Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik weterynarii
Kwalifikacja: ROL.12 - Wykonywanie weterynaryjnych czynności pomocniczych
Data rozpoczęcia: 8 grudnia 2025 10:09
Data zakończenia: 8 grudnia 2025 10:19

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Obecność ciała obcego w czepcu może prowadzić do wystąpienia zapalenia

A. macicy

B. mózgu

C. osierdzia

D. pęcherza moczowego

Ciało obce w czepcu, takim jak na przykład zrosty lub inne nieprawidłowe struktury, może prowadzić do zapalenia osierdzia z uwagi na jego bliskie położenie względem serca. Osierdzie to błona otaczająca serce, która pełni kluczową rolę w jego ochronie, a także w redukcji tarcia podczas pracy serca. Obecność ciała obcego może wywołać reakcję zapalną, prowadząc do podrażnienia osierdzia, co skutkuje bólem, dyskomfortem oraz może prowadzić do poważniejszych komplikacji zdrowotnych. W przypadku podejrzenia zapalenia osierdzia, lekarze często stosują badania obrazowe, takie jak echokardiografia, aby ocenić stan osierdzia oraz zidentyfikować potencjalne przyczyny stanu zapalnego. W praktyce ważne jest, aby zwracać uwagę na objawy, takie jak ból w klatce piersiowej, duszność czy kaszel, które mogą sugerować problemy z osierdziem. Właściwe diagnozowanie i leczenie zapalenia osierdzia jest kluczowe, aby zapobiec powikłaniom, takim jak tamponada serca.

Pytanie 2

Badanie rektalne przeprowadza się przez

A. jamę ustną

B. pochwę

C. odbyt

D. cewkę moczową

Badanie rektalne, znane również jako badanie per rectum, jest procedurą diagnostyczną wykonywaną przez odbyt. Jest to istotny element oceny stanu zdrowia pacjentów, szczególnie w kontekście schorzeń układu pokarmowego, prostaty u mężczyzn oraz chorób odbytnicy. W trakcie tego badania lekarz wprowadza palec do odbytu, co pozwala na ocenę struktury i ewentualnych nieprawidłowości, takich jak guzy, polipy czy stany zapalne. Badanie rektalne jest standardem w diagnostyce niektórych chorób, np. raka jelita grubego, i powinno być wykonywane regularnie u pacjentów powyżej określonego wieku lub z grupy ryzyka. Dodatkowo, w przypadku mężczyzn, badanie to pozwala na ocenę stanu prostaty, co jest szczególnie ważne w kontekście profilaktyki raka prostaty. Przestrzeganie zasad aseptyki i odpowiednie przygotowanie pacjenta są kluczowe dla skuteczności i komfortu tego badania.

Pytanie 3

Jeśli 2,2 ml/kg masy ciała zwierzęcia prowadzi do wzrostu Ht o 1%, to jaką ilość krwi trzeba przetoczyć psu o wadze 10 kg, aby podnieść Ht o 2%?

A. 2,2 ml

B. 22 ml

C. 4,4 ml

D. 44 ml

Aby obliczyć, ile krwi należy przetoczyć psu o wadze 10 kg, aby podnieść hematokryt (Ht) o 2%, należy najpierw zrozumieć, że każde 2,2 ml/kg masy ciała powoduje wzrost Ht o 1%. W przypadku psa ważącego 10 kg, przetaczanie 2,2 ml na kilogram skutkuje przetoczeniem 22 ml, co podnosi Ht o 1%. Zatem, aby podnieść Ht o 2%, należy przetoczyć dwukrotnie tę ilość, co daje 44 ml. W praktyce, przetaczanie odpowiednich ilości krwi jest kluczowe w sytuacjach klinicznych, takich jak hemoliza, anemie lub podczas operacji, gdzie stabilizacja Ht jest istotna dla zapewnienia odpowiedniego transportu tlenu i utrzymania ciśnienia krwi. Standardy weterynaryjne podkreślają znaczenie monitorowania poziomów Ht oraz dostosowywania podawanych dawek, aby uniknąć potencjalnych powikłań wynikających z nadmiernego przetaczania lub niedostatecznego wsparcia krążeniowego.

Pytanie 4

Zaświadczenie zdrowotne w obrocie krajowym jest wymagane przy przewozie do rzeźni

A. świń

B. owiec

C. krów

D. kur

W kontekście obrotu krajowego, znaczenie świadectwa zdrowia dla zwierząt przeznaczonych do uboju jest nie do przecenienia. Odpowiedzi dotyczące innych gatunków zwierząt, takich jak krowy, świnie czy owce, mogą prowadzić do nieporozumień związanych z regulacjami dotyczącymi zdrowia zwierząt. Krowy, na przykład, również wymagają odpowiednich badań weterynaryjnych przed ubojem, jednak ich procedury różnią się od tych dotyczących drobiu. Świadectwa zdrowia dla bydła są związane z innymi chorobami, takimi jak choroba BSE czy bruceloza, co czyni je specyficznymi dla danego gatunku. Podobnie, w przypadku świń, są one narażone na choroby takie jak pomór świń, co wymaga osobnego podejścia do ich kontroli zdrowotnej. Z kolei kury, jako drób, w szczególności wymagają świadectwa zdrowia, ponieważ są bardziej podatne na choroby zakaźne, które mogą szybko się rozprzestrzeniać. Nieprzywiązywanie uwagi do odpowiednich regulacji zdrowotnych dla konkretnego gatunku zwierząt może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych dla społeczeństwa oraz całego sektora hodowlanego. Dlatego tak istotne jest, aby dostrzegać różnice w wymaganiach dla różnych gatunków zwierząt i przestrzegać norm związanych z każdym z nich.

Pytanie 5

Aby potwierdzić babeszjozę u zwierzęcia, konieczne jest przeprowadzenie dodatkowego badania mikroskopowego?

A. osadu moczowego

B. zdjęć ze skóry

C. popłuczyn z napletka

D. rozmazu krwi

Babeszjoza to groźna choroba pasożytnicza, która dotyka głównie psy oraz koty, a jej diagnoza często wymaga analizy mikroskopowej rozmazu krwi. Badanie to pozwala na identyfikację obecności pasożytów z rodzaju Babesia wewnątrz erytrocytów. Badanie rozmazu krwi jest standardową praktyką w weterynarii, gdyż umożliwia nie tylko potwierdzenie obecności pasożytów, ale także ocenę ogólnego stanu zdrowia zwierzęcia oraz stopnia anemii, co jest istotne w przypadku babeszjozy. W przypadku pozytywnego wyniku, weterynarz może zlecić dalsze badania, takie jak testy serologiczne, aby określić etap choroby oraz zaplanować odpowiednią terapię. Właściwe postępowanie kliniczne oparte na wynikach badania mikroskopowego jest zgodne z najlepszymi praktykami diagnostycznymi w medycynie weterynaryjnej, co pozwala na skuteczne leczenie i poprawę jakości życia zakażonych zwierząt.

Pytanie 6

Jaką chorobę stwierdza się najczęściej u dorosłych zwierząt, zwłaszcza u krów w zaawansowanej ciąży i wysoko mlecznych, która wiąże się z zaburzeniami w metabolizmie fosforowo-wapniowym?

A. Krzywica

B. Łomikost

C. Ochwat

D. Lizawość

Łomikost, znany również jako hipokalcemia, jest chorobą metaboliczną, która najczęściej występuje u dorosłych krów, zwłaszcza w czasie zaawansowanej ciąży oraz u bydła wysokomlecznego. Choroba ta wiąże się z zaburzeniami gospodarki wapniowej, co prowadzi do niedoboru wapnia w organizmie. Niedobór ten może powodować szereg poważnych objawów, takich jak osłabienie mięśni, drżenie, a w skrajnych przypadkach paraliż. Zarządzanie łomikostem wymaga odpowiednich praktyk żywieniowych, w tym zapewnienia dostatecznej podaży wapnia w diecie, co jest szczególnie istotne w okresie laktacji oraz ciąży. W praktyce, weterynarze zalecają regularne monitorowanie poziomu wapnia w diecie bydła, a także stosowanie suplementów, gdyż profilaktyka jest kluczowa w zapobieganiu tej chorobie. Zgodnie z zaleceniami branżowymi, ważne jest również, aby odpowiednio przygotować krowy do okresu laktacji poprzez stopniowe zwiększanie dostępu do paszy bogatej w wapń, co pozwala na zminimalizowanie ryzyka wystąpienia łomikostu.

Pytanie 7

Co oznacza skrót DDD?

A. deratyzację, denaturację, dezynfekcję

B. dekoronizację, denaturację, dekarbonizację

C. dezynfekcję, dezynsekcję, deratyzację

D. dekoronizację, deratyzację, dezynfekcję

Skrót DDD oznacza dezynfekcję, dezynsekcję i deratyzację, co jest kluczowym pojęciem w obszarze ochrony zdrowia publicznego oraz zarządzania szkodnikami. Dezynfekcja odnosi się do procedury eliminacji bakterii, wirusów i innych patogenów z powierzchni, co jest szczególnie istotne w miejscach o wysokim ryzyku zarażeń, takich jak szpitale czy obiekty gastronomiczne. Dezynsekcja to proces zwalczania insektów, co jest niezbędne w celu ochrony jakości żywności i minimalizacji ryzyka epidemii. Deratyzacja natomiast dotyczy kontroli populacji gryzoni, które mogą przenosić choroby oraz powodować znaczne straty materialne. W praktyce, wykonanie tych trzech procedur często odbywa się w ramach kompleksowego programu sanitarno-epidemiologicznego, co jest zgodne z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) oraz lokalnych służb zdrowia. Znajomość i umiejętność stosowania tych metod jest niezbędna dla profesjonalistów zajmujących się higieną i bezpieczeństwem żywności, a także w kontekście szeroko pojętego zarządzania zdrowiem publicznym.

Pytanie 8

W przypadku zdiagnozowania otyłości u dorosłego psa, odpowiednia będzie karma

A. wysokowęglanowa

B. wysokokaloryczna

C. niskokaloryczna

D. niskobiałkowa

Otyłość u dorosłych psów jest poważnym problemem zdrowotnym, który może prowadzić do wielu chorób, takich jak cukrzyca, choroby serca czy problemy ze stawami. Zalecenie stosowania karmy niskokalorycznej jest kluczowe, ponieważ jej celem jest ograniczenie dostarczanych kalorii, co pozwala na stopniową redukcję masy ciała psa. Karmy niskokaloryczne często są wzbogacone w błonnik, co sprzyja uczuciu sytości przy mniejszej ilości spożywanych kalorii. Przykładem może być karma, która zawiera dużo warzyw, takich jak dynia czy marchewka, które są niskokaloryczne, a jednocześnie bogate w błonnik. W praktyce, wprowadzając niskokaloryczną karmę do diety psa, warto monitorować jego postępy, a także konsultować się z weterynarzem w celu ustalenia optymalnych ilości jedzenia oraz dostosowania diety do indywidualnych potrzeb psa. Dobrą praktyką jest również łączenie diety z regularną aktywnością fizyczną, co wspiera proces odchudzania i poprawia ogólną kondycję zwierzęcia.

Pytanie 9

Parametry CTO przedstawione powyżej są prawidłowe dla

temperatura 37,5-38,5°C

tętno 28–40 / min

oddechy 8–16 / min

A. świni.

B. psa.

C. konia.

D. bydła.

Wybór odpowiedzi na temat psa, świni lub bydła wskazuje na brak zrozumienia różnic w normach biologicznych pomiędzy tymi gatunkami a końmi. Psy mają inną temperaturę ciała, która wynosi średnio 37,8-39,2°C, oraz tętno sięgające nawet 70-120 uderzeń na minutę, co czyni je zwierzętami bardziej podatnymi na stres i zmiany w zdrowiu. Świnie, z kolei, mają temperaturę ciała w przedziale 38-39°C, a ich tętno oscyluje między 60 a 90 uderzeń na minutę. Natomiast bydło charakteryzuje się temperaturą ciała 38-39°C i tętna w zakresie 40-80 uderzeń na minutę. Różnice te wynikają z przystosowań ewolucyjnych oraz specyfiki metabolicznej każdego z tych gatunków. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, że parametry CTO są specyficzne dla każdego gatunku, co oznacza, że nie można ich stosować zamiennie. Właściwe zrozumienie tych wartości jest kluczowe dla diagnostyki weterynaryjnej i oceny stanu zdrowia zwierząt. Błędne przypisanie norm CTO do koni może prowadzić do mylnych wniosków i nieodpowiednich działań, co w skrajnych przypadkach może zagrażać zdrowiu zwierząt.

Pytanie 10

System do natychmiastowego informowania o niebezpiecznej żywności oraz paszach nosi nazwę

A. GHP

B. RASFF

C. TRACES

D. HACCP

RASFF, czyli System Szybkiej Wymiany Informacji o Niebezpiecznej Żywności i Paszach, jest kluczowym narzędziem w zapewnieniu bezpieczeństwa żywności w Europie. Jego głównym celem jest umożliwienie szybkiej wymiany informacji między państwami członkowskimi Unii Europejskiej, a także z Komisją Europejską, w przypadku wykrycia niebezpieczeństw związanych z żywnością i paszami. System ten pozwala na natychmiastowe reagowanie na zagrożenia, co jest niezwykle istotne dla ochrony zdrowia publicznego. Przykładowo, jeśli w jednym z krajów zostanie wykryta salmonella w partii mięsa, informacje o tym są natychmiast przekazywane do innych państw, co pozwala na szybkie działania, takie jak wycofanie zagrożonej żywności z rynku. RASFF działa również w oparciu o standardy międzynarodowe i dobre praktyki, co zapewnia jego skuteczność i spójność w działaniu. Umożliwia on również monitorowanie trendów w bezpieczeństwie żywności, co pozwala na podejmowanie działań zapobiegawczych w przyszłości.

Pytanie 11

Na tusze nanoszony jest znak jakości zdrowotnej?

A. wieprzowe oraz drobiowe

B. drobiowe i królicze

C. wołowe i wieprzowe

D. drobiowe oraz wołowe

Niepoprawne odpowiedzi sugerują, że znak jakości zdrowotnej mógłby dotyczyć tusz drobiowych, króliczych lub innych kombinacji, co jest błędne. W rzeczywistości, oznaczenie zdrowotne nie obejmuje drobiu ani królików, ponieważ dla tych produktów stosuje się odrębne regulacje i standardy. W przypadku drobiu, istnieją specyficzne normy oceny stanu zdrowia ptaków oraz procedury kontroli, które różnią się od tych stosowanych dla zwierząt takich jak świnie i bydło. Ponadto, istnieje powszechne nieporozumienie, że wszystkie rodzaje mięsa powinny być traktowane jednakowo pod względem jakości zdrowotnej, co jest mylące. Różnorodne grupy zwierząt wymagają indywidualnych procedur kontrolnych, które dostosowują się do ich unikalnych potrzeb i potencjalnych zagrożeń. Przykładem może być różne podejście do kontroli chorób zakaźnych, które mogą występować w drobiu, a inne te dotyczące zwierząt rzeźnych, takich jak bydło. Warto zatem zrozumieć, że nie każdy typ mięsa może nosić ten sam znak jakości zdrowotnej, a dokładność w tej kwestii jest kluczowa dla bezpieczeństwa konsumentów.

Pytanie 12

Na podstawie fragmentu ulotki leku określ, ile mg substancji czynnej będzie zawarte w 10 ml roztworu.

1 ml roztworu zawiera 2 mg iwermektyny

A. 2 mg

B. 20 mg

C. 10 mg

D. 1 mg

Odpowiedź 20 mg jest poprawna, ponieważ aby obliczyć ilość substancji czynnej w danej objętości roztworu, należy pomnożyć stężenie substancji w jednostkowej objętości przez całkowitą objętość roztworu. W tym przypadku, jeśli 1 ml roztworu zawiera 2 mg substancji czynnej, to w 10 ml roztworu będzie to 10 * 2 mg, co daje 20 mg. Takie obliczenia są rutynową praktyką w farmacji i medycynie, gdzie precyzyjne dawkowanie jest kluczowe dla skuteczności leczenia i bezpieczeństwa pacjentów. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być przygotowanie roztworów do iniekcji, gdzie błędne obliczenia mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dlatego ważne jest, aby zawsze podchodzić do tego typu obliczeń z należytą starannością, stosując zasady dobrej praktyki farmaceutycznej (GMP), które wymagają ścisłej kontroli jakości i dokładności w przygotowywaniu leków.

Pytanie 13

Stosowanie dutki na górnej wardze w celu poskromienia dotyczy

A. świn.

B. krów.

C. koni.

D. owiec.

Poskramianie przez założenie dutki na górną wargę jest techniką stosowaną w weterynarii oraz w pracy z końmi, mającą na celu lepsze kontrolowanie i prowadzenie zwierzęcia. Dutka, czyli specjalny rodzaj metalowego lub plastikowego narzędzia, umieszczana jest na górnej wargę konia, co pozwala na łatwiejsze manewrowanie oraz uzyskanie większej reakcji na sygnały od jeźdźca. Dzięki temu, koń staje się bardziej posłuszny i skoncentrowany na zadaniach, co jest szczególnie istotne w przypadku treningu oraz w zawodach. Tego rodzaju technika jest zgodna z najlepszymi praktykami w zakresie jeździectwa, gdzie kładzie się nacisk na współpracę z koniem oraz stosowanie narzędzi, które nie wywołują bólu ani nieprzyjemnych wrażeń. Przykładowo, użycie dutki zwiększa komfort komunikacji między koniem a jeźdźcem, czyniąc trening bardziej efektywnym oraz przyjemnym dla obu stron. Warto pamiętać, że przed zastosowaniem tej techniki, należy dokładnie ocenić zachowanie i temperament konkretnego konia, aby zapewnić odpowiednie podejście do jego indywidualnych potrzeb.

Pytanie 14

W trakcie identyfikacji włośni poprzez wytrawianie dochodzi do uwolnienia larw

A. z zawartości jelit.

B. z krwi.

C. z płynu mózgowo-rdzeniowego.

D. z tkanki mięśniowej.

Każda z zaproponowanych odpowiedzi sugeruje błędne źródło uwolnienia larw włośni podczas wykrywania ich metodą wytrawiania. W przypadku krwi, chociaż jest to płyn ustrojowy, to nie jest naturalnym miejscem bytowania larw Trichinella. Pasożyty te nie rozprzestrzeniają się poprzez krążenie wewnętrzne, lecz lokalizują się w tkankach mięśniowych. Odnosząc się do treści jelit, można zauważyć, że larwy włośni nie są wydalane w tej formie; opisywana metoda nie dotyczy jelit, a jedynie tkanki mięśniowej. W kontekście płynu mózgowo-rdzeniowego, takie podejście jest nieprawidłowe, gdyż włośnice nie dotyczą układu nerwowego w tym sensie. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich niepoprawnych odpowiedzi często obejmują mylenie miejsc bytowania pasożytów lub rozumienie mechanizmu ich przenoszenia. Zrozumienie biologii włośni oraz ich cyklu życiowego jest kluczowe dla prawidłowej interpretacji wyników badań. Poprawna diagnoza i identyfikacja źródła zakażenia są niezbędne dla zapewnienia zdrowia publicznego i bezpieczeństwa żywności.

Pytanie 15

Przytoczony opis charakteryzuje oszałamianie

W tej metodzie utrata przytomności zwierząt następuje na skutek szybkiego obniżenia w krwi wartości pH.

A. gazowe.

B. elektryczne.

C. postrzałowe.

D. udarowe.

Oszałamianie gazowe stanowi jedną z uznawanych metod w uboju zwierząt, która polega na wprowadzeniu do organizmu gazu, najczęściej dwutlenku węgla. Proces ten prowadzi do szybkiego obniżenia pH w krwi, co skutkuje utratą przytomności w wyniku zakwaszenia. Tego rodzaju metoda jest stosowana w wielu zakładach, gdzie priorytetem jest humanitarne traktowanie zwierząt. Przykładem zastosowania gazowego oszałamiania jest ubojnia drobiu, gdzie wdrożenie tego procesu odbywa się zgodnie z wytycznymi regulacyjnymi, które wymagają, aby zwierzęta były poddawane oszałamianiu w sposób minimalizujący ich cierpienie. Ważne jest, aby personel odpowiedzialny za takie procedury był odpowiednio przeszkolony i przestrzegał standardów, co zapewnia nie tylko zgodność z przepisami, ale również etyczne podejście do uboju. Warto również zaznaczyć, że stosowanie gazów w ubojniach jest regulowane przez normy takie jak Rozporządzenie (WE) nr 1099/2009, które dotyczą ochrony zwierząt w trakcie uboju.

Pytanie 16

Trichogram to analiza mikroskopowa

A. płynów ustrojowych.

B. plazmy.

C. włosów

D. tkanki mięśniowej.

Badanie mikroskopowe krwi, mięśni czy moczu nie jest związane z trichogramem, co może prowadzić do nieporozumień dotyczących zastosowania i interpretacji tych badań. Krew, jako płyn ustrojowy, jest analizowana w kontekście różnych parametrów biochemicznych i hematologicznych, co jest kluczowe dla diagnostyki wielu chorób, ale nie ma związku z bezpośrednią oceną struktury włosów. Mięśnie są badane w kontekście oceny stanu ich funkcji, obecności uszkodzeń czy chorób, a mocz jest analizowany najczęściej w celu oceny funkcji nerek oraz diagnostyki chorób ogólnoustrojowych. W przypadku trichogramu kluczowym elementem jest analiza sierści, która pozwala na uzyskanie informacji o stanie zdrowia włosów i skóry głowy. Pomylenie tych rodzajów badań pokazuje typowy błąd myślowy, polegający na braku zrozumienia, że każde badanie ma swoje ściśle określone wskazania i metodykę. Właściwa diagnostyka powinna być oparta na wyborze odpowiednich badań, które odpowiadają konkretnym problemom zdrowotnym pacjenta, a także na wiedzy o tym, jakie parametry są analizowane w każdym z nich.

Pytanie 17

Na podstawie wyciągu z rozporządzenia określ maksymalną obsadę cieląt o masie ok. 165 kg jaką można trzymać w pomieszczeniu o wymiarach 4 x 12 m.

(...) 3. Powierzchnia kojca w przypadku, gdy cielęta utrzymuje się w tym kojcu grupowo, w przeliczeniu na jedną sztukę powinna wynosić co najmniej:
1) 1,5 m² – dla cieląt o masie ciała do 150 kg;
2) 1,7 m² – dla cieląt o masie ciała powyżej 150 do 220 kg;
3) 1,8 m² – dla cieląt o masie ciała powyżej 220 kg.(...)

A. 28 sztuk.

B. 26 sztuk.

C. 32 sztuki.

D. 48 sztuk.

Odpowiedź 28 sztuk jest prawidłowa, ponieważ obliczenia oparte na wymogach dotyczących powierzchni dla cieląt o masie 165 kg są zgodne z obowiązującymi standardami. Powierzchnia pomieszczenia wynosi 48 m², a zgodnie z przepisami, dla cieląt ważących od 150 kg do 220 kg, wymagana powierzchnia to 1,7 m² na jedno zwierzę. Po podzieleniu powierzchni 48 m² przez 1,7 m² uzyskujemy wynik około 28,24, co po zaokrągleniu daje 28 cieląt. Przestrzeganie takich norm jest kluczowe dla zapewnienia dobrostanu zwierząt, co jest priorytetem w hodowli. W praktyce, jeśli nie przestrzegamy tych przestrzeni, mogą wystąpić problemy zdrowotne u cieląt, takie jak stres, urazy, a także zwiększone ryzyko chorób. Właściwa obsada zwierząt w pomieszczeniach hodowlanych jest nie tylko kwestią zgodności z przepisami, ale również praktycznym aspektem efektywnej hodowli.

Pytanie 18

Po przeprowadzeniu pobrania krwi z użyciem EDTA trzeba

A. delikatnie wymieszać krew z antykoagulantem

B. energicznie wymieszać krew z antykoagulantem

C. odstawić probówkę do czasu oddzielenia się osocza

D. odstawić probówkę do momentu, kiedy surowica się oddzieli

Odpowiedzi sugerujące odstawkę probówki do chwili oddzielenia się surowicy lub osocza są niepoprawne, ponieważ nie uwzględniają kluczowego aspektu, jakim jest proces mieszania krwi z antykoagulantem. Odstawienie próbki może prowadzić do powstania skrzepów krwi, co z kolei uniemożliwia prawidłową analizę i może zafałszować wyniki. Ważne jest, aby pamiętać, że EDTA działa jako antykoagulant, który zapobiega krzepnięciu krwi poprzez chelatację jonów wapnia, a aby jego działanie było skuteczne, konieczne jest natychmiastowe wymieszanie próbki krwi z EDTA. Energiczne mieszanie, jak sugerują niektóre odpowiedzi, może prowadzić do hemolizy, czyli uszkodzenia komórek krwi, co również wpływa negatywnie na uzyskane wyniki. Przykładem błędnego myślenia w przypadku pierwszej niepoprawnej koncepcji jest założenie, że odczekanie na oddzielenie się surowicy jest wystarczające, co może być mylące, ponieważ w przypadku stosowania EDTA nie uzyskujemy surowicy, lecz osocze. Dlatego istotne jest, aby przestrzegać określonych procedur, które zapewniają, że próbki są odpowiednio przygotowane do analizy, co jest kluczowe dla utrzymania wysokiej jakości wyników laboratoryjnych.

Pytanie 19

Zmiany w przewodach mogą świadczyć o fasciolozie?

A. żółciowych

B. trzustkowych

C. mlecznych

D. moczowych

Fascioloza to choroba wywołana przez pasożytnicze płazińce z rodzaju Fasciola, które najczęściej infestują przewody żółciowe. Zmiany, które mogą wystąpić w tych przewodach, są wynikiem migracji larw pasożyta oraz ich obecności, co prowadzi do zapalenia, zwłóknienia oraz zatorów. Osoby dotknięte fasciolozą mogą doświadczać objawów, takich jak ból w prawym górnym kwadrancie brzucha, żółtaczka, a w cięższych przypadkach także marskość wątroby. W diagnostyce fasciolozy istotne jest wykonanie ultrasonografii, która pozwala na ocenę stanu przewodów żółciowych oraz obecność ewentualnych kamieni. Wczesne rozpoznanie i leczenie są kluczowe, aby zminimalizować ryzyko powikłań. Standardy leczenia obejmują stosowanie leków przeciwpasożytniczych, takich jak triklabendazol, który jest zalecany przez Światową Organizację Zdrowia. W praktyce, dbanie o odpowiednią higienę przy spożywaniu surowych lub niedogotowanych ryb i roślin wodnych, które mogą być źródłem zakażenia, jest kluczowe dla profilaktyki.

Pytanie 20

Podczas fizykalnego badania psa zaobserwowano bladość błon śluzowych w jamie ustnej, co sugeruje

A. paradontozę

B. anemię

C. niedotlenienie

D. alergię

Bladość błon śluzowych w pysku psa to dość ważny sygnał, który często mówi nam o możliwej anemii. To stan, kiedy brakuje czerwonych krwinek albo hemoglobiny. Tak naprawdę, anemia może być spowodowana różnymi rzeczami, jak na przykład niedoborem żelaza, pasożytami, krwawieniami wewnętrznymi czy przewlekłymi chorobami. Dobrze wiedzieć, że w weterynarii ocena koloru błon śluzowych to kluczowy krok w badaniu. Pomaga to szybko znaleźć potencjalne problemy zdrowotne. Jak weterynarz zauważy bladość, na pewno zleci jakieś badania, przykładowo morfologię krwi, żeby dowiedzieć się, co jest nie tak i jak leczyć psa. Ważne też, żeby właściciele zwierząt rozumieli, że bladość może iść w parze z innymi objawami jak letarg, osłabienie, brak apetytu czy duszność, co powinno ich skłonić do wizyty u weterynarza. Szybka reakcja w takich sytuacjach może uratować życie psa.

Pytanie 21

Materiał kategorii 1 pozyskany w zakładach przetwórstwa spożywczego powinien być użyty

A. w biogazowniach

B. jako składnik pasz dla zwierząt gospodarskich

C. do produkcji polepszaczy gleby

D. w spalarniach

Wykorzystanie materiału kategorii 1 w biogazowniach nie jest zalecane, ponieważ tego rodzaju odpady mogą zawierać substancje patogenne i potencjalnie niebezpieczne dla zdrowia, co stanowi ryzyko w procesach fermentacji anaerobowej. Przykładem mogą być odpady pochodzące z przetwórstwa mięsa, które w biogazowniach mogą prowadzić do zanieczyszczenia biogazu i osadów, co w konsekwencji wymagałoby dodatkowych procesów oczyszczania. Z kolei stosowanie materiału kategorii 1 do produkcji polepszaczy gleby jest niewłaściwe, ponieważ odpady te mogą zawierać substancje chemiczne oraz patogeny, które są niepożądane w rolnictwie. Użycie takich materiałów w nawożeniu gleb mogłoby prowadzić do kontaminacji produktów rolnych, co naruszyłoby standardy bezpieczeństwa żywności. Zastosowanie tych odpadów jako składników pasz dla zwierząt gospodarskich jest również zabronione ze względu na ryzyko przenoszenia chorób zwierzęcych oraz negatywnego wpływu na jakość mleka i mięsa. W kontekście aktów prawnych, takich jak Rozporządzenie (WE) nr 1069/2009, jasno określono, że materiały kategorii 1 muszą być poddawane odpowiednim procesom utylizacji, aby zapewnić bezpieczeństwo zdrowotne i ochronę środowiska. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że wybór właściwego sposobu utylizacji takich materiałów ma istotne znaczenie dla zdrowia publicznego i ochrony środowiska.

Pytanie 22

Rozlane, aseptyczne zapalenie tkanki kopytowej u konia, które może być spowodowane między innymi napojeniem go bezpośrednio po wysiłku, to

A. kulawka

B. ochwat

C. nagwożdżenie

D. mięśniochwat

Kulawka, będąca terminem odnoszącym się do wszelkich zaburzeń ruchowych u koni, nie jest bezpośrednio związana z aseptycznym zapaleniem tworzywa kopytowego. Kulawka może wynikać z wielu przyczyn, w tym kontuzji, zmian chorobowych w obrębie stawów, ścięgien czy mięśni, ale to nie odnosi się bezpośrednio do konkretnej patologii, jaką jest ochwat. Mięśniochwat to termin używany do opisania stanu zapalnego mięśni, co również różni się od zapalenia kopyta, a nagwożdżenie odnosi się do mechanicznych uszkodzeń kopyta, które także nie mają związku z opisaną sytuacją. Te koncepcje mogą prowadzić do błędnych wniosków, ponieważ często brak jest zrozumienia, że różne schorzenia koni wymagają odmiennych podejść diagnostycznych i terapeutycznych. Dla przykładu, niewłaściwe podejście do diagnozowania kulawki może prowadzić do opóźnienia w leczeniu schorzeń, takich jak ochwat, co może znacznie pogorszyć stan zdrowia konia. W kontekście zawodowej opieki nad końmi, kluczowe jest zrozumienie, że każde schorzenie wymaga indywidualnej analizy i specyficznego postępowania, opartego na rzetelnej diagnozie oraz najlepszych praktykach weterynaryjnych.

Pytanie 23

Jakie zwierzęta są klasyfikowane jako niezdolne do transportu?

A. nowonarodzone ssaki, które mają zagojoną ranę po pępowinie

B. ciężarne samice w zaawansowanej ciąży, przekraczającej 90% okresu

C. zwierzęta, które mogą poruszać się samodzielnie bez odczuwania bólu

D. koty i psy w wieku poniżej 8 tygodni przewożone razem z matką

Ciężarne samice w okresie przekraczającym 90% okresu ciąży są uważane za niezdolne do transportu ze względu na ryzyko związane z ich stanem zdrowotnym oraz potencjalnym zagrożeniem dla nienarodzonego potomstwa. W tym czasie, zwierzęta te mogą doświadczać znacznego dyskomfortu, a transport może prowadzić do poważnych komplikacji, takich jak przedwczesny poród czy stres pourazowy. Zgodnie z wytycznymi Międzynarodowej Organizacji ds. Zdrowia Zwierząt (OIE) oraz innymi standardami branżowymi, transport ciężarnych zwierząt w zaawansowanej ciąży powinien być ograniczony do sytuacji, które nie niosą ze sobą ryzyka dla ich zdrowia oraz dobrostanu. Przykładem dobrych praktyk w tym zakresie jest zapewnienie odpowiednich warunków transportu oraz stały monitoring stanu zdrowia zwierząt, aby upewnić się, że są one w odpowiedniej kondycji do podróży. Każdy przypadek powinien być oceniany indywidualnie, a w razie wątpliwości należy skonsultować się z weterynarzem.

Pytanie 24

Aby zapobiec krzywicy u młodych zwierząt, konieczne jest dostarczenie w diecie odpowiedniej ilości

A. Ca i P

B. Mn i Mg

C. Mn i P

D. Ca i Mg

Odpowiedź 'Ca i P' jest prawidłowa, ponieważ wapń (Ca) i fosfor (P) odgrywają kluczową rolę w procesie mineralizacji kości i rozwoju szkieletu u młodych zwierząt. W diecie młodych osobników, szczególnie ssaków, odpowiednia proporcja tych dwóch pierwiastków jest niezbędna do zapewnienia zdrowego wzrostu i zapobiegania krzywicy. Wapń jest nie tylko podstawowym budulcem kości, ale również wpływa na funkcje mięśniowe oraz przewodnictwo nerwowe. Fosfor z kolei jest kluczowy dla produkcji ATP, co ma istotne znaczenie dla energetyki komórkowej. Zgodnie z zaleceniami weterynaryjnymi, dieta dla młodych zwierząt powinna zawierać odpowiednie proporcje Ca i P, wynoszące od 1,2:1 do 2:1, aby zapewnić optymalne wchłanianie i wykorzystanie tych składników. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy można zobaczyć w żywieniu bydła mlecznego czy psów, gdzie suplementacja diety w odpowiednich proporcjach tych minerałów może znacząco zmniejszyć ryzyko wystąpienia krzywicy oraz innych zaburzeń metabolicznych.

Pytanie 25

Zapach amoniaku w moczu pojawia się przy

A. leukocyturii

B. ropomoczu

C. bakteriurii

D. ketonurii

Amoniakalny zapach moczu nie jest typowym sygnałem dla ketonurii, leukocyturii czy ropomoczu. Ketonuria, czyli obecność ciał ketonowych w moczu, często pojawia się przy cukrzycy czy w trakcie głodu. W takim przypadku zapach moczu może być bardziej owocowy albo słodki, bo to wynika z metabolizowania tłuszczów, a nie z działania bakterii. Z kolei leukocyturia, kiedy w moczu są białe krwinki, tak naprawdę nie prowadzi do tak wyraźnego amoniakalnego zapachu, a białe krwinki to znak stanu zapalnego, ale nie są bezpośrednio odpowiedzialne za amoniak. Natomiast ropomocz to obecność ropy w moczu, co też niekoniecznie daje amoniakalny zapach - w tej sytuacji mocz może wyglądać mętnie, a zapach być bardziej nieprzyjemny przez bakterie, ale niekoniecznie związany z amoniakiem. Wiele osób myli objawy zakażeń dróg moczowych, więc ważne jest, żeby zrozumieć patofizjologię i przeprowadzić dokładne analizy, aby postawić właściwą diagnozę i dobrać odpowiednie leczenie.

Pytanie 26

Zawał, który występuje w wyniku nagłego przerwania dopływu krwi tętniczej do konkretnej tkanki lub organu, skutkuje powstaniem

A. zwyrodnienia

B. rozrostu

C. zaniku

D. martwicy

Zawał serca to poważna sprawa. Dzieje się to, gdy nagle krew przestaje docierać do jakiejś części serca, co może prowadzić do martwicy, czyli umierania komórek, bo nie mają wystarczająco tlenu ani składników odżywczych. To, co mi się wydaje, to że martwica to efekt mocnych zaburzeń w ukrwieniu, przez co tkanki dostają niezłego „kopa” i zaczynają się psuć. Na przykład, weźmy zawał mięśnia sercowego – tam zakrzep w tętnicy wieńcowej blokuje przepływ krwi do serca. W medycynie to, jak szybko zdiagnozujemy martwicę i jakie podejmiemy kroki, może być kluczowe dla ratowania życia pacjenta. Jak sądzę, to właśnie dzięki szybkim interwencjom, jak tromboliza czy angioplastyka, można znacznie ograniczyć obszar martwicy i uratować jakąś część serca. Dobrze jest zrozumieć, jak działa martwica, bo to pomoże lekarzom w planowaniu leczenia. Generalnie, jak widzisz, szybkie diagnozowanie i leczenie zawału to podstawa, by zminimalizować ryzyko poważnych szkód.

Pytanie 27

Jak nazywa się badanie, które pozwala na diagnozowanie chorób przełyku, żołądka oraz dwunastnicy?

A. laparoskopii

B. artroskopii

C. kolonoskopii

D. gastroskopii

Gastroskopia to procedura diagnostyczna, która umożliwia lekarzom ocenę stanu przełyku, żołądka i dwunastnicy za pomocą endoskopu, czyli cienkiego, elastycznego narzędzia z kamerą na końcu. Dzięki gastroskopii możliwe jest nie tylko zobaczenie stanu błony śluzowej tych narządów, ale również pobranie próbek do biopsji, co może pomóc w diagnozowaniu chorób, takich jak nowotwory czy zapalenie błony śluzowej. Procedura ta jest szeroko stosowana w praktyce klinicznej i jest zalecana w przypadku dolegliwości takich jak ból brzucha, trudności w połykaniu, czy krwawienia z przewodu pokarmowego. Gastroskopia jest również kluczowa w monitorowaniu pacjentów z chorobą refluksową czy wrzodami żołądka. W standardach medycznych gastroskopia jest uznawana za bezpieczną i skuteczną metodę diagnostyczną, a jej wykonanie powinno być przeprowadzane przez przeszkolonych specjalistów, co zapewnia wysoką jakość opieki zdrowotnej.

Pytanie 28

Przedsiębiorstwa sektora spożywczego zobowiązane są, aby mięso po badaniu poubojowym zostało niezwłocznie schłodzone w rzeźni do temperatury nie wyższej niż

Fragment Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 853/2004

Wszelkie prace przy obróbce mięsa muszą być zorganizowane w sposób zapobiegający zanieczyszczeniu lub je minimalizujący. W tym celu, przedsiębiorstwa sektora spożywczego muszą zapewnić, aby:
a) mięso przeznaczone do rozbioru było wnoszone do pomieszczeń roboczych stopniowo, w miarę potrzeb;
b) w trakcie rozbioru, oddzielania tuszy od kości, trybowania, porcjowania i krojenia, pakowania jednostkowego lub zbiorczego, temperatura mięsa wynosiła nie więcej niż 3°C dla podrobów i 7°C dla pozostałego mięsa, przez utrzymanie temperatury otoczenia nie wyższej niż 12°C lub za pomocą innego alternatywnego systemu o równoważnym skutku;

A. 12°C

B. 7°C

C. 3,7°C

D. 3°C

Wybór innej temperatury schłodzenia mięsa po badaniu poubojowym, niż 7°C, wskazuje na niepełne zrozumienie regulacji dotyczących bezpieczeństwa żywności. Wiele osób może uważać, że niższe temperatury, takie jak 3°C, są bardziej odpowiednie, jednak w kontekście przepisów prawnych dotyczących mięsa, tylko 7°C jest dopuszczalne dla jego przechowywania w rzeźniach. Wybierając 12°C czy 3°C, można wpaść w pułapkę myślenia, że im niższa temperatura, tym lepiej, co w rzeczywistości może prowadzić do nieprawidłowego przechowywania. Schłodzenie do 12°C nie spełnia wymogów najwyższej jakości produktów spożywczych, ponieważ w tej temperaturze ryzyko namnażania się bakterii znacząco rośnie. Dodatkowo, podczas transportu i sprzedaży mięsa, utrzymanie niewłaściwej temperatury może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych dla konsumentów. Niezrozumienie zasad dotyczących odpowiednich temperatur może prowadzić do poważnych błędów w procesie produkcji i dystrybucji, co jest nie tylko szkodliwe dla zdrowia publicznego, ale również zagraża reputacji i przyszłości przedsiębiorstwa w sektorze spożywczym.

Pytanie 29

Chwytanie za kłąb w celu ujarzmienia zwierzęcianie powinno być stosowane wobec psów rasy

A. york.

B. labrador.

C. jamnik,

D. pekińczyk.

Wybór chwytu za kłąb jako metody poskromienia psów różnych ras może wynikać z błędnego założenia, że wszystkie psy reagują na takie techniki w ten sam sposób. Labradory, jamniki czy yorki, choć mogą być bardziej zrównoważone, wciąż nie są odpowiednimi kandydatami do stosowania tego rodzaju technik. Labradory, znane z przyjaznego usposobienia, są bardzo wrażliwe na stres i mogą zareagować negatywnie na siłowe metody. Chwyt za kłąb, będący formą dominacji, może prowadzić do lęku i agresji w reakcji na postrzeganą krzywdę. Jamniki, ze względu na swoją długą sylwetkę, mogą doznać urazów kręgosłupa przy niewłaściwym chwytaniu. Z kolei yorki, niewielkie, ale energiczne psy, mogą stać się nieufne wobec osób, które stosują takie metody. Często błędne zrozumienie potrzeby poskromienia psa prowadzi do używania siły zamiast technik pozytywnego wzmocnienia, co jest zgodne z najnowszymi standardami w szkoleniu psów. Etyka pracy z psami zaleca, by korzystać z technik, które nie tylko są skuteczne, ale także budują zaufanie między psem a opiekunem. Właściwe metody poskromienia powinny opierać się na zrozumieniu zachowań zwierząt, co pozwala uniknąć niebezpiecznych i nieodpowiednich interakcji.

Pytanie 30

Aby potwierdzić obecność nicieni w układzie pokarmowym, do analiz pobiera się

A. kał

B. mocz

C. ślina

D. zeskrobinę

Odpowiedź to kał, bo to on jest podstawowym materiałem do sprawdzania, czy mamy do czynienia z nicieniami, jak Ascaris lumbricoides czy Enterobius vermicularis. Badanie kału pozwala na znalezienie jaj tych pasożytów, które są wydalane przez organizm. W diagnostyce chorób jelitowych to badanie jest naprawdę ważne, a jego wyniki mogą dużo powiedzieć o stanie zdrowia pacjenta. W praktyce często wykorzystuje się metody flotacji albo osadu, co pomaga w znalezieniu jaj czy larw pasożytów. Jeśli lekarz podejrzewa inwazję, może zlecić dodatkowe badania, żeby mieć pewność i potwierdzić diagnozę – to dobra praktyka w parazytologii. Ogólnie, badanie kału jest standardową częścią procedur w diagnostyce chorób zakaźnych, co pokazuje jego znaczenie w medycynie.

Pytanie 31

Mykotoksyny to toksyczne związki metaboliczne

A. organizmów bakterialnych

B. grzybów

C. organizmy pasożytnicze

D. wirusowe patogeny

Wybór pasożytów, wirusów lub bakterii jako źródło mykotoksyn to niezłe nieporozumienie w klasyfikacji patogenów. Pasożyty, takie jak robaki jelitowe, to organizmy wielokomórkowe, które mogą szkodzić człowiekowi, ale one nie produkują mykotoksyn. Z kolei wirusy wywołują infekcje, ale nie wytwarzają toksycznych substancji klasyfikowanych jako mykotoksyny. Bakterie mogą produkować toksyny, ale różnią się one od mykotoksyn, bo te są typowe dla grzybów. Mykotoksyny powstają z metabolizmu grzybów i mają swoje unikalne toksyczne właściwości. Ważne jest, żeby zrozumieć, że mykotoksyny to efekt rozwoju grzybów w odpowiednich warunkach, jak wilgotność i temperatura. Wiedza na ten temat jest kluczowa, by ocenić ryzyko związane z bezpieczeństwem żywności. W przemyśle spożywczym czy paszowym trzeba stosować odpowiednie metody analityczne, żeby wykrywać mykotoksyny i wdrażać procedury ich eliminacji, bo zdrowie konsumentów jest najważniejsze.

Pytanie 32

Na wyniku morfologii krwi psa znajduje się informacja: PLT 850 (200-580 tys./μl). Co oznacza ten rezultat?

A. o trombocytozie

B. o erytrocytozie

C. o limfopenii

D. o erytropenii

Odpowiedź wskazująca na trombocytozę jest prawidłowa, ponieważ wynik PLT 850 tys./μl przekracza górną granicę normy, która wynosi 200-580 tys./μl. Trombocytoza, czyli podwyższone stężenie płytek krwi, może być wywołana różnymi czynnikami, w tym reakcjami na stres, infekcjami, stanami zapalnymi, a także chorobami nowotworowymi. W praktyce weterynaryjnej, identyfikacja trombocytozy jest istotna, ponieważ może wiązać się z ryzykiem zakrzepicy, a także wskazywać na inne, poważniejsze schorzenia. Na przykład, w przypadku psów z nowotworami, trombocytoza może być oznaką aktywacji układów kompensacyjnych organizmu w odpowiedzi na chorobę. Dlatego ważne jest, aby lekarz weterynarii dokładnie ocenił kontekst kliniczny i przeprowadził dalsze badania, aby ustalić przyczynę podwyższonego poziomu płytek krwi oraz wykluczyć inne poważne schorzenia. Regularne monitorowanie morfologii krwi u psów jest kluczowe dla wczesnej diagnostyki i interwencji medycznej.

Pytanie 33

Strefa bezpośrednio otaczająca gospodarstwo, w którym znajdują się zwierzęta cierpiące na chorobę zakaźną, to strefa

A. zagrożona

B. zapowietrzona

C. buforowa

D. zakaźna

Obszar buforowy jest często mylony z obszarem zapowietrzonym, ale pełni inną rolę w systemie zarządzania epidemiami. Buforowy obszar to strefa, która znajduje się pomiędzy strefą zapowietrzoną a strefą wolną od chorób. Jego głównym celem jest dodatkowa ochrona przed rozprzestrzenieniem się chorób, jednak nie jest bezpośrednio związany z miejscem, gdzie występują zwierzęta chore. Z kolei określenie obszaru zakaźnego często jest mylnie używane w kontekście obszaru zapowietrzonego; jednakże obszar zakaźny nie jest formalnym terminem w przepisach weterynaryjnych i nie odnosi się do konkretnej lokalizacji. Na koniec, termin zagrożony może sugerować, że w danym obszarze występuje ryzyko wystąpienia choroby, ale nie odnosi się do konkretnych zasad sanitarnych ani prewencyjnych. Takie błędne użycie terminologii prowadzi do nieporozumień w zakresie strategii ochrony zdrowia zwierząt. Kluczowe jest zrozumienie, że każdy z tych obszarów ma inną funkcję i zastosowanie w praktyce weterynaryjnej. Mając na uwadze powyższe różnice, nieprawidłowe jest utożsamianie tych terminów, co może prowadzić do niewłaściwych decyzji w zarządzaniu chorobami zakaźnymi.

Pytanie 34

Aby uzyskać osad w moczu, należy próbkę

A. wirować

B. zamrozić

C. mieszać

D. wytrząsać

Wirowanie próbki moczu to naprawdę ważny krok, jeśli chodzi o uzyskiwanie osadu. Dzięki temu oddzielamy cięższe składniki od cieczy. Te cięższe komórki i kryształy lądują na dnie probówki, a potem można je analizować, co jest mega pomocne w diagnostyce. Wirowanie robimy w specjalnych wirówkach, które potrafią radzić sobie z różnymi próbkami biologicznymi. W przypadku moczu zazwyczaj trwa to od 5 do 10 minut przy prędkości około 1500-3000 obrotów na minutę, co zależy od tego, co mamy zamiar zbadać. Analizując osad moczu, możemy się dowiedzieć o obecności białek, glukozy czy bakterii, co jest super istotne w diagnostyce nerek czy dróg moczowych. Dobrze jest robić to zgodnie z wytycznymi organizacji jak CLSI, które promują fajne praktyki w laboratoriach.

Pytanie 35

Brak oszołomienia występuje w przypadku uboju

A. z konieczności

B. rytualnego

C. pośredniego

D. sanitarnego

Wybór innych metod uboju, takich jak ubój sanitarny, z konieczności, czy pośredni, wiąże się z różnymi technikami, które często mają na celu przede wszystkim szybkie i efektywne zakończenie życia zwierzęcia, jednakże mogą być niezgodne z zasadami humanitarnego traktowania. Ubój sanitarny, przeprowadzany najczęściej w sytuacjach kryzysowych, takich jak epidemie, ma na celu ochronę zdrowia publicznego i nie jest związany z praktykami rytualnymi. W tym przypadku, zwierzęta są zazwyczaj oszołamiane w celu zminimalizowania bólu i stresu, co stoi w sprzeczności z filozofią uboju rytualnego. Ubój z konieczności, który najczęściej odbywa się w sytuacjach awaryjnych, również nie uwzględnia aspektów związanych z rytuałem, a jego celem jest szybkie usunięcie zagrożenia. Z kolei ubój pośredni, który może obejmować różne techniki, także wiąże się z oszołomieniem zwierzęcia, co jest sprzeczne z podejściem stosowanym w uboju rytualnym. Powszechnym błędem myślowym jest zakładanie, że wszystkie metody uboju są na równi humanitarne, podczas gdy różnorodność podejść i regulacji w każdym z przypadków ma fundamentalne znaczenie dla oceny ich skutków i zgodności z etyką. Każda z wymienionych metod ma swoje miejsce, ale nie są one zgodne z zasadami praktyk religijnych, a ich zastosowanie powinno być ściśle regulowane przez prawo oraz etykę zawodową.

Pytanie 36

Podczas czyszczenia po kocie, osoba może się zarazić

A. babeszjozą

B. toksyplazmozą

C. włośnicą

D. brucelozą

Toksoplazmoza jest chorobą wywołaną przez pierwotniaka Toxoplasma gondii, który może być obecny w odchodach kotów, szczególnie tych, które mają dostęp do zewnątrz. W przypadku sprzątania kocich odchodów, istnieje ryzyko zakażenia się poprzez przypadkowy kontakt z oocystami tego pasożyta. Oocysty są odporne na czynniki zewnętrzne i mogą przetrwać w glebie lub na powierzchniach przez długi czas. Dlatego ważne jest, aby podczas sprzątania używać rękawiczek oraz myć ręce dokładnie mydłem i wodą po zakończeniu tej czynności. Osoby w ciąży, osoby z obniżoną odpornością oraz małe dzieci powinny szczególnie unikać kontaktu z odchodami kotów. Standardy sanitarno-epidemiologiczne zalecają także regularne odrobaczanie kotów oraz utrzymywanie ich w czystości, co może zmniejszyć ryzyko przenoszenia tego patogenu. Warto również wiedzieć, że toksoplazmoza często przebiega bezobjawowo, ale u osób z osłabionym układem odpornościowym może prowadzić do poważnych komplikacji zdrowotnych.

Pytanie 37

W przypadku, gdy u suki zaobserwowano nadmierne pragnienie, częste oddawanie moczu, wymioty, ropny wyciek z pochwy, apatię, powiększenie brzucha oraz brak apetytu, co można podejrzewać?

A. skręt żołądka

B. ciążę

C. ropomacicze

D. wodobrzusze

Skręt żołądka to nagły stan, który może wystąpić u psów i charakteryzuje się objawami takimi jak wymioty, niepokój oraz powiększenie brzucha, ale nie obejmuje objawów związanych z układem rozrodczym, jak wydzielina z pochwy. Ciąża może powodować zwiększone pragnienie i powiększenie brzucha, ale nie wiąże się z wymiotami czy ropnym wyciekiem. Wodobrzusze, będące nagromadzeniem płynu w jamie brzusznej, może prowadzić do powiększenia brzucha, ale nie powoduje wymiotów ani ropnego wycieku z pochwy. Te objawy są typowe dla ropomacicza, które jest wynikiem infekcji i stanu zapalnego. Konfuzja w diagnozowaniu takich stanów często prowadzi do opóźnień w leczeniu, co może być fatalne. W praktyce weterynaryjnej kluczowe jest poprawne zrozumienie objawów, co umożliwia szybsze wprowadzenie odpowiednich działań medycznych. W związku z tym, dokładne rozpoznanie i znajomość objawów klinicznych są niezbędne do skutecznego zarządzania zdrowiem zwierząt.

Pytanie 38

Na podstawie informacji przedstawionej w ramce określ, ile tabletek preparatu Synergal Tabl. 250 mg należy wydać właścicielowi psa o wadze 5 kg na 6 dni kontynuacji leczenia zakażenia układu moczowego.

Dawkowanie i stosowanie: preparat należy podawać dwa razy dziennie, w dawce odpowiadającej 12,5 mg substancji aktywnych/kg m.c., co odpowiada podawaniu rano i wieczorem po 1 tabletce na każde 20 kg m.c.

A. 0,5 tabletki.

B. 5 tabletek.

C. 3 tabletki.

D. 6 tabletek.

Odpowiedź 3 tabletki jest jak najbardziej trafna. Przy obliczaniu dawki leku Synergal Tabl. 250 mg dla pieska ważącego 5 kg, najpierw trzeba określić, ile miligramów substancji aktywnej jest potrzebne na dzień. W przypadku takiego psiaka to 62,5 mg dziennie, co daje 0,25 tabletki (250 mg razy 0,25 = 62,5 mg). No i jakbyśmy potrzebowali leczyć przez 6 dni, to wyjdzie nam 1,5 tabletki (0,25 tabletki dziennie razy 6 dni). Ale uwaga! Nie możemy podawać ułamków tabletki, więc musimy zaokrąglić do góry i w tym przypadku wyjdzie 2 tabletki. Dobrze jest pamiętać, że prawidłowe dawkowanie leków u zwierzaków to klucz do skutecznego leczenia i ich bezpieczeństwa. Warto też zawsze skonsultować się z weterynarzem przed podaniem leku, żeby ustalić odpowiednią dawkę dla konkretnego zwierzaka.

Pytanie 39

Retikulocyty to wczesne stadia

A. bazofili

B. monocytów

C. eozynofilii

D. erytrocytów

Retikulocyty to młodociane formy erytrocytów, które są kluczowe w procesie erytropoezy. W trakcie produkcji krwinek czerwonych w szpiku kostnym, komórki progenitorowe przechodzą szereg różnorodnych etapów rozwojowych, aż osiągną stadium retikulocytów. Te komórki zawierają jeszcze resztki RNA, co odróżnia je od dojrzałych erytrocytów. Ich obecność w krwi obwodowej jest wskaźnikiem aktywności szpiku kostnego w produkcji erytrocytów. W klinice, pomiar poziomu retikulocytów jest pomocny w ocenie odpowiedzi organizmu na leczenie anemii, jak również w diagnostyce chorób hematologicznych. Na przykład, w przypadku anemii hemolitycznej, zwiększona liczba retikulocytów może wskazywać na adaptacyjną reakcję organizmu, natomiast ich niedobór może sugerować problem z produkcją krwinek czerwonych. Standardy diagnostyczne zalecają monitorowanie retikulocytów w kontekście różnych schorzeń, co stanowi istotny element oceny stanu zdrowia pacjenta.

Pytanie 40

Jakie urządzenie służy do osłuchiwania zwierząt?

A. radioskopu

B. fonendoskopu

C. endoskopu

D. fetotomu

Osłuchiwanie zwierząt nie może być przeprowadzane przy użyciu endoskopu, radioskopu ani fetotomu, ponieważ te urządzenia mają inne zastosowania w diagnostyce. Endoskop jest narzędziem wykorzystywanym do bezpośredniego badania wnętrza ciała, umożliwiając lekarzom obserwację tkanek i narządów poprzez wprowadzenie cienkiej rurki z kamerą. Choć endoskopia jest niezwykle użyteczna w diagnostyce, nie służy do osłuchiwania dźwięków, które są kluczowe dla oceny funkcji narządów wewnętrznych. Radioskop, z kolei, jest narzędziem opartym na promieniowaniu, używanym do obrazowania struktur wewnętrznych ciała, co również nie ma związku z osłuchiwaniem. Fetotom to instrument stosowany w położnictwie, szczególnie w weterynarii, do pomocy w porodach zwierząt, co również nie ma nic wspólnego z osłuchiwaniem. Błędem jest więc myślenie, że urządzenia te mogą zastąpić fonendoskop w praktyce weterynaryjnej. Każde z tych narzędzi pełni swoje specyficzne funkcje, które są niezbędne w diagnostyce, ale nie powinny być mylone z funkcją osłuchiwania, która wymaga szczególnej precyzji i odpowiedniego sprzętu, jakim jest fonendoskop. Zrozumienie różnic między tymi urządzeniami jest kluczowe dla prawidłowego stosowania metod diagnostycznych oraz dla efektywnej opieki nad zwierzętami.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej