Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik budowy dróg
Kwalifikacja: BUD.15 - Organizacja robót związanych z budową i utrzymaniem dróg i obiektów inżynierskich oraz sporządzanie kosztorysów
Data rozpoczęcia: 23 kwietnia 2026 21:37
Data zakończenia: 23 kwietnia 2026 21:48

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jaką maszynę należy zastosować do transportu gruntu na dystans do 100 m?

A. Równiarki

B. Koparki

C. Spycharki

D. Zgarniarki

Spycharki są maszynami budowlanymi zaprojektowanymi do efektywnego przemieszczania dużych ilości gruntu na stosunkowo krótkie odległości, takich jak 100 metrów. Dzięki szerokiemu lemieszu i mocnemu układowi napędowemu, spycharki są idealne do prac ziemnych, a ich zastosowanie w różnych warunkach terenowych czyni je niezastąpionymi w budownictwie. W praktyce, spycharki wykorzystywane są nie tylko do przesuwania gruntu, ale także do jego formowania oraz do wykonywania prac związanych z przygotowaniem terenu, takich jak wyrównanie podłoża pod budowę. W standardach budowlanych, takich jak normy ISO dotyczące prac ziemnych, spycharki są często rekomendowane jako podstawowe maszyny do realizacji tego typu zadań. Użycie spycharki pozwala na szybkie i efektywne wykonanie prac, co przekłada się na oszczędność czasu i kosztów w projektach budowlanych.

Pytanie 2

Na podstawie danych zamieszczonych w tabeli określ wartość minimalnej temperatury jaką powinna mieć mieszanka betonu asfaltowego w rozściełaczu przy wbudowywaniu jej w warstwę konstrukcji nawierzchni drogowej grubości 6 c m, w temperaturze otoczenia +20oC i prędkości wiatru nie przekraczającej 5 m/s.

Temperatura mieszanki mineralno – asfaltowej w rozścielaczu
Grubość warstwy [cm]	Prędkość wiatru [m/s]	Temperatura powietrza, °C
		30	20	15	10	5	0
		Minimalna temperatura MMA w koszu rozścielacza, °C
≤ 5,0	≤ 6	115	125	130	135	140	145
≤ 5,0	6 ÷13	120	135	140	145	150	155
5,0 ÷10,0	≤ 6	105	115	120	125	130	135
5,0 ÷10,0	6 ÷13	110	120	125	130	135	140

A. 110oC

B. 115oC

C. 120oC

D. 135oC

Wybór odpowiedzi innej niż 115oC może wynikać z nieporozumienia w interpretacji danych zawartych w tabeli dotyczących minimalnej temperatury mieszanki betonu asfaltowego. Odpowiedź 120oC, 110oC oraz 135oC mogą wydawać się na pierwszy rzut oka atrakcyjne, jednak każda z tych wartości nie spełnia wymogów określonych dla konkretnego przypadku. Przykładowo, zbyt wysoka temperatura, jak w przypadku 135oC, może prowadzić do nadmiernego utleniania składników mieszanki, co w konsekwencji osłabia jej właściwości mechaniczne i skraca trwałość nawierzchni. Z kolei zbyt niska temperatura, jak w przypadku 110oC, może skutkować problematycznym wbudowaniem, co prowadzi do powstawania defektów, takich jak pęknięcia czy nierówności. Typowym błędem myślowym jest założenie, że wyższa temperatura zawsze oznacza lepszą jakość mieszanki, co jest mylnym podejściem. W branży budowlanej, utrzymanie odpowiednich parametrów technologicznych jest kluczowe. Ignorowanie tych wartości może prowadzić do kosztownych napraw i zwiększenia ryzyka awarii nawierzchni, co jest niezgodne z najlepszymi praktykami inżynieryjnymi oraz standardami, takimi jak PN-EN 13108. Zrozumienie tego kontekstu jest niezbędne dla osiągnięcia wysokiej jakości i trwałości konstrukcji drogowej.

Pytanie 3

Podczas realizacji robót remontowych na drodze jednojezdniowej, zajmującej jeden pas ruchu, przejazd pojazdów powinien być organizowany wahadłowo i kontrolowany

A. przy użyciu ustawionych półrogatek z automatyczną sygnalizacją świetlną

B. przez zamontowane rogatki z regulacją manualną

C. za pomocą przenośnej sygnalizacji świetlnej kierującego ruchem

D. automatycznie, w zależności od liczby nadjeżdżających pojazdów

Odpowiedź wskazująca na przenośną sygnalizację świetlną kierującego ruchem jest poprawna, ponieważ stanowi najefektywniejszy sposób regulacji ruchu wahadłowego na drogach jednojezdniowych podczas robót remontowych. Tego rodzaju sygnalizacja jest dostosowana do zmieniających się warunków drogowych i pozwala na zminimalizowanie ryzyka kolizji, jednocześnie zapewniając płynność ruchu. Przenośne sygnalizatory świetlne są często stosowane w sytuacjach, gdzie na drodze zajęty jest jeden pas, umożliwiając kierowcom bezpieczne i efektywne przejazdy. Dodatkowo, stosowanie takiego systemu zwiększa bezpieczeństwo zarówno kierowców, jak i pracowników drogowych, co jest zgodne z wytycznymi normy PN-EN 12675 dotyczącej organizacji ruchu na czas robót drogowych. Dzięki zastosowaniu sygnalizacji świetlnej kierującej ruchem, można także zredukować stres związany z oczekiwaniem w długich kolejkach, co jest szczególnie ważne w godzinach szczytu. W praktyce, odpowiednia konfiguracja przenośnej sygnalizacji może również uwzględniać lokalne warunki i natężenie ruchu, co dodatkowo podnosi jej efektywność.

Pytanie 4

Jaką koparkę należy wybrać do realizacji wykopu pod przyczółek mostu w mocno nawodnionym gruncie?

A. Zbierakową

B. Podsiębierną

C. Chwytakową

D. Przedsiębierną

Koparka chwytakowa to naprawdę dobry wybór do robienia wykopów w bardzo mokrym gruncie. Działa świetnie, bo potrafi łatwo chwytać i przenosić materiał z okolicy wykopu. Dzięki swojej budowie, radzi sobie nawet w takich trudnych warunkach, gdy woda sprawia, że gleba jest mniej stabilna. Na przykład, jak stawiamy przyczółki mostów, ważne jest, żeby wykop był solidnie zabezpieczony, a koparka chwytakowa świetnie to ogarnia. Umożliwia dokładne usunięcie luźnego gruntu i transportu materiału. W normach budowlanych, jak PN-EN 1997, mówią o tym, jak ważny jest dobór odpowiedniego sprzętu, żeby wszystko było bezpieczne i efektywne. Co ciekawe, w miejscach, gdzie grunt jest bardzo nawodniony, często mają dodatkowe systemy stabilizacyjne, które pomagają uniknąć osuwania się ziemi. Dzięki temu, stają się idealnym narzędziem w takich warunkach.

Pytanie 5

Maszyna przedstawiona na fotografii przeznaczona jest do

A. remontów cząstkowych.

B. profilowania skarp.

C. ścinania poboczy.

D. zimowego utrzymania dróg.

Maszyna przedstawiona na fotografii jest typowym pojazdem do zimowego utrzymania dróg, co jest widoczne dzięki obecności pługa śnieżnego i posypywarki. Pług śnieżny skutecznie usuwa śnieg z nawierzchni drogi, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników dróg w trudnych warunkach zimowych. Posypywarka natomiast rozprowadza sól lub piasek, co zapobiega oblodzeniu jezdni i poprawia przyczepność. W kontekście standardów branżowych, regularne utrzymanie dróg w okresie zimowym jest niezbędne, aby spełniać wymogi bezpieczeństwa określone przez odpowiednie instytucje, takie jak Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad. W praktyce, zastosowanie pojazdów do zimowego utrzymania dróg wpływa na redukcję liczby wypadków i poprawia komfort podróżowania. Warto zauważyć, że skuteczne zarządzanie zimowym utrzymaniem dróg wymaga również odpowiedniego planowania i reagowania na zmieniające się warunki atmosferyczne, co jest kluczowe w działaniach służb drogowych.

Pytanie 6

Z przedstawionego fragmentu harmonogramu realizacji robót remontowych wynika, że roboty nawierzchniowe należy wykonać

Fragment harmonogramu realizacji remontu nawierzchni drogowej.
L.p.	Rodzaje robót	tydzień
L.p.	Rodzaje robót	1	2	3	4	5	6	7	8
1	Roboty rozbiórkowe
2	Roboty nawierzchniowe
3	Roboty wykończeniowe
4	Inne urządzenia

A. od pierwszego do czwartego tygodnia.

B. w siódmym tygodniu.

C. od piątego do szóstego tygodnia.

D. w ósmym tygodniu.

Poprawna odpowiedź, wskazująca na okres od piątego do szóstego tygodnia, jest zgodna z przedstawionym harmonogramem realizacji robót remontowych. W tym fragmencie harmonogramu roboty nawierzchniowe są wyraźnie zaznaczone w kolumnie, co świadczy o skutecznej organizacji pracy i monitorowaniu postępu robót. Zastosowanie takiego podejścia jest kluczowe w procesie zarządzania projektami budowlanymi, gdzie precyzyjne planowanie poszczególnych etapów robót ma istotne znaczenie dla terminowej realizacji zadań. W praktyce, harmonogramy są często tworzone w oparciu o metodologię CPM (Critical Path Method), która pozwala na identyfikację najważniejszych zadań wpływających na zakończenie projektu. Dzięki temu, zarządzający projektem mogą efektywniej alokować zasoby, co przekłada się na minimalizację opóźnień. Kluczowym aspektem w realizacji robót nawierzchniowych jest również odpowiednie przygotowanie podłoża oraz wybór wysokiej jakości materiałów, co wpływa na trwałość i bezpieczeństwo nawierzchni drogowej.

Pytanie 7

Nie należy stosować walca do zagęszczania warstwy z mieszanki mineralno-asfaltowej?

A. statycznego gładkiego

B. statycznego ogumionego

C. wibracyjnego okołkowanego

D. wibracyjnego gładkiego

Walec wibracyjny okołkowany jest narzędziem, które w efektywny sposób zagęszcza mieszanki mineralno-asfaltowe, co jest kluczowe dla uzyskania odpowiedniej gęstości, wytrzymałości i trwałości nawierzchni. Walec ten wykorzystuje wibracje oraz wypukłe krawędzie, co pozwala na skuteczne penetrację materiału, a tym samym na usunięcie powietrza i zminimalizowanie ryzyka wystąpienia pustek w warstwie asfaltowej. Praktyczne zastosowanie walca wibracyjnego okołkowanego jest szczególnie widoczne w warunkach, gdzie wymagana jest wyjątkowo mocna struktura, na przykład na placach budowy dróg o dużym natężeniu ruchu. Zgodnie z normami branżowymi, zagęszczanie mieszanki powinno być przeprowadzane w odpowiednich warunkach temperaturowych i wilgotnościowych, co podkreśla znaczenie doboru walca do specyfiki projektu. Walce tego typu mają zastosowanie w budowie zarówno nowych dróg, jak i przy remontach, co świadczy o ich uniwersalności i efektywności w praktyce.

Pytanie 8

Przy użyciu zestawu maszyn przedstawionych na rysunku wykonuje się

A. stabilizację podłoża gruntowego.

B. rozściełanie warstwy cementu.

C. plantowanie terenu pod budowę drogi.

D. usunięcie warstwy humusu.

Odpowiedź "stabilizację podłoża gruntowego" jest poprawna, ponieważ na zdjęciu widać maszyny budowlane, takie jak walec drogowy oraz stabilizator gruntu. Walce drogowe są powszechnie stosowane w procesach budowlanych do zagęszczania podłoża i przygotowania go pod dalsze prace, a stabilizatory gruntu łączą materiały gruntowe z różnymi dodatkami, co zapewnia trwałość i odpowiednie parametry techniczne podłoża. Stabilizacja podłoża gruntowego jest kluczowym etapem w budownictwie drogowym, ponieważ niewłaściwie przygotowane podłoże może prowadzić do deformacji i uszkodzeń nawierzchni. Przykładowo, w projektach drogowych, takich jak budowa autostrad czy dróg lokalnych, stosowanie stabilizacji podłoża minimalizuje ryzyko powstawania kolein oraz zwiększa nośność nawierzchni. Standardy branżowe, takie jak PN-EN 13285, wskazują na procedury i metody wykorzystywane przy stabilizacji gruntów, co czyni ten proces niezbędnym dla zapewnienia długotrwałej funkcjonalności dróg.

Pytanie 9

Gałęzie krzewów, które wkraczają w obszar skrajni drogowej należy usuwać, kiedy

A. rośliny są w stanie spoczynku

B. gałęzie mają długość 1,5 m

C. gałęzie osiągną średnicę co najmniej 5 cm

D. rośliny znajdują się w okresie wegetacyjnym

Cięcie gałęzi krzewów, które wrastają w światło skrajni drogowej w czasie wegetacji, to naprawdę kiepski pomysł z paru powodów. Jak przytniesz rośliny, kiedy są w pełnym wzroście, mogą bardzo ucierpieć i to oczywiście wpłynie na ich zdrowie oraz rozwój. Wtedy rośliny są bardziej wrażliwe na uszkodzenia, a po cięciu ciężej im się zregenerować. W dłuższym czasie to prowadzi do ich obumierania. Poza tym, cięcie w tym okresie nie ma sensu, bo nowe pędy szybko odrastają i problem z gałęziami znów się pojawia. Mówiąc o tym, że gałęzie powinny być usuwane, jak mają 1,5 m długości lub 5 cm średnicy, to trochę nietrafione myślenie. Ważne jest, żeby działać na podstawie stanu roślin, a nie tylko ich wielkości. Jak usuniesz gałęzie za późno, to może to zagrażać bezpieczeństwu na drodze i wpływać na widoczność kierowców. Dobrze byłoby regularnie sprawdzać roślinność, żeby wcześniej wykrywać ewentualne problemy. Zamiast bazować na wymiarach czy porach roku, lepiej planować działania według cykli biologicznych roślin, wtedy skuteczność wzrośnie, a ryzyko uszkodzeń się zmniejszy.

Pytanie 10

Ile dni roboczych trzeba zaplanować na demontaż betonowego krawężnika na odcinku 200 m, jeśli dwóch pracowników będzie pracować po 8 godzin dziennie, a czas potrzebny na zrealizowanie rozbiórki tych krawężników na odcinku 100 m przez jednego pracownika wynosi 18,70 r-g?

A. 3 dni

B. 10 dni

C. 2 dni

D. 5 dni

Aby obliczyć liczbę dni pracy potrzebnych do rozbiórki krawężnika betonowego na odcinku 200 m, należy najpierw ustalić czas potrzebny na rozbiórkę 100 m. Z informacji wynika, że jeden robotnik potrzebuje 18,70 roboczogodzin na ten odcinek. Zatem, na 200 m, potrzebny czas wyniesie 2 x 18,70 = 37,40 roboczogodzin. Dwa robotnicy pracujący po 8 godzin dziennie mają łącznie do dyspozycji 16 roboczogodzin dziennie. Dzieląc 37,40 roboczogodzin przez 16 roboczogodzin dziennie otrzymujemy 2,34 dni robocze, co zaokrąglamy do 3 dni. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy ma znaczenie nie tylko dla planowania budżetu, ale również dla zarządzania czasem i zasobami na placu budowy. W branży budowlanej, precyzyjne oszacowanie czasu pracy pozwala uniknąć opóźnień, zwiększa efektywność oraz zapewnia zgodność z harmonogramem robót. Warto również stosować standardy takie jak PMBOK przy szacowaniu czasu projektów budowlanych.

Pytanie 11

Podczas robót prowadzonych w pasie drogowym tablice przedstawione na rysunku powinny być ustawione

A. na krawędzi zawężonego pasa ruchu.

B. na zamkniętym wjeździe na rondo.

C. w miejscu niesprawnej sygnalizacji świetlnej.

D. w poprzek zamkniętego pasa ruchu.

Tablice, które widzisz na rysunku, powinny stać na krawędzi zwężonego pasa ruchu. To ważne dla bezpieczeństwa i ogólnej organizacji ruchu. Dzięki temu kierowcy mają szansę zauważyć zmieniającą się sytuację drogową, co jest kluczowe, żeby uniknąć problemów. Jak są ustawione w tym miejscu, to łatwiej jest im się przygotować do jakichś manewrów, na przykład zmiany pasa czy spowolnienia. Normy, jak te z Rozporządzenia Ministra Infrastruktury o znakach drogowych, mówią, że to najlepsze miejsce dla tablic ostrzegawczych. Dzięki temu kierowcy zdążą zareagować na czas, zwłaszcza w sytuacjach jak roboty drogowe, gdzie muszą być informowani wcześniej o zmianach, żeby zminimalizować ryzyko wypadków.

Pytanie 12

Przy zagęszczaniu 100 m² drogi gruntowej, która wymaga remontu, nakład pracy walca statycznego samojezdnego o masie 4-6 t wynosi 0,83 m-g. Ile dni należy uwzględnić w harmonogramie prac drogowych na zadanie dwóch takich walców, jeśli do zagęszczenia mamy drogę gruntową o długości 1 900 m i szerokości 5 m, a walce będą pracowały przez 8 godzin dziennie?

A. 5 dni

B. 9 dni

C. 78 dni

D. 40 dni

Odpowiedź 5 dni jest prawidłowa, ponieważ najpierw musimy obliczyć całkowitą powierzchnię drogi, którą należy zagęścić. Droga ma długość 1900 m i szerokość 5 m, co daje łączną powierzchnię 9500 m². Następnie używamy danych dotyczących walca statycznego samojezdnego, który wykonuje 0,83 m-g na 100 m². Aby obliczyć całkowity nakład pracy dla 9500 m², stosujemy wzór: (9500 m² / 100 m²) * 0,83 m-g = 78,85 m-g. Ponieważ mamy dwa walce, całkowity nakład pracy dla obu wyniesie 78,85 m-g / 2 = 39,425 m-g. Każdy walec pracuje 8 godzin dziennie, co oznacza 8 m-g dziennie. Dzieląc całkowity nakład pracy przez wydajność walców, otrzymujemy: 39,425 m-g / 8 m-g/dzień = 4,93 dni, co zaokrąglamy do 5 dni. W praktyce takie obliczenia są kluczowe dla efektywnego planowania robót drogowych, zgodnie z dobrymi praktykami w branży budowlanej, gdzie czas i zasoby są niezwykle ważne.

Pytanie 13

Na którym zdjęciu przedstawiono elementy prefabrykowane żelbetowe niezbędne do wykonania umocnienia dna rowu?

A. A.

B. D.

C. B.

D. C.

Wybór odpowiedzi A, B lub D jest błędny, ponieważ te zdjęcia nie przedstawiają prefabrykowanych elementów żelbetowych stosowanych do umacniania dna rowów. Odpowiedzi te mogą sugerować inne rodzaje konstrukcji, które nie są właściwe w kontekście omawianego zagadnienia. Na przykład, elementy widoczne na zdjęciu A mogą być związane z innymi technikami budowlanymi, ale nie dotyczą bezpośrednio umacniania dna rowu. W praktyce, zrozumienie różnicy pomiędzy prefabrykowanymi elementami żelbetowymi a innymi materiałami budowlanymi jest kluczowe, aby uniknąć mylnych koncepcji. Prefabrykaty żelbetowe, jak krążniki czy pale strunobetonowe, są projektowane z myślą o specyficznych zastosowaniach, co wymaga znajomości ich właściwości mechanicznych oraz zastosowania w różnych typach gruntów. Ignorowanie tego aspektu podczas wyboru odpowiednich materiałów może prowadzić do niewłaściwego doboru elementów konstrukcyjnych, co z kolei może wpłynąć na stabilność całej konstrukcji. W inżynierii lądowej i wodnej, zastosowanie błędnych materiałów może skutkować poważnymi problemami, takimi jak osunięcia ziemi czy erozja, co podkreśla znaczenie odpowiedniej wiedzy technicznej i zastosowania standardów budowlanych. Dlatego tak ważne jest, aby dokładnie analizować materiały oraz ich zastosowanie w kontekście specyficznych wymagań projektowych.

Pytanie 14

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 15

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 16

Jakie działanie należy podjąć, aby tymczasowo zatrzymać postępujący proces niszczenia nawierzchni asfaltowej, który objawia się powstawaniem dziur w trakcie zimy?

A. Wypełnienie dziur mieszanką asfaltu lanego

B. Termoprofilowanie warstwy ścieralnej

C. Pojedyncze utrwalenie powierzchniowe

D. Sfrezowanie krawędzi dziur uszkodzonej warstwy

Wypełnienie wybojów mieszanką asfaltu lanego jest doraźnym zabiegiem, który skutecznie zatrzymuje proces degradacji nawierzchni asfaltowej, szczególnie w okresie zimowym, gdy występuje intensywne zamarzanie i odmarzanie. Asfalt lanowy charakteryzuje się lepszą przyczepnością oraz elastycznością niż tradycyjne materiały asfaltowe, co pozwala na skuteczne wypełnienie ubytków. W praktyce stosuje się go w celu zapewnienia tymczasowego rozwiązania, które zapobiega dalszemu powstawaniu wybojów oraz uszkodzeniom nawierzchni. Metoda ta jest zgodna z wytycznymi Amerykańskiego Stowarzyszenia Inżynierów Drogowych (AASHTO) oraz innymi normami branżowymi, które podkreślają znaczenie doraźnych zabiegów w utrzymaniu infrastruktury drogowej. Wypełnione wyboje są mniej podatne na zjawisko „spękania” i „wytwarzania” większych uszkodzeń, co czyni tę metodę ekonomicznym i efektywnym działaniem w przypadku nawierzchni uszkodzonych przez warunki zimowe oraz dużą intensywność ruchu.

Pytanie 17

Jaką mieszankę mineralno-asfaltową można użyć do wykonania wszystkich warstw bitumicznych w konstrukcji nawierzchni drogowej?

A. Asfalt lany

B. Mieszkankę o nieciągłym uziarnieniu MNU

C. Mastyks grysowy SMA

D. Beton asfaltowy

Beton asfaltowy to naprawdę ciekawy materiał. Składa się z kruszywa, asfaltu oraz dodatków, co sprawia, że jest super odporny na różne deformacje i utrzymuje stabilność przez długi czas. Można go używać w różnych warstwach nawierzchni drogowej, jak np. w warstwie ścieralnej czy podbudowie. Przykładem mogą być drogi z dużym ruchem, gdzie wytrzymałość jest kluczowa. Normy, takie jak PN-EN 13108-1, mówią o tym, jakie parametry jakościowe musi mieć beton asfaltowy. Dzięki temu jest on pierwszym wyborem w projektach budowlanych. Dodatkowo, można dostosować jego skład do konkretnych potrzeb, co ułatwia optymalizację nawierzchni w zależności od warunków pogodowych czy obciążenia, więc nic dziwnego, że jest tak popularny w nowoczesnym budownictwie drogowym.

Pytanie 18

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 19

Na prostym odcinku drogi o przekroju daszkowym, zagęszczenie wbudowywanej mieszanki betonu asfaltowego powinno być przeprowadzane w pasach

A. równoległymi do osi drogi, rozpoczynając od zewnętrznych krawędzi

B. prostopadłymi do osi drogi, rozpoczynając od zewnętrznej krawędzi

C. równoległymi do osi drogi, rozpoczynając od wewnętrznej krawędzi

D. prostopadłymi do osi drogi, rozpoczynając od wewnętrznej krawędzi

Zagęszczenie wbudowywanej mieszanki betonu asfaltowego na prostym odcinku drogi o przekroju daszkowym powinno być przeprowadzane równolegle do osi drogi, rozpoczynając od krawędzi zewnętrznych. Taki sposób zagęszczania jest zgodny z zasadami budowy nawierzchni asfaltowych, które zalecają, aby proces ten odbywał się w kierunku, który minimalizuje ryzyko powstawania pustek i poprawia jednorodność mieszanki. W praktyce, rozpoczynanie zagęszczania od krawędzi zewnętrznych pozwala na skuteczniejsze rozłożenie sił zagęszczających, co sprzyja lepszemu wtapianiu się cząsteczek asfaltu oraz kruszywa. W przypadku nawierzchni o przekroju daszkowym kluczowe jest utrzymanie odpowiednich spadków, co również wspiera odprowadzanie wody opadowej. Dodatkowo, stosując ten sposób zagęszczania, można zredukować ryzyko uszkodzeń nawierzchni, które mogą wystąpić w wyniku niewłaściwego rozkładu naprężeń. Prawidłowe wykonanie zagęszczania jest kluczowe dla trwałości i funkcjonalności drogi na długie lata.

Pytanie 20

Na której naczepie przeznaczonej do ciągników siodłowych można transportować dużą koparkę gąsienicową na plac budowy oddalony o 25 km od miejsca jej aktualnej pracy?

A. Furgonowej

B. Niskopodwoziowej

C. Skrzyniowej

D. Podkontenerowej

Niskopodwoziowa naczepa jest idealnym rozwiązaniem do transportu dużych i ciężkich maszyn budowlanych, takich jak koparki gąsienicowe. Jej konstrukcja zapewnia niską wysokość załadunku oraz dużą nośność, co jest kluczowe przy przewozie pojazdów o dużych gabarytach i wadze. Dzięki niskopodwoziowej budowie, takie maszyny mogą być transportowane bez ryzyka uszkodzenia przejeżdżających przeszkód, co jest szczególnie istotne w przypadku koparek, które często mają wysokość przekraczającą standardowe wymiary. W praktyce, naczepy niskopodwoziowe są powszechnie stosowane w branży budowlanej i transportowej, gdzie przewożone są nie tylko koparki, ale także inne ciężkie maszyny, takie jak ładowarki czy dźwigi. Warto również pamiętać, że operując naczepą niskopodwoziową, należy przestrzegać przepisów dotyczących transportu drogowego, w tym norm wagowych oraz wymagań dotyczących oznakowania pojazdów. Transport maszyn budowlanych tego typu powinien być również planowany z uwzględnieniem warunków drogowych oraz ewentualnych ograniczeń związanych z wysokością i wagą, co jest zgodne z dobrymi praktykami branżowymi.

Pytanie 21

Jakie jest podstawowe zadanie geosyntetyków stosowanych w budowie dróg?

A. Estetyczne wykończenie krawędzi drogi

B. Wzmacnianie podłoża

C. Przepuszczanie wody deszczowej

D. Ochrona przed promieniowaniem UV

Geosyntetyki to materiały syntetyczne stosowane w budownictwie inżynieryjnym, szczególnie w konstrukcjach drogowych, w celu poprawy ich funkcji mechanicznych i hydraulicznych. Podstawowe zadanie geosyntetyków w budowie dróg to wzmacnianie podłoża. W praktyce oznacza to, że geosyntetyki, takie jak geotkaniny czy geomembrany, są umieszczane pomiędzy warstwami gruntu, aby zwiększyć jego nośność i stabilność. Dzięki nim redukuje się osiadanie podłoża oraz poprawia się rozkład obciążeń na większą powierzchnię, co jest szczególnie istotne w miejscach o słabej nośności gruntu. Wzmacnianie podłoża przez geosyntetyki jest uznawane za jedną z najlepszych praktyk inżynieryjnych. Geosyntetyki są również stosowane w celu przeciwdziałania erozji i jako warstwa separacyjna między różnymi materiałami gruntu. To podejście do wzmacniania podłoża jest powszechnie stosowane w budownictwie drogowym na całym świecie, a jego skuteczność potwierdzają liczne badania naukowe i projekty inżynieryjne.

Pytanie 22

Aby stworzyć ulepszoną warstwę podłoża, należy zastosować

A. grunt wysadzinowy

B. geotkaninę separacyjną

C. grunt niewysadzinowy

D. geowłókninę

Wybór gruntu wysadzinowego do wykonania warstwy ulepszonego podłoża jest nieodpowiedni ze względu na jego właściwości mechaniczne, które mogą prowadzić do poważnych problemów w trakcie eksploatacji konstrukcji. Grunt wysadzinowy charakteryzuje się zdolnością do znacznych zmian objętości w odpowiedzi na zmiany wilgotności, co może prowadzić do nieprzewidywalnych deformacji i osiadania. W praktyce, stosowanie takiego materiału w budownictwie drogowym czy inżynieryjnym może skutkować nie tylko uszkodzeniem nawierzchni, ale również zwiększonymi kosztami napraw i konserwacji. Wybór geotkaniny separacyjnej lub geowłókniny, mimo że mają swoje zastosowanie w inżynierii lądowej, nie zastępuje wymogu stosowania odpowiednich gruntów. Geotkaniny służą do separacji warstw gruntu i zapobiegania mieszaniu się ich, a geowłókniny zapewniają filtrację wody, lecz nie mają zdolności stabilizacji gruntu. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, iż dobór odpowiednich materiałów powinien opierać się na właściwościach mechanicznych i geotechnicznych, zgodnych z zasadami inżynierii budowlanej, aby uniknąć ryzyka awarii i zapewnić długowieczność konstrukcji.

Pytanie 23

Kto jest zobowiązany do prowadzenia książki drogi?

A. majster budowy

B. kierownik budowy

C. projektant drogi

D. zarządca drogi

Zarządca drogi jest odpowiedzialny za prowadzenie książki drogi, co wynika z przepisów prawa dotyczących zarządzania infrastrukturą drogową. Książka drogi to dokument, który rejestruje wszystkie istotne informacje dotyczące stanu drogi oraz przeprowadzonych prac konserwacyjnych i remontowych. Jako osoba odpowiedzialna za zarządzanie drogą, zarządca drogi ma obowiązek dokumentować wszelkie działania związane z utrzymaniem i eksploatacją drogi. Przykładem może być zapis dotyczący przeprowadzonych prac naprawczych, co jest istotne nie tylko z punktu widzenia bieżącego zarządzania, ale także w kontekście przyszłych inwestycji oraz audytów. Dobrze prowadzona książka drogi wspiera procesy planowania i podejmowania decyzji oraz sprzyja utrzymaniu wysokiej jakości infrastruktury drogowej zgodnie z normami i standardami branżowymi.

Pytanie 24

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 25

Na fotografii przedstawiono prefabrykaty betonowe niezbędne do wykonania

A. studni chłonnej.

B. przepustu drogowego.

C. ścieku krytego.

D. drenu pionowego.

Odpowiedź 'przepustu drogowego' jest jak najbardziej w porządku. Na zdjęciu widać prefabrykaty betonowe, które są typowo używane w budownictwie drogowym do tworzenia przepustów. Takie przepusty są naprawdę ważne, bo pomagają zarządzać wodami opadowymi. Dzięki nim można skutecznie odprowadzić wodę z dróg, co znacznie poprawia bezpieczeństwo kierowców i chroni naszą infrastrukturę przed zniszczeniami, jakie mogą wyrządzić opady. Betonowe prefabrykaty są bardzo odporne na różne warunki atmosferyczne, co sprawia, że są świetnym materiałem do budowy trwałych przepustów. Warto też pamiętać o odpowiednich klasach betonu, bo to kluczowy aspekt w budownictwie, jak mówi norma PN-EN 206, żeby zapewnić wymaganą wytrzymałość. Przepusty drogowe są szczególnie przydatne w rejonach, gdzie często pada deszcz, bo wtedy ich budowa naprawdę pomaga w uniknięciu powodzi i erozji nawierzchni dróg.

Pytanie 26

Norma wydajności dziennej skrapiarki do bitumu w 8-godzinnym dniu roboczym wynosi 3200 m2. Ile dni pracy powinno być uwzględnionych w harmonogramie realizacji robót drogowych na użycie tej skrapiarki, jeżeli konieczne jest skropienie warstwy wiążącej na drodze jednojezdniowej o dwóch pasach ruchu o szerokości 2,75 m oraz obustronnego utwardzonego pobocza o szerokości 1,25 m na odcinku drogi długości 3,2 km?

A. 6 dni

B. 7 dni

C. 4 dni

D. 8 dni

Aby obliczyć liczbę dni pracy potrzebnych do skropienia warstwy wiążącej drogi jednojezdniowej, należy najpierw określić całkowitą powierzchnię, która ma zostać pokryta asfaltem. Droga ma długość 3,2 km (3200 m) oraz dwa pasy ruchu o szerokości 2,75 m każdy, co daje łączną szerokość 5,5 m. Zatem powierzchnia do pokrycia wynosi: 3200 m * 5,5 m = 17600 m2. Dodatkowo, uwzględniamy obustronne pobocze o szerokości 1,25 m na każdej stronie. Szerokość pobocza wynosi 2,5 m (1,25 m z każdej strony), co łącznie daje szerokość drogi z poboczem równą 8 m. Zatem całkowita powierzchnia do pokrycia wynosi: 3200 m * 8 m = 25600 m2. Przy założeniu normy wydajności skrapiarki wynoszącej 3200 m2 dziennie, czas pracy skrapiarki wynosi: 25600 m2 / 3200 m2/dzień = 8 dni. Przykład ten podkreśla znaczenie precyzyjnych obliczeń oraz planowania w budownictwie drogowym, co jest zgodne z dobrymi praktykami w branży budowlanej.

Pytanie 27

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 28

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 29

Jakie urządzenie nie powinno być stosowane do zagęszczania podbudowy zasadniczej z betonu cementowego realizowanej w technologii betonu wałowanego?

A. Walca statycznego z oponami.

B. Wibratora zanurzeniowego.

C. Walca wibracyjnego gładkiego.

D. Płytowej zagęszczarki wibracyjnej

Zastosowanie walca statycznego ogumionego, walca wibracyjnego gładkiego oraz zagęszczarki płytowej wibracyjnej do zagęszczania podbudowy z betonu wałowanego może wydawać się dobrym pomysłem, jednak nie są to optymalne rozwiązania w kontekście technologii betonu wałowanego. Walec statyczny ogumiony ma swoje ograniczenia, ponieważ jest stworzony do zagęszczania powierzchni mniejszych i bardziej wrażliwych na zniekształcenia, takich jak asfalty czy drobne kruszywa. Jego zastosowanie w betonie wałowanym może nie zapewnić odpowiedniego stopnia zagęszczenia, co jest kluczowe dla trwałości i stabilności konstrukcji. Walec wibracyjny gładki, mimo że działa na zasadzie wibracji, nie jest dostosowany do zagęszczania mas betonowych w technologii wałowanej, gdzie potrzebna jest masywna siła nacisku, a nie jedynie ich wibracje. Natomiast zagęszczarka płytowa, choć użyteczna w wielu innych zastosowaniach, ma ograniczoną efektywność przy dużych powierzchniach, jakimi są podbudowy z betonu wałowanego. Użycie tych urządzeń może prowadzić do nieodpowiedniego zagęszczenia, co skutkuje obniżeniem nośności i wytrzymałości podbudowy, a w konsekwencji może prowadzić do uszkodzeń strukturalnych w przyszłości. W związku z tym, zrozumienie specyfiki zastosowanych materiałów oraz technologii jest kluczowe dla właściwego doboru sprzętu, który nie tylko zaspokoi potrzeby procesu budowlanego, ale także zapewni długoterminową trwałość i bezpieczeństwo konstrukcji.

Pytanie 30

Które uszkodzenie nawierzchni jest przedstawione na ilustracji?

A. Złuszczenie.

B. Kołleina.

C. Sfalowanie.

D. Wybój.

Wybór jednej z pozostałych odpowiedzi wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące klasyfikacji typowych uszkodzeń nawierzchni. Złuszczenie, na przykład, definiowane jest jako proces, w którym wierzchnia warstwa nawierzchni odspaja się, co jest wynikiem działania czynników atmosferycznych, braku odpowiedniej konserwacji lub niewłaściwego wykonania. W przypadku zdjęcia jednak mówimy o głębokim zagłębieniu, a nie o degradacji powierzchni, co zupełnie wyklucza tę odpowiedź. Kołleina to długie, wzdłużne zagłębienie, które zazwyczaj pojawia się w wyniku działania wody lub niewłaściwego projektowania nawierzchni; jej charakterystyka również nie pasuje do obserwowanego na zdjęciu uszkodzenia. Sfalowanie z kolei to zjawisko, które objawia się falami na powierzchni drogi, a nie lokalnym zagłębieniem, jak w przypadku wybójów. Często błędne odpowiedzi wynikają z mylenia ze sobą różnych form uszkodzeń, co jest typowym błędem myślowym w analizie stanu nawierzchni. Dobre praktyki w ocenie stanu drogi wymagają dokładnej znajomości terminologii oraz charakterystyki poszczególnych typów uszkodzeń, aby właściwie je zidentyfikować i stosować odpowiednie metody naprawcze.

Pytanie 31

Numeracja dróg powiatowych składa się z

A. czterech cyfr

B. dwóch cyfr oraz wyróżnika województwa

C. czterech cyfr oraz wyróżnika województwa

D. dwóch cyfr

Numery powiatowych dróg nie składają się tylko z czterech cyfr, bo to by nie dało możliwości jasnej identyfikacji dróg w różnych powiatach i województwach. Gdyby były tylko cztery cyfry, mogłyby się zdarzać pomyłki i zamieszanie w lokalizacji, bo numery mogłyby się powtarzać w różnych miejscach w kraju. Bez wyróżnika województwa trudno byłoby ogarnąć, gdzie dokładnie jest ta droga, co jest mega ważne dla sprawnego planowania i zarządzania drogami. No i odpowiedzi, które mówią o dwóch cyfrach, też są słabe, bo nie ma wystarczająco kombinacji, by oznaczyć wszystkie drogi powiatowe w Polsce. Każdy powiat ma przecież sporo dróg, a uproszczony system numeracji doprowadziłby do bałaganu w komunikacji. Trzeba pamiętać, że w kontekście dobrych praktyk w zarządzaniu drogami, jasne i zrozumiałe oznakowanie jest kluczowe dla bezpieczeństwa i sprawności transportu. Dlatego ważne jest, by nie bagatelizować znaczenia unikalnych identyfikatorów, bo to ma wpływ na całościowe zarządzanie infrastrukturą.

Pytanie 32

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 33

Jakie urządzenie do odprowadzania wód stosuje się na drogach w celu usunięcia wód powierzchniowych z nawierzchni drogi?

A. Studnie chłonne

B. Sączki poprzeczne

C. Rowy przydrożne

D. Dreny wzdłużne

Rowy przydrożne są kluczowym elementem infrastruktury drogowej, który służy do skutecznego odprowadzania wód powierzchniowych z korony drogi. Ich zadaniem jest zapobieganie gromadzeniu się wody na powierzchni jezdni, co może prowadzić do jej uszkodzeń oraz stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. Rowy przydrożne są projektowane z odpowiednim nachyleniem, co umożliwia efektywne kierowanie wód opadowych do systemów odwadniających lub naturalnych cieków wodnych. Przykładami ich zastosowania są drogi lokalne i ekspresowe, gdzie odpowiednie zaprojektowanie rowów przyczynia się do wydłużenia żywotności nawierzchni oraz poprawy komfortu jazdy. Zgodnie z normami budowlanymi, rowy powinny mieć odpowiednią głębokość i szerokość oraz być regularnie konserwowane, aby zapewnić ich pełną funkcjonalność. Dobrą praktyką jest również stosowanie roślinności w obrębie rowów, co wspomaga proces infiltracji wód oraz zmniejsza erozję gruntów.

Pytanie 34

Którego materiału należy użyć do wykonania warstwy ścieralnej drogi, której fragment przedstawiono na ilustracji?

A. Kostki betonowej.

B. Płyty betonowej.

C. Trylinki betonowej.

D. Kostki kamiennej.

Wybór niewłaściwego materiału do wykonania warstwy ścieralnej drogi może prowadzić do wielu problemów związanych z jej funkcjonalnością i trwałością. Płyty betonowe, mimo że są solidne, oferują gładką powierzchnię, która nie zapewnia odpowiedniej przyczepności w warunkach mokrych, co może zwiększać ryzyko poślizgu. Ponadto, duże elementy, jak płyty betonowe, mają ograniczone możliwości odprowadzania wody, co może prowadzić do powstawania kałuż i uszkodzeń nawierzchni. Kostka kamienna, z kolei, jest materiałem o nieregularnym kształcie, co może prowadzić do trudności w układaniu i zapewnieniu stabilności nawierzchni. Dodatkowo, jej porowatość może sprzyjać wnikaniu wody, co z kolei może prowadzić do erozji i degradacji materiału. Trylinka betonowa, z charakterystycznymi porami, jest również mniej trwała i bardziej podatna na uszkodzenia mechaniczne niż kostka betonowa. Użycie tych materiałów w warstwie ścieralnej drogi nie tylko nie spełnia standardów branżowych, ale także może prowadzić do zwiększonych kosztów utrzymania i naprawy, co czyni je nieoptymalnym wyborem w porównaniu do kostki betonowej, która oferuje najlepsze właściwości użytkowe i estetyczne.

Pytanie 35

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 36

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 37

Przedstawiony na zdjęciu środek transportu służy do przewozu

A. mieszanki asfaltu lanego z wytwórni do miejsca wbudowania.

B. cementu portlandzkiego do węzła betoniarskiego.

C. mieszanki cementowej z węzła betoniarskiego do miejsca wbudowania.

D. mączki wapiennej do wytwórni mieszanki mineralno-bitumicznej.

Wybór innej odpowiedzi wskazuje na nieporozumienie dotyczące zastosowania pojazdów transportowych w branży budowlanej. Pojazdy przystosowane do przewozu mieszanki cementowej, jak te opisane w niepoprawnych odpowiedziach, są zupełnie innym typem transportu. Mieszanka cementowa, w przeciwieństwie do asfaltu lanego, nie wymaga utrzymywania wysokiej temperatury podczas transportu, ponieważ jej właściwości nie są uzależnione od ciepła. Pojazdy do transportu cementu są zazwyczaj wyposażone w specjalne zbiorniki, które chronią materiał przed wilgocią, a ich konstrukcja jest dostosowana do przewozu sypkich materiałów budowlanych. W przypadku cementu portlandzkiego, jego transport odbywa się najczęściej w standardowych pojazdach przystosowanych do przewozu materiałów sypkich, a nie w cysternach izotermicznych. Poza tym, mączka wapienna, podobnie jak cement, także jest transportowana innym typem pojazdów, które są zoptymalizowane pod kątem sypkich materiałów. Wybór niewłaściwego środka transportu może prowadzić do poważnych problemów z jakością materiałów budowlanych, co może mieć negatywne konsekwencje dla trwałości i bezpieczeństwa konstrukcji. Warto zatem zaznajomić się z różnorodnymi rodzajami transportu w budownictwie, aby zrozumieć, jakie są wymagania dla poszczególnych materiałów oraz jakie praktyki są najlepsze w danym kontekście.

Pytanie 38

Na zamieszczonym rysunku przedstawiono etap

A. montażu zbrojenia skrzydeł przyczółka mostu.

B. wykonywania izolacji przyczółka mostu.

C. montażu zbrojenia ustroju nośnego mostu.

D. wykonywania szalunków ustroju nośnego mostu.

Wybór odpowiedzi związanej z montażem zbrojenia ustroju nośnego mostu jest nieprawidłowy, ponieważ na zdjęciu nie ma widocznych elementów zbrojenia, co jest kluczowym wskaźnikiem dla tego etapu budowy. Zbrojenie jest zwykle instalowane w formie prętów stalowych lub siatek, które są następnie zalewane betonem. W przypadku braku odpowiednich oznak, można podjąć mylne wnioski o obecności zbrojenia, co jest typowym błędem w ocenie prac budowlanych. Montaż zbrojenia wiąże się z konkretnymi normami i standardami, które wymagają przestrzegania procedur, takich jak kontrola jakości materiałów. Również odpowiedź sugerująca wykonywanie szalunków ustroju nośnego mostu jest myląca; szalunki są używane w zupełnie innym etapie, tj. przed wylaniem betonu, a ich obecność nie jest widoczna na zdjęciu. Kolejną błędną koncepcją jest montaż zbrojenia skrzydeł przyczółka mostu, co również nie ma miejsca na tym etapie budowy. Zrozumienie, kiedy i jak poszczególne etapy budowy są realizowane, jest istotne dla prawidłowej oceny prac w branży budowlanej. Właściwe rozpoznanie etapu budowy może być kluczowe dla jakości i bezpieczeństwa finalnej konstrukcji.

Pytanie 39

Zgodnie z danymi zawartymi w przedstawionej tabeli w trakcie odbioru 5-kilometrowego odcinka warstwy z betonu asfaltowego na drodze jednojezdniowej o dwóch pasach ruchu równość podłużną warstwy należy sprawdzić

Częstotliwość oraz zakres badań i pomiarów wykonanej warstwy z betonu asfaltowego
Lp.	Badana cecha	Minimalna częstotliwość badań i pomiarów
1.	Szerokość warstwy	2 razy na odcinku drogi o długości 1 km
2.	Równość podłużna warstwy	każdy pas ruchu planografem lub łatą co 10 m
3.	Równość poprzeczna warstwy	nie rzadziej niż co 5 m
4.	Spadki poprzeczne warstwy	10 razy na odcinku drogi o długości 1 km
5.	Rzędne wysokościowe warstwy	pomiar rzędnych niwelacji podłużnej i poprzecznej oraz usytuowania osi według dokumentacji budowy
6.	Ukształtowanie osi w planie	dokumentacji budowy
7.	Grubość warstwy	2 próbki z każdego pasa o powierzchni do 3 000 m²
8.	Złącza podłużne i poprzeczne	cała długość złącza
9.	Krawędź, obramowanie warstwy	cała długość
10.	Wygląd warstwy	ocena ciągła
11.	Zagęszczenie warstwy	2 próbki z każdego pasa o powierzchni do 3 000 m²
12.	Wolna przestrzeń w warstwie	2 próbki z każdego pasa o powierzchni do 3 000 m²

A. 2 000 razy.

B. 1 000 razy.

C. 250 razy.

D. 500 razy.

Wybór odpowiedzi innych niż 1 000 razy opiera się na błędnym zrozumieniu metodyki pomiarów równości podłużnej nawierzchni drogowej. Odpowiedzi takie jak 500, 250 czy 2 000 pomiarów podważają podstawowe założenia dotyczące częstotliwości pomiarów wymaganych dla dróg jednojezdniowych o dwóch pasach ruchu. W przypadku pierwszej z tych odpowiedzi, 500 pomiarów odnosi się jedynie do jednego pasa, co nie uwzględnia rzeczywistości, że mamy do czynienia z dwiema jezdniami. Z kolei 250 pomiarów sugeruje błędne zrozumienie podziału na pasy, co jest niezgodne z przyjętymi standardami. Odpowiedź 2 000 razy jest również nieprawidłowa, ponieważ sugeruje, że każdy pomiar powinien być wykonywany co 2,5 metra, co w praktyce jest nieosiągalne oraz niepotrzebne, biorąc pod uwagę zasady oceny równości nawierzchni. Wyróżniając te błędy, można zauważyć, że prawidłowe podejście do tematu opiera się na zrozumieniu nie tylko liczby pasów, ale także standardów pomiarowych, które mają na celu optymalizację procesu weryfikacji stanu nawierzchni. Takie pomiary są kluczowe dla zapewnienia trwałości konstrukcji i komfortu użytkowników dróg.

Pytanie 40

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej