Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 21:58
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 22:28

Egzamin zdany!

Wynik: 23/40 punktów (57,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W języku JavaScript zdefiniowano następującą funkcję:

function fun1(f) {
    if (f < 0) f = f * (-1);
    return f;
}

Jej celem jest:

A. Wypisać wartość bezwzględną argumentu f

B. Zwrócić wartość odwrotną do argumentu f

C. Wypisać wartość odwrotną do argumentu f

D. Zwrócić wartość bezwzględną argumentu f

Funkcja w języku JavaScript przedstawiona w pytaniu realizuje zadanie zwracania wartości bezwzględnej z argumentu f. Wartość bezwzględna liczby jest jej odległością od zera na osi liczbowej i jest zawsze liczbą nieujemną. Mechanika działania funkcji polega na sprawdzeniu za pomocą instrukcji warunkowej if czy wartość przekazanego argumentu f jest mniejsza od zera. Jeśli tak, wartość ta jest mnożona przez -1 co przekształca ją w liczbę dodatnią. W przeciwnym razie liczba pozostaje bez zmian. Ostatecznie funkcja zwraca wynik operacji co jest typowym podejściem w programowaniu funkcyjnym. Warto zwrócić uwagę że takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi ponieważ funkcja ma jednoznacznie określony cel i nie powoduje efektów ubocznych takich jak modyfikacja zmiennych globalnych. W realnych projektach często korzysta się z funkcji Math.abs która jest wbudowana w JavaScript i zwraca wartość bezwzględną liczby co jest bardziej wydajnym podejściem i zgodnym ze standardami języka

Pytanie 2

Które z wymienionych stwierdzeń na temat zasad programowania w PHP jest prawdziwe?

A. Nazwy zmiennych poprzedza znak !

B. Deklaracja zmiennych następuje po słowie var

C. Jest to język o słabej kontroli typów

D. W nazwach zmiennych nie rozróżnia się wielkości liter

Deklaracja zmiennych w PHP nie odbywa się za pomocą słowa kluczowego 'var', lecz po prostu przez przypisanie wartości do zmiennej, która musi być poprzedzona znakiem dolara ($). Ten błąd często wynika z przyzwyczajenia do innych języków programowania, takich jak Java czy C#, w których takie deklaracje są powszechne. W PHP, zamiast deklaracji, chodzi o dynamiczne przypisanie wartości, co sprawia, że kod jest bardziej elastyczny, ale i bardziej podatny na błędy typowe dla typów dynamicznych. W kontekście nazw zmiennych, PHP jest językiem rozróżniającym wielkość liter, co oznacza, że '$zmienna' i '$Zmienna' to dwie różne zmienne. Oznacza to, że programiści muszą być szczególnie uważni, aby unikać niezamierzonych błędów przez niewłaściwe użycie wielkości liter. Termin '!', jako znak poprzedzający zmienne, również jest błędny, ponieważ w PHP zmienne zawsze zaczynają się od '$'. Rozważając typy danych, PHP ma słabą kontrolę typów, co oznacza, że programista może zmieniać typy zmiennych w trakcie działania programu, ale nie znaczy to, że jest to język bez kontroli typów. Właściwe zarządzanie typami danych jest kluczowe dla pisania efektywnego i bezpiecznego kodu, a użytkownicy muszą rozumieć konsekwencje dynamicznej typizacji w kontekście debuggingu i przyszłej konserwacji aplikacji.

Pytanie 3

Aby zrealizować podane czynności w JavaScript, należy w znaczniku <script> umieścić poniższy kod

Wyświetlić okno do wpisania wartości z poleceniem "Podaj kwalifikacje: ", następnie po zatwierdzeniu
Umieścić napis na stronie internetowej, gdzie w miejscu kropek znajduje się wartość pobrana z okna "Kwalifikacja: ..."

A. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A)

B. A = alert("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A)

C. A << prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A)

D. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: ".A)

Odpowiedź 1 jest prawidłowa, ponieważ w JavaScript funkcja prompt() służy do wyświetlenia okna dialogowego z poleceniem dla użytkownika, aby wprowadził tekst. Po wpisaniu wartości przez użytkownika i zatwierdzeniu, tekst jest przypisywany do zmiennej A. Następnie funkcja document.write() umożliwia dynamiczne dodanie tego tekstu do dokumentu HTML. Poprawne użycie obu tych funkcji spełnia wymagania zadania – najpierw otwieramy okno dialogowe, a potem umieszczamy wprowadzone dane na stronie. Stosowanie prompt() i document.write() jest często wykorzystywane w aplikacjach webowych do interakcji z użytkownikiem w sposób bezpośredni. Mimo że bardziej nowoczesne metody, takie jak manipulacja DOM za pomocą innerHTML czy użycie frameworków JavaScript, oferują większe możliwości, prompt() i document.write() pozostają prostymi narzędziami do szybkiej prezentacji wyników na stronie. Warto jednak pamiętać, że nadmierne użycie document.write() może prowadzić do nadpisania istniejących treści w dokumencie, co nie jest optymalną praktyką w złożonych aplikacjach webowych.

Pytanie 4

Określ rodzaj powiązania pomiędzy tabelami: Tabela1 oraz Tabela3

A. Jeden do jednego

B. Jeden do wielu

C. Wiele do jednego

D. Wiele do wielu

Zrozumienie typów relacji w bazach danych jest kluczowym aspektem projektowania efektywnych i zrównoważonych systemów informatycznych. Jednym z najczęstszych błędów jest mylenie relacji wiele do wielu z innymi rodzajami relacji, takimi jak jeden do wielu lub jeden do jednego. Relacja jeden do wielu oznacza, że jeden rekord w jednej tabeli jest powiązany z wieloma rekordami w innej tabeli, co w przypadku Tabela1 i Tabela3 nie jest stosowne, ponieważ wymagałoby to bezpośredniego połączenia między tymi tabelami bez użycia tabeli pośredniej. Z kolei relacja jeden do jednego implikuje, że każdy rekord w jednej tabeli odpowiada dokładnie jednemu rekordowi w drugiej tabeli, co ogranicza elastyczność danych i nie pasuje do struktur gdzie występuje wiele powiązań, jak w przypadku szkół, gdzie wielu uczniów może mieć zajęcia z tym samym nauczycielem. Wreszcie, relacja wiele do jednego jest odwrotnością relacji jeden do wielu, gdzie wiele rekordów w jednej tabeli odpowiada jednemu rekordowi w drugiej tabeli, co również nie znajduje odzwierciedlenia w przedstawionym schemacie, jako że nie opisuje wzajemnych powiązań uczniów i nauczycieli. Zrozumienie i prawidłowe zastosowanie relacji wiele do wielu eliminuje redundancję danych i umożliwia efektywne przechowywanie oraz przetwarzanie informacji w systemach zarządzania bazami danych. Kluczem do sukcesu jest tutaj wykorzystanie tabel pośrednich do prawidłowego mapowania powiązań między tabelami, co jest standardem w dobrych praktykach projektowania baz danych.

Pytanie 5

Który z wymienionych to rozproszony system kontroli wersji projektu programistycznego?

A. Git

B. Eclipse

C. FileZilla

D. Total Commander

Pozostałe programy to inne narzędzia. Eclipse to środowisko programistyczne (IDE), FileZilla to klient FTP, a Total Commander to menedżer plików. Rozproszonym systemem kontroli wersji jest Git.

Pytanie 6

W systemie PHP złożono zapytanie SELECT do bazy przy pomocy funkcji mysqli_query. Jaką funkcję powinien wykorzystać użytkownik, aby ustalić liczbę rekordów, które zwróciło to zapytanie?

A. mysqli_query

B. mysqli_fetch_row

C. mysqli_num_rows

D. mysqli_connect

Funkcja mysqli_num_rows jest kluczowa w kontekście pracy z wynikami zapytań SQL w PHP. Umożliwia ona określenie liczby wierszy zwróconych przez kwerendę SELECT, co jest istotne, gdy chcemy dynamicznie dostosować zachowanie aplikacji na podstawie zrealizowanych zapytań. Przykładowo, po wykonaniu zapytania, można użyć mysqli_query do zrealizowania kwerendy, a następnie mysqli_num_rows do sprawdzenia, ile rekordów zostało zwróconych. Dzięki temu, programista może zdecydować, czy kontynuować przetwarzanie danych, czy też wyświetlić użytkownikowi komunikat o braku wyników. Jest to zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na wydajniejsze zarządzanie danymi oraz poprawia użytkowanie aplikacji. Użycie tej funkcji jest szczególnie ważne w aplikacjach, gdzie interakcja z użytkownikami jest kluczowa, a ich odpowiednie informowanie o statusie operacji bazodanowych może znacząco poprawić doświadczenie użytkownika.

Pytanie 7

Która dyrektywa w pliku php.ini decyduje o ZAPISYWANIU błędów PHP do pliku dziennika (logu)?

log_errors

memory_limit

display_errors

max_execution_time

Pozostałe dyrektywy nie odpowiadają za zapis błędów do pliku. display_errors steruje wyświetlaniem komunikatów w wyniku skryptu - to coś przeciwnego do dyskretnego logowania. max_execution_time ogranicza maksymalny czas działania skryptu, chroniąc serwer przed zawieszeniem, ale z błędami nie ma związku. memory_limit ustala, ile pamięci może zużyć skrypt. Zapisywanie błędów do dziennika włącza log_errors (a plik wskazuje error_log), dlatego to ona jest poprawna.

Pytanie 8

W tabeli programiści znajdują się kolumny: id, nick, ilosc_kodu, ocena. W kolumnie ilosc_kodu zapisano liczbę linii kodu, które programista napisał w danym miesiącu. Jakie zapytanie umożliwi obliczenie całkowitej liczby linii kodu stworzonych przez wszystkich programistów?

A. SELECT SUM(ocena) FROM ilosc_kodu;

B. SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci;

C. SELECT COUNT(programisci) FROM ilosc_kodu;

D. SELECT MAX(ilosc_kodu) FROM programisci

Poprawna odpowiedź to 'SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci;'. To polecenie wykorzystuje funkcję agregującą SUM, która sumuje wartości w kolumnie 'ilosc_kodu' dla wszystkich wpisów w tabeli 'programisci'. Jest to najbardziej odpowiednia metoda do obliczenia całkowitej liczby linii kodu napisanych przez wszystkich programistów w danym miesiącu. Funkcje agregujące, takie jak SUM, COUNT, AVG, MAX czy MIN, są kluczowe w SQL, ponieważ pozwalają na efektywne przetwarzanie danych i uzyskiwanie podsumowań na podstawie określonych kryteriów. Dobrą praktyką jest również używanie jednoznacznych aliasów w zapytaniach oraz dbanie o czytelność kodu, co ułatwia jego późniejsze modyfikacje oraz utrzymanie. Przykładowo, można rozszerzyć zapytanie o dodatkowe filtry, aby obliczyć sumę linii tylko dla programistów o określonej ocenie, używając klauzuli WHERE. Tego typu umiejętności są niezbędne w codziennej pracy analityka danych, programisty lub administratora baz danych, gdzie przetwarzanie informacji w sposób efektywny i zrozumiały ma kluczowe znaczenie dla podejmowania decyzji biznesowych.

Pytanie 9

W HTML-u atrybut shape w znaczniku area, który definiuje kształt obszaru, może przyjąć wartość

A. rect, poly, circle

B. rect, triangle, circle

C. rect, square, circle

D. poly, square, circle

Wybór niewłaściwej odpowiedzi może wynikać z nieporozumień dotyczących atrybutu shape w znaczniku area. Odpowiedzi wskazujące na 'square' lub 'triangle' są błędne, ponieważ te kształty nie są obsługiwane przez standard HTML. W przypadku 'square', mogłoby się wydawać, że jest to po prostu inna forma prostokąta, jednak HTML nie definiuje takiej wartości dla atrybutu shape. Również 'triangle' nie jest uznawany w kontekście standardowych atrybutów; HTML nie pozwala na bezpośrednie definiowanie kształtów trójkątnych w obszarach mapy obrazów. Tego rodzaju zamieszanie może wynikać z niepełnego zrozumienia funkcji atrybutu, który jest jednoznacznie związany z prostokątem, okręgiem oraz wielokątem. Kluczowe jest, aby przyjrzeć się dokumentacji HTML oraz standardom W3C, które jasno określają poprawne wartości dla atrybutu shape. W praktyce, zrozumienie tych różnic jest istotne dla tworzenia efektywnych i dostępnych interfejsów użytkownika, gdzie każdy element jest precyzyjnie zdefiniowany i zrozumiały dla przeglądarek oraz użytkowników. Ponadto, stosowanie niepoprawnych wartości może prowadzić do błędów w renderowaniu strony, co negatywnie wpływa na doświadczenia użytkowników i dostępność serwisu.

Pytanie 10

Tabele: Studenci, Zapisy, Zajecia są powiązane relacją. Aby wybrać jedynie nazwiska studentów oraz odpowiadające im idZajecia dla studentów z grupy 15, należy wydać kwerendę

A. SELECT nazwisko, idZajecia FROM Studenci INNER JOIN Zapisy ON Studenci.id = Zapisy.idStudenta;

B. SELECT nazwisko, idZajecia FROM Studenci JOIN Zapisy ON Studenci.id = Zapisy.idZajecia WHERE grupa = 15;

C. SELECT nazwisko, idZajecia FROM Studenci INNER JOIN Zapisy WHERE grupa= 15;

D. SELECT nazwisko, idZajecia FROM Studenci JOIN Zapisy ON Studenci.id = Zapisy.idStudenta WHERE grupa = 15;

Ta odpowiedź jest dokładnie tym, czego oczekuje się w praktycznej pracy z relacyjnymi bazami danych. Kluczowe jest tutaj poprawne połączenie tabeli Studenci z tabelą Zapisy na podstawie klucza głównego Studenci.id oraz obcego Zapisy.idStudenta. To klasyczna sytuacja, gdzie chcemy wydobyć informacje z dwóch tabel powiązanych relacją jeden-do-wielu. Dzięki użyciu JOIN oraz warunku ON określającego relację, uzyskujemy możliwość pobrania nazwisk studentów i odpowiadających im identyfikatorów zajęć. Warunek WHERE ogranicza wynik do studentów z konkretnej grupy, co jest bardzo częstym wymaganiem biznesowym np. przy generowaniu list obecności czy analizie frekwencji. Takie podejście jest czytelne, zgodne ze składnią SQL ANSI i pozwala uniknąć nieporozumień przy większych kwerendach. Moim zdaniem warto pamiętać, że stosowanie jawnych JOIN-ów zamiast łączenia 'po przecinku' czy w warunku WHERE, ułatwia późniejszą rozbudowę zapytań oraz ogranicza ryzyko tzw. 'kartesjańskiego koszmaru', czyli niekontrolowanego zwielokrotnienia rekordów. Warto też wiedzieć, że zapis ten jest optymalny wydajnościowo, bo wykorzystuje istniejące klucze i indeksy – a to podstawa dobrych praktyk w pracy z bazami danych. Generalnie, jak się opanuje ten schemat, to potem większość operacji na relacyjnych bazach danych jest dużo łatwiejsza.

Pytanie 11

Jakie zadanie wykonuje funkcja napisana w JavaScript?

function fun1(a,b)
{
    if ( a % 2 != 0 ) a++;
    for(n=a; n<=b; n+=2)
        document.write(n);
}

A. sprawdzenie, czy liczba a jest liczbą nieparzystą; jeśli tak, to jej wypisanie

B. wypisanie liczb parzystych w przedziale od a do b

C. wypisanie wszystkich liczb w zakresie od a do b

D. zwrócenie parzystych wartości liczb od a do b

Analiza niepoprawnych odpowiedzi wymaga zrozumienia, dlaczego poszczególne opcje nie pasują do działania funkcji fun1. W pierwszym przypadku, opcja dotycząca sprawdzania, czy liczba a jest nieparzysta i jej wypisywania, nie jest zgodna z logiką funkcji. Chociaż funkcja sprawdza, czy a jest nieparzysta, to nie wypisuje jej, lecz zmienia ją na parzystą, co wskazuje, że jej celem nie jest wypisywanie liczby a, ale przygotowanie jej do dalszej iteracji. Wypisanie wszystkich liczb z przedziału od a do b również nie jest prawidłowe, ponieważ funkcja nie iteruje po wszystkich liczbach, lecz wyłącznie po liczbach parzystych. Warto zauważyć, że funkcja pomija wszystkie liczby nieparzyste, co wyklucza tę opcję. Kolejna możliwa odpowiedź sugeruje zwracanie wartości parzystych liczb od a do b, jednak funkcja nie wykorzystuje żadnej procedury zwracania wartości, a jej konstrukcja wskazuje na bezpośrednie wypisywanie wyników, co wyklucza tę możliwość. Typowy błąd myślowy to niepoprawne rozumienie działania pętli for oraz operacji wypisywania danych w kontekście przeglądarki internetowej, co jest istotne z punktu widzenia dynamicznych aplikacji webowych. Zrozumienie, jak działa operator modulo i jego rola w wyznaczaniu parzystości liczb, jest kluczowe dla poprawnego interpretowania takich fragmentów kodu. Wskazane jest również, aby programiści byli świadomi różnicy między wypisywaniem a zwracaniem wyników, co często prowadzi do nieporozumień w kontekście funkcji i metod w JavaScript i innych językach programowania.

Pytanie 12

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. wykluczenia.

B. grupowania.

C. sumy.

D. części wspólnej.

Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno.
Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji.
Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.

Pytanie 13

Po wykonaniu fragmentu kodu HTML i JavaScript na stronie zostanie wyświetlony obraz z pliku

<img id="obraz" src="kol1.jpg">
<button id="przycisk">Przycisk</button>

<script>
    document.getElementById("obraz").src = "kol2.jpg";
</script>

A. kol1.jpg, który może zostać zmieniony na kol2.jpg po wciśnięciu przycisku.

B. kol2.jpg, który może zostać zmieniony na kol1.jpg po wciśnięciu przycisku.

C. kol2.jpg

D. kol1.jpg

Niestety, nie trafiłeś. Wybierając 'kol1.jpg', mylisz się co do działania JavaScript w kontekście zmiany elementów na stronie. Skrypt używa getElementById, żeby znaleźć obraz o identyfikatorze 'obraz', a potem zmienia atrybut 'src' na 'kol2.jpg'. Tutaj nie ma żadnej interakcji z użytkownikiem, która mogłaby zmienić obrazek. W praktyce jednak, JavaScript daje nam możliwość dynamicznego modyfikowania elementów na stronie, co jest kluczowe przy tworzeniu takich interaktywnych stron. Na przykład, można wykorzystać tą samą metodę do zmiany obrazu, gdy ktoś na niego najedzie albo wciśnie przycisk. W tym przypadku jednak, to nie jest to, co się dzieje. Warto też zrozumieć, że 'kol1.jpg' to nie jest dobra odpowiedź, bo to obraz, który miałby być zmieniony, a nie ten, który się wyświetli.

Pytanie 14

Model barw o parametrach: odcień, nasycenie, jasność i przezroczystość to:

A. RGBA

B. HSLA

C. sRGB

D. CMYK

Model o parametrach odcień, nasycenie, jasność ORAZ przezroczystość (alfa) to HSLA - rozszerzenie HSL o kanał alfa. Dlatego mowa o modelu HSLA.

Pytanie 15

Który typ komunikatu jest przesyłany WYŁĄCZNIE „w dół” - od kierownika do pracownika?

A. poszukiwanie rozwiązań

B. uwagi dotyczące polityki organizacji

C. powierzenie zadania

D. zgłaszanie

Komunikacja „w dół” płynie od przełożonego do podwładnego, a jej typowym przykładem jest POWIERZENIE ZADANIA - kierownik przydziela pracownikowi obowiązek do wykonania. Dlatego komunikatem „w dół” jest powierzenie zadania.

Pytanie 16

Podczas weryfikacji pliku HTML5 pojawił się komunikat brzmiący: "Error: Element head is missing a required instance of child element title". Co to oznacza w kontekście dokumentu?

A. element <title> nie jest konieczny.

B. element <title> nie został prawidłowo zamknięty przez </title>.

C. nie zdefiniowano elementu <title> w sekcji <head> dokumentu.

D. nie zdefiniowano obowiązkowego atrybutu title w tagu <img>.

Wybierając odpowiedzi, które wskazują na inne problemy z elementem <title>, możesz się trochę pogubić jeśli chodzi o podstawowe zasady HTML5. Pamiętaj, że ten element jest obowiązkowy, a jak go brakuje w sekcji <head>, to pojawia się błąd, który pokazuje, że nie wszystko się zgadza z zasadami HTML. Myślenie, że <title> nie jest wymagany, to duży błąd, bo każda strona powinna mieć ten element, żeby działała poprawnie w przeglądarkach i wyszukiwarkach. Też stwierdzenie, że <title> nie jest zamknięty przez </title>, może sugerować, że myślisz, że ten element mógłby być opcjonalny, co jest nieprawdziwe. Jeśli masz <title>, to musi być on poprawnie zdefiniowany i zamknięty. A pomijanie atrybutu title w znaczniku <img> może być mylące, bo ten atrybut dotyczy opisu obrazków, a to wcale nie jest związane z tytułem dokumentu. Pamiętaj, że brak atrybutu alt w <img> może powodować problemy z dostępnością, ale nie wpływa na walidację sekcji <head>. Ważne jest, żeby zrozumieć kontekst i rolę każdego elementu HTML w budowie strony.

Pytanie 17

Zamieszczone poniżej zapytanie SQL przyznaje uprawnienie SELECT:

GRANT SELECT ON hurtownia.* TO 'sprzedawca'@'localhost';

A. dla konta root na serwerze sprzedawca

B. do wszystkich tabel w bazie danych hurtownia

C. do wszystkich kolumn w tabeli hurtownia

D. dla konta root na serwerze localhost

Podane polecenie SQL <code>GRANT SELECT ON hurtownia.* TO 'sprzedawca'@'localhost';</code> jest poprawne, ponieważ przyznaje uprawnienia do wykonywania zapytań SELECT na wszystkich tabelach w bazie danych hurtownia. Operator <code>.*</code> w kontekście bazy danych oznacza, że dotyczy to wszystkich tabel znajdujących się w tej bazie. Przyznawanie uprawnień w taki sposób jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania dostępem w systemach baz danych, ponieważ umożliwia kontrolowanie, którzy użytkownicy mogą uzyskiwać dostęp do danych. W praktyce, jeśli 'sprzedawca' potrzebuje przeglądać dane ze wszystkich tabel w hurtowni, to takie przyznanie uprawnień jest najbardziej efektywne. Takie podejście ułatwia zarządzanie uprawnieniami, pozwalając administratorom na nadawanie ogólnych uprawnień w ramach bazy danych, zamiast przypisywania ich dla każdej tabeli z osobna. Dobrą praktyką jest również regularne przeglądanie i aktualizowanie przydzielonych uprawnień, aby zapewnić bezpieczeństwo i zgodność z zasadami ochrony danych.

Pytanie 18

W języku CSS określono formatowanie znacznika h1 według wzoru. Zakładając, że żadne inne formatowanie nie jest dodane do znacznika h1, wskaż sposób formatowania tego znacznika

A. C

B. B

C. A

D. D

Formatowanie znacznika h1, określone w podanym kodzie CSS, wprowadza kilka charakterystycznych cech stylistycznych. Przede wszystkim, zastosowanie 'font-style: oblique;' zmienia wygląd tekstu, nadając mu ukośny styl. To oznacza, że tekst będzie wyświetlany w wyraźnie przechylonej formie, co jest często używane do podkreślenia ważnych elementów. Dodatkowo, 'font-variant: small-caps;' odpowiedzialne jest za przekształcenie małych liter w małe kapitałki, co nadaje tekstowi elegancki i formalny wygląd. Taki zabieg jest często wykorzystywany w tytułach lub nagłówkach, aby wyróżnić je wśród pozostałego tekstu. Ostatni element, 'text-align: right;', wyrównuje tekst do prawej krawędzi kontenera, co jest mniej powszechnie stosowane w porównaniu do wyrównania do lewej lub wyśrodkowanego, ale może być użyteczne w specyficznych układach strony. W przypadku, gdyby były dodatkowe style CSS przypisane do tego znacznika, mogłyby one wpłynąć na ostateczny wygląd, jednak w tym przypadku zakładamy, że są to jedyne zastosowane style. Standardy CSS jasno określają, jak różne właściwości mogą być używane do stylizacji elementów HTML, co czyni je niezwykle potężnym narzędziem w tworzeniu estetycznych i funkcjonalnych stron internetowych.

Pytanie 19

Wskaż element, który definiuje pole edycyjne formularza zgodne z ilustracją

A. <input type="time" id="minutes" name="hours">

B. <input type="number" id="mm" name="hh" min="0" max="24">

C. <input type="date" id=" minutes" name="hours">

D. <input type="month" id="hh" name="mm">

Prawidłowy wybór to <input type="time" id="minutes" name="hours">, ponieważ dokładnie taki element HTML5 służy do wprowadzania godziny w formacie hh:mm, czyli tak jak na ilustracji. Atrybut type="time" mówi przeglądarce, że pole ma przyjmować tylko wartości czasu, bez daty, miesięcy czy liczb dowolnego typu. Zgodnie ze specyfikacją HTML Living Standard oraz HTML5, przeglądarka powinna wtedy wyświetlić natywne kontrolki do wyboru godziny (np. rozwijane listy, suwak, mały zegarek – zależy od systemu i przeglądarki). Dzięki temu użytkownik ma mniejsze ryzyko pomyłki, a walidacja odbywa się częściowo automatycznie.
Z mojego doświadczenia warto korzystać z type="time" zawsze, gdy formularz dotyczy konkretnych godzin, np. godzina rozpoczęcia pracy, rezerwacja wizyty, planowanie spotkania online. Po stronie serwera (np. w PHP) to pole przychodzi jako tekst w formacie „HH:MM”, co jest łatwe do dalszego przetwarzania, parsowania do obiektu DateTime albo zapisu w bazie danych w typie TIME.
Dobra praktyka jest też taka, żeby nazwy atrybutów id i name były semantyczne. W tym zadaniu nie ma to wpływu na poprawność odpowiedzi, ale w realnym projekcie lepiej byłoby użyć np. id="endTime" i name="end_time". Ułatwia to później pracę z JavaScriptem i po stronie backendu. Warto też pamiętać o dodaniu atrybutów min i max, jeśli chcemy ograniczyć zakres godzin (np. od 08:00 do 20:00), oraz pattern lub dodatkowej walidacji JS, jeśli mamy specyficzne wymagania. Mimo że ilustracja nie pokazuje tych szczegółów, sam mechanizm type="time" jest tu absolutnie kluczowy i zgodny z dobrymi praktykami front-endowymi.

Pytanie 20

Przedstawione polecenie SQL nadaje użytkownikowi adam@localhost prawa:

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE ON klienci TO adam@localhost

A. zarządzania strukturą bazy danych klienci.

B. manipulowania danymi bazy danych klienci.

C. zarządzania strukturą tabeli klienci.

D. manipulowania danymi w tabeli klienci.

Prawidłowa odpowiedź wskazuje, że polecenie SQL 'GRANT SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE ON klienci TO adam@localhost' nadaje użytkownikowi o nazwie 'adam' z hosta 'localhost' prawa do manipulowania danymi w tabeli 'klienci'. Te konkretne operacje, takie jak SELECT (wybieranie danych), INSERT (wstawianie nowych danych), UPDATE (aktualizowanie istniejących danych), DELETE (usuwanie danych) pozwalają użytkownikowi na pełne zarządzanie danymi, ale nie strukturą tabeli czy bazy danych. Jest to zgodne z zasadą minimalnych uprawnień, która nakazuje nadawać użytkownikom tylko te uprawnienia, które są im bezwzględnie potrzebne do wykonywania ich zadań. Należy pamiętać, że nadanie większych uprawnień, takich jak zarządzanie strukturą bazy danych, mogłoby stworzyć potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa systemu.

Pytanie 21

Jak czyta się po angielsku znak @?

A. at

B. monkey

C. on

D. ape

Pozostałe nazwy to potoczne lub błędne określenia. „Monkey” i „ape” („małpa”) to skojarzenia z polską nazwą, nie angielskie czytanie znaku. „On” znaczy „na”, ale nie jest nazwą @. Po angielsku znak czyta się „at”.

Pytanie 22

Który atrybut należy wstawić w miejsce kropek, aby przeglądarka wyświetliła komunikat o błędzie w przypadku kliknięcia przycisku "Zapisz" bez wypełnionego pola nazwisko?

<form action="/skrypt.php" method="post">
  <input type="text" name="nazwisko" ...>
  <input type="submit" value="Zapisz">
</form>

A. pattern

B. checked

C. disable

D. required

Poprawną odpowiedzią jest atrybut „required”. Ten atrybut jest częścią wbudowanego mechanizmu walidacji formularzy HTML5 po stronie przeglądarki. Jeśli dodasz go do pola typu input, textarea czy select, przeglądarka automatycznie sprawdzi, czy użytkownik coś tam wpisał lub wybrał, zanim pozwoli wysłać formularz. W naszym przykładzie: <input type="text" name="nazwisko" required> sprawi, że kliknięcie przycisku „Zapisz” bez wypełnionego nazwiska wywoła komunikat błędu i formularz nie zostanie wysłany. To działa bez żadnego JavaScriptu i bez dodatkowego kodu po stronie serwera.
Moim zdaniem warto pamiętać, że „required” to nie tylko wygoda, ale też dobra praktyka UX – użytkownik od razu widzi, czego brakuje, a nie dopiero po przeładowaniu strony. Standard HTML5 jasno opisuje ten atrybut jako tzw. boolean attribute, czyli taki, który samą swoją obecnością w znaczniku włącza daną funkcję. Nie trzeba pisać required="required", chociaż przeglądarka i tak to zrozumie.
W praktyce używa się go bardzo często w formularzach rejestracji, logowania, zamówień: imię, nazwisko, e‑mail, hasło – wszędzie tam, gdzie pole jest obowiązkowe. Dobrze jest łączyć required z innymi atrybutami walidacyjnymi, np. type="email" czy pattern, żeby od razu kontrolować nie tylko to, czy coś wpisano, ale też czy ma poprawny format. Mimo wszystko, nawet przy użyciu required, nigdy nie wolno rezygnować z walidacji po stronie serwera, bo walidacja w przeglądarce może być wyłączona albo ominięta. Required traktuj jako pierwszą linię obrony i wygodne wsparcie dla użytkownika, a nie jedyne zabezpieczenie.

Pytanie 23

Jaką właściwość pola w tabeli powinno się ustawić, aby akceptowało ono wyłącznie dane liczbowe?

A. Regułę sprawdzania poprawności

B. Maskę wprowadzania

C. Tagi inteligentne

D. Wartość domyślną

Maska wprowadzania to opcja pozwalająca na zdefiniowanie wzorca, według którego użytkownicy mogą wprowadzać dane do pola w bazie danych. W przypadku konieczności przyjmowania wyłącznie cyfr, maska wprowadzania może ograniczyć użytkownika do wpisywania numerów, co jest szczególnie przydatne w aplikacjach wymagających precyzyjnego formatu danych, takich jak numery telefonów, kody pocztowe czy numery identyfikacyjne. Maska zapewnia spójność danych oraz minimalizuje ryzyko błędnych wpisów. Przykładowo, maska 0000-000-000 może być użyta do wymuszenia formatu numeru telefonu, gdzie każda liczba 0 reprezentuje wymaganą cyfrę. W branży IT oraz w procesie projektowania systemów bazodanowych, takie rozwiązania przyczyniają się do podniesienia jakości danych oraz upraszczają proces ich przetwarzania. Stosowanie masek wprowadzania jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie zarządzania danymi, które podkreślają znaczenie walidacji danych na poziomie aplikacji oraz baz danych, aby uniknąć nieprawidłowych lub niekompletnych danych w systemie.

Pytanie 24

W przedstawionym kodzie JavaScript, który został ponumerowany dla przejrzystości, występuje błąd uniemożliwiający wyświetlenie jakiegokolwiek komunikatu po uruchomieniu. Jak można go naprawić?

1  if(a < b)
2      document.write(a);
3      document.write("jest mniejsze");
4  else
5      document.write(b);
6      document.write("jest mniejsze");

A. umieścić zmienne a i b w cudzysłowie w liniach 2 i 5

B. wprowadzić nawiasy klamrowe w sekcji if i else

C. dodać znak $ przed nazwami zmiennych

D. zmienić znaki cudzysłowu na apostrof w liniach 3 i 6, np. 'jest mniejsze'

Odpowiedź o wstawieniu nawiasów klamrowych do sekcji if oraz else jest prawidłowa, ponieważ w JavaScript, gdy warunek if lub else obejmuje więcej niż jedną instrukcję, należy użyć nawiasów klamrowych, aby zgrupować te instrukcje. W przeciwnym razie, język traktuje jako część bloku kodu tylko pierwszą instrukcję. W omawianym kodzie, bez nawiasów klamrowych, tylko pierwsze wywołanie document.write w każdej z sekcji jest wykonywane, co skutkuje brakiem komunikatu w przypadku, gdy warunek jest spełniony. Przykładowo, poprawny kod powinien wyglądać tak: if (a < b) { document.write(a); document.write('jest mniejsze'); } else { document.write(b); document.write('jest mniejsze'); }. Nawiasy klamrowe są standardową praktyką, która poprawia czytelność kodu oraz ułatwia jego modyfikację w przyszłości, co jest zgodne z zasadami dobrego programowania.

Pytanie 25

Co robi funkcja napisana w języku JavaScript?

function fun1(f)
{
  if(f < 0)
    f = f * (-1);
  return f;
}

A. wypisanie wartości bezwzględnej z f

B. zwrócenie wartości bezwzględnej z f

C. zwrócenie wartości odwrotnej do f

D. wypisanie wartości odwrotnej do f

Funkcja, którą podałeś w JavaScript, ma za zadanie zwrócić wartość bezwzględną z podanego argumentu f. Sprawdza, czy f jest mniejsze od zera, a jeśli tak, to mnoży je przez -1, co w praktyce oznacza, że zmienia znak liczby na dodatni. Jeśli wartość jest już dodatnia, to nic się nie dzieje. To wszystko jest zgodne z tym, jak definiujemy wartość bezwzględną, bo ta zawsze jest równa lub większa od zera. Z mojego doświadczenia, wartości bezwzględne są przydatne w różnych dziedzinach, jak matematyka czy analiza danych, gdzie zależy nam na wartościach liczbowych bez względu na to, czy są dodatnie, czy ujemne. Warto też wspomnieć, że JavaScript ma wbudowaną funkcję Math.abs(), która robi to samo i jest to naprawdę dobry wybór, bo ułatwia zrozumienie kodu i zmniejsza ryzyko błędów. Tworzenie takiej funkcji, jak w Twoim zadaniu, to świetny sposób na lepsze poznanie działania języka i manipulowania danymi.

Pytanie 26

Symbol, który pojawia się przed adresem w pasku adresowym przeglądarki internetowej lub przy tytule otwartej karty, określany jest mianem

A. webicon

B. favicon

C. emoticon

D. iConji

Favicon, czyli ikona ulubionej strony, to mały obrazek wyświetlany w przeglądarkach internetowych obok adresu URL, w zakładkach oraz na kartach przeglądarki. Favicon jest istotnym elementem identyfikacji wizualnej witryny, ponieważ pozwala użytkownikom na szybkie rozpoznawanie stron, które odwiedzają. Tworzenie faviconu wiąże się z określonymi standardami, ponieważ rozmiar pliku powinien wynosić 16x16 lub 32x32 pikseli. Można go zapisać w formacie .ico, .png, .gif, co zapewnia szeroką kompatybilność z różnymi przeglądarkami. Wdrożenie faviconu poprawia UX, zwiększa profesjonalizm strony i wpływa na jej rozpoznawalność. Dobrym przykładem zastosowania faviconu jest umieszczanie go na stronie głównej, co ułatwia zapamiętywanie marki oraz zwiększa szanse na powrót użytkowników do witryny. Właściwe przygotowanie faviconu oraz jego umiejscowienie w kodzie HTML (z wykorzystaniem tagu <link rel="icon" href="ścieżka_do_faviconu">) to dobrych praktyk, które warto stosować w każdej nowoczesnej aplikacji webowej.

Pytanie 27

Zawarta baza danych składa się z trzech tabel oraz dwóch relacji. Aby uzyskać informacje o wszystkich lekarzach przypisanych do wybranego pacjenta, konieczne jest porównanie kluczy

A. Lekarze.id = Recepty.id

B. Lekarze.id = Pacjenci.id

C. Lekarze.id = Pacjenci.Lekarze_id

D. Lekarze.id = Pacjenci.Recepty_id

Odpowiedź Lekarze.id = Pacjenci.Lekarze_id jest poprawna, ponieważ w bazach danych relacyjne połączenie między tabelami jest realizowane przez klucze obce. Tabela Pacjenci zawiera kolumnę Lekarze_id, która jest kluczem obcym odnoszącym się do kolumny id w tabeli Lekarze. Dzięki temu połączeniu możemy określić, który lekarz jest przypisany do danego pacjenta. W praktyce oznacza to, że możemy wykonywać zapytania SQL, które łączą te tabele i wyświetlają dane wszystkich lekarzy przypisanych do konkretnego pacjenta. Przykładowe zapytanie SELECT może wyglądać tak SELECT Lekarze.imie Lekarze.nazwisko FROM Pacjenci INNER JOIN Lekarze ON Pacjenci.Lekarze_id = Lekarze.id WHERE Pacjenci.id = [id_pacjenta]. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania baz danych zgodnie z zasadami normalizacji co zwiększa spójność i integralność danych. Poprawne użycie kluczy obcych jest fundamentalne w kontekście zarządzania relacjami między danymi oraz umożliwia przeprowadzanie bardziej złożonych analiz danych z różnych tabel w sposób wydajny i bezpieczny.

Pytanie 28

Funkcja zaprezentowana w PHP

function dzialania(int $x, float $y) {
   $z = $x + $y;
   return $z;
}

A. przyjmuje dwa argumenty z wartością domyślną.

B. nie zwraca wyniku.

C. zwraca wynik.

D. jest zadeklarowana z dwoma parametrami rzeczywistymi.

Przedstawiona funkcja w języku PHP to przykład funkcji, która zwraca wartość. Z definicji funkcja działa na określonych wejściach, które w tym przypadku są typu int i float, a następnie wykonuje operację dodawania tych wejść. Zmienna $z przechowuje wynik dodawania, który jest następnie zwracany poprzez instrukcję return. Instrukcja ta kończy działanie funkcji, przekazując wynik na zewnątrz, co czyni funkcję użyteczną w kontekście programowania modularnego, gdzie wyniki obliczeń mogą być dalej przetwarzane lub wykorzystywane. W PHP zwracanie wartości z funkcji jest powszechną praktyką, szczególnie w kontekście aplikacji, gdzie funkcje pomagają w organizacji kodu, testowaniu jednostkowym oraz utrzymaniu. Dobre praktyki programistyczne zalecają zwracanie wartości, gdy funkcja ma wykonywać obliczenia lub przetwarzanie danych, co zwiększa jej elastyczność i ponowne użycie w różnych częściach programu. Funkcje zwracające wartości są często wykorzystywane w aplikacjach webowych do przetwarzania danych z formularzy czy generowania dynamicznych treści, co ilustruje ich wszechstronność i znaczenie w nowoczesnym programowaniu.

Pytanie 29

Zmienna zadeklarowana w C++ jako double x*; to

A. wskaźnik

B. zmienna zmiennoprzecinkowa

C. parametr formalny typu zmiennoprzecinkowego

D. zmienna typu całkowitego

Parametr formalny typu rzeczywistego nie ma zastosowania w kontekście 'double x*;', ponieważ nie jest to definicja dla parametru funkcji, lecz dla wskaźnika na zmienną typu double. Zmienna rzeczywista odnosi się do prostej deklaracji zmiennej, która przechowuje wartość typu double, jednak w tym przypadku mamy do czynienia z wskaźnikiem, a nie ze zmienną przechowującą wartość. Zmienna całkowita z kolei jest typem danych przechowującym liczby całkowite, a więc nie ma związku z typem double, który jest przeznaczony dla liczb zmiennoprzecinkowych. Wskaźniki są bardziej zaawansowanym konceptem w C++, pozwalającym na manipulacje adresami w pamięci oraz umożliwiającym dynamiczne alokacje pamięci. Użycie wskaźników jest kluczowe w przypadku struktur danych oraz programowania obiektowego, gdzie pozwalają one na efektywne przechowywanie i zarządzanie danymi. Zrozumienie różnic między różnymi typami danych w języku C++ oraz ich zastosowań jest niezbędne dla prawidłowego projektowania aplikacji i unikania błędów programistycznych.

Pytanie 30

Jakie kolory wchodzą w skład modelu barw CMYK?

A. czerwony, zielony, niebieski i kanał alfa

B. czerwony, zielony i niebieski

C. cyjan, magenta, żółty i karmazyn

D. cyjan, magenta, żółty i czarny

Model CMYK tworzą cztery składowe: cyan (niebieskozielony), magenta (purpurowy), yellow (żółty) i black (czarny, oznaczany K). Stosuje się go w druku. Dlatego CMYK to cyjan, magenta, żółty i czarny.

Pytanie 31

Kolor zielony w skróconej notacji szesnastkowej można w CSS zapisać jako:

#00F

#F00

#0F0

#FFF

CSS dopuszcza skrócony zapis koloru #RGB, w którym każda cyfra jest powielana - #0F0 odpowiada #00FF00. To pełna składowa zielona przy zerowych pozostałych, czyli czysty zielony. Skrót działa tylko, gdy obie cyfry pary są takie same (np. #FF8800 → #F80). Dlatego zielony w skróconej notacji to #0F0.

Pytanie 32

Który typ danych w języku C++ ma najszerszy zakres wartości całkowitych?

A. int

B. short

C. long int

D. long long

Spośród wymienionych typów całkowitych C++ najszerszy zakres ma long long (zwykle 64-bitowy). Dlatego największy zakres daje long long.

Pytanie 33

Instrukcja języka PHP tworząca obiekt pkt dla zdefiniowanej w ramce klasy Punkt ma postać

class Punkt {  public $x;
                 public $y;  }

A. Punkt() pkt;

B. pkt Punkt();

C. pkt Punkt;

D. pkt = new Punkt();

Twoja odpowiedź nie jest prawidłowa. Wybrałeś konstrukcję, która nie jest poprawnym sposobem tworzenia obiektu w języku PHP. PHP jest językiem obiektowym, a do tworzenia obiektów używamy konstrukcji z słowem kluczowym 'new' i nazwą klasy. Instrukcje, które wybrałeś, nie są poprawnymi instrukcjami w PHP i prawdopodobnie spowodują błąd składni. W odpowiedziach 2, 3 i 4 brakuje słowa kluczowego 'new', które jest niezbędne do tworzenia nowych instancji klas, a także brakuje znaku równości i prawidłowego ułożenia elementów. Rozumienie, jak tworzyć obiekty, jest kluczowe do efektywnego programowania w PHP, więc warto poświęcić temu więcej czasu. Spróbuj jeszcze raz, z pewnością sobie poradzisz!

Pytanie 34

W CSS określono styl dla pola do edycji, które będzie miało tło w kolorze jasnozielonym po aktywacji.

input:focus { background-color: LightGreen; }

A. jeśli zostanie na nie najechane kursorem bez kliknięcia

B. po kliknięciu myszką w celu wprowadzenia tekstu

C. gdy jest to pierwsze użycie tego elementu w dokumencie

D. w każdej sytuacji

Typowe błędy myślowe prowadzące do niepoprawnych odpowiedzi często obejmują mylenie różnych stanów interakcji z elementami formularzy. Na przykład, odpowiedź sugerująca, że stylizowane tło zostaje aktywowane "gdy zostanie wskazane kursorem myszy bez kliknięcia" myli pojmowanie stanu focus z prostym najechaniem kursorem. W rzeczywistości, stan focus aktywuje się tylko w wyniku interakcji, takiej jak kliknięcie lub nawigacja za pomocą klawiatury. Kolejną nieścisłością jest stwierdzenie, że formatowanie ma zastosowanie "w każdym przypadku". Takie podejście nie uwzględnia faktu, że styl focus jest specyficzny dla interakcji użytkownika, a więc jego zastosowanie jest ograniczone do sytuacji, w których element jest aktywny. Warto zauważyć, że dobrze zaprojektowane formularze online powinny wykorzystywać zdarzenia focus i blur, aby dostarczać użytkownikom pomocnych wskazówek oraz ułatwić wprowadzanie danych. Ignorowanie tych koncepcji prowadzi do projektowania interfejsów, które nie są w pełni responsywne wobec potrzeb użytkowników. Dlatego zrozumienie różnicy między focus a zwykłym wskazaniem kursorem jest kluczowe dla tworzenia efektywnych i przyjaznych dla użytkownika aplikacji internetowych.

Pytanie 35

Który kod oznacza kolor o odcieniu NIEBIESKIM?

#00EE00

#EE00EE

#0000EE

#EE0000

W zapisie #RRGGBB ostatnia para to niebieski. #0000EE ma zerowy czerwony i zielony, a wysoką składową niebieską - więc kolor jest NIEBIESKI. Dlatego niebieski to #0000EE.

Pytanie 36

Zawartość kodu w języku HTML umieszczona w ramce ilustruje zestaw

<ol>
 <li>Pierwszy</li>
 <li>Drugi</li>
 <li>Trzeci</li>
 </ol>

A. numerowanej

B. wypunktowanej

C. skróconych

D. linków

W przypadku odpowiedzi sugerujących że kod przedstawia listę odnośników wypunktowaną lub skrótów dochodzi do błędnego zrozumienia funkcji tagów HTML. Tag <ol> oznacza ordered list co wskazuje na listę numerowaną. Dla listy odnośników w HTML używa się zazwyczaj połączenia tagów <ul> dla listy wypunktowanej oraz <a> dla samych odnośników. Lista wypunktowana która jest tworzona przy pomocy tagu <ul> różni się od listy numerowanej tym że przed każdym elementem wyświetlany jest punkt bądź inny symbol zamiast numeru. Natomiast lista skrótów oznaczana jest za pomocą tagu <dl> dla całej listy oraz <dt> i <dd> dla poszczególnych elementów co pozwala na prezentację par termin-definicja. Mylenie tych struktur wynika z nieuwzględnienia roli i znaczenia poszczególnych tagów co może prowadzić do błędnej interpretacji kodu i jego funkcji w przeglądarce. Właściwe zrozumienie różnic między tymi elementami jest kluczowe w projektowaniu intuicyjnych i zgodnych ze standardami interfejsów użytkownika w sieci co wpływa na użyteczność i dostępność stron internetowych.

Pytanie 37

Który z poniższych formatów NIE pozwala na zapis plików animowanych?

A. SWF

B. GIF

C. SVG

D. ACE

Pozostałe formaty obsługują animację, więc nie są odpowiedzią. GIF przechowuje sekwencję klatek wyświetlanych w pętli - to klasyczny format prostych animacji. SWF to format technologii Flash, stworzony właśnie do animacji i interaktywnych aplikacji. SVG, choć wektorowy, również pozwala animować elementy obrazu. Formatem niesłużącym do animacji jest ACE - to archiwum do kompresji plików - dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 38

W języku JavaScript wartość typu boolean może być przedstawiana przez

A. null

B. 45.3

C. –20

D. true

Wartości -20, 45.3 oraz null nie są reprezentacjami typu boolean w JavaScript i nie mogą być używane jako odpowiedzi na pytanie o typ logiczny. Zaczynając od -20, należy zauważyć, że w JavaScript jest to wartość liczbowa, a liczby są traktowane jako 'truthy', co oznacza, że w kontekście warunkowym zostaną zinterpretowane jako true. Niemniej jednak, sama liczba -20 nie jest bezpośrednio równoważna z true, co czyni ją niewłaściwą odpowiedzią na to pytanie. Przechodząc do 45.3, również jest to liczba zmiennoprzecinkowa. Podobnie jak w przypadku -20, liczby różne od zera, w tym 45.3, także są interpretowane jako 'truthy'. Jednak, jako liczba, nie spełnia ona definicji wartości boolean, co czyni ją nieodpowiednią odpowiedzią w kontekście pytania. Z kolei null to wartość specjalna w JavaScript, która reprezentuje brak jakiejkolwiek wartości. Chociaż null jest interpretowane jako 'falsy' w kontekście boolean, to nie jest to wartość logiczna sama w sobie. Dlatego, wszystkie te odpowiedzi, mimo że mogą w pewnych okolicznościach być interpretowane w kontekście boolean, nie odpowiadają na pytanie o typ boolean i jego reprezentację w JavaScript.

Pytanie 39

W języku CSS przedstawione w ramce stylizacje będą miały następujące zastosowanie. Kolorem czerwonym zostanie zapisany

h1 i {color: red;}

A. wyłącznie tekst pochylony we wszystkich nagłówkach

B. jedynie tekst pochylony w nagłówku pierwszego stopnia

C. pełny tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz cały tekst pochylony, bez względu na jego lokalizację na stronie

D. kompletny tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz pochylony tekst akapitu

W przypadku analizowania podejść do formatowania w CSS, ważne jest zrozumienie, jak działają selektory. W analizowanym kodzie CSS 'h1 i' oznacza selektor złożony, który odnosi się wyłącznie do elementu <i> zagnieżdżonego w <h1>. Nie jest prawdą, że selektor ten wpłynie na wszystkie poziomy nagłówków, ponieważ jest on ograniczony do <h1>. Błędne rozumienie struktury selektorów często prowadzi do niewłaściwego stosowania stylów, co jest powszechnym problemem wśród początkujących. Również stwierdzenie, że cały tekst nagłówka <h1> będzie czerwony jest błędne, ponieważ selektor 'h1 i' dotyczy tylko zagnieżdżonego tekstu pochylonego. Wreszcie, twierdzenie, że cały tekst pochylony na stronie zmieni kolor jest błędne, ponieważ selektor jest specyficzny dla kontekstu nagłówka <h1>. Takie błędy mogą prowadzić do nieprzewidywalnych wyników i trudności w utrzymaniu spójności stylistycznej na stronie, dlatego zrozumienie i odpowiednie stosowanie selektorów złożonych i zagnieżdżonych jest kluczowe w profesjonalnym projektowaniu stron internetowych.

Pytanie 40

W kodzie HTML5 znajduje się fragment, który zawiera błąd walidacji. Jakiego rodzaju jest to błąd?

<h6>tekst</h6>
<p>pierwsza <b>linia</b><br>
<p>Druga linia</p>

A. Pierwszy znacznik <p> nie został zamknięty.

B. Nagłówek szóstego poziomu nie istnieje.

C. Znaczniki powinny być zapisane wielkimi literami.

D. Znacznik <br> musi być zamknięty.

W pytaniu pojawia się kilka typowych nieporozumień dotyczących składni HTML5, które często się przewijają podczas nauki. Jednym z nich jest przekonanie, że znaczniki HTML powinny być pisane wielkimi literami – to nieprawda. Współczesny HTML, zgodnie ze standardem HTML5, jest case-insensitive, ale powszechną best practice jest używanie małych liter dla lepszej czytelności i zgodności z narzędziami walidującymi. Wielkie litery to już raczej relikt epoki XHTML, a nawet tam nie były konieczne. Kolejna sprawa to rzekomy brak nagłówka szóstego poziomu – <h6> – co nie ma pokrycia w rzeczywistości. <h6> to absolutnie poprawny i często używany element HTML, szczególnie przy rozbudowanej hierarchii nagłówków w dużych dokumentach. Pominięcie lub zakwestionowanie istnienia tego znacznika może świadczyć o powierzchownym zapoznaniu się ze strukturą HTML. Inna wątpliwość dotyczy znacznika <br> i jego zamykania. W HTML5 nie jest wymagane samo-domykanie tego znacznika (czyli <br />), ponieważ parsery przeglądarek rozumieją zarówno wersję z ukośnikiem, jak i bez niego – to różnica względem XHTML, gdzie domknięcie było obowiązkowe. Często spotykam się też z mylnym przeświadczeniem, że pojedyncze <br> bez ukośnika powoduje błąd – to nieprawda. Prawdziwym źródłem problemu w tym kodzie jest nieuwzględnienie zamknięcia pierwszego paragrafu przed rozpoczęciem kolejnego bloku <p>. To właśnie ten aspekt narusza poprawną strukturę dokumentu HTML5 i prowadzi do niezgodności z walidacją. Moim zdaniem, zrozumienie, które elementy muszą być jawnie domykane, a które mogą być samo-domykające się, to klucz do uniknięcia niepotrzebnych błędów i frustracji podczas kodowania stron internetowych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej