Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 20:21
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 20:40

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Aby zweryfikować adresy MAC komputerów, które są połączone z przełącznikiem, można zastosować następujące polecenie

A. ip http serwer

B. ip http port

C. show mac address-table

D. clear mac address-table

Polecenie 'show mac address-table' jest kluczowym narzędziem w diagnostyce i zarządzaniu sieciami komputerowymi. Umożliwia administratorom sieci uzyskanie informacji o adresach MAC urządzeń podłączonych do przełącznika, co jest niezbędne do monitorowania ruchu w sieci oraz rozwiązywania problemów związanych z łącznością. W wyniku wykonania tego polecenia, administrator otrzymuje tabelę, która zawiera adresy MAC, odpowiadające im porty oraz VLAN, co pozwala na łatwe identyfikowanie lokalizacji konkretnego urządzenia w sieci. Przykładowo, w przypadku problemów z dostępnością zasobów, administrator może szybko zlokalizować urządzenie, które nie działa prawidłowo. Dobre praktyki w zarządzaniu sieciami sugerują regularne monitorowanie adresów MAC, aby zapewnić bezpieczeństwo i optymalizację wydajności sieci.

Pytanie 2

W specyfikacji procesora można znaleźć informację: "Procesor 32bitowy". Co to oznacza?

A. procesor dysponuje 32 liniami danych

B. procesor dysponuje 32 bitami CRC

C. procesor dysponuje 32 rejestrami

D. procesor dysponuje 32 liniami adresowymi

Wybór odpowiedzi sugerujący, że procesor 32-bitowy ma 32 linie adresowe, jest mylący, ponieważ ilość linii adresowych odnosi się do możliwości adresowania pamięci, a nie do samego rozmiaru bitowego procesora. Procesor z 32-bitową architekturą rzeczywiście potrafi zaadresować 4 GB pamięci, co wynika z ograniczeń technicznych. Jednak liczba linii adresowych nie musi być równoznaczna z ilością bitów w architekturze. Z kolei informacja o 32 liniach danych nie jest adekwatna w kontekście tego pytania, ponieważ linie danych dotyczą transferu danych, a nie operacji obliczeniowych czy adresowania pamięci. W przypadku rejestrów, procesor 32-bitowy nie ma 32 rejestrów, ale zazwyczaj dysponuje ich mniej, a ich rozmiar wynosi 32 bity. Ostatnia niepoprawna odpowiedź sugerująca 32 bity CRC jest w ogóle niepoprawna, ponieważ CRC (cyclic redundancy check) to technika błędów w danych, która nie ma związku z podstawową architekturą procesora. Niezrozumienie tych podstawowych pojęć może prowadzić do mylnych wniosków, co jest częstym problemem w analizie architektury komputerowej. Kluczowe jest zrozumienie, że architektura 32-bitowa odnosi się do sposobu przetwarzania danych i operacji matematycznych w procesorze, a nie do ilości linii adresowych czy danych, co jest fundamentalne dla prawidłowego zrozumienia działania procesorów.

Pytanie 3

Liczba 563 (8) w systemie szesnastkowym to

A. 173

B. 317

C. 713

D. 371

Aby przeliczyć liczbę 563 w systemie ósemkowym (8) na system szesnastkowy (16), najpierw należy zamienić liczbę ósemkową na dziesiętną. Liczba 563 (8) oznacza 5*8^2 + 6*8^1 + 3*8^0, co daje 320 + 48 + 3 = 371 (10). Następnie przekształcamy tę liczbę dziesiętną na szesnastkową. Dzielimy 371 przez 16, co daje 23 z resztą 3. Następnie dzielimy 23 przez 16, co daje 1 z resztą 7. Kiedy 1 jest mniejsze od 16, kończymy dzielenie. Ostatnie reszty odczytujemy w odwrotnej kolejności, co daje 173 (16). Zrozumienie tych konwersji jest kluczowe w programowaniu, gdzie przetwarzanie danych w różnych systemach liczbowych jest powszechne, zwłaszcza w kontekście adresowania pamięci i kolorów w systemach komputerowych, które często wykorzystują notację szesnastkową.

Pytanie 4

Na ilustracji przedstawiono przekrój kabla

A. koncentrycznego

B. S/UTP

C. optycznego

D. U/UTP

Kabel koncentryczny charakteryzuje się specyficzną budową, która obejmuje centralny przewodnik wewnętrzny, otoczony izolacją dielektryczną, a następnie przewodnikiem zewnętrznym, który najczęściej jest wykonany z plecionki miedzianej lub folii aluminiowej. Całość zamknięta jest w zewnętrznej osłonie ochronnej. Ta konstrukcja pozwala na efektywne przesyłanie sygnałów o wysokiej częstotliwości z minimalnym tłumieniem i zakłóceniami zewnętrznymi. Kabel koncentryczny jest szeroko stosowany w systemach telewizji kablowej, instalacjach antenowych oraz w sieciach komputerowych do przesyłania sygnałów radiowych i telewizyjnych. Dzięki swojej budowie kabel ten jest odporny na wpływ zakłóceń elektromagnetycznych, co czyni go idealnym rozwiązaniem w sytuacjach, gdzie konieczne jest utrzymanie wysokiej jakości sygnału na długich dystansach. Dodatkowo kable koncentryczne są zgodne ze standardami takimi jak RG-6 i RG-59, co zapewnia ich szerokie zastosowanie w różnych dziedzinach technologii komunikacyjnej.

Pytanie 5

Jaka jest maksymalna ilość pamięci RAM w GB, do której może uzyskać dostęp 32-bitowa wersja systemu Windows?

A. 8GB

B. 4GB

C. 2GB

D. 12GB

Wybór 2GB jako odpowiedzi opiera się na błędnym zrozumieniu architektury 32-bitowej oraz jej ograniczeń. Użytkownicy często sądzą, że 2GB to wystarczająca ilość pamięci RAM dla współczesnych aplikacji, jednak w rzeczywistości wiele z nich, w tym systemy operacyjne, wymaga więcej pamięci, aby działać płynnie. W przypadku 4GB, niektórzy mogą mylić te wartości z poszczególnymi aplikacjami czy grami, które mogą działać w 32-bitowym środowisku, ale nie potrafią wykorzystać pełnych możliwości. Odpowiedzi takie jak 8GB i 12GB z kolei wynikają z błędnych założeń co do możliwości 32-bitowych systemów. Użytkownicy mogą być przekonani, że większa ilość pamięci RAM jest zawsze lepsza, ale w rzeczywistości 32-bitowe systemy operacyjne mają fizyczne ograniczenie w dostępie do pamięci, które uniemożliwia im rozpoznawanie i wykorzystanie więcej niż 4GB. Zatem, wybierając te wartości, użytkownicy ignorują fundamentalne zasady dotyczące adresowania pamięci, które są kluczowe w architekturze komputerowej. Dlatego też ważne jest zrozumienie, na czym polegają te ograniczenia oraz ich wpływ na wydajność systemu.

Pytanie 6

Jaką maskę domyślną mają adresy IP klasy B?

A. 255.255.255.255

B. 255.0.0.0

C. 255.255.0.0

D. 255.255.255.0

Domyślna maska dla adresów IP klasy B to 255.255.0.0. Klasa B obejmuje adresy IP od 128.0.0.0 do 191.255.255.255 i jest przeznaczona głównie dla średnich do dużych sieci. Maska 255.255.0.0 pozwala na utworzenie 65 536 adresów IP w jednej sieci (2^16), co czyni ją odpowiednią dla organizacji wymagających dużej liczby hostów. W praktyce, ta maska używana jest w dużych korporacjach, instytucjach edukacyjnych i centrach danych, gdzie zarządzanie dużymi zbiorami urządzeń jest kluczowe. Warto również zauważyć, że zgodnie z konwencją CIDR (Classless Inter-Domain Routing), maska ta może być zapisywana jako /16, co ułatwia zrozumienie zakresu adresów w danej sieci. Odpowiednie przydzielanie i zarządzanie adresami IP jest fundamentalne dla efektywności działania sieci, a znajomość masek podsieci pozwala na lepsze planowanie infrastruktury sieciowej.

Pytanie 7

Jakie oprogramowanie powinno być zainstalowane, aby umożliwić skanowanie tekstu z drukowanego dokumentu do edytora tekstu?

A. Program CAD

B. Program COM+

C. Program OCR

D. Program ERP

Program OCR (Optical Character Recognition) jest specjalistycznym oprogramowaniem, które umożliwia konwersję zeskanowanych dokumentów, obrazów i tekstów wydrukowanych do formatu edytowalnego. Działa to na zasadzie rozpoznawania wzorów i znaków, co pozwala na przekształcenie wizualnych danych na tekst cyfrowy. W praktyce, wykorzystanie programu OCR jest powszechne w biurach, archiwach oraz bibliotekach, gdzie duża ilość dokumentów papierowych musi zostać zdigitalizowana. Dzięki technologii OCR możemy efektywnie archiwizować dokumenty, oszczędzając czas i przestrzeń. Warto również wspomnieć, że nowoczesne programy OCR są w stanie rozpoznać nie tylko standardowe czcionki, ale również różne języki i znaki diakrytyczne, co sprawia, że są wszechstronne i użyteczne w międzynarodowym kontekście. Przykładowe oprogramowanie OCR to ABBYY FineReader czy Adobe Acrobat, które są zgodne z branżowymi standardami, takimi jak PDF/A, co zapewnia długoterminową archiwizację dokumentów.

Pytanie 8

Aby zabezpieczyć system przed oprogramowaniem mającym możliwość reprodukcji, konieczne jest zainstalowanie

A. programu diagnostycznego

B. programu szpiegowskiego

C. programu antywirusowego

D. programu narzędziowego

Program antywirusowy to naprawdę ważna rzecz, jeśli chodzi o ochronę komputerów przed różnymi zagrożeniami, jak wirusy czy robaki. Jego główną rolą jest znajdowanie i usuwanie tych problemów. Żeby to działało dobrze, programy antywirusowe muszą być regularnie aktualizowane, bo tylko wtedy mogą rozpoznać nowe zagrożenia. W praktyce, programy te nie tylko skanują pliki na dysku, ale też analizują ruch w sieci. Dzięki temu można szybko wykryć i zablokować coś podejrzanego. Dobrze jest też pamiętać o aktualizowaniu systemu operacyjnego i programów, bo to zmniejsza ryzyko ataków. Ważne jest, żeby mieć kilka różnych warstw zabezpieczeń oraz nauczyć się, jak rozpoznawać potencjalne zagrożenia. W dzisiejszych czasach, kiedy zagrożeń jest coraz więcej, posiadanie sprawnego programu antywirusowego to podstawa, jeśli chodzi o bezpieczeństwo w sieci.

Pytanie 9

Czym jest mapowanie dysków?

A. tworzeniem kont użytkowników i grup

B. przypisaniem litery dysku do wybranego katalogu sieciowego

C. ustawieniem interfejsów sieciowych

D. przydzieleniem uprawnień do folderu użytkownikom w sieci WAN

Mapowanie dysków to proces, który polega na przypisaniu oznaczenia dysku (np. litery w systemie Windows) do wybranego katalogu sieciowego. Dzięki temu użytkownicy mogą łatwiej uzyskiwać dostęp do zasobów znajdujących się na serwerze w sieci lokalnej. Na przykład, jeśli firma posiada serwer z folderem współdzielonym, mapowanie tego folderu do litery dysku (np. Z:) umożliwia użytkownikom dostęp do tego folderu tak, jakby był on lokalnym dyskiem ich komputera. Jest to szczególnie istotne w większych organizacjach, gdzie wielu pracowników potrzebuje wspólnego dostępu do dokumentów, co z kolei wpływa na zwiększenie efektywności pracy zespołowej. Mapowanie dysków jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania danymi i bezpieczeństwa, ponieważ pozwala na centralizację plików oraz łatwe zarządzanie uprawnieniami dostępu, co jest kluczowe w kontekście ochrony wrażliwych informacji.

Pytanie 10

W filmie przedstawiono konfigurację ustawień maszyny wirtualnej. Wykonywana czynność jest związana z

A. konfigurowaniem adresu karty sieciowej.

B. ustawieniem rozmiaru pamięci wirtualnej karty graficznej.

C. dodaniem drugiego dysku twardego.

D. wybraniem pliku z obrazem dysku.

Poprawnie – w tej sytuacji chodzi właśnie o wybranie pliku z obrazem dysku (ISO, VDI, VHD, VMDK itp.), który maszyna wirtualna będzie traktować jak fizyczny nośnik. W typowych programach do wirtualizacji, takich jak VirtualBox, VMware czy Hyper‑V, w ustawieniach maszyny wirtualnej przechodzimy do sekcji dotyczącej pamięci masowej lub napędów optycznych i tam wskazujemy plik obrazu. Ten plik może pełnić rolę wirtualnego dysku twardego (system zainstalowany na stałe) albo wirtualnej płyty instalacyjnej, z której dopiero instalujemy system operacyjny. W praktyce wygląda to tak, że zamiast wkładać płytę DVD do napędu, podłączasz plik ISO z obrazu instalacyjnego Windowsa czy Linuxa i ustawiasz w BIOS/UEFI maszyny wirtualnej bootowanie z tego obrazu. To jest podstawowa i zalecana metoda instalowania systemów w VM – szybka, powtarzalna, zgodna z dobrymi praktykami. Dodatkowo, korzystanie z plików obrazów dysków pozwala łatwo przenosić całe środowiska między komputerami, robić szablony maszyn (tzw. template’y) oraz wykonywać kopie zapasowe przez zwykłe kopiowanie plików. Moim zdaniem to jedna z najważniejszych umiejętności przy pracy z wirtualizacją: umieć dobrać właściwy typ obrazu (instalacyjny, systemowy, LiveCD, recovery), poprawnie go podpiąć do właściwego kontrolera (IDE, SATA, SCSI, NVMe – zależnie od hypervisora) i pamiętać o odpięciu obrazu po zakończonej instalacji, żeby maszyna nie startowała ciągle z „płyty”.

Pytanie 11

Jak brzmi nazwa klucza rejestru w systemie Windows, gdzie zapisane są relacje między typami plików a programami je obsługującymi?

A. HKEY_USERS

B. HKEY_LOCAL_MACHINE

C. HKEY_CLASSES_ROT

D. HKEY_CURRENT_PROGS

HKEY_CURRENT_PROGS nie istnieje w standardowej hierarchii rejestru systemu Windows, co czyni tę odpowiedź niepoprawną. Możliwe, że użytkownik pomylił tę nazwę z innym kluczem, co prowadzi do błędnych wniosków o jego istnieniu. Klucz HKEY_CLASSES_ROOT, na przykład, jest rzeczywiście używany do przechowywania powiązań typów plików, a HKEY_USERS przechowuje ustawienia dla różnych kont użytkowników, jednak HKEY_LOCAL_MACHINE jest bardziej właściwym miejscem dla ogólnych ustawień systemowych, w tym powiązań aplikacji. HKEY_USERS odpowiada za przechowywanie profili użytkowników, co nie ma związku z powiązaniami typów plików. W praktyce, błędne rozumienie tej struktury rejestru może prowadzić do nieefektywnego zarządzania systemem. Administratorzy, którzy nie są świadomi właściwych kluczy, mogą wprowadzać zmiany w niewłaściwych miejscach, co skutkuje niestabilnością systemu lub problemami z dostępem do aplikacji. Wiedza na temat rejestru systemowego jest fundamentalna dla efektywnego rozwiązywania problemów oraz dostosowywania środowiska użytkownika, dlatego tak ważne jest zrozumienie, jakie klucze są kluczowe dla funkcjonowania systemu. Przypisanie odpowiednich aplikacji do typów plików wymaga precyzyjnego zarządzania rejestrem, a wszelkie nieporozumienia mogą prowadzić do poważnych problemów w codziennej pracy użytkowników.

Pytanie 12

Jakie zakresy zostaną przydzielone przez administratora do adresów prywatnych w klasie C, przy użyciu maski 24 bitowej dla komputerów w lokalnej sieci?

A. 192.168.0.1 - 192.168.0.254

B. 172.16.0.1 - 172.16.255.254

C. 172.168.0.1 - 172.168.255.254

D. 192.168.0.1 - 192.168.10.254

Adresy prywatne w klasie C są zdefiniowane w standardzie RFC 1918, który określa zakresy adresów dostępnych do użycia w sieciach lokalnych, niezależnych od publicznego routingu w Internecie. Zakres 192.168.0.0/24, z maską 255.255.255.0, umożliwia przypisanie adresów od 192.168.0.1 do 192.168.0.254 dla urządzeń w lokalnej sieci. Użycie adresów prywatnych to standardowa praktyka w zarządzaniu sieciami, ponieważ pozwala na redukcję kosztów związanych z zakupem adresów publicznych, a także zwiększa bezpieczeństwo sieci lokalnej, ograniczając dostęp do niej z zewnątrz. Przykład zastosowania to konfiguracja domowego routera, który często przypisuje adresy z tej puli do różnych urządzeń, takich jak komputery, drukarki czy smartfony, co umożliwia utworzenie lokalnej sieci bez potrzeby pozyskiwania publicznych adresów IP. Dodatkowo, stosowanie NAT (Network Address Translation) pozwala na maskowanie wewnętrznych adresów prywatnych w stosunku do zewnętrznych, co dalej wzmacnia bezpieczeństwo. Takie podejście jest zgodne z zaleceniami wielu organizacji zajmujących się bezpieczeństwem sieciowym.

Pytanie 13

Zrzut ekranu przedstawiony powyżej, który pochodzi z systemu Windows, stanowi efekt działania komendy

Aktywne połączenia

  Protokół  Adres lokalny          Obcy adres               Stan
  TCP       127.0.0.1:12295        Admin-Komputer:54013     CZAS_OCZEKIWANIA
  TCP       127.0.0.1:53778        Admin-Komputer:54015     CZAS_OCZEKIWANIA
  TCP       127.0.0.1:53778        Admin-Komputer:53779     USTANOWIONO
  TCP       127.0.0.1:53779        Admin-Komputer:53778     USTANOWIONO
  TCP       127.0.0.1:53780        Admin-Komputer:53781     USTANOWIONO
  TCP       127.0.0.1:53781        Admin-Komputer:53780     USTANOWIONO
  TCP       127.0.0.1:53786        Admin-Komputer:53787     USTANOWIONO
  TCP       127.0.0.1:53787        Admin-Komputer:53786     USTANOWIONO
  TCP       127.0.0.1:53796        Admin-Komputer:53797     USTANOWIONO
  TCP       127.0.0.1:53797        Admin-Komputer:53796     USTANOWIONO
  TCP       127.0.0.1:53974        Admin-Komputer:53975     USTANOWIONO
  TCP       127.0.0.1:53976        Admin-Komputer:53975     USTANOWIONO

A. ping

B. ifconfig

C. netstat

D. route

Polecenie netstat jest używane do wyświetlania bieżących połączeń sieciowych zarówno przychodzących jak i wychodzących na komputerze z systemem Windows. Generuje ono szczegółowy raport o wszystkich aktywnych połączeniach TCP oraz stanie portów. Jest to kluczowe narzędzie dla administratorów sieci do monitorowania i diagnostyki problemów związanych z siecią. Przykładowo netstat może pomóc w identyfikacji nieautoryzowanych połączeń, które mogą wskazywać na obecność złośliwego oprogramowania. Netstat umożliwia również sprawdzenie stanu połączeń w różnych stanach takich jak ustanowione zamykane czy oczekujące. Ta funkcjonalność jest niezwykle przydatna podczas analizy ruchu sieciowego w celu optymalizacji czy wykrywania nieprawidłowości. Jako dobra praktyka zaleca się regularne korzystanie z netstat w ramach rutynowych audytów bezpieczeństwa sieci by zrozumieć i kontrolować przepływ danych w infrastrukturze sieciowej. Netstat jest również narzędziem zgodnym z zasadami zarządzania konfiguracją sieci co czyni go wszechstronnym wyborem dla profesjonalistów IT. Dzięki jego zastosowaniu można uzyskać całościowy obraz stanu sieci co jest fundamentem skutecznego zarządzania i zabezpieczania środowiska IT.

Pytanie 14

W systemie Windows do wyświetlenia treści pliku tekstowego służy polecenie

A. more.

B. cat.

C. echo.

D. type.

Choć polecenia 'more', 'cat', i 'echo' mogą wydawać się logicznymi alternatywami w kontekście wyświetlania zawartości plików tekstowych, każde z nich ma różne zastosowania i funkcjonalności. 'More' jest poleceniem, które wyświetla zawartość pliku strona po stronie, co jest przydatne w przypadku dużych plików, ale nie jest zaprojektowane do prostego wyświetlania zawartości. Użytkownicy mogą mylnie myśleć, że jest to bezpośredni zamiennik polecenia 'type', jednak jego głównym celem jest umożliwienie przewijania zawartości. 'Cat', z kolei, jest poleceniem z systemu Unix/Linux, które nie jest dostępne w systemie Windows; dlatego jego wybór w kontekście tego pytania jest nieprawidłowy. Założenie, że 'cat' można użyć w Windows, świadczy o braku znajomości różnic między systemami operacyjnymi. Natomiast 'echo' służy do wyświetlania tekstu lub zmiennych na ekranie, a nie do odczytywania zawartości plików, co czyni tę odpowiedź błędną. Typowym błędem myślowym, który prowadzi do tych niepoprawnych odpowiedzi, jest utożsamianie funkcji wyświetlania z różnymi kontekstami użycia poleceń w różnych systemach operacyjnych. Kluczowe jest zrozumienie specyfiki poleceń i ich przeznaczenia, ponieważ każdy z tych elementów ma swoje miejsce i zastosowanie w odpowiednich środowiskach.

Pytanie 15

W cenniku usług informatycznych znajdują się poniższe wpisy. Jaki będzie koszt dojazdu serwisanta do klienta, który mieszka poza miastem, w odległości 15km od siedziby firmy?

Dojazd do klienta na terenie miasta – 25 zł netto

Dojazd do klienta poza miastem – 2 zł netto za każdy km odległości od siedziby firmy liczony w obie strony.

A. 30 zł + VAT

B. 30 zł

C. 60 zł + VAT

D. 25 zł + 2 zł za każdy km poza granicami miasta

Wybór odpowiedzi 60 zł + VAT jest prawidłowy, ponieważ kalkulacja kosztu dojazdu serwisanta poza miasto opiera się na warunkach przedstawionych w cenniku. Zgodnie z zapisami dojazd poza miasto kosztuje 2 zł netto za każdy kilometr liczony w obie strony. W tym przypadku klient mieszka 15 km od siedziby firmy co oznacza że serwisant pokona łącznie 30 km (15 km w jedną stronę i 15 km z powrotem). Koszt dojazdu wynosi zatem 30 km x 2 zł = 60 zł netto. Dodając do tego obowiązujący podatek VAT uzyskamy pełny koszt usługi. Takie podejście do kalkulacji kosztów jest standardem w branży usługowej co zapewnia przejrzystość i przewidywalność cen dla klientów. Zrozumienie tego mechanizmu cenowego jest kluczowe nie tylko dla serwisantów ale i dla klientów którzy chcą dokładnie rozplanować swoje wydatki na usługi komputerowe. Stosowanie jasnych zasad rozliczeń jest również dobrym przykładem budowania zaufania do firmy usługowej.

Pytanie 16

Jaki procesor pasuje do płyty głównej o podanej specyfikacji?

A. A

B. C

C. B

D. D

Procesor Intel Celeron z odpowiedzi A jest kompatybilny z płytą główną, ponieważ oba posiadają gniazdo socket 1150. Socket jest fizycznym i elektrycznym interfejsem pomiędzy procesorem a płytą główną. Użycie odpowiedniego gniazda jest kluczowe, aby zapewnić prawidłowe działanie całego systemu. Płyty główne z gniazdem 1150 są zgodne z procesorami Intel wyprodukowanymi w technologii Haswell. Jest to ważne, gdyż dobór kompatybilnych komponentów wpływa na stabilność i wydajność systemu. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy obejmuje składanie komputerów, gdzie wybór odpowiednich części zapewnia optymalne działanie. Socket 1150 obsługuje również pamięć DDR3, co jest zgodne z opisem płyty głównej. Wybór odpowiedniego procesora jest kluczowym elementem w projektowaniu systemów komputerowych, a zastosowanie standardów i dobrych praktyk, takich jak dopasowanie socketu, minimalizuje ryzyko problemów z kompatybilnością, co jest istotne w kontekście profesjonalnej budowy komputerów.

Pytanie 17

W celu zbudowania sieci komputerowej w danym pomieszczeniu wykorzystano 25 metrów kabli UTP, 5 gniazd RJ45 oraz odpowiednią liczbę wtyków RJ45 potrzebnych do stworzenia 5 kabli połączeniowych typu patchcord. Jaki jest całkowity koszt zastosowanych materiałów do budowy sieci? Ceny jednostkowe materiałów są przedstawione w tabeli.

Material	Jednostka miary	Cena
Skrętka UTP	m	1 zł
Gniazdo RJ45	szt.	10 zł
Wtyk RJ45	szt.	50 gr

A. 90 zł

B. 75 zł

C. 80 zł

D. 50 zł

Odpowiedź 80 zł jest poprawna ponieważ przy obliczaniu kosztów sieci komputerowej musimy uwzględnić wszystkie elementy i ich koszty jednostkowe Zgodnie z tabelą skrętka UTP kosztuje 1 zł za metr a potrzebujemy 25 metrów co daje 25 zł Koszt 5 gniazd RJ45 to 5 x 10 zł czyli 50 zł Wtyki RJ45 kosztują 50 groszy za sztukę a potrzebujemy ich 10 więc łączny koszt to 5 zł Dodając wszystkie koszty 25 zł za skrętkę 50 zł za gniazda i 5 zł za wtyki otrzymujemy 80 zł Budowa sieci komputerowej wymaga znajomości standardów takich jak ANSI TIA EIA 568 w zakresie projektowania i instalacji okablowania Ważne jest dobranie odpowiednich materiałów co wpływa na jakość sygnału i trwałość instalacji Skrętka UTP i złącza RJ45 są standardowymi komponentami używanymi w sieciach komputerowych Dzięki temu prawidłowo wykonana instalacja zapewnia stabilne i szybkie połączenia co jest kluczowe w nowoczesnych środowiskach IT

Pytanie 18

W norma PN-EN 50174 brak jest wskazówek odnoszących się do

A. realizacji instalacji na zewnątrz obiektów

B. uziemień instalacji urządzeń przetwarzania danych

C. zapewnienia jakości instalacji kablowych

D. realizacji instalacji wewnątrz obiektów

Odpowiedź dotycząca braku wytycznych w normie PN-EN 50174 odnośnie uziemień instalacji urządzeń przetwarzania danych jest prawidłowa, ponieważ norma ta skupia się na aspektach związanych z projektowaniem i instalacją systemów okablowania strukturalnego, a nie na szczegółowych wytycznych dotyczących uziemień. W praktyce oznacza to, że podczas projektowania i wykonywania instalacji okablowania należy uwzględnić odpowiednie normy dotyczące uziemień, takie jak PN-IEC 60364 czy PN-EN 50310, które szczegółowo opisują wymagania dotyczące uziemienia i ochrony odgromowej w kontekście systemów IT. Przykładowo, w przypadku serwerowni, zastosowanie odpowiednich technik uziemienia ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa sprzętu oraz integracji z infrastrukturą elektryczną budynku. Właściwe uziemienie chroni przed skutkami przepięć oraz minimalizuje ryzyko zakłóceń w pracy urządzeń przetwarzania danych, co jest istotne dla ciągłości działania systemów informatycznych.

Pytanie 19

Firma zamierza zrealizować budowę lokalnej sieci komputerowej, która będzie zawierać serwer, drukarkę oraz 10 stacji roboczych, które nie mają kart bezprzewodowych. Połączenie z Internetem umożliwia ruter z wbudowanym modemem ADSL oraz czterema portami LAN. Które z poniższych urządzeń sieciowych jest konieczne, aby sieć działała prawidłowo i miała dostęp do Internetu?

A. Przełącznik 8 portowy

B. Wzmacniacz sygnału bezprzewodowego

C. Access Point

D. Przełącznik 16 portowy

Przełącznik 16 portowy jest kluczowym elementem dla prawidłowego funkcjonowania lokalnej sieci komputerowej, szczególnie w kontekście wymagań przedstawionych w pytaniu. W przypadku tej sieci, która składa się z 10 stacji roboczych, serwera i drukarki, przełącznik 16 portowy zapewnia wystarczającą ilość portów do podłączenia wszystkich urządzeń, a także umożliwia przyszłe rozszerzenia. Przełącznik działa na zasadzie przełączania pakietów, co pozwala na efektywne zarządzanie ruchem danych w sieci lokalnej, minimalizując kolizje i zwiększając przepustowość. W praktyce, wykorzystanie przełącznika w sieci LAN pozwala na szybkie komunikowanie się urządzeń oraz zapewnia odpowiednie priorytetyzowanie ruchu, co jest szczególnie ważne w środowisku biurowym, gdzie liczne urządzenia muszą współdzielić zasoby. Dobrą praktyką jest również stosowanie przełączników z funkcjami zarządzania, które pozwalają na monitorowanie i optymalizację działania sieci oraz konfigurację VLAN, co może być istotne w przypadku większych organizacji. W kontekście dostępności do Internetu, przełącznik łączy lokalne urządzenia z routerem, który zapewnia połączenie z zewnętrzną siecią, co czyni go niezbędnym elementem infrastruktury sieciowej.

Pytanie 20

Aby w systemie Windows Professional ustawić czas pracy drukarki oraz uprawnienia drukowania, należy skonfigurować

A. udostępnianie wydruku.

B. preferencje drukowania.

C. kolejkę wydruku.

D. właściwości drukarki.

Aby ustawić czas pracy drukarki oraz uprawnienia drukowania w systemie Windows Professional, trzeba wejść w właściwości drukarki. To właśnie tutaj administratorzy mają dostęp do szczegółowej konfiguracji, o której często zapominają początkujący użytkownicy – serio, różnica między preferencjami a właściwościami czasem bywa nieoczywista. W oknie właściwości drukarki można ustalić, w jakich godzinach drukarka ma być dostępna dla użytkowników sieci (czyli np. wyłączyć wydruki w nocy lub w weekendy), a także precyzyjnie przypisać prawa do drukowania, zarządzania dokumentami czy nawet pełnej administracji kolejką. Takie podejście jest zgodne ze standardami zarządzania zasobami sieciowymi w środowiskach profesjonalnych, gdzie bezpieczeństwo i wydajność mają znaczenie. Z mojego doświadczenia wynika, że świadome ustawienie tych parametrów często pozwala uniknąć problemów z nieautoryzowanym drukowaniem czy też niepotrzebnym obciążeniem drukarki poza godzinami pracy firmy. Właściwości drukarki umożliwiają również dostęp do logów oraz narzędzi diagnostycznych. Ważne jest, żeby odróżniać te ustawienia od preferencji drukowania, bo te drugie dotyczą tylko wyglądu wydruków, a nie zarządzania dostępem czy harmonogramem. Co ciekawe, niektóre firmy mają nawet polityki narzucające określone godziny pracy drukarek, a dobre praktyki IT przewidują takie konfiguracje jako element podniesienia bezpieczeństwa i kontroli kosztów eksploatacji sprzętu.

Pytanie 21

Jakiej klasy adresów IPv4 dotyczą adresy, które mają dwa najbardziej znaczące bity ustawione na 10?

A. Klasy A

B. Klasy C

C. Klasy B

D. Klasy D

Wybór niewłaściwej klasy adresów IPv4 może wynikać z niepełnego zrozumienia struktury adresacji w tym protokole. Klasa A, na przykład, zaczyna się od bitów 0 i obejmuje adresy od 0.0.0.0 do 127.255.255.255, co oznacza, że jest przeznaczona głównie dla bardzo dużych organizacji. Adresy klasa C rozpoczynają się od 110, co odpowiada zakresowi od 192.0.0.0 do 223.255.255.255 i są najczęściej używane w mniejszych sieciach. Klasa D, z kolei, nie jest używana do adresowania hostów, lecz do multicastingu, zaczynając się od bitów 1110. Te pomyłki mogą wynikać z zamieszania dotyczącego tego, jak klasy adresów są definiowane oraz jakie zastosowania mają poszczególne klasy. Typowym błędem jest mylenie klas adresów z ich przeznaczeniem; na przykład, klasa C jest powszechnie mylona z klasą B, mimo że każda z nich ma swoje specyficzne zastosowanie w zależności od liczby hostów, które muszą być zaadresowane. Warto zatem dokładnie zapoznać się z zasadami przydzielania adresów IP oraz ich klasyfikacją, aby uniknąć nieporozumień i problemów związanych z zarządzaniem siecią. Rozumienie tych różnic jest kluczowe dla każdego, kto pracuje z technologiami sieciowymi oraz projektuje architekturę sieci.

Pytanie 22

Aby stworzyć nowego użytkownika o nazwie egzamin z hasłem qwerty w systemie Windows XP, należy wykorzystać polecenie

A. adduser egzamin qwerty /add

B. useradd egzamin qwerty /add

C. user net egzamin qwerty /add

D. net user egzamin qwerty /add

Polecenie 'net user egzamin qwerty /add' jest poprawne, ponieważ 'net user' to właściwe narzędzie do zarządzania kontami użytkowników w systemie Windows XP. Użycie tego polecenia pozwala administratorom szybko i efektywnie dodawać nowe konta użytkowników. W skład polecenia wchodzi: 'egzamin' jako nazwa nowego użytkownika oraz 'qwerty' jako hasło, które użytkownik będzie używał do logowania. Praktyczne zastosowanie tego polecenia obejmuje sytuacje, w których administratorzy muszą szybko dodać wielu użytkowników do systemu, na przykład w instytucjach edukacyjnych lub w większych firmach. Ważne jest, aby pamiętać o stosowaniu dobrych praktyk związanych z bezpieczeństwem, takich jak tworzenie silnych haseł oraz regularne monitorowanie kont użytkowników. Używanie polecenia 'net user' jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu systemem, ponieważ zapewnia spójność i łatwość w administracji użytkownikami. Dodatkowo, to polecenie jest częścią standardowych narzędzi systemowych, co czyni je łatwo dostępnym dla każdego administratora.

Pytanie 23

Wymogi działalności przedsiębiorstwa nakładają konieczność używania systemów plików, które zapewniają wysoki poziom zabezpieczeń oraz umożliwiają szyfrowanie informacji. W związku z tym należy wybrać system operacyjny Windows

A. 2000/7/XP

B. NTSC

C. NC

D. Server

Wybór odpowiedzi, które nie obejmują systemów 2000, 7 lub XP, jest błędny z kilku powodów. Odpowiedź NC praktycznie nie odnosi się do znanego systemu operacyjnego, co może wprowadzać w błąd co do dostępnych opcji. Z kolei 'Server' może być interpretowane jako Windows Server, ale nie podano konkretnej wersji tego systemu, co czyni tę odpowiedź nieprecyzyjną. Systemy serwerowe Windows są zaprojektowane głównie do zarządzania zasobami w sieci i chociaż mogą oferować funkcje zabezpieczeń, to nie są one standardowo przeznaczone do użytku na stacjach roboczych. Na koniec, termin NTSC odnosi się do standardu telewizyjnego, a nie systemu operacyjnego, co czyni tę odpowiedź całkowicie nieadekwatną. Takie nieporozumienia mogą wynikać z braku znajomości różnic między systemami operacyjnymi a innymi terminami technologicznymi. Kluczowe jest, aby przed podjęciem decyzji zapoznać się z rzeczywistymi funkcjami i zastosowaniami poszczególnych wersji systemów operacyjnych, co pozwoli na lepsze zrozumienie ich możliwości w kontekście bezpieczeństwa i zarządzania danymi.

Pytanie 24

Adres IP 192.168.2.0/24 został podzielony na 8 podsieci. Jaką maskę należy zastosować dla tych nowych podsieci?

A. 255.255.255.240

B. 255.255.255.128

C. 255.255.255.224

D. 255.255.255.192

Odpowiedź 255.255.255.224 jest prawidłowa, ponieważ aby podzielić sieć o adresie IP 192.168.2.0/24 na 8 podsieci, musimy zwiększyć liczbę bitów w masce podsieci. W przypadku adresu /24 mamy 24 bity dla części sieci i 8 bitów dla części hostów, co daje 256 adresów (od 192.168.2.0 do 192.168.2.255). Aby podzielić tę sieć na 8 podsieci, potrzebujemy 3 dodatkowych bitów (2^3 = 8). Zmieniając maskę z 255.255.255.0 na 255.255.255.224 (czyli z /24 na /27), uzyskujemy 8 podsieci, z których każda ma 32 adresy (30 adresów hostów, 1 adres sieci i 1 adres rozgłoszeniowy). Taka praktyka jest zgodna z zasadami zarządzania sieciami i używana w bankach, firmach i innych organizacjach, gdzie segmentacja sieci zwiększa bezpieczeństwo i efektywność. Przykładem zastosowania może być wydzielenie działów w firmie, gdzie każda podsieć może reprezentować osobny dział firmy, co ułatwia zarządzanie i zabezpieczanie danych.

Pytanie 25

Jaki adres IP został przypisany do hosta na interfejsie sieciowym eth0?

[root@ipv6 tspc]# ifconfig
eth0      Link encap:Ethernet  HWaddr 00:A0:C9:89:02:F8
          inet addr:128.171.104.26  Bcast:128.171.104.255  Mask:255.255.255.0
          inet6 addr: fe80::2a0:c9ff:fe89:2f8/10 Scope:Link
          UP BROADCAST RUNNING MULTICAST  MTU:1500  Metric:1
          RX packets:663940 errors:0 dropped:0 overruns:0 frame:0
          TX packets:67717 errors:0 dropped:0 overruns:0 carrier:0
          collisions:7797 txqueuelen:100
          RX bytes:234400485 (223.5 Mb)  TX bytes:17743338 (16.9 Mb)
          Interrupt:10 Base address:0xef80

lo        Link encap:Local Loopback
          inet addr:127.0.0.1  Mask:255.0.0.0
          inet6 addr: ::1/128 Scope:Host
          UP LOOPBACK RUNNING  MTU:16436  Metric:1
          RX packets:3070 errors:0 dropped:0 overruns:0 frame:0
          TX packets:3070 errors:0 dropped:0 overruns:0 carrier:0
          collisions:0 txqueuelen:0
          RX bytes:153813 (150.2 Kb)  TX bytes:153813 (150.2 Kb)

sit1      Link encap:IPv6-in-IPv4
          inet6 addr: 3ffe:b80:2:482::2/64 Scope:Global
          inet6 addr: fe80::80ab:681a/10 Scope:Link
          UP POINTOPOINT RUNNING NOARP  MTU:1480  Metric:1
          RX packets:82 errors:0 dropped:0 overruns:0 frame:0
          TX packets:78 errors:0 dropped:0 overruns:0 carrier:0
          collisions:0 txqueuelen:0
          RX bytes:8921 (8.7 Kb)  TX bytes:8607 (8.4 Kb)

A. 255.255.255.0

B. 128.171.104.255

C. 128.171.104.26

D. 00:A0:c9:89:02:F8

Adres IP 128.171.104.26 jest właściwie skonfigurowany na karcie sieciowej eth0, co można zweryfikować poprzez polecenie ifconfig w systemie Linux. Adresy IP są podstawowymi elementami identyfikującymi urządzenia w sieci i każde urządzenie musi mieć unikalny adres IP w danej podsieci. W tym przypadku, adres 128.171.104.26 jest adresem klasy B, co oznacza, że jego zakres to od 128.0.0.0 do 191.255.255.255. Adresy klasy B mają maskę podsieci domyślną 255.255.0.0, ale tutaj widzimy niestandardową maskę 255.255.255.0, co oznacza, że używana jest podsieć o mniejszych rozmiarach. W praktyce, takie adresowanie może być użyte do organizacji sieci firmowych, gdzie większe sieci są dzielone na mniejsze segmenty w celu lepszego zarządzania ruchem. Zasady dobrych praktyk zalecają, aby zawsze używać poprawnych adresów IP i masek podsieci, aby uniknąć konfliktów adresów i zapewnić prawidłowe przekazywanie danych w sieci. Zrozumienie tych podstawowych koncepcji jest kluczowe dla każdego administratora sieci.

Pytanie 26

Które narzędzie należy wykorzystać do uzyskania wyników testu POST dla modułów płyty głównej?

A. Narzędzie 1

B. Narzędzie 4

C. Narzędzie 3

D. Narzędzie 2

Rozpatrując temat uzyskiwania wyników testu POST dla modułów płyty głównej, trzeba od razu odrzucić niektóre narzędzia, które po prostu nie są do tego stworzone – i niestety bywa, że ktoś się nabierze na błędne skojarzenia. Na przykład odsysacz do cyny (pierwsze zdjęcie) jest przeznaczony do usuwania nadmiaru cyny podczas lutowania i nie ma żadnej funkcji diagnostycznej – nie przekaże nam żadnych cennych informacji o stanie płyty głównej. Z kolei tester zasilaczy (trzecie zdjęcie) służy do weryfikacji napięć zasilacza ATX. To świetne narzędzie przy podejrzeniu problemów z zasilaniem, ale nie dostarcza nam kodów POST ani komunikatów dotyczących samej płyty głównej – po prostu informuje, czy napięcia mieszczą się w granicach normy. Stacja lutownicza (czwarte zdjęcie) też często budzi skojarzenia z serwisem, ale jej rolą jest naprawa fizycznych uszkodzeń, np. wymiana kondensatorów czy gniazd, a nie diagnozowanie błędów POST. Najczęstszy błąd popełniany przez osoby uczące się to wrzucenie wszystkich narzędzi serwisowych do jednego worka, bez rozróżnienia ich funkcji. Tymczasem test POST (Power-On Self Test) to zautomatyzowana procedura startowa BIOS-u, która wykrywa nieprawidłowości sprzętowe i komunikuje je przez kody POST. Tylko karta diagnostyczna POST umożliwia szybkie i czytelne odczytanie tych kodów bez konieczności podłączania monitora czy głośnika. Stosowanie innych narzędzi w tym celu to strata czasu i energii, a może nawet prowadzić do błędnych wniosków, bo nie dostarczą nam właściwej informacji źródłowej. Warto rozumieć różnice w zastosowaniu tych narzędzi, bo to podstawa solidnej diagnostyki komputerowej.

Pytanie 27

Aby była możliwa komunikacja pomiędzy dwiema różnymi sieciami, do których należą karty sieciowe serwera, należy w systemie Windows Server dodać rolę

A. Usługi pulpitu zdalnego.

B. Serwer DNS.

C. Serwer DHCP.

D. Dostęp zdalny.

Poprawna jest rola „Dostęp zdalny”, bo to właśnie w tej roli w Windows Server znajdują się funkcje umożliwiające routowanie ruchu między różnymi sieciami (Routing and Remote Access – RRAS). Serwer, który ma dwie karty sieciowe podłączone do dwóch różnych podsieci, może działać jako router programowy. Żeby tak było, trzeba w systemie zainstalować rolę Dostęp zdalny, a w jej konfiguracji włączyć usługę „Routing i dostęp zdalny” oraz odpowiedni scenariusz, np. „NAT i routowanie LAN”. W praktyce wygląda to tak: jedna karta ma adres z sieci 192.168.1.0/24, druga z sieci 192.168.2.0/24. Po włączeniu RRAS serwer zaczyna przekazywać pakiety między tymi sieciami, na podstawie tablicy routingu, bez konieczności stosowania dodatkowego sprzętowego routera. To jest normalna, zgodna z dobrymi praktykami metoda segmentacji sieci w małych firmach, gdzie Windows Server pełni jednocześnie rolę kontrolera domeny i prostego routera brzegowego lub wewnętrznego. Rola Dostęp zdalny obejmuje też VPN (np. SSTP, L2TP, IKEv2), ale kluczowe w tym pytaniu jest właśnie to, że w ramach tej roli można skonfigurować klasyczny routing między interfejsami. Standardowo, bez tej roli, Windows Server nie rutuje pakietów między interfejsami sieciowymi – system co prawda widzi obie sieci, ale hosty z jednej nie będą mogły pingować hostów z drugiej. Dopiero uruchomienie RRAS powoduje, że serwer zaczyna zachowywać się jak router warstwy 3 zgodny z modelem TCP/IP. Moim zdaniem warto to dobrze zapamiętać: DNS rozwiązuje nazwy, DHCP rozdaje adresy, a realne „łączenie” sieci logicznych w Windows Server robi właśnie Dostęp zdalny z włączonym routingiem.

Pytanie 28

Jaką maksymalną długość kabla typu skrętka pomiędzy panelem krosowniczym a gniazdem abonenckim przewiduje norma PN-EN 50174-2?

A. 100 m

B. 50 m

C. 90 m

D. 10 m

Długości 10 m i 50 m są znacznie poniżej wymagań określonych w normach dla kabli skrętkowych, co może prowadzić do nieprawidłowych założeń dotyczących instalacji sieciowych. Krótsze kable mogą wydawać się bardziej efektywne, jednak w praktyce mogą ograniczać elastyczność układu sieci. Na przykład, w biurze zaprojektowanym na 10 m długości kabli, może być trudno dostosować rozmieszczenie stanowisk pracy, co prowadzi do zwiększenia kosztów związanych z rozbudową lub przelokowaniem instalacji. Z drugiej strony, długość 100 m przekracza dopuszczalne limity określone przez normę PN-EN 50174-2, co może skutkować degradacją sygnału i obniżeniem wydajności sieci. Długie kable mogą generować większe straty sygnału, co jest szczególnie zauważalne w sieciach działających na wyższych prędkościach, takich jak 1 Gbps czy nawet 10 Gbps. Przekroczenie dopuszczalnej długości może prowadzić do błędów w transmisji danych, co w wielu sytuacjach kończy się koniecznością przeprowadzenia kosztownych napraw lub modyfikacji instalacji. Właściwe zrozumienie długości segmentów kabli i ich wpływu na jakość sieci jest kluczowe dla efektywnego projektowania i wdrażania systemów okablowania strukturalnego.

Pytanie 29

Do instalacji i usuwania oprogramowania w systemie Ubuntu wykorzystywany jest menedżer

A. ls

B. yast

C. apt

D. tar

Apt (Advanced Package Tool) to standardowy menedżer pakietów w systemie Ubuntu oraz wielu innych dystrybucjach opartych na Debianie. Umożliwia on zarówno instalację, aktualizację, jak i usuwanie oprogramowania. Apt korzysta z repozytoriów zawierających skompilowane pakiety, co zapewnia łatwy i szybki dostęp do oprogramowania. Aby zainstalować nowy program, wystarczy użyć polecenia 'sudo apt install nazwa_pakietu', co automatycznie pobiera odpowiednie pakiety oraz ich zależności z repozytoriów. Ponadto, apt oferuje funkcję zarządzania aktualizacjami systemu, co jest kluczowe z perspektywy bezpieczeństwa oraz wydajności. Przykładowo, polecenie 'sudo apt update' aktualizuje lokalną bazę danych dostępnych pakietów, a 'sudo apt upgrade' aktualizuje zainstalowane pakiety do najnowszych wersji. Praktyczne zastosowanie apt jest nieocenione, szczególnie w kontekście administracji systemami, gdzie regularne aktualizacje i instalacje nowych aplikacji są niezbędne do utrzymania stabilności i bezpieczeństwa systemu.

Pytanie 30

Jaki typ matrycy powinien być zastosowany w monitorze modernizowanego komputera, aby zapewnić wysoką jakość obrazu oraz szerokie kąty widzenia zarówno w poziomie, jak i w pionie?

A. CRT

B. DLP

C. TN

D. IPS

Odpowiedź IPS (In-Plane Switching) jest poprawna, ponieważ matryce te oferują znakomitą reprodukcję kolorów oraz szerokie kąty widzenia, zarówno w poziomie, jak i w pionie. W przeciwieństwie do matryc TN (Twisted Nematic), które często cierpią na problemy z odwzorowaniem barw oraz kontrastem w skrajnych kątach, IPS zapewniają jednolite i realistyczne kolory niezależnie od kąta patrzenia. Dzięki tym właściwościom, monitory IPS świetnie sprawdzają się w zastosowaniach profesjonalnych, takich jak edycja zdjęć, produkcja filmowa czy projektowanie graficzne, gdzie precyzyjna kolorystyka jest kluczowa. Ponadto, matryce te charakteryzują się lepszymi parametrami luminancji oraz kontrastu, co przekłada się na lepsze wrażenia wizualne podczas oglądania filmów czy grania w gry komputerowe. W praktyce, wybór monitora IPS to standard wśród profesjonalistów, którzy potrzebują nie tylko wysokiej jakości obrazu, ale również komfortu pracy przy długich godzinach eksploatacji.

Pytanie 31

Jak nazywa się licencja oprogramowania pozwalająca na bezpłatne dystrybucję aplikacji?

A. shareware

B. OEM

C. MOLP

D. freware

Odpowiedź 'freware' jest poprawna, ponieważ odnosi się do kategorii oprogramowania, które jest udostępniane użytkownikom za darmo, co pozwala na jego swobodne rozpowszechnianie. W praktyce, użytkownicy mogą pobierać, instalować i używać tego oprogramowania bez konieczności ponoszenia żadnych kosztów. Przykłady oprogramowania freeware obejmują popularne narzędzia, takie jak GIMP, które jest darmową alternatywą dla Photoshopa, czy VLC Media Player, który pozwala na odtwarzanie różnorodnych formatów multimedialnych. Ważne jest, aby pamiętać, że freeware różni się od oprogramowania open source, które nie tylko jest darmowe, ale także umożliwia użytkownikom dostęp do kodu źródłowego i jego modyfikację. Standardy branżowe podkreślają znaczenie transparentności oraz dostępności oprogramowania, co jest zgodne z ideą freeware, która promuje innowacyjność i współpracę w społeczności technologicznej.

Pytanie 32

Moc zasilacza wynosi 450 W, co oznacza, że

A. 4,5 MW

B. 0,045 hW

C. 45 GW

D. 0,45 kW

Moc zasilacza wynosząca 450 W (watów) jest równoważna 0,45 kW (kilowatów), co można obliczyć dzieląc wartość w watach przez 1000. Kilowaty to jednostka mocy, która często jest używana w kontekście zasilania urządzeń elektrycznych i systemów energetycznych. Przykładowo, sprzęt komputerowy, zasilacze do gier czy urządzenia domowe często podawane są w watach, jednak dla większych instalacji, takich jak panele słoneczne czy systemy grzewcze, moc wyrażana jest w kilowatach. Znajomość przelicznika między tymi jednostkami jest kluczowa przy projektowaniu instalacji elektrycznych, aby odpowiednio dobrać zasilacz do potrzeb urządzenia oraz zapewnić efektywność energetyczną. Standardy branżowe, takie jak IEC 61000, zalecają dokładne określenie mocy zasilającej, aby uniknąć przeciążeń i uszkodzeń sprzętu. Zrozumienie tych pojęć jest niezbędne dla każdego profesjonalisty w dziedzinie elektrotechniki.

Pytanie 33

Wskaż koszt brutto wykonanych przez serwisanta usług, jeśli do rachunku doliczony jest również koszt dojazdu w wysokości 55,00 zł netto.

LP	Wykonana usługa	Cena usługi netto w zł	Stawka podatku VAT
1.	Instalacja/ konfiguracja programu	10,00	23%
2.	Wymiana zasilacza	40,00
3.	Tworzenie kopii zapasowej i archiwizacja danych	40,00
4.	Konfiguracja przełącznika	25,00
5.	Instalacja i konfiguracja skanera	45,00

A. 215,00 zł

B. 160,00 zł

C. 264,45 zł

D. 196,80 zł

Żeby obliczyć całkowity koszt usług serwisanta, musisz wziąć pod uwagę całkiem sporo rzeczy – nie tylko same koszty netto, ale też VAT i ewentualne koszty dojazdu. W naszym przypadku mamy pięć usług, a ich wartość netto to 10 zł za instalację, 40 zł za zasilacz, 40 zł za backupy, 25 zł za konfigurację przełącznika i 45 zł za instalację skanera. Łącznie daje to 160 zł. Potem doliczamy VAT, który w Polsce wynosi 23%, więc musimy obliczyć 23% z 160 zł, co daje 36,80 zł. Czyli dodajemy to do wartości netto, co wychodzi 196,80 zł. A jeśli do tego dodamy koszt dojazdu, który wynosi 55 zł netto, to mamy już 251,80 zł. Na koniec, żeby wyliczyć koszt brutto, musimy obliczyć VAT od dojazdu, czyli 55 zł razy 0,23, co daje 12,65 zł. Razem z wszystkimi dodatkami, całkowity koszt brutto wyniesie 264,45 zł. Rozumienie tych obliczeń to podstawa, zwłaszcza kiedy chodzi o ustalanie cen usług i właściwe rozliczanie podatków.

Pytanie 34

Który z wymienionych komponentów jest częścią mechanizmu drukarki igłowej?

A. Traktor

B. Soczewka

C. Filtr ozonowy

D. Lustro

Traktor jest kluczowym elementem mechanizmu drukarki igłowej, odpowiedzialnym za przesuwanie papieru przez urządzenie. W przeciwieństwie do innych typów drukarek, takich jak atramentowe czy laserowe, drukarki igłowe wykorzystują mechanizm, który fizycznie uderza w taśmę barwiącą, a następnie w papier, tworząc wydruk. Traktor, jako część systemu podawania, zapewnia dokładne przesuwanie papieru, co jest istotne dla uzyskania precyzyjnych wydruków, zwłaszcza w przypadku dokumentów, które wymagają dużej dokładności w formacie i wyrównaniu. Przykładem zastosowania drukarek igłowych z traktorem są środowiska, w których wymagana jest produkcja dokumentów takich jak faktury, raporty lub etykiety, gdzie wytrzymałość i niezawodność są istotne. Standardy jakości w branży drukarskiej zazwyczaj podkreślają znaczenie precyzyjnego podawania papieru, co sprawia, że mechanizmy takie jak traktor są niezbędne dla utrzymania wysokiej jakości druku.

Pytanie 35

Układy sekwencyjne stworzone z grupy przerzutników, najczęściej synchronicznych typu D, które mają na celu przechowywanie danych, to

A. bramki

B. rejestry

C. kodery

D. dekodery

Wybór odpowiedzi na pytanie o układy sekwencyjne, które pełnią rolę przechowywania danych, może prowadzić do pewnych nieporozumień. Dekodery, mimo że są elementami cyfrowymi, w rzeczywistości nie służą do przechowywania danych, a ich funkcja ogranicza się do przekształcania kodów binarnych na unikalne sygnały wyjściowe. Zasadniczo dekoder to układ, który konwertuje binarną reprezentację cyfrową na sygnalizację, co sprawia, że jego rola jest zupełnie inna niż w przypadku rejestrów. Z kolei kodery działają w przeciwną stronę, przekształcając sygnały wejściowe w formę kodu binarnego, co również nie odpowiada funkcji przechowywania danych. Bramki, będące podstawowymi elementami logicznymi, służą do realizacji funkcji logicznych i operacji na sygnałach, nie mają jednak zdolności do zachowywania informacji. Stąd wybór tych opcji może wynikać z mylnego rozumienia ról tych komponentów. W praktyce, aby zrozumieć różnice między tymi układami, warto zwrócić uwagę na ich specyfikacje oraz zastosowania w projektowaniu systemów cyfrowych. Układy sekwencyjne, takie jak rejestry, są krytyczne w kontekście przechowywania i przetwarzania danych, dlatego ich znajomość i umiejętność różnicowania ich od innych elementów logicznych jest kluczowa w inżynierii cyfrowej.

Pytanie 36

AC-72-89-17-6E-B2 to adres MAC karty sieciowej zapisany w formacie

A. dziesiętnej

B. oktalnej

C. heksadecymalnej

D. binarnej

Adres AC-72-89-17-6E-B2 to przykład adresu MAC, który jest zapisany w formacie heksadecymalnym. W systemie heksadecymalnym każda cyfra może przyjmować wartości od 0 do 9 oraz od A do F, co pozwala na reprezentację 16 różnych wartości. W kontekście adresów MAC, każda para heksadecymalnych cyfr reprezentuje jeden bajt, co jest kluczowe w identyfikacji urządzeń w sieci. Adresy MAC są używane w warstwie łącza danych modelu OSI i są istotne w takich protokołach jak Ethernet. Przykładowe zastosowanie adresów MAC to filtrowanie adresów w routerach, co pozwala na kontrolę dostępu do sieci. Zrozumienie systemów liczbowych, w tym heksadecymalnego, jest istotne dla profesjonalistów w dziedzinie IT, ponieważ wiele protokołów i standardów, takich jak IPv6, stosuje heksadecymalną notację. Ponadto, dobra znajomość adresowania MAC jest niezbędna przy rozwiązywaniu problemów z sieciami komputerowymi, co czyni tę wiedzę kluczową w pracy administratorów sieci.

Pytanie 37

Podczas uruchamiania komputera wyświetla się komunikat CMOS checksum error press F1 to continue press DEL to setup. Naciśnięcie klawisza DEL spowoduje

A. wymazanie danych z pamięci CMOS

B. wejście do ustawień BIOS-u komputera

C. przejście do ustawień systemu Windows

D. usunięcie pliku konfiguracyjnego

Wciśnięcie klawisza DEL podczas uruchamiania komputera umożliwia użytkownikowi dostęp do ustawień BIOS-u (ang. Basic Input/Output System). BIOS to oprogramowanie niskiego poziomu, które jest odpowiedzialne za inicjalizację sprzętu oraz ładowanie systemu operacyjnego. W przypadku pojawienia się komunikatu 'CMOS checksum error' wskazuje to na problem z pamięcią CMOS, która przechowuje ustawienia konfiguracyjne BIOS-u, takie jak datę i godzinę, czy też kolejność bootowania. Wchodząc do BIOS-u, użytkownik może sprawdzić ustawienia, zresetować je do domyślnych lub dostosować je według własnych potrzeb. Przykładem może być zmiana ustawienia rozruchu, co jest niezbędne, aby komputer mógł uruchomić odpowiedni system operacyjny. Znajomość obsługi BIOS-u jest kluczowa dla rozwiązywania problemów z komputerem oraz optymalizacji jego działania, co w praktyce przekłada się na lepszą wydajność i stabilność systemu.

Pytanie 38

Na zdjęciu widać kartę

A. dźwiękową z interfejsem PCI

B. telewizyjną z interfejsem PCI

C. sieciową z interfejsem ISA

D. telewizyjną z interfejsem ISA

Karta telewizyjna ze złączem PCI jest urządzeniem pozwalającym komputerowi odbierać sygnał telewizyjny. Złącze PCI (Peripheral Component Interconnect) jest standardem stosowanym do łączenia urządzeń dodatkowych z płytą główną komputera. Karty telewizyjne umożliwiają oglądanie telewizji na ekranie komputera, a także nagrywanie programów telewizyjnych. Ten rodzaj kart jest szczególnie użyteczny w sytuacjach, gdzie wymagane jest oglądanie telewizji w miejscach, gdzie nie ma dostępu do tradycyjnego odbiornika. Karty te obsługują różne standardy nadawania takie jak NTSC, PAL i SECAM, co pozwala na ich szerokie zastosowanie w różnych regionach geograficznych. Wykorzystanie złącza PCI zapewnia większą przepustowość danych oraz możliwość instalacji w większości komputerów osobistych. Instalowanie i konfigurowanie karty telewizyjnej wymaga zrozumienia specyfikacji sprzętowej oraz kompatybilności z systemem operacyjnym. Dzięki zastosowaniu standardowych złączy, takich jak PCI, użytkownik ma możliwość łatwej wymiany kart na nowsze wersje, co jest zgodne z dobrymi praktykami modernizacji sprzętu komputerowego. Zastosowanie karty telewizyjnej w komputerze osobistym jest także przykładem integracji multimediów w jedno urządzenie, co zwiększa jego funkcjonalność i wszechstronność zastosowań.

Pytanie 39

Ilustracja przedstawia rodzaj pamięci

A. SDRAM DIMM

B. Compact Flash

C. SIMM

D. DDR DIMM

SDRAM DIMM czyli Synchronous Dynamic Random Access Memory jest rodzajem pamięci dynamicznej RAM, która synchronizuje się z magistralą systemową komputera co pozwala na większą wydajność przez zmniejszenie opóźnień. SDRAM DIMM jest szeroko stosowany w komputerach PC i serwerach. Jej architektura pozwala na równoczesne przetwarzanie wielu poleceń poprzez dzielenie pamięci na różne banki co zwiększa efektywność transmisji danych. Przykładowo SDRAM umożliwia lepsze zarządzanie danymi w systemach wymagających dużej przepustowości jak aplikacje multimedialne gry komputerowe czy systemy baz danych. Pamięć ta wspiera technologię burst mode co oznacza że może przetwarzać serie danych bez dodatkowego oczekiwania na kolejne sygnały zegarowe co jest kluczowe w zastosowaniach wymagających szybkiej transmisji danych. Standardy takie jak PC100 czy PC133 określają prędkości magistrali wyrażone w megahercach co dodatkowo ułatwia integrację z różnymi systemami komputerowymi. Wybór SDRAM DIMM jest zgodny z dobrymi praktykami branżowymi szczególnie w kontekście starszych systemów które nadal są w użyciu w wielu profesjonalnych środowiskach. Znajomość specyfikacji i kompatybilności SDRAM jest kluczowa przy modernizacji starszych jednostek komputerowych.

Pytanie 40

Symbol okablowania przedstawiony na diagramie odnosi się do kabla

A. ethernetowego krosowanego

B. ethernetowego prostego

C. szeregowego

D. światłowodowego

Ethernetowy kabel krosowany, znany również jako kabel crossover, jest używany do łączenia urządzeń sieciowych o podobnym typie, takich jak przełączniki czy komputery. Jest niezbędny, gdy dwa urządzenia mają identyczne funkcje portów transmisyjnych i odbiorczych. W przypadku połączenia dwóch przełączników, kabel krosowany zapewnia, że sygnał przesyłany z jednego urządzenia trafia do odpowiedniego portu odbiorczego drugiego urządzenia. Kabel krosowany różni się od kabla prostego tym, że niektóre przewody wewnątrz kabla są zamienione miejscami; najczęściej piny 1 i 3 oraz 2 i 6. Taki układ umożliwia bezpośrednią komunikację między podobnymi urządzeniami bez potrzeby dodatkowych konfiguracji. Współczesne urządzenia sieciowe często obsługują automatyczne przełączanie MDI/MDI-X, co pozwala na użycie kabla prostego zamiast krosowanego, jednak znajomość zasady działania kabli krosowanych pozostaje ważna. Praktyczne zastosowanie kabli krosowanych obejmuje tymczasowe połączenia sieciowe, testy sieciowe oraz przypadki, gdy starsze urządzenia nie obsługują automatycznego przełączania.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej