Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 26 kwietnia 2026 22:14
Data zakończenia: 26 kwietnia 2026 22:21

Egzamin zdany!

Wynik: 39/40 punktów (97,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakim portem domyślnie odbywa się przesyłanie poleceń (command) serwera FTP?

A. 21

B. 20

C. 25

D. 110

Port 21 jest domyślnym portem dla protokołu FTP (File Transfer Protocol), który jest standardem służącym do transferu plików w sieciach. Użycie portu 21 jako portu kontrolnego jest zgodne z ustaleniami IETF (Internet Engineering Task Force) i jest szeroko stosowane w branży IT. Na tym porcie klient FTP nawiązuje połączenie z serwerem, aby wysłać polecenia, takie jak logowanie czy przeglądanie folderów. Przykładowo, podczas korzystania z oprogramowania FTP, takiego jak FileZilla, wpisując adres serwera, automatycznie używa portu 21, chyba że użytkownik wskaże inny. To standardowe podejście zapewnia łatwość konfiguracji i zgodność z różnorodnymi serwerami FTP. Warto również zauważyć, że dla bezpieczniejszego transferu danych, można używać FTP Secure (FTPS) lub SSH File Transfer Protocol (SFTP), które zajmują inne porty, jednak dla klasycznego FTP port 21 pozostaje powszechnie uznawanym standardem.

Pytanie 2

Po włączeniu komputera wyświetlił się komunikat "Non-system disk or disk error. Replace and strike any key when ready". Może to być spowodowane

A. dyskietką umieszczoną w napędzie

B. skasowaniem BIOS-u komputera

C. brakiem pliku NTLDR

D. uszkodzonym kontrolerem DMA

Prawidłowa odpowiedź dotycząca komunikatu "Non-system disk or disk error. Replace and strike any key when ready" związana jest z obecnością dyskietki w napędzie. Komunikat ten oznacza, że komputer nie może znaleźć systemu operacyjnego na domyślnym dysku rozruchowym. W przypadku, gdy w napędzie znajduje się dyskietka, komputer zaczyna próbować uruchamiać system z tej nośnika. Jeśli dyskietka nie zawiera pliku systemowego (np. NTLDR w przypadku systemu Windows), pojawi się wspomniany komunikat. Aby uniknąć takich sytuacji, warto regularnie sprawdzać, czy w napędzie nie ma niepotrzebnych nośników przed uruchomieniem komputera. Dobrą praktyką jest również skonfigurowanie BIOS-u w taki sposób, aby jako pierwsze źródło rozruchu wybierał dysk twardy, na którym zainstalowany jest system operacyjny, co zapobiega przypadkowemu uruchomieniu z nieodpowiedniego nośnika.

Pytanie 3

W komputerze połączonym z Internetem, w oprogramowaniu antywirusowym aktualizację bazy wirusów powinno się przeprowadzać minimum

A. raz dziennie

B. raz w miesiącu

C. raz do roku

D. raz w tygodniu

Aktualizacja bazy wirusów w programie antywirusowym co najmniej raz dziennie jest kluczowym elementem w zabezpieczeniu systemu komputerowego przed najnowszymi zagrożeniami. W ciągu jednego dnia może pojawić się wiele nowych wirusów oraz złośliwego oprogramowania, które mogą być skutecznie neutralizowane tylko przez najświeższe definicje wirusów. Programy antywirusowe, takie jak Norton, Kaspersky czy Bitdefender, często automatyzują ten proces, co ułatwia użytkownikom utrzymanie ochrony na najwyższym poziomie. Rekomendacje branżowe, takie jak te publikowane przez organizacje zajmujące się bezpieczeństwem IT, podkreślają znaczenie codziennej aktualizacji, aby zminimalizować ryzyko infekcji. Przykładowo, ataki typu ransomware mogą wykorzystać niezaaktualizowane luki w zabezpieczeniach, co podkreśla, jak istotne jest posiadanie aktualnych baz wirusów na bieżąco. Codzienna aktualizacja nie tylko zwiększa szanse na wykrycie i zneutralizowanie nowych zagrożeń, ale także pozwala na lepsze monitorowanie i zabezpieczanie sieci w sposób proaktywny.

Pytanie 4

W jaki sposób powinno się wpisać w formułę arkusza kalkulacyjnego odwołanie do komórki B3, aby przy przenoszeniu tej formuły w inne miejsce arkusza odwołanie do komórki B3 pozostało stałe?

A. $B$3

B. B$3

C. $B3

D. B3

Poprawna odpowiedź to $B$3, co oznacza, że zarówno kolumna (B), jak i wiersz (3) są zablokowane w formule. Dzięki temu, gdy kopiujesz tę formułę do innych komórek, odwołanie do komórki B3 pozostanie niezmienne, co jest kluczowe w wielu scenariuszach analitycznych i finansowych. Na przykład, jeśli w komórce B3 znajduje się stała wartość, która jest wykorzystywana w obliczeniach w różnych miejscach arkusza, zablokowanie tego adresu zapewnia, że wszystkie obliczenia będą odnosiły się do tej samej wartości. To rozwiązanie jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie zarządzania danymi w arkuszach kalkulacyjnych, ponieważ minimalizuje ryzyko błędów i niespójności. Blokowanie adresów komórek jest szczególnie przydatne w dużych arkuszach, w których złożoność obliczeń wymaga precyzyjnego zarządzania odwołaniami do danych. Zrozumienie mechanizmu zablokowanych odwołań jest niezbędne dla efektywnej pracy z arkuszami kalkulacyjnymi, zwłaszcza w kontekście raportowania i analizy danych.

Pytanie 5

Shareware to typ licencji, który opiera się na

A. użytkowaniu programu przez ustalony czas, po którym program przestaje funkcjonować

B. bezpłatnym udostępnianiu programu w celu testowania przed dokonaniem zakupu

C. korzystaniu z programu bez opłat i bez jakichkolwiek ograniczeń

D. bezpłatnym dystrybuowaniu aplikacji bez ujawnienia kodu źródłowego

Shareware to model licencjonowania, który umożliwia użytkownikom wypróbowanie oprogramowania przez określony czas bez opłat, co ma na celu zachęcenie do zakupu pełnej wersji. Użytkownik ma możliwość przetestowania funkcji programu, co jest bardzo ważne dla podejmowania decyzji o ewentualnym zakupie. Przykładem zastosowania shareware mogą być programy do edycji zdjęć czy oprogramowanie biurowe, które oferują pełne funkcje przez 30 dni. Po upływie tego czasu, użytkownik powinien zakupić licencję, aby kontynuować korzystanie z programu bez ograniczeń. W branży oprogramowania shareware jest szeroko stosowane, jako że pozwala producentom oprogramowania na dotarcie do szerszej grupy odbiorców, co zwiększa szanse na konwersję użytkowników testowych w płacących klientów. Dobrą praktyką w tym modelu jest jasne komunikowanie warunków licencji oraz dostępności wsparcia technicznego dla użytkowników testowych.

Pytanie 6

Pliki specjalne urządzeń, tworzone podczas instalacji sterowników w systemie Linux, są zapisywane w katalogu

A. /sbin

B. /dev

C. /proc

D. /var

Pliki specjalne urządzeń w Linuxie, czyli tzw. device files, faktycznie są zapisywane w katalogu /dev. Jest to standard, który spotkasz praktycznie we wszystkich dystrybucjach Linuksa już od czasów Uniksa. Katalog /dev służy jako miejsce, gdzie system tworzy interfejsy do urządzeń sprzętowych oraz wirtualnych, np. dysków, portów szeregowych, pamięci RAM czy nawet pseudo-urządzeń jak /dev/null albo /dev/random. To rozwiązanie pozwala traktować urządzenia jak pliki, co daje ogromną elastyczność – narzędzia użytkownika mogą komunikować się z hardware’m bezpośrednio przez standardowe operacje wejścia/wyjścia. Co ciekawe, w nowoczesnych systemach większość plików w /dev tworzona jest dynamicznie przez usługę udev, więc nie musisz ich ręcznie generować poleceniem mknod, jak to bywało dawniej. Taki model upraszcza zarządzanie dużą liczbą urządzeń i jest zgodny z zasadą „wszystko jest plikiem”. W praktyce, gdy instalujesz lub podłączasz nowe urządzenie, sterownik często sam tworzy odpowiedni plik specjalny w /dev – potem np. możesz odwołać się do /dev/sda, jeśli chodzi o pierwszy dysk twardy, albo /dev/ttyUSB0 dla adaptera USB-serial. Moim zdaniem warto dobrze poznać zawartość tego katalogu, bo daje to większą kontrolę nad sprzętem i lepsze zrozumienie działania Linuksa od środka. W branży to absolutna podstawa, bo właściwe zarządzanie plikami urządzeń jest kluczowe przy administracji systemami i rozwiązywaniu problemów sprzętowych.

Pytanie 7

Podaj poprawną sekwencję czynności, które należy wykonać, aby przygotować nowy laptop do użycia.

A. Włączenie laptopa, montaż baterii, instalacja systemu operacyjnego, podłączenie zewnętrznego zasilania sieciowego, wyłączenie laptopa po instalacji systemu operacyjnego

B. Montaż baterii, podłączenie zewnętrznego zasilania sieciowego, włączenie laptopa, instalacja systemu operacyjnego, wyłączenie laptopa po instalacji systemu operacyjnego

C. Podłączenie zewnętrznego zasilania sieciowego, włączenie laptopa, instalacja systemu operacyjnego, montaż baterii, wyłączenie laptopa po instalacji systemu operacyjnego

D. Podłączenie zewnętrznego zasilania sieciowego, włączenie laptopa, montaż baterii, instalacja systemu operacyjnego, wyłączenie laptopa po instalacji systemu operacyjnego

Twoja odpowiedź jest na pewno dobra, bo założenie baterii oraz podłączenie laptopa do prądu to naprawdę ważne kroki, żeby wszystko działało jak trzeba. Najpierw wkładasz baterię, a potem dopiero podłączasz zasilacz. Dlaczego? Bo inaczej laptop może działać tylko na prąd, co może sprawić różne kłopoty z zasilaniem. Jak już masz zamontowaną baterię, to podłączenie do sieci da Ci pewność, że laptop ma wystarczającą moc, żeby się uruchomić i zainstalować system operacyjny. Potem, jak włączasz laptopa, zaczynasz proces konfiguracji, co jest kluczowe, żeby sprzęt działał. Na końcu, wyłączając laptopa, zamykasz wszystko w dobry sposób. Z mojego doświadczenia najlepiej trzymać się tej kolejności kroków, żeby uniknąć problemów z działaniem laptopa w przyszłości.

Pytanie 8

Adres IP lokalnej podsieci komputerowej to 172.16.10.0/24. Komputer1 posiada adres IP 172.16.0.10, komputer2 - 172.16.10.100, a komputer3 - 172.16.255.20. Który z wymienionych komputerów należy do tej podsieci?

A. Jedynie komputer2 z adresem IP 172.16.10.100

B. Jedynie komputer1 z adresem IP 172.16.0.10

C. Jedynie komputer3 z adresem IP 172.16.255.20

D. Wszystkie trzy wymienione komputery

Adres IP 172.16.10.0/24 oznacza, że mamy do czynienia z podsiecią o masce 255.255.255.0, co daje możliwość przydzielenia adresów IP od 172.16.10.1 do 172.16.10.254. Komputer2, posiadający adres IP 172.16.10.100, znajduje się w tym zakresie, co oznacza, że należy do lokalnej podsieci. W praktyce, takie przydzielanie adresów IP jest standardową praktyką w zarządzaniu sieciami, gdzie różne podsieci są tworzone w celu segmentacji ruchu i zarządzania. Użycie adresów IP w zakresie prywatnym (172.16.0.0/12) jest zgodne z zaleceniami standardu RFC 1918, który definiuje adresy, które mogą być używane w sieciach wewnętrznych. Przykładowo, w zastosowaniach domowych lub biurowych, zarządzanie podsieciami pozwala na efektywne wykorzystanie dostępnych zasobów sieciowych oraz zwiększa bezpieczeństwo poprzez izolowanie różnych segmentów sieci. W przypadku komputerów1 i 3, ich adresy IP (172.16.0.10 i 172.16.255.20) nie mieszczą się w zakresie podsieci 172.16.10.0/24, co wyklucza je z tej konkretnej lokalnej podsieci.

Pytanie 9

Oznaczenie CE wskazuje, że

A. towar został wytworzony w obrębie Unii Europejskiej

B. producent ocenił towar pod kątem wydajności i ergonomii

C. wyrób spełnia normy bezpieczeństwa użytkowania, ochrony zdrowia oraz ochrony środowiska

D. produkt jest zgodny z normami ISO

Wielu ludzi myli oznakowanie CE z różnymi innymi koncepcjami, co prowadzi do nieporozumień. Na przykład, pierwsza z błędnych odpowiedzi sugeruje, że wyrób musi być zgodny z normami ISO. Chociaż normy ISO są istotne dla wielu branż, oznakowanie CE nie odnosi się bezpośrednio do tych standardów. ISO to międzynarodowy zestaw standardów dobrowolnych, które mogą, ale nie muszą być stosowane w produkcie. Z kolei CE jest obowiązkowe dla określonych kategorii wyrobów w Europie. Następnie, odpowiedź mówiąca o tym, że producent sprawdził produkt pod względem wydajności i ergonomii, również jest myląca. Oznakowanie CE koncentruje się głównie na bezpieczeństwie i ochronie zdrowia, a nie na wydajności, która może być oceniana według innych standardów lub norm. Ostatni błąd dotyczy przekonania, że oznakowanie CE oznacza, iż produkt został wyprodukowany w Unii Europejskiej, co jest fałszywe. W rzeczywistości, wiele produktów spoza UE może posiadać oznaczenie CE, o ile spełniają one wymagania unijne. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla skutecznego poruszania się w złożonym świecie regulacji i standardów, które wpływają na bezpieczeństwo produktów na rynku europejskim.

Pytanie 10

Aby zabezpieczyć komputery w lokalnej sieci przed nieautoryzowanym dostępem oraz atakami typu DoS, konieczne jest zainstalowanie i skonfigurowanie

A. filtru antyspamowego

B. programu antywirusowego

C. zapory ogniowej

D. bloku okienek pop-up

Zainstalowanie i skonfigurowanie zapory ogniowej jest kluczowym krokiem w zabezpieczaniu komputerów w sieci lokalnej przed nieautoryzowanym dostępem oraz atakami typu DoS (Denial of Service). Zasada działania zapory ogniowej polega na monitorowaniu i kontrolowaniu ruchu sieciowego, który wchodzi i wychodzi z sieci. Dzięki regułom skonfigurowanym w zaporze, można zablokować podejrzany ruch oraz pozwalać tylko na ten, który jest autoryzowany. Przykładowo, zapora może blokować nieznane adresy IP, które próbują uzyskać dostęp do lokalnych zasobów, co znacząco podnosi poziom bezpieczeństwa. W praktyce, organizacje korzystają z zapór zarówno sprzętowych, jak i programowych, aby stworzyć wielowarstwową architekturę zabezpieczeń. Dobrą praktyką jest również regularne aktualizowanie reguł zapory oraz audytowanie logów w celu wykrywania potencjalnych zagrożeń. Normy takie jak ISO/IEC 27001 zalecają wykorzystanie zapór ogniowych jako elementu ochrony informacji, co podkreśla ich znaczenie w kontekście globalnych standardów bezpieczeństwa.

Pytanie 11

Termin "10 W" w dokumentacji technicznej dotyczącej głośnika komputerowego wskazuje na jego

A. zakres działania

B. napięcie

C. moc

D. częstotliwość

Zapis '10 W' w dokumentacji technicznej głośnika komputerowego odnosi się do mocy, co jest kluczowym parametrem w określaniu wydajności urządzenia. Moc, mierzona w watach (W), wskazuje na maksymalną ilość energii, jaką głośnik może przetworzyć, co bezpośrednio wpływa na jego zdolność do generowania dźwięku przy określonym poziomie głośności. W praktyce, głośniki o wyższej mocy mogą emitować głośniejsze dźwięki bez zniekształceń, co jest szczególnie ważne w kontekście zastosowań multimedialnych, takich jak gry komputerowe czy oglądanie filmów. Standardy branżowe, takie jak IEC 60268 dotyczące akustyki w systemach audio, podkreślają znaczenie mocy jako kluczowego wskaźnika jakości głośnika. Dobrą praktyką jest dobieranie głośników mocy odpowiadającej amplifikatorowi, aby uniknąć problemów z przesterowaniem lub uszkodzeniem sprzętu. Wiedza na temat mocy głośnika pozwala użytkownikom na podejmowanie lepszych decyzji zakupowych i optymalizację swojego systemu audio.

Pytanie 12

Jaką wartość w systemie dziesiętnym ma suma liczb szesnastkowych: 4C + C4?

A. 271

B. 273

C. 272

D. 270

Aby zrozumieć poprawność odpowiedzi 272, musimy najpierw przeliczyć liczby szesnastkowe 4C i C4 na system dziesiętny. Liczba szesnastkowa 4C składa się z dwóch cyfr – 4 i C. W systemie szesnastkowym C odpowiada dziesiętnej wartości 12, więc 4C to 4 * 16^1 + 12 * 16^0 = 64 + 12 = 76 w systemie dziesiętnym. Z kolei C4 to C * 16^1 + 4 * 16^0 = 12 * 16 + 4 = 192 + 4 = 196. Suma tych wartości wynosi 76 + 196 = 272. Takie przeliczenia są kluczowe w programowaniu, zwłaszcza w kontekście programowania niskopoziomowego oraz obliczeń związanych z adresowaniem pamięci, gdzie system szesnastkowy jest powszechnie stosowany. Warto również zauważyć, że znajomość konwersji między systemami liczbowymi jest niezbędna w wielu dziedzinach informatyki, takich jak kryptografia, grafika komputerowa oraz przy tworzeniu oprogramowania operacyjnego, gdzie precyzyjnie zarządzane adresy pamięci są kluczowe. W praktyce, umiejętność konwersji między systemami liczbowymi może być wykorzystana do optymalizacji algorytmów oraz poprawy efektywności kodu.

Pytanie 13

W czterech różnych sklepach dostępny jest ten sam komputer w odmiennych cenach. Gdzie można go kupić najtaniej?

Sklep	Cena netto	Podatek	Informacje dodatkowe
A.	1500 zł	23%	Rabat 5%
B.	1600 zł	23%	Rabat 15%
C.	1650 zł	23%	Rabat 20%
D.	1800 zł	23%	Rabat 25 %

A. C

B. D

C. A

D. B

Wybór sklepu C jako najtańszej opcji zakupu komputera jest prawidłowy ze względu na najwyższy rabat procentowy w stosunku do ceny netto. Pomimo iż cena netto w sklepie C (1650 zł) jest wyższa niż w sklepach A i B, zastosowanie 20% rabatu znacząco obniża cenę końcową. W praktyce należy pamiętać, że cena netto to kwota przed doliczeniem podatku VAT, a ostateczna cena brutto uwzględnia podatek oraz potencjalne rabaty. Aby obliczyć cenę końcową, najpierw należy dodać podatek VAT do ceny netto, a następnie odjąć wartość rabatu. W sklepie C cena po doliczeniu VAT wynosi 2029,5 zł, ale po zastosowaniu 20% rabatu cena spada do około 1623,6 zł. Wiedza o kalkulacji cen jest kluczowa przy podejmowaniu decyzji zakupowych oraz negocjacjach handlowych. Dobre praktyki biznesowe zalecają zawsze przeliczenie całkowitych kosztów, uwzględniając wszystkie czynniki cenotwórcze, co pozwala na dokonanie najbardziej ekonomicznego wyboru.

Pytanie 14

Na podstawie przedstawionego na ilustracji okna aplikacji do monitorowania łącza internetowego można określić

A. długość łącza.

B. wartości opóźnienia w transmisji danych.

C. szybkości wysyłania danych przez łącze.

D. wartości tłumienia sygnału w łączu.

Poprawnie wskazana została wartość opóźnienia w transmisji danych, czyli tzw. ping. Na wykresie na ilustracji oś pionowa jest opisana jako „PING [ms]”, co jednoznacznie mówi, że monitorowana jest właśnie zwłoka czasowa w przesyłaniu pakietów między Twoim komputerem a serwerami testowymi w różnych lokalizacjach (Warszawa, Amsterdam, Moskwa, Waszyngton, San Francisco, Hong Kong). Jednostką są milisekundy, co jest standardem w diagnostyce sieci – m.in. w narzędziach takich jak ping, traceroute czy różne speed testy zgodne z dobrymi praktykami branżowymi. Im mniejszy ping, tym szybsza reakcja połączenia i lepszy komfort pracy w aplikacjach czasu rzeczywistego, np. w grach online, wideokonferencjach, zdalnym pulpicie czy VoIP. Moim zdaniem właśnie rozumienie różnicy między przepustowością (Mbps), a opóźnieniem (ms) jest jedną z ważniejszych rzeczy w praktycznej administracji siecią. Możesz mieć bardzo szybkie łącze w sensie pobierania plików, ale jeśli ping jest wysoki i niestabilny, to rozmowy wideo będą się zacinać, a gra sieciowa będzie „lagować”. W praktyce administratorzy sieci monitorują opóźnienia dla różnych punktów na świecie, aby wykrywać przeciążenia łączy, problemy na trasie routingu czy awarie operatorów tranzytowych. W profesjonalnych systemach monitoringu (np. Zabbix, PRTG, LibreNMS) wartości RTT/ping są jedną z podstawowych metryk SLA i jakości usług. Ten wykres dokładnie to pokazuje: różne serwery mają różne czasy odpowiedzi, rosnące wraz z odległością geograficzną i liczbą przeskoków po drodze. To klasyczny, podręcznikowy przykład analizy opóźnień w sieci komputerowej.

Pytanie 15

Podczas realizacji projektu sieci komputerowej, pierwszym krokiem powinno być

A. przeprowadzenie analizy biznesowej

B. wybranie urządzeń sieciowych

C. opracowanie kosztorysu

D. przygotowanie dokumentacji powykonawczej

Przeprowadzenie analizy biznesowej jest kluczowym krokiem w procesie tworzenia projektu sieci komputerowej. To etap, w którym identyfikowane są wymagania organizacji, cele, oraz problematyka, którą sieć ma rozwiązać. W ramach analizy biznesowej należy zrozumieć, jakie usługi i aplikacje będą wykorzystywane w sieci, jakie są oczekiwania użytkowników oraz jakie są budżet i zasoby dostępne na realizację projektu. Przykładem może być firma, która planuje wprowadzenie rozwiązań zdalnego dostępu dla pracowników. W tym przypadku analiza biznesowa pomoże określić, jakie protokoły bezpieczeństwa będą potrzebne oraz jak dużą przepustowość i niezawodność musi zapewnić sieć. Dobre praktyki w branży, takie jak metodyka ITIL czy TOGAF, podkreślają znaczenie przemyślanej analizy na początku projektowania, co prowadzi do bardziej efektywnego i dostosowanego do potrzeb rozwiązania.

Pytanie 16

Jakiego rodzaju fizyczna topologia sieci komputerowej jest zobrazowana na rysunku?

A. Topologia gwiazdowa

B. Połączenie Punkt-Punkt

C. Siatka częściowa

D. Topologia pełnej siatki

Topologia pełnej siatki jest jedną z najbardziej niezawodnych fizycznych topologii sieci komputerowych. W tym modelu każdy komputer jest połączony bezpośrednio z każdym innym komputerem, co daje najwyższy poziom redundancji i minimalizuje ryzyko awarii sieci. Dzięki temu, nawet jeśli jedno z połączeń zostanie przerwane, dane mogą być przesyłane innymi ścieżkami, co zapewnia ciągłość działania sieci. Taki układ znajduje zastosowanie w krytycznych systemach, takich jak sieci bankowe czy infrastruktura lotniskowa, gdzie niezawodność jest kluczowa. Zgodnie ze standardami branżowymi, pełna siatka jest uważana za wysoce odporną na awarie, choć koszty implementacji mogą być wysokie z powodu dużej liczby wymaganych połączeń. W praktyce, pełna siatka może być używana w segmentach sieci, które wymagają wysokiej przepustowości i niskiej latencji, jak centra danych lub systemy o wysokiej dostępności. Takie podejście zapewnia również równomierne obciążenie sieci, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu niezawodnych systemów informatycznych.

Pytanie 17

Program WinRaR pokazał okno informacyjne przedstawione na ilustracji. Jakiego rodzaju licencję na oprogramowanie użytkownik stosował do tej pory?

A. domena publiczna

B. oprogramowanie bezpłatne

C. oprogramowanie reklamowe

D. oprogramowanie trialowe

Licencja shareware pozwala użytkownikowi na wypróbowanie pełnej wersji programu przez ograniczony czas bez ponoszenia kosztów. Po upływie tego okresu użytkownik jest zobowiązany do zakupu licencji, aby dalej korzystać z oprogramowania. Program WinRAR często oferuje 40-dniowy okres próbny, po którym wyświetla komunikaty zachęcające do zakupu licencji. Rozwiązanie to jest powszechne wśród oprogramowania, które chce dać użytkownikom możliwość pełnego sprawdzenia funkcjonalności przed dokonaniem zakupu. Dobrymi praktykami w przypadku oprogramowania shareware są jasne komunikaty dotyczące warunków korzystania oraz możliwość łatwego zakupu licencji, co zwiększa zaufanie do producenta i jego produktów. Dzięki takim rozwiązaniom użytkownicy mogą podejmować świadome decyzje zakupowe, co sprzyja budowaniu lojalności wobec marki. Wiele firm wykorzystuje model shareware jako skuteczną strategię marketingową, umożliwiającą dotarcie do szerokiego grona potencjalnych klientów bez konieczności natychmiastowego zobowiązania finansowego. WinRAR, będąc popularnym narzędziem do kompresji danych, jest przykładem programu, który stosuje tę licencję, pozwalając użytkownikom na dostosowanie się do jego funkcji zanim podejmą decyzję o zakupie.

Pytanie 18

Która funkcja systemu Windows Server pozwala na m.in. uproszczoną, bezpieczną oraz zdalną instalację systemów operacyjnych Windows na komputerach w sieci?

A. Usługa aktywacji zbiorczej

B. Usługa wdrażania systemu Windows

C. Hyper-V

D. Serwer aplikacji

Usługa WDS, czyli wdrażanie systemu Windows, to taki serwer, który pozwala na zdalną instalację Windowsów w sieciach. Dzięki temu można zaoszczędzić sporo czasu, szczególnie w dużych firmach, gdzie trzeba zarządzać wieloma komputerami. Można przygotować sobie obraz systemu i zainstalować go na kilku maszynach naraz, co jest naprawdę wygodne. Na przykład, jeżeli w biurze co chwilę trzeba aktualizować komputery, to WDS pomoże zrobić to zdalnie, więc nie trzeba być przy każdej maszynie. Dodatkowo, WDS współpracuje z PXE, co oznacza, że można włączyć komputer z serwera, bez względu na to, co jest na dysku twardym. Moim zdaniem, warto, żeby wdrażanie systemów z WDS stało się częścią regularnego zarządzania, bo to poprawia bezpieczeństwo i zmniejsza ryzyko pomyłek.

Pytanie 19

Po przeprowadzeniu diagnostyki komputerowej ustalono, że temperatura pracy karty graficznej z wyjściami HDMI oraz D-SUB, zainstalowanej w gnieździe PCI Express komputera stacjonarnego, wynosi 87°C. W związku z tym, serwisant powinien

A. sprawdzić, czy wentylator działa prawidłowo i nie jest zabrudzony

B. zmienić kabel sygnałowy D-SUB na HDMI

C. dodać dodatkowy moduł pamięci RAM, aby zmniejszyć obciążenie karty

D. wymienić dysk twardy na nowy, o porównywalnej pojemności i prędkości obrotowej

Temperatura pracy karty graficznej na poziomie 87°C jest zbyt wysoka i może prowadzić do przegrzania lub uszkodzenia podzespołu. W takim przypadku pierwszym krokiem serwisanta powinno być sprawdzenie wentylatora chłodzącego kartę graficzną. Wentylatory są kluczowe dla utrzymania odpowiedniej temperatury pracy komponentów komputerowych. Jeśli wentylator nie działa prawidłowo lub jest zakurzony, może to ograniczać jego wydajność, co w konsekwencji prowadzi do wzrostu temperatury. W praktyce, regularne czyszczenie i konserwacja wentylatorów oraz sprawdzanie ich działania to standardowa procedura w utrzymaniu sprzętu komputerowego w dobrym stanie. Dbałość o chłodzenie karty graficznej jest zgodna z najlepszymi praktykami w branży, które zalecają monitorowanie temperatury podzespołów oraz ich regularną konserwację, aby zapobiegać awariom i wydłużać żywotność sprzętu. Warto również rozważyć dodanie dodatkowych wentylatorów do obudowy komputera, aby poprawić cyrkulację powietrza.

Pytanie 20

Według specyfikacji JEDEC standardowe napięcie zasilania modułów RAM DDR3L o niskim napięciu wynosi

A. 1,35 V

B. 1,50 V

C. 1,20 V

D. 1,65 V

Moduły RAM DDR3L są stworzone zgodnie z wytycznymi JEDEC, które sugerują, że napięcie powinno wynosić 1,35 V. To znacznie mniej niż w tradycyjnych modułach DDR3, które potrzebują 1,5 V. Zmniejszenie napięcia do 1,35 V w DDR3L pomaga oszczędzać energię i zmniejszać ciepło, co jest mega ważne zwłaszcza w laptopach i smartfonach, gdzie zarządzanie energią to kluczowy temat. Spotykamy DDR3L w nowoczesnych laptopach, które przy tym korzystają z tej architektury pamięci, żeby zwiększyć wydajność, a przy tym mniej ciągnąć z prądu. W praktyce, DDR3L przydaje się wszędzie tam, gdzie potrzeba dużej mocy przy małym zużyciu energii, co wpisuje się w trend na bardziej eko technologie. Dodatkowo DDR3L pozwala na dłuższe działanie na baterii w urządzeniach mobilnych i poprawia ogólną wydajność systemu.

Pytanie 21

Licencja CAL (Client Access License) uprawnia użytkownika do

A. użytkowania programu bez ograniczeń czasowych

B. przenoszenia programu na zewnętrzne nośniki

C. korzystania z usług dostępnych na serwerze

D. modyfikacji kodu oprogramowania

Licencja CAL (Client Access License) to kluczowy element w modelu licencjonowania oprogramowania, który umożliwia użytkownikom dostęp do usług oferowanych przez serwery. Użytkownik posiadający licencję CAL ma prawo korzystać z funkcji, takich jak dostęp do plików, aplikacji oraz usług bazodanowych, które są udostępniane przez serwery. Przykładem może być środowisko Microsoft Windows Server, gdzie użytkownicy muszą posiadać odpowiednie licencje CAL do korzystania z różnych funkcji, takich jak Remote Desktop Services czy usługi plikowe. Dobrą praktyką w branży jest upewnienie się, że liczba zakupionych licencji CAL odpowiada liczbie użytkowników lub urządzeń, które będą korzystać z tych usług, aby uniknąć naruszeń warunków licencji. Warto także wspomnieć, że licencje CAL mogą mieć różne formy, w tym licencje oparte na użytkownikach lub urządzeniach, co pozwala firmom na dostosowanie modelu licencjonowania do ich specyficznych potrzeb operacyjnych.

Pytanie 22

Użytkownik systemu Windows doświadcza komunikatów o niewystarczającej pamięci wirtualnej. Jak można rozwiązać ten problem?

A. zwiększenie pamięci RAM

B. rozbudowa pamięci cache procesora

C. dodanie kolejnego dysku

D. powiększenie rozmiaru pliku virtualfile.sys

Dodanie więcej pamięci RAM to chyba najlepszy sposób na pozbycie się problemu z tymi komunikatami o za małej pamięci wirtualnej w Windowsie. Pamięć RAM, czyli Random Access Memory, ma ogromny wpływ na to, jak działa cały system. Jak jakieś aplikacje się uruchamiają, to korzystają właśnie z RAM-u do trzymania danych na chwilę. Kiedy RAM-u jest mało, system zaczyna sięgać po pamięć wirtualną, co jest dużo wolniejsze, bo opiera się na dysku twardym. Więcej RAM-u sprawi, że aplikacje będą działały płynniej, a opóźnienia związane z przenoszeniem danych między pamięcią a dyskiem znikną. Dobrze jest też dostosować ilość RAM-u do wymagań programów, z których korzystasz, oraz do liczby programów, które masz otwarte jednocześnie. Jak intensywnie używasz komputera, na przykład do edycji wideo czy grania, to myślę, że 16 GB RAM-u to minimum. Taki poziom pozwoli na stabilne działanie aplikacji bez strachu o za małą pamięć wirtualną.

Pytanie 23

Na ilustracji przedstawiono sieć lokalną zbudowaną na kablach kat. 6. Stacja robocza "C" nie ma możliwości komunikacji z siecią. Jaki problem w warstwie fizycznej może powodować brak połączenia?

A. Błędny adres IP

B. Zła długość kabla

C. Nieodpowiedni typ przełącznika

D. Niewłaściwy kabel

Zła długość kabla w sieci lokalnej może powodować problemy z komunikacją, ponieważ kabel kategorii 6 ma określone standardy długości, które nie powinny być przekraczane. Według TIA/EIA-568-B, maksymalna długość kabla krosowego dla kategorii 6 wynosi 100 metrów. Przekroczenie tej długości może prowadzić do tłumienia sygnału i zwiększenia przesłuchu, co negatywnie wpływa na jakość transmisji danych. Praktyczne rozwiązania tego problemu obejmują zastosowanie repeaterów lub przełączników, które mogą wzmocnić sygnał i umożliwić jego transmisję na większe odległości. Warto również pamiętać o zachowaniu odpowiednich parametrów przy kładzeniu kabli, takich jak unikanie ostrych zakrętów czy zbyt dużego zagięcia kabla, co również może wpływać na jego skuteczność. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla zapewnienia efektywności oraz niezawodności sieci lokalnych, szczególnie w większych instalacjach biurowych, gdzie odległości mogą być znaczne. Dbałość o te aspekty pozwala na utrzymanie stabilnej i szybkiej komunikacji w sieciach komputerowych.

Pytanie 24

Na schemacie przedstawiono układ urządzenia. Do jakich portów należy podłączyć serwer o adresie IP 192.168.20.254/24 oraz stację roboczą o adresie IP 192.168.20.10/24, aby umożliwić ich komunikację w sieci?

A. Do portów 1 i 3

B. Do portów 3 i 4

C. Do portów 2 i 3

D. Do portów 1 i 2

Odpowiedź 3 jest prawidłowa, ponieważ porty 1 i 3 są przypisane do VLAN 33. VLAN, czyli Virtual Local Area Network, to technologia umożliwiająca podział jednej fizycznej sieci na kilka logicznie odseparowanych sieci. Dzięki temu urządzenia podłączone do różnych VLANów nie mogą się ze sobą komunikować, chyba że skonfigurowana jest odpowiednia trasa routingu między VLANami. W tym przypadku serwer i stacja robocza muszą znajdować się w tej samej sieci VLAN, aby mogły się komunikować. Porty 1 i 3 przypisane do tego samego VLAN 33 oznaczają, że każde urządzenie podłączone do tych portów znajduje się w tej samej logicznej sieci, co umożliwia swobodną komunikację. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania sieci, które zalecają wykorzystanie VLANów do zarządzania ruchem oraz zwiększenia bezpieczeństwa i wydajności w sieci lokalnej. Umożliwia to również lepsze zarządzanie zasobami sieciowymi poprzez segmentację ruchu i jego izolację w ramach różnych grup roboczych.

Pytanie 25

Na podstawie filmu wskaż z ilu modułów składa się zainstalowana w komputerze pamięć RAM oraz jaką ma pojemność.

A. 2 modułów, każdy po 8 GB.

B. 1 modułu 16 GB.

C. 2 modułów, każdy po 16 GB.

D. 1 modułu 32 GB.

Poprawnie wskazana została konfiguracja pamięci RAM: w komputerze zamontowane są 2 moduły, każdy o pojemności 16 GB, co razem daje 32 GB RAM. Na filmie zwykle widać dwa fizyczne moduły w slotach DIMM na płycie głównej – to są takie długie wąskie kości, wsuwane w gniazda obok procesora. Liczbę modułów określamy właśnie po liczbie tych fizycznych kości, a pojemność pojedynczego modułu odczytujemy z naklejki na pamięci, z opisu w BIOS/UEFI albo z programów diagnostycznych typu CPU‑Z, HWiNFO czy Speccy. W praktyce stosowanie dwóch modułów po 16 GB jest bardzo sensowne, bo pozwala uruchomić tryb dual channel. Płyta główna wtedy może równolegle obsługiwać oba kanały pamięci, co realnie zwiększa przepustowość RAM i poprawia wydajność w grach, programach graficznych, maszynach wirtualnych czy przy pracy z dużymi plikami. Z mojego doświadczenia lepiej mieć dwie takie same kości niż jedną dużą, bo to jest po prostu zgodne z zaleceniami producentów płyt głównych i praktyką serwisową. Do tego 2×16 GB to obecnie bardzo rozsądna konfiguracja pod Windows 10/11 i typowe zastosowania profesjonalne: obróbka wideo, programowanie, CAD, wirtualizacja. Warto też pamiętać, że moduły powinny mieć te same parametry: częstotliwość (np. 3200 MHz), opóźnienia (CL) oraz najlepiej ten sam model i producenta. Taka konfiguracja minimalizuje ryzyko problemów ze stabilnością i ułatwia poprawne działanie profili XMP/DOCP. W serwisie i przy montażu zawsze zwraca się uwagę, żeby moduły były w odpowiednich slotach (zwykle naprzemiennie, np. A2 i B2), bo to bezpośrednio wpływa na tryb pracy pamięci i osiąganą wydajność.

Pytanie 26

Na ilustracji widać panel ustawień bezprzewodowego punktu dostępu, który pozwala na

A. nadanie nazwy hosta

B. przypisanie maski podsieci

C. przypisanie adresów MAC kart sieciowych

D. konfigurację serwera DHCP

No dobra, jeśli chodzi o konfigurację serwera DHCP na bezprzewodowym urządzeniu dostępowym, to wiesz, że to naprawdę kluczowa rzecz, żeby wszystko działało sprawnie w sieci lokalnej. Serwer DHCP, czyli Dynamic Host Configuration Protocol, sprawia, że urządzenia klienckie dostają swoje adresy IP na bieżąco. Dzięki temu, jak nowe urządzenie łączy się z siecią, to automatycznie dostaje adres IP, maskę podsieci i inne potrzebne rzeczy jak brama domyślna czy serwery DNS. To mega ułatwia życie, bo nie musimy biegać i konfigurować każdego z osobna, co znacząco zmniejsza szansę na jakieś problemy z konfliktami adresów IP. W panelu, gdzie konfigurujemy to wszystko, można ustawić zakresy adresów do przydzielenia, czas dzierżawy i inne opcje jak DNS czy WINS. Jak się robi to zgodnie z najlepszymi praktykami, to wszędzie to tak właśnie działa, szczególnie w sieciach, gdzie często coś się zmienia lub jest więcej użytkowników. A tak w ogóle, jak konfigurujesz DHCP, to łatwo jest dodać nowe urządzenia bez zbędnej roboty, co jest super w większych sieciach, gdzie wszystko się dzieje szybko. Dobrze zarządzany serwer DHCP to też lepsze wykorzystanie IP, co ma znaczenie, jak masz dużą sieć.

Pytanie 27

W programie Acrylic Wi-Fi Home przeprowadzono test, którego rezultaty ukazano na zrzucie ekranu. Na ich podstawie można stwierdzić, że sieć bezprzewodowa dostępna w danym momencie

A. działa na kanałach 10 ÷ 12

B. osiąga maksymalną prędkość transferu 72 Mbps

C. jest otwarta

D. charakteryzuje się bardzo dobrą jakością sygnału

Odpowiedź że sieć jest nieszyfrowana jest prawidłowa co można wywnioskować z informacji o zabezpieczeniach sieci WEP i WPA. W analizie wykonanej przez program Acrylic Wi-Fi Home brak aktywnych protokołów szyfrowania takich jak WEP WPA czy WPA2 wskazuje że sieć jest otwarta i niezabezpieczona. W praktyce nieszyfrowana sieć Wi-Fi jest narażona na różne zagrożenia bezpieczeństwa takie jak nieautoryzowany dostęp podsłuchiwanie komunikacji czy ataki typu man-in-the-middle. Dla bezpieczeństwa zaleca się stosowanie protokołów szyfrowania WPA3 lub przynajmniej WPA2 które zapewniają znacznie wyższy poziom bezpieczeństwa. Standardy te wykorzystują bardziej zaawansowane metody szyfrowania takie jak AES co zdecydowanie utrudnia złamanie zabezpieczeń. W kontekście dobrych praktyk branżowych operatorzy sieci i użytkownicy powinni zawsze konfigurować sieci Wi-Fi z użyciem odpowiednich zabezpieczeń by chronić dane i zapewnić ich integralność oraz poufność. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest konfiguracja domowego routera gdzie użytkownik wybiera odpowiedni typ zabezpieczeń podczas ustawiania sieci.

Pytanie 28

Podczas procesu zamykania systemu operacyjnego na wyświetlaczu pojawił się błąd, znany jako bluescreen 0x000000F3 Bug Check 0xF3 DISORDERLY_SHUTDOWN - nieudane zakończenie pracy systemu, spowodowane brakiem pamięci. Co może sugerować ten błąd?

A. przegrzanie procesora

B. niewystarczający rozmiar pamięci wirtualnej

C. uruchamianie zbyt wielu aplikacji przy starcie komputera

D. uszkodzenie partycji systemowej

Błąd 0x000000F3, znany jako DISORDERLY_SHUTDOWN, wskazuje na problemy związane z brakiem pamięci podczas zamykania systemu operacyjnego. W kontekście tej odpowiedzi, niewystarczający rozmiar pamięci wirtualnej jest kluczowym czynnikiem, który może prowadzić do tego błędu. Pamięć wirtualna jest mechanizmem, który pozwala systemowi operacyjnemu na użycie przestrzeni dyskowej jako rozszerzenia pamięci RAM. Gdy dostępna pamięć RAM jest niewystarczająca do obsługi uruchomionych aplikacji i procesów, system operacyjny wykorzystuje pamięć wirtualną, aby zaspokoić te potrzeby. Jeśli jednak rozmiar pamięci wirtualnej jest zbyt mały, system może napotkać problemy z zamykaniem aplikacji i zwalnianiem zasobów, co prowadzi do błędów, takich jak ten opisany w pytaniu. Aby uniknąć takich sytuacji, zaleca się regularne monitorowanie użycia pamięci oraz dostosowywanie ustawień pamięci wirtualnej zgodnie z zaleceniami producenta systemu operacyjnego. Dobrym standardem jest zapewnienie, że pamięć wirtualna jest ustawiona na co najmniej 1,5 razy większą niż fizyczna pamięć RAM w systemie.

Pytanie 29

Komputer K1 jest połączony z interfejsem G0 rutera, a komputer K2 z interfejsem G1 tego samego urządzenia. Na podstawie danych przedstawionych w tabeli, określ właściwy adres bramy dla komputera K2.

Interfejs	Adres IP	Maska
G0	172.16.0.1	255.255.0.0
G1	192.168.0.1	255.255.255.0

A. 192.168.0.2

B. 172.16.0.2

C. 192.168.0.1

D. 172.16.0.1

Poprawnym adresem bramy dla komputera K2 jest adres przypisany do interfejsu sieciowego G1 rutera czyli 192.168.0.1. Wynika to z faktu że komputer K2 jest podłączony do tego interfejsu co oznacza że w ramach swojej podsieci komunikuje się z ruterem właśnie za pośrednictwem tego adresu IP. W sieciach komputerowych brama domyślna to adres urządzenia sieciowego zazwyczaj rutera który umożliwia komunikację z innymi sieciami. Praktyczne znaczenie jest takie że każda komunikacja spoza lokalnej podsieci wymaga przejścia przez ten punkt. Ważne jest aby adres bramy należał do tej samej podsieci co urządzenia które będzie obsługiwać co w tym przypadku potwierdzają odpowiednie wpisy IP i maski. W praktyce poprawne ustawienie bramy domyślnej jest kluczowe w celu zapewnienia poprawnej komunikacji w sieci lokalnej oraz poza nią. Zrozumienie zasady działania bramy domyślnej pomaga w konfiguracji i diagnozowaniu problemów sieciowych oraz jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu sieciami komputerowymi.

Pytanie 30

Aby uzyskać dostęp do adresu serwera DNS w ustawieniach karty sieciowej w systemie z rodziny Windows, należy wprowadzić polecenie

A. ipconfig

B. arp -a

C. ping

D. ipconfig /all

Polecenie 'ipconfig /all' jest kluczowym narzędziem w systemach operacyjnych Windows, które umożliwia uzyskanie szczegółowych informacji o konfiguracji sieciowej. Wykorzystując to polecenie, użytkownik może zobaczyć adresy serwerów DNS, maski podsieci, adresy IP, oraz inne istotne dane dotyczące połączenia sieciowego. To szczególnie przydatne w diagnostyce problemów z połączeniem internetowym lub w przypadku konfigurowania sieci lokalnej. Dodatkowo, w kontekście praktycznych zastosowań, administratorzy systemów oraz technicy IT regularnie korzystają z 'ipconfig /all', aby zweryfikować konfigurację urządzeń oraz wprowadzone zmiany. Zgodnie z najlepszymi praktykami, znajomość tych poleceń jest niezbędna dla każdego, kto zajmuje się zarządzaniem siecią, a umiejętność ich wykorzystania może znacznie ułatwić proces rozwiązywania problemów. Warto również wspomnieć, że 'ipconfig' bez dodatkowych parametrów pokaże jedynie podstawowe informacje, co czyni 'ipconfig /all' bardziej wszechstronnym narzędziem do analizy.

Pytanie 31

Przedstawiony schemat sieci kampusowej zawiera

A. 6 budynkowych punktów dystrybucyjnych w 2 różnych obszarach.

B. 6 pośrednich punktów dystrybucyjnych.

C. 2 piętrowe punkty dystrybucyjne z 6 gniazdami abonenckimi.

D. 2 budynkowe punkty dystrybucyjne.

Poprawnie wskazana odpowiedź „2 budynkowe punkty dystrybucyjne” wynika bezpośrednio z analizy schematu. Na rysunku widać jeden węzeł oznaczony jako CD (Campus Distributor – dystrybutor kampusowy, czasem nazywany też centralnym punktem dystrybucyjnym) oraz dokładnie dwa węzły oznaczone jako BD (Building Distributor – budynkowy punkt dystrybucyjny). Z każdego BD wychodzą połączenia do FD (Floor Distributor – piętrowy punkt dystrybucyjny). To jest klasyczny, trójpoziomowy model strukturalnego okablowania sieci kampusowej zgodny z normami ISO/IEC 11801 oraz EN 50173: poziom kampusowy (CD), poziom budynkowy (BD) i poziom piętrowy/obszarowy (FD). Moim zdaniem warto zwrócić uwagę, że w praktycznych projektach sieci w dużych szkołach, biurowcach czy szpitalach właśnie takie nazewnictwo często pojawia się w dokumentacji projektowej i w opisach szaf rackowych. BD to zazwyczaj główna szafa dystrybucyjna w danym budynku, gdzie zbiegają się pionowe kable z CD oraz kable do pięter. W dobrze zaprojektowanej sieci każdy budynek kampusu ma co najmniej jeden BD, czasem więcej, jeśli obiekt jest rozległy. Dzięki temu łatwiej zarządzać okablowaniem, planować redundancję i segmentację sieci (np. VLAN-y, podział na podsieci IP dla każdego budynku). W praktyce technik sieciowy, który przychodzi na obiekt, od razu pyta: gdzie jest CD i gdzie są BD, bo od tego zaczyna się diagnostyka i planowanie rozbudowy. Ten schemat dokładnie to pokazuje – jeden CD i dwa BD, żadnych dodatkowych „ukrytych” budynków, więc poprawna odpowiedź to właśnie 2 budynkowe punkty dystrybucyjne.

Pytanie 32

Jakim interfejsem można uzyskać transmisję danych o maksymalnej przepustowości 6 Gb/s?

A. USB 2.0

B. USB 3.0

C. SATA 3

D. SATA 2

Interfejs SATA 3 (Serial ATA III) rzeczywiście umożliwia transmisję danych z maksymalną przepustowością wynoszącą 6 Gb/s. Jest to standard, który zapewnia znaczną poprawę wydajności w porównaniu do jego poprzednika, SATA 2, który obsługuje maksymalną przepustowość na poziomie 3 Gb/s. SATA 3 jest powszechnie używany w nowoczesnych dyskach twardych i dyskach SSD, co umożliwia szybsze przesyłanie danych i lepszą responsywność systemu. Praktyczne zastosowanie tego standardu można zaobserwować w komputerach osobistych, serwerach oraz systemach NAS, gdzie wymagania dotyczące przepustowości są szczególnie wysokie, zwłaszcza w kontekście obsługi dużych zbiorów danych oraz intensywnego korzystania z aplikacji wymagających szybkiego dostępu do pamięci masowej. Warto również zauważyć, że SATA 3 jest wstecznie kompatybilny z wcześniejszymi wersjami SATA, co oznacza, że można używać go z urządzeniami obsługującymi starsze standardy, co jest korzystne dla użytkowników, którzy chcą zaktualizować swoje systemy bez konieczności wymiany wszystkich komponentów.

Pytanie 33

Jak dużo bitów minimum będzie potrzebnych w systemie binarnym do reprezentacji liczby heksadecymalnej 110h?

A. 3 bity

B. 16 bitów

C. 9 bitów

D. 4 bity

Poprawna odpowiedź to 9 bitów, co wynika z analizy liczby heksadecymalnej 110h. Liczba ta, zapisana w systemie heksadecymalnym, składa się z trzech cyfr: 1, 1 i 0. W systemie binarnym każda cyfra heksadecymalna jest reprezentowana przez 4 bity. Dlatego konwersja każdego z tych cyfr do systemu binarnego wygląda następująco: '1' to '0001', '0' to '0000'. Cała liczba '110h' w systemie binarnym będzie miała postać '0001 0001 0000'. Zsumowanie bitów daje nam 12, co jest sumą wszystkich bitów, ale do zapisania liczby jako całości wystarczą 9 bity, ponieważ 4 bity są potrzebne na każdą cyfrę, a liczby heksadecymalne mogą być skracane poprzez eliminację wiodących zer. W praktyce oznacza to, że 9 bitów jest wystarczających do reprezentacji liczby '110h' w systemie binarnym. Znajomość konwersji systemów liczbowych jest kluczowa w programowaniu i inżynierii, gdzie różne systemy liczbowe są często używane do reprezentacji danych. W standardach takich jak IEEE 754 dla reprezentacji liczb zmiennoprzecinkowych, zrozumienie sposobu kodowania liczb w systemach liczbowych jest niezbędne.

Pytanie 34

Wskaż kształt złącza USB typu C.

A. Złącze 2.

B. Złącze 4.

C. Złącze 1.

D. Złącze 3.

Poprawnie wskazane zostało złącze USB typu C – to jest właśnie kształt pokazany jako „Złącze 4”. USB-C ma charakterystyczny, niewielki, owalno‑prostokątny kształt z delikatnie zaokrąglonymi rogami i, co najważniejsze, jest całkowicie symetryczne w poziomie. Dzięki temu wtyczkę można włożyć „obie strony”, nie ma już problemu znanego z USB typu A czy micro USB, gdzie zawsze trzeba było trafić odpowiednią orientacją. W standardzie USB Type‑C zdefiniowano 24 styki, co pozwala na obsługę wysokich prędkości transmisji (USB 3.2, a nawet USB4), trybu Alternate Mode (np. DisplayPort, Thunderbolt) oraz zasilania zgodnego z USB Power Delivery nawet do 100 W, a w nowszych specyfikacjach jeszcze wyżej. W praktyce oznacza to, że jednym kablem USB-C można jednocześnie ładować laptop, przesyłać obraz na monitor i dane do dysku zewnętrznego. W nowoczesnych laptopach, smartfonach, tabletach czy stacjach dokujących USB-C stało się standardem, zalecanym także przez Unię Europejską jako ujednolicone złącze ładowania urządzeń mobilnych. Moim zdaniem warto też zapamiętać, że sam kształt złącza (USB-C) nie gwarantuje konkretnej funkcji – to, czy port obsługuje np. Thunderbolt, DisplayPort czy tylko USB 2.0, zależy od kontrolera i implementacji producenta. Jednak w testach kwalifikacyjnych zwykle chodzi właśnie o rozpoznanie fizycznego kształtu: małe, symetryczne, lekko owalne gniazdo – to USB typu C.

Pytanie 35

W którym programie należy zmodyfikować ustawienia, aby użytkownik komputera mógł wybrać z menu i uruchomić jeden z kilku systemów operacyjnych zainstalowanych na jego komputerze?

A. QEMU

B. GRUB

C. CMD

D. GEDIT

GRUB to właśnie ten program, który pozwala wybrać system operacyjny podczas startu komputera. Moim zdaniem, każdy kto kiedykolwiek miał do czynienia z instalacją np. dwóch systemów, wie że bez menedżera bootowania – jak GRUB – nie byłoby to takie proste. GRUB (Grand Unified Bootloader) to otwartoźródłowy bootloader wykorzystywany głównie w systemach Linux, ale świetnie radzi sobie również z innymi systemami, np. Windows czy BSD. Modyfikując jego plik konfiguracyjny (np. grub.cfg), można ustawiać kolejność systemów na liście, dodawać własne wpisy, a nawet ustawiać domyślny wybór. Praktycznie w każdej dokumentacji Linuksa znajdziesz rozdział o GRUB-ie, bo to jest podstawowe narzędzie do zarządzania wieloma systemami na jednym sprzęcie. Branżową dobrą praktyką jest, by po instalacji kolejnego systemu odświeżyć konfigurację GRUB np. poleceniem update-grub, żeby wszystkie systemy były widoczne. Pozwala to uniknąć problemów z dostępem do któregoś z nich. Z mojego doświadczenia wynika, że opanowanie podstaw GRUB-a to ważna umiejętność dla każdego, kto chce bawić się wieloma systemami operacyjnymi lub testować różne dystrybucje Linuksa. Często też w większych firmach administratorzy wykorzystują zaawansowane opcje GRUB-a, np. do szyfrowania dysków czy obsługi własnych skryptów startowych. W skrócie: GRUB to podstawa, jeśli myślisz o multi-boot na poważnie.

Pytanie 36

Który z protokołów służy do weryfikacji poprawności połączenia między dwoma hostami?

A. ICMP (Internet Control Message Protocol)

B. RARP (Reverse Address Resolution Protocol)

C. UDP (User Datagram Protocol)

D. RIP (Routing Information Protocol)

ICMP (Internet Control Message Protocol) jest protokołem, który odgrywa kluczową rolę w zarządzaniu i diagnostyce sieci komputerowych. Umożliwia on hostom na wymianę komunikatów o błędach oraz informacji dotyczących stanu połączenia. Protokół ten jest wykorzystywany przede wszystkim w takich operacjach jak ping, który sprawdza, czy dany host jest osiągalny w sieci, a także mierzy czas odpowiedzi. ICMP wysyła komunikaty typu echo request i echo reply, co pozwala administratorom sieci na monitorowanie dostępności urządzeń oraz wydajności połączeń. Zastosowanie ICMP jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu sieciami, ponieważ umożliwia szybką identyfikację problemów z połączeniem, co z kolei pozwala na szybsze podejmowanie działań naprawczych. W kontekście standardów, ICMP jest częścią protokołu IP i działa w warstwie sieci, co czyni go fundamentalnym elementem architektury Internetu. Warto również zaznaczyć, że ICMP ma zastosowanie w różnych narzędziach diagnostycznych, takich jak traceroute, co umożliwia analizę i optymalizację tras w sieci.

Pytanie 37

Jakie są prędkości przesyłu danych w sieciach FDDI (ang. Fiber Distributed Data Interface) wykorzystujących technologię światłowodową?

A. 1024 Mb/s

B. 1024 kB/s

C. 100 Mb/s

D. 100 MB/s

Odpowiedź 100 Mb/s jest prawidłowa, ponieważ standard FDDI (Fiber Distributed Data Interface) został zaprojektowany z myślą o wydajnym przesyłaniu danych w sieciach lokalnych. Technologia ta opiera się na światłowodach, co pozwala na osiągnięcie maksymalnej prędkości transferu danych do 100 Mb/s. FDDI korzysta z podwójnego pierścienia, co zapewnia zarówno wysoką prędkość, jak i redundancję – w przypadku awarii jednego z pierścieni, komunikacja może być kontynuowana przez drugi. FDDI jest często stosowana w aplikacjach wymagających dużej przepustowości, takich jak transmisja wideo czy systemy baz danych. Technologia ta spełnia standardy IEEE 802.5 i jest szeroko stosowana w systemach, gdzie priorytetem są zarówno szybkość, jak i niezawodność. Dobrą praktyką w implementacji sieci FDDI jest zastosowanie odpowiednich urządzeń końcowych oraz zapewnienia właściwej topologii sieci, co dodatkowo zwiększa jej efektywność.

Pytanie 38

Jakie informacje zwraca polecenie netstat -a w systemie Microsoft Windows?

A. Statystykę odwiedzin stron internetowych

B. Aktualne parametry konfiguracyjne sieci TCP/IP

C. Wszystkie aktywne połączenia protokołu TCP

D. Tablicę trasowania

Polecenie netstat -a w systemach Microsoft Windows jest niezwykle przydatnym narzędziem służącym do monitorowania aktywnych połączeń sieciowych. Wyświetla ono wszystkie aktualnie otwarte połączenia protokołu TCP, co pozwala administratorom na bieżąco śledzić, które aplikacje korzystają z sieci oraz jakie porty są używane. Przykładowo, dzięki temu poleceniu można szybko zidentyfikować, czy na danym porcie działa nieautoryzowana aplikacja, co jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa sieci. Dobre praktyki w zakresie zarządzania siecią sugerują regularne korzystanie z netstat w celu audytu aktywnych połączeń, co może pomóc w wykrywaniu potencjalnych zagrożeń. Warto także pamiętać, że polecenie to można łączyć z innymi narzędziami, takimi jak tracert czy ping, aby uzyskać bardziej kompleksowy obraz stanu sieci. Również, interpretacja wyników z netstat może być ułatwiona poprzez znajomość numerów portów oraz standardów przypisanych do poszczególnych usług, co podnosi efektywność diagnostyki i administracji siecią.

Pytanie 39

Na komputerze klienckim z systemem Windows XP plik "hosts" to plik tekstowy, który wykorzystywany jest do przypisywania

A. dysków twardych

B. nazw hostów na adresy MAC

C. nazw hostów na adresy IP

D. nazw hostów przez serwery DNS

Plik 'hosts' w systemie Windows XP jest kluczowym elementem systemu operacyjnego, pozwalającym na lokalne mapowanie nazw hostów na adresy IP. Działa to w ten sposób, że gdy użytkownik wpisuje nazwę domeny w przeglądarce, system najpierw sprawdza ten plik, zanim skontaktuje się z serwerem DNS. Dzięki temu można zdefiniować indywidualne przekierowania, co jest szczególnie przydatne w środowiskach testowych lub w przypadku blokowania niektórych stron internetowych. Na przykład, dodając linię "127.0.0.1 example.com" do pliku 'hosts', przekierowujemy ruch na ten adres lokalny, co skutkuje tym, że przeglądarka nie załadowuje strony. Tego typu praktyki są zgodne z dobrymi praktykami zarządzania siecią, umożliwiając administratorom łatwą kontrolę nad ruchem sieciowym oraz testowanie aplikacji bez potrzeby zmiany konfiguracji DNS. Często wykorzystywane są także w procesach debugowania, gdzie szybka modyfikacja pliku 'hosts' pozwala na testowanie nowych rozwiązań bez trwałych zmian w systemie DNS.

Pytanie 40

Aby system operacyjny mógł szybciej uzyskiwać dostęp do plików zapisanych na dysku twardym, konieczne jest wykonanie

A. szyfrowania dysku

B. partycjonowania dysku

C. defragmentacji dysku

D. fragmentacji dysku

Defragmentacja dysku to proces, który polega na reorganizacji danych na nośniku, aby były one przechowywane w sposób ciągły, co znacznie przyspiesza ich odczyt. W trakcie normalnego użytkowania komputer zapisuje i usuwa pliki, co prowadzi do fragmentacji – dane tego samego pliku są rozproszone po całym dysku, co wydłuża czas dostępu do nich. Poprawiając strukturyzację danych, defragmentacja umożliwia systemowi operacyjnemu szybsze lokalizowanie i ładowanie plików, co ma bezpośrednie przełożenie na wydajność systemu. Przykładem zastosowania defragmentacji jest regularne uruchamianie narzędzi systemowych, takich jak „Defragmentator dysków” w systemie Windows, co jest zalecane co kilka miesięcy, zwłaszcza na dyskach HDD. Warto również zauważyć, że nowoczesne dyski SSD nie wymagają defragmentacji, ponieważ działają na innej zasadzie, jednak dla tradycyjnych dysków twardych to podejście jest kluczowe. Zarządzanie fragmentacją powinno być częścią strategii optymalizacji wydajności systemu, zgodnie z najlepszymi praktykami w zarządzaniu infrastrukturą IT.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej