Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 kwietnia 2026 15:39
Data zakończenia: 8 kwietnia 2026 15:55

Egzamin zdany!

Wynik: 30/40 punktów (75,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Przedstawiono kod tabeli 3×2. Jaką modyfikację należy wprowadzić w drugim wierszu, aby tabela wyglądała jak na obrazie z niewidocznym wierszem?

<table>
  <tr>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 1</td>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 2</td>
  </tr>
  <tr>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 3</td>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 4</td>
  </tr>
  <tr>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 5</td>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 6</td>
  </tr>
</table>

Komórka 1	Komórka 2
Komórka 3	Komórka 4
Komórka 5	Komórka 6

A. <tr style="visibility: hidden">

B. <tr style="display: none">

C. <tr style="clear: none">

D. <tr style="display: table-cell">

Właściwość CSS 'visibility: hidden' jest używana do ukrycia elementu, ale jednocześnie zachowuje ona jego miejsce w układzie strony. Jest to idealne dla sytuacji, kiedy chcemy ukryć konkretny element, ale nie chcemy wpływać na układ pozostałych elementów. W kontekście naszego pytania, jeśli chcielibyśmy ukryć drugi wiersz tabeli, ale nie chcemy, aby pozostałe wiersze zmieniały swoje położenie, 'visibility: hidden' jest idealnym rozwiązaniem. W przeciwnym razie, gdybyśmy użyli 'display: none', wiersz zostałby całkowicie usunięty z układu strony, a pozostałe wiersze przesunęłyby się do góry, aby zapełnić puste miejsce. W praktyce, właściwość 'visibility: hidden' jest często używana w połączeniu z JavaScript do tworzenia efektów 'hide/show', gdzie ukryte elementy mogą być później odkrywane bez wpływu na układ strony.

Pytanie 2

Zamieszczony kod HTML formularza zostanie wyświetlony przez przeglądarkę w sposób:

<form>
stanowisko: <input type="text"> <br>
obowiązki: <br>
<input type="checkbox" name="obowiazki1" value="1" disabled checked> sporządzanie dokumentacji<br>
<input type="checkbox" name="obowiazki2" value="2" checked>pisanie kodu<br>
<input type="checkbox" name="obowiazki3" value="3">testy oprogramowania<br>
</form>

A. D

B. A

C. C

D. B

Poprawna odpowiedź to forma, w której przeglądarka wyświetli treść formularza, uwzględniając zarówno etykiety, jak i wszystkie zaznaczone opcje. W tym przypadku, po wypełnieniu formularza, użytkownik zobaczy: "stanowisko: obowiązki: sporządzanie dokumentacji pisanie kodu testy oprogramowania". Kluczowym aspektem jest to, że w formularzu użyto atrybutu 'disabled' dla pierwszego checkboxa, co oznacza, że nie będzie on mógł zostać odznaczony przez użytkownika, ale mimo to jego etykieta zostanie wyświetlona. Przeglądarki internetowe renderują formularze na podstawie struktury HTML, a to, co jest niewidoczne dla użytkownika (checkboxy, które są odznaczone lub zablokowane), nie wpływa na wyświetlanie tekstowych etykiet. Zgodnie z zasadami dostępności i użyteczności, ważne jest, aby użytkownik miał pełny wgląd w dostępne opcje, co poprawia interakcję z formularzem. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania interfejsów użytkownika, które promują przezroczystość i jasność w komunikacji z użytkownikiem.

Pytanie 3

Jakie polecenie należy zastosować, aby utworzyć klucz obcy na wielu kolumnach przy tworzeniu tabeli?

A. CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY ON(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)

B. CONSTRAINT (nazwisko, imie) FOREIGN KEY REFERENCES osoby (nazwisko, imie)

C. CONSTRAINT fk_soba_uczen FOREIGN KEY(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)

D. CONSTRAINT (nazwisko, imie) FOREIGN REFERENCES KEY osoby (nazwisko, imie)

Niepoprawne odpowiedzi zawierają kilka istotnych błędów w składni oraz koncepcji definiowania kluczy obcych. W pierwszej przykładowej odpowiedzi, brak jest odpowiedniej składni przy definiowaniu klucza obcego, ponieważ użycie 'ON' jest nieprawidłowe i nie jest zgodne z normami SQL. Klucz obcy powinien być zdefiniowany w kontekście kolumn, a nie z użyciem 'ON'. Kolejna odpowiedź pomija całkowicie zasadniczą strukturę polecenia SQL, co prowadzi do zamieszania w kontekście definicji kluczy obcych. Zrozumienie, że klucz obcy musi być zdefiniowany poprzez konkretne kolumny i odniesienia do innych tabel, jest kluczowe dla poprawnej pracy z bazami danych. Ostatnia błędna odpowiedź pomija konwencję użycia 'FOREIGN KEY' oraz 'REFERENCES', co jest fundamentalnym błędem. Prawidłowe podejście wymaga precyzyjnego określenia nie tylko kolumn, ale i tabeli, do której klucz obcy się odnosi. Zastosowanie tych zasad jest kluczowe w projektowaniu i implementacji relacyjnych baz danych oraz w utrzymaniu ich integralności, co jest istotnym aspektem dla efektywnego zarządzania danymi.

Pytanie 4

Jaką metodę zastosowano do dodania arkusza stylów do dokumentu HTML w pokazanym kodzie?

A. Styl zewnętrzny

B. Styl wewnętrzny

C. Styl alternatywny, zewnętrzny

D. Styl wpisany, lokalny

Styl wpisany lokalny w HTML to metoda definiowania stylów CSS bezpośrednio wewnątrz elementów HTML za pomocą atrybutu style. Jest to często stosowane, gdy chcemy szybko zdefiniować unikalne style dla pojedynczego elementu bez tworzenia lub edytowania zewnętrznego pliku CSS. Przykładowo poniższy kod HTML pokazuje jak możemy zmienić kolor tekstu w paragrafie na czerwony używając właśnie stylu pisanego zwanego również inline. Choć jest to proste i szybkie rozwiązanie nie jest zalecane dla większych projektów ze względu na brak możliwości ponownego użycia kodu i problematyczną jego konserwację. W praktyce najlepszym podejściem jest stosowanie stylów zewnętrznych które umożliwiają centralne zarządzanie wyglądem całego dokumentu. Standardy HTML i CSS promują modularność i oddzielenie warstwy prezentacyjnej od struktury co jest bardziej efektywne i zgodne z zasadami projektowania responsywnych aplikacji internetowych. Styl wpisany może być jednak przydatny w testach szybkich prototypach lub sytuacjach gdy zmiany muszą być wprowadzone lokalnie i mają one charakter jednorazowy. Dla bardziej złożonych aplikacji zaleca się jednak stosowanie bardziej zorganizowanych metod stylizacji takich jak style zewnętrzne.

Pytanie 5

Fragment tabeli gory prezentuje polskie łańcuchy górskie oraz ich najwyższe szczyty. Przedstaw kwerendę, która oblicza średnią wysokość szczytów dla każdego łańcucha górskiego.

Id	pasmo	nazwa	wysokosc
134	Góry Bystrzyckie	(brak nazwy)	949
137	Góry Bystrzyckie	Anielska Kopa	871
74	Beskid Żywiecki	Babia Góra (Diablak)	1725
41	Beskid Śląski	Barania Góra	1220
145	Góry Karczewskie	Baraniec	723
128	Góry Bardzkie	Bardzka Góra (Kalwaria)	583
297	Tatry	Beskid	2012

A. SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory LIMIT pasmo

B. SELECT pasmo, COUNT(wysokosc) FROM gory ORDER BY pasmo

C. SELECT pasmo, SUM(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo

D. SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo

Prawidłowa odpowiedź: SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo; jest właściwa, ponieważ pozwala na wyliczenie średniej wysokości szczytów dla każdego pasma górskiego indywidualnie. Kwerenda ta wykorzystuje klauzulę GROUP BY, która grupuje rekordy na podstawie kolumny pasmo, co jest niezbędne do uzyskania agregatów danych w SQL. Funkcja AVG() jest używana do obliczania średniej wartości w grupie, co w tym przypadku odnosi się do średniej wysokości szczytów. W praktyce takie zapytania są często używane w analizie danych, gdzie istnieje potrzeba podsumowania informacji w sposób umożliwiający wyciąganie wniosków na podstawie agregacji danych. Ważne jest również zrozumienie, że bez klauzuli GROUP BY funkcja AVG() obliczyłaby średnią z całej tabeli, a nie w ramach poszczególnych pasm. Dlatego poprawne użycie tej klauzuli jest kluczowe w kontekście uzyskania precyzyjnych wyników grupowania danych w relacyjnych bazach danych. Tego rodzaju operacje są fundamentalne w analizie danych i raportowaniu biznesowym, gdzie wymagana jest konsolidacja informacji z podziałem na różne kategorie czy segmenty.

Pytanie 6

Wskaż PRAWIDŁOWE stwierdzenie dotyczące polecenia: CREATE TABLE IF NOT EXISTS ADRES(ulica VARCHAR(70) CHARACTER SET utf8);

A. IF NOT EXISTS jest stosowane opcjonalnie, aby upewnić się, że tabela nie istnieje już w bazie danych

B. Klauzula CHARACTER SET utf8 jest wymagana

C. Do tabeli nie można wprowadzać ulic, które zawierają w nazwie polskie znaki

D. Rekordem tabeli nie może być 3 MAJA

Stwierdzenie, że 'IF NOT EXISTS' stosuje się opcjonalnie, aby upewnić się, że brak w bazie danych takiej tabeli, jest jak najbardziej prawdziwe. Klauzula ta jest używana w kontekście tworzenia tabel, aby uniknąć błędu, który wystąpiłby, gdyby tabela o tej samej nazwie już istniała. Dzięki temu programista może mieć pewność, że operacja tworzenia tabeli przebiegnie pomyślnie, bez konieczności wcześniejszego sprawdzania, czy tabela już istnieje. Przykładowo, w praktyce programistycznej, podczas automatyzacji skryptów do zarządzania bazami danych, często wykorzystuje się tę klauzulę, aby zapewnić, że skrypty są odporne na błędy wynikające z istniejących obiektów. Jest to zgodne z dobrymi praktykami w programowaniu baz danych, które koncentrują się na minimalizowaniu ryzyka i poprawie efektywności pracy.

Pytanie 7

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. td, th { background-color: Pink; }

B. tr { background-color: Pink; }

C. tr:hover { background-color: Pink; }

D. tr:active { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek. W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony. Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 8

Formaty wideo, które są wspierane przez standard HTML5, to

A. MP4, AVI

B. MP4, Ogg, WebM

C. Ogg, QuickTime

D. Ogg, AVI, MPEG

Odpowiedź MP4, Ogg, WebM jest poprawna, ponieważ te trzy formaty wideo są oficjalnie obsługiwane przez standard HTML5, co oznacza, że są zgodne z różnymi przeglądarkami internetowymi bez potrzeby używania dodatkowych wtyczek. Format MP4, oparty na kontenerze MPEG-4, jest szeroko stosowany z uwagi na jego efektywność w kompresji oraz wysoką jakość obrazu i dźwięku. Ogg to otwarty format, który wspiera kodek VP8, co czyni go popularnym wśród projektów o otwartym oprogramowaniu. WebM, z kolei, jest również formatem otwartym, zoptymalizowanym dla wideo w Internecie, co czyni go dobrym wyborem dla zastosowań webowych. Te formaty są zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie wydajności i dostępności, co sprawia, że są preferowane podczas tworzenia treści wideo do zastosowań online. Przykładem ich użycia może być osadzanie wideo na stronach internetowych, gdzie różnorodność formatów pozwala na ich odtwarzanie na różnych urządzeniach oraz w różnych systemach operacyjnych.

Pytanie 9

Która z poniższych funkcji w języku PHP zmieni słowo „kota” na „mysz” w zdaniu „ala ma kota”?

A. replace("ala ma kota", "kota", "mysz");

B. str_replace( "kota", "mysz", "ala ma kota");

C. str_replace("ala ma kota", "kota", "mysz");

D. replace("kota", "mysz", "ala ma kota");

Wszystkie inne odpowiedzi wykazują nieporozumienia w zakresie używania funkcji zamiany tekstu w PHP. Na przykład, pierwszy wariant używa funkcji replace, która nie istnieje w standardowej bibliotece PHP. W PHP funkcja do zamiany ciągów znaków to str_replace, co oznacza, że taka odpowiedź nie może być prawidłowa. Z kolei drugi wariant również błędnie stosuje funkcję replace, ale dodatkowo zamienia argumenty – pierwszy argument powinien być tym, co zamieniamy, a nie tym, co jest zmieniane. Użycie str_replace z nieodpowiednią kolejnością argumentów prowadziłoby do niespodziewanych rezultatów. Natomiast trzecia odpowiedź podaje argumenty w prawidłowej kolejności, jednak również używa nieistniejącej funkcji replace, co czyni ją błędną. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do takich niepoprawnych wniosków, to nieprawidłowe rozumienie syntaktyki funkcji oraz mylenie istniejących funkcji z nieistniejącymi. Ważne jest zrozumienie, że w PHP musimy korzystać z dokumentacji, aby upewnić się, że używamy odpowiednich funkcji i argumentów, co jest kluczowe dla prawidłowego działania aplikacji. Niezrozumienie tych podstaw może prowadzić do frustracji i trudności w programowaniu.

Pytanie 10

Wskaż polecenie SQL, które dodaje kolumnę miesiacSiewu do już istniejącej tabeli rośliny

A. ALTER TABLE rosliny ADD miesiacSiewu int

B. INSERT INTO rosliny Values (miesiacSiewu int)

C. UPDATE rosliny ADD miesiacSiewu int

D. CREATE TABLE rosliny {miesiacSiewu int}

Polecenie SQL 'ALTER TABLE rosliny ADD miesiacSiewu int;' to całkiem sensowny sposób na dodanie nowej kolumny do tabeli w bazie danych. Gdy chcemy coś zmieniać w tabeli, to 'ALTER TABLE' jest tym, czego szukamy, bo pozwala nam modyfikować tabelę bez jej usuwania. Dodając kolumnę 'miesiacSiewu', przechowamy dane typu całkowitego (int), co idealnie pasuje do wartości miesięcy. Dzięki temu poleceniu możemy łatwo dostosować strukturę bazy do potrzeb aplikacji. Po jego wykonaniu, w każdej chwili można już wrzucać dane do nowej kolumny. To by się na pewno przydało przy analizie danych dotyczących upraw. W SQL to w sumie standard, więc działa w większości systemów jak MySQL czy PostgreSQL.

Pytanie 11

O obiekcie przedstawionym w JavaScript można powiedzieć, że posiada

var obiekt1 = {
     x: 0,
     y: 0,
     wsp: function() { [...] }
}

A. dwoma metodami oraz jedną właściwością

B. trzema metodami

C. trzema właściwościami

D. dwoma właściwościami oraz jedną metodą

Obiekt w języku JavaScript, taki jak przedstawiony na obrazku, składa się z par klucz-wartość zwanych właściwościami. W tym przypadku mamy dwie właściwości x i y, które są przypisane wartości 0. Właściwości te przechowują dane i mogą być dowolnego typu, jak liczby, ciągi znaków czy inne obiekty. Trzecim elementem obiektu jest wsp, który jest przypisany funkcji, co czyni go metodą obiektu. Metoda w JavaScript jest funkcją przypisaną jako wartość właściwości, która może być wywoływana na obiekcie. Tego rodzaju struktura pozwala na efektywne organizowanie kodu i jest często stosowana w programowaniu obiektowym w JavaScript. Dzięki metodom można dynamicznie manipulować danymi wewnątrz obiektu. Takie podejście jest zgodne z zasadami hermetyzacji, które są częścią paradygmatu programowania obiektowego, zwiększając czytelność i utrzymanie kodu. W praktyce, znajomość właściwości i metod obiektów JavaScript jest kluczowa dla tworzenia dynamicznych i interaktywnych aplikacji webowych.

Pytanie 12

Jak wygląda prawidłowy zapis samozamykającego się znacznika w zgodzie ze standardem języka XHTML, który odpowiada za łamanie linii?

A. </br/>

B. <br />

C. <br> </br>

D. </ br>

Zapis </ br> jest niepoprawny, ponieważ nie przestrzega zasad składni XHTML. W XHTML nie używa się ukośnika przed znacznikiem, co powoduje, że znaczniki takie jak <br> są interpretowane jako błędne. Właściwie zapisany znacznik łamania linii zawsze powinien kończyć się ukośnikiem, co oznacza zgodność z regułami języka. Z kolei <br> </br> jest redundantny, ponieważ <br> jest znacznikiem samozamykającym się, a jego zamknięcie dodatkowymi znacznikami nie ma sensu i wprowadza niepotrzebny szum w kodzie. Odpowiedź </br/> również jest błędna, ponieważ kończy się niepoprawnym zapisem, gdzie nie jest dopuszczalne użycie ukośnika przed zamknięciem znacznika, co jest sprzeczne z zasadami XHTML. Użytkownicy często mylą składnię HTML z XHTML, co prowadzi do kodu, który może wydawać się poprawny, ale nie spełnia stricte określonych zasad składniowych. Dlatego korzystanie z poprawnych znaczników jest kluczowe dla zapewnienia, że dokumenty HTML/XHTML będą działać w różnych przeglądarkach i platformach, co jest niezbędne dla ich prawidłowego wyświetlania oraz przetwarzania.

Pytanie 13

Dokument HTML określa akapit oraz grafikę. Aby grafika była umieszczona przez przeglądarkę w tej samej linii co akapit po jego lewej stronie, w stylu CSS grafiki należy ustawić właściwość

A. style:left;

B. float:left;

C. align:left;

D. alt:left;

Właściwość CSS 'float:left;' jest kluczowa dla umieszczania elementów w linii obok siebie. Umożliwia ona 'wypływanie' elementu, jakim jest obrazek, w lewo, co skutkuje tym, że tekst w akapicie będzie go otaczał od prawej strony. Jest to szczególnie przydatne w projektowaniu responsywnych układów stron internetowych, gdzie zachowanie porządku w rozmieszczeniu elementów jest istotne zarówno na desktopach, jak i urządzeniach mobilnych. Przykładowo, jeśli mamy akapit z opisem produktu, który chcemy wizualnie wzbogacić odpowiednim zdjęciem z jego lewej strony, zastosowanie 'float:left;' w stylach CSS sprawi, że tekst będzie płynnie dostosowywał się do rozmiaru obrazka. Zgodnie z dobrymi praktykami, warto również pamiętać o zastosowaniu 'clear:both;' w przypadku elementów, które mają pojawić się poniżej zaganianych elementów, aby uniknąć problemów z układem. Dodatkowo, warto zadbać o odpowiednie wymiary obrazka oraz użycie atrybutu 'alt' w tagu <img>, aby poprawić dostępność strony oraz jej SEO.

Pytanie 14

W kodzie HTML przypisano pewne znaczniki do klasy o nazwie "nomargin". Jak można przeprowadzić operacje na tych znacznikach w języku JavaScript, korzystając z odpowiedniej funkcji?

A. getElementsByTagName("nomargin")

B. getElementById("nomargin")

C. getElementsByClassName("nomargin")

D. getElement("nomargin")

Wybór odpowiedzi 'getElementsByClassName("nomargin")' jest właściwy, ponieważ ta funkcja umożliwia selekcję wszystkich elementów HTML, które mają przypisaną daną klasę. W tym przypadku klasa to 'nomargin'. Funkcja ta zwraca kolekcję elementów, co jest bardzo przydatne w manipulacji DOM, gdyż pozwala na wykonywanie operacji na wielu elementach jednocześnie. Przykładowo, jeśli chcemy usunąć marginesy z wszystkich elementów, które mają tę klasę, możemy wykorzystać zwróconą kolekcję do iteracji i zastosować odpowiednie style CSS. Kod mógłby wyglądać tak: var elements = document.getElementsByClassName('nomargin'); for (var i = 0; i < elements.length; i++) { elements[i].style.margin = '0'; }. Standardy JavaScript oraz DOM odnoszą się do używania tej funkcji jako efektywnej metody nawiązywania interakcji z elementami na stronie. Warto także pamiętać, że getElementsByClassName zwraca „żywą” kolekcję, co oznacza, że zmiany w DOM będą natychmiast widoczne w tej kolekcji.

Pytanie 15

Jakie jest zadanie funkcji przedstawionej w języku JavaScript?

 function fun1(a, b) {
    if (a % 2 != 0) a++;
    for (n = a; n <= b; n+=2)
        document.write(n);
}

A. sprawdzenie, czy liczba a jest nieparzysta; w przypadku potwierdzenia, wypisanie jej

B. wypisanie wszystkich liczb z zakresu od a do b

C. zwrócenie wartości liczb parzystych od a do b

D. wypisanie liczb parzystych z zakresu od a do b

Odpowiedzi takie jak "wypisanie wszystkich liczb z przedziału od a do b" oraz "zwrócenie wartości parzystych liczb od a do b" ilustrują powszechne nieporozumienia dotyczące działania funkcji oraz jej logiki. Funkcja nie wypisuje wszystkich liczb z przedziału, ponieważ jej konstrukcja ogranicza wyniki do liczb parzystych. Odpowiedź ta nie uwzględnia kluczowego kroku w funkcji, polegającego na modyfikacji zmiennej a, co oznacza, że w przypadku nieparzystego a, pierwsza wypisana liczba będzie parzysta. Natomiast odpowiedź sugerująca, że funkcja zwraca wartości parzyste, jest również myląca, ponieważ funkcja nie zwraca wartości (nie używa return), a jedynie wypisuje je na stronie za pomocą document.write(). To może prowadzić do nieporozumień, zwłaszcza w kontekście oczekiwań dotyczących struktury danych. Typowym błędem myślowym jest zakładanie, że pętle for mogą generować wszystkie liczby w danym zakresie, gdy w rzeczywistości sposób ich inkrementacji (w tym przypadku o 2) determinuje, które wartości są ostatecznie wyświetlane. Przykładem na to jest sytuacja, gdy użytkownik nie dostrzega, że pętla zmienia krok zwiększenia i przez to nie uzyskuje pełnej sekwencji liczb. Warto zwrócić uwagę na konwencje programistyczne, takie jak zasady dotyczące wypisywania danych i używania zwrotów, co jest kluczowe dla tworzenia przejrzystego i efektywnego kodu.

Pytanie 16

Zapis w języku JavaScript:

x = przedmiot.nazwa();

wskazuje, że

A. nazwa stanowi właściwość obiektu przedmiot.

B. nazwa jest polem w klasie przedmiot.

C. Zmienna x będzie przechowywać rezultat działania funkcji przedmiot.

D. Zmienna x będzie przechowywać rezultat wykonania metody nazwa.

W kontekście przedstawionego pytania, niepoprawne odpowiedzi sugerują nieporozumienia dotyczące struktury obiektów w JavaScript oraz różnicy pomiędzy metodami a właściwościami. W szczególności, wskazanie, że nazwa jest właściwością obiektu przedmiot, jest mylne, ponieważ w tej konstrukcji 'nazwa' nie jest statycznym atrybutem, lecz metodą, co implikuje, że jest funkcją, a nie prostą wartością. Istotne jest zrozumienie, że właściwości obiektów przechowują dane, ale metody wykonują operacje na tych danych. Dodatkowo, mylenie metody z polem klasy prowadzi do błędnego postrzegania obiektów. W JavaScript, metody są funkcjami przypisanymi do obiektów, podczas gdy pola klasy, nazywane właściwościami, są zupełnie innym bytem. Typowe błędy myślowe w tym kontekście obejmują również nieznajomość pojęcia kontekstu wykonania, który w JavaScript jest kluczowy dla zrozumienia, jak metody działają w odniesieniu do obiektów. Właściwe zrozumienie tych różnic jest fundamentalne dla efektywnego programowania obiektowego. Używanie obiektów w JavaScript powinno opierać się na jasnym rozróżnieniu pomiędzy ich właściwościami a funkcjami, co skutkuje bardziej zorganizowanym i zrozumiałym kodem.

Pytanie 17

Aby przywrócić bazę danych o nazwie Sklep z pliku towary.sql, należy w miejsce gwiazdek wpisać nazwę użytkownika. Polecenie wygląda następująco:

mysql -u ******* -p Sklep < towary.sql

A. nazwę odzyskiwanej tabeli.

B. nazwę użytkownika.

C. adres IP bazy danych.

D. liczbę importowanych obiektów bazy.

W tym poleceniu kluczowy jest fragment „-u *******”. Przełącznik -u w kliencie mysql zawsze oznacza nazwę użytkownika bazy danych, pod której kontem chcemy się połączyć z serwerem MySQL/MariaDB. Dlatego w miejsce gwiazdek wpisujemy konkretną nazwę użytkownika, np. root, admin, albo konto utworzone specjalnie do obsługi danej aplikacji, np. sklep_user. To jest standardowa składnia narzędzia wiersza poleceń mysql: mysql -u NAZWA_UŻYTKOWNIKA -p NAZWA_BAZY < plik.sql. Opcja -p mówi, że program ma poprosić o hasło dla tego użytkownika (nie podajemy hasła wprost w poleceniu, ze względów bezpieczeństwa). Nazwa bazy danych, do której importujemy dane, pojawia się dalej, w tym przykładzie jest to Sklep. Z kolei po znaku < podajemy plik z kopią bazy, czyli skryptem SQL zawierającym instrukcje CREATE TABLE, INSERT i inne potrzebne do odtworzenia struktury i danych. W praktyce przy przywracaniu baz danych zawsze łączymy się jako użytkownik, który ma odpowiednie uprawnienia: przynajmniej do tworzenia tabel i wstawiania danych w tej bazie (INSERT, CREATE, ALTER, czasem DROP). W środowiskach produkcyjnych dobrą praktyką jest nie używać konta root, tylko dedykowanego użytkownika z ograniczonymi uprawnieniami. Moim zdaniem warto też pamiętać, że adres IP serwera bazy (opcjonalnie podawany przez -h) i port (-P) to zupełnie inne parametry niż -u. One określają, z jakim serwerem się łączymy, a -u i -p – kim się logujemy. To rozróżnienie jest bardzo ważne przy codziennej administracji i automatyzacji backupów oraz importów.

Pytanie 18

Na podstawie jakiego parametru oraz z ilu tabel będą zwrócone wiersze w wyniku podanego zapytania?

SELECT * FROM producent, hurtownia, sklep, serwis WHERE
producent.nr_id = hurtownia.nr_id AND
producent.wyrob_id = serwis.wyrob_id AND
hurtownia.nr_id = sklep.nr_id AND
sklep.nr_id = serwis.nr_id AND
producent.nr_id = 1;

A. Na podstawie parametru wyrob_id tylko dla trzech tabel

B. Na podstawie parametru wyrob_id tylko dla trzech tabel

C. Na podstawie parametru nr_id tylko dla trzech tabel

D. Na podstawie parametru nr_id dla wszystkich tabel

Analizując błędne odpowiedzi można zauważyć że kluczowym aspektem w tym pytaniu jest zrozumienie zastosowania parametrów w klauzuli WHERE Odpowiedzi sugerujące selekcję według parametru wyrob_id są nieprawidłowe ponieważ w klauzuli WHERE dominującą rolę odgrywa parametr nr_id choć występuje tam także warunek dotyczący wyrob_id to jednak główną funkcją jest połączenie tabel według nr_id Jest to typowy błąd wynikający z nieuwzględnienia hierarchii oraz sposobu połączenia tabel w relacyjnych bazach danych Ponadto niektóre odpowiedzi ograniczają się wyłącznie do trzech tabel co również jest błędne ponieważ zapytanie obejmuje wszystkie cztery wymienione tabele producent hurtownia sklep i serwis Koncentracja na jednej lub dwóch tabelach często bierze się z pominięcia kluczowych związków logicznych między tabelami jak w przypadku odpowiedzi które ograniczają scope do mniejszej liczby tabel niż rzeczywiście obejmuje zapytanie Kluczową umiejętnością jest zrozumienie jak różne parametry mogą wpływać na wybór danych zwłaszcza w kontekście tworzenia złożonych zapytań SQL gdzie przemyślane zastosowanie klauzul jest niezbędne do efektywnego zarządzania danymi i unikania niepoprawnych interpretacji wyników Właściwe zrozumienie jak parametry takie jak nr_id czy wyrob_id funkcjonują w zapytaniach pozwala na ich poprawne i skuteczne zastosowanie co jest kluczowe w profesjonalnym podejściu do pracy z bazami danych

Pytanie 19

Posiadając tabelę zawierającą zwierzeta z kolumnami nazwa, gatunek, gromada, cechy, dlugosc_zycia, aby uzyskać listę nazw zwierząt, które żyją co najmniej 20 lat oraz należą do ssaków, należy wykonać zapytanie:

A. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 OR gromada = 'ssak';

B. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 AND gromada = 'ssak';

C. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE gromada = 'ssak';

D. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20;

Zapytanie SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >=20 AND gromada = 'ssak'; jest prawidłowe, ponieważ łączy dwa kluczowe warunki, które muszą być spełnione, aby uzyskać pożądane wyniki. W tym przypadku chcemy wyświetlić nazwy zwierząt, które żyją co najmniej 20 lat oraz należą do gromady ssaków. Operator AND w SQL jest stosowany do łączenia warunków, co oznacza, że tylko te rekordy, które spełniają oba warunki, zostaną zwrócone. Przykładem zastosowania takiego zapytania może być analiza danych w zoologii lub biologii, gdzie istotne jest zrozumienie, które gatunki mają długowieczność i są ssakami. Takie zapytanie można również wykorzystać w praktyce, na przykład w aplikacjach ewidencjonujących zwierzęta w ogrodach zoologicznych czy rezerwatach, pomagając w podejmowaniu decyzji o ich ochronie lub hodowli. Zastosowanie dobrych praktyk w SQL polega na precyzyjnym definiowaniu kryteriów, co pozwala na efektywne przetwarzanie i analizowanie danych.

Pytanie 20

Wykres słupkowy należy zapisać w formacie rastrowym tak, aby jakość jego krawędzi była jak najlepsza, również dla dużego powiększenia, unikając efektu aliasingu. Do tego celu można zastosować format

A. CDR

B. JPEG

C. PNG

D. SVG

Wybierając PNG do zapisu wykresu słupkowego w formacie rastrowym, podjąłeś technicznie uzasadnioną decyzję. PNG to format grafiki rastrowej, który umożliwia zapis obrazów bezstratnie, co jest kluczowe, kiedy zależy nam na zachowaniu ostrych krawędzi – szczególnie przy wykresach, gdzie szczegółowość i czytelność mają pierwszorzędne znaczenie. W odróżnieniu od JPEG, PNG nie stosuje kompresji stratnej, przez co nie pojawiają się charakterystyczne rozmycia czy artefakty wokół linii i tekstów. Z mojego doświadczenia, jeśli chcesz potem wykres powiększać, PNG sprawdza się znakomicie – szczególnie przy plikach przygotowanych w wysokiej rozdzielczości (np. 300 dpi lub więcej). Co ważne, PNG obsługuje przezroczystość i bez problemu radzi sobie z płaskimi kolorami oraz prostymi gradientami, więc wyniki są bardzo przewidywalne. Warto wiedzieć, że format ten jest od lat szeroko akceptowany zarówno w druku, jak i na stronach internetowych. W branży najczęściej poleca się PNG do materiałów edukacyjnych, raportów czy prezentacji, gdy liczy się precyzja i wyrazistość. To taki standardowy wybór dla wszelkich diagramów, infografik czy schematów. Oczywiście, jeśli wykres byłby w pełni wektorowy, najlepszym wyjściem byłby SVG, ale jeśli ma być rastrowy – PNG jest bez dwóch zdań najlepszy. Nawet przy dużym powiększeniu krawędzie pozostają ostre, a efekt aliasingu praktycznie nie występuje, jeśli odpowiednio dobierzesz rozdzielczość wyjściową.

Pytanie 21

O czym informuje przeglądarkę internetową zapis <!DOCTYPE html>?

A. W dokumencie każda etykieta musi być zamknięta, nawet te samozamykające.

B. Dokument jest zapisany w wersji HTML 4.

C. Dokument został zapisany w języku HTML 5.

D. W dokumencie wszystkie tagi są zapisane wielkimi literami.

Zapisywanie <!DOCTYPE html> na początku dokumentu informuje przeglądarkę, że dokument jest napisany w HTML5, co ma istotne znaczenie dla jego poprawnej interpretacji. HTML5 wprowadza wiele nowych elementów i atrybutów, które są kluczowe dla nowoczesnych aplikacji webowych, takich jak <header>, <footer>, <article> czy <section>, a także wspiera multimedia poprzez <audio> i <video>. Dzięki deklaracji <!DOCTYPE html> przeglądarki mogą stosować najnowsze standardy, co zapewnia lepszą zgodność i wsparcie dla responsywności, co jest niezbędne w erze urządzeń mobilnych. Ponadto, HTML5 wprowadza zasady dotyczące semantyki, co może poprawić SEO (optymalizację pod kątem wyszukiwarek) i dostępność treści dla osób z niepełnosprawnościami. W praktyce oznacza to, że tworząc nową stronę internetową, warto zawsze używać tej deklaracji, aby zapewnić, że przeglądarki renderują zawartość zgodnie z aktualnymi standardami.

Pytanie 22

Jak można usunąć ciasteczko o nazwie ciastko, korzystając z języka PHP?

A. unsetcookie("$ciastko");

B. setcookie("$ciastko", "", 0);

C. setcookie("ciastko", "", time()-3600);

D. deletecookie("ciastko");

Odpowiedź setcookie("ciastko", "", time()-3600) jest prawidłowa, ponieważ do usunięcia ciasteczka w PHP należy ustawić jego wartość na pusty ciąg oraz datę ważności w przeszłości. Funkcja setcookie() jest standardowym sposobem zarządzania ciasteczkami w PHP. Argumenty przekazywane do tej funkcji obejmują nazwę ciasteczka, wartość oraz czas, kiedy ciasteczko wygasa. Ustawiając czas na time()-3600, informujemy przeglądarkę, że ciasteczko jest nieaktualne, co skutkuje jego usunięciem. Dobrą praktyką jest również uzupełnienie argumentów o ścieżkę i domenę, aby upewnić się, że wszystkie instancje ciasteczka są usuwane. Przykładowo, setcookie("ciastko", "", time()-3600, "/", "example.com"); usuwa ciasteczko w kontekście całej witryny. Pamiętaj, aby wywołać tę funkcję przed jakimkolwiek wyjściem HTML, ponieważ nagłówki HTTP muszą być wysyłane przed jakimikolwiek danymi wyjściowymi.

Pytanie 23

Znacznik <ins> w HTML jest używany do wskazywania

A. tekstu, który został przeformatowany

B. tekstu, który został dodany

C. tekstu, który został usunięty

D. cytowanego fragmentu tekstu

Wiesz, znacznik <ins> w HTML to coś, co używamy, żeby pokazać tekst dodany w stosunku do poprzedniej wersji dokumentu. To mega przydatne, zwłaszcza kiedy edytujemy różne treści, bo od razu widać, co się zmieniło. Zastosowanie tego znacznika można znaleźć w różnych dokumentach, jak blogi czy umowy, gdzie ważne jest, żeby pokazać, co się zmieniło w treści. Zgodnie z tym, co mówią wytyczne W3C, używanie znaczników semantycznych, jak <ins>, sprzyja lepszej dostępności tekstów i ułatwia ich zrozumienie przez wyszukiwarki oraz technologie wspierające. Przykładowo, gdy robisz poprawki w dokumencie, właśnie dzięki <ins> możesz wyróżnić nowe informacje, co sprawi, że użytkownicy łatwiej ogarną, co się zmieniło. Dobrze jest też dodać odpowiedni styl CSS, żeby nadać tym elementom wyraźniejszy wygląd.

Pytanie 24

Na stronie www znajduje się formularz, do którego należy stworzyć następujące funkcje: walidacja: w czasie wypełniania formularza na bieżąco kontrolowana jest poprawność danych, przesyłanie danych: po zrealizowaniu formularza i jego zatwierdzeniu, dane są przekazywane do bazy danych na serwerze. Aby zrealizować tę funkcjonalność w jak najprostszy sposób, należy zapisać

A. walidację oraz przesyłanie danych w języku PHP

B. walidację w skrypcie PHP, a przesyłanie danych w JavaScript

C. walidację oraz przesyłanie danych w języku JavaScript

D. walidację w języku JavaScript, a przesyłanie danych w skrypcie PHP

Wybór walidacji oraz przesyłania danych wyłącznie w PHP nie tylko nie jest optymalny, ale również niezgodny z dobrymi praktykami. Walidacja po stronie serwera, bez wcześniejszego sprawdzenia danych po stronie klienta, prowadzi do gorszego doświadczenia użytkownika, ponieważ każde błędne dane są wysyłane na serwer przed zwróceniem błędu do użytkownika. Taki proces zwiększa obciążenie serwera, ponieważ każde błędne żądanie wiąże się z niepotrzebnym przetwarzaniem, co jest szczególnie nieefektywne w przypadku formularzy często używanych przez użytkowników. W przypadku przesyłania danych w JavaScript, istnieje ryzyko, że dane mogą być manipulowane po drodze, co prowadzi do problemów z bezpieczeństwem, takich jak ataki typu Cross-Site Scripting (XSS). Oprócz tego, nie jest właściwe korzystanie z PHP do walidacji rzeczywistych danych wejściowych w interfejsie użytkownika, gdyż PHP jest językiem działającym po stronie serwera i nie ma dostępu do stanu interfejsu. Przykładem błędnego myślenia może być założenie, że serwer może efektywnie obsłużyć wszystkie błędy walidacji na etapie zapisu danych w bazie, co jest nieefektywne w praktyce. W związku z tym każda aplikacja internetowa powinna implementować walidację danych po stronie klienta i serwera, aby zminimalizować problemy z użytkownikami oraz zapewnić bezpieczeństwo aplikacji.

Pytanie 25

W bazie danych wykonano następujące polecenia dotyczące uprawnień użytkownika adam. Po ich realizacji użytkownik adam uzyska uprawnienia do

GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO adam
REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci FROM adam

A. tworzenia tabeli klienci oraz modyfikowania w niej danych

B. usuwania tabeli lub jej rekordów

C. przeglądania tabeli klienci oraz dodawania do niej sektorów

D. modyfikowania danych i przeglądania tabeli klienci

Prawidłowa odpowiedź dotycząca usunięcia tabeli lub jej rekordów wynika z analizy poleceń SQL które zostały wykonane na użytkowniku adam. Instrukcja GRANT ALL PRIVILEGES zapewnia użytkownikowi wszystkie dostępne uprawnienia do tabeli klienci w tym możliwość usunięcia zarówno całej tabeli jak i jej rekordów. Jednakże w dalszej kolejności polecenie REVOKE SELECT INSERT UPDATE ogranicza te konkretne uprawnienia. Pozostawia to użytkownikowi adam pełne prawo do korzystania z polecenia DELETE które umożliwia usunięcie poszczególnych rekordów oraz DROP które pozwala usunąć całą tabelę. Jest to kluczowe w zarządzaniu bazą danych zwłaszcza w kontekście zapewnienia integralności i bezpieczeństwa danych. W praktyce administratorzy baz danych muszą umiejętnie zarządzać uprawnieniami aby zapewnić odpowiedni poziom bezpieczeństwa oraz kontrolę dostępu zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi. Dzięki temu można uniknąć nieautoryzowanego dostępu do wrażliwych danych oraz przypadkowego usunięcia ważnych informacji

Pytanie 26

Jakie pola znajdują się w formularzu?

A. Input(Text), Input(Checkbox), Select, Select, Input(Submit), Input(Reset)

B. Input(Text), Select, Input(Radio), Input(Radio), Input(Submit), Input(Reset)

C. Textarea, Select, Input(Radio), Input(Radio), Input(Reset), Input(Submit)

D. Textarea, Option, Input(Checkbox), Input(Checkbox), Input(Submit), Input(Reset)

Odpowiedź, którą wybrałeś, jest ok, bo wszystko trzyma się zasady formularzy z obrazka. Input(Text) to właśnie pole, w którym wpisujesz swoje nazwisko. Potem mamy Input(Select), który pozwala wybrać jedno z województw z listy – to też jest na plus. Przy Input(Radio) można wybrać jedną opcję, co dobrze pasuje do wyboru między Studiami podyplomowymi a Kursem. Input(Submit) jest do wysyłania formularza, więc tu też wszystko gra. Na końcu Input(Reset) zeruje wszystko, co jest przydatne, kiedy chcesz wyczyścić formularz. Wszystkie te elementy są zgodne z HTML5, co jest teraz standardem w tworzeniu stron. Fajnie, że formularz ma logiczne ułożenie, bo ułatwia to korzystanie z niego. Moim zdaniem, dobrze wiedzieć, jakie elementy są stosowane w formularzach, żeby wszystko działało tak jak powinno.

Pytanie 27

Element zadeklarowany w języku C++ double x*; oznacza

A. parametr formalny o typie zmiennoprzecinkowym

B. wskaźnik

C. typ zmiennoprzecinkowy

D. typ całkowity

Deklaracja <b>double x*;</b> w języku C++ oznacza, że <b>x</b> jest wskaźnikiem do zmiennej typu <b>double</b>. Wskaźniki są zmiennymi, które przechowują adresy innych zmiennych w pamięci. W praktyce wykorzystuje się je do dynamicznego zarządzania pamięcią, co jest kluczowe w wielu zastosowaniach programistycznych, takich jak alokacja tablic o zmiennej długości, przekazywanie dużych struktur do funkcji bez kopiowania ich zawartości, czy implementacja różnych struktur danych, jak listy czy drzewa. Użycie wskaźników zgodnie z dobrymi praktykami, takimi jak odpowiednie zarządzanie pamięcią (np. użycie 'new' i 'delete') oraz unikanie wycieków pamięci, jest fundamentalne w programowaniu w C++. Przykładowo, aby przypisać wskaźnik do zmiennej typu double, można użyć kodu: <b>double a = 5.0; double* x = &a;</b>, co pozwala na dostęp do zmiennej <b>a</b> poprzez wskaźnik <b>x</b>. Warto zrozumieć różnicę pomiędzy wskaźnikiem a zmienną, ponieważ posługiwanie się nimi wymaga innego podejścia do operacji na danych w programie.

Pytanie 28

Jakie technologie są konieczne do uruchomienia systemu CMS Joomla!?

A. PHP oraz MySQL

B. Apache oraz PHP

C. IIS, PERL i MySQL

D. Apache, PHP i MySQL

Joomla! jest systemem zarządzania treścią, który wymaga specyficznych technologii do prawidłowego działania. Do uruchomienia Joomla! niezbędne jest środowisko, które obejmuje serwer WWW Apache, język skryptowy PHP oraz bazę danych MySQL. Apache jest najpopularniejszym serwerem WWW, który obsługuje wiele funkcji, takich jak obsługa dynamicznych treści oraz zarządzanie dużymi ilościami ruchu. PHP jest językiem skryptowym, który pozwala na interakcję z bazą danych oraz generowanie treści w czasie rzeczywistym, co jest kluczowe dla działania CMS-a. MySQL natomiast jest systemem zarządzania bazą danych, który przechowuje wszystkie dane dotyczące witryny, takie jak artykuły, ustawienia i użytkownicy. Przykładem zastosowania tych technologii może być stworzenie strony internetowej dla lokalnej organizacji non-profit, gdzie Joomla! umożliwia łatwe zarządzanie treścią przez osoby nieposiadające zaawansowanej wiedzy technicznej. Dobre praktyki w branży zalecają stosowanie najnowszych wersji tych technologii, aby zapewnić bezpieczeństwo oraz wydajność witryny.

Pytanie 29

Funkcja PHP var_dump() prezentuje dane na temat zmiennej, w tym jej typ oraz wartość. Jakim wynikiem zakończy się poniższy fragment kodu?

$x = 59.85; var_dump($x);

A. array(2) { [0]=> int(59) [1]=> int(85) }

B. float(59.85)

C. string(5) "59.85"

D. int(59)

Wybrane odpowiedzi nie są zgodne z poprawnym wynikiem działania funkcji var_dump() w PHP. Odpowiedź, która sugeruje, że wynik to "int(59)" jest błędna, ponieważ funkcja ta nie konwertuje zmiennoprzecinkowych wartości na liczby całkowite, a 59.85 jest wyraźnie liczbą zmiennoprzecinkową. Inna odpowiedź, sugerująca "string(5) "59.85"", jest myląca, ponieważ zmienna $x została zadeklarowana jako liczba, a nie jako string. PHP automatycznie określa typ zmiennej na podstawie przypisanej wartości, a w tym przypadku jest to typ float. Odpowiedź "array(2) { [0]=> int(59) [1]=> int(85) }" również jest nieprawidłowa, ponieważ nie mamy do czynienia z tablicą, a z pojedynczą zmienną. Przykłady te ilustrują typowe nieporozumienia dotyczące typów danych w PHP. Programiści powinni zrozumieć, że PHP jest dynamicznie typowanym językiem, co oznacza, że typ zmiennej jest określany podczas wykonywania programu, a nie w czasie kompilacji. Właściwe zrozumienie typów danych oraz ich konwersji jest kluczowe dla zapewnienia poprawności i bezpieczeństwa kodu.

Pytanie 30

Jakiego języka należy użyć do stworzenia aplikacji internetowej, która działa po stronie klienta?

A. JavaScript

B. Python

C. PHP

D. Perl

JavaScript jest językiem programowania, który został stworzony z myślą o interakcji z przeglądarkami internetowymi, co czyni go idealnym wyborem do implementacji aplikacji internetowych po stronie klienta. Dzięki swojej wszechstronności, JavaScript umożliwia dynamiczne manipulowanie elementami DOM, obsługę zdarzeń oraz komunikację z serwerem za pomocą AJAX. Umożliwia również korzystanie z nowoczesnych frameworków i bibliotek, takich jak React, Angular czy Vue.js, które przyspieszają proces tworzenia złożonych interfejsów użytkownika. Oprócz tego, JavaScript jest standardowym językiem skryptowym dla większości przeglądarek, co zapewnia jego szeroką kompatybilność i dostępność. Przykładem zastosowania JavaScript w aplikacjach internetowych może być formularz kontaktowy, który bez przeładowania strony waliduje dane wprowadzone przez użytkownika lub dynamicznie aktualizuje zawartość strony w odpowiedzi na interakcje użytkownika. Warto również zaznaczyć, że JavaScript jest wspierany przez ECMAScript, standard, który regularnie aktualizuje i rozwija jego możliwości, co sprawia, że jest on nie tylko podstawą wielu aplikacji internetowych, ale także kluczowym narzędziem w ekosystemie programistycznym.

Pytanie 31

Typowym programem przeznaczonym do edycji grafiki wektorowej jest

A. Brasero.

B. Paint.

C. Audacity.

D. Inkscape.

Poprawnie wskazany program to Inkscape, bo jest to typowy, specjalistyczny edytor grafiki wektorowej. Grafika wektorowa opiera się na obiektach takich jak linie, krzywe Béziera, wielokąty, tekst, które są opisane matematycznie (współrzędne, promienie, kąty), a nie na siatce pikseli. Dzięki temu projekty można skalować praktycznie dowolnie bez utraty jakości, co jest absolutnym standardem przy projektowaniu logotypów, ikon, infografik, schematów technicznych czy elementów interfejsu użytkownika. Inkscape obsługuje format SVG, który jest otwartym standardem W3C i jest powszechnie stosowany w projektach webowych, także w responsywnych interfejsach. W praktyce, używając Inkscape, można tworzyć np. logo firmy, które później bez problemu osadzisz na stronie WWW, w materiałach do druku, na banerach, a nawet w aplikacji mobilnej, bez martwienia się o rozmazanie czy pikselizację. Program oferuje warstwy, style, grupowanie obiektów, precyzyjne wyrównywanie, siatki i prowadnice, co jest zgodne z dobrymi praktykami pracy z grafiką: porządek w projekcie, praca na oddzielnych warstwach, używanie krzywych zamiast „ręcznego” rysowania byle jakich kształtów. Moim zdaniem, znajomość Inkscape albo innego edytora wektorowego (np. Adobe Illustrator, CorelDRAW) to dzisiaj podstawowa umiejętność dla kogoś, kto myśli poważnie o grafice komputerowej czy front-endzie. Wiele firm wręcz wymaga, żeby materiały były dostarczane właśnie w formacie wektorowym, bo wtedy łatwiej je modyfikować, dopasowywać kolorystykę do brandingu i eksportować do różnych formatów (PNG, PDF, EPS) w zależności od potrzeb. Inkscape pozwala też na pracę z krzywymi, maskami, gradientami czy efektami filtrów, co daje bardzo duże możliwości przy zachowaniu zalet wektorów.

Pytanie 32

Aby obraz wstawiony na stronę internetową mógł dostosować się automatycznie do wymiarów ekranu, na którym jest wyświetlany, konieczne jest

A. ustawienie jednego z jego wymiarów w pikselach

B. ustawienie obu jego rozmiarów w pikselach

C. ustawienie jego szerokości w wartościach procentowych

D. niezmienianie obu jego wymiarów za pomocą stylów CSS

Ustawienie szerokości obrazu w wartościach procentowych jest kluczowym aspektem responsywnego projektowania stron internetowych. Dzięki temu obraz automatycznie dostosowuje się do szerokości kontenera, w którym jest umieszczony, co pozwala na płynne skalowanie w zależności od rozmiaru ekranu. Na przykład, jeśli szerokość obrazu ustawimy na 100%, to obraz będzie zawsze zajmował całą szerokość swojego kontenera, co jest szczególnie ważne w przypadku urządzeń mobilnych oraz różnych rozdzielczości ekranów. To podejście wspiera zasady projektowania responsywnego, które są fundamentem nowoczesnych stron internetowych. Dodatkowo, stosowanie jednostek procentowych zamiast pikseli umożliwia lepszą dostępność i poprawia doświadczenia użytkowników, eliminując problemy związane z przewijaniem lub wyświetlaniem treści poza ekranem. Obrazy ustawione w procentach pozwalają na bardziej elastyczne układy, które lepiej reagują na zmiany rozmiarów okien przeglądarki, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, takimi jak użycie Frameworków CSS, jak Bootstrap, które bazują na responsywnych gridach.

Pytanie 33

W zaprezentowanym fragmencie kodu HTML zdefiniowano pole input, które można opisać jako

<input type="password" name="pole">

A. ukrywa znaki, które zostały do niego wprowadzone

B. dopuszcza jedynie wprowadzanie wartości liczbowych

C. zawiera domyślny tekst „pole”

D. pokazuje znaki, które zostały do niego wprowadzone

Pole input z atrybutem type="password" służy do wprowadzania danych, które powinny być ukryte przed wglądem osób trzecich, takich jak hasła. Wprowadzone znaki są zastępowane na ekranie innymi symbolami, najczęściej kropkami lub gwiazdkami, co zabezpiecza przed odczytem hasła przez osoby patrzące na ekran. Ten mechanizm jest standardem w aplikacjach webowych, dbającym o bezpieczeństwo użytkowników. W praktyce, pola typu password są używane w formularzach logowania oraz rejestracji, gdzie ochrona danych osobowych i wrażliwych jest priorytetem. Ważne jest również, aby takie pola były osadzone w bezpiecznych kontekstach, np. na stronach korzystających z protokołu HTTPS, co zapewnia szyfrowanie przesyłanych informacji. Ponadto, deweloperzy powinni stosować się do dobrych praktyk, takich jak implementacja mechanizmów zapobiegających atakom typu shoulder surfing poprzez odpowiednie umiejscowienie i stylowanie pól password. Warto również pamiętać o testowaniu funkcjonalności takich pól, aby upewnić się, że ukrywanie znaków działa prawidłowo na różnych urządzeniach i przeglądarkach, co jest kluczowe w zapewnieniu spójnego doświadczenia użytkownika oraz zachowania bezpieczeństwa.

Pytanie 34

Który link jest poprawnie sformułowany?

A. <a href=http://strona.pl>strona</a>

B. <a href="http::/strona.pl>strona</a>

C. <a src="/www.strona.pl">strona</a>

D. <a href="http://strona.pl">strona</a>

Odpowiedź <a href="http://strona.pl">strona</a> jest poprawna, ponieważ używa atrybutu "href" do definiowania odnośnika. Atrybut ten jest standardem w języku HTML i służy do określenia docelowego adresu URL, do którego ma prowadzić link. W przypadku tej odpowiedzi, składnia jest prawidłowa: adres URL jest umieszczony w cudzysłowach, a prefiks HTTP jest poprawny. W praktyce, poprawne użycie atrybutu href jest kluczowe dla zapewnienia, że użytkownicy mogą bezproblemowo nawigować po stronie internetowej. Na przykład, w dokumentacji HTML5, wyraźnie zaznaczone jest, że atrybut href powinien być używany, aby wskazać lokalizację zasobu. W rezultacie, stosując tę poprawną składnię, można uniknąć potencjalnych błędów w działaniu strony oraz poprawić jej dostępność, co jest istotne z punktu widzenia najlepszych praktyk webowych oraz SEO.

Pytanie 35

Jakie zasady dotyczące tworzenia sekcji w języku HTML są właściwe?

A. W sekcji <head> można ustalać szablon strony za pomocą znaczników <div>

B. W sekcji <head> znajduje się sekcja <body>

C. W sekcji <head> nie wolno umieszczać kodu CSS, tylko odniesienie do pliku CSS

D. W sekcji <head> mogą się pojawić znaczniki <meta>, <title>, <link>

Niepoprawne podejścia, takie jak umieszczanie części <body> w <head>, definiowanie szablonu strony znacznikami <div> oraz twierdzenie, że w <head> nie można umieszczać kodu CSS, prowadzą do nieporozumień dotyczących struktury dokumentu HTML. Część <head> nie jest przeznaczona do umieszczania treści widocznych dla użytkowników, jak to ma miejsce w <body>. Oznacza to, że znaczniki <div>, które są używane do strukturalnego porządkowania treści, nie powinny znajdować się w <head>. Twierdzenie, że nie można umieszczać kodu CSS w <head> jest mylące; rzeczywiście, można tam umieszczać style CSS używając znaczników <style>, a także za pomocą <link> do zewnętrznych plików CSS. Właściwe zrozumienie struktury HTML jest kluczowe dla tworzenia poprawnych, semantycznych dokumentów. Niezrozumienie roli i przeznaczenia poszczególnych sekcji strony może prowadzić do trudności w optymalizacji i zarządzaniu stroną, co jest niezbędne w dzisiejszym świecie web developmentu. Dlatego istotne jest, aby śledzić i stosować standardy HTML oraz najlepsze praktyki, które przyczyniają się do efektywności i użyteczności stron internetowych.

Pytanie 36

W języku JavaScript, element został uzyskany przy pomocy metody getElementById. Jaką właściwość należy zastosować, aby zmienić zawartość tego elementu?

A. innerHTML

B. HTML

C. innerBody

D. Body

Właściwość innerHTML jest kluczowym elementem w manipulacji DOM (Document Object Model) w JavaScript. Umożliwia ona programistom modyfikację zawartości HTML danego elementu. Po pobraniu elementu za pomocą metody getElementById, można zmienić jego wewnętrzną zawartość, przypisując nowy tekst lub kod HTML do innerHTML. Na przykład, jeśli mamy element o id 'example', jego zawartość można zmienić w ten sposób: document.getElementById('example').innerHTML = '<p>Nowa zawartość</p>'; To podejście jest powszechnie stosowane w dynamicznej aktualizacji treści stron internetowych, co jest szczególnie przydatne w aplikacjach jednostronicowych (SPA) oraz przy tworzeniu interaktywnych komponentów użytkownika. Warto również zauważyć, że używanie innerHTML wiąże się z pewnymi zagrożeniami, takimi jak wstrzykiwanie kodu (XSS), dlatego zawsze powinno się dbać o walidację i sanitację wprowadzanych danych. W praktyce, aby zwiększyć bezpieczeństwo aplikacji, można korzystać z innych metod manipulacji DOM, takich jak textContent lub createElement, które nie interpretują kodu HTML.

Pytanie 37

W języku HTML, aby połączyć w pionie dwie sąsiadujące komórki w kolumnie tabeli, należy użyć atrybutu

A. cellpadding

B. colspan

C. rowspan

D. cellspacing

W kontekście scalania komórek w pionie w HTML, inne proponowane atrybuty są nieodpowiednie. Atrybut colspan służy do scalania komórek w poziomie, co oznacza, że pozwala na połączenie kilku komórek w jednym wierszu, co jest zupełnie inną operacją niż scalanie w pionie. Używanie colspan byłoby nieodpowiednie w sytuacji, gdy celem jest połączenie komórek w kolumnie. Atrybut cellpadding dotyczy natomiast przestrzeni wewnętrznej, określającej odstęp pomiędzy zawartością komórki a jej krawędziami. Jego zastosowanie nie wpływa na scalanie komórek, a jedynie na ich wygląd, co sprawia, że jest to zupełnie inny aspekt formatowania tabeli. Podobnie atrybut cellspacing, który jest używany do definiowania odstępów między komórkami tabeli, również nie ma zastosowania w procesie scalania komórek. Obydwa te atrybuty mogą być użyte do poprawy estetyki tabeli, ale nie wpływają na strukturę danych w sposób, który byłby wymagany do osiągnięcia pionowego scalania komórek. Użycie ich zamiast rowspan jest błędne i prowadzi do niepoprawnego zrozumienia struktury HTML oraz sposobu, w jaki tabele powinny być zbudowane.

Pytanie 38

W języku PHP pętla umieści liczby w tablicy

$x=0;
for($i=0; $i<10; $i++)
{
    $tab[$i]=$x;
    $x=$x+10;
}

A. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10

B. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9

C. 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90, 100

D. 0, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90

Pętla w języku PHP przedstawiona w kodzie używa zmiennej $x, która początkowo jest ustawiona na 0. Pętla for inicjalizuje zmienną $i na 0 i wykonuje się dopóki $i jest mniejsze od 10, inkrementując $i o 1 przy każdym obiegu. Wewnątrz pętli, do tablicy $tab dla indeksu $i przypisywana jest obecna wartość $x, która następnie jest zwiększana o 10. Dzięki temu w wyniku działania pętli wartości przypisywane do tablicy to 0, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90. To podejście jest zgodne z dobrą praktyką iteracyjnego budowania tablicy w oparciu o logiczną sekwencję wartości. Takie rozwiązanie jest przydatne w sytuacjach, gdzie potrzebujemy stworzyć serię danych np. przy generowaniu serii zdarzeń czasowych czy też w programach finansowych do obliczeń w stałych odstępach. Wykorzystywanie pętli do wypełniania tablicy wartościami sekwencyjnymi w oparciu o ustalony krok jest powszechne w wielu zastosowaniach programistycznych i jest przykładem efektywnego zarządzania danymi w pamięci.

Pytanie 39

Jak można zmodyfikować nałożone na siebie fragmenty obrazu, nie zmieniając innych elementów?

A. Kanał przezroczystości

B. Przycinanie

C. Wykres histogramu

D. Warstwy

Warstwy są kluczowym elementem w edycji grafiki komputerowej, umożliwiając precyzyjne zarządzanie różnymi elementami obrazu. Dzięki zastosowaniu warstw, użytkownik może na przykład oddzielić tło od obiektów na pierwszym planie, co pozwala na edytowanie jednego z tych elementów bez wpływu na resztę kompozycji. Zastosowanie warstw jest szczególnie przydatne w programach graficznych, takich jak Adobe Photoshop, GIMP czy CorelDRAW, gdzie umożliwia łatwą manipulację oraz efektywną organizację projektu. Dzięki warstwom można również stosować różne efekty i style, takie jak cienie, przezroczystości czy gradienty, co pozwala na stworzenie bardziej złożonych i interesujących grafik. Warto również zauważyć, że korzystanie z warstw jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, jako że sprzyja to lepszej organizacji pracy oraz ułatwia wprowadzanie zmian w projekcie. Uczy to również umiejętności przydatnych w pracy zespołowej, gdzie różne osoby mogą pracować nad różnymi warstwami równocześnie, co zwiększa efektywność i kreatywność procesu twórczego.

Pytanie 40

Wskaż zapytanie, w którym dane są uporządkowane.

A. SELECT DISTINCT produkt, cena FROM artykuly;

B. SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie WHERE klasa = 2;

C. SELECT imie, nazwisko FROM mieszkancy WHERE wiek > 18 ORDER BY wiek;

D. SELECT nazwisko FROM firma WHERE pensja > 2000 LIMIT 10;

Odpowiedź wskazująca na zapytanie "SELECT imie, nazwisko FROM mieszkancy WHERE wiek > 18 ORDER BY wiek;" jest prawidłowa, ponieważ zawiera klauzulę ORDER BY, która służy do sortowania rekordów w wynikach zapytania. W tym przypadku dane są sortowane według kolumny 'wiek', co pozwala na uzyskanie uporządkowanej listy mieszkańców, którzy mają więcej niż 18 lat. Sortowanie danych jest kluczowym aspektem w zarządzaniu bazami danych, umożliwiającym łatwiejsze wyszukiwanie oraz analizę informacji. Przykładem zastosowania może być generowanie raportów, gdzie istotne jest uporządkowanie danych, na przykład według wieku, aby zobaczyć, jak rozkłada się wiek mieszkańców w danej grupie. Dodatkowo, stosowanie sortowania zgodnie z przyjętymi standardami SQL zwiększa czytelność oraz efektywność zapytań, a także ułatwia rozwiązywanie problemów związanych z przetwarzaniem danych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej