Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Higienistka stomatologiczna
Kwalifikacja: MED.02 - Wykonywanie świadczeń stomatologicznych z zakresu profilaktyki i promocji zdrowia jamy ustnej oraz współuczestniczenie w procesie leczenia
Data rozpoczęcia: 3 lutego 2026 21:55
Data zakończenia: 3 lutego 2026 22:02

Egzamin zdany!

Wynik: 34/40 punktów (85,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Na zlecenie lekarza dentysty higienistka stomatologiczna przeprowadziła w grupie 60 uczniów trzystopniową ocenę stanu przyzębia zalecaną przez WHO. Wyniki badania zarejestrowała w tabeli. Frekwencja zapaleń dziąseł w badanej grupie wynosi

Kod objawów chorobowych wg WHO	Liczba uczniów
0	35
1	18
2	7

A. 58%

B. 42%

C. 30%

D. 12%

Frekwencja zapaleń dziąseł w badanej grupie wynosi 30%, co można obliczyć, dzieląc liczbę uczniów z zapaleniem dziąseł (18) przez całkowitą liczbę uczniów (60) oraz mnożąc wynik przez 100%. To podejście jest zgodne z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) dotyczącymi oceny stanu zdrowia jamy ustnej. Regularne przeprowadzanie takich ocen w grupach dziecięcych jest kluczowe dla wczesnego wykrywania problemów stomatologicznych, co może prowadzić do skuteczniejszego leczenia i zapobiegania poważnym schorzeniom. Oprócz obliczania frekwencji zapaleń dziąseł, ważne jest również monitorowanie innych parametrów, takich jak głębokość kieszonek dziąsłowych czy obecność płytki nazębnej. Praktyczne zastosowanie takich ocen pozwala na skuteczne wdrażanie programów profilaktycznych oraz edukacyjnych w szkołach, co przekłada się na długofalowe poprawienie stanu zdrowia jamy ustnej w populacji dziecięcej.

Pytanie 2

Jakie zalecenie powinien stosować pacjent z złamaną żuchwą, który jest traktowany przy użyciu szyn nazębnych przymocowanych do zębów obu łuków i łączonych za pomocą ligatur?

A. Płukać jamę ustną podchlorynem sodu po każdym posiłku

B. Przestrzegać diety płynnej przez sześć tygodni

C. Płukać jamę ustną wersenianem sodu po każdym posiłku

D. Spożywać produkty o działaniu samooczyszczającym

Stosowanie diety płynnej przez sześć tygodni jest kluczowym zaleceniem dla pacjentów z złamaną żuchwą, szczególnie w przypadku zastosowania szyn nazębnych. Dieta płynna pozwala na zminimalizowanie obciążenia struktury żuchwy oraz zębów, co jest niezwykle istotne podczas procesu gojenia. Taki sposób odżywiania nie tylko zapobiega bólowi podczas jedzenia, ale także ułatwia pacjentowi utrzymanie odpowiedniego poziomu nawodnienia i odżywienia. W praktyce, dieta płynna może obejmować zupy, koktajle, budynie czy jogurty, które dostarczają niezbędnych składników odżywczych bez konieczności żucia. Warto również podkreślić, że zalecenia te są zgodne z wytycznymi dotyczącymi opieki nad pacjentami po zabiegach chirurgicznych w obrębie jamy ustnej. Właściwa dieta jest niezbędna do przyspieszenia procesu regeneracji i minimalizacji ryzyka powikłań, takich jak infekcje czy problemy z gojeniem się ran. W związku z tym, przestrzeganie zaleceń dotyczących diety jest kluczowe dla sukcesu terapeutycznego."

Pytanie 3

Komu należy zalecić metodę oczyszczania zębów przedstawioną na rysunku?

A. Dorosłym z problemem recesji dziąseł.

B. Dorosłym z kwasową erozją zębów.

C. Młodzieży między 15. a 18. rokiem życia.

D. Dzieciom do 10. roku życia.

Metoda oczyszczania zębów przedstawiona na rysunku jest szczególnie polecana dla dzieci do 10. roku życia, ponieważ wykorzystuje szczoteczkę elektryczną z końcówką w kształcie pętli. Tego typu szczoteczki są zaprojektowane, aby ułatwić dzieciom dokładne czyszczenie zębów mlecznych, które są bardziej podatne na próchnicę. Dzieci często mają problemy z prawidłowym szczotkowaniem zębów, co może prowadzić do zaniedbań w higienie jamy ustnej. Użycie szczoteczki elektrycznej z odpowiednią końcówką może znacząco poprawić efektywność czyszczenia, docierając do trudno dostępnych miejsc, gdzie bakterie łatwo się gromadzą. Ponadto, wiele badań pokazuje, że dzieci korzystające z elektrycznych szczoteczek z takimi końcówkami wykazują lepsze wyniki w zakresie zdrowia jamy ustnej. Warto także zaznaczyć, że zaleca się, aby rodzice nadzorowali i uczestniczyli w procesie szczotkowania, co dodatkowo zwiększa efektywność tej metody. Zgodnie z wytycznymi Amerykańskiej Akademii Stomatologii Dziecięcej, odpowiednie narzędzia do higieny jamy ustnej powinny być dostosowane do potrzeb dzieci, co czyni tą metodę idealnym rozwiązaniem.

Pytanie 4

Oblicz wartość wskaźnika PUWz u pacjenta dorosłego, u którego zdiagnozowano:
- 2 zęby z ubytkami na powierzchni wargowej,
- 2 zęby z ubytkami na powierzchni zgryzowo-dystalnej,
- 2 zęby z niedorozwojem szkliwa,
- 1 ząb usunięty,
- 2 zęby z amalgamatem.

A. 9

B. 7

C. 3

D. 11

Wskaźnik PUWz, czyli wskaźnik próchnicy, usuniętych zębów i wypełnień, jest używany do oceny stanu zdrowia jamy ustnej pacjentów. W przypadku analizowanego pacjenta uwzględnione zostały różne czynniki: 2 zęby z próchnicą na powierzchni wargowej, 2 zęby z próchnicą na powierzchni zgryzowo-dystalnej, 2 zęby z niedorozwojem szkliwa, 1 ząb usunięty oraz 2 zęby z amalgamatem. Obliczając wartość wskaźnika PUWz, przyjmujemy następujące zasady: każdy ząb z próchnicą lub niedorozwojem szkliwa liczy się jako 1, usunięty ząb również jako 1, a każdy ząb z wypełnieniem jako 1. Stąd: 2 (zęby próchnicze wargowe) + 2 (zęby próchnicze zgryzowo-dystalne) + 2 (zęby z niedorozwojem szkliwa) + 1 (ząb usunięty) + 2 (zęby z amalgamatem) daje 7. Taki wskaźnik jest użyteczny w praktyce klinicznej, pozwala na monitorowanie stanu zdrowia jamy ustnej pacjenta oraz planowanie odpowiednich działań profilaktycznych i leczenia. Regularne oceny PUWz są zgodne z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia, co potwierdza ich znaczenie w diagnostyce stomatologicznej.

Pytanie 5

Prosty aparat ortodontyczny, widoczny na zdjęciu, służy do wzmacniania mięśnia

A. bródkowego.

B. okrężnego ust.

C. żwacza.

D. skrzydłowego przyśrodkowego.

Prosty aparat ortodontyczny, widoczny na zdjęciu, jest narzędziem wykorzystywanym w terapii ortodontycznej do wzmacniania mięśnia okrężnego ust. Ten mięsień odgrywa kluczową rolę w kontrolowaniu ruchów warg oraz ich zamykaniu, co jest istotne zarówno w funkcji mówienia, jak i jedzenia. Dzięki odpowiednim ćwiczeniom z użyciem aparatu możliwe jest zwiększenie siły mięśnia, co przyczynia się do poprawy estetyki twarzy oraz funkcji jamy ustnej. Aparaty ortodontyczne tego typu są często stosowane w rehabilitacji pacjentów po zabiegach chirurgicznych jamy ustnej, gdzie kontrola nad wargami jest kluczowa. W praktyce, zastosowanie takiego aparatu pozwala na efektywniejszą terapię wad zgryzu, a także wspiera pacjentów w nauce poprawnych nawyków oralnych. Warto zaznaczyć, że stosowanie aparatu zgodnie z zaleceniami specjalisty przyczynia się do osiągnięcia optymalnych efektów terapeutycznych i estetycznych.

Pytanie 6

Ząb, który wypadł, powinien być transportowany aż do momentu udzielenia pierwszej pomocy

A. w ślinie pacjenta

B. w torebce strunowej

C. w chusteczce higienicznej

D. w roztworze fioletu gencjany

Wybity ząb powinien być transportowany w ślinie pacjenta, ponieważ zapewnia to optymalne warunki dla komórek zęba. Ślina zawiera naturalne substancje ochronne, takie jak białka, które pomagają utrzymać żywotność komórek miazgi zębowej. Działając jako naturalne środowisko, ślina minimalizuje ryzyko uszkodzenia zęba oraz sprzyja jego regeneracji. W praktyce, jeżeli ząb został wybity, pacjent powinien delikatnie umieścić go w ustach, tak aby był zanurzony w ślinie, co pozwoli na jego właściwe nawilżenie do czasu uzyskania pomocy dentystycznej. Ważne jest, aby nie myć zęba ani nie próbowć go dotykać palcami, ponieważ może to spowodować usunięcie komórek, które mogą być istotne dla dalszego leczenia. Standardy podawane przez American Dental Association oraz inne instytucje zalecają właśnie tę metodę transportu wybitych zębów, aby zwiększyć szanse na ich ponowne wszczepienie.

Pytanie 7

Jaką zmianę według zasady pięciu zmian przedstawia odchylenie głowy pacjenta leżącego w prawo lub lewo?

A. I

B. II

C. III

D. IV

Wybór odpowiedzi III jest prawidłowy, ponieważ odchylenie głowy leżącego pacjenta w prawo lub lewo odnosi się do III zmiany w kontekście zasady pięciu zmian. Zasada ta jest szczególnie istotna w rehabilitacji i terapii manualnej, gdzie ocena pozycji głowy oraz jej wpływu na postawę ciała pacjenta jest kluczowa dla diagnozy i leczenia. Przykładowo, w terapii pacjentów z problemami kręgosłupa szyjnego, odchylenie głowy może wskazywać na asymetrię w napięciu mięśniowym lub dysfunkcję stawów. W praktyce klinicznej, terapeuta może wykonać odpowiednie testy, aby ocenić, jakie struktury są zaangażowane w ten proces, co pozwala na opracowanie skutecznych strategii leczenia. Wiedza o III zmianie jest również przydatna w kontekście anatomii ruchu, gdzie zrozumienie mechaniki odchyleń głowy jest kluczowe dla zapobiegania urazom oraz przywracania funkcji ruchowych. Właściwe zrozumienie tej zasady jest fundamentem w podejściu do terapii funkcjonalnej oraz prewencji urazów.

Pytanie 8

Jakie oznaczenie ma górny lewy stały drugi trzonowiec w systemach Haderupa oraz FDI?

A. 5- i 25

B. +5 i 35

C. +7 i 27

D. 7- i 47

Odpowiedź +7 i 27 jest całkiem w porządku. W systemie Haderupa oraz FDI górny lewy stały drugi trzonowiec oznaczany jest dokładnie w ten sposób. W Haderup u nas w Polsce zęby numerujemy od 1 do 8 dla górnego łuku i od 1 do 8 dla dolnego, idąc od prawej do lewej. Więc górny lewy drugi trzonowiec ma numer 7. Natomiast w systemie FDI zęby mają dwu-cyfrowe numery, gdzie pierwsza cyfra to kwadrant (2 dla górnego lewego), a druga to pozycja zęba, co w tym przypadku daje nam 27. Także, górny lewy stały drugi trzonowiec to +7 w Haderup i 27 w FDI. Wiedza na ten temat jest przydatna, zwłaszcza gdy trzeba podać dokładną lokalizację zęba w dokumentach medycznych czy w rozmowach z innymi specjalistami, co jest mega ważne przy planowaniu leczenia ortodontycznego czy protetycznego.

Pytanie 9

W ocenie higieny jamy ustnej za pomocą wskaźnika OHI, kryterium 1 definiuje

A. pokrycie nalotem do 1/3 powierzchni korony zęba

B. cienką warstwę płytki, która nie jest widoczna gołym okiem, a da się ją stwierdzić zgłębnikiem

C. ząb wolny od nalotu oraz kamienia

D. zabarwienie obejmujące więcej niż 1/3 powierzchni korony zęba

Zawężenie stanu higieny jamy ustnej do zabarwienia przekraczającego 1/3 powierzchni korony zęba jest niepoprawne, ponieważ takie zjawisko jest uznawane za znaczne zaniedbanie higieniczne. OHI klasyfikuje zęby w oparciu o obecność płytki nazębnej i kamienia, a zabarwienie powyżej 1/3 sugeruje poważniejszy problem, który najczęściej wiąże się z ryzykiem chorób przyzębia. Ząb bez nalotu lub kamienia reprezentuje idealny stan higieny, co jest zbyt optymistycznym podejściem, jeśli mówimy o codziennej praktyce, gdzie nie wszystkie zęby mogą być w takim stanie. Cienka warstwa płytki niewidoczna gołym okiem i stwierdzona zgłębnikiem również nie jest odpowiednim kryterium, ponieważ nie daje pełnego obrazu stanu higieny jamy ustnej. Typowe błędy myślowe prowadzące do tych nieprawidłowych wniosków obejmują pomijanie faktu, że obecność płytki nazębnej, nawet w minimalnych ilościach, jest czynnikiem ryzyka dla zdrowia jamy ustnej. Właściwe zrozumienie OHI wymaga interpretacji wyników w kontekście całościowego stanu zdrowia pacjenta oraz jego nawyków higienicznych, co jest kluczowe dla skutecznej profilaktyki i leczenia. Praktyka dentystyczna powinna skupiać się na edukacji pacjentów w zakresie utrzymania higieny, co pozwoli na redukcję obecności płytki nazębnej i poprawę ogólnego stanu jamy ustnej.

Pytanie 10

Jakie są najczęstsze objawy zapalenia dziąseł?

A. Zgrzytanie zębami

B. Krwawienie i obrzęk dziąseł

C. Zwiększona produkcja śliny

D. Przebarwienia zębów

Zapalenie dziąseł, czyli gingivitis, jest jednym z najczęstszych problemów stomatologicznych, z którym pacjenci zgłaszają się do gabinetu dentystycznego. Charakterystycznymi objawami tej choroby są krwawienie i obrzęk dziąseł. Krwawienie często występuje podczas szczotkowania zębów lub jedzenia twardych pokarmów i jest wynikiem stanu zapalnego wywołanego przez nagromadzenie płytki bakteryjnej. Obrzęk dziąseł, czyli ich nabrzmienie i zaczerwienienie, to z kolei reakcja organizmu na obecność bakterii. Warto zauważyć, że te objawy mogą być początkowo subtelne, ale nieleczone mogą prowadzić do poważniejszych problemów, takich jak paradontoza czy utrata zębów. Regularne mycie zębów, nitkowanie oraz wizyty kontrolne u dentysty są kluczowe w zapobieganiu zapaleniu dziąseł. Profilaktyka i promocja zdrowia jamy ustnej, w tym edukacja pacjentów na temat technik szczotkowania i znaczenia higieny jamy ustnej, są podstawowymi działaniami w pracy stomatologa i higienistki stomatologicznej.

Pytanie 11

Jakim symbolem powinien zostać zapisany lewy, mleczny kieł szczęki w dokumentacji medycznej?

A. -C

B. C+

C. III+

D. +III

Odpowiedź +III jest poprawna, ponieważ w systemie oznaczeń zębów, który jest powszechnie stosowany w ortodoncji i stomatologii, lewy mleczny kieł szczęki górnej jest klasyfikowany jako ząb 13 w nomenklaturze FDI. Symbol +III wskazuje na jego lokalizację oraz przynależność do grupy zębów mlecznych. Ważne jest, aby w dokumentacji medycznej stosować jednolite i zrozumiałe oznaczenia, co ułatwia komunikację pomiędzy specjalistami. Na przykład, w przypadku planowania leczenia ortodontycznego, znajomość właściwego oznaczenia zębów jest kluczowa dla określenia strategii korekcyjnej oraz monitorowania postępów. Używanie standardów takich jak FDI pozwala na jednoznaczne określenie, o który ząb chodzi, co jest niezbędne w profesjonalnej praktyce medycznej.

Pytanie 12

Widoczne na ilustracji ćwiczenie ortodontyczne jest zalecane pacjentom z wadą zgryzu zwaną

A. zgryzem krzyżowym.

B. tyłozgryzem rzekomym.

C. zgryzem głębokim.

D. przodozgryzem częściowym.

Zgryz krzyżowy, zgryz głęboki oraz przodozgryz częściowy to różne rodzaje wad zgryzu, które różnią się od tyłozgryzu rzekomego. Zgryz krzyżowy charakteryzuje się nieprawidłowym ułożeniem zębów, gdzie dolne zęby mogą być przesunięte w stronę wewnętrzną w stosunku do górnych. Pomimo, że ćwiczenia ortodontyczne mogą być stosowane w terapii zgryzu krzyżowego, to jednak nie są one kluczowym elementem leczenia, ponieważ najczęściej wymagana jest interwencja aparatów ortodontycznych lub chirurgicznych. Z kolei zgryz głęboki polega na nadmiernym zachodzeniu zębów górnych na dolne, co może prowadzić do problemów z żuciem oraz estetyką. Także w tym przypadku, treningi mięśniowe nie są wystarczające, aby rozwiązać problem. Przodozgryz częściowy, z kolei, to wada, w której dolna szczęka jest wysunięta do przodu w stosunku do górnej. Niestety, wszystkie te wady wymagają innych strategii terapeutycznych i nie można ich skutecznie leczyć poprzez proste ćwiczenia stymulujące, jak to ma miejsce w przypadku tyłozgryzu rzekomego. W skutek tego, brak zrozumienia specyfiki tych wad może prowadzić do błędnych wyborów terapeutycznych i przedłużenia czasu leczenia.

Pytanie 13

Zastosowując kryteria wskaźnika periodontologicznego CPTIN, higienistka odnotowała wyniki dla poszczególnych sekstantów w górnej szczęce. Dla sekstantu I I (13 – 23) uzyskany rezultat to 1. Co ten rezultat oznacza?

A. O zdrowym przyzębiu

B. O krwawieniu przy zgłębnikowaniu

C. O kieszonkach głębokich do 3 mm i obecności kamienia

D. O kieszonkach dziąsłowych do 6 mm i więcej

Wynik 1 w kryteriach wskaźnika periodontologicznego CPTIN oznacza obecność krwawienia przy zgłębnikowaniu. Jest to kluczowy wskaźnik zdrowia przyzębia, ponieważ krwawienie może sugerować zapalenie dziąseł, które jest wczesnym objawem chorób przyzębia. Zgodnie z wytycznymi American Academy of Periodontology, obecność krwawienia podczas zgłębnikowania wskazuje na nieprawidłowości w zdrowiu tkanek przyzębia, co może prowadzić do dalszego rozwoju stanu zapalnego oraz utraty przyczepu. Dlatego ważnym aspektem pracy higienistki jest monitorowanie takich wskaźników oraz podejmowanie odpowiednich działań w celu ich kontroli. W praktyce, jeśli pacjent wykazuje krwawienie podczas badania, zaleca się dokładniejsze instrukcje dotyczące higieny jamy ustnej oraz regularne wizyty kontrolne. Utrzymanie zdrowia przyzębia ma kluczowe znaczenie, aby zapobiegać poważniejszym problemom, takim jak parodontoza, a także wpływa na ogólny stan zdrowia pacjenta.

Pytanie 14

Który wyrostek żuchwy współtworzy staw skroniowo-żuchwowy wraz z kością skroniową?

A. Czołowy

B. Kłykciowy

C. Dziobiasty

D. Szczękowy

Odpowiedź 'kłykciowy' jest poprawna, ponieważ wyrostek kłykciowy żuchwy jest kluczowym elementem stawu skroniowo-żuchwowego. Staw ten jest złożonym połączeniem, które umożliwia ruchomość żuchwy w trakcie czynności takich jak mówienie, żucie czy przełykanie. Wyrostek kłykciowy, znajdujący się na końcu żuchwy, łączy się z dołkiem stawowym kości skroniowej, tworząc staw, który jest niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania układu stomatognatycznego. W praktyce, zrozumienie budowy i funkcji stawu skroniowo-żuchwowego jest istotne nie tylko dla dentystów, ale także dla fizjoterapeutów i specjalistów zajmujących się rehabilitacją. Wiedza ta pozwala na skuteczne diagnozowanie i leczenie zaburzeń, takich jak dysfunkcje stawów skroniowo-żuchwowych, które mogą prowadzić do bólu głowy, szumów usznych czy ograniczenia ruchomości żuchwy. W związku z tym, znajomość anatomii wyrostka kłykciowego oraz jego roli w stawie skroniowo-żuchwowym jest niezbędna w praktyce klinicznej oraz w edukacji medycznej.

Pytanie 15

Procedura wykorzystywana w ortodoncji, polegająca na zmniejszeniu szerokości zębów poprzez usunięcie niewielkiej ilości szkliwa, nazywana jest

A. polishing.

B. rootplaning.

C. skaling.

D. stripping.

Stripping jest zabiegiem ortodontycznym, który polega na delikatnej redukcji szerokości zębów poprzez usunięcie minimalnej warstwy szkliwa. Jest to technika stosowana w celu uzyskania odpowiedniej przestrzeni międzyzębowej, co jest szczególnie ważne w przypadku pacjentów z zębami ewentualnie zbyt szerokimi jak na warunki anatomiczne ich łuku zębowego. Stripping może być stosowane jako część planu leczenia ortodontycznego, pomagając w osiągnięciu lepszej estetyki oraz funkcjonalności zgryzu. Zgodnie z zaleceniami Amerykańskiej Akademii Ortodoncji, stripping powinien być przeprowadzany z zachowaniem ostrożności, aby nie narazić zębów na nadmierne usunięcie szkliwa, co mogłoby prowadzić do nadwrażliwości lub innych problemów stomatologicznych. Ważne jest również, aby powierzyć tę procedurę wykwalifikowanemu ortodonty, który dobrze rozumie dynamikę zgryzu oraz biomaterie zębów. Przykładem zastosowania strippingu może być przypadek pacjenta, który wymagał korekcji zgryzu, a jednocześnie nie chciał poddawać się bardziej inwazyjnym procedurom jak ekstrakcja zębów.

Pytanie 16

Który z wymienionych objawów jest typowy dla ostrego stanu zapalnego dziąseł?

A. Brak krwawienia podczas szczotkowania

B. Obrzęk i krwawienie dziąseł

C. Zmniejszenie rozmiaru dziąseł

D. Zanik tkanki kostnej

Ostre zapalenie dziąseł, znane również jako gingivitis, to powszechne schorzenie jamy ustnej. Charakterystyczne objawy obejmują obrzęk, zaczerwienienie i krwawienie dziąseł, szczególnie podczas szczotkowania lub nitkowania zębów. Takie objawy są wynikiem reakcji organizmu na obecność bakterii płytki nazębnej. W praktyce, większość pacjentów zgłasza się do stomatologa właśnie z powodu krwawienia dziąseł, co jest jednym z pierwszych i najbardziej zauważalnych symptomów. Odpowiednia higiena jamy ustnej, w tym regularne czyszczenie zębów i nitkowanie, może zapobiegać rozwojowi zapalenia dziąseł. Warto dodać, że nieleczone zapalenie dziąseł może prowadzić do poważniejszych problemów, takich jak paradontoza, która wiąże się z utratą kości i zębów. Dlatego tak ważne jest wczesne rozpoznanie i leczenie tego schorzenia. Praktycznym sposobem na zapobieganie jest regularne odwiedzanie dentysty oraz stosowanie odpowiednich środków do higieny jamy ustnej, takich jak pasty z fluorem i płyny do płukania.

Pytanie 17

Aby uzupełnić braki witamin z grupy B, które powodują zapalenie języka, co powinno być wprowadzone do diety pacjenta?

A. tłuste ryby, jaja, produkty mleczne

B. nasiona strączkowe, pestki z dyni, nasiona zbóż

C. jaja, mleko, marchew

D. owoce, warzywa

Nasiona strączkowe, pestki z dyni oraz nasiona zbóż są doskonałym źródłem witamin z grupy B, które są kluczowe dla zdrowia układu nerwowego oraz metabolizmu energetycznego. Witaminy te, takie jak B1 (tiamina), B6 (pirydoksyna) i B12 (kobalamina), odgrywają istotną rolę w produkcji energii oraz w syntezie neurotransmiterów. Nasiona strączkowe, np. fasola, soczewica, czy ciecierzyca, są bogate w białko oraz błonnik, a także dostarczają kwas foliowy (B9), co jest szczególnie ważne dla utrzymania zdrowia języka i zapobiegania jego stanom zapalnym. Pestki z dyni dostarczają cynku, który współpracuje z witaminami z grupy B w zakresie wspierania funkcji immunologicznych. Nasiona zbóż, takie jak owies czy pszenica, zawierają w sobie znaczące ilości witamin B, a ich regularne spożycie sprzyja utrzymaniu zdrowego metabolizmu. Uzupełniając dietę o te składniki, można nie tylko eliminować niedobory witaminowe, ale także poprawić ogólną kondycję zdrowotną pacjenta, co jest zgodne z zaleceniami dietetycznymi i dobrymi praktykami żywieniowymi.

Pytanie 18

Jakie jest zębowy wskaźnik intensywności próchnicy, jeśli u 10 pacjentów z próchnicą odnotowano łącznie 34 uszkodzone zęby?

A. 3,4%

B. 34

C. 3,4

D. 34%

Zębowy wskaźnik intensywności próchnicy (ICD) oblicza się, dzieląc całkowitą liczbę chorych zębów przez liczbę osób badanych, a następnie mnożąc przez 100, aby uzyskać wartość procentową. W tym przypadku, u 10 osób stwierdzono 34 chore zęby, co daje wynik: (34 / 10) = 3,4. Odpowiedź 3,4 to zatem prawidłowy zębowy wskaźnik intensywności próchnicy, który informuje nas o średniej liczbie chorych zębów na osobę. Tego typu wskaźniki są kluczowe w ocenie stanu zdrowia jamy ustnej w populacji, ponieważ pozwalają na monitorowanie i porównywanie poziomu próchnicy w różnych grupach demograficznych. W praktyce, wiedza na temat ICD umożliwia specjalistom ds. zdrowia publicznego opracowywanie skutecznych programów profilaktycznych oraz interwencyjnych, które mogą skutecznie redukować występowanie próchnicy. Badania nad tym wskaźnikiem są również zgodne z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) dotyczącymi zdrowia jamy ustnej.

Pytanie 19

Aby zapobiec kwasowej erozji szkliwa u dzieci, należy usunąć z ich codziennej diety

A. napoje gazowane

B. warzywa strączkowe

C. wodę

D. sery żółte

Napoje gazowane są jednym z głównych czynników ryzyka dla zdrowia zębów, szczególnie u dzieci. Zawierają one kwasy, takie jak kwas fosforowy i cytrynowy, które mogą prowadzić do demineralizacji szkliwa, co z kolei zwiększa ryzyko jego erozji. Erozja szkliwa to proces, w którym kwasy niszczą mineralną strukturę zęba, co prowadzi do jego osłabienia i większej podatności na próchnicę. Usunięcie napojów gazowanych z diety dzieci jest krokiem w kierunku ochrony ich zębów. Dodatkowo, dobrym rozwiązaniem jest wprowadzenie do diety produktów bogatych w wapń, takich jak sery żółte, które wspierają remineralizację szkliwa. Warto również pamiętać o ograniczeniu słodyczy oraz o regularnym szczotkowaniu zębów pastą z fluorem, co jest zgodne z zaleceniami Amerykańskiej Akademii Stomatologicznej, która promuje zdrowe nawyki żywieniowe dla dzieci, aby zminimalizować ryzyko erozji szkliwa.

Pytanie 20

Prezentowane na rysunku ćwiczenia mają na celu

A. naukę pionizacji języka.

B. wzmocnienie mięśnia okrężnego ust.

C. zlikwidowanie nawyku wpychania języka między łuki zębowe.

D. cofnięcie żuchwy do tyłu.

Wybór poprawnej odpowiedzi, jaką jest wzmocnienie mięśnia okrężnego ust, jest zgodny z celami przedstawionych ćwiczeń. Ćwiczenia te, polegające na nadmuchiwaniu balonu oraz wykonywaniu różnorodnych ruchów ustami, mają na celu nie tylko rozwój siły mięśniowej, ale również poprawę koordynacji mięśni mimicznych. Mięsień okrężny ust jest kluczowy w wielu aktywnościach, takich jak mówienie, jedzenie czy nawet wyrażanie emocji. Wzmacnianie tego mięśnia jest szczególnie istotne w rehabilitacji mowy oraz w terapii logopedycznej, gdzie poprawa kontroli nad ruchem ust może przyczynić się do lepszej wymowy. Ponadto, aktywacja tych mięśni ma znaczenie w kontekście estetyki uśmiechu i zdrowia jamy ustnej. Dlatego regularne wykonywanie takich ćwiczeń może przynieść korzystne efekty nie tylko w rehabilitacji, ale także w codziennym funkcjonowaniu osoby. Warto włączyć te ćwiczenia do rutyny, co jest zgodne z dobrymi praktykami w terapii logopedycznej.

Pytanie 21

Wprowadzając nawyk właściwego mycia zębów u uczniów w wieku szkolnym, stomatologiczna higienistka dążyła do ich zrozumienia, zaprezentowała model szczęki oraz szczoteczkę do zębów, pokazała technikę ruchów szczoteczki, odnosiła się do budowy zębów oraz łuków zębowych. Jaką zasadę wychowawczą w kontekście kultury zdrowotnej zastosowała higienistka?

A. Stopniowania trudności i etapowości

B. Elastyczności

C. Receptywności, czyli przyswajalności

D. Aktywności

Odpowiedź 'Receptywności, czyli przyswajalności' jest poprawna, ponieważ higienistka stomatologiczna zastosowała podejście, które umożliwiło dzieciom zrozumienie skomplikowanych aspektów higieny jamy ustnej poprzez demonstrację praktycznych działań. W edukacji zdrowotnej kluczowe jest, aby uczestnicy mogli przyswajać wiedzę w sposób angażujący, co higienistka zrealizowała poprzez wizualizację z wykorzystaniem modelu szczęk i szczoteczki. W ten sposób dzieci mogły zobaczyć, jak powinno wyglądać prawidłowe szczotkowanie zębów, co zwiększa ich zdolność do zapamiętywania i stosowania tej wiedzy w praktyce. Zgodnie z wytycznymi WHO dotyczącymi edukacji zdrowotnej, stosowanie wizualnych i praktycznych metod nauczania jest jedną z najlepszych praktyk, ponieważ wspiera receptywność informacji oraz ich przyswajalność. W efekcie, dzieci nie tylko dowiadują się, jak dbać o zęby, ale również rozwijają umiejętności, które będą miały zastosowanie w ich codziennym życiu, co jest fundamentalne w procesie edukacyjnym.

Pytanie 22

W badaniu przedmiotowym u pacjenta zauważono: odwrotny nagryz od przyśrodkowego siekacza do ostatniego trzonowca jednej połowy szczęki, zachowana jest linia symetrii, jednak w rysach twarzy można zaobserwować niewielkie zapadnięcie policzka i górnej wargi oraz uwypuklenie dolnej wargi po stronie z zaburzeniami. Na podstawie wyników badania można postawić diagnozę zgryzu

A. głębokiego częściowego

B. krzyżowego całkowitego

C. otwartego bocznego

D. przewieszonego

Zgryz krzyżowy całkowity jest specyficznym przypadkiem, który występuje, gdy zęby jednej strony łuku zębowego są bardziej przemieszone w kierunku przyśrodkowym niż zęby po stronie przeciwnej. Odpowiedzi otwarte boczne i przewieszone są mylne, ponieważ nie uwzględniają charakterystyki opisanego zjawiska, które wymaga szczegółowego zrozumienia biomechaniki zgryzu. Zgryz otwarty boczny charakteryzuje się brakiem kontaktu między zębami po jednej stronie szczęki, co nie jest zgodne z objawami wskazanymi przez pacjenta. Przewieszenie z kolei to sytuacja, w której zęby górne nachodzą na zęby dolne, co także nie odpowiada przedstawionym objawom. Zgryz głęboki częściowy dotyczy sytuacji, w której zęby przednie zachodzą na zęby dolne, ale nie występują tu asymetrie, które są kluczowe w przypadku zgryzu krzyżowego. Typowymi błędami w analizie zgryzu są brak uwzględnienia linii symetrii oraz nieprawidłowe interpretowanie zapadnięć i uwypukleń, które powinny być analizowane w kontekście kompleksowej oceny morfologii twarzy i funkcji zgryzu. Prawidłowa diagnoza jest kluczowa, by uniknąć nieodpowiednich metod leczenia, które mogą prowadzić do dalszych problemów ortodontycznych i estetycznych.

Pytanie 23

Prawy dolny stały drugi trzonowiec posiada następujące korzenie:

A. 2 podniebienne, 1 policzkowy

B. 2 policzkowe, 1 podniebienny

C. 1 policzkowy, 1 podniebienny

D. 1 mezjalny, 1 dystalny

Odpowiedź, w której wskazujesz na jeden korzeń mezjalny i jeden dystalny dla dolnego drugiego trzonowca prawego, jest na pewno trafna. Co ciekawe, dolne trzonowce mają dość specyficzną budowę korzeni, zazwyczaj przynajmniej dwa - właśnie ten mezjalny, który jest szerszy i dłuższy, oraz dystalny, który jest węższy. Na pewno warto zgłębić tę anatomię, bo to bardzo pomaga w stomatologii, szczególnie jak przychodzi do leczenia kanałowego. Wiesz, często te kanały korzeniowe mezjalne są trudniejsze do znalezienia, więc dobrze jest poświęcić chwilę na naukę, żeby uniknąć problemów. Z mojego doświadczenia wynika, że im lepiej rozumiesz anatomię zębów, tym łatwiej planujesz leczenie i minimalizujesz ryzyko jakieś komplikacje. Ćwiczeń klinicznych też nie brakuje, które pokazują, jak ta wiedza przydaje się w praktyce.

Pytanie 24

Nieprawidłowości zgryzu w odniesieniu do płaszczyzny środkowej to

A. zgryz otwarty

B. zgryz przewieszony

C. przedżuchwie czynnościowe

D. tyłożuchwie czynnościowe

Zgryz przewieszony to rodzaj wady zgryzu, w której górne zęby znajdują się za dolnymi w płaszczyźnie środkowej. Tego rodzaju zgryz może prowadzić do szeregu problemów, w tym do dysfunkcji stawów skroniowo-żuchwowych oraz nieprawidłowego zużycia zębów. Kluczowe znaczenie w terapii zgryzu przewieszonego ma wczesna diagnoza oraz współpraca z ortodontą, który może zaproponować odpowiednie leczenie. W praktyce często stosuje się aparaty ortodontyczne, które korygują ustawienie zębów w łukach zębowych. Zgryz przewieszony jest także związany z problemami estetycznymi, co podkreśla znaczenie estetyki w leczeniu ortodontycznym. Dobre praktyki w leczeniu tego typu wad zgryzu obejmują systematyczne monitorowanie postępów oraz dostosowywanie planu leczenia do indywidualnych potrzeb pacjenta, zgodnie z wytycznymi towarzystw ortodontycznych, takich jak American Association of Orthodontists.

Pytanie 25

Używając kryteriów wskaźnika periodontologicznego CPITN, higienistka zanotowała oceny dla kolejnych sekstantów w szczęce. Otrzymany wynik dla sekstantu 13-23 informuje pacjenta o tym, że ma on

17-14	13-23	24-27
2	1	2

A. kieszonki głębokie do 3 mm i obecność kamienia.

B. zdrowe przyzębie.

C. kieszonki do 6 mm i więcej.

D. krwawienie przy zgłębnikowaniu.

Odpowiedź wskazująca na krwawienie przy zgłębnikowaniu jest prawidłowa, ponieważ wynik wskaźnika CPITN dla sekstantu 13-23 wynosi 1. Taki wynik oznacza, że podczas badania przy użyciu zgłębnika periodontologicznego, wykryto krwawienie dziąseł, co jest istotnym sygnałem wskazującym na zapalenie przyzębia. Krwawienie przy zgłębnikowaniu jest kluczowym wskaźnikiem postępującej choroby przyzębia, co powinno skłonić pacjenta do podjęcia działań profilaktycznych oraz terapeutycznych. W praktyce, higienistki stomatologiczne powinny zwracać szczególną uwagę na obecność krwawienia, jako że jest ono często pierwszym objawem stanu zapalnego i może prowadzić do poważniejszych problemów, jeśli nie zostanie odpowiednio zaadresowane. Włączenie technik higieny jamy ustnej oraz regularnych wizyt kontrolnych u stomatologa mogą znacząco poprawić stan zdrowia jamy ustnej pacjenta, a także zapobiec dalszemu postępowi choroby.

Pytanie 26

Zabieg elektrochirurgiczny, który polega na bezkrwawym przecinaniu tkanek przy użyciu elektrody nożowej, stosowany w celu podcięcia niskiego przyczepu przerośniętego wędzidełka wargi górnej, nosi nazwę

A. elektrokoagulacja

B. elektrotomia

C. elektrofulguracja

D. elektrodessykacja

Elektrotomia jest techniką elektrochirurgiczną, która polega na bezkrwawym przecinaniu tkanek za pomocą elektrody nożowej. Jest to procedura szczególnie przydatna w przypadkach wymagających precyzyjnego podcięcia tkanek, takich jak w przypadku przerośniętego wędzidełka wargi górnej. Dzięki zastosowaniu prądu elektrycznego, zabieg ten minimalizuje krwawienie, co stanowi istotną zaletę w porównaniu do tradycyjnych metod chirurgicznych. W praktyce elektrotomia znajduje zastosowanie nie tylko w stomatologii, ale również w chirurgii ogólnej oraz dermatologii. Przykładowo, może być wykorzystywana do usuwania zmian skórnych, takich jak brodawki czy zmiany nowotworowe, gdzie precyzyjne zniszczenie tkanki jest kluczowe. Technikę tę należy stosować zgodnie z wytycznymi i normami klinicznymi, aby zminimalizować ryzyko powikłań oraz zapewnić pacjentowi jak najwyższy komfort zabiegu. Warto również pamiętać o konieczności odpowiedniego przygotowania pacjenta oraz używania sterylnych narzędzi, co jest standardem w każdym zabiegu chirurgicznym.

Pytanie 27

Do czego służy przedstawiony ortodontyczny aparat ćwiczebny?

A. Do leczenia przodożuchwia.

B. Do wzmacniania warg.

C. Do pionizacji języka.

D. Do lateralizacji języka.

Przedstawiony ortodontyczny aparat ćwiczebny ma na celu pionizację języka, co jest niezwykle istotne w kontekście terapii logopedycznej oraz ortodontycznej. Pionizacja języka polega na korygowaniu jego pozycji w jamie ustnej, co jest kluczowe dla prawidłowego rozwoju mowy oraz funkcji połykania. Niewłaściwa pozycja języka może prowadzić do wad wymowy, takich jak seplenienie czy trudności w artykulacji dźwięków. Użycie aparatu ćwiczebnego wspiera pacjentów w nauce prawidłowej pozycji języka, co może poprawić ich zdolności komunikacyjne. W praktyce, terapeutzy logopedyczni i ortodonci zalecają regularne ćwiczenie z użyciem takiego aparatu, co przyczynia się do lepszego ułożenia zgryzu oraz eliminacji negatywnych nawyków, jak np. ssanie języka. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w terapii ortodontycznej i logopedycznej, podkreślając holistyczne podejście do zdrowia jamy ustnej.

Pytanie 28

Jakie jest określenie wady zgryzu w odniesieniu do płaszczyzny poziomej?

A. zgryz przewieszony

B. tyłożuchwie czynnościowe

C. zgryz otwarty

D. przodożuchwie czynnościowe

Zgryz otwarty jest wadą zgryzu, która charakteryzuje się brakiem kontaktu pomiędzy zębami szczęki górnej a dolnej podczas zgryzu. W praktyce oznacza to, że zęby w jednej z tych szczęk pozostają odsunięte od siebie, co może prowadzić do problemów z funkcją żucia, mowy oraz estetyką. Warto zauważyć, że zgryz otwarty może być wynikiem różnych czynników, takich jak nawyki ortodontyczne (np. ssanie kciuka) czy nieprawidłowy rozwój szczęk. W leczeniu zgryzu otwartego stosuje się różnorodne metody, w tym aparaty ortodontyczne, które mają na celu korekcję pozycji zębów i szczęk. Dobrą praktyką w ortodoncji jest wczesne rozpoznanie i podjęcie działań terapeutycznych, aby zapobiegać dalszym komplikacjom, takim jak wady w obrębie stawów skroniowo-żuchwowych oraz asocjowane bóle głowy. W przypadku stwierdzenia zgryzu otwartego istotne jest także przeprowadzenie analizy zgryzu, co pozwoli na zaplanowanie skutecznej interwencji ortodontycznej.

Pytanie 29

Który typ próchnicy można zaobserwować u młodych ludzi, posiadających szerokie kanaliki zębinowe, u których nie nastąpiła jeszcze pełna mineralizacja szkliwa?

A. Atypowa

B. Wtórna

C. Przewlekła

D. Ostra

Odpowiedź "ostra" jest prawidłowa, ponieważ ostra postać próchnicy charakteryzuje się szybkim postępem i dużą agresywnością, co jest szczególnie zauważalne u młodych pacjentów. U osób z szerokimi kanalikami zębinowymi, które nie osiągnęły jeszcze pełnej mineralizacji szkliwa, tkanka zębowa jest bardziej podatna na działanie czynników demineralizujących, takich jak kwasy produkowane przez bakterie. W młodym wieku zęby są jeszcze w fazie rozwoju, co czyni je bardziej wrażliwymi na próchnicę. W praktyce dentystycznej, ostra próchnica często wymaga natychmiastowego leczenia, aby zapobiec dalszym uszkodzeniom. Kluczowe jest wczesne wykrywanie zmian próchnicowych i stosowanie odpowiednich środków profilaktycznych, takich jak fluoryzacja oraz edukacja pacjentów na temat higieny jamy ustnej. W zgodzie z aktualnymi wytycznymi WHO, profilaktyka i wczesne leczenie zmian próchnicowych mają kluczowe znaczenie w opiece stomatologicznej, szczególnie w przypadku dzieci i młodzieży, gdzie prawidłowe nawyki mogą wpłynąć na zdrowie jamy ustnej przez całe życie.

Pytanie 30

Przez punkty oznaczone na rysunku przechodzi płaszczyzna

A. Simona.

B. Kantorowicza.

C. Izarda.

D. Dreyfusa.

Wybór jakiejkolwiek innej opcji poza "Simona" jest wynikiem mylnego rozumienia podstawowych zasad geometrii przestrzennej. Odpowiedzi takie jak "Dreyfusa", "Izarda" czy "Kantorowicza" mogą być mylone z innymi pojęciami lub metodami, które nie są bezpośrednio związane z analizą płaszczyzn. Zrozumienie, że płaszczyzna jest zdefiniowana przez trzy punkty, które nie są współliniowe, jest kluczowe w tej dyskusji. Odpowiedź "Dreyfusa" może sugerować pewne aspekty związane z różnymi formami analizy, ale nie odnosi się do konkretnej sytuacji opisanej w pytaniu. Podobnie, "Izarda" oraz "Kantorowicza" mogą być błędnie interpretowane jako metody stosowane w geometrii, ale nie mają one zastosowania w tym kontekście. Często błędy myślowe wynikają z mylenia pojęć i niepełnego zrozumienia relacji między punktami a płaszczyznami. Ważne jest, aby dokładnie analizować rysunki i zrozumieć, jakie relacje geometryczne są w nich przedstawione. W praktyce, analiza płaszczyzn jest podstawą wielu zastosowań w inżynierii, architekturze oraz grafice komputerowej, dlatego poprawne rozumienie tej koncepcji jest niezbędne.

Pytanie 31

Jak nazywa się zabieg periodontologiczny, który polega na wygładzeniu powierzchni korzenia zęba?

A. stripping

B. root planing

C. skaling

D. polishing

Odpowiedź 'root planing' (wygładzanie korzeni) jest poprawna, ponieważ odnosi się do zabiegu periodontologicznego, którego celem jest usunięcie nierówności i osadów z powierzchni korzenia zęba. Ten proces jest kluczowy dla zapewnienia zdrowia przyzębia oraz zapobiegania chorobom periodontologicznym. Wygładzanie korzeni zazwyczaj odbywa się po skalingu, który ma na celu usunięcie tartaru i kamienia nazębnego. Poprzez wygładzenie korzeni zębowych, stomatolog pozwala na lepsze przyleganie tkanki miękkiej do zęba, co sprzyja regeneracji i gojeniu się tkanek przyzębia. W praktyce, zabieg ten jest wykonywany w znieczuleniu miejscowym, a jego efektywność może być wspierana poprzez zastosowanie ultradźwięków lub narzędzi ręcznych. Regularne przeprowadzanie tego typu zabiegów jest zgodne z zaleceniami American Academy of Periodontology, które podkreślają znaczenie utrzymania zdrowia jamy ustnej oraz prewencji chorób przyzębia.

Pytanie 32

Przedstawiony na rysunku skan fragmentu e-kartoteki pacjenta przedstawia zdjęcie

A. pantomograficzne.

B. cefalometryczne.

C. zgryzowe.

D. czaszki A-P.

Zdjęcie cefalometryczne, które zostało przedstawione w e-kartotece pacjenta, jest kluczowym narzędziem w ortodoncji. Umożliwia ono dokładną ocenę relacji pomiędzy zębami, szczękami oraz innymi strukturami czaszkowymi. W przeciwieństwie do zdjęć pantomograficznych, które przedstawiają całą jamę ustną i zęby w formie panoramicznej, zdjęcia cefalometryczne koncentrują się na bocznej sylwetce głowy. Dzięki temu ortodonci mogą analizować wymiary czaszki, co jest niezbędne do planowania leczenia i oceny postępów. Takie zdjęcia są zgodne z międzynarodowymi standardami w dziedzinie diagnostyki obrazowej i są niezbędne w procesie diagnostycznym oraz terapeutycznym. Przykładowo, w leczeniu wad zgryzu, zdjęcia cefalometryczne pozwalają na szczegółowe pomiary, które są istotne w doborze odpowiednich aparatów ortodontycznych. Zrozumienie i umiejętność interpretacji tych zdjęć jest niezbędna dla każdego specjalisty pracującego w tej dziedzinie.

Pytanie 33

Metoda Torella do płukania jamy ustnej może być stosowana u dzieci, które osiągnęły

A. 4 lata

B. 6 lat

C. 3 lata

D. 5 lat

Odpowiedź to 6 lat, bo metoda płukania jamy ustnej według Torella wymaga, żeby dzieci trochę rozumiały, co mają robić. W tym wieku, czyli właśnie po 6. roku życia, dzieci zaczynają lepiej współpracować i ogólnie są bardziej świadome. Ta metoda jest oparta na specjalnych płynach, które pomagają w eliminacji bakterii i polepszają higienę. Dzieciaki po 6. roku życia potrafią już dobrze płukać i przełykać, co sprawia, że to jest dla nich skuteczne i bezpieczne. W stomatologii, dzieci w tym wieku są w stanie przestrzegać zasad co do tego, jak prawidłowo płukać, więc wskazania są ważne. Poza tym, w tym czasie mają już większość zębów stałych, a więc ważne jest, żeby dbać o nie przed próchnicą i innymi problemami, a ta metoda może w tym pomóc. Zawsze warto skonsultować to z dentystą, żeby dostosować do indywidualnych potrzeb dziecka, co zaleca Amerykańska Akademia Stomatologii Dziecięcej.

Pytanie 34

Zabieg, w wyniku którego dochodzi do usunięcia zębiny próchnicowej i odbudowy zęba, nosi nazwę

A. wypełnienie

B. ekstrakcja

C. resekcja

D. lakowanie

Zabieg usunięcia zębiny próchnicowej i odbudowy zęba nazywa się wypełnieniem. To podstawowa procedura w stomatologii zachowawczej, której celem jest przywrócenie funkcji i estetyki zęba zniszczonego przez próchnicę. Proces ten zaczyna się od dokładnego usunięcia zainfekowanej zębiny, co jest kluczowe, aby zapobiec dalszemu rozwojowi próchnicy. Po usunięciu chorej tkanki ząb jest odbudowywany przy użyciu materiałów kompozytowych, amalgamatów lub innych materiałów dentystycznych. Kompozyty są najczęściej stosowane ze względu na ich estetykę, ponieważ można je dopasować kolorystycznie do naturalnych zębów pacjenta. Wypełnienie nie tylko przywraca pierwotny kształt zęba, ale także chroni go przed dalszymi uszkodzeniami. Właściwie wykonane wypełnienie powinno być szczelne, aby zminimalizować ryzyko ponownej infekcji. Moim zdaniem, kluczowe jest, aby dentysta dokładnie ocenił stan zęba przed wykonaniem zabiegu i zastosował odpowiednią technikę, co jest standardem w praktyce stomatologicznej. Warto pamiętać, że regularne kontrole u dentysty i odpowiednia higiena jamy ustnej mogą zapobiec konieczności wykonywania takich zabiegów.

Pytanie 35

Po przeprowadzeniu badania jamy ustnej pacjenta, w dokumentacji medycznej zanotowano diagnozę: "12 caries secundaria", co oznacza

A. prawy górny siekacz boczny, próchnica wtórna

B. lewy górny siekacz boczny, zapalenie miazgi

C. prawy górny siekacz przyśrodkowy, próchnica głęboka

D. lewy górny siekacz przyśrodkowy, kamień nazębny

Jeśli zaznaczasz odpowiedzi, które dotyczą innych zębów czy problemów stomatologicznych, to znaczy, że coś poszło nie tak z twoim zrozumieniem systemu oznaczeń i terminologii. Odpowiedź, gdzie mówisz o "lewy górny siekacz boczny, zapalenie miazgi", to kompletny strzał w dziesiątkę, bo oznaczenie "12" odnosi się do prawego górnego siekacza bocznego, a zapalenie miazgi to zupełnie inna sprawa. Z kolei odpowiedź o "prawym górnym siekaczu przyśrodkowym, próchnica głęboka" myli lokalizację zęba i rodzaj próchnicy, bo tutaj chodzi o poważniejsze uszkodzenie. Warto wiedzieć, że próchnica głęboka często wymaga bardziej skomplikowanego leczenia, czasem nawet kanałowego. Na końcu, odpowiedź sugerująca "lewy górny siekacz przyśrodkowy, kamień nazębny" jest totalnie myląca, bo kamień nazębny to zupełnie inny problem niż próchnica. Dlatego ważne jest, żeby dentyści dobrze potrafili zidentyfikować problemy zdrowotne pacjentów oraz rozumieć, gdzie one występują i co dokładnie oznaczają, żeby skutecznie leczyć i unikać poważniejszych komplikacji.

Pytanie 36

Którą wadę zgryzu przedstawiają rysunki?

A. Prognację.

B. Retrogenię.

C. Progenię.

D. Mikrogenię.

Progenia to wada zgryzu charakteryzująca się przesunięciem dolnej szczęki do przodu względem górnej szczęki. W przypadku przedstawionych rysunków, dolne zęby znajdują się przed górnymi, co jest kluczowym objawem tej wady. Progenia może prowadzić do różnych problemów zdrowotnych, takich jak trudności w żuciu, mówieniu czy bóle stawów skroniowo-żuchwowych. Diagnostyka progenii opiera się na analizie zdjęć RTG, które pozwalają na ocenę relacji między szczękami. W leczeniu progenii stosuje się zarówno aparaty ortodontyczne, jak i chirurgię ortognatyczną, w zależności od stopnia zaawansowania wady. Ważne jest, aby pacjenci z progenią byli regularnie monitorowani przez specjalistów, aby uniknąć powikłań i poprawić jakość życia. Zrozumienie i rozpoznanie progenii jest kluczowe dla efektywnego leczenia i może wpływać na estetykę oraz funkcjonalność zgryzu.

Pytanie 37

Patologiczną zmianą twardych tkanek zęba wywołaną nawykowym otwieraniem spinek do włosów zębami jest

A. resorpcja

B. abrazja

C. atrycja

D. demastykacja

Abrazja to taki proces, w którym mechanicznie ścierają się twarde tkanki zęba. W tym przypadku, to się zdarza z powodu otwierania spinek do włosów zębami, co w ogóle nie jest dobrym pomysłem. Taki nawyk może prowadzić do uszkodzenia szkliwa i zębiny, a w efekcie zęby mogą być bardziej podatne na próchnicę. W sumie, dentysta zazwyczaj radzi unikać używania zębów do rzeczy, do których nie są stworzone, żeby dbać o zdrowie jamy ustnej. W praktyce, lekarze mogą polecać różne ochraniacze na zęby lub inne sposoby, żeby zminimalizować ryzyko abrazji. Wiedza o tym, co powoduje abrazję, jest chyba kluczowa w profilaktyce stomatologicznej, bo dzięki temu można szybciej zareagować na wczesne objawy i zadbać o zdrowie zębów i dziąseł na dłużej.

Pytanie 38

Fundamentalną jednostką budulcową szkliwa jest

A. pryzmat

B. wypustka

C. osłonka

D. zębiniak

Wypustka, zębiniak oraz osłonka nie są podstawowymi jednostkami strukturalnymi szkliwa, co może prowadzić do nieporozumień w zrozumieniu jego budowy i funkcji. Wypustka to termin, który często odnosi się do struktur cytoplazmatycznych w komórkach, a nie do budowy mineralnej szkliwa. Zębiniak, inaczej odontoblast, to komórka odpowiedzialna za produkcję zębiny, a nie szkliwa. Osłonka, z kolei, nie jest terminem używanym w kontekście szkliwa, co może powodować zamieszanie. Rozumienie tych terminów jest niezbędne w kontekście stomatologii i anatomii zęba. Typowe błędy myślowe prowadzące do tych niepoprawnych wniosków obejmują mylenie różnych typów tkanek zębinowych oraz nieprecyzyjne korzystanie z terminologii anatomicznej. Dobrze jest zwracać uwagę na precyzyjność terminów w kontekście anatomii stomatologicznej, ponieważ takie zrozumienie ma kluczowe znaczenie dla skutecznego leczenia oraz profilaktyki chorób jamy ustnej.

Pytanie 39

Który wskaźnik służy do oceny grubości osadów nazębnych zlokalizowanych w obrębie szyjki zęba w czterech przestrzeniach dziąsłowych?

A. Fuksynowego

B. OHI

C. Pl.I

D. Fuksynowego uproszczonego

Odpowiedź 'Pl.I.' jest prawidłowa, ponieważ wskaźnik Pl.I. (Plaque Index) jest standardowym narzędziem stosowanym do oceny grubości płytki nazębnej w obszarach przy szyjkach zębów. Wskaźnik ten polega na ocenie obecności płytki nazębnej na różnych powierzchniach zębów, co jest kluczowe dla monitorowania stanu zdrowia jamy ustnej pacjenta oraz podejmowania decyzji dotyczących leczenia. Pl.I. ocenia obecność płytki nazębnej na czterech powierzchniach zęba: wargowej, językowej, mezjalnej i dystalnej, co pozwala na uzyskanie kompleksowego obrazu. Regularne stosowanie Pl.I. w praktyce stomatologicznej pozwala na identyfikację pacjentów z wysokim ryzykiem rozwoju chorób przyzębia oraz na monitorowanie skuteczności wprowadzonej higieny jamy ustnej. Ponadto, wykorzystanie tego wskaźnika wspiera edukację pacjentów w zakresie dbania o higienę, co jest istotnym elementem profilaktyki chorób jamy ustnej.

Pytanie 40

Jaką wadę zgryzu definiuje nadmierny rozwój żuchwy w trzech płaszczyznach?

A. Mikrognację

B. Makrognację

C. Mikrogenię

D. Makrogenię

Makrogenia to wada zgryzu, która charakteryzuje się nadmiernym wzrostem żuchwy w wszystkich trzech wymiarach: w osi pionowej, poziomej oraz w głębokości. W tym przypadku, żuchwa jest znacznie większa niż norma, co prowadzi do wystąpienia nieprawidłowego zgryzu oraz estetycznych deficytów twarzy. W praktyce, osoby z makrogenią mogą doświadczać problemów z prawidłową funkcją żucia, mowy oraz mogą być narażone na szybkie zużycie zębów, a nawet prowadzić do dysfunkcji stawów skroniowo-żuchwowych. W ramach diagnostyki ortodontycznej makrogenię można zidentyfikować poprzez zdjęcia pantomograficzne oraz analizy cefalometryczne, które umożliwiają dokładną ocenę proporcji szczęk. Leczenie takiej wady często wymaga interwencji ortodontycznej, a w bardziej skrajnych przypadkach - chirurgii ortognatycznej, co jest zgodne z aktualnymi standardami leczenia wad zgryzu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej