Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 10:05
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 10:16

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Aby przyspieszyć ładowanie strony z dużą grafiką (2000×760 px), należy zmniejszyć jej rozmiar:

A. właściwością CSS w procentach

B. za pomocą atrybutów HTML

C. właściwością CSS w pikselach

D. w programie graficznym

Aby naprawdę przyspieszyć stronę, trzeba zmniejszyć wagę i wymiary pliku graficznego w programie graficznym (np. zmienić rozmiar do faktycznie potrzebnych pikseli i zoptymalizować kompresję). Dopiero wtedy przeglądarka pobiera mniejszy plik. Skalowanie w HTML czy CSS zmienia jedynie sposób wyświetlania, nie wielkość pobieranych danych. Dlatego grafikę zmniejsza się w programie graficznym.

Pytanie 2

Kod źródłowy przedstawiony poniżej ma na celu wyświetlenie

A. wylosowanych liczb z zakresu od 1 do 99

B. ciągu liczb od 1 do 100

C. losowych liczb od 0 do 100, aż do wylosowania wartości 0

D. liczb wprowadzonych z klawiatury, aż do momentu wprowadzenia wartości 0

Kod źródłowy przedstawiony w pytaniu inicjuje losowanie liczb w przedziale od 0 do 100 i wyświetla je na ekranie aż do momentu wylosowania liczby 0. Taki sposób działania jest możliwy dzięki zastosowaniu pętli while która wykonuje się dopóki warunek w niej zawarty jest spełniony. W tym przypadku warunek ten to różność zmiennej liczba od zera. Funkcja rand(0 100) generuje losowe liczby całkowite z zadanego przedziału. W momencie wylosowania wartości 0 pętla przestaje się wykonywać co skutkuje zakończeniem procesu wyświetlania liczb na ekranie. Tego typu pętle są często używane w programowaniu do tworzenia losowych zdarzeń np. w grach komputerowych gdzie potrzebne jest dynamiczne generowanie wartości. Warto zwrócić uwagę na to że funkcja rand jest standardową funkcją w wielu językach programowania pozwalającą na generowanie losowych liczb co jest przydatne w testowaniu algorytmów w różnych warunkach. Praktyka ta wspomaga proces nauki i doskonalenia umiejętności programistycznych dzięki możliwości symulacji losowych scenariuszy.

Pytanie 3

W języku PHP wykonano poniższą operację. Aby uzyskać wszystkie rezultaty tego zapytania, należy:

$tab = mysqli_query($db, "SELECT imie FROM Osoby WHERE wiek < 18");

A. użyć polecenia mysql_fetch

B. zastosować pętlę z poleceniem mysqli_fetch_row

C. wyświetlić zmienną $db

D. zaindeksować zmienną tab, tab[0] to pierwsze imię

Odpowiedź, która zakłada zastosowanie pętli z poleceniem mysqli_fetch_row, jest poprawna, ponieważ po wykonaniu zapytania do bazy danych za pomocą mysqli_query, otrzymujemy wynik w postaci zestawu rekordów, który musimy przetworzyć. Funkcja mysqli_fetch_row pozwala na iteracyjne pobieranie wierszy z tego zestawu, co jest niezbędne do wyświetlenia wszystkich imion osób, które spełniają warunek wieku poniżej 18 lat. Przykładowy kod do iteracji może wyglądać tak: while($wiersz = mysqli_fetch_row($tab)) { echo $wiersz[0]; } W ten sposób każda iteracja w pętli wyświetli pierwszą kolumnę (imie) z każdego wiersza rezultatu. Tego typu podejście jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na efektywne zarządzanie pamięcią i ogranicza ryzyko przeciążenia systemu, szczególnie w przypadku dużych zbiorów danych. Ważne jest, aby pamiętać, że połączenie z bazą danych i zapytania powinny być zawsze odpowiednio zamykane i zabezpieczane przed atakami, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa aplikacji.

Pytanie 4

Na podstawie relacji przedstawionej na ilustracji, można stwierdzić, że jest to relacja

A. jeden do wielu, gdzie kluczem obcym jest pole w tabeli kadra

B. jeden do wielu, gdzie kluczem obcym jest pole w tabeli uslugi

C. jeden do jednego, gdzie obie tabele mają przypisane klucze obce

D. wiele do wielu pomiędzy kluczami głównymi obu tabel

Odpowiedzi błędne opierają się na niewłaściwym zrozumieniu relacji w bazach danych. Pierwsza z błędnych koncepcji sugeruje relację jeden do wielu, gdzie kluczem obcym jest pole w tabeli kadra, co jest odwrotne do przedstawionej struktury, gdyż w rzeczywistości pole kadra_id znajduje się w tabeli uslugi, wskazując na tabelę kadra. Relacja jeden do jednego, w której obie tabele mają klucze obce, oznaczałoby, że każdy rekord w jednej tabeli jest ściśle powiązany z jednym rekordem w drugiej, co nie jest przypadkiem dla tych danych. Takie podejście zwykle stosuje się, gdy tabele przechowują różne aspekty tego samego podmiotu, co nie jest odzwierciedlone na diagramie. Relacja wiele do wielu między kluczami głównymi obu tabel wymagałaby użycia dodatkowej tabeli łączącej, co umożliwiałoby powiązanie wielu rekordów każdej z tabel z wieloma rekordami drugiej, co również nie jest przedstawione tutaj. Typową pomyłką przy analizie tego typu relacji jest nieuwzględnienie struktury kluczy obcych i ich roli w łączeniu danych poprzez zrozumienie ich jako jedynie strukturalne powiązania, zamiast narzędzi umożliwiających integralność i spójność danych w bazie. Ważne jest, aby zawsze analizować kierunek relacji i rolę kluczowych pól w kontekście aplikacji i modelu danych, co zapobiega błędnym interpretacjom i wspiera prawidłowe projektowanie bazy danych, zgodnie z jej wymaganiami funkcjonalnymi i wydajnościowymi.

Pytanie 5

Jaka jest poprawna kolejność procesów przetwarzania dźwięku z analogowego na cyfrowy?

A. kwantyzacja, próbkowanie, kodowanie

B. kwantyzacja, kodowanie, próbkowanie

C. próbkowanie, kodowanie, kwantyzacja

D. próbkowanie, kwantyzacja, kodowanie

Pozostałe warianty przestawiają etapy, które logicznie muszą iść po sobie. Kodowanie nie może wyprzedzać kwantyzacji - nie da się zapisać w bitach wartości, której jeszcze nie ustalono. Kwantyzacja nie może być pierwsza, bo wymaga już pobranych próbek sygnału. Jedyna spójna sekwencja to próbkowanie, kwantyzacja, kodowanie.

Pytanie 6

Który z wymienionych formatów umożliwia zapisanie materiału wideo z towarzyszącą ścieżką dźwiękową?

A. AAC

B. WMA

C. MP4

D. WAV

Odpowiedź MP4 jest poprawna, ponieważ jest to jeden z najpopularniejszych formatów kontenerowych używanych do przechowywania wideo wraz z dźwiękiem. Format MP4 (MPEG-4 Part 14) pozwala na efektywne kodowanie wideo, przy jednoczesnym zachowaniu wysokiej jakości obrazu i dźwięku. Umożliwia on przechowywanie różnorodnych strumieni danych, w tym wideo, audio, a także tekstu, co czyni go bardzo wszechstronnym rozwiązaniem dla twórców multimediów. Przykładowo, format MP4 jest często używany w aplikacjach do strumieniowania wideo, takich jak YouTube, oraz w systemach zarządzania treścią (CMS) do publikacji materiałów wideo w Internecie. Dzięki kompresji zgodnej z kodekiem H.264 dla wideo i AAC dla audio, pliki MP4 są względnie małe, co ułatwia ich przesyłanie i przechowywanie. To czyni format MP4 standardem branżowym w produkcji filmowej, telewizyjnej oraz w aplikacjach mobilnych i webowych.

Pytanie 7

Na ilustracji pokazano strukturę bloków witryny internetowej. Który z elementów stylu strony jest zgodny z podanym układem? Dla uproszczenia pominięto cechy koloru tła, wysokości oraz czcionki)

A. #pierwszy { width: 30%; }#drugi { width: 70%; }#trzeci { width: 70%; }#czwarty { width: 100%; }

B. #pierwszy {float:left; width:30%; }#drugi {clear:both; width:70%; }#trzeci {float:left; width:70%; }#czwarty {clear:both; }

C. #pierwszy {float:left; width:30%;}#drugi {float:left; width:70%;}#trzeci {float:left; width:70%;}#czwarty {clear:both; }

D. #pierwszy{float:left; width:30%; }#drugi {clear:both; width:70%; }#trzeci {clear:both; width:70%; }#czwarty {float:left; width:100%; }

Odpowiedź numer 2 jest prawidłowa, ponieważ doskonale odpowiada układowi bloków przedstawionych na rysunku. Zastosowanie właściwości CSS float:left dla wszystkich trzech pierwszych bloków pozwala na ich ułożenie w jednym rzędzie w ramach dostępnej szerokości. Pierwszy blok zajmuje 30 procent, natomiast drugi i trzeci po 70 procent szerokości, co jest zgodne z przedstawionym układem. Dodatkowo, zastosowanie clear:both dla czwartego bloku spowoduje, że rozpocznie on nowy wiersz i zajmie całą szerokość dostępną poniżej poprzednich elementów. Takie rozwiązanie jest efektywne w tworzeniu responsywnych i elastycznych układów stron internetowych. Wykorzystanie float jest powszechnie stosowane w projektowaniu front-end, choć w nowych projektach coraz częściej zastępowane przez flexbox i grid. Warto zrozumieć działanie float i clear, ponieważ pozwalają na manipulację układem elementów na stronie, co jest kluczowe w tworzeniu czytelnych i estetycznych interfejsów użytkownika. Zrozumienie tych koncepcji jest niezbędne dla profesjonalistów zajmujących się tworzeniem stron internetowych.

Pytanie 8

Istnieje tabela programisci z polami: id, nick, ilosc_kodu, ocena. Wartość w polu ilosc_kodu przedstawia liczbę linii kodu, które dany programista stworzył w określonym miesiącu. Aby obliczyć całkowitą liczbę linii kodu napisanych przez wszystkich programistów, należy zastosować następujące polecenie

A. SELECT MAX(ilosc_kodu) FROM programisci;

B. SELECT COUNT(programisci) FROM ilosc_kodu;

C. SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci;

D. SELECT SUM(ocena) FROM ilosc_kodu;

Poprawna odpowiedź to "SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci;" ponieważ to zapytanie dokładnie ilustruje, jak można obliczyć sumę wszystkich linii kodu napisanych przez programistów. Funkcja agregująca SUM() służy do sumowania wartości w podanym polu, które w tym przypadku jest polem "ilosc_kodu". W kontekście relacyjnych baz danych, stosowanie funkcji agregujących jest kluczowe do analizy danych w sposób statystyczny. W praktyce, takie zapytanie może być przydatne w raportach dotyczących wydajności zespołu programistycznego, gdzie analiza sumy napisanych linii kodu pozwala na ocenę produktywności oraz identyfikację programistów, którzy mogą potrzebować wsparcia w realizacji zadań. Ponadto, zgodnie z najlepszymi praktykami SQL, warto być świadomym kontekstu zapytań, a dobór odpowiednich funkcji agregujących, takich jak SUM(), COUNT(), AVG() itp., jest niezbędny do efektywnego przetwarzania danych.

Pytanie 9

Jaki zapis w dokumencie HTML umożliwia powiązanie z zewnętrznym arkuszem stylów o nazwie style.css?

A. <link rel="stylesheet' src="style.css">

B. <link rel="stylesheet" href="style.css">

C. <a src="style.css">

D. <a href="style.css">

Zapis <link rel="stylesheet" href="style.css"> jest poprawnym sposobem na dołączenie zewnętrznego arkusza stylów do dokumentu HTML. Atrybut 'rel' określa relację między dokumentem a zewnętrznym zasobem, w tym przypadku wskazując, że jest to arkusz stylów. Atrybut 'href' z kolei wskazuje ścieżkę do pliku CSS, który ma być użyty. Użycie znacznika <link> jest zgodne z standardem W3C i jest najlepszą praktyką w tworzeniu stron internetowych. Dzięki temu przeglądarka może załadować style z zewnętrznego pliku, co pozwala na łatwiejsze zarządzanie stylami oraz ich ponowne użycie w różnych dokumentach HTML. Umożliwia to także separację treści od stylizacji, co jest kluczowe w koncepcji wzorców projektowych, takich jak MVC (Model-View-Controller). Przykładowo, aby zmienić wygląd całej strony, wystarczy edytować jeden plik CSS, co znacząco upraszcza proces tworzenia i utrzymania witryn.

Pytanie 10

Która para znaczników HTML daje (bez stylów CSS) taki sam efekt wizualny - pogrubienie tekstu?

A. <b> i <strong>

B. <meta> i <title>

C. <p> i <h2>

D. <b> i <big>

Znaczniki <b> i <strong> domyślnie dają ten sam efekt wizualny - pogrubienie tekstu. Różnią się jednak znaczeniem (semantyką): <b> to czysto wizualne pogrubienie, a <strong> oznacza treść WAŻNĄ, co wykorzystują m.in. czytniki ekranu i wyszukiwarki. Podobna para to <i> i <em> (pochylenie). Dlatego wizualnie identyczny efekt daje para <b> i <strong>.

Pytanie 11

Obraz o rozdzielczości 72 PPI oznacza, że ma 72 piksele na:

A. milimetr

B. cal

C. centymetr

D. megabajt

Skrót PPI to „pixels per inch”, czyli piksele na CAL - więc 72 PPI oznacza 72 piksele przypadające na jeden cal długości obrazu. To miara gęstości obrazu rastrowego. Zapamiętaj: „inch” = cal, więc PPI zawsze odnosi się do cala, nie do centymetra czy milimetra.

Pytanie 12

Do ilu pól edycyjnych zostanie przypisane tło Teal dla przedstawionego fragmentu dokumentu HTML i stylu CSS?

<input type="text">
<input type="number">
<input type="email">
<input type="number">
<input>

input[type="number"] {
    background-color: Teal;
}

A. Do dwóch.

B. Do żadnego.

C. Do trzech.

D. Do wszystkich.

Bardzo dobrze! Wybrałeś prawidłową odpowiedź, mówiącą, że tło Teal zostanie przypisane do dwóch pól edycyjnych. W przedstawionym fragmencie dokumentu HTML mamy pięć pól edycyjnych (input), z których tylko dwa mają typ 'number'. Tło Teal jest zdefiniowane w stylu CSS i ma być zastosowane tylko do pól typu 'number'. Jest to zgodne z dobrymi praktykami stosowania selektorów atrybutów w CSS, które pozwalają na precyzyjne określenie, do jakich elementów strony internetowej powinien być zastosowany dany styl. Dzięki temu możemy na przykład zastosować różne style dla różnych typów pól wejściowych, jak to jest w tym przypadku. To jest przykład, jak możemy wykorzystać moc CSS do kontroli wyglądu różnych elementów na naszej stronie.

Pytanie 13

W HTML-u, aby umieścić animację FLASH (z rozszerzeniem .swf) na stronie www, powinno się wykorzystać znacznik

A. <video>

B. <object>

C. <img>

D. <audio>

No to wiesz, że znacznik <object> to najlepszy sposób na osadzanie multimediów na stronie, zwłaszcza animacji FLASH (.swf). Działa to tak, że możemy włączyć różne treści zewnętrzne do HTML, co jest super do integracji różnych plików, jak wideo czy dźwięki. Patrz na ten przykład: <object data='animacja.swf' width='600' height='400'> <param name='autoplay' value='true'> <param name='loop' value='true'> </object>. Zauważ, że <object> może mieć różne atrybuty, które pomagają w kontrolowaniu jak to wszystko się wyświetla, jak 'width', 'height' i inne parametry odtwarzania. Jednak, biorąc pod uwagę dzisiejsze standardy, FLASH jest trochę na wylocie przez problemy z bezpieczeństwem i wsparciem przeglądarek. Lepiej więc, zamiast tego, patrzeć w stronę HTML5 i JavaScript do tworzenia animacji. Można używać animacji CSS3 lub różnych bibliotek JS, które dają dużo więcej możliwości i lepsze wsparcie na urządzeniach mobilnych.

Pytanie 14

Powszechnie stosowanym narzędziem SZBD do tworzenia zestawień danych, które można wydrukować, jest

A. kwerenda UPDATE

B. formularz

C. raport

D. makro

Raport jest kluczowym narzędziem w systemach zarządzania bazami danych (SZBD), które umożliwia przetwarzanie i prezentację danych w formie czytelnych zestawień. W przeciwieństwie do kwerend, które służą głównie do wyszukiwania i aktualizacji danych w bazie, raporty są projektowane z myślą o generowaniu wydruków lub prezentacji danych w zorganizowanej formie. Przykładowo, w systemie Microsoft Access, użytkownik może stworzyć raport, który zbiera dane z różnych tabel i prezentuje je w uporządkowany sposób, np. w formie tabeli z podsumowaniami lub wykresów. Dobre praktyki w tworzeniu raportów obejmują zrozumienie potrzeb odbiorcy oraz dostosowanie formatu raportu do celu, dla którego jest on tworzony. Ważne jest również, aby raporty były zgodne z estetyką i standardami wizualizacji danych, co zwiększa ich czytelność oraz efektywność w przekazywaniu informacji. W kontekście analizy danych, raporty pomagają w podejmowaniu świadomych decyzji biznesowych, dostarczając istotnych informacji w przystępnej formie.

Pytanie 15

Dla celu strony internetowej stworzono grafikę rysunek.jpg o wymiarach: szerokość 200 px, wysokość 100 px. Aby zaprezentować tę grafikę jako miniaturę – pomniejszoną z zachowaniem proporcji, można użyć znacznika

A. <img src="/rysunek.png">

B. <img src="/rysunek.png" style="width: 25px; height:25px;">

C. <img src="/rysunek.png" style="width: 25px; height:50px;">

D. <img src="/rysunek.png" style="width: 50px">

Odpowiedź <img src="/rysunek.png" style="width: 50px"> jest poprawna, ponieważ umożliwia wyświetlenie grafiki w formacie miniatury, zachowując proporcje oryginalnego obrazu. Przy zmniejszaniu rozmiaru obrazu, kluczowe jest ustawienie tylko jednego z wymiarów (szerokości lub wysokości), co pozwala na automatyczne dostosowanie drugiego wymiaru w taki sposób, aby nie zniekształcić proporcji. W tym przypadku, ustawienie szerokości na 50 px pozwala na proporcjonalne zmniejszenie wysokości do około 25 px, co jest zgodne z zasadą, że proporcje powinny pozostawać niezmienione. W praktyce, korzystanie z CSS do określenia rozmiarów obrazków poprawia responsywność strony oraz jej estetykę, co jest zgodne z dobrymi praktykami w web designie. Warto również pamiętać, że do poprawy ładowania stron i doświadczenia użytkownika, często zastosowanie rozmiarów odpowiednich do urządzeń mobilnych oraz desktopowych jest kluczowe.

Pytanie 16

Która z list jest interpretacją pokazanego kodu?

A. Odpowiedź A

B. Odpowiedź B

C. Odpowiedź D

D. Odpowiedź C

Odpowiedzi A B i D są nieprawidłowe, ponieważ nie odzwierciedlają poprawnie struktury zagnieżdżonych list w HTML. Odpowiedź A przedstawia listę nieuporządkowaną jako główną strukturę, podczas gdy kod źródłowy wyraźnie używa listy uporządkowanej <ol>, która wymaga numeracji głównych elementów. To niezgodne z semantycznym znaczeniem użycia list uporządkowanych które powinny być stosowane, gdy kolejność elementów ma znaczenie. Odpowiedź B myli strukturę przedstawiając listę jako w pełni numerowaną, co również nie jest zgodne z kodem, ponieważ użyto listy nieuporządkowanej <ul> dla elementów podrzędnych, które powinny być oznaczone punktami. Taka interpretacja nie tylko jest błędna, ale również może prowadzić do mylącej prezentacji danych zwłaszcza w kontekście semantycznym i dostępności. Odpowiedź D również nie oddaje prawidłowej struktury ponieważ nie zagnieżdża wpisów 'Wpis1' 'Wpis2' 'Wpis3' i 'Wpis4' wewnątrz odpowiednich kategorii 'muzyka' i 'filmy'. Wiedza o prawidłowej interpretacji list HTML poprawia użyteczność stron internetowych i ułatwia ich optymalizację pod kątem wyszukiwarek co jest kluczowe w nowoczesnym projektowaniu stron internetowych.

Pytanie 17

Fragment kodu JavaScript, który sumuje dwie liczby, przedstawia się następująco. Aby wykonać dodawanie po kliknięciu przycisku o nazwie dodaj, należy umieścić kod w wykropkowanym miejscu.

Podaj pierwszą liczbę: <input type="text" name="liczba1" />
Podaj drugą liczbę: <input type="text" name="liczba2" />
....
<script>
function dodaj()
{
 // ta funkcja realizuje dodawanie i podaje jego wynik
}
</script>

A. <button onselect="return dodaj()">dodaj</button>

B. <button onclick="return dodaj()">dodaj</button>

C. <button onselect="return dodaj()">oblicz</button>

D. <button onclick="return oblicz()">dodaj</button>

W omawianym zadaniu kluczowym aspektem jest prawidłowe przypisanie funkcji do zdarzenia kliknięcia. Atrybut onselect jest nieodpowiedni w tym kontekście, ponieważ dotyczy zdarzeń związanych z zaznaczeniem tekstu, a nie z kliknięciem przycisku. Wprowadzenie onselect jako atrybutu w odpowiedziach 1 i 2 jest błędne, gdyż nie spełnia funkcji wywoływania zdarzenia kliknięcia, które jest wymagane do uruchomienia procesu dodawania. Obsługa zdarzeń w JavaScript bazuje na przypisaniu odpowiednich funkcji do określonych sytuacji interakcji użytkownika z elementami interfejsu. Kliknięcie jest jednym z najczęściej używanych zdarzeń, dlatego poprawne użycie onclick zapewnia zgodność z podstawowymi zasadami projektowania aplikacji webowych. W odpowiedzi 3 atrybut onclick jest użyty poprawnie, jednak nazwa funkcji oblicz() nie jest tożsama z wymaganą funkcją dodaj(), przez co nie spełnia wymogów zadania. Ważne jest, aby nazwa funkcji w atrybucie onclick dokładnie odpowiadała nazwie funkcji, która ma być wykonana. To unikanie niezgodności w kodzie źródłowym pozwala na efektywne zarządzanie funkcjami i zapewnia prawidłowe działanie skryptu. Atrybut onclick powinien być stosowany, gdy chcemy zareagować na bezpośrednie działania użytkownika takie jak kliknięcie przycisku. Dzięki temu możemy tworzyć dynamiczne i interaktywne aplikacje internetowe, które odpowiadają na potrzeby użytkownika w czasie rzeczywistym, co jest jednym z kluczowych celów nowoczesnego projektowania stron internetowych.

Pytanie 18

Jak określa się część strukturalnego języka zapytań, która dotyczy tworzenia zapytań do bazy danych za pomocą polecenia SELECT?

A. SQL DCL (ang. Data Control Language)

B. SQL DDL (ang. Data Definition Language)

C. SQL DML (ang. Data Manipulation Language)

D. SQL DQL (ang. Data Query Language)

Wybór SQL DML, SQL DCL lub SQL DDL jako odpowiedzi na to pytanie wskazuje na nieporozumienie dotyczące funkcji poszczególnych podzbiorów SQL. SQL DML (Data Manipulation Language) odnosi się do poleceń, które modyfikują dane w bazie, takich jak INSERT, UPDATE i DELETE. Myląc te pojęcia, można sądzić, że polecenia te są odpowiednie do pobierania danych, co jest błędne. Z kolei SQL DCL (Data Control Language) służy do zarządzania uprawnieniami użytkowników i kontroli dostępu do danych, co również nie ma związku z formułowaniem zapytań do bazy danych. Na przykład, polecenia GRANT i REVOKE są kluczowe w kontekście DCL, ale nie mają nic wspólnego z wyciąganiem danych. SQL DDL (Data Definition Language) dotyczy definicji struktury bazy danych, czyli tworzenia, modyfikowania i usuwania tabel oraz innych obiektów bazy danych (np. CREATE, ALTER, DROP). Wybór któregokolwiek z tych podzbiorów zamiast DQL wskazuje na brak zrozumienia hierarchii i celów SQL jako całości. Zrozumienie różnic między tymi podzbiorami jest kluczowe dla skutecznego zarządzania danymi i efektywnej pracy z bazami danych. Dobrą praktyką jest zapoznanie się z pełnym zakresem możliwości SQL, aby lepiej wykorzystać jego potencjał w codziennej pracy z danymi.

Pytanie 19

Która wartość atrybutu target otwiera stronę w NOWYM oknie lub karcie?

_top

_parent

_blank

_self

Wartość _blank atrybutu target otwiera odnośnik w NOWYM oknie lub karcie przeglądarki, np. <a href="..." target="_blank">. Stosuje się ją, by nie odrywać użytkownika od bieżącej strony. Dlatego nowe okno otwiera _blank.

Pytanie 20

Czym jest w PHP zmienna $_GET?

A. predefiniowaną, zbierającą dane z nagłówków HTTP (niewidoczne w adresie)

B. zwykłą zmienną zdefiniowaną przez autora strony

C. predefiniowaną, przekazującą dane do skryptu przez adres URL

D. zmienną utworzoną przez autora strony, do przesyłania danych z formularza przez URL

Pozostałe opisy są nieścisłe. $_GET nie jest tworzona przez autora strony - to element języka. Dane są WIDOCZNE w adresie (to cecha metody GET), a nie ukryte w nagłówkach. Nie jest też zwykłą zmienną. $_GET to superglobalna tablica przekazująca dane przez URL.

Pytanie 21

Aby w tabeli praca, tworzonej w SQL, dodać warunek w kolumnie stawka, który nakazuje przyjmowanie dodatnich wartości rzeczywistych mniejszych niż 50, należy zastosować zapis

A. ... stawka float CHECK(stawka>0 AND stawka<50.00)

B. ... stawka float CHECK(stawka BETWEEN 0 AND 50.00)

C. ... stawka float CHECK(stawka IN (0, 50.00))

D. ... stawka float CHECK(stawka>0 OR stawka<50.00)

Aby w tabeli SQL dodać warunek dla kolumny 'stawka', który zapewni, że wartości będą rzeczywiste, dodatnie i mniejsze od 50, należy skorzystać z klauzuli CHECK. Odpowiedni zapis to 'CHECK(stawka > 0 AND stawka < 50.00)'. Klauzula CHECK w SQL pozwala na definiowanie ograniczeń dla wartości kolumny, co jest kluczowe w zapewnieniu integralności danych. W tym przypadku, użycie operatora AND jest istotne, ponieważ umożliwia jednoczesne sprawdzenie dwóch warunków: że 'stawka' jest większa od 0 oraz mniejsza od 50. Zastosowanie tego warunku jest zgodne z zasadami normalizacji bazy danych, która ma na celu eliminację nieprawidłowych danych. Przykładowo, jeśli spróbujesz wprowadzić wartość 0 lub 50 do kolumny 'stawka', system zwróci błąd, co zapobiega wprowadzeniu niepożądanych danych. Takie podejście jest również zalecane w standardach SQL, takich jak ANSI SQL, które podkreślają znaczenie walidacji danych.

Pytanie 22

SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia = 5;

Wynikiem uruchomienia przedstawionego zapytania SQL jest:

A. Średnia ocen wszystkich uczniów.

B. Suma ocen uczniów, których średnia ocen wynosi 5.

C. Liczba wszystkich uczniów.

D. Liczba uczniów, których średnia ocen wynosi 5.

Poprawnie – to zapytanie zwraca liczbę uczniów, których kolumna „srednia” ma wartość równą dokładnie 5. Funkcja agregująca COUNT(*) w SQL nie liczy sumy ani średniej, tylko po prostu zlicza wiersze spełniające warunek w klauzuli WHERE. W tym przypadku tabela Uczniowie jest filtrowana warunkiem srednia = 5, więc do liczenia trafiają wyłącznie rekordy uczniów, którzy mają średnią ocen równą 5. Dopiero na takim przefiltrowanym zbiorze wykonywany jest COUNT(*), który zwraca jedną liczbę – ile takich rekordów istnieje. Moim zdaniem to jedno z najczęściej używanych połączeń: WHERE + COUNT(*), bo w praktyce non stop chcemy wiedzieć „ile jest elementów spełniających warunek”. W raportach, panelach administracyjnych, dashboardach – np. ile jest klientów z określonym statusem, ilu użytkowników ma aktywne konto, ilu pracowników ma premię powyżej jakiegoś progu itd. Warto też zauważyć, że COUNT(*) liczy wszystkie wiersze, niezależnie od tego, czy jakieś inne kolumny są NULL, a kluczowe jest tylko to, że warunek WHERE jest spełniony. Dobrą praktyką jest zawsze dokładne określanie warunku filtrowania, bo drobna zmiana, np. srednia >= 5 zamiast srednia = 5, całkowicie zmienia znaczenie zapytania. W projektowaniu baz danych i zapytań SQL takie precyzyjne myślenie o warunkach i funkcjach agregujących jest absolutną podstawą profesjonalnej pracy z danymi.

Pytanie 23

Na podstawie kodu widocznego na ilustracji można stwierdzić, że

A. nie zadeklarowano funkcji wyswietlNazwisko.

B. podano nieprawidłowy argument do funkcji alert.

C. funkcja wyswietlNazwisko(nazwisko) musi być wywołana wewnątrz innej funkcji.

D. nie przypisano wartości do zmiennej nazwisko.

Kod z ilustracji bardzo dobrze pokazuje typowy błąd początkujących w JavaScript: pomylenie deklaracji funkcji i zmiennych z ich użyciem. Przeglądarka zgłasza błąd ReferenceError: nazwisko is not defined, co wyraźnie sugeruje, że problem dotyczy zmiennej, a nie funkcji czy argumentu alert(). Funkcja wyswietlNazwisko(nazwisko) jest poprawnie zdefiniowana: ma słowo kluczowe function, nazwę, parametr w nawiasach i blok w klamrach. Samo istnienie tej definicji powoduje, że przeglądarka wie, czym jest wyswietlNazwisko, więc nie można mówić, że funkcja nie została zadeklarowana.
Częstym błędnym skojarzeniem jest też traktowanie nazwiska w wywołaniu wyswietlNazwisko(nazwisko); jakby odnosiło się do tego samego nazwiska z nagłówka funkcji. Tymczasem to są dwie różne rzeczy: parametr funkcji istnieje dopiero wewnątrz funkcji i jest wypełniany wartością przekazaną przy wywołaniu. Jeśli przy wywołaniu podajemy nazwę zmiennej, to ta zmienna musi być wcześniej zdefiniowana w aktualnym zakresie. Tu jej nie ma, więc interpreter się „gubi”.
Nie jest też prawdą, że argument do alert() jest nieprawidłowy. Funkcja alert() dostaje zwykły łańcuch znaków zapisany w zmiennej komunikat, a ten łańcuch jest zbudowany z tekstu stałego i parametru nazwisko. Gdyby zmienna nazwisko była poprawnie przekazana, alert działałby dokładnie tak, jak oczekujemy. Tak samo nie ma żadnego wymagania, żeby funkcję wyswietlNazwisko wywoływać tylko wewnątrz innej funkcji. W JavaScript można wywołać funkcję zarówno wprost w skrypcie, jak i z poziomu zdarzenia (onclick, onload itd.) – to kwestia logiki aplikacji, a nie wymóg języka. Kluczowe jest zrozumienie zasięgu zmiennych i tego, że każda użyta nazwa musi mieć wcześniej nadaną wartość, inaczej pojawi się właśnie taki ReferenceError.

Pytanie 24

Przedstawiony w ramce kod języka PHP oznacza, że zmienna $liczba2 jest:

$liczba2 = &$liczba1;

A. wskaźnikiem do $liczba1

B. negacją logiczną zmiennej $liczba1

C. iloczynem logicznym ze zmienną $liczba1

D. referencją do $liczba1

Kod $liczba2 = &$liczba1; w PHP często bywa mylony z różnymi innymi mechanizmami, bo ten sam znak & występuje także w innych kontekstach. Tutaj jednak nie mamy ani wskaźnika w sensie znanym z języka C, ani operacji logicznej. Silnik PHP traktuje taki zapis jako utworzenie referencji, czyli dwóch nazw dla tej samej wartości w pamięci. To jest dość wysokopoziomowa konstrukcja, a nie bezpośrednia manipulacja adresami.
Mylenie tego zapisu ze wskaźnikiem bierze się z analogii do C/C++, gdzie & kojarzy się z adresem. W PHP programista nie dostaje jednak do ręki adresów pamięci, nie może ich inkrementować, przesuwać ani wykonywać typowych operacji wskaźnikowych. Referencja w PHP jest bardziej mechanizmem zarządzania zmiennymi przez silnik, ukrytym pod prostą składnią. Dlatego mówienie, że $liczba2 jest wskaźnikiem do $liczba1, jest merytorycznie błędne – to inny poziom abstrakcji.
Kolejne częste nieporozumienie dotyczy logiki. Operator negacji logicznej w PHP to !, a nie &, więc zapis &$liczba1 nie może oznaczać negacji. Ampersand w kontekście logicznym w PHP w ogóle nie występuje jako samodzielny operator, więc łączenie go z pojęciem negacji jest całkowicie chybione. Podobnie w przypadku iloczynu logicznego: w PHP używa się && albo and, natomiast pojedyncze & ma inne znaczenie – w starszych wersjach języka było też używane do operacji bitowych oraz właśnie do referencji. Żaden z tych wariantów nie pasuje do odpowiedzi o iloczynie logicznym zmiennej $liczba1.
Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś kojarzy sam znak & z „jakąś logiką” lub „adresami pamięci” i na tej podstawie strzela odpowiedź, zamiast odnieść się do konkretnej składni PHP. W programowaniu webowym, szczególnie w PHP, warto patrzeć na pełny kontekst: gdzie stoi &, czy jest przed nazwą zmiennej w definicji funkcji, przy przypisaniu, czy może pomiędzy wyrażeniami. Dopiero z tego wynika prawidłowa interpretacja. W tym zadaniu kontekst jest jasny: mamy operator referencji przy przypisaniu, więc chodzi wyłącznie o powiązanie dwóch zmiennych z tą samą wartością, a nie o logikę czy wskaźniki w niskopoziomowym znaczeniu.

Pytanie 25

Wskaź komentarz, który zajmuje wiele linii, w języku PHP?

A. / /

B. /* */

C.

D. #

Odpowiedzi, które nie są poprawne, wynikają z nieprawidłowego zastosowania składni komentarzy w języku PHP. Pierwsza z odpowiedzi używa znaku '#', który w rzeczywistości jest stosowany jako jedno-liniowy komentarz, co oznacza, że nie jest odpowiedni do tworzenia wieloliniowych komentarzy. Druga odpowiedź sugeruje użycie znaku '//', który również jest przeznaczony do komentarzy jedno-liniowych. Oba te formaty ograniczają komentarz do jednej linii, co nie pozwala na swobodne opisywanie bardziej skomplikowanych bloków kodu. Czwarta odpowiedź odnosi się do składni HTML, czyli użycia '', co jest niepoprawne w kontekście PHP, ponieważ HTML nie jest interpretowane przez silnik PHP i takie komentarze nie będą skutecznie blokować kodu PHP. Składnia HTML może prowadzić do nieporozumień i problemów z wyświetlaniem strony, ponieważ przeglądarki mogą zignorować lub źle zinterpretować te fragmenty. W związku z tym, kluczowe jest stosowanie właściwej składni w kontekście języka PHP, aby zapewnić poprawne funkcjonowanie kodu oraz jego zrozumiałość dla innych programistów.

Pytanie 26

Kolor zaprezentowany na ilustracji, zapisany w modelu RGB, w formacie szesnastkowym będzie określony w następujący sposób

A. 77A1C1

B. 71A0B2

C. 76A3C1

D. 77A0C1

Kolor w modelu RGB zapisany jako 119 160 193 odpowiada wartości szesnastkowej 77A0C1. W systemie RGB każda z trzech składowych kolorów czerwonego zielonego i niebieskiego jest reprezentowana przez wartość od 0 do 255. Przy konwersji do systemu szesnastkowego używamy par znaków dla każdej z wartości. Dla wartości 119 uzyskujemy 77 dla 160 otrzymujemy A0 a dla 193 wynik to C1. Sumując te wartości uzyskujemy kod 77A0C1 który jest szeroko stosowany w projektach graficznych i webowych. W praktyce znajomość zapisu szesnastkowego jest niezbędna w branży IT zwłaszcza w web designie oraz przy tworzeniu interfejsów użytkownika. Standardem jest wykorzystywanie tego zapisu w stylach CSS gdzie precyzyjne określenie koloru ma kluczowe znaczenie dla estetyki i funkcjonalności projektu. Prawidłowy dobór i zapis kolorów wpływa na UX i branding dlatego znajomość sposobów konwersji i czytania kolorów w różnych systemach jest kluczowa dla profesjonalistów w tej dziedzinie.

Pytanie 27

Po uruchomieniu zamieszczonego w ramce skryptu w języku JavaScript, w przeglądarce zostanie wyświetlona wartość:

var a = 5;
var b = a--;
a *= 3;
document.write(a + "," + b);

A. 12,5

B. 12,4

C. 15,5

D. 15,4

W tym skrypcie JavaScript mamy operator dekrementacji a--, gdzie najpierw wartość zmiennej a jest przypisana do zmiennej b, a dekrementacja następuje później. Jeśli tego nie rozumiesz, może to prowadzić do różnych nieporozumień co do wynikowych wartości. Czyli po a-- b przyjmuje pierwotną wartość a, która wynosi 5. Warto zrozumieć kolejność operacji, bo przy operatorze postfix zmiana wartości następuje po przypisaniu. Później, po dekrementacji, a staje się 4, co czasem jest źle interpretowane, bo ludzie myślą, że b też by się zmieniło. Potem jest a *= 3, gdzie 4 mnożymy przez 3 i dostajemy 12. Często ludzie popełniają błąd, zakładając, że operatory działają równocześnie w jednym wierszu kodu. Ważne jest, żeby znać te subtelności, bo pomaga to w lepszym programowaniu i kontrolowaniu, jak zmienne się zmieniają.

Pytanie 28

Podaj słowo kluczowe w języku C++, które umieszczane przed wbudowanym typem danych, umożliwia przyjmowanie jedynie nieujemnych wartości liczbowych?

A. long

B. unsigned

C. const

D. short

Słowo kluczowe 'unsigned' w języku C++ jest używane do deklaracji zmiennych, które będą przechowywać tylko wartości nieujemne. Oznacza to, że zmienna zadeklarowana jako 'unsigned int' będzie miała zakres od 0 do 4 294 967 295 (dla 32-bitowej reprezentacji), co podwaja maksymalną wartość w porównaniu do standardowego 'int', który może przyjmować wartości od -2 147 483 648 do 2 147 483 647. Zastosowanie 'unsigned' jest szczególnie przydatne w sytuacjach, gdzie negatywne wartości nie mają sensu, jak w przypadku liczników, indeksów tablic czy operacji na bitach. Przykład zastosowania: w pętli for, gdy iterujemy przez elementy tablicy, możemy użyć 'unsigned int' dla indeksu, aby upewnić się, że nie przyjmiemy błędnej wartości indeksu, co mogłoby prowadzić do nieprzewidzianych błędów. W praktyce, stosowanie 'unsigned' wspiera bezpieczeństwo i integralność danych, a także zwiększa zakres wartości, które można przechowywać.

Pytanie 29

Który z wymienionych systemów nie należy do systemów CMS?

A. Adobe Flash

B. Joomla!

C. WordPress

D. Drupal

Adobe Flash to platforma do tworzenia animacji oraz interaktywnych aplikacji internetowych, a nie system zarządzania treścią (CMS). CMS to oprogramowanie, które umożliwia użytkownikom łatwe tworzenie, zarządzanie i publikowanie treści na stronach internetowych bez potrzeby znajomości języków programowania. Flash, stworzony przez firmę Adobe, był wykorzystywany głównie do animacji, gier i aplikacji multimedialnych w sieci, ale nie oferował funkcji typowych dla systemów CMS, takich jak zarządzanie bazą danych, szeregowanie treści czy obsługa użytkowników. Przykłady popularnych CMS-ów to WordPress, który dominuje wśród blogów i prostych stron internetowych, Joomla! znany z elastyczności i szerokich możliwości, oraz Drupal, który zapewnia zaawansowane funkcje dla większych i bardziej skomplikowanych projektów. Użytkownicy mogą łatwo edytować treści, zmieniać układ strony, dodawać nowe funkcjonalności poprzez wtyczki i modyfikować szablony bez potrzeby kodowania, co jest głównym powodem, dla którego CMS-y stały się tak popularne wśród osób nieposiadających umiejętności programistycznych.

Pytanie 30

Aby na stronie internetowej wyświetlić logo, którego tło jest przezroczyste, należy zastosować format

A. BMP

B. JPG

C. CDR

D. PNG

Poprawnie – w przypadku logo z przezroczystym tłem na stronach WWW standardem jest format PNG. Ten format obsługuje tzw. kanał alfa, czyli dodatkową informację o przezroczystości każdego piksela. Dzięki temu możesz mieć np. białe logo, które „leży” na kolorowym lub zdjęciowym tle strony i nie ma wokół niego brzydkiego kwadratowego prostokąta. W praktyce wygląda to tak: projektant zapisuje logo z wyciętym tłem (bez tła lub z częściową przezroczystością), eksportuje je do PNG i potem w HTML wstawiasz `<img src="logo.png" alt="Logo">`. Przeglądarka sama poprawnie wyrenderuje przezroczystość.
Moim zdaniem PNG to taki złoty środek dla elementów interfejsu: logo, ikony, przyciski. Format ten stosuje bezstratną kompresję, więc ostre krawędzie, tekst i cienkie linie wyglądają dużo lepiej niż w JPG. Przy logo ma to ogromne znaczenie, bo rozmazane logo firmy wygląda po prostu nieprofesjonalnie. Dodatkowo PNG jest wspierany przez wszystkie współczesne przeglądarki i systemy, więc nie trzeba kombinować z żadnymi dodatkowymi wtyczkami.
W odróżnieniu od JPG, PNG nie generuje artefaktów kompresji wokół krawędzi, co jest kluczowe przy płaskiej grafice, typografii i ikonografii. Z mojego doświadczenia w projektach webowych przyjmuje się prostą zasadę: zdjęcia – JPG (lub nowoczesne formaty typu WebP/AVIF), grafika z przezroczystością i ostre elementy UI – PNG lub SVG. Dla logo rastrowego PNG z przezroczystym tłem to po prostu dobra praktyka branżowa i bezpieczny wybór, jeśli nie korzystasz z wektorowego SVG.

Pytanie 31

Wskaż fragment kodu CSS, który odpowiada układowi bloków 2 - 5, zakładając, że są one oparte na poniższym kodzie HTML.

A. B

B. D

C. A

D. C

Odpowiedź B jest poprawna, ponieważ skutecznie rozmieszcza bloki 2 5 w zgodzie z przedstawionym układem HTML. Użycie właściwości float pozwala na precyzyjne kontrolowanie położenia elementów w układzie blokowym. W tym przypadku float left dla bloków #drugi i #trzeci oraz float right dla #czwarty sprawiają że bloki są odpowiednio rozstawione. Dodatkowo #piaty z float left zapewnia jego poprawne umiejscowienie poniżej bloku #trzeci. To rozwiązanie jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu responsywnych layoutów gdzie float jest używane do budowania elastycznych struktur. Ważne jest także odpowiednie zarządzanie szerokościami elementów aby nie przekraczały 100% szerokości kontenera a także uwzględnienie zastosowania clearfix aby uniknąć problemów z przepływem elementów. Poprawne zrozumienie float oraz szerokości w CSS jest kluczowe w tworzeniu zgodnych z standardami projektów internetowych co pozwala na lepszą skalowalność i utrzymanie strony w przyszłości.

Pytanie 32

Strona internetowa została wyświetlona przez przeglądarkę w poniższy sposób. Wskaż kod HTML, który prawidłowo reprezentuje zaprezentowaną hierarchiczną strukturę tekstu:

A. <ul><li>Rozdział 1<li>tekst<li>Podrozdział 1.1<li>tekst<li>Podrozdział 1.2</ul>

B. <h1>Rozdział 1<p>tekst <h2>Podrozdział 1.1<p>tekst <h2>Podrozdział 1.2

C. <h1>Rozdział 1</h1> <p>tekst</p> <h2>Podrozdział 1.1</h2> <p>tekst</p> <h2>Podrozdział 1.2</h2>

D. <big>Rozdział 1</big>tekst<big>Podrozdział 1.1</big>tekst<big>Podrozdział 1.2</big>

Odpowiedzi nie wyszły za dobrze. To pewnie przez to, że źle zrozumiano, jak działa semantyczna struktura HTML. Znacznik <ul> i <li> sugerują listę punktowaną, co w tym przypadku nie jest właściwe do pokazywania hierarchii informacji w formie rozdziałów i podrozdziałów. HTML powinien być semantyczny, co znaczy, że struktura dokumentu musi odpowiadać jego treści i zastosowaniu. Jak masz treści hierarchiczne, nagłówki <h1> i <h2> są bardzo ważne, bo jasno układają, co jest główną sekcją a co podsekcją, co pomaga w logice całego tekstu. Użycie <big> to już przeżytek, bo nie ma sensu w nowoczesnym HTML, więc lepiej go unikać. Dobre praktyki webowe w dzisiejszych czasach stawiają na semantykę i dostępność, a to ma wpływ na SEO i doświadczenia użytkowników, w tym tych korzystających z różnych technologii wspomagających. Błędne użycie znaczników wprowadza chaos w kodzie, co utrudnia jego czytelność i późniejsze zarządzanie, dlatego tak ważne jest, żeby używać odpowiednich znaczników zgodnie z ich znaczeniem w HTML.

Pytanie 33

W zapytaniu SQL, umieszczonym w ramce, symbol gwiazdki wskazuje, że w wyniku tego zapytania

A. zostanie pokazane pole o nazwie "*" (gwiazdka)

B. zostaną wyświetlone wszystkie kolumny tabeli mieszkańcy

C. zostaną wyświetlone wszystkie wpisy z tabeli mieszkańcy

D. zostanie pominięty warunek dotyczący imienia

W kontekście zapytań SQL często dochodzi do błędów interpretacyjnych związanych z użyciem znaku gwiazdki (*). Niektóre osoby mogą błędnie zakładać, że znak ten ma inne zastosowanie niż wyświetlanie wszystkich kolumn, co prowadzi do nieporozumień. Pierwszym błędnym założeniem jest myśl, że znak gwiazdki zignoruje warunek w klauzuli WHERE; SQL jest językiem deklaratywnym i każde zapytanie wykonuje się zgodnie z jego składnią, uwzględniając podane warunki filtracji danych. Zapytanie SELECT * FROM mieszkańcy WHERE imie='Anna'; zawsze będzie selekcjonować rekordy, gdzie imię jest równe 'Anna', niezależnie od tego, co jest umieszczone po SELECT. Innym błędnym rozumieniem jest przekonanie, że znak gwiazdki wyświetli kolumnę o nazwie '*'. W rzeczywistości SQL nie rozpoznaje '*' jako nazwy kolumny, lecz jako symbol zastępczy dla wszystkich kolumn w tabeli. Takie podejście byłoby przeciwne samej naturze języka SQL, który jest precyzyjny i zorientowany na strukturalne przetwarzanie danych. Dobre praktyki branżowe zalecają także stosowanie jawnego nazywania kolumn w zapytaniach produkcyjnych, co zwiększa czytelność i bezpieczeństwo zapytania, zwłaszcza gdy bazy danych są duże i złożone.

Pytanie 34

Czynnością zalecaną przed wykonaniem kopii zapasowej bazy danych MySQL jest:

A. zdefiniowanie systemu kodowania znaków w bazie

B. sprawdzenie integralności bazy i ewentualna jej naprawa

C. sprawdzenie, czy baza jest dostatecznie wydajna

D. nadanie administratorowi uprawnień do przeglądania bazy

Kopia zapasowa ma sens tylko, gdy zapisuje sprawne dane. Jeśli baza jest uszkodzona, backup utrwali błędy i przy odtwarzaniu odzyskamy wadliwy stan. Dlatego przed wykonaniem kopii zaleca się sprawdzenie integralności bazy (np. CHECK TABLE) i ewentualną naprawę (REPAIR TABLE). Dopiero zdrową bazę warto archiwizować. Dlatego poprawne jest sprawdzenie integralności i ewentualna naprawa.

Pytanie 35

Jak nazywa się metoda klasy wywoływana automatycznie przy tworzeniu obiektu, zwykle w celu zainicjowania pól?

A. konstruktor

B. destruktor

C. obiekt

D. specyfikator dostępu

Metoda wywoływana automatycznie przy tworzeniu obiektu, zwykle po to, by zainicjować jego pola, to KONSTRUKTOR. Dlatego mowa o konstruktorze.

Pytanie 36

W SQL instrukcja INSERT INTO

A. dodaje kolumny do istniejącej tabeli.

B. wprowadza dane do tabeli.

C. wprowadza nową tabelę.

D. modyfikuje rekordy przypisaną wartością.

Odpowiedź 'wprowadza dane do tabeli' jest poprawna, ponieważ polecenie INSERT INTO w języku SQL służy dokładnie do tego celu - do dodawania nowych rekordów (wierszy) do istniejącej tabeli w bazie danych. W praktyce, polecenie to pozwala na wprowadzenie danych zgodnych z określoną strukturą tabeli, co oznacza, że musimy dostarczyć wartości dla odpowiednich pól. Przykład użycia polecenia INSERT INTO: 'INSERT INTO pracownicy (imie, nazwisko, wiek) VALUES ('Jan', 'Kowalski', 30);' W tym przypadku, dodawany jest nowy rekord do tabeli 'pracownicy', wskazując konkretne wartości dla kolumn 'imie', 'nazwisko' oraz 'wiek'. Zgodnie z dobrą praktyką, przed wprowadzeniem danych do tabeli warto upewnić się, że są one zgodne z definicją kolumn, aby uniknąć błędów w czasie wykonywania polecenia. Ponadto, często zaleca się stosowanie transakcji, aby mieć możliwość wycofania wprowadzonych zmian w przypadku wystąpienia błędów. INSERT INTO jest fundamentalną częścią operacji CRUD (Create, Read, Update, Delete), które są podstawą zarządzania danymi w bazach danych, a jego właściwe zrozumienie jest kluczowe dla każdego, kto pracuje z SQL.

Pytanie 37

Jak nazywa się edytor stron, którego działanie tłumaczy się jako „otrzymujesz to, co widzisz”?

A. WEB STUDIO

B. VISUAL EDITOR

C. IDE

D. WYSIWYG

WYSIWYG (What You See Is What You Get - „otrzymujesz to, co widzisz”) to edytor, w którym podczas pracy widać efekt zbliżony do finalnego wyglądu strony, bez konieczności pisania kodu. Dlatego mowa o edytorze WYSIWYG.

Pytanie 38

Co oznacza selektor CSS p > i { color: red; }?

A. każdy tekst w <p> lub w <i>

B. każdy tekst w <p> oprócz tego w <i>

C. tekst w <p> z klasą o nazwie i

D. tekst w <i> znajdującym się BEZPOŚREDNIO wewnątrz <p>

Znak > w selektorze oznacza „bezpośrednie dziecko”, więc p > i trafia tylko w te <i>, które leżą wprost wewnątrz <p> (na pierwszym poziomie zagnieżdżenia), a nie głębiej. Reguła p > i { color: red; } pokoloruje taki tekst na czerwono. Dlatego selektor dotyczy <i> bezpośrednio w <p>.

Pytanie 39

Do czego służy w PHP funkcja trim()?

A. do skracania tekstu o podaną liczbę znaków

B. do podawania długości tekstu

C. do usuwania białych (lub podanych) znaków z obu końców tekstu

D. do wyświetlania części wspólnej dwóch tekstów

Funkcja trim() usuwa białe znaki (spacje, tabulatory, znaki nowej linii) z OBU końców tekstu - a po podaniu drugiego argumentu także wskazane znaki. Dlatego trim() usuwa białe lub podane znaki z obu końców tekstu.

Pytanie 40

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; }

B. nav { float: left; } aside { float: left; }

C. aside {float: left; }

D. nav { float: right; } section { float: right; }

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak naprawdę działa float, a nie tylko samo skojarzenie, że „left to lewo, right to prawo”. Wiele osób myśli, że wystarczy ustawić jeden element na lewo, drugi na prawo i wszystko magicznie się poukłada. W praktyce przeglądarka trzyma się bardzo konkretnych reguł: najpierw liczy kolejność elementów w HTML, potem dopiero stosuje float i układa je możliwie jak najwyżej i jak najbliżej odpowiedniej krawędzi.

Jeśli nada się float tylko dla aside albo tylko dla nav, to zmienia się ich pozycja, ale układ trzech bloków nie spełni warunku z zadania: aside i nav nie zamienią się miejscami z pozostawieniem section w środku. Przykładowo, samo float: left na aside niczego nie „zamieni”, bo element i tak pojawia się jako pierwszy w kodzie, więc będzie u góry, tylko że „przyklejony” do lewej. Z kolei ustawienie nav na prawą stronę bez odpowiedniego floatowania section prowadzi do sytuacji, gdzie section nadal zachowuje się jak normalny blok, zwykle ląduje pod elementami pływającymi albo obok nich w sposób mało przewidywalny dla początkującego.

Częsty błąd myślowy polega też na tym, że ktoś próbuje wszystkim elementom dać float: left, licząc na to, że przeglądarka „ułoży je po swojemu”. Wtedy jednak wszystkie te bloki ustawiają się w jednym kierunku, w kolejności z HTML, więc nie ma mowy o świadomym „zamienianiu miejsc”. Brak zrozumienia, że float wyjmuje element z normalnego przepływu i wpływa na to, jak kolejne elementy zawijają się wokół niego, prowadzi właśnie do takich błędnych odpowiedzi. Z mojego doświadczenia lepiej jest najpierw narysować sobie prosty schemat: w jakiej kolejności idą znaczniki i które z nich mają pływać w prawo, a które zostać w naturalnym układzie. Dopiero wtedy dobiera się konkretne deklaracje CSS. Takie myślenie przydaje się nie tylko przy float, ale też przy nauce flexboxa czy grida, gdzie kolejność w DOM i własności układu też grają ogromną rolę.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej