Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 5 lipca 2026 15:58
  • Data zakończenia: 5 lipca 2026 15:59

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Na podstawie przypisania wartości do zmiennych zapisanych w języku PHP można stwierdzić, że

$zmienna1 = 15;
$zmienna2 = "15";
$zmienna3 = (string) $zmienna1;
A. zmienna1 i zmienna2 są tego samego typu.
B. zmienna2 i zmienna3 są tego samego typu.
C. zmienna1 i zmienna3 są tego samego typu.
D. Wszystkie zmienne są tego samego typu.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gratulacje! Wybrałeś poprawną odpowiedź, czyli zmienna2 i zmienna3 są tych samych typów. W kodzie PHP wartość zmiennej1 była liczbą całkowitą (int), natomiast wartość zmiennej2 była ciągiem znaków (string). Zmienna3 natomiast była wynikiem rzutowania zmiennej1 na typ string. Stąd wynika, że zmienna2 i zmienna3 są obie typu string. Rzutowanie to operacja konwersji jednego typu danych na inny, co jest powszechną praktyką w programowaniu. Używane jest, na przykład, kiedy chcemy porównać dwa różne typy danych lub chcemy je połączyć. Pamiętaj jednak, że PHP jest językiem o dynamicznych typach, co oznacza, że typ zmiennej może ulec zmianie w trakcie wykonania skryptu. Dlatego zawsze warto mieć na uwadze typy zmiennych, z którymi pracujesz.

Pytanie 2

Program napisany w PHP ma na celu obliczenie średniej pozytywnych ocen ucznia w zakresie od 2 do 6.
Warunek selekcji ocen w pętli liczącej średnią powinien zawierać wyrażenie logiczne

A. $ocena > 2 and $ocena < 6
B. $ocena >= 2 or $ocena <= 6
C. $ocena >= 2 and $ocena <= 6
D. $ocena > 2 or $ocena < 6

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór odpowiedzi $ocena >= 2 and $ocena <= 6 jest poprawny, ponieważ precyzyjnie określa zakres, w jakim dopuszczalne są oceny ucznia. Operator logiczny 'and' zapewnia, że obie części warunku muszą być spełnione jednocześnie: ocena musi być większa lub równa 2 oraz mniejsza lub równa 6. Taki sposób definiowania zakresu jest zgodny z dobrymi praktykami programowania, gdzie ważne jest, aby warunki logiki były jednoznaczne i precyzyjne. Dla przykładu, w kontekście obliczania średniej, wykorzystanie tego warunku pozwala na uwzględnienie wszystkich ocen, które są zgodne z regulaminem szkoły, co jest kluczowe dla uzyskania dokładnego wyniku. W praktyce, przy implementacji tego typu logiki w PHP, możemy spotkać się z używaniem podobnych zapytań w kontekście przetwarzania danych uczniów, co podkreśla znaczenie poprawnego definiowania warunków w programach. Dodatkowo, stosowanie takich wyrażeń pozwala na łatwe rozbudowywanie kodu, gdyż łatwo można dodawać nowe warunki lub modyfikować istniejące, co wpisuje się w założenia elastyczności i czytelności kodu.

Pytanie 3

Jaką wartość przyjmie zmienna po wykonaniu poniższego fragmentu kodu w JavaScript?

var w=0;
var i=1;
for (i = 1; i < 50; i++)
{
    if (i%2 == 0)
        w += i;
}
A. suma wszystkich naturalnych liczb nieparzystych, które są większe od 50
B. liczbom naturalnym, które są nieparzyste i mniejsze od 50
C. suma naturalnych liczb parzystych, które są mniejsze od 50
D. liczbie naturalnych liczb parzystych większych od 50

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod przedstawiony w pytaniu jest fragmentem programu JavaScript, który ma za zadanie zsumować wszystkie liczby parzyste mniejsze od 50. Początkowo zmienna w jest ustawiona na 0 i reprezentuje sumę, którą będziemy obliczać. Pętla for zaczyna się od i=1 i iteruje do i<50 zwiększając wartość i o 1 w każdej iteracji. Wewnątrz pętli znajduje się instrukcja warunkowa if, która sprawdza, czy liczba i jest parzysta, co oznacza, że jej reszta z dzielenia przez 2 wynosi 0. Jeśli warunek jest spełniony, liczba i jest dodawana do zmiennej w. W efekcie po zakończeniu pętli zmienna w zawiera sumę wszystkich parzystych liczb mniejszych niż 50. Przykładem praktycznego zastosowania takiego algorytmu może być sytuacja, w której musimy szybko obliczyć sumę określonego zbioru liczb spełniających dane kryterium, co jest częste w analizie danych lub generowaniu raportów. Konstrukcje takie jak pętla for i operator modulo są podstawowymi narzędziami w programowaniu, pozwalającymi na efektywne przetwarzanie danych i automatyzację złożonych operacji obliczeniowych, co jest zgodne z dobrymi praktykami w branży IT.

Pytanie 4

Jaką złożoność obliczeniową ma algorytm wyszukiwania elementu w nieposortowanej tablicy jednowymiarowej?

A. liniową, O(n)
B. silnia, O(n!)
C. stała, O(1)
D. kwadratową, O(n²)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W nieposortowanej tablicy nie ma porządku, który pozwoliłby pominąć część elementów, więc element szuka się przeglądając kolejne pozycje (wyszukiwanie liniowe). W najgorszym przypadku trzeba sprawdzić wszystkie n elementów, dlatego złożoność wynosi O(n) - liniowa. Dlatego poprawna jest złożoność liniowa, O(n).

Pytanie 5

Tablica tab[] jest wypełniona dowolnymi liczbami całkowitymi. Jaka wartość znajdzie się w zmiennej zm2 po wykonaniu prezentowanego fragmentu kodu?

int tab[10];
int zm1 = 0;
double zm2 = 0;

for (int i=0; i < 10; i++)
{
  zm1 = zm1 + tab[i];
}
zm2 = zm1 / 10;
A. Suma liczb od 1 do 10.
B. Średnia arytmetyczna elementów tablicy.
C. Suma elementów tablicy.
D. Średnia geometryczna liczb od 0 do 9.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wynik zmiennej zm2 w przedstawionym kodzie to średnia arytmetyczna wartości znajdujących się w tablicy tab. Proces obliczania średniej arytmetycznej polega na zsumowaniu wszystkich elementów tablicy i podzieleniu tej sumy przez liczbę elementów. W tym przypadku zmienna zm1 akumuluje sumę wszystkich wartości tablicy tab, a następnie zmienna zm2 jest obliczana jako zm1 podzielone przez 10, co odpowiada liczbie elementów w tablicy. To podejście jest zgodne z dobrą praktyką programistyczną, ponieważ umożliwia efektywne obliczenie średniej, co jest powszechnie stosowane w analizie danych. W praktycznych zastosowaniach, takich jak przetwarzanie danych finansowych czy naukowych, umiejętność obliczania średnich jest kluczowa, umożliwiając podejmowanie świadomych decyzji na podstawie statystyk. Dodatkowo, warto zauważyć, że dla tablicy różnych typów danych, takich jak float czy double, technika obliczania średniej pozostaje taka sama, aczkolwiek wymaga uwzględnienia precyzji obliczeń.

Pytanie 6

Po zrealizowaniu przedstawionego fragmentu kodu w języku C/C++ do zmiennej o nazwie zmienna2 przypisany zostanie

int zmienna1 = 158; int *zmienna2 = &zmienna1;
A. przypisana zamieniona na łańcuch wartość, która jest przechowywana w zmienna1
B. przypisana ta sama wartość, która jest przechowywana w zmienna1
C. przypisany adres zmiennej o nazwie zmienna1
D. przypisana liczba w kodzie binarnym odpowiadająca wartości, która jest przechowywana w zmienna1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W odpowiedzi 1 stwierdzono, że zmiennej zmienna2 zostanie przypisany adres zmiennej zmienna1. To stwierdzenie jest poprawne, ponieważ w kodzie C/C++ operator '&' jest używany do uzyskania adresu zmiennej. W prezentowanym fragmencie kodu zmienna2 jest wskaźnikiem, który przechowuje adres zmiennej zmienna1, co oznacza, że zmienna2 wskazuje na lokalizację w pamięci, w której przechowywana jest wartość zmiennej zmienna1. Takie podejście jest kluczowe w programowaniu niskopoziomowym, gdzie manipulacja adresami pamięci jest często wykorzystywana do efektywnego zarządzania zasobami. Przykład praktyczny to dynamiczna alokacja pamięci, gdzie programista może przydzielać i zwalniać pamięć w trakcie działania programu, co jest możliwe dzięki wskaźnikom. Zrozumienie wskaźników i adresów jest fundamentalne w C/C++, a ich właściwe użycie przyczynia się do optymalizacji kodu oraz umożliwia tworzenie bardziej złożonych struktur danych, takich jak listy, stosy czy kolejki.

Pytanie 7

Jak nazywa się organizacja społeczna, która skupia pracowników oraz chroni ich prawa i interesy zawodowe?

A. komisja BHP
B. Straż Pożarna
C. kierownik zakładu
D. związek zawodowy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Organizacja społeczna skupiająca pracowników i chroniąca ich prawa oraz interesy zawodowe to ZWIĄZEK ZAWODOWY - reprezentuje pracowników wobec pracodawcy, np. w negocjacjach płacowych. Dlatego mowa o związku zawodowym.

Pytanie 8

Fragment kodu w języku PHP przedstawia się następująco (patrz ramka): W wyniku wykonania pętli zostaną wyświetlone liczby

Ilustracja do pytania
A. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20
B. 0, 4, 8, 12, 16, 20
C. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19
D. 0, 4, 8, 12, 16

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pętla for w PHP to naprawdę podstawowe narzędzie, które pozwala nam w łatwy sposób powtarzać różne operacje na danych. W tej pętli zaczynamy od $i równego 0, a kończymy, kiedy $i osiągnie 20. W każdej iteracji dodajemy 4 do $i, więc wypisujemy liczby od 0 do 20, co 4 jednostki. Super sprawa, jeśli chcemy równomiernie przetwarzać dane. Przykładowo, gdy mamy jakieś tabele z danymi albo potrzebujemy wygenerować wykresy w regularnych odstępach, to taka pętla się przydaje. Stosowanie pętli to też dobra praktyka programistyczna, bo automatyzuje nam powtarzalne zadania, co czyni kod bardziej przejrzystym. Jak zrozumiesz, jak działa ta pętla, to dużo łatwiej będzie ci tworzyć różne algorytmy, co jest super ważne w informatyce.

Pytanie 9

Jaką postać ma kolor zdefiniowany w formacie szesnastkowym jako #11FE07 w modelu RGB?

A. rgb(ll, 127, 7)
B. rgb(17, 255, 7)
C. rgb(17, 254, 7)
D. rgb(17, FE, 7)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź rgb(17, 254, 7) jest jak najbardziej trafna, bo wartości RGB ustalamy na podstawie kolorów, które mamy w formacie szesnastkowym. Dla koloru #11FE07, pierwsza część '11' to czerwień (R), druga część 'FE' to zieleń (G), a ostatnia '07' to niebieski (B). Jak to zliczamy? Wartości szesnastkowe przeliczamy na dziesiętne. Czyli '11' w szesnastkowym to 17 w dziesiętnym, 'FE' to 254, a '07' to po prostu 7. Te kolory RGB są super ważne w wielu dziedzinach, jak na przykład w projektowaniu stron www czy w grafice komputerowej. W3C ustala standardy dla tych wartości, dlatego są one spójne i użyteczne w sieci. Dopasowanie kolorów RGB jest kluczowe, kiedy tworzymy ładne palety kolorów, które są nie tylko estetyczne, ale też dostępne dla wszystkich. Takim przykładem może być dobór kolorów dla przycisków na stronie - jak dobrze je dobierzemy, to użytkownik łatwiej zauważy, co ma kliknąć.

Pytanie 10

Funkcją zaprezentowanego kodu PHP jest napełnienie tablicy $tab 10 losowymi liczbami z przedziału od -100 do 100, a następnie wypisanie liczb ujemnych. Kod prezentuje się następująco:

$tab = array();
for ($i = 0; $i < 10; $i++)
{
    $tab[$i] = rand(-100, 100);
}

foreach ($tab as $x)
{
    if ($x < 0)
        echo "$x ";
}
A. kolejnymi liczbami od -100 do 100 oraz wypisanie liczb ujemnych
B. 100 losowymi liczbami, a następnie wypisanie liczb dodatnich
C. 10 losowymi wartościami, a następnie wypisanie liczb ujemnych
D. kolejnymi liczbami od 0 do 9 i ich wyświetlenie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przedstawiony kod w języku PHP ma na celu wypełnienie tablicy dziesięcioma losowymi wartościami i wypisanie tych, które są ujemne. Funkcja rand(-100, 100) generuje liczby losowe z zakresu od -100 do 100. W pętli for wykonujemy dziesięć iteracji, co umożliwia dodanie dziesięciu takich liczb do tablicy. Następnie, za pomocą pętli foreach, iterujemy przez wszystkie elementy tablicy. Instrukcja warunkowa if sprawdza, czy każda z wartości jest mniejsza od zera. Jeśli warunek jest spełniony, liczba jest wypisywana na ekran. Takie podejście jest często stosowane w programowaniu, gdy wymagana jest praca z losowymi danymi w celu testowania lub symulacji. W praktycznych zastosowaniach można użyć tej metody do filtrowania danych lub analizy wyników eksperymentalnych, gdzie konieczne jest zidentyfikowanie i obsługa wartości o określonych właściwościach. Dobre praktyki programistyczne nakazują dokumentowanie takich fragmentów kodu, aby ułatwić zrozumienie i utrzymanie projektu przez innych deweloperów.

Pytanie 11

Którą czynność gwarantującą poprawne wykonanie przedstawionego kodu JavaScript należy wykonać przed pętlą?

var text;
for(var i=0; i<tab.length; i++ ){
    text+=tab[i] + "<br>";
}
A. Zadeklarować zmienną i
B. Zainicjować zmienną text
C. Sprawdzić długość tablicy tab
D. Upewnić się, że text jest typu string

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przedstawionym kodzie JavaScript kluczowe jest zainicjowanie zmiennej 'text' przed rozpoczęciem pętli for. Zmienna ta ma za zadanie zbierać wartości z tablicy 'tab' i konkatenuje je w formie tekstu z dodanym znacznikiem HTML <br>, który służy do łamania linii w przeglądarkach. Gdyby zmienna 'text' nie została zainicjowana, kod próbowałby wykonać operację konkatenacji na niezainicjowanej zmiennej, co skutkowałoby błędem. W JavaScript, zmienne, które nie zostały zainicjowane, mają wartość 'undefined', co może prowadzić do nieprzewidywalnych rezultatów. Dlatego przed pętlą, konieczne jest przypisanie zmiennej 'text' wartości początkowej, na przykład pustego łańcucha: text = ''. Dzięki temu, każda kolejna iteracja pętli doda nowy element tablicy do 'text' w sposób zgodny z zamierzeniem. Praktycznie, inicjalizowanie zmiennej jest fundamentalną praktyką w programowaniu, która zapobiega błędom oraz zapewnia klarowność kodu, co jest zgodne z najlepszymi standardami programowania.

Pytanie 12

Funkcja przedstawiona w kodzie JavaScript ma na celu

Ilustracja do pytania
A. zwrócić iloczyn kolejnych liczb od 1 do a
B. wyświetlić kolejne liczby od a do n
C. pokazać wynik mnożenia a przez n
D. zwrócić wynik potęgowania an

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja w języku JavaScript przedstawiona w pytaniu wykonuje operację potęgowania poprzez iteracyjne mnożenie liczby a przez siebie n razy. Jest to klasyczny sposób realizacji potęgowania, polegający na zastosowaniu pętli for. W momencie inicjalizacji zmiennej wynik przypisujemy jej wartość 1, co jest typowym sposobem rozpoczęcia mnożenia w algorytmach iteracyjnych. Następnie pętla for iteruje n razy, za każdym razem mnożąc wynik przez a, co odpowiada matematycznemu działaniu a razy a razy a, aż do n razy. Po zakończeniu pętli funkcja zwraca wynik, który jest wartością an. Takie podejście jest stosowane w przypadkach, gdy nie mamy bezpośredniego dostępu do wbudowanych funkcji potęgowania, jak Math.pow, jednak w praktyce, dla lepszej wydajności i czytelności kodu, zaleca się korzystanie z wbudowanych metod. Potęgowanie jest powszechnie stosowane w obliczeniach matematycznych, fizyce oraz w algorytmach wymagających szybkiego przetwarzania dużych ilości danych. Zrozumienie mechaniki działania pętli for i operacji iteracyjnych jest kluczowe w programowaniu, co czyni to pytanie istotnym elementem egzaminu certyfikacyjnego.

Pytanie 13

Wskaż zdanie, które jest fałszywe w odniesieniu do poniższej definicji funkcji w języku C++?

void zamien(float &x, float &y) {
    float tmp;
    tmp = x;
    x = y;
    y = tmp;
}
A. Funkcja ma dwa argumenty
B. Funkcja nie zwraca żadnej wartości
C. Funkcja zwraca wartość
D. Funkcja korzysta z parametrów przez referencję

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja w języku C++ z deklaracją 'void' na początku oznacza, że nie zwraca żadnej wartości. Jest to zgodne z poprawną odpowiedzią nr 3. Tego typu funkcje używane są często w sytuacjach, gdy nie jest konieczne przekazywanie wyniku, a operacje są wykonywane na danych wejściowych. Deklaracja parametrów przez referencję 'float &x, float &y' pozwala na bezpośrednią modyfikację wartości przekazanych do funkcji zmiennych. Oznacza to, że wszelkie zmiany dokonane na tych parametrach wewnątrz funkcji są odzwierciedlane w zmiennych oryginalnych. Taka technika jest szeroko stosowana w programowaniu, aby zwiększyć efektywność i zmniejszyć ilość niepotrzebnych kopii danych. Funkcja 'zamien' ilustruje wymianę wartości dwóch zmiennych przy użyciu tymczasowej zmiennej 'tmp', co jest klasycznym podejściem do tego problemu programistycznego. Zachowanie funkcji bez zwracania wartości jest zgodne z zasadami projektowania funkcji użytkowych, które realizują pewne operacje proceduralne na danych. Stosowanie referencji zwiększa kontrolę nad pamięcią i wydajność programu, co jest krytyczne w aplikacjach o wysokiej wydajności. Zrozumienie tego aspektu jest istotne dla prawidłowego biegu programu i efektywnego zarządzania zasobami.

Pytanie 14

Jak nazywa się program, który wykonuje instrukcje kodu źródłowego BEZ wcześniejszego generowania pliku wynikowego?

A. konwerter języka
B. interpreter
C. konwerter kodu
D. kompilator

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Interpreter wykonuje instrukcje kodu źródłowego na bieżąco, linia po linii, BEZ wcześniejszego tworzenia osobnego pliku wynikowego (wykonywalnego). Tak działa np. PHP czy JavaScript. Dlatego tym programem jest interpreter.

Pytanie 15

W instrukcji warunkowej języka JavaScript należy zweryfikować sytuację, w której wartość zmiennej a mieści się w zakresie (0, 100), a wartość zmiennej b jest większa od zera. Taki warunek można zapisać w sposób następujący

A. if ((a>0 && a<100) || b<0)
B. if ((a>0 || a<100) && b>0)
C. if (a>0 && a<100 && b>0)
D. if (a>0 || a<100 || b<0)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór odpowiedzi 'if (a>0 && a<100 && b>0)' jest prawidłowy, ponieważ precyzyjnie spełnia określone wymagania zawarte w pytaniu. Warunek ten sprawdza, czy zmienna 'a' mieści się w przedziale od 0 do 100 (wyłączając 0 i 100), a także potwierdza, że zmienna 'b' jest większa od zera. Operator '&&' (AND) jest kluczowy w tym przypadku, ponieważ wymaga spełnienia wszystkich zdefiniowanych warunków jednocześnie. Przykładowo, jeśli mamy zmienne 'a' równe 50 i 'b' równe 10, to warunek zostanie spełniony i kod wewnątrz instrukcji 'if' zostanie wykonany. Zastosowanie takich warunków jest powszechne w programowaniu, zwłaszcza w sytuacjach wymagających walidacji danych, gdzie musimy upewnić się, że wszystkie kryteria są spełnione przed kontynuowaniem dalszych operacji. Standardy kodowania zalecają wykorzystanie prostych i jednoznacznych instrukcji warunkowych, co przyczynia się do lepszej przejrzystości i utrzymywalności kodu. Stosując odpowiednią logikę w warunkach, minimalizujemy ryzyko wystąpienia błędów w logice aplikacji.

Pytanie 16

Wskaż zapis warunku w języku JavaScript, który ma na celu sprawdzenie, czy spełniony jest przynajmniej jeden z poniższych przypadków:
1) dowolna liczba naturalna a jest liczbą trzycyfrową
2) dowolna liczba całkowita b ma wartość ujemną

A. ((a > 99) && (a < 1000)) || (b < 0)
B. ((a > 99) || (a < 1000)) || (b < 0)
C. ((a > 99) || (a < 1000)) && (b < 0)
D. ((a > 99) && (a < 1000)) && (b < 0)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź ((a > 99) && (a < 1000)) || (b < 0) jest poprawna, ponieważ spełnia wymagania dotyczące sprawdzenia dwóch warunków. Pierwsza część warunku, czyli (a > 99) && (a < 1000), precyzyjnie weryfikuje, czy liczba 'a' jest trzycyfrowa. Wartości, które spełniają ten warunek, to liczby od 100 do 999. Druga część warunku, czyli (b < 0), efektywnie sprawdza, czy liczba 'b' jest liczbą ujemną. Połączenie tych dwóch warunków za pomocą operatora logicznego OR (||) oznacza, że wystarczy, iż jeden z nich będzie prawdziwy, aby cały warunek został uznany za spełniony. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, gdzie klarowność i zwięzłość kodu są kluczowe, co ułatwia jego późniejsze utrzymanie. W zastosowaniach praktycznych, taki warunek mógłby być użyty w walidacji danych wejściowych, na przykład w formularzach, gdzie użytkownicy wprowadzają różne wartości, a program musi zapewnić, że przynajmniej jeden z warunków jest spełniony.

Pytanie 17

Wskaż konstrukcję pętli w języku JavaScript, która wyświetli sześć kolejnych liczb parzystych

A. for(i=2;i<=12;i++) {i=i+2; document.write(i);}
B. for(i=2;i<12;i+=2) {document.write(i);}
C. for(i=2;i<12;i++) {i++; document.write(i);}
D. for(i=2;i<=12;i+=2) {document.write(i);}

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź for(i=2;i<=12;i+=2) {document.write(i);} jest prawidłowa, ponieważ prawidłowo implementuje pętlę for w języku JavaScript, aby wydrukować sześć kolejnych liczb parzystych, zaczynając od 2 i kończąc na 12. Pętla ta inicjuje zmienną i na wartość 2, a następnie kontynuuje iterację, aż do osiągnięcia wartości 12, zwiększając i o 2 w każdej iteracji. Dzięki temu osiągamy pożądane liczby: 2, 4, 6, 8, 10 i 12. Użycie operatora inkrementacji (i+=2) jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi, ponieważ jest bardziej zwięzłe i jednoznaczne w porównaniu do zwiększania zmiennej w każdej iteracji o 1, a następnie dodawania 1 w ciele pętli. W praktyce, można stosować takie podejście do generowania sekwencji liczb w różnych zastosowaniach, na przykład w wizualizacji danych lub grach, gdzie potrzebujemy pracować z parametrami o określonej wartości. Ponadto, pętle w JavaScript są fundamentalnym elementem skryptów, pozwalającym na automatyzację powtarzalnych zadań, co czyni programowanie bardziej efektywnym.

Pytanie 18

Jaki jest cel funkcji napisanej w PHP?

function fun1($liczba)
{
  if($liczba % 2 == 0)
    return 1;

  return 0;
}
A. Zwrócenie wartości 0, gdy liczba jest parzysta
B. Wypisanie liczby nieparzystej
C. Zwrócenie wartości 1, gdy liczba jest parzysta
D. Wypisanie liczby parzystej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja w języku PHP została zaprogramowana w taki sposób, aby najpierw sprawdzić, czy podana liczba jest parzysta, używając operatora modulo (%). Operacja $liczba % 2 == 0 sprawdza resztę z dzielenia przez 2, która dla liczb parzystych wynosi 0. Jeśli warunek jest spełniony, funkcja natychmiast zwraca wartość 1, co oznacza, że liczba jest parzysta. Taki sposób kodowania jest wydajny, ponieważ funkcja zakończy działanie natychmiast po spełnieniu warunku, bez dalszego przetwarzania. Jest to dobry przykład stosowania operacji warunkowych w funkcjach, co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi, zwłaszcza gdy zależność logiczna jest prosta i może być szybko zidentyfikowana. Takie funkcje często wykorzystywane są w systemach walidacji danych, gdzie szybkie potwierdzenie poprawności danych jest kluczowe dla wydajności całego systemu. Pozwala również na łatwe rozszerzenie logiki, jeśli w przyszłości zajdzie taka potrzeba.

Pytanie 19

Który modyfikator dostępu daje dostęp do pola w obrębie klasy oraz w klasach dziedziczących (a nie z zewnątrz)?

A. chroniony
B. publiczny
C. prywatny
D. opublikowany

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Modyfikator chroniony (ang. <code><span class="code-keyword">protected</span></code>) udostępnia pole lub metodę w obrębie własnej klasy oraz we wszystkich klasach po niej dziedziczących, ale zamyka dostęp dla kodu z zewnątrz. To pośredni poziom między prywatnym a publicznym, przydatny przy projektowaniu hierarchii klas. Dlatego dostęp dla klasy i jej potomków daje modyfikator chroniony.

Pytanie 20

Jak ustalany jest typ zmiennej w języku JavaScript?

A. wynika z przypisanej wartości
B. typy w ogóle nie występują
C. musi być zadeklarowany na początku skryptu
D. istnieje tylko jeden typ

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W JavaScripcie typ zmiennej nie jest deklarowany z góry - wynika z PRZYPISANEJ wartości i może się zmienić w trakcie (typowanie dynamiczne). Np. po <code><span class="code-keyword">let</span> <span class="code-variable">x</span> <span class="code-text">=</span> <span class="code-number">5</span><span class="code-text">;</span></code> <code><span class="code-variable">x</span></code> jest liczbą, a po <code><span class="code-variable">x</span> <span class="code-text">=</span> <span class="code-string">"tekst"</span><span class="code-text">;</span></code> staje się napisem. Dlatego typ wynika z przypisanej wartości.

Pytanie 21

Jaką funkcję w języku PHP można wykorzystać do weryfikacji typu zmiennej?

A. var_dump()
B. strrev()
C. switch()
D. foreach()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja var_dump() w języku PHP jest niezwykle przydatna do sprawdzania typu zmiennej, ponieważ wyświetla zarówno wartość zmiennej, jak i jej typ. Dzięki temu programista może szybko zrozumieć, co dokładnie znajduje się w danej zmiennej. Na przykład, jeśli mamy zmienną $a przypisaną do wartości 5, używając var_dump($a), uzyskamy wynik 'int(5)', co wskazuje, że zmienna jest typu całkowitego. Z kolei dla zmiennej $b, która jest tablicą, var_dump($b) pokaże strukturę tablicy oraz jej zawartość. Użycie var_dump() jest zgodne z dobrymi praktykami debugowania w PHP, ponieważ umożliwia identyfikację problemów z typami danych, co jest kluczowe w kontekście typowania dynamicznego, jakie ma miejsce w PHP. Dodatkowo, var_dump() jest często stosowane w sytuacjach, gdy programista chce szybko zweryfikować, co znajduje się w zmiennych podczas rozwoju aplikacji, co przyspiesza proces debugowania i pozwala na łatwiejsze znalezienie błędów w logice aplikacji.

Pytanie 22

Określ złożoność obliczeniową algorytmu prostego (standardowego) wyszukiwania najmniejszej wartości w zestawie liczb?

A. O(n!)
B. O(n3 )
C. O(n2 )
D. O(n)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Algorytm naiwnego wyszukiwania minimum jest dość prosty, bo jego złożoność obliczeniowa to O(n). To znaczy, że im więcej mamy elementów w zbiorze, tym dłużej trwa jego działanie, ale w prosty sposób, czyli liniowo. W praktyce algorytm przeszukuje każdy element, porównując go z innymi, co jest dosyć klasyczne i używane w wielu podstawowych programach. Na przykład, gdy programujemy w Pythonie, możemy użyć pętli do przejścia przez listę, co sprawia, że łatwo to zrozumieć. W branży programistycznej często mówimy o tym w kontekście analizy złożoności obliczeniowej, co czyni go naprawdę istotnym tematem dla każdego programisty. Moim zdaniem, zrozumienie O(n) jest kluczowe, gdy chcemy optymalizować nasz kod i oceniać, jak nasze algorytmy radzą sobie z większymi zbiorami danych. To chyba jeden z podstawowych tematów w inżynierii oprogramowania i analizie danych.

Pytanie 23

W zaprezentowanym fragmencie algorytmu użyto

Ilustracja do pytania
A. jeden blok decyzyjny.
B. jedną pętlę.
C. trzy bloki operacyjne (procesy).
D. dwie pętle.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przedstawionym fragmencie algorytmu zastosowano jedną pętlę co jest zgodne z poprawną odpowiedzią. Pętla to konstrukcja programistyczna pozwalająca wielokrotnie wykonywać fragment kodu dopóki spełniony jest określony warunek. W analizowanym schemacie widzimy jednokrotną pętlę oznaczoną powrotem do wcześniejszego punktu co jest charakterystyczne dla takich struktur. Najczęściej używane pętle to for while i do-while różniące się sposobem sprawdzania warunku początkowego. Pętle są fundamentalne w algorytmice i pozwalają na realizację złożonych operacji takich jak iteracja po tablicach czy przetwarzanie danych wejściowych. Ich zastosowanie zwiększa efektywność kodu i upraszcza jego strukturę. Dobrą praktyką jest dbanie o czytelność pętli i unikanie skomplikowanych zależności co poprawia zrozumienie kodu przez innych programistów. Warto również pamiętać o zasadach optymalizacji np. minimalizowanie liczby iteracji co przekłada się na lepszą wydajność.

Pytanie 24

Jaką instrukcją można zastąpić poniższy kod JavaScript, pełniącą tę samą funkcję?

for (i = 0; i < 100; i += 10)
  document.write(i + ' ');
while (i < 10) {
  document.write(i + ' ');
  i += 10;
}

Kod 1.
while (i < 100) {
  document.write(i + ' ');
}

Kod 2.
i = 0;
while (i < 100) {
  document.write(i + ' ');
  i += 10;
}

Kod 3.
i = 0;
while (i < 10) {
  document.write(i + ' ');
  i++;
}

Kod 4.
A. Kod 4
B. Kod 3
C. Kod 2
D. Kod 1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź Kod 3 jest prawidłowa ponieważ instrukcja while w tej formie jest równoważna z podaną pętlą for. W obu przypadkach pętla inicjuje zmienną i na wartości 0 i zwiększa ją o 10 w każdej iteracji aż do osiągnięcia wartości mniejszej niż 100. Pętla for jest skondensowaną formą pętli while i zapewnia bardziej czytelny zapis gdy wszystkie elementy inicjalizacja warunek i inkrementacja są blisko siebie. Taka konstrukcja jest używana w wielu językach programowania zorientowanych obiektowo takich jak JavaScript czy Java. W praktyce pętle te są używane do iteracji przez listy tablice lub do wykonywania powtarzalnych zadań w kodzie. Dobre praktyki zalecają wybór pętli for gdy zakres iteracji jest znany z góry co poprawia czytelność i utrzymanie kodu. Zrozumienie jak pętla while może być przekształcona w pętlę for i odwrotnie jest podstawową umiejętnością w programowaniu co pozwala na elastyczność w pisaniu kodu i lepsze dostosowanie do specyficznych potrzeb aplikacji.

Pytanie 25

W analizowanym fragmencie algorytmu wykorzystano

Ilustracja do pytania
A. jeden blok decyzyjny.
B. jedną pętlę.
C. trzy bloki operacyjne (procesy).
D. dwie pętle.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Na tym schemacie blokowym mamy jedną pętlę, co oznacza, że jeden z kroków powtarza się aż do momentu, kiedy spełni się określony warunek. Pętle to podstawa programowania, bo dzięki nim możemy wielokrotnie coś robić, co jest super przydatne. Używamy ich na przykład do sortowania danych w tablicy albo przetwarzania informacji w aplikacjach. Warto pamiętać, żeby nie robić zbyt skomplikowanych pętli, bo mogą potem sprawiać problemy, co do łatwości w utrzymaniu kodu. Dobrze jest też dodawać komentarze do warunków kończących pętle, bo to znacznie poprawia czytelność. Na prezentowanym schemacie pętla jest przedstawiona jako połączenie bloku decyzyjnego z wcześniejszym krokiem, co pokazuje, że proces się powtarza – to całkiem typowe w takich schematach.

Pytanie 26

Jak w języku strukturalnym przechować dane 50 uczniów (imię, nazwisko, średnia)?

A. tablicy 50 elementów o składowych strukturalnych
B. struktury 50 elementów o składowych tablicowych
C. klasy 50 elementów typu tablicowego
D. tablicy 50 elementów o składowych łańcuchowych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dane jednego ucznia (imię, nazwisko, średnia) to różne pola opisujące jeden obiekt - w języku strukturalnym grupuje je STRUKTURA. Aby przechować 50 uczniów, tworzy się tablicę 50 elementów, gdzie każdy element jest taką strukturą. Dlatego potrzebna jest tablica o składowych strukturalnych.

Pytanie 27

W języku JavaScript, aby zweryfikować, czy liczba leży w zakresie (100, 200>, należy użyć następującego zapisu:

A. If (liczba < 100 || liczba >=200)
B. If (liczba > 100 && liczba <=200)
C. If (liczba < 100 && liczba <=200)
D. If (liczba > 100 || liczba <=200)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wyrażenie warunkowe 'if (liczba > 100 && liczba <= 200)' jest całkiem dobrze skonstruowane. Precyzyjnie wskazuje, że interesują nas liczby od 101 do 200, z tym że 200 jest uwzględniona, a 100 już nie. Operator '&&' (AND) działa tutaj, bo musi być spełniony zarówno pierwszy, jak i drugi warunek, co jest bardzo istotne w tym przypadku. W praktyce takie warunki można często spotkać w aplikacjach webowych, szczególnie przy walidacji danych. Na przykład w formularzach, gdzie użytkownicy muszą podać wartości mieszczące się w danym zakresie. Umiejętne korzystanie z operatorów logicznych to dobra praktyka w programowaniu. Dzięki temu kod jest bardziej czytelny oraz łatwiejszy do utrzymania. Warto też pamiętać, że różne biblioteki i frameworki mają własne metody walidacji, ale znajomość podstawowych zasad programowania w JavaScript jest kluczowa, żeby móc je dobrze wykorzystywać.

Pytanie 28

Pętla zapisana w języku PHP wstawi do tablicy liczby:

$x = 0;
for ($i = 0; $i < 10; $i++)
{
    $tabl[$i] = $x;
    $x = $x + 10;
}
A. 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90, 100
B. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10
C. 0, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90
D. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gratulacje, Twoja odpowiedź jest poprawna. Pętla zaczyna się od $x = 0 i wykonuje się 10 razy ($i od 0 do 9). W każdej rundzie pętli, do tablicy $tabl dodawana jest aktualna wartość $x, a następnie $x jest zwiększane o 10. To jest tzw. pętla for, która jest jednym z najbardziej podstawowych mechanizmów programowania. Dzięki tej pętli możemy kontrolować ilość iteracji, które chcemy wykonać. W tym przypadku, iteracja odbywa się 10 razy, za każdym razem inkrementując $x o 10. Niezależnie od tego, czy korzystasz z PHP, czy innego języka, konstrukcje pętli są niezwykle ważne i warto zrozumieć ich działanie. PHP, jak wiele innych języków programowania, posiada wiele różnych typów pętli - for, while, do-while, each, które mają swoje szczególne zastosowania w zależności od kontekstu.

Pytanie 29

Pierwszym etapem konwersji sygnału analogowego na cyfrowy jest:

A. próbkowanie
B. kodowanie
C. kwantyzacja
D. filtrowanie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Konwersja sygnału analogowego na cyfrowy zaczyna się od PRÓBKOWANIA - mierzenia wartości sygnału w równych odstępach czasu (z określoną częstotliwością, np. 44,1 kHz). Powstaje ciąg próbek, które dopiero potem się kwantyzuje i koduje. Zapamiętaj kolejność: próbkowanie → kwantyzacja → kodowanie.

Pytanie 30

Do jakich liczb odnosi się typ int?

A. naturalnych
B. zmiennoprzecinkowych
C. całkowitych
D. stałoprzecinkowych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Typ <code><span class="code-variable">int</span></code> przechowuje liczby CAŁKOWITE - dodatnie, ujemne i zero, bez części ułamkowej (np. -3, 0, 42). Dlatego <code><span class="code-variable">int</span></code> odnosi się do liczb całkowitych.

Pytanie 31

Aby zadeklarować pole klasy, do którego dostęp mają jedynie metody tej klasy, a które nie jest dostępne dla klas pochodnych, należy użyć kwalifikatora dostępu

A. publikowany
B. chroniony
C. prywatny
D. publiczny

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pole, które ma być widoczne tylko dla metod własnej klasy i niedostępne dla klas pochodnych, deklarujemy z modyfikatorem <code><span class="code-keyword">private</span></code>. To najsilniejsze ograniczenie dostępu: pole prywatne istnieje w obiekcie, ale odwołać się do niego może wyłącznie kod tej samej klasy. Realizuje to zasadę hermetyzacji (enkapsulacji) - ukrywamy wewnętrzny stan obiektu i wystawiamy go na zewnątrz przez kontrolowane metody (gettery i settery). Dzięki temu nikt z zewnątrz, ani nawet klasa dziedzicząca, nie zmieni pola w sposób łamiący jego poprawność. Przykładowo pole z saldem konta zadeklarowane jako prywatne można modyfikować jedynie przez metody klasy, które pilnują reguł biznesowych.

Pytanie 32

Kod umieszczony w ramce spowoduje wyświetlenie liczb

Ilustracja do pytania
A. 2 4 6 8 10
B. 2 4 6 8
C. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
D. 1 3 5 7 9

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to 2 4 6 8 10 co wynika z działania przedstawionego kodu PHP. Pętla for rozpoczyna się od wartości zmiennej x równej 1 i zwiększa ją o jeden przy każdej iteracji aż do osiągnięcia wartości 10 włącznie. Instrukcja if($x % 2 != 0) continue oznacza że dla każdej nieparzystej liczby x wykonanie reszty kodu pętli jest pomijane i kontynuowane jest od kolejnej iteracji. Oznacza to że tylko liczby parzyste są wypisywane na ekranie co zgadza się z przedstawioną odpowiedzią. W praktyce taka konstrukcja jest używana do filtrowania danych gdzie chcemy przetwarzać tylko określone warunki. Stosowanie operatora modulo % jest standardową techniką do sprawdzania podzielności liczb co jest często wykorzystywane w programowaniu np. do selekcji danych lub w algorytmach kryptograficznych. Dobrą praktyką jest również używanie instrukcji continue gdy chcemy zminimalizować zagnieżdżenie kodu i poprawić jego czytelność poprzez eliminację zbędnych bloków else. Użycie pętli for z takim warunkiem pozwala na efektywne przetwarzanie dużych zbiorów danych co jest kluczowe w aplikacjach wymagających wysokiej wydajności.

Pytanie 33

W instrukcji warunkowej w języku JavaScript należy zweryfikować sytuację, w której wartość zmiennej a leży w przedziale (0,100), a wartość zmiennej b jest większa od zera. Odpowiedni zapis warunku jest następujący:

A. if (a > 0 || a < 100 && b > 0 )
B. if (a > 0 && a < 100 && b > 0 )
C. if (a > 0 && a < 100 || b < 0 )
D. if (a > 0 || a < 100 || b < 0 )

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'if (a > 0 && a < 100 && b > 0)' jest dokładnie to, czego szukamy. Zmiana 'a' musi być w przedziale powyżej 0, ale poniżej 100, a do tego 'b' musi być większe od zera. To tak jakby ustalać zasady dla jakiegoś wyzwania – żeby coś się udało, musi być spełnionych kilka warunków na raz. Przykładowo, jeżeli myślimy o zakupach online, to możemy zrobić zakupy tylko wtedy, gdy kwota jest w porządku (czyli w tym przedziale) i nasze konto ma jakieś pieniądze. Takie jasne zasady są super ważne, bo pomagają w pisaniu czytelnego kodu, który potem łatwiej zrozumieć i utrzymać.

Pytanie 34

Funkcja PHP var_dump() wyświetla informację na temat zmiennej: jej typ i wartość. Wynikiem dla przedstawionego fragmentu kodu jest:

$x = 59.85;
var_dump($x);
A. float(59.85)
B. int(59)
C. string(5) "59.85"
D. array(2) { [0]=> int(59) [1]=> int(85) }

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gratulacje, Twoja odpowiedź jest poprawna! W poprawnej odpowiedzi, wartość zmiennej $x była 59.85, co jest liczbą zmiennoprzecinkową, a więc typem tej zmiennej jest float. Funkcja PHP var_dump() służy do wyświetlania informacji o zmiennej, w tym jej typu i wartości. Zatem wynikiem jej wykonania dla zmiennej $x inicjowanej wartością 59.85 jest float(59.85). To jest jeden z przykładów, gdzie rozumienie typów danych w PHP jest kluczowe. Zrozumienie typu float pozwoli Ci na prawidłową manipulację danymi, co jest niezwykle ważne w programowaniu. Jest to szczególnie istotne, gdy porównujesz różne wartości lub przekształcasz jedne typy danych w inne. Pamiętaj, że PHP jest językiem o słabej typizacji, co oznacza, że konwersja typów może nastąpić automatycznie w niektórych kontekstach, więc zawsze warto wiedzieć, jakiego typu jest dana zmienna.

Pytanie 35

Która zasada NIE poprawi czytelności kodu?

A. nazwy zmiennych odzwierciedlają ich przeznaczenie
B. jedna instrukcja w jednej linii
C. komentarze w trudniejszych fragmentach kodu
D. pisanie kodu BEZ wcięć i zbędnych enterów

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pytanie szuka zasady, która NIE pomaga. Pisanie kodu bez wcięć i bez podziału na linie sprawia, że struktura bloków staje się nieczytelna - to praktyka SZKODZĄCA czytelności. Dlatego czytelności nie poprawi pisanie kodu bez wcięć i zbędnych enterów.

Pytanie 36

Przedstawiony algorytm umożliwia wyliczenie

Ilustracja do pytania
A. najmniejszego wspólnego dzielnika dla n kolejnych liczb a.
B. średniej arytmetycznej n liczb a wprowadzonych przez użytkownika.
C. reszty z dzielenia kolejnych liczb a przez liczbę n.
D. średniej geometrycznej n liczb a wprowadzonych przez użytkownika.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Algorytm z diagramu realizuje dokładnie klasyczny wzór na średnią arytmetyczną. Najpierw wczytywana jest liczba n – ile wartości użytkownik poda. Potem zmienna „Wynik” jest zerowana, a zmienna sterująca pętlą i ustawiana na 0. Następnie działa pętla z warunkiem i < n: w każdej iteracji program wczytuje kolejną liczbę a, dodaje ją do zmiennej Wynik (czyli de facto sumuje wszystkie podane liczby), a licznik i zwiększa o 1. Gdy i przestaje być mniejsze od n, pętla się kończy i dopiero wtedy wykonywana jest operacja Wynik = Wynik / n. To jest dokładnie to, co robi wzór: średnia = (a1 + a2 + … + an) / n. Z praktycznego punktu widzenia taki algorytm to absolutna podstawa w programowaniu, szczególnie przy pracy z danymi wejściowymi: wynikami pomiarów, ocenami uczniów, czasami odpowiedzi serwera itp. W wielu językach programowania (C, Java, JavaScript, PHP) napisanie tego w kodzie sprowadza się do jednej pętli for lub while, sumowania zmiennej i jednego dzielenia na końcu. Dobrą praktyką jest, żeby dzielenie wykonywać dopiero po zsumowaniu wszystkich elementów, dokładnie tak jak na diagramie, a nie w każdej iteracji, bo to ogranicza błędy zaokrągleń i jest po prostu wydajniejsze obliczeniowo. W aplikacjach webowych ten schemat pojawia się np. przy liczeniu średniej oceny produktu z wielu głosów użytkowników, średniego czasu odpowiedzi API albo średniego czasu spędzonego na stronie. Moim zdaniem to jedno z kluczowych ćwiczeń na zrozumienie pętli i zmiennych pomocniczych, bo łączy matematykę z bardzo praktyczną logiką algorytmiczną.

Pytanie 37

Określ rezultat działania skryptu napisanego w języku PHP

PHP
<?php
$tablica=array(10=>"Perl",14=>"PHP",20=>"Python",22=>"Pike");
asort($tablica);
print("<pre>");
print_r($tablica);
print("</pre>");
?>
Ilustracja do pytania
A. rys. A
B. rys. B
C. rys. C
D. rys. D

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź wskazuje uporządkowanie tablicy asocjacyjnej według wartości. Funkcja asort() w języku PHP sortuje tablicę według wartości, zachowując klucze. Oznacza to, że elementy zostaną uporządkowane alfabetycznie według nazw języków, co w tym przypadku prowadzi do kolejności PHP Perl Pike Python. Klucze pozostają przypisane do swoich wartości co jest ważnym aspektem przy pracy z tablicami asocjacyjnymi w PHP. Praktyczne zastosowanie tej funkcji obejmuje np. sortowanie list produktów według ich nazw w aplikacjach e-commerce. Dobre praktyki programistyczne sugerują użycie funkcji sortujących z zachowaniem kluczy w przypadku gdy klucze te mają istotne znaczenie np. unikalne identyfikatory. Zrozumienie jak działa sortowanie w PHP pozwala na efektywne zarządzanie danymi i poprawia optymalizację kodu.

Pytanie 38

Jaką złożoność obliczeniową mają problemy związane z przeprowadzaniem operacji na łańcuchach lub tablicach w przypadku dwóch zagnieżdżonych pętli przetwarzających wszystkie elementy?

A. O(n!)
B. O(log n)
C. O(n2)
D. O(n)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź O(n²) jest jak najbardziej trafna. Wiesz, jak to działa? Gdy masz dwie zagnieżdżone pętle, które przetwarzają elementy w kolekcji, to liczba operacji rośnie kwadratowo w zależności od tego, ile tych elementów masz. Dla n elementów w tablicy, każda z tych n elementów wymaga n operacji w drugiej pętli, co daje razem n*n, czyli n². Przykłady? Algorytmy sortowania bąbelkowego czy przez wstawianie świetnie to ilustrują – obydwa działają w czasie O(n²). Pamiętaj, że jako programiści musimy zwracać uwagę na złożoność algorytmów, bo to wpływa na wydajność naszych aplikacji, szczególnie gdy mamy do czynienia z dużymi zbiorami danych. Dobrze jest próbować optymalizować złożoność, żeby nie wpaść w pułapki wydajnościowe. No i fakt, przy problemach, gdzie musimy porównywać wszystkie elementy, O(n²) to często jedyna opcja, która się sprawdza.

Pytanie 39

W języku JavaScript rezultat wykonania polecenia

zmienna1 -= 1;
będzie tożsamy z wynikiem polecenia
A. zmienna1 === zmienna1 - 1;
B. zmienna1 = zmienna1 - 0;
C. zmienna1--;
D. zmienna1++;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź zmienna1--; jest poprawna, ponieważ jest to skrócona forma wyrażenia zmienna1 -= 1;. Oba wyrażenia mają ten sam efekt, który polega na zmniejszeniu wartości zmiennej zmienna1 o 1. W języku JavaScript operator '--' jest operatorem dekrementacji, który zmienia wartość zmiennej o jeden w dół. Użycie tego operatora jest zgodne z dobrymi praktykami kodowania, gdyż zwiększa czytelność kodu, czyniąc intencje programisty bardziej jasnymi. Użycie dekrementacji jest powszechne w sytuacjach, gdzie iterujemy przez kolekcje z użyciem pętli, co ogranicza potrzebę stosowania bardziej skomplikowanych instrukcji. Na przykład, w przypadku pętli for, zamiast pisać for(let i = n; i > 0; i -= 1), można zastosować for(let i = n; i > 0; i--), co jest bardziej zwięzłe i zrozumiałe. W kontekście standardów kodowania, preferowanym podejściem jest używanie operatorów, które maksymalizują przejrzystość i minimalizują możliwość popełnienia błędów.

Pytanie 40

Przy konwersji obrazu z 8-bitowej głębi kolorów na 4-bitową, liczba dostępnych kolorów zmniejszy się o:

A. 16
B. 24
C. 240
D. 256

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Głębia n-bitowa daje 2 do potęgi n kolorów: 8 bitów to 256 kolorów, a 4 bity to 16 kolorów. Po konwersji liczba dostępnych kolorów spada o 256 - 16 = 240. Dlatego liczba kolorów zmniejszy się o 240.