Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 1 sierpnia 2026 09:19
Data zakończenia: 1 sierpnia 2026 09:35

Egzamin zdany!

Wynik: 28/40 punktów (70,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W formularzu wartości z pola input o typie number zostały przypisane do zmiennej a, a następnie przetworzone w skrypcie JavaScript w sposób następujący:

var x = parseInt(a);

Jakiego typu będzie zmienna x?

A. Nan

B. napisowego

C. zmiennoprzecinkowego

D. liczbowego, całkowitego

Zmienna x, przypisana w wyniku zastosowania funkcji parseInt na zmiennej a, będzie typu liczbowego, całkowitego. Funkcja parseInt jest używana w JavaScript do konwersji wartości na liczbę całkowitą. Jeśli a jest wartością wprowadzoną przez użytkownika w polu input o typie number, to parseInt(a) zwróci wartość liczbową, eliminując wszelkie znaki niebędące cyframi. Wartością return będzie liczba całkowita, ponieważ parseInt zwraca tylko całkowite części liczb. Wartością zwróconą będzie NaN, jeśli a nie zawiera żadnych cyfr, co w tym kontekście nie ma miejsca, zakładając, że użytkownik wprowadził poprawne dane. Przykład: jeśli użytkownik wprowadzi '42.5', to parseInt('42.5') zwróci 42, eliminując część dziesiętną. Warto zaznaczyć, że parseInt może przyjąć drugi argument, który określa system liczbowy (bazę), w jakim liczba ma być interpretowana, co jest zgodne z wytycznymi ECMAScript. Poznanie możliwości i ograniczeń funkcji parseInt jest kluczowe w pracy z danymi liczbowymi w JavaScript, szczególnie w kontekście walidacji danych wejściowych.

Pytanie 2

Które zdarzenie pozwala uruchomić skrypt JavaScript przy wysyłaniu formularza HTML i kontrolować jego wysłanie?

A. onSubmit

B. onEnter

C. onChange

D. onClick

Zdarzenie onsubmit uruchamia się przy WYSYŁANIU formularza i pozwala skryptowi sprawdzić dane, a nawet zablokować wysłanie (np. przez return false) - dlatego używa się go do walidacji przed wysłaniem. Dlatego pasuje onsubmit.

Pytanie 3

W języku PHP w konstrukcji switch powinno się znajdować

A. instrukcja break po każdej instrukcji case

B. instrukcja default

C. przynajmniej dwie instrukcje case

D. konstrukcja switch(wyrażenie)

Wybór odpowiedzi, która sugeruje, że instrukcja default jest wymagana w konstrukcji switch, jest błędny z kilku powodów. Po pierwsze, instrukcja default jest opcjonalna, a jej obecność jest uzasadniona tylko w przypadku, gdy chcemy zdefiniować domyślne działanie, gdy żaden z przypadków nie pasuje do wartości wyrażenia. Brak default nie wpływa na poprawność działania switch. Co więcej, wiele programistów decyduje się na pominięcie tej instrukcji, gdyż nie ma takiej potrzeby. Kolejną niepoprawną odpowiedzią jest twierdzenie, że w switch musi występować przynajmniej dwie instrukcje case. W rzeczywistości konstrukcja switch może składać się z jednego przypadku, co oznacza, że programista ma pełną swobodę w definiowaniu liczby użytych case'ów, w zależności od potrzeb aplikacji. Ostatni błędny wybór odnosi się do konieczności użycia instrukcji break po każdej instrukcji case. Choć stosowanie break jest dobrą praktyką, ponieważ zapobiega 'spadaniu' do kolejnych case'ów, jego brak nie czyni całej konstrukcji switch nieważną. Gdy break nie jest użyty, kod przechodzi do kolejnych instrukcji case, co może prowadzić do niezamierzonych wyników, ale nie wpływa na samą poprawność konstrukcji switch. Dlatego wszystkie te odpowiedzi są niepoprawne w kontekście wymagań dotyczących stosowania instrukcji switch w PHP.

Pytanie 4

Podaj właściwą sekwencję przy tworzeniu bazy danych?

A. Zdefiniowanie celu, normalizacja, utworzenie relacji, stworzenie tabel

B. Zdefiniowanie celu, utworzenie relacji, stworzenie tabel, normalizacja

C. Zdefiniowanie celu, stworzenie tabel, utworzenie relacji, normalizacja

D. Zdefiniowanie celu, normalizacja, utworzenie tabel, stworzenie relacji

Prawidłowa odpowiedź wskazuje, że pierwszym krokiem w procesie tworzenia bazy danych jest określenie celu, co jest kluczowe dla zrozumienia, jakie dane będą gromadzone i w jaki sposób będą one używane. Następnie, stworzenie tabel to fundament, na którym opiera się cała baza danych. Tabele definiują struktury danych, które będą przechowywane, a ich projektowanie powinno uwzględniać normalizację, czyli proces eliminowania redundancji danych i zapewniania ich integralności. Utworzenie relacji między tabelami jest kolejnym krokiem, który pozwala na efektywne łączenie danych w różnych tabelach, co z kolei umożliwia bardziej złożone zapytania. Normalizacja, będąca ostatnim krokiem, pozwala na optymalizację struktury bazy, co zwiększa wydajność operacji. Przykład zastosowania tej kolejności można zobaczyć w projektowaniu systemów zarządzania bazami danych w przedsiębiorstwach, gdzie dokładne określenie potrzeb biznesowych wpływa na przyszłe modele danych i ich relacje.

Pytanie 5

W relacyjnych systemach baz danych, gdy dwie tabele są powiązane przez ich klucze główne, mamy do czynienia z relacją

A. n..1

B. 1..1

C. n..n

D. 1..n

Błędne odpowiedzi 1..n, n..1 oraz n..n wskazują na różne typy relacji, które nie odpowiadają sytuacji opisanej w pytaniu. Relacja 1..n sugeruje, że jeden rekord w pierwszej tabeli może być powiązany z wieloma rekordami w drugiej tabeli. Przykładem może być relacja między tabelą 'Klienci' i 'Zamówienia', gdzie każdy klient może mieć wiele zamówień. Tego typu relacja nie jest możliwa z kluczem głównym, ponieważ klucz główny jest unikalny dla każdego rekordu. Podobnie, relacja n..1 oznacza, że wiele rekordów w pierwszej tabeli odnosi się do jednego rekordu w drugiej. Może to być interpretowane w kontekście danych, gdzie wiele produktów może być przypisanych do jednego dostawcy. W kontekście kluczy głównych, to również jest niepoprawne, ponieważ klucz główny w jednej tabeli powinien jednoznacznie identyfikować każdy rekord. Natomiast relacja n..n, która oznacza wiele rekordów w obu tabelach, jest również błędna w tym przypadku. Przykładem może być relacja między 'Użytkownikami' i 'Grupami', gdzie użytkownicy mogą należeć do wielu grup, a grupy mogą mieć wielu użytkowników. Żaden z tych typów relacji nie bierze pod uwagę unikalnych powiązań, które można osiągnąć tylko poprzez relację 1..1. Często błędy te wynikają z niepełnego zrozumienia zasad normalizacji baz danych oraz specyficznych zastosowań kluczy głównych, co prowadzi do błędnych wniosków o strukturze danych.

Pytanie 6

Ograniczanie dostępu do niektórych pól lub metod obiektów danej klasy, tak aby mogły być one wykorzystywane wyłącznie przez wewnętrzne metody tej klasy lub funkcje zaprzyjaźnione, to

A. dziedziczenie

B. polimorfizm

C. hermetyzacja

D. konkatenacja

Hermetyzacja to kluczowa koncepcja programowania obiektowego, która polega na ograniczaniu dostępu do pewnych pól i metod danej klasy, aby chronić integralność danych i zapewnić ich poprawne użycie. Przykładem hermetyzacji jest użycie modyfikatorów dostępu, takich jak 'private' i 'protected', co pozwala na ukrycie implementacji od użytkowników klasy, a jednocześnie umożliwia dostęp do tych elementów wewnętrznym metodom klasy. Dzięki hermetyzacji programiści mogą wprowadzać zmiany w implementacji bez wpływu na kod zewnętrzny, co wspiera zasady SOLID i ułatwia zarządzanie dużymi systemami. Rekomendowane praktyki w programowaniu obiektowym zalecają, aby klasy były odpowiedzialne za zarządzanie swoimi danymi, a dostęp do tych danych powinien odbywać się wyłącznie poprzez zdefiniowane interfejsy, takie jak metody publiczne, co pozwala na kontrolowanie operacji i walidację danych. W ten sposób hermetyzacja przyczynia się do większej niezawodności, czytelności oraz łatwości w testowaniu aplikacji.

Pytanie 7

W języku JavaScript, aby zmienić wartość atrybutu elementu HTML, po uzyskaniu obiektu za pomocą metody getElementById, należy zastosować

A. pole attribute i podać nazwę atrybutu

B. metodę getAttribute

C. metodę setAttribute

D. pole innerHTML

Wybór innych metod lub pól do zmiany wartości atrybutów w elementach HTML wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące sposobu działania DOM w JavaScript. Metoda getAttribute służy do odczytywania wartości atrybutu, a nie do jego modyfikacji. Użytkownik może mylnie sądzić, że wystarczy odczytać wartość atrybutu, aby następnie ją zmienić, co jest błędne. Podobnie, pole innerHTML jest używane do manipulacji zawartością wewnętrzną elementu, a nie bezpośrednio do zmiany atrybutów. Umożliwia to wstawienie lub zmianę HTML w obrębie elementu, ale nie wpływa na atrybuty, co może prowadzić do niezamierzonych efektów, takich jak utrata istniejących atrybutów. W przypadku, gdy ktoś zdecyduje się użyć pola attribute, wprowadza zamieszanie, ponieważ nie istnieje takie pole w standardowym obiekcie DOM. Dlatego kluczowe jest zrozumienie różnicy pomiędzy odczytem a zapisem atrybutów, co jest fundamentalne dla efektywnego programowania w JavaScript. Aby uniknąć typowych błędów, programiści powinni skupić się na wykorzystaniu właściwych metod i narzędzi, co zapewni prawidłowe zarządzanie atrybutami w dokumentach HTML.

Pytanie 8

Które z poniższych twierdzeń najlepiej opisuje klasę Owoc zdefiniowaną w PHP i przedstawioną w kodzie?

class Owoc {
   public $nazwa;
   private $kolor;
   function set_nazwa($nazwa) {
     $this->nazwa = $nazwa;
   }
}

A. Zawiera jedno pole oraz dwie metody, przy czym jedna z metod ma zakres prywatny

B. Zawiera dwa pola oraz jedną metodę, pole kolor ma widoczność ograniczoną jedynie do metod klasy

C. Zawiera dwa pola oraz jeden konstruktor, oba pola mają widoczność ograniczoną tylko do metod klasy

D. Zawiera dwa pola oraz jedną metodę, pole nazwa ma widoczność ograniczoną tylko do metod klasy

Błędne odpowiedzi wynikają z niezrozumienia zakresów widoczności oraz struktury klasy w PHP. Klasa Owoc ma dwa pola: $nazwa i $kolor. Pole $nazwa jest publiczne, co oznacza, że jest dostępne z dowolnego miejsca, które posiada instancję klasy. Natomiast $kolor jest prywatne, co ogranicza jego dostępność tylko do metod wewnątrz klasy. To kluczowy aspekt programowania obiektowego, gdzie stosowanie modyfikatora private zapewnia, że dane nie mogą być modyfikowane bezpośrednio z zewnątrz, chroniąc integralność obiektu. W konstrukcji tej klasy znajduje się również tylko jedna metoda: set_nazwa, która służy do ustawiania wartości pola $nazwa. Brak jest tutaj konstruktora, co wyklucza błędną odpowiedź sugerującą jego obecność. Konstruktor w PHP definiuje się jako funkcję __construct i służy do inicjalizacji obiektu przy jego tworzeniu. Każda z niepoprawnych odpowiedzi błędnie interpretuje strukturę i dostępność elementów klasy. Często popełnianym błędem jest mylenie zakresów widoczności pola publicznego i prywatnego, oraz brak rozpoznania i zastosowania dobrych praktyk, takich jak enkapsulacja, która jest jednym z filarów programowania obiektowego, mającym na celu ukrycie wewnętrznej implementacji oraz ochronę danych przed nieautoryzowanym dostępem.

Pytanie 9

Jakie skutki wywoła poniższy fragment kodu w języku JavaScript?

n = "Napis1"; s = n.length;

A. Przypisze wartość zmiennej n do zmiennej s

B. Przypisze zmiennej s wartość odpowiadającą długości tekstu w zmiennej n

C. Przypisze zmiennej s część napisu ze zmiennej n o długości określonej przez zmienną length

D. Wyświetli liczbę znaków napisu z zmiennej n

Odpowiedzi 1, 2 oraz 4 są niepoprawne z różnych powodów, co wskazuje na nieporozumienia w zakresie działania właściwości length w JavaScript. W przypadku pierwszej odpowiedzi, twierdzenie, że zmienna n zostanie przypisana do zmiennej s, jest błędne. Wartości zmiennych są przypisywane, a nie same zmienne. Odpowiedź ta ignoruje fakt, że w kodzie następuje użycie operatora przypisania, co skutkuje przekazaniem wartości długości napisu. W kontekście drugiej odpowiedzi, należy podkreślić, że chociaż skrypt nie wyświetla bezpośrednio długości napisu, to długość jest przypisana do zmiennej s, co jest kluczowe dla dalszego użycia tej wartości. Ostatnia odpowiedź, mówiąca o przypisaniu fragmentu napisu o określonej długości, jest również myląca, ponieważ length dotyczy całkowitej liczby znaków w napisie, a nie jego fragmentu. Programiści często mylą funkcjonalności związane z długością łańcuchów znakowych z metodami, które pozwalają na wyodrębnienie części tekstu, takimi jak substring lub slice. Zrozumienie różnicy między tymi operacjami jest istotne dla efektywnego programowania i pracy z danymi tekstowymi.

Pytanie 10

Na ilustracji przedstawiono projekt struktury bloków strony internetowej. Przy założeniu, że bloki są realizowane przy użyciu znaczników sekcji, ich stylizacja w CSS, poza określonymi szerokościami dla bloków: 1, 2, 3, 4 (blok 5 nie ma przypisanej szerokości), powinna obejmować właściwość

A. clear: both dla bloku 5 oraz float: left tylko dla bloków 1 i 2

B. float: left dla wszystkich bloków

C. clear: both dla bloku 5 oraz float: left dla pozostałych bloków

D. clear: both dla wszystkich bloków

Czwarta odpowiedź jest na miejscu, bo dzięki float: left dla bloków 1, 2, 3 i 4, te elementy będą się ładnie ustawiać w linii, zgodnie z ich szerokością. Potem, z clear: both dla bloku 5, unikniesz sytuacji, gdy nachodzi on na inne pływające bloki i pojawi się poniżej nich. Wiesz, float często stosuje się do robienia układów, gdzie elementy muszą być obok siebie. Ale float ma to do siebie, że nie wpływa na rodziców, co czasami sprawia, że wszystko może się zdezorganizować, jeśli nie użyjesz clear. To też jest ważne, bo clear mówi, które elementy nie powinny nachodzić na te pływające - dzięki temu wszystko jest uporządkowane. Dobrze jest to wykorzystać, na przykład, gdy chcesz zrobić kolumny na stronie. Generalnie, stosowanie float jest jak najbardziej w porządku, ale musi iść w parze z clear, żeby strona była czytelna i dobrze zorganizowana, zgodnie ze standardami HTML i CSS.

Pytanie 11

Jakie polecenie w CSS umożliwia dodanie zewnętrznego arkusza stylów?

A. include

B. open

C. import

D. require

Polecenie 'import' w CSS służy do załączenia zewnętrznego arkusza stylów, co jest kluczowe dla organizacji i modularności kodu CSS. Użycie '@import' pozwala na ładowanie stylów z innych plików CSS na początku arkusza stylów, co ułatwia zarządzanie dużymi projektami. Na przykład, jeśli mamy plik 'style.css' i chcemy zaimportować 'reset.css', możemy użyć następującej składni: '@import 'reset.css';'. Dzięki temu możemy utrzymać rozdzielenie różnych stylów, co sprzyja lepszej organizacji kodu oraz jego ponownemu użyciu w przyszłości. Warto również zaznaczyć, że standardy CSS sugerują, aby używać '@import' z rozwagą, gdyż każde zaimportowanie pliku powoduje dodatkowe żądanie HTTP, co może wpłynąć na czas ładowania strony. Z tego powodu, dla większych projektów, często lepiej jest łączyć wszystkie style w jeden plik podczas produkcji, co można osiągnąć za pomocą narzędzi do kompresji CSS. Użycie '@import' jest zatem zgodne z dobrymi praktykami, szczególnie w fazie rozwoju, gdzie modularność i łatwość w zarządzaniu kodem są priorytetowe.

Pytanie 12

Jakie polecenie HTML poprawnie odwzorowuje przedstawioną hierarchiczną strukturę tekstu, która została wyświetlona przez przeglądarkę w następujący sposób: Rozdział 1 tekst Podrozdział 1.1 tekst Podrozdział 1.2?

A. <ul><li>Rozdział 1<li>tekst<li>Podrozdział 1.1<li>tekst<li>Podrozdział 1.2</ul>

B. <h1>Rozdział 1</h1><p>tekst</p><h2>Podrozdział 1.1</h2><p>tekst</p><h2>Podrozdział 1.2</h2>

C. <h1>Rozdział 1<p>tekst<h2>Podrozdział 1.1<p>tekst<h2>Podrozdział 1.2

D. <big>Rozdział 1</big>tekst<big>Podrozdział 1.1</big>tekst<big>Podrozdział 1.2</big>

Poprawny kod HTML do definiowania hierarchicznej struktury tekstu oparty jest na semantycznym znaczeniu tagów. W tym przypadku, użycie <h1> dla 'Rozdział 1' jako głównego nagłówka jest zgodne z zasadami projektowania stron internetowych, gdyż <h1> powinien być używany dla najważniejszego nagłówka na stronie. Następnie zastosowanie <h2> dla 'Podrozdział 1.1' i 'Podrozdział 1.2' wskazuje na hierarchię, gdzie te podrozdziały są podkategoriami głównego rozdziału. Tag <p> jest użyty do definiowania paragrafów tekstowych, co zapewnia odpowiednie formatowanie i czytelność. Taki układ jest zgodny z wytycznymi W3C, które rekomendują używanie nagłówków w strukturze dokumentu HTML, co ułatwia zarówno przeglądarkom, jak i użytkownikom zrozumienie hierarchii treści. Przykładowo, strona internetowa z taką strukturą będzie lepiej indeksowana przez wyszukiwarki, co przyczyni się do poprawy SEO.

Pytanie 13

Aby usunąć z nagrania szmery i zakłócenia tła, należy zastosować efekt:

A. normalizacji

B. redukcji szumów

C. zmiany wysokości dźwięku

D. pogłosu (reverb)

Redukcja (usuwanie) szumów to obróbka, która analizuje stałe, niepożądane tło - szum, przydźwięk, syk - i wycisza je, pozostawiając właściwy sygnał. W edytorach audio zwykle pobiera się próbkę samego szumu, a program odejmuje go z całego nagrania. Dlatego do usunięcia szmerów i zakłóceń tła służy efekt redukcji szumów.

Pytanie 14

Aby zwiększyć wydajność operacji na bazie danych, należy dla pól, które są często wyszukiwane lub sortowane

A. stworzyć osobną tabelę przechowującą tylko te pola

B. dodać więzy integralności

C. dodać klucz obcy

D. utworzyć indeks

Tworzenie indeksu na polach, które często przeszukujesz lub sortujesz, to naprawdę ważna rzecz, jeśli chodzi o wydajność baz danych. Indeksy działają trochę jak spis treści w książkach – pozwalają systemowi szybko znaleźć te dane, których potrzebujesz, bez przeszukiwania całego folderu. Dzięki nim zapytania SELECT mogą iść jak burza, co ma ogromne znaczenie w aplikacjach, gdzie liczy się czas. Przykład? Jeśli zrobisz indeks na kolumnie 'email' w tabeli 'Users', to znacznie szybciej odnajdziesz użytkowników po adresie email. W praktyce warto też regularnie monitorować, jak działają te indeksy i je optymalizować, na przykład usuwając te, które są zbędne, żeby nie przeciążać bazy danych. Dobrze jest pamiętać, że przy dodawaniu lub aktualizowaniu danych, indeksy mogą trochę spowolnić działanie, więc lepiej używać ich z głową.

Pytanie 15

Którego znacznika użyć, aby utworzyć pole hasła (tekst maskowany kropkami)?

<form input type="password">

<input name="password">

<input type="password">

<form="password" type="password">

Pole hasła (maskujące wpisywany tekst) tworzy <input type="password"> - atrybut type decyduje o rodzaju pola. Dlatego poprawny jest <input type="password">.

Pytanie 16

Które stwierdzenie dotyczy grafiki wektorowej?

A. obraz jest opisany figurami geometrycznymi w układzie współrzędnych

B. może być zapisana w formacie JPG lub PNG

C. to obraz w postaci siatki kolorowanych pikseli na ekranie

D. służy do zapisu cyfrowych fotografii

Pozostałe zdania opisują grafikę RASTROWĄ. Siatka kolorowanych pikseli, zapis w JPG/PNG i cyfrowe fotografie to cechy rastra. Grafikę wektorową wyróżnia opis figurami geometrycznymi w układzie współrzędnych.

Pytanie 17

Którego słowa kluczowego SQL należy użyć, aby w wyniku zapytania wyeliminować powtarzające się wartości?

ORDER BY

LIKE

GROUP BY

DISTINCT

Aby w wyniku zapytania usunąć powtarzające się wartości, używa się słowa DISTINCT (np. SELECT DISTINCT miasto FROM ...). Zwraca ono tylko unikalne wartości wskazanych kolumn. Dlatego duplikaty eliminuje DISTINCT.

Pytanie 18

Aby za pomocą CSS zdefiniować przedstawione na rysunku opływanie obrazu tekstem należy w stylu obrazu wprowadzić zapis

A. float: right;

B. float: left;

C. clear: both;

D. table: left;

Twoja odpowiedź nie jest prawidłowa. Wszystkie podane błędne odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ nie tworzą żądanego efektu opływania obrazu przez tekst. 'clear: both;' jest własnością CSS, która służy do zapobiegania opływaniu, a nie jego tworzeniu. Jest używana, gdy nie chcemy, aby dany element był opływany przez inne. 'table: left;' nie jest istniejącą własnością CSS, i nie ma związanego z nią konkretnego efektu. Właściwość 'float: left;' powoduje, że obraz zostaje przesunięty na lewą stronę strony, co powoduje, że tekst opływa go od prawej strony, a nie od lewej, jak to jest wymagane w pytaniu. Pamiętaj, aby zawsze dobrze zrozumieć, jakie efekty daje użycie konkretnych właściwości CSS, zanim zastosujesz je w praktyce.

Pytanie 19

W instrukcjach, których celem jest odtwarzanie dźwięku na stronie internetowej jako tła muzycznego, nie stosuje się atrybutu

A. balance="10"

B. volume="-100"

C. loop="10"

D. href="c:/100.wav"

Atrybut href w kontekście dźwięku na stronie internetowej jest używany w tagu <audio> lub <source>, aby wskazać lokalizację pliku audio. Pliki dźwiękowe, które mają być odtwarzane w przeglądarkach, powinny być dostępne pod adresem URL, a nie w lokalnym systemie plików, jak w przypadku href='c:/100.wav'. Standardy W3C oraz HTML5 określają, że pliki audio powinny być dostępne przez HTTP lub HTTPS, co pozwala na ich odtwarzanie zdalnie. Jeśli plik audio znajduje się na lokalnym dysku, nie będzie on dostępny dla użytkowników odwiedzających stronę poprzez Internet. Przykładem poprawnego użycia atrybutu href jest wskazanie pliku dźwiękowego, który jest hostowany na serwerze, na przykład href='http://example.com/audio/track1.mp3'. Ponadto, do kontrolowania odtwarzania dźwięku można wykorzystać inne atrybuty jak autoplay, loop, czy controls, które pozwalają na lepsze zarządzanie interakcją użytkownika z muzyką na stronie.

Pytanie 20

W CSS określono styl dla pola do edycji, które będzie miało tło w kolorze jasnozielonym po aktywacji.

input:focus { background-color: LightGreen; }

A. po kliknięciu myszką w celu wprowadzenia tekstu

B. gdy jest to pierwsze użycie tego elementu w dokumencie

C. jeśli zostanie na nie najechane kursorem bez kliknięcia

D. w każdej sytuacji

Odpowiedź "po kliknięciu myszą w celu zapisania w nim tekstu" jest poprawna, ponieważ reguła CSS `input:focus { background-color: LightGreen; }` definiuje styl, który ma zastosowanie, gdy pole edycyjne (input) jest w stanie "focus". Stan ten jest aktywowany, gdy użytkownik klika na pole, co pozwala na wpisywanie tekstu. To podejście jest zgodne z zasadami dostępności i użyteczności interfejsów, ułatwiając użytkownikom interakcję z formularzami. Przykładowo, w formularzach online, takie wizualne wskazanie na aktywne pole poprawia doświadczenie użytkownika, zwiększa czytelność oraz umożliwia łatwiejsze wprowadzanie danych. Warto również pamiętać, że dobrym standardem jest stosowanie kolorów tła, które są kontrastowe w stosunku do kolorów tekstu, aby zapewnić ich czytelność. Ponadto, w praktyce developerskiej, często wykorzystuje się dodatkowe efekty, takie jak animacje, które mogą poprawić interaktywność i wyrazistość reakcji na działania użytkownika. Właściwe stosowanie stylów CSS w kontekście stanu focus jest więc kluczowe dla tworzenia przyjaznych dla użytkownika interfejsów.

Pytanie 21

W tabeli szkola (kolumny: imie, nazwisko, klasa) chcemy usunąć absolwentów - uczniów klasy 6. Które polecenie jest poprawne?

SELECT * FROM szkola WHERE klasa = 6

DROP FROM szkola WHERE klasa = 6

DELETE FROM szkola WHERE klasa = 6

UPDATE szkola SET klasa = 6

Aby usunąć z tabeli wybrane wiersze, używa się DELETE FROM z warunkiem WHERE wskazującym, które rekordy skasować. Usunięcie uczniów klasy 6 to DELETE FROM szkola WHERE klasa = 6. Bez WHERE usunęłoby wszystkich, więc warunek jest tu kluczowy. Dlatego poprawne jest to polecenie DELETE.

Pytanie 22

Aby wykonać kopię zapasową bazy danych na serwerze MS SQL, należy użyć polecenia:

BACKUP DATABASE

EXPORT DATABASE

SAVE DATABASE

UNBACKUP DATABASE

Pozostałe odpowiedzi nie tworzą kopii. EXPORT DATABASE, SAVE DATABASE i UNBACKUP DATABASE brzmią sensownie, ale w MS SQL takich poleceń nie ma - serwer odrzuciłby je jako błąd składni. Tworzenie kopii zapasowej to zadanie BACKUP DATABASE, a jej późniejsze odtwarzanie - RESTORE DATABASE. Do samego wykonania kopii właściwe jest więc BACKUP DATABASE.

Pytanie 23

Wyjątkowa metoda przynależąca do danej klasy w programowaniu obiektowym, która jest automatycznie wywoływana w momencie tworzenia obiektu i zazwyczaj ma na celu inicjalizację pól, to

A. obiekt

B. destruktor

C. specyfikator dostępu

D. konstruktor

Konstruktor to specjalna metoda, która jest wywoływana automatycznie w momencie tworzenia nowego obiektu danej klasy. Jego głównym celem jest zainicjowanie pól obiektu oraz, w razie potrzeby, wykonanie dodatkowych działań konfiguracyjnych. W praktyce konstruktor umożliwia przygotowanie obiektu do dalszego użytkowania. Na przykład, w języku Java, konstruktor o nazwie klasy pozwala na tworzenie instancji tej klasy z określonymi wartościami dla pól. Dobre praktyki wskazują, że konstruktor powinien być używany do przekazywania parametrów, które są niezbędne do prawidłowego działania obiektu. Warto również wspomnieć o koncepcji konstruktorów przeciążonych, która pozwala na definiowanie wielu konstruktorów w jednej klasie, umożliwiając różne sposoby inicjalizacji obiektów. To sprawia, że kod jest bardziej elastyczny i czytelny, co jest zgodne z zasadami programowania obiektowego i dobrymi praktykami inżynierii oprogramowania.

Pytanie 24

Zawarty w ramce fragment kodu w języku JavaScript

A. wyświetli długość tekstu ze zmiennej t

B. przypisze zmiennej s długość tekstu ze zmiennej t

C. przypisze do zmiennej s fragment tekstu ze zmiennej t o długości określonej przez zmienną length

D. przypisze do zmiennej s zmienną t

Zrozumienie funkcji length w kontekście JavaScript jest kluczowe dla rozróżnienia poprawnych i błędnych interpretacji kodu. W przypadku zadania, omówienie różnych interpretacji kodu wskazuje na kilka typowych nieporozumień. Jednym z nich jest przypisanie zmiennej s zmiennej t. Takie działanie wymagałoby użycia operatora przypisania bezpośrednio z jedną zmienną, a nie wywołania metody na niej. Kolejnym nieporozumieniem jest wyświetlenie długości napisu ze zmiennej t. Wyświetlanie wartości w JavaScript wymaga zastosowania np. console.log(), a sam zapis t.length jedynie odczytuje długość łańcucha. Innym błędnym podejściem jest przypisanie fragmentu napisu ze zmiennej t, o określonej przez zmienną length długości. Operator length w kontekście łańcucha znaków zwraca jego całkowitą długość, a nie jego fragment. Aby wyodrębnić część tekstu, należałoby użyć metod takich jak slice() czy substring(). Typowym błędem jest również założenie, że length działa jak funkcja przycinająca tekst, co może wynikać z niewłaściwego zrozumienia dokumentacji lub braku praktyki. Każda z tych błędnych odpowiedzi wskazuje na potrzebę głębszego zapoznania się z podstawowymi metodami manipulacji tekstem w JavaScript i ich praktycznym zastosowaniem w różnych kontekstach programistycznych, co jest istotnym krokiem w kierunku profesjonalnego programowania.

Pytanie 25

Który standard wideo cechuje się rozdzielczością 1920 × 1080 pikseli?

A. HD Ready

B. Full HD

C. 4K

D. Ultra HD

Full HD (oznaczane też 1080p) to standard rozdzielczości 1920 × 1080 pikseli - powszechny w telewizorach, monitorach i nagraniach wideo. „p” oznacza skanowanie progresywne (pełne klatki). Wyższe standardy to 4K / Ultra HD (3840 × 2160), a niższy popularny to HD Ready (1280 × 720). Im więcej pikseli, tym ostrzejszy obraz. Dlatego 1920 × 1080 to rozdzielczość Full HD.

Pytanie 26

W języku PHP przeprowadzono operację przedstawioną w ramce. Jak można postąpić, aby wyświetlić wszystkie wyniki tego zapytania?

$tab = mysqli_query($db, "SELECT imie FROM Osoby WHERE wiek < 18");

A. pokazać zmienną $db

B. użyć polecenia mysql_fetch

C. zastosować pętlę z poleceniem mysqli_fetch_row

D. zaindeksować zmienną tab, tab[0] to pierwsze imię

Prawidłowa odpowiedź dotyczy zastosowania pętli z poleceniem mysqli_fetch_row. W języku PHP przy pracy z bazą danych MySQL wykorzystujemy bibliotekę mysqli, która oferuje funkcje pozwalające na manipulację danymi. Funkcja mysqli_query wykonuje zapytanie SQL na połączeniu z bazą danych, zwracając wynik w postaci obiektu typu mysqli_result. Aby pobrać wszystkie wiersze wyników, konieczne jest zastosowanie pętli, która iteruje przez każdy wiersz zwracany przez zapytanie. Funkcja mysqli_fetch_row jest używana do pobrania kolejnego wiersza z wyniku jako tablicy numerycznej. Przykładowy kod mógłby wyglądać następująco while ($row = mysqli_fetch_row($tab)) { echo $row[0]; } co pozwala na wyświetlenie imion wszystkich osób poniżej 18 roku życia. Praktyczne podejście polega na iteracyjnej obsłudze wyników zapytań, co jest zgodne z branżowymi standardami. Takie rozwiązanie umożliwia dynamiczne przetwarzanie danych w czasie rzeczywistym zwiększając elastyczność aplikacji. Dodatkowo warto pamiętać o odpowiednim zarządzaniu zasobami, takim jak zamknięcie połączenia z bazą danych po zakończeniu operacji. To podejście podkreśla znaczenie efektywnego zarządzania danymi w aplikacjach webowych.

Pytanie 27

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Inwersja.

B. Barwienie.

C. Progowanie.

D. Krzywe.

Prawidłowo wskazana funkcja to „Progowanie”, bo dokładnie ona zamienia obraz kolorowy lub w odcieniach szarości na obraz dwuwartościowy: piksel jest albo czarny, albo biały, w zależności od tego, czy jego jasność przekracza ustawiony próg. W GIMP-ie znajdziesz ją w menu Kolory → Progowanie. Suwakami ustalasz zakres poziomów jasności, które mają zostać potraktowane jako „białe”, a wszystko poza tym zakresem staje się „czarne”. Efekt, który się wtedy uzyskuje, jest bardzo charakterystyczny: mocno kontrastowy, bez półtonów, coś w stylu skanu czarno-białego lub grafiki do druku na ploterze tnącym. Z mojego doświadczenia progowanie świetnie nadaje się do przygotowania logotypów, szkiców technicznych, schematów, a także do wyciągania konturów z lekko rozmytych zdjęć. Często używa się go też przed wektoryzacją, żeby program śledzący krawędzie miał wyraźne granice między czernią a bielą. W pracy z grafiką na potrzeby stron WWW próg bywa stosowany np. przy tworzeniu prostych ikon, piktogramów albo masek (maski przezroczystości można przygotować właśnie na bazie obrazu progowanego). Dobrą praktyką jest najpierw sprowadzenie obrazu do odcieni szarości i dopiero potem użycie progowania, bo wtedy masz większą kontrolę nad tym, jak rozkłada się jasność i gdzie wypadnie granica progu. Warto też pamiętać, że progowanie jest operacją destrukcyjną – traci się informacje o półtonach – więc najlepiej pracować na kopii warstwy, żeby w razie czego móc wrócić do oryginału i poprawić ustawienia progu.

Pytanie 28

Zamieszczone poniżej zapytanie SQL przyznaje uprawnienie SELECT:

GRANT SELECT ON hurtownia.* TO 'sprzedawca'@'localhost';

A. do wszystkich tabel w bazie danych hurtownia

B. do wszystkich kolumn w tabeli hurtownia

C. dla konta root na serwerze sprzedawca

D. dla konta root na serwerze localhost

Podane polecenie SQL <code>GRANT SELECT ON hurtownia.* TO 'sprzedawca'@'localhost';</code> jest poprawne, ponieważ przyznaje uprawnienia do wykonywania zapytań SELECT na wszystkich tabelach w bazie danych hurtownia. Operator <code>.*</code> w kontekście bazy danych oznacza, że dotyczy to wszystkich tabel znajdujących się w tej bazie. Przyznawanie uprawnień w taki sposób jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania dostępem w systemach baz danych, ponieważ umożliwia kontrolowanie, którzy użytkownicy mogą uzyskiwać dostęp do danych. W praktyce, jeśli 'sprzedawca' potrzebuje przeglądać dane ze wszystkich tabel w hurtowni, to takie przyznanie uprawnień jest najbardziej efektywne. Takie podejście ułatwia zarządzanie uprawnieniami, pozwalając administratorom na nadawanie ogólnych uprawnień w ramach bazy danych, zamiast przypisywania ich dla każdej tabeli z osobna. Dobrą praktyką jest również regularne przeglądanie i aktualizowanie przydzielonych uprawnień, aby zapewnić bezpieczeństwo i zgodność z zasadami ochrony danych.

Pytanie 29

Do graficznego (wizualnego) tworzenia stron internetowych należy wykorzystać:

A. edytor CSS

B. program typu WYSIWYG

C. przeglądarkę internetową

D. program MS Office Picture Manager

Pozostałe narzędzia nie pozwalają wizualnie zbudować strony. Edytor CSS służy do ręcznego pisania reguł stylów w kodzie - to praca tekstowa, a nie składanie strony „klikaniem”. Przeglądarka internetowa jedynie wyświetla gotowe strony i pozwala je obejrzeć, ale nie jest narzędziem do ich projektowania. MS Office Picture Manager to program do przeglądania i prostej obróbki obrazów, niezwiązany z tworzeniem witryn. Graficzne budowanie strony umożliwia program typu WYSIWYG, dlatego to on jest poprawny.

Pytanie 30

Który element CMS odpowiada bezpośrednio za WYGLĄD strony?

A. kokpit (WordPress) / panel administracyjny (Joomla!)

B. wtyczka (WordPress) / dodatek (Joomla!)

C. motyw (WordPress) / szablon (Joomla!)

D. widżet (WordPress) / moduł (Joomla!)

Za WYGLĄD strony w CMS odpowiada motyw (w WordPressie) lub szablon (w Joomli!) - definiuje układ, kolory i style, oddzielnie od treści. Dlatego wyglądem zarządza motyw/szablon.

Pytanie 31

Jaki format CSS dla akapitu definiuje styl szarej ramki z następującymi cechami?

p {
  padding: 15px;
  border: 2px dotted gray; }

A. linia kreskowa; grubość 2 px; marginesy poza ramką 15 px

B. linia kropkowa; grubość 2 px; marginesy między tekstem a ramką 15 px

C. linia ciągła; grubość 2 px; marginesy poza ramką 15 px

D. linia ciągła; grubość 2 px; marginesy między tekstem a ramką 15 px

Odpowiedź numer jeden jest poprawna, ponieważ prawidłowo opisuje stylizację akapitu przy użyciu CSS zgodnie z przedstawionym kodem. Właściwość 'border' definiuje styl obramowania elementu. W tym przypadku użyto stylu 'dotted', który oznacza linię kropkowaną, o grubości 2 pikseli i kolorze szarym. Jest to użyteczne w sytuacjach, gdy chcemy wizualnie wyróżnić element, ale w sposób subtelny i nienachalny. Dodatkowo, właściwość 'padding' określa margines wewnętrzny, czyli odstęp między zawartością elementu a jego krawędzią. Zapewnienie marginesu wewnętrznego 15 pikseli pozwala tekstowi oddalić się od krawędzi obramowania, co zwiększa czytelność i estetykę. Praktyczne zastosowanie takich stylizacji można znaleźć w projektowaniu stron internetowych, gdzie często używa się różnych stylów obramowań do organizowania treści. Zgodność z dobrymi praktykami web designu zakłada użycie spójnych i intuicyjnych stylów, co poprawia doświadczenia użytkownika oraz ułatwia nawigację po stronie internetowej. Tego typu formatowanie jest zgodne ze standardami CSS, co czyni kod bardziej przewidywalnym i łatwiejszym w utrzymaniu

Pytanie 32

Jaką funkcję agregującą można zastosować, aby uzyskać ilość rekordów?

A. NUMBER

B. COUNT

C. SUM

D. AVG

Funkcja agregująca COUNT jest używana w bazach danych do zwracania liczby rekordów spełniających określone kryteria. Jest to jedna z podstawowych funkcji agregujących, która pozwala na szybkie uzyskanie informacji o objętości danych w tabeli. Na przykład, w zapytaniu SQL, które ma na celu policzenie liczby wszystkich klientów w tabeli "klienci", możemy użyć: SELECT COUNT(*) FROM klienci. Zwróci to całkowitą liczbę rekordów. Funkcja COUNT może być również używana z warunkami, co pozwala na bardziej zaawansowane analizy, takie jak: SELECT COUNT(*) FROM klienci WHERE kraj = 'Polska', co policzy tylko tych klientów, którzy są z Polski. W praktyce, COUNT jest nieoceniony w raportowaniu i analizie danych, umożliwiając analitykom i programistom szybkie zrozumienie struktury danych. Dobra praktyka to zawsze stosować COUNT w kontekście grupowania danych przy użyciu klauzuli GROUP BY, co pozwala na uzyskanie liczby rekordów w poszczególnych grupach.

Pytanie 33

Jakie stwierdzenie dotyczące zaprezentowanego kodu jest prawdziwe?

A. Zostanie wyświetlony komunikat "OlaA"

B. Znak kropki "." jest operatorem konkatenacji

C. W zmiennej $a wartość "Ala" zostanie zmieniona na "Ola"

D. Znak "=" pełni rolę operatora porównania dwóch zmiennych

W analizowanym kodzie występuje kilka nieporozumień dotyczących działania operatorów Znak równości w PHP pełni rolę operatora przypisania a nie porównania Działa on poprzez przypisywanie wartości znajdującej się po prawej stronie do zmiennej po lewej stronie Operator porównania w PHP to podwójny znak równości == który sprawdza czy dwie wartości są sobie równe lub potrójny === który dodatkowo sprawdza typy danych Z kolei operator kropki w PHP jest używany do łączenia ciągów znaków a nie do przypisywania wartości lub porównywania W przedstawionym kodzie $a Ola używa operatora kropek z przypisaniem aby dołączyć Ola do zmiennej $a która zawierała wcześniej Ala Co więcej twierdzenie że zmienna zostanie zmieniona z Ala na Ola jest błędne ponieważ operacja konkatenacji powoduje dodanie drugiej wartości do pierwszej a nie jej zastąpienie Każda z tych błędnych interpretacji może wynikać z mylnego zrozumienia podstawowych operatorów PHP i ich funkcji w manipulatorze ciągów znaków oraz przypisywaniu wartości Operator konkatenacji jest fundamentalnym narzędziem w programowaniu PHP pozwalającym na dynamiczne zarządzanie i modyfikację tekstu w aplikacjach co czyni jego znajomość kluczową dla każdego programisty Aby uniknąć takich błędów warto dobrze poznać podstawy składni i semantyki języka PHP oraz regularnie ćwiczyć ich zastosowanie w praktycznych scenariuszach projektowych

Pytanie 34

Co wchodzi w skład standardowego frameworka?

A. zarządzanie komunikacją z bazą danych, system uruchamiania i przetwarzania akcji

B. domena oraz obsługa błędów

C. przetwarzanie formularzy oraz wbudowany serwer

D. system uruchamiania i przetwarzania akcji oraz certyfikat http

Frameworki aplikacji webowych dostarczają zestawu narzędzi i standardów, które ułatwiają tworzenie oprogramowania. W kontekście tego pytania, zarządzanie komunikacją z bazą danych oraz mechanizm uruchamiania i przetwarzania akcji stanowią kluczowe komponenty każdego frameworka. Zarządzanie komunikacją z bazą danych odnosi się do sposobów, w jakie aplikacja łączy się z bazą danych, wykonuje zapytania i przetwarza wyniki. Przykładowo, w frameworkach takich jak Django czy Ruby on Rails, stosuje się ORM (Object-Relational Mapping), co ułatwia interakcję z bazą danych poprzez obiektowe podejście zamiast pisania surowych zapytań SQL. Mechanizm uruchamiania i przetwarzania akcji opisuje, jak framework interpretuje i obsługuje żądania użytkowników, co obejmuje routing, middleware i obsługę logiki biznesowej. Takie podejście jest zgodne z zasadą DRY (Don't Repeat Yourself), co zwiększa efektywność i jakość kodu w projektach programistycznych.

Pytanie 35

W języku SQL używanym przez bazę danych MySQL atrybut UNIQUE w poleceniu CREATE TABLE

A. jest stosowany jedynie w przypadku kolumn liczbowych

B. uniemożliwia wprowadzenie wartości NULL

C. wymusza niepowtarzalne nazwy kolumn tabeli

D. jest używany, jeżeli wartości w danej kolumnie nie mogą się powtarzać

Atrybut UNIQUE w poleceniu CREATE TABLE w języku SQL dla bazy danych MySQL jest kluczowym elementem, który zapewnia, że wartości w danej kolumnie są unikalne dla każdego rekordu w tabeli. Oznacza to, że nie może istnieć więcej niż jeden rekord z taką samą wartością w kolumnie oznaczonej tym atrybutem. Dzięki temu, gdy projektujemy bazę danych, możemy zagwarantować integralność danych oraz ich spójność, co jest szczególnie istotne w przypadku kluczowych informacji, jak identyfikatory użytkowników czy numery seryjne produktów. Na przykład, jeżeli mamy tabelę użytkowników z kolumną 'email', możemy zastosować atrybut UNIQUE, aby upewnić się, że każdy użytkownik ma unikalny adres e-mail. W praktyce, jeżeli spróbujemy wprowadzić dwa rekordy z tym samym adresem e-mail, baza danych zgłosi błąd. Warto zauważyć, że atrybut UNIQUE pozwala na wprowadzenie wartości NULL, o ile nie ma innych wartości w danej kolumnie. Zgodnie z zasadami normalizacji danych, stosowanie atrybutu UNIQUE jest standardowym podejściem do zapewnienia jakości danych i ich unikalności w systemach zarządzania bazami danych.

Pytanie 36

W HTML formularzu użyto elementu <input>. Pole, które się pojawi, ma pozwalać na wprowadzenie maksymalnie

<input type="password" size="30" maxlength="20">

A. 20 znaków, które nie będą widoczne w polu tekstowym

B. 30 znaków, które nie będą widoczne w polu tekstowym

C. 30 znaków, które będą widoczne podczas wpisywania

D. 20 znaków, które będą widoczne w trakcie wprowadzania

Znacznik <input type="password"> w HTML jest rzeczywiście super ważny. Umożliwia on użytkownikom wpisywanie haseł, a to, co najfajniejsze, to że znaki są ukryte, więc nikt nie zobaczy, co piszesz. Atrybut maxlength="20" jest tutaj pomocny, bo ogranicza liczbę znaków do 20, co jest praktyczne - zbyt długie hasła ciężko zapamiętać, a krótkie mogą być niebezpieczne. Natomiast size="30" to tylko kwestia szerokości pola, więc nie wpływa na ilość znaków, które można wpisać. Generalnie, dobrze jest trzymać się tych ograniczeń, bo to pomaga w projektowaniu formularzy i utrzymywaniu porządku w interfejsie. Z mojej perspektywy, znajomość tych atrybutów jest naprawdę przydatna przy tworzeniu stron, bo można lepiej zrozumieć, jak to wszystko działa.

Pytanie 37

Na podstawie relacji przedstawionej na ilustracji, można stwierdzić, że jest to relacja

A. jeden do jednego, gdzie obie tabele mają przypisane klucze obce

B. jeden do wielu, gdzie kluczem obcym jest pole w tabeli uslugi

C. wiele do wielu pomiędzy kluczami głównymi obu tabel

D. jeden do wielu, gdzie kluczem obcym jest pole w tabeli kadra

Relacja jeden do wielu, gdzie kluczem obcym jest pole w tabeli uslugi, jest poprawna, ponieważ reprezentuje typową praktykę w projektowaniu baz danych, gdzie wiele rekordów w jednej tabeli (uslugi) jest powiązanych z jednym rekordem w innej tabeli (kadra). W tym przypadku, kolumna kadra_id w tabeli uslugi pełni rolę klucza obcego, który wskazuje na klucz główny (id) w tabeli kadra. Takie podejście jest szeroko stosowane w zarządzaniu relacjami pomiędzy danymi, umożliwiając efektywne przechowywanie i odwoływanie się do powiązanych rekordów. Przykładowo, w systemie usługowym, jedna osoba może być odpowiedzialna za wiele różnych usług, co jest wizualizowane przez tę konstrukcję. W praktyce pozwala to na łatwe aktualizacje danych kadry bez konieczności zmian w tabeli usług, co jest zgodne z zasadami normalizacji danych i zwiększa spójność oraz integralność danych. Tego typu relacje są fundamentem dla operacji typu JOIN w SQL, które umożliwiają łączenie danych z różnych tabel na podstawie wspólnych wartości kluczy obcych, co jest kluczowe dla wydajnego przetwarzania zapytań w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 38

W języku HTML zapis < spowoduje w przeglądarki wyświetlenie znaku

A. &

B. "

C. <

D. >

Znak < w HTML ma specjalne znaczenie, ponieważ jest używany do oznaczania początku znaczników, które są fundamentem struktury dokumentów HTML. Aby prawidłowo wyświetlić ten znak w przeglądarce, należy użyć encji HTML, która dla znaku mniejszości to <. Użycie encji pozwala na uniknięcie nieporozumień, ponieważ przeglądarka mogłaby zinterpretować znak < jako początek nowego znacznika. Przykładowo, aby wyświetlić tekst 'A < B' w HTML, kod powinien wyglądać następująco: A < B. Zgodnie z dokumentacją W3C, stosowanie encji jest kluczowe dla zachowania poprawności kodu. Dzięki temu użytkownicy mogą zobaczyć zamierzony tekst, zamiast nieprawidłowo interpretowanego oznaczenia. Warto również zauważyć, że istnieją inne encje, takie jak > dla znaku większości oraz & dla znaku ampersand, które również pełnią istotne funkcje w kontekście HTML. Poprawne użycie encji przyczynia się do lepszej dostępności i zobrazowania treści na stronach internetowych."

Pytanie 39

W języku JavaScript poniższy fragment funkcji ma na celu

wynik = 0;
for (i = 0; i < tab.length; i++) {
  wynik += tab[i];
}

A. obliczyć sumę wszystkich elementów tablicy

B. dodać do każdego elementu tablicy ustaloną wartość

C. wprowadzić do każdego elementu tablicy bieżącą wartość zmiennej i

D. wyświetlić wszystkie elementy tablicy

Wybór odpowiedzi dotyczącej wprowadzenia aktualnej wartości zmiennej i do każdego elementu tablicy jest mylny, ponieważ kod nie wykonuje takiej operacji. W rzeczywistości, zmienna 'i' jest jedynie wskaźnikiem iteracji w pętli i nie jest modyfikowana w żaden sposób w kontekście wartości elementów tablicy. Kolejna odpowiedź sugerująca wyświetlenie wszystkich elementów tablicy jest również błędna, ponieważ w kodzie nie pojawia się żadna operacja wyświetlająca. W języku JavaScript, aby wyświetlić elementy tablicy, używalibyśmy np. funkcji console.log() lub innej metody interakcji z użytkownikiem. Odpowiedź mówiąca o dodawaniu stałej wartości do każdego elementu tablicy odnosi się do innej operacji matematycznej, która nie znajduje odzwierciedlenia w podanym kodzie. W rzeczywistości, dodawanie stałej wartości wymagałoby zdefiniowania tej wartości oraz zmodyfikowania sposobu, w jaki elementy tablicy są przetwarzane. Typowe błędy myślowe przy analizie kodu mogą wynikać z nieprecyzyjnego zrozumienia, co każda linia kodu rzeczywiście wykonuje, a także z braku znajomości podstawowych operacji na tablicach, co prowadzi do błędnych wniosków. Zrozumienie, co dokładnie robi dany fragment kodu, jest kluczowe dla efektywnego programowania i unikania takich nieporozumień.

Pytanie 40

Który format graficzny zapisuje fotografie z kompresją stratną i nie obsługuje przezroczystości?

A. PNG

B. JPG

C. GIF

D. SVG

JPG (JPEG) to format rastrowy z kompresją stratną - przy zapisie odrzuca część informacji niewidocznej dla oka, dzięki czemu pliki zdjęć są małe. Sprawdza się przy fotografiach z płynnymi przejściami kolorów. Nie obsługuje jednak przezroczystości i przy mocnej kompresji pojawiają się artefakty. Dlatego fotografie zapisywane stratnie, bez przezroczystości, to format JPG.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej