Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik mechanik
Kwalifikacja: MEC.05 - Użytkowanie obrabiarek skrawających
Data rozpoczęcia: 13 maja 2026 23:56
Data zakończenia: 14 maja 2026 00:16

Egzamin zdany!

Wynik: 22/40 punktów (55,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakie rozwiązanie stosuje się do mocowania frezów piłkowych?

A. trzpienia zabierakowego

B. tulei redukcyjnej

C. oprawki zaciskowej

D. trzpienia frezarskiego

Odpowiedzi 'trzpienia zabierakowego', 'oprawki zaciskowej' oraz 'tulei redukcyjnej' są błędne z kilku powodów. Trzpień zabierakowy, choć jest używany w różnych narzędziach skrawających, nie jest standardowym rozwiązaniem w kontekście mocowania frezów piłkowych. Jego konstrukcja często nie zapewnia wymaganego stopnia stabilności i precyzji, co jest kluczowe w obróbce z użyciem frezów piłkowych. Z kolei oprawki zaciskowe są wykorzystywane w innych typach narzędzi, takich jak wiertła, gdzie potrzebne jest szybkie mocowanie i demontaż. Przy mocowaniu frezów piłkowych, stabilność jest kluczowa, a oprawki zaciskowe mogą nie zapewnić wymaganej sztywności, co wpływa na jakość obróbki. Tuleje redukcyjne służą do dostosowywania średnicy narzędzi do wrzecion obrabiarek, ale same w sobie nie są przeznaczone do mocowania frezów piłkowych. Mogą prowadzić do luzów, co jest niepożądane w precyzyjnej obróbce. Użytkownicy często mylą funkcje tych elementów mocujących, przez co mogą wybierać niewłaściwe rozwiązania, co negatywnie wpływa na efektywność procesów produkcyjnych oraz bezpieczeństwo pracy. Zrozumienie różnic między tymi elementami jest kluczowe dla prawidłowego doboru narzędzi i ich mocowania w procesach obróbczych.

Pytanie 2

Na podstawie wymiarów podanych na rysunku określ wartość przesunięcia punktu zerowego przedmiotu obrabianego.

A. 52

B. 11

C. 30

D. 22

Poprawna odpowiedź to 22. Aby obliczyć przesunięcie punktu zerowego przedmiotu obrabianego, należy wykonać prostą operację arytmetyczną. Wartość przesunięcia wyliczamy jako różnicę między odległością od punktu zerowego obrabiarki do końca przedmiotu (52) a odległością od końca przedmiotu do punktu zerowego przedmiotu obrabianego (30). 52 - 30 = 22. W praktyce, zrozumienie przesunięcia punktu zerowego jest kluczowe podczas programowania maszyn CNC oraz w procesach obróbczych, gdzie precyzyjne ustawienie przedmiotu może decydować o jakości produktu końcowego. W branży obróbczej standardem jest stosowanie odpowiednich narzędzi pomiarowych oraz oprogramowania, które umożliwiają dokładne ustalenie i kontrolę punktów zerowych. Warto również pamiętać, iż prawidłowe obliczenia i ustawienia pozwalają zminimalizować błędy produkcyjne oraz zwiększyć efektywność procesu obróbczej.

Pytanie 3

Zdjęcie przedstawia

A. śrubę regulacyjną ustawienia kąta tarczy tnącej.

B. uchwyt mocujący do stołów frezarek.

C. dyszę dławiącą doprowadzającą chłodziwo.

D. końcówkę ściągającą do oprawek frezarskich.

W analizowanym pytaniu pojawia się kilka odpowiedzi, które mogą wydawać się atrakcyjne, lecz są one niepoprawne z technicznego punktu widzenia. Śruba regulacyjna ustawienia kąta tarczy tnącej nie ma związku z prezentowanym elementem, ponieważ jest to część, która służy głównie do precyzyjnego dostosowania ustawienia narzędzi tnących, a nie do ich mocowania. W kontekście frezarek, kąty cięcia są kluczowe, ale nie można ich regulować za pomocą nieodpowiedniego elementu. Dysza dławiąca doprowadzająca chłodziwo to kolejny przykład nieporozumienia; takie elementy mają zastosowanie w chłodzeniu narzędzi, ale nie odpowiadają za ich stabilne mocowanie. Użycie dyszy do chłodzenia narzędzi w procesie obróbczej wiąże się z innymi wymaganiami, które nie pokrywają się z przedstawionym zdjęciem. Uchwyt mocujący do stołów frezarek to również nieprawidłowa odpowiedź, ponieważ jego funkcja różni się od przedstawionej końcówki ściągającej. Uchwyt ten służy do mocowania całych urządzeń w stanowisku roboczym, a nie do precyzyjnego trzymania narzędzi skrawających. Analizując te odpowiedzi, można zauważyć, że często występuje mylna interpretacja funkcji różnych elementów, co prowadzi do błędnych wniosków i nieprawidłowego zrozumienia zasad działania maszyn skrawających.

Pytanie 4

Szóstą klasę dokładności oraz chropowatość Ra=0,32 μm otworu przelotowego Ø10 można uzyskać poprzez

A. frezowanie

B. wytaczanie

C. powiercanie

D. rozwiercanie

Powiercanie, wytaczanie i frezowanie to procesy obróbcze, które mają zastosowanie w różnych kontekstach, jednak nie są one odpowiednie do uzyskania chropowatości Ra=0,32 μm dla podanego otworu przelotowego. Powiercanie, mimo że może stworzyć otwór o określonej średnicy, zazwyczaj prowadzi do większej chropowatości powierzchni, co jest wynikiem użycia standardowych wierteł. W przypadku otworów o wyższych wymaganiach dotyczących chropowatości, otwory wykonane poprzez powiercanie mogą wymagać dalszej obróbki. Wytaczanie, z kolei, może być używane do zwiększenia średnicy już istniejącego otworu, ale zwykle nie jest wystarczająco precyzyjne, aby osiągnąć tak niską chropowatość bez dodatkowych procesów. Natomiast frezowanie, które jest procesem obróbki powierzchni płaskich lub kształtowych, również nie jest odpowiednie w tym przypadku, ponieważ jego charakterystyka nie sprzyja uzyskiwaniu otworów o takiej precyzji i gładkości. Często mylone jest pojęcie obróbki różnych typów otworów, co prowadzi do niepoprawnych założeń dotyczących technologii obróbczych. Aby skutecznie osiągnąć wymagane parametry, niezbędne jest zrozumienie specyfiki każdego z procesów obróbczych i ich zastosowań.

Pytanie 5

Jednym z symptomów zużycia ostrza narzędzia do skrawania jest wzrost

A. precyzji wymiarowej

B. poziomu hałasu

C. gładkości powierzchni

D. efektywności obróbki

Zwiększenie poziomu hałasu podczas obróbki jest jednym z kluczowych wskaźników zużycia ostrza narzędzia skrawającego. W miarę zużywania się ostrza, jego geometria oraz zdolności skrawająca ulegają pogorszeniu, co prowadzi do zwiększenia oporu podczas obróbki materiału. To z kolei generuje większą ilość energii, która przekształca się w dźwięk. W praktyce, szybkie rozpoznawanie tego objawu może być niezwykle istotne dla utrzymania efektywności produkcji oraz minimalizacji kosztów. W standardach branżowych, takich jak ISO 9001, podkreśla się znaczenie monitorowania parametrów procesu obróbki, w tym poziomu hałasu, jako metody zapewnienia jakości. Warto zauważyć, że nadmierny hałas nie tylko wskazuje na problemy z narzędziem, ale także może wpływać na bezpieczeństwo pracy, dlatego w zakładach produkcyjnych wprowadza się systemy monitorujące hałas jako część ogólnych praktyk zarządzania jakością.

Pytanie 6

Punkt wymiany narzędzia na przedstawionym rysunku oznaczony jest cyfrą

A. 3

B. 1

C. 2

D. 4

Punkt wymiany narzędzia oznaczony cyfrą 4 jest kluczowym elementem w kontekście efektywnego zarządzania procesem obróbczy. Właściwe zidentyfikowanie tego punktu jest niezbędne, aby prawidłowo wymieniać narzędzia robocze, co wpływa na wydajność i jakość przetwarzanych materiałów. W praktyce, zrozumienie, gdzie znajduje się punkt wymiany narzędzia, pozwala na szybsze i bardziej efektywne operacje podczas produkcji. Wiele nowoczesnych maszyn CNC i urządzeń obróbczych korzysta z zaawansowanych systemów automatycznego rozpoznawania narzędzi, co ułatwia operatorom pracę. Znajomość odpowiednich punktów na maszynach, takich jak punkt wymiany narzędzia, jest zgodna z dobrą praktyką w branży, a także z normami bezpieczeństwa, które zapewniają, że wymiana narzędzi jest przeprowadzana w sposób bezpieczny i wydajny. Warto również zaznaczyć, że ignorowanie tych punktów może prowadzić do uszkodzenia zarówno narzędzi, jak i samej maszyny. Dlatego znajomość ich lokalizacji i funkcji jest nieodzownym elementem edukacji technicznej.

Pytanie 7

Którym przyrządem pomiarowym należy zmierzyć długość wałka pokazanego na rysunku?

A. Suwmiarką o zakresie pomiarowym 0-150 mm i dokładności 0,05 mm

B. Mikrometrem o zakresie pomiarowym 75-100 mm

C. Suwmiarką o zakresie pomiarowym 0-150 mm i dokładności 0,1 mm

D. Mikrometrem o zakresie pomiarowym 100-125 mm

Wybór niewłaściwego narzędzia pomiarowego, takiego jak mikrometr o zakresie 75-100 mm czy suwmiarka, może prowadzić do wielu problemów w dokładności pomiaru. Mikrometr o zakresie 75-100 mm nie jest odpowiedni, ponieważ jego maksymalne możliwe mierzone wymiary kończą się na 100 mm. To oznacza, że jeśli długość wałka wyniesie nawet 100,01 mm, narzędzie nie będzie w stanie tego zmierzyć, co może prowadzić do błędnych wyników i decyzji na podstawie niedokładnych danych. Z kolei suwmiarka, mimo że jest narzędziem wszechstronnym, nie oferuje takiej samej precyzji jak mikrometr, co czyni ją niewłaściwym wyborem w tym przypadku. W praktyce, w sytuacjach wymagających wysokiej dokładności, użyciem suwmiarki można ryzykować błędy pomiarowe, które mogą być konsekwentnie większe niż w przypadku mikrometru. Takie podejście do pomiarów często wynika z niedostatecznej znajomości narzędzi pomiarowych oraz ich właściwości, co może prowadzić do ogólnych nieporozumień w zakresie decyzji inżynieryjnych. Wybierając narzędzie do pomiaru, kluczowe jest zrozumienie ograniczeń i specyfikacji każdego z nich w kontekście wymagań pomiarowych, co jest fundamentalnym błędem, który prowadzi do wyboru niewłaściwego narzędzia.

Pytanie 8

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 9

Jakie oprzyrządowanie jest stosowane do toczenia wałów o dużej długości?

A. podtrzymka

B. uchwyt specjalny

C. uchwyt i kieł

D. długie łoże tokarki

Analizując inne dostępne odpowiedzi, można zauważyć, że uchwyt specjalny jest narzędziem wykorzystywanym do mocowania przedmiotów o nietypowych kształtach, jednak nie jest on wystarczający do toczenia długich wałów, ponieważ jego funkcja ogranicza się do stabilizacji obrabianego elementu w ramach uchwytu tokarskiego. Uchwyty nie są zaprojektowane do wsparcia wałów podczas ich obróbki, co może prowadzić do niepożądanych drgań i problemów z dokładnością. Uchwyt oraz kieł, choć teoretycznie mogą współpracować, to jednak kieł, będący elementem podporowym, sam w sobie nie zapewnia wystarczającej stabilizacji, zwłaszcza w przypadku dłuższych elementów, które wymagają odpowiedniego podparcia na całej długości. Podobnie, długie łoże tokarki to konstrukcja, która jest niezbędna do zapewnienia odpowiedniej długości obróbczej, ale nie pełni funkcji podtrzymującej wał. W rzeczywistości, łoże tokarki jest jedynie podstawą dla montażu narzędzi, ale nie wpływa bezpośrednio na wsparcie obrabianego elementu. Błędem myślowym jest zatem utożsamianie stabilności obróbczej z obecnością uchwytów czy łoża, gdyż najważniejszym elementem pod względem podparcia podczas toczenia długich wałów pozostaje właśnie podtrzymka, której rola jest kluczowa dla zachowania precyzji i jakości obróbki.

Pytanie 10

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 11

W którym miejscu programu sterującego należy wprowadzić zmiany, aby skorygować wartość posuwu?

A. N10 T0101 S150 F200

B. N20 G1 Z80

C. N15 G0 X100 Z120 M04

D. N05 G90 G95 G54

Odpowiedź N10 T0101 S150 F200 jest trafna, bo odnosi się do bloku, gdzie określamy parametry narzędzia, a także prędkości obrotowe i posuw. Zrozumienie, że F200 oznacza, że posuw wynosi 200 jednostek na minutę, jest kluczowe, zwłaszcza przy korekcie wartości posuwu. W praktyce zmiana wartości F pozwala na dostosowanie prędkości, z jaką narzędzie porusza się w stosunku do materiału. Wysoka jakość obróbki i efektywność skrawania wymaga użycia odpowiednich wartości posuwu. Kiedy posuw jest za niski, narzędzie może się przegrzać i w efekcie uszkodzić, a zbyt wysoka wartość posuwu z kolei negatywnie wpływa na jakość powierzchni i przyspiesza zużycie narzędzi. Dlatego dobrze jest optymalizować wartości posuwu w bloku N10, bo to zgodne z najlepszymi praktykami obróbczych i naprawdę zwiększa efektywność produkcji.

Pytanie 12

Zapis podprogramu znajduje się w bloku oznaczonym literą

G91 G00 Z-50 G01 X51 Z-20 X5 F0.1 G00 X100 Z100 Z150 M30	G90 G00 X0 Z1 G01 Z0 X50 Z-50 Z-50 X52 M17	G90 G00 X20 Z20 G01 X50 F200 G3 X45 Z-20 K-15 G01 X65 G00 X20 Z30 M00	G91 G00 X0 Z2 G01 X50 Z-6 F200 G3 X45 Z-20 I10 G01 X65 G00 X20 Z30 M01
A.	B.	C.	D.

A. A.

B. B.

C. D.

D. C.

Wybór odpowiedzi A, C lub D wskazuje na nieporozumienie związane z organizacją kodu oraz funkcjonowaniem podprogramów. Blok oznaczony literą A nie zawiera właściwego zapisu podprogramu, a zamiast tego może być ogólnym wprowadzeniem lub fragmentem kodu, który nie jest oddzielony od głównej logiki programu. Z kolei odpowiedzi C i D również nie spełniają kryteriów, ponieważ nie zawierają elementów specyficznych dla definicji podprogramów, takich jak instrukcje kończące definicję czy oznaczenia trybów programowania. Często programiści, którzy nie rozumieją struktury podprogramów, mogą tworzyć złożone i trudne do utrzymania kody, co prowadzi do błędów w logice programu. Kluczowe jest zrozumienie, że podprogramy są odrębnymi blokami kodu, które mogą być wielokrotnie wywoływane, co pozwala na ich ponowne użycie bez konieczności kopiowania kodu. Niezrozumienie tej zasady może prowadzić do nadmiernego powielania kodu i trudności w jego modyfikacji. W kontekście programowania, organizacja kodu oraz stosowanie dobrych praktyk, takich jak modularność i ponowne wykorzystanie kodu, są fundamentalnymi aspektami, które wpływają na jakość końcowego produktu.

Pytanie 13

Przedstawione na zdjęciu narzędzie mocuje się za pomocą

A. głowicy rewolwerowej VDI.

B. trzpienia frezarskiego.

C. tulei zaciskowej.

D. imaka narzędziowego.

Wybór innych opcji mocowania, takich jak tulei zaciskowej, głowicy rewolwerowej VDI czy imaka narzędziowego, pokazuje niepełne zrozumienie zasad mocowania narzędzi skrawających. Tuleje zaciskowe są używane w niektórych aplikacjach do mocowania narzędzi, jednak ich zastosowanie jest bardziej ograniczone i często nie zapewnia takiej stabilności, jak trzpień frezarski, szczególnie w przypadku frezów o większych średnicach. Głowica rewolwerowa VDI jest zazwyczaj stosowana w tokarkach do szybkiej zmiany narzędzi, lecz nie jest typowym rozwiązaniem dla frezów. Imak narzędziowy, chociaż ma swoje miejsce w maszynach, również nie jest przeznaczony do mocowania frezów w tradycyjny sposób. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do wyboru tych opcji, to niewłaściwe rozumienie specyfiki zastosowań poszczególnych narzędzi mocujących oraz brak znajomości najlepszych praktyk w zakresie obróbki skrawaniem. Każde z tych rozwiązań ma swoje zastosowanie, ale w kontekście narzędzi skrawających, trzpień frezarski jest zdecydowanie najbardziej odpowiednim wyborem, zapewniającym optymalne wyniki obróbcze i precyzję, co jest niezbędne w nowoczesnych procesach produkcyjnych.

Pytanie 14

Przedstawiony symbol graficzny jest oznaczeniem uchwytu

A. trójdzielnego zaciskowego.

B. trójszczękowego pneumatycznego.

C. trójszczękowego samocentrującego.

D. trzypodporowego.

Wybór odpowiedzi związanej z uchwytem trójszczękowym pneumatycznym, trójdzielnym zaciskowym lub trzypodporowym wskazuje na nieporozumienie dotyczące różnych typów uchwytów. Uchwyt trójszczękowy pneumatyczny jest systemem, który działa na zasadzie ciśnienia powietrza, jednak zazwyczaj jest on stosowany w aplikacjach, gdzie zależy nam na szybkim i automatycznym mocowaniu detali. To podejście, chociaż skuteczne w niektórych kontekstach, nie zapewnia automatycznego centrowania, co czyni je nieodpowiednim wyborem dla tego pytania. Z kolei uchwyt trójdzielny zaciskowy, mimo że również może pełnić rolę mocowania, nie gwarantuje takiej samej precyzji i automatyzacji jak uchwyt samocentrujący. Posiada on jedynie dwa lub trzy elementy zaciskowe, co ogranicza jego zdolność do centrowania detali. Uchwyt trzypodporowy, z drugiej strony, stosowany jest głównie w kontekście obróbki detali o nieregularnych kształtach, co również sprawia, że nie jest odpowiednim rozwiązaniem w tym przypadku. Ogólnie, typowe błędy wynikają z zamiany funkcji i zastosowań różnych uchwytów, a także z braku zrozumienia, jak różne mechanizmy wpływają na proces obróbczy oraz jakie korzyści wynikają z zastosowania specyficznych typów uchwytów w obrabiarkach. Wiedza na temat różnych typów uchwytów i ich właściwego zastosowania jest kluczowa dla optymalizacji procesów produkcyjnych.

Pytanie 15

W którym bloku zdefiniowane są parametry skrawania do wykonania nakiełka?

A. G96 S45 M03 F0.1 T1 D1

B. G94 S1000 M05 F230 T1 D1

C. G96 S1500 M05 M8 F120 T1 D1

D. G95 S1200 M03 F0.1 M8 T1 D1

Blok G95 S1200 M03 F0.1 M8 T1 D1 jest prawidłowy, ponieważ określa on wszystkie niezbędne parametry do skutecznego wykonania operacji nakiełka. W tym przypadku G95 oznacza, że mamy do czynienia z posuwem na obrót wrzeciona, co jest standardowym podejściem w obróbce skrawaniem, gdyż pozwala to na precyzyjne kontrolowanie posuwu narzędzia względem prędkości obrotowej. S1200 wskazuje na ustawienie prędkości obrotowej wrzeciona na 1200 obrotów na minutę, co jest odpowiednie dla wielu materiałów w obróbce. M03 to komenda do obrotu wrzeciona w prawo, co jest standardowym działaniem w wielu procesach skrawania. F0.1 oznacza posuw na obrót, w tym przypadku ustawiony na 0.1 mm na obrót, co sprzyja dokładności obróbczej. M8 uruchamia chłodzenie, co jest kluczowe dla minimalizacji temperatury narzędzia oraz poprawienia jego trwałości. T1 to wybór narzędzia numer 1, a D1 odnosi się do kompensacji promienia narzędzia, co jest istotne dla zachowania precyzji wymiarowej w obrabianych elementach. W praktyce, wykorzystanie tych parametrów pozwala na optymalizację procesów skrawania i zapewnienie wysokiej jakości wykonania detali.

Pytanie 16

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 17

Jakie działania konserwacyjne w obrębie systemu smarowania obrabiarki CNC należy przeprowadzać codziennie?

A. Usuwanie zanieczyszczeń z wkładu filtra końcówki napełniania

B. Weryfikacja obecności wycieków oleju oraz stanu wszystkich przewodów olejowych

C. Czyszczenie filtra ssącego

D. Kontrola poziomu oleju oraz jego uzupełnienie w razie potrzeby

Sprawdzenie stanu oleju i ewentualne jego uzupełnienie jest kluczowym zadaniem w zakresie konserwacji zespołu smarowania obrabiarki CNC, które powinno być wykonywane codziennie. Olej smarowy odgrywa fundamentalną rolę w zapewnieniu efektywnego funkcjonowania maszyny, ponieważ minimalizuje tarcie między ruchomymi częściami, co z kolei zmniejsza zużycie elementów mechanicznych oraz ryzyko ich uszkodzenia. Regularne sprawdzanie poziomu oleju pozwala na bieżąco reagować na potencjalne niedobory, które mogą prowadzić do przegrzewania się komponentów oraz ich przedwczesnego zużycia. W praktyce, należy również obserwować jakość oleju, zwracając uwagę na jego zanieczyszczenia, co może wskazywać na problemy z układem smarowania. Standardy branżowe, takie jak ISO 9001, podkreślają znaczenie regularnej konserwacji oraz dokumentacji stanu technicznego sprzętu, co przyczynia się do zwiększenia niezawodności i efektywności procesów produkcyjnych.

Pytanie 18

Które z zalecanych wartości parametrów skrawania należy nastawić na wiertarce w celu wykonania otworu ^φ10 w stali stopowej? Skorzystaj z danych w tabeli.

Zalecane parametry skrawania przy wierceniu
Materiał przedmiotu obrabianego	Stal konstrukcyjna Stopy aluminium		Stal węglowa Stal stopowa
Średnica wiertła mm	Obroty min^-1	Posuw mm/obr	Obroty min^-1	Posuw mm/obr
2	5600	0,07	4800	0,07
4	2800	0,10	3200	0,10
6	1850	0,15	1600	0,15
8	1400	0,20	1200	0,20
10	1100	0,23	960	0,23
12	950	0,26	800	0,26

A. n = 960 obr/min, fn = 0,23 mm/obr

B. n = 800 obr/min, fn = 0,26 mm/obr

C. n = 1200 obr/min, fn = 0,20 mm/obr

D. n = 1850 obr/min, fn = 0,15 mm/obr

Wybór wartości n = 960 obr/min oraz fn = 0,23 mm/obr dla wiercenia otworu o średnicy 10 mm w stali stopowej jest zgodny z dobrymi praktykami w obróbce skrawaniem. Prędkość obrotowa 960 obr/min została określona na podstawie tabeli, która uwzględnia różne parametry skrawania dla różnych materiałów i narzędzi. Ustawienie tej prędkości umożliwia uzyskanie optymalnej wydajności skrawania oraz zapewnia odpowiednią jakość powierzchni otworu. Dodatkowo, posuw na poziomie 0,23 mm/obr jest idealnie dostosowany do tej prędkości, co minimalizuje ryzyko uszkodzenia wiertła oraz materiału obrabianego. W praktyce, takie parametry skrawania przyczyniają się do zmniejszenia zużycia narzędzi, poprawy efektywności pracy oraz zwiększenia precyzji wykonania otworu, co jest kluczowe w wielu zastosowaniach przemysłowych i produkcyjnych.

Pytanie 19

W którym z poniższych bloków (obróbka na tokarce CNC) ustawiono stałą prędkość skrawania?

A. N05 G94 S1200 M4 F200 T2 D15

B. N05 G95 S1200 M3 F0.3 T6 D7

C. N05 G96 S80 M4 F0.25 T1 D5

D. N05 G95 S1200 M4 F0.2 T8 D16

Patrząc na to pytanie, to warto zauważyć, że kody G są bardzo ważne w programowaniu obrabiarek CNC. W odpowiedziach, które nie były poprawne, użyto kodu G95. A to jest nie to, czego potrzebujemy, bo on ustawia jednostkę posuwu na mm/obr, co oznacza, że prędkość skrawania nie jest stała. Wtedy prędkość wrzeciona zmienia się w zależności od posuwu i średnicy narzędzia, co może prowadzić do problemów z efektywnością. G95 może być przydatny w niektórych sytuacjach, ale nie tam, gdzie chcemy mieć stałą prędkość skrawania, co jest kluczowe przy toczeniu. Co więcej, w błędnych odpowiedziach widać pomieszanie jednostek, bo prędkości są ustawione na za wysokie wartości. Czasem to może działać, ale jeśli nie mamy tego pod kontrolą, to możemy mieć problemy z jakością, na przykład nadmierne zużycie narzędzi albo słabe wykończenie powierzchni. Ważne jest też, żeby dostosowywać parametry skrawania do materiału i geometrii obrabianego elementu, a wiele błędów tego nie uwzględnia.

Pytanie 20

Który cykl stały frezowania przedstawiono na rysunku?

A. Rowków kołowych.

B. Otworów podłużnych na okręgu.

C. Kieszeni prostokątnej.

D. Gwintu wielokrotnego.

Kieszeń prostokątna to jeden z najczęściej stosowanych cykli frezowania w obróbce materiałów, szczególnie w przemyśle maszynowym. Proces ten polega na usuwaniu materiału wewnątrz określonego konturu, co jest szczególnie ważne w produkcji komponentów, które muszą spełniać rygorystyczne normy wymiarowe i estetyczne. W przypadku frezowania kieszeni prostokątnej, narzędzie skrawające porusza się wzdłuż ścianek kieszeni, co pozwala na uzyskanie precyzyjnych kształtów z zaokrąglonymi narożnikami, jak to jest przedstawione na rysunku. Technika ta jest zgodna z najlepszymi praktykami branżowymi, które zalecają optymalizację ścieżek narzędzi w celu minimalizacji czasu obróbki oraz zwiększenia efektywności. Przykładem zastosowania frezowania kieszeni prostokątnej jest produkcja elementów konstrukcyjnych w przemyśle motoryzacyjnym, gdzie precyzyjna obróbka materiałów jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa i wydajności pojazdów.

Pytanie 21

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 22

Jaki zabieg obróbki skrawaniem należy przeprowadzić na powierzchni oznaczonej na rysunku?

A. Nacinanie gwintu.

B. Frezowanie powierzchni płaskiej.

C. Frezowanie rowka pod wpust.

D. Toczenie wykańczające.

Odpowiedź "nacinanie gwintu" jest jak najbardziej trafna, bo na rysunku widzimy oznaczenie "Tr 30x3", co jasno sugeruje, że chodzi o gwint metryczny. Takie gwinty są naprawdę popularne w wielu dziedzinach inżynierii, a ich dobre wykonanie jest kluczowe dla solidnych połączeń. Nacinanie gwintu zwykle realizuje się na tokarkach albo przy użyciu frezarek z odpowiednimi narzędziami, co pozwala na uzyskanie gwintu o odpowiednich parametrach, jak średnica zewnętrzna czy skok – w tym przypadku 30 mm i 3 mm. W praktyce mamy różne metody nacinania, na przykład jednostkowe lub wielokrotne, które zależą od konkretnych potrzeb produkcyjnych. Warto też pamiętać o dobrych praktykach przy obróbce skrawaniem, bo odpowiednie ustawienie prędkości skrawania i posuwu ma wpływ na jakość gwintu oraz trwałość narzędzi. Takie gwinty metryczne są zgodne z normą ISO 965, co sprawia, że są wymienne i można je stosować w różnych sytuacjach.

Pytanie 23

Na rysunku przedstawiono oznaczenie punktu

A. zerowego obrabiarki.

B. zerowego przedmiotu.

C. odniesienia narzędzia.

D. wyjściowego obrabiarki.

Punkt zerowy przedmiotu jest kluczowym elementem w obróbce CNC, gdyż definiuje on odniesienie dla wszystkich kolejnych operacji. Jego poprawne oznaczenie jest niezbędne do precyzyjnego umiejscowienia narzędzia w stosunku do obrabianego materiału. Na przykład, w procesie frezowania, punkt zerowy przedmiotu pozwala na określenie, od której pozycji narzędzie ma rozpocząć obróbkę. W standardach ISO 6983, które regulują programowanie maszyn CNC, szczegółowo opisano, jak powinien być ustalany punkt zerowy przedmiotu. W praktyce, błędne ustawienie tego punktu może prowadzić do nieprawidłowej obróbki, co z kolei pociąga za sobą straty materiałowe oraz czasowe. Utrzymywanie wysokiej precyzji w oznaczeniu punktu zerowego to nie tylko kwestia jakości, ale także bezpieczeństwa w trakcie procesu produkcyjnego.

Pytanie 24

Przyrząd kontrolny przedstawiony na rysunku służy do sprawdzania

A. równoległości czopów wałków,

B. chropowatości powierzchni wałków.

C. bicia promieniowego wałków,

D. średnicy wałków,

Poprawna odpowiedź dotyczy kalibru szczękowego, który służy do pomiaru średnicy wałków. Ten przyrząd jest niezwykle istotny w procesie produkcyjnym oraz kontroli jakości, gdzie precyzyjne wymiary mają kluczowe znaczenie. Kaliber szczękowy pozwala na szybkie i efektywne sprawdzenie, czy wałki mieszczą się w określonych tolerancjach wymiarowych, co jest zgodne z normami ISO 286 oraz innymi standardami dotyczącymi tolerancji wymiarowych. Dzięki zastosowaniu tego narzędzia, inżynierowie oraz technicy mogą szybko zidentyfikować odchylenia od wymagań, co pomaga w utrzymaniu wysokiej jakości produktów. Przykładem zastosowania kalibru szczękowego może być kontrola części w przemyśle motoryzacyjnym, gdzie precyzyjne wymiary wałków są kluczowe dla właściwego działania silników oraz przekładni. Dodatkowo, kalibry szczękowe są z reguły wykonane z materiałów odpornych na zużycie, co zapewnia ich długotrwałość i niezawodność w trudnych warunkach pracy.

Pytanie 25

Trzpień tokarski jest wykorzystywany do mocowania oraz ustalania

A. przedmiotu obrabianego, który opiera się na idealnie obrobionym otworze

B. wałów mimośrodowych bazujących na zewnętrznej powierzchni czopa

C. tulei, która jest bazowana na zewnętrznej powierzchni walcowej

D. wałków opartych na gwintowanej zewnętrznej powierzchni walcowej

Patrząc na zastosowanie trzpienia tokarskiego, niektóre odpowiedzi wskazują na inne metody mocowania, które jakoś średnio pasują do najlepszych praktyk w obróbce skrawaniem. Bazowanie na zewnętrznych powierzchniach, jak w przypadku wałów mimośrodowych czy tulei, może przysparzać problemów z precyzją. Wiem, że te powierzchnie mogą być dobrze obrobione, ale nie zawsze zapewniają stabilność, jaką daje mocowanie na otworze. Co więcej, wybór mocowania z nagwintowaną powierzchnią walcową często jest nietrafiony, bo wiąże się z ryzykiem luzów i drgań, co na pewno nie sprzyja jakości obróbki. W przemyśle, gdzie precyzja jest mega ważna, lepiej unikać powierzchni, które mogą się odkształcać albo są mniej stabilne. W praktyce ważne jest, by znać zasady bazowania, bo złe wybory mogą prowadzić do wadliwych detali, a w dłuższym okresie wpływają na koszty produkcji i jakość gotowych produktów.

Pytanie 26

Tuleja redukcyjna z gniazdem stożkowym o zbieżności 7:24 jest wykorzystywana do mocowania narzędzi na

A. frezarce

B. wiertarce

C. szlifierce

D. tokarce

Tuleja redukcyjna z gniazdem stożkowym o zbieżności 7:24 jest kluczowym elementem stosowanym w frezarkach, ponieważ umożliwia precyzyjne mocowanie narzędzi skrawających. Zbieżność 7:24 oznacza, że kąt stożka jest odpowiednio dopasowany do narzędzi, co zapewnia ich stabilność i minimalizuje drgania podczas pracy. Dzięki temu narzędzia mogą pracować z większą wydajnością i dokładnością, co jest istotne w procesach obróbczych wymagających wysokiej precyzji, jak frezowanie form i detali. W praktyce, używając tulei redukcyjnej w frezarce, operatorzy mogą szybko zmieniać narzędzia, co przyspiesza proces produkcji. Warto również zaznaczyć, że stosowanie tulei redukcyjnych w frezarkach jest zgodne z normami ISO oraz innymi standardami branżowymi, co potwierdza ich powszechne zastosowanie w przemyśle obróbczy.

Pytanie 27

Na podstawie parametrów w cyklu stałym określ, ile wynosi średnica zewnętrzna gwintu.

A. 24 mm

B. 8 mm

C. 40 mm

D. 30 mm

Średnica zewnętrzna gwintu wynosząca 24 mm to kluczowy parametr w projektowaniu i wykonawstwie elementów złączy. Na rysunkach technicznych parametr ten oznaczany jest zwykle jako R21, co precyzyjnie wskazuje na wymagania dotyczące wymiarów gwintu. Gwinty są powszechnie stosowane w różnych aplikacjach inżynieryjnych, od łączenia konstrukcji po elementy maszynowe. Ich poprawne wymiary są niezbędne do zapewnienia odpowiedniej siły złącza oraz odporności na obciążenia. Przykładowo, w przemyśle motoryzacyjnym, stosowanie gwintów o właściwej średnicy zewnętrznej wpływa na bezpieczeństwo i funkcjonalność pojazdów. Warto zwrócić uwagę na standardy takie jak ISO 965, które regulują wymiary gwintów metrycznych, co pozwala na ich uniwersalne zastosowanie w różnych branżach. Tak więc, znajomość parametrów takich jak średnica zewnętrzna gwintu jest fundamentem dla inżynierów i techników, co umożliwia tworzenie trwałych i bezpiecznych połączeń.

Pytanie 28

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 29

Korzystając z zależności f_t = p • n (gdzie p oznacza skok gwintu), oblicz posuw minutowy f_t przy toczeniu gwintu, którego parametry przedstawione są na wyświetlaczu układu pomiarowego tokarki. Obroty wrzeciona tokarki wynoszą n = 300 obr./min.

A. 200 mm/min

B. 150 mm/min

C. 300 mm/min

D. 450 mm/min

Aby poprawnie obliczyć posuw minutowy ft podczas toczenia gwintu, kluczowe jest zrozumienie, że polega on na pomnożeniu skoku gwintu (p) przez liczbę obrotów wrzeciona (n). W tym przypadku, gdzie skok gwintu wynosi 1.5 mm, a obroty wrzeciona osiągają wartość 300 obr./min, stosujemy wzór: ft = p • n, co daje ft = 1.5 mm • 300 obr./min = 450 mm/min. Praktyczne zastosowanie tego obliczenia jest istotne w procesach produkcyjnych, gdzie precyzyjne parametry skrawania wpływają na jakość wykonania detali. W przemyśle CNC, znajomość posuwu minutowego jest niezbędna do optymalizacji czasu obróbczej oraz minimalizacji zużycia narzędzi, co z kolei wpływa na rentowność produkcji. Dobrą praktyką jest również regularne monitorowanie skoku gwintu oraz obrotów, aby dostosować parametry obróbcze do wymagań projektu.

Pytanie 30

Przedstawiony symbol graficzny jest oznaczeniem (w widoku z góry) podpory

A. stałej.

B. samonastawnej.

C. wahliwej.

D. regulowanej.

Poprawna odpowiedź to podpory stałej, co jest zgodne z powszechnie przyjętymi normami rysunku technicznego. Symbol graficzny przedstawiony na zdjęciu reprezentuje podporę, która zapewnia stałe wsparcie dla konstrukcji, eliminując wszelkie ruchy w poziomie i pionie. W praktyce podpory stałe są niezwykle istotne w projektowaniu budowli, gdzie wymagane jest zapewnienie dużych obciążeń przy minimalnym przemieszczeniu. Przykładem może być zastosowanie podpór stałych w mostach, gdzie konieczne jest zachowanie stabilności pod wpływem obciążeń dynamicznych. Zgodnie z normą PN-EN 1992-1-1, odpowiednie projektowanie i dobór podpór stałych są kluczowe dla bezpieczeństwa i trwałości konstrukcji. Znajomość symboliki rysunkowej jest niezbędna dla inżynierów, projektantów i architektów, co podkreśla potrzebę edukacji w tym zakresie.

Pytanie 31

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 32

Punkt zerowy frezarki CNC oznaczony jest na rysunku literą

A. C.

B. A.

C. D.

D. B.

Wybór odpowiedzi B, C lub D może wynikać z nieporozumień dotyczących podstawowych zasad funkcjonowania frezarek CNC oraz ich oznaczeń. W przypadku frezarek CNC, punkt zerowy nie jest przypadkowym miejscem, ale ściśle zdefiniowaną lokalizacją, która odgrywa kluczową rolę w precyzyjnym przeprowadzaniu operacji obróbczych. Oznaczenia literowe są stosowane w dokumentacji technicznej, aby uprościć odniesienia do istotnych punktów, a ich niewłaściwe zrozumienie może prowadzić do znaczących błędów w procesie produkcyjnym. Odpowiedzi B, C i D mogą być mylnie interpretowane jako możliwe lokalizacje punktu zerowego przez brak wiedzy na temat standardowych praktyk. Warto zauważyć, że nieuzasadnione przypisanie tych oznaczeń może wynikać z pomyłek w odczytywaniu rysunków technicznych lub z braku znajomości zasad działania maszyn CNC. Operatorzy powinni być świadomi, że precyzyjne ustalenie punktu zerowego jest kluczowe dla właściwego przebiegu procesu obróbczych, a błędne oznaczenie tego punktu może prowadzić do niezgodności wymiarowych oraz uszkodzenia materiału. W każdym przypadku, ważne jest, aby operować zgodnie z najlepszymi praktykami, co obejmuje prawidłowe odczytywanie rysunków oraz znajomość terminologii branżowej, co pozwoli na unikanie typowych pułapek oraz błędów logicznych.

Pytanie 33

Jak określa się punkt ustalony przez programistę, względem którego definiowane są współrzędne w programie obróbczo-technologicznym?

A. Zerowy przedmiotu obrabianego

B. Wyjściowy obrabiarki (punkt referencyjny)

C. Wymiany narzędzia

D. Zerowy obrabiarki

Prawidłowa odpowiedź to "Zerowy przedmiotu obrabianego", ponieważ punkt ten stanowi kluczowy element w procesie obróbki CNC. Jest to punkt odniesienia, względem którego programista definiuje wszystkie niezbędne współrzędne dla narzędzi skrawających. Ustalenie zerowego punktu przedmiotu obrabianego jest niezbędne do zapewnienia precyzyjnych pomiarów i dokładności podczas obróbki. Na przykład, jeśli przedmiot obrabiany jest ustawiony w maszynie z określonym punktem zerowym, operator może wprowadzić odpowiednie dane do programu, aby narzędzie skrawające mogło precyzyjnie nawigować w przestrzeni obróbczej. W praktyce, gdy korzysta się z systemów CAM, zerowy punkt przedmiotu obrabianego jest często definiowany na podstawie geometrii obrabianego elementu, co pozwala na uniknięcie błędów i poprawne ułożenie narzędzi. Dobrą praktyką jest zawsze dokładne sprawdzenie i weryfikacja ustawień zerowego punktu przedmiotu, aby uniknąć kosztownych błędów w procesie produkcyjnym.

Pytanie 34

Lokalizacja Punktu Zerowego Obrabianego Przedmiotu określa się w odniesieniu do punktu

A. odniesienia narzędzia

B. wymiany narzędzia

C. referencyjnego

D. zerowego obrabiarki

Wybranie odpowiedzi odnośnie wymiany narzędzia czy punktu referencyjnego może wskazywać na to, że nie do końca zrozumiałeś zasady obróbki skrawaniem oraz znaczenie zerowego punktu obrabiarki. Zerowy punkt to stały punkt, od którego mierzona jest pozycja narzędzia i przedmiotu obrabianego. W przypadku wymiany narzędzia ważne jest, by narzędzia były dobrze skalibrowane, ale nie powinno się tego traktować jako punktu odniesienia dla przedmiotu. Jeśli chodzi o odniesienie narzędzia, to może to prowadzić do błędów podczas programowania CNC. Oczywiście, ustalenie lokalizacji narzędzia w odniesieniu do przedmiotu jest istotne, ale jednak nie zastąpi dokładnych pomiarów względem zerowego punktu obrabiarki, który jest podstawą dla dalszych obliczeń. Typowe błędy myślowe mogą wynikać z niepełnego zrozumienia mechaniki obróbczej i znaczenia precyzyjnych pomiarów w produkcji. Właściwe zrozumienie roli zerowego punktu obrabiarki jest kluczowe, żeby efektywnie pracować w obróbce skrawaniem i unikać błędów w trakcie produkcji.

Pytanie 35

Przed przeprowadzeniem operacji przeciągania, otwór wstępny w odlewie powinien być

A. poddany obróbce chemicznej

B. szlifowany zgrubnie oraz wykończany oscylacyjnie

C. wytaczany lub wiercony i zgrubnie rozwiercany

D. pogłębiany i polerowany

Odpowiedź wskazująca na wytoczenie lub powiercenie i rozwiercenie zgrubne otworu wstępnego przed operacją przeciągania jest prawidłowa ze względu na istotne aspekty technologiczne związane z obróbką metalu. Proces ten ma na celu zapewnienie odpowiedniej geometrii i tolerancji wymiarowej, co jest kluczowe dla późniejszego etapu przeciągania. Wytaczanie i wiercenie zgrubne pozwala na usunięcie większej ilości materiału, co jest efektywniejsze i mniej czasochłonne niż inne metody. Dodatkowo, precyzyjne przygotowanie otworu wstępnego minimalizuje ryzyko uszkodzenia narzędzi oraz poprawia jakość końcowego produktu. W praktyce, dobrze przygotowany otwór wstępny, który został wytoczony lub wywiercony, zwiększa efektywność procesu przeciągania, co jest zgodne z normami ISO 2768 dotyczącymi tolerancji wymiarowych. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, co potwierdzają liczne badania i standardy technologiczne.

Pytanie 36

Wyświetlenie komunikatu OT0500 (X) OGRANICZNIK RUCHU + (SOFT. 1) (przykład na ekranie) dotyczy

A. ograniczenia ruchu wrzeciona.

B. zadziałania wyłącznika krańcowego.

C. ograniczenia programowego ruchu.

D. ustawiania ruchu narzędzia.

Wybierając odpowiedź inną niż "zadziałania wyłącznika krańcowego", można napotkać kilka istotnych nieporozumień dotyczących funkcji sprzętu oraz interpretacji komunikatów. Odpowiedź dotycząca "ograniczenia ruchu wrzeciona" odnosi się do kontrolowania prędkości lub zakresu ruchu narzędzia, co jest zbyt ogólnym pojęciem i nie uwzględnia konkretnej sytuacji przedstawionej w komunikacie. Z kolei "ustawianie ruchu narzędzia" sugeruje, że chodzi o programowanie trajektorii ruchu, co również nie ma związku z aktywacją wyłącznika krańcowego. Odpowiedź o "ograniczeniu programowym ruchu" odnosi się do funkcji programowania, które zarządzają ruchem narzędzia na podstawie parametrów ustalonych w oprogramowaniu, ale również nie odnosi się do zastosowania wyłącznika krańcowego. Zrozumienie funkcji wyłącznika krańcowego jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa w pracy z maszynami. Błędne interpretacje mogą prowadzić do pominięcia istotnych aspektów bezpieczeństwa, a to z kolei może skutkować poważnymi konsekwencjami w przypadku awarii maszyny. Warto zaznaczyć, że normy takie jak IEC 61508 kładą nacisk na zrozumienie ról zabezpieczeń, co podkreśla znaczenie prawidłowego identyfikowania funkcji i zastosowania poszczególnych elementów w systemie.

Pytanie 37

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 38

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 39

Którego narzędzia stosowanego na obrabiarce CNC, dotyczą informacje zapisane w ramce?

1.	Przesunięcie w osi X (L₁)
2.	Przesunięcie w osi Z (L₂)
3.	Promień płytki wieloostrzowej.

A. Gwintownika.

B. Nawiertaka.

C. Freza palcowego.

D. Noża tokarskiego.

Nóż tokarski jest narzędziem kluczowym w obróbce skrawaniem, zwłaszcza na obrabiarkach CNC. Informacje zapisane w ramce odzwierciedlają parametry, które są fundamentalne dla prawidłowego działania tokarki, takie jak przesunięcia w osiach X i Z oraz promień płytki wieloostrzowej. Osie X i Z w tokarkach CNC odpowiadają za ruch narzędzia względem obrabianego przedmiotu, co umożliwia precyzyjne frezowanie i toczenie. Promień płytki wieloostrzowej natomiast ma kluczowe znaczenie dla efektywności skrawania, wpływając na jakość wykończenia powierzchni oraz trwałość narzędzia. W praktyce, odpowiednie ustawienie tych parametrów zgodnie z informacjami z ramki wpływa na ogólną wydajność procesu produkcyjnego, co jest zgodne z normami ISO 9001 w zakresie zarządzania jakością. Warto również pamiętać, że umiejętność właściwego interpretowania danych technicznych jest niezbędna do optymalizacji procesów produkcyjnych na tokarkach CNC.

Pytanie 40

Na rysunku noża tokarskiego strzałką oznaczona jest powierzchnia

A. natarcia.

B. górna trzonka noża.

C. przyłożenia.

D. pomocnicza przyłożenia.

Jak wybrałeś błędną odpowiedź, to może być tak, że nie do końca rozumiesz terminologię narzędzi skrawających. Powierzchnia pomocnicza ma swoje ważne zadanie, ale nie jest tym samym co natarcie. Ona ma wspierać stabilność narzędzia w trakcie obróbki, a nie skrawać materiał. Powierzchnia przyłożenia styka się z obrabianym przedmiotem, ale nie odprowadza wiórów. I ta odpowiedź o górnej trzonka noża też jest nietrafiona, bo trzonek to głównie uchwyt narzędzia w obrabiarce, a nie skrawający element. Często ludzie mylą te funkcje, a to prowadzi do nieefektywnego doboru narzędzi. Znajomość tych różnic jest naprawdę istotna dla precyzyjnej obróbki i utrzymania jakości produkcji.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej