wybór odpowiedzi, która sugeruje poszerzenie na linii dołu, jest niewłaściwy, ponieważ poszerzenie w tym miejscu nie odpowiada koncepcji marszczenia. W kontekście krawiectwa, poszerzenie zazwyczaj wiąże się z dodawaniem materiału, co może prowadzić do niepożądanych efektów wizualnych oraz praktycznych, takich jak ograniczenie ruchomości. Z kolei kontrafałdy, które zostały wymienione w jednej z odpowiedzi, są stosowane do tworzenia objętości w całym rękawie, co nie ma miejsca w omawianym przypadku. Marszczenie na linii wszycia do pachy jest techniką, która podkreśla dynamikę ruchów ramion, co jest kluczowe w projektach odzieżowych. Wybór marszczenia w tym miejscu ma na celu dostosowanie formy rękawa do ludzkiej anatomii, co zwiększa estetykę i funkcjonalność odzieży. Typowym błędem jest mylenie technik marszczenia z innymi metodami formowania materiału, co prowadzi do nieporozumień w praktyce krawieckiej. Zrozumienie, jakie techniki są odpowiednie w danym kontekście, jest kluczowe dla stworzenia odzieży, która nie tylko wygląda dobrze, ale i spełnia praktyczne wymagania użytkownika.

Pytanie 32

W procesie modelowania formy przodu bluzki podstawowej, konstrukcyjną zaszewkę piersiową można umiejscowić w dowolnym punkcie na liniach konturowych, co zależy od

A. charakterystyki materiału

B. szkicu bluzki

C. modelu, fasonu bluzki

D. zdobień i detali

Przeniesienie zaszewki piersiowej w bluzce to ważna decyzja, bo to, jak bluzka będzie wyglądać i leżeć, zależy od fasonu. Na przykład, jeśli bluzka jest luźniejsza, to zaszewka może być gdzie indziej niż w bluzce dopasowanej, która ma za zadanie lepiej podkreślić biust. Zaszewka nie tylko sprawia, że materiał lepiej się układa, ale też wpływa na to, jak komfortowo coś się nosi. Moim zdaniem, dobrze dobrana zaszewka to klucz do ładnego kroju, który będzie fajnie wyglądać w różnych sytuacjach. Dlatego warto mieć na uwadze, że jak zmienia się model bluzki, to czasem trzeba też przesunąć zaszewkę, żeby wszystko wyglądało w porządku.

Pytanie 33

W celu wykonania naprawy błędu w spódnicy damskiej przedstawionej na rysunku należy

A. poszerzyć na linii boków.

B. pogłębić podkrój na linii talii w tyle.

C. zwęzić na linii boków.

D. pogłębić podkrój na linii talii w przodzie.

Pogłębienie podkroju na linii talii w tyle jest kluczowym zabiegiem w celu poprawy dopasowania spódnicy do sylwetki. Analiza rysunku wskazuje na zauważalne nierówności w tej okolicy, co sugeruje, że materiał spódnicy zbyt mocno przylega do ciała, co może prowadzić do nieestetycznego wyglądu oraz ograniczenia komfortu noszenia. W praktyce, wprowadzenie tej modyfikacji pozwoli na uzyskanie lepszego dopasowania, a także na swobodniejsze ruchy, co jest istotne w przypadku ubrań noszonych na co dzień. Stosując tę technikę, projektanci często korzystają z zasady, że podkrój na linii talii powinien być odpowiednio dopasowany do kształtu ciała, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w szwalnictwie. Warto również zauważyć, że poprawne dopasowanie w tej okolicy ma znaczenie nie tylko estetyczne, ale także funkcjonalne, ponieważ wpływa na komfort użytkowania spódnicy oraz jej trwałość. Dobre praktyki w tej dziedzinie obejmują również regularne przymierzanie odzieży na etapie prototypowania, aby upewnić się, że wszelkie modyfikacje są skuteczne i odpowiadają rzeczywistym potrzebom użytkowników.

Pytanie 34

Aby wykonać konfekcjonowanie sukni z dzianiny, jakie ściegi szyjące powinny być użyte?

A. pokrywający i stębnowy

B. zygzakowy i łańcuszkowy

C. stębnowy i zygzakowy

D. łańcuszkowy i obrzucający

Odpowiedź 'łańcuszkowym i obrzucającym' jest jak najbardziej trafna. Te ściegi są naprawdę istotne, kiedy szyjemy sukienki z dzianiny. Ścieg łańcuszkowy ma to do siebie, że jest elastyczny i wytrzymały, dzięki czemu materiał może się swobodnie rozciągać, co jest mega ważne, bo dzianiny często się naciągają podczas noszenia. A ścieg obrzucający? On zabezpiecza krawędzie tkaniny przed strzępieniem. Wiesz, dzianiny mogą być dość delikatne, więc to się przydaje. Przykładem mogą być ciuchy sportowe, gdzie elastyczność i trwałość szwów to podstawa. W branży są różne standardy, jak ISO 4915, które mówią, jak ważny jest dobór odpowiednich ściegów. Używanie właściwych ściegów wpływa nie tylko na komfort noszenia, ale też na wygląd gotowego produktu. To wszystko jest kluczowe, gdy chodzi o szycie odzieży.

Pytanie 35

Do realizacji operacji należy wykorzystać maszynę szyjącą ściegiem niewidocznym

A. podszycia obrębów w wizytowej odzieży

B. przeszycia podwinięcia w odzieży sportowej

C. wszywania rękawów w podkroje pach

D. mocowania miejsc narażonych na rozerwanie

Odpowiedź dotycząca podszycia obrębów w wizytowej odzieży jest prawidłowa, ponieważ maszynę szyjącą stosowaną do ściegu niewidocznego charakteryzuje możliwość uzyskania estetycznego wykończenia, które jest kluczowe w eleganckiej odzieży. Ścieg niewidoczny, znany również jako ścieg ukryty, jest stosowany do łączenia tkanin w sposób, który minimalizuje widoczność szwów na prawym brzegu materiału. W przypadku wizytowej odzieży, gdzie dbałość o szczegóły jest niezwykle istotna, takie wykończenie pozwala uzyskać elegancki i profesjonalny wygląd. Przykłady zastosowania obejmują podszywanie spódnic, sukienek oraz innych elementów garderoby, gdzie estetyka ma kluczowe znaczenie. W standardach branżowych zwraca się uwagę na to, że wykorzystanie ściegu niewidocznego nie tylko zwiększa walory estetyczne, ale także wpływa na komfort użytkowania, gdyż eliminuje ryzyko podrażnień skóry spowodowanych wystającymi szwami. Dobrą praktyką jest również zabezpieczenie brzegów tkanin przed strzępieniem, co dodatkowo podnosi jakość produktu końcowego.

Pytanie 36

Przyczyną powstania wady występującej w rękawie bluzki przedstawionej na rysunku jest

A. rękaw wszyty za bardzo do przodu.

B. rękaw wszyty za bardzo do tyłu.

C. za wysoka kula rękawa.

D. za niska kula rękawa.

Odpowiedź "rękaw wszyty za bardzo do przodu" to właściwy strzał. Gdy rękaw jest wszyty źle, to środek kuli nie układa się symetrycznie w stosunku do pachy. To prowadzi do nieestetycznego napięcia w przedniej części pachy, co widać chyba na tym rysunku. W praktyce, żeby uniknąć takich problemów, warto przy projektowaniu i szyciu zwrócić uwagę, żeby rękaw był ustawiony zgodnie z linią ciała. Fajnie też, gdy kształt kuli rękawa jest dobrze dopasowany do sylwetki, ponieważ to daje większą swobodę ruchu ramion. W krawiectwie są pewne normy, które mówią, że rękaw powinien być wszyty tak, by kula znajdowała się w linii z ramieniem - to ważne dla komfortu i estetyki. Dobrze też pomyśleć o materiałach, które będą ładnie leżeć i nie sprawiać, że tkanina się marszczy.

Pytanie 37

Ocena jakości odzieży po dokonaniu przeróbki odbywa się w trakcie

A. drugiej przymiarki

B. odbioru wyrobu

C. prasowania końcowego

D. pierwszej przymiarki

Odpowiedź "odbioru wyrobu" jest prawidłowa, ponieważ to na etapie odbioru końcowego dokonuje się kompleksowej oceny jakości wyrobu odzieżowego. W tym momencie sprawdzane są wszystkie aspekty techniczne, estetyczne oraz funkcjonalne, co jest zgodne z obowiązującymi standardami jakości w przemyśle odzieżowym. Na tym etapie można wykryć ewentualne wady, które mogły powstać podczas produkcji lub przeróbki. Przykładem może być ocena szwów, wykończenia, a także zgodności z zamówieniem. Odbiór wyrobu powinien być przeprowadzony zgodnie z określonymi procedurami, które gwarantują, że wyrób spełnia określone normy i oczekiwania klientów. W praktyce, procedura ta może obejmować weryfikację dokumentacji, takich jak raporty z kontroli jakości, a także przeprowadzanie testów użytkowych, co jest kluczowe dla zapewnienia satysfakcji klienta oraz minimalizacji kosztów reklamacji. Warto pamiętać, że odbiór wyrobu to także ostatni moment na dokonanie ewentualnych poprawek, zanim produkt trafi do klienta.

Pytanie 38

Zgodnie z przedstawionym rysunkiem instruktażowym wskaż metodę przyszycia rękawa do podkroju pachy?

A. Wszycie główki rękawa do podkroju pachy oraz obszycie krawędzi lamówką

B. Obszycie lamówką krawędzi główki i podkroju pachy oraz zszycie ich razem

C. Wszycie główki rękawa do podkroju pachy oraz obrzucenie krawędzi wspólnie

D. Obrzucenie osobno krawędzi główki oraz podkroju pachy i zszycie ich razem

Zastosowanie różnych metod wszywania rękawa do podkroju pachy, takich jak obracanie krawędzi lub zszywanie oddzielnych elementów, może prowadzić do niepożądanych efektów estetycznych i funkcjonalnych. Obrzucenie oddzielnie krawędzi główki rękawa oraz podkroju pachy, a następnie ich zszycie, może skutkować widocznymi szwami, które nie tylko szpecą projekt, ale mogą również powodować dyskomfort podczas noszenia odzieży. Tego typu podejście nie uwzględnia ważnych aspektów, takich jak odpowiednie dopasowanie oraz wsparcie strukturalne, które są kluczowe dla prawidłowego kształtu rękawa. Ponadto, technika ta może prowadzić do osłabienia krawędzi, co zwiększa ryzyko strzępienia i uszkodzeń materiału. Z kolei obrzucenie krawędzi i ich zszycie razem, bez zastosowania lamówki, może sprawić, że projekt stanie się mniej estetyczny. Warto również zauważyć, że niektóre metody wymagają znajomości konkretnego materiału oraz jego właściwości, co może prowadzić do błędów w wyborze odpowiednich narzędzi i technik. W praktyce, kluczowe jest, aby stosować sprawdzone metody, które zapewniają zarówno estetyczne, jak i funkcjonalne wykończenie odzieży, a także pamiętać o znaczeniu przygotowania i testowania rozwiązań przed realizacją projektu.

Pytanie 39

Profesjonalna usługa polegająca na naprawie zamka błyskawicznego, który zaciął się w połowie jego długości (jak na rysunku), powinna polegać na

A. skróceniu zapięcia.

B. przerobieniu zapięcia na guziki.

C. doszyciu haftek.

D. wymianie zamka.

Wymiana zamka jest właściwym rozwiązaniem w przypadku, gdy zamek błyskawiczny zaciął się w połowie swojej długości. Tego rodzaju uszkodzenia mogą być spowodowane różnymi czynnikami, takimi jak zużycie elementów zapięcia, uszkodzenie zębów zamka czy niewłaściwe użytkowanie. W przypadku uszkodzonego zamka błyskawicznego, najlepszym podejściem jest całkowita wymiana zamka, ponieważ naprawa może nie przynieść trwałego efektu. Wymiana zamka zapewnia, że zamek będzie działał płynnie i niezawodnie, co jest szczególnie ważne w aplikacjach odzieżowych, akcesoriach oraz produktach tekstylnych, gdzie jakość wykonania ma kluczowe znaczenie. Warto także zwrócić uwagę na standardy produkcyjne, które zalecają stosowanie materiałów wysokiej jakości, aby uniknąć podobnych problemów w przyszłości. Dobrą praktyką jest również regularne przeglądanie i konserwacja zamków, aby zminimalizować ryzyko ich uszkodzenia.

Pytanie 40

Jakie parametry są właściwe do prasowania spodni wykonanych z lnu?

A. 150℃, z użyciem pary

B. 150℃, bez użycia pary

C. 200℃, z użyciem pary

D. 110℃, bez użycia pary

Prasowanie lnianych spodni w temperaturach niższych niż 200℃ lub bez użycia pary jest niewłaściwe. Użycie niskich temperatur, takich jak 110℃ czy 150℃, nie pozwala na skuteczne usunięcie zagnieceń, ponieważ włókna lnu wymagają wyższej temperatury, aby stały się wystarczająco elastyczne. Prasowanie w takich warunkach może prowadzić do sytuacji, w której nawet po długoterminowym prasowaniu, na tkaninie pozostałyby nieestetyczne zagniecenia. Dodatkowo, brak pary podczas prasowania lnu często prowadzi do jego sztywności, co może zniweczyć efekt końcowy. Niektórzy mogą błędnie sądzić, że prasowanie bez pary jest wystarczające, jednak w praktyce może to jedynie pogorszyć stan tkaniny. Ponadto, temperatura 150℃, chociaż wyższa od 110℃, wciąż nie jest wystarczająca dla większości lnianych tkanin, co zwiększa ryzyko ich uszkodzenia. Warto zatem, aby każdy, kto ma do czynienia z lnem, zrozumiał, jak istotne jest przestrzeganie zalecanych temperatur i technik prasowania, aby zapewnić najlepsze rezultaty i dbać o trwałość odzieży.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej