Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 16 kwietnia 2026 13:55
Data zakończenia: 16 kwietnia 2026 14:28

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Podaj polecenie SQL, które wprowadza kolumnę miesiacSiewu do istniejącej tabeli rosliny?

A. CREATE TABLE rosliny {miesiacSiewu int}

B. UPDATE rosliny ADD miesiacSiewu int

C. INSERT INTO rosliny VALUES (miesiacSiewu int)

D. ALTER TABLE rosliny ADD miesiacSiewu int

Poprawna odpowiedź to ALTER TABLE rosliny ADD miesiacSiewu int. To polecenie SQL jest używane do modyfikacji istniejącej tabeli w bazie danych. W tym przypadku, zmiana dotyczy dodania nowego pola 'miesiacSiewu', które określi miesiąc siewu roślin. Typ danych 'int' oznacza, że wartość tego pola będzie przechowywana jako liczba całkowita, co jest odpowiednie, jeśli miesiące będą reprezentowane jako liczby od 1 do 12. Przykład użycia polecenia w praktyce: po dodaniu tego pola można wprowadzać dane o miesiącu siewu dla różnych roślin, co może być przydatne w systemach zarządzania uprawami. Dobrą praktyką jest zawsze dokumentować zmiany w schemacie bazy danych, aby zapewnić spójność i przejrzystość w zarządzaniu danymi. Ważne jest również, aby przed modyfikacją tabeli upewnić się, że nie wprowadza to konfliktów z istniejącymi danymi lub strukturami.

Pytanie 2

Jakie polecenie HTML poprawnie odwzorowuje przedstawioną hierarchiczną strukturę tekstu, która została wyświetlona przez przeglądarkę w następujący sposób: Rozdział 1 tekst Podrozdział 1.1 tekst Podrozdział 1.2?

A. <big>Rozdział 1</big>tekst<big>Podrozdział 1.1</big>tekst<big>Podrozdział 1.2</big>

B. <h1>Rozdział 1<p>tekst<h2>Podrozdział 1.1<p>tekst<h2>Podrozdział 1.2

C. <h1>Rozdział 1</h1><p>tekst</p><h2>Podrozdział 1.1</h2><p>tekst</p><h2>Podrozdział 1.2</h2>

D. <ul><li>Rozdział 1<li>tekst<li>Podrozdział 1.1<li>tekst<li>Podrozdział 1.2</ul>

Pierwszy z zaproponowanych kodów posiada poważne błędy, ponieważ nie zamyka tagów <p> oraz <h2>. Poprawne HTML wymaga, aby wszystkie otwarte tagi były odpowiednio zamknięte, co czyni kod nieczytelnym dla przeglądarek i może prowadzić do nieprzewidywalnych wyników wyświetlania. Druga propozycja definiuje strukturę jako listę nieuporządkowaną, co jest nieadekwatne w kontekście przedstawionej hierarchii nagłówków. Lista nieuporządkowana (<ul>) ma na celu grupowanie elementów, a nie definiowanie nagłówków i podrozdziałów, co narusza zasady semantyki HTML. Ostatnia odpowiedź używa tagu <big>, który nie jest zalecany w nowoczesnym HTML, gdyż nie ma on semantycznego znaczenia i nie wpływa na SEO w sposób pożądany. Ponadto, tag <big> nie zapewnia struktury dokumentu, a jedynie zmienia rozmiar tekstu, co jest niewłaściwe w kontekście hierarchii treści. Wszelkie te błędy nie tylko wpływają negatywnie na czytelność strony, ale również mogą obniżać jej pozycjonowanie w wynikach wyszukiwania.

Pytanie 3

Jakie oznaczenie wykorzystuje się do jednoliniowego komentarza w skryptowym języku PHP?

A. --

B. $

C. #

D. /*

Stosowanie znaków '/*', '$' oraz '--' jako sposobów na oznaczanie jednoliniowych komentarzy w PHP jest niepoprawne i może prowadzić do nieporozumień. Znaki '/*' oraz '*/' są stosowane do tworzenia komentarzy wieloliniowych, co oznacza, że jeśli kod zawierający takie oznaczenie pojawi się w kontekście jednoliniowym, to system nie rozpozna, gdzie komentarz się zaczyna, a gdzie kończy. Może to prowadzić do błędów składniowych, które uniemożliwiają poprawne działanie programu. Znak '$' w PHP jest używany do definiowania zmiennych, co czyni go całkowicie nieodpowiednim w kontekście komentarzy. Użycie '$' jako prefiksu dla zmiennych jest kluczowym elementem języka, ale nie ma nic wspólnego z oznaczaniem komentarzy. Przykładowo, $variable = 'value'; jest poprawnym użyciem, natomiast '$ This is a comment' nie będzie zrozumiane jako komentarz. Znak '--' jest często stosowany w SQL do komentowania linii, jednak w przypadku PHP jego użycie nie jest prawidłowe. Przyjęcie niepoprawnych metod dla komentarzy może prowadzić do nieczytelności kodu, a także do trudności w jego utrzymaniu i rozwoju przez innych programistów, co jest sprzeczne z najlepszymi praktykami w branży technicznej.

Pytanie 4

W języku C, aby zdefiniować stałą, należy zastosować

A. #INCLUDE

B. #CONST

C. const

D. static

W języku C, aby zadeklarować stałą, należy użyć słowa kluczowego 'const'. Użycie 'const' umożliwia programiście zdefiniowanie zmiennej, której wartość nie może być zmieniana w trakcie działania programu. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, ponieważ pozwala na większą kontrolę nad danymi i minimalizuje ryzyko przypadkowej modyfikacji istotnych wartości. Na przykład, jeżeli chcemy zdefiniować stałą wartość liczby pi, możemy użyć: 'const double PI = 3.14159;'. Taka deklaracja zapewnia, że PI pozostanie niezmienne w trakcie działania programu. Użycie 'const' jest również istotne w kontekście bezpieczeństwa kodu, ponieważ zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia błędów związanych z modyfikacją wartości, które powinny pozostać stałe. Warto również zauważyć, że używanie stałych w programowaniu zwiększa czytelność kodu, ponieważ jasno wskazuje na zamiar programisty, że pewne wartości nie powinny być zmieniane. Dodatkowo, stałe mogą być używane w kontekście makr preprocesora, co wprowadza dodatkowe możliwości zdefiniowania stałych, które mogą być używane w całym kodzie przy zachowaniu zasad programowania defensywnego.

Pytanie 5

Ograniczanie dostępu do niektórych pól lub metod obiektów danej klasy, tak aby mogły być one wykorzystywane wyłącznie przez wewnętrzne metody tej klasy lub funkcje zaprzyjaźnione, to

A. hermetyzacja

B. polimorfizm

C. dziedziczenie

D. konkatenacja

Dziedziczenie to mechanizm, który pozwala na tworzenie nowych klas na podstawie już istniejących, co umożliwia ponowne wykorzystanie kodu i wprowadzanie hierarchii w projektach, jednak nie ma nic wspólnego z ukrywaniem pól i metod. W dziedziczeniu, klasy pochodne dziedziczą właściwości i metody klas bazowych, co sprawia, że możliwe jest ich wykorzystanie, a nie ukrycie. Kolejną koncepcją jest konkatenacja, która w kontekście programowania nie odnosi się do hermetyzacji, lecz do łączenia ciągów tekstowych, co nie ma zastosowania przy ukrywaniu danych w klasach. Polimorfizm natomiast to zdolność obiektów do przyjmowania wielu form, co jest związane z interfejsami i dziedziczeniem, ale również nie dotyczy hermetyzacji. Typowym błędem myślowym jest mylenie tych pojęć z hermetyzacją, ponieważ wszystkie one są fundamentami programowania obiektowego, lecz służą różnym celom. Zrozumienie tego rozróżnienia jest istotne dla prawidłowego stosowania technik programistycznych i wdrażania efektywnych rozwiązań w praktyce.

Pytanie 6

Którego związku selektorów CSS należy użyć w miejscu znaków zapytania, aby zdefiniowany styl został zastosowany tylko do tekstu „paragrafie”?

<!DOCTYPE html>
<html>
  <head>
    <style>
      ???{letter-spacing: 10px; color: red;}
    </style>
  </head>
  <body>
    <p>Styl <b>tekstu</b> w pierwszym <i>paragrafie</i></p>
  </body>
</html>

A. b > i

B. b + i

C. i + b

D. b i

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak działają różne rodzaje selektorów powiązanych w CSS i jak odwzorowują one strukturę DOM. W kodzie HTML mamy element <p>, a w nim kolejno <b>tekstu</b> oraz zaraz po nim <i>paragrafie</i>. Oba są rodzeństwem, mają tego samego rodzica i występują w konkretnej kolejności. To, którą odpowiedź się wybierze, zależy od poprawnego odczytania tej relacji. Zapis „b i” to selektor potomka (descendant selector). Oznacza on: wybierz każdy element <i>, który znajduje się gdziekolwiek wewnątrz elementu <b>, na dowolnym poziomie zagnieżdżenia. W naszym przykładzie <i> nie jest wewnątrz <b>, tylko obok niego, więc taki selektor nic nie znajdzie. To jest dość typowe nieporozumienie: wiele osób myli „potomka” z „rodzeństwem”. Potomek to element zagnieżdżony, a nie kolejny po. Z kolei „b > i” to selektor dziecka (child selector). Jest jeszcze bardziej restrykcyjny – wybiera tylko te elementy <i>, które są bezpośrednimi dziećmi <b>. Czyli <i> musi być natychmiast wewnątrz <b>, bez żadnego pośredniego poziomu. W naszym kodzie znowu ten warunek nie jest spełniony, bo <i> nie jest dzieckiem <b>, tylko jego sąsiadem w tym samym paragrafie. To pokazuje, że zarówno selektor potomka, jak i dziecka są tu po prostu złym typem relacji. Odpowiedź „i + b” odwraca właściwy kierunek. Selektor sąsiedniego rodzeństwa z operatorem „+” działa zawsze w przód: po lewej stronie jest element, który występuje jako pierwszy, po prawej ten, który ma zostać wybrany. „i + b” oznacza więc: wybierz <b>, który stoi bezpośrednio po <i>. W naszym HTML jest odwrotnie – najpierw <b>, potem <i>. To częsty błąd myślowy: ktoś kojarzy poprawny typ selektora („+”), ale nie zwraca uwagi na kolejność elementów. Podsumowując, wszystkie błędne odpowiedzi ignorują prawdziwą relację strukturalną między <b> i <i>. Albo zakładają zagnieżdżenie tam, gdzie go nie ma, albo mylą kierunek selektora sąsiedniego. Dobra praktyka przy pracy z CSS to zawsze patrzenie na drzewo DOM jak na strukturę rodzic–dziecko–rodzeństwo i dobieranie selektora dokładnie do tej relacji. Dzięki temu styl trafia w jeden, konkretny element, zamiast działać przypadkowo lub wcale.

Pytanie 7

Aby włączyć do skryptu zawartość pliku egzamin.php z kodem PHP, należy użyć polecenia

A. fgets("egzamin.php");

B. fopen("egzamin.php");

C. include("egzamin.php");

D. getfile("egzamin.php");

Instrukcja include w PHP jest używana do włączania zawartości jednego pliku PHP do innego. Dzięki temu możemy dzielić kod na mniejsze, modularne fragmenty, co ułatwia zarządzanie nim oraz sprzyja wielokrotnemu używaniu tych samych elementów w różnych częściach aplikacji. Kiedy używamy include('egzamin.php');, PHP wykonuje kod zawarty w pliku egzamin.php w miejscu, w którym znajduje się ta instrukcja. Jest to szczególnie przydatne w przypadku, gdy chcemy załadować szereg funkcji, klas lub nawet szablonów HTML. Ponadto, jeśli plik, który chcemy dołączyć, nie istnieje, PHP zgłosi ostrzeżenie, ale skrypt będzie kontynuowany. Z perspektywy standardów programowania i najlepszych praktyk w PHP, użycie include jest szeroko akceptowane do organizacji kodu. Przykładowo, w projekcie PHP można mieć osobny plik dla połączenia z bazą danych i dołączyć go w każdym skrypcie, który wymaga dostępu do danych. Taki sposób organizacji kodu zwiększa jego czytelność i ułatwia konserwację.

Pytanie 8

Jak, wykorzystując język PHP, można zapisać w ciasteczku wartość znajdującą się w zmiennej dane na okres jednego dnia?

A. setcookie("dane", $dane, time() + (3600*24));

B. setcookie("dane", $dane, time());

C. setcookie("dane", "dane", 0);

D. setcookie("dane", $dane, 0);

Poprawna odpowiedź to setcookie("dane", $dane, time() + (3600*24));, ponieważ umożliwia ona zapisanie wartości zmiennej $dane w ciasteczku o nazwie "dane" na okres jednego dnia. Funkcja setcookie() w PHP przyjmuje trzy podstawowe argumenty: nazwę ciasteczka, jego wartość oraz czas wygaśnięcia. W tym przypadku, używając time() + (3600*24), ustawiamy czas wygaśnięcia ciasteczka na aktualny czas plus 24 godziny (3600 sekund w godzinie razy 24). Jest to zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania sesjami i danymi użytkowników, ponieważ pozwala na przechowywanie informacji, które są dostępne dla użytkownika przez dłuższy czas, co może być przydatne w różnych scenariuszach, takich jak zapamiętywanie preferencji użytkownika lub stanu logowania. Użycie odpowiednich czasów wygaśnięcia wpływa na bezpieczeństwo i prywatność danych. Dobre praktyki sugerują także, aby ciasteczka były używane w sposób przemyślany, aby nie obniżać wydajności aplikacji ani nie narażać danych użytkowników na nieautoryzowany dostęp.

Pytanie 9

Jakie działanie wykonuje polecenie DBCC CHECKDB("sklepAGD", Repair_fast) w MS SQL Server?

A. sprawdzi spójność bazy danych i naprawi uszkodzone indeksy

B. zweryfikuje spójność danej tabeli oraz naprawi uszkodzone rekordy

C. zweryfikuje spójność danej tabeli

D. sprawdzi spójność bazy danych i utworzy kopię zapasową

Wiele osób mylnie sądzi, że polecenie DBCC CHECKDB może być używane do sprawdzania spójności tylko określonych tabel, co jednak jest nieprawidłowe. DBCC CHECKDB działa na poziomie całej bazy danych, analizując wszystkie tabele, indeksy oraz inne obiekty. Dlatego odpowiedzi sugerujące, że narzędzie to sprawdza spójność tylko pojedynczej tabeli, są błędne. Dodatkowo, niektóre odpowiedzi wskazują, że DBCC CHECKDB może naprawiać uszkodzone rekordy, co jest również mylące. W rzeczywistości, podczas użycia opcji Repair_fast, narzędzie może naprawiać uszkodzone indeksy, ale nie ma możliwości naprawy uszkodzonych danych w samych rekordach. Istnieje ryzyko, że błędne zrozumienie funkcji DBCC CHECKDB może prowadzić do niewłaściwego podejścia do zarządzania bazą danych, w tym do nieadekwatnego planowania kopii zapasowych czy procedur odzyskiwania. Ważne jest, aby być świadomym, że regularne wykonywanie tego polecenia jest kluczowe, ale również, że nie zastępuje ono pełnej strategii zarządzania danymi. Standardy branżowe podkreślają znaczenie kompleksowego podejścia do ochrony danych, co obejmuje zarówno monitorowanie integralności, jak i odpowiednie zabezpieczenia przed utratą danych.

Pytanie 10

Jak można w języku CSS ustawić kolor czerwony dla tekstu?

A. color: rgb(#FF0000);

B. text-color: rgb(#FF0000);

C. text-color: rgb(255,0,0);

D. color: rgb(255,0,0);

W odpowiedziach, które nie są poprawne, występują błędy związane z używaniem niewłaściwej właściwości oraz niepoprawnym formatowaniem wartości kolorów. W przypadku użycia 'text-color: rgb(255,0,0);' oraz 'text-color: rgb(#FF0000);' kluczowym problemem jest to, że 'text-color' nie jest uznawane przez standardy CSS jako właściwość odpowiedzialna za kolor tekstu. Właściwa nazwa to 'color', co jest zgodnie z dokumentacją CSS. Przy próbie użycia niewłaściwej właściwości przeglądarka po prostu zignoruje tę deklarację, co oznacza, że kolor tekstu nie zostanie zmieniony. Jeśli chodzi o zapis koloru w formacie RGB, to w drugiej wersji odpowiedzi wykorzystano niepoprawne formatowanie '#FF0000', które jest typowe dla zapisu kolorów w systemie HEX. Funkcja rgb() wymaga jedynie wartości liczbowych bez znaków '#' i nie może być używana w połączeniu z takim formatem. Zrozumienie różnic między różnymi sposobami definiowania kolorów w CSS jest kluczowe, by unikać typowych pułapek dla początkujących programistów. Często mylnie zakłada się, że wszystkie formaty kolorów mogą być stosowane zamiennie, co prowadzi do niepoprawnych stylów oraz frustracji w pracy nad projektem. Utrzymanie zgodności z dokumentacją i najlepszymi praktykami jest kluczowe, aby poprawnie stosować style CSS.

Pytanie 11

Aby posortować listę uczniów według daty urodzenia w bazie danych, jakie polecenie należy zastosować?

A. SELECT imie,nazwisko,klasa from uczniowie order by nazwisko

B. SELECT imie,nazwisko,klasa from uczniowie where rok_urodzenia = 1994

C. SELECT imie,nazwisko,klasa from uczniowie group by rok_urodzenia

D. SELECT imie,nazwisko,klasa from uczniowie order by rok_urodzenia

Aby uporządkować listę uczniów według roku urodzenia w bazie danych, należy zastosować polecenie SQL 'SELECT imie,nazwisko,klasa from uczniowie order by rok_urodzenia'. Klauzula 'ORDER BY' jest kluczowa w SQL, ponieważ pozwala na sortowanie wyników zapytania według określonej kolumny, w tym przypadku 'rok_urodzenia'. Użycie tej klauzuli zapewnia, że wyniki są prezentowane w porządku rosnącym lub malejącym, co jest szczególnie przydatne, gdy chcemy analizować dane w kontekście czasowym. Na przykład, jeżeli mamy tabelę uczniów z kolumnami 'imie', 'nazwisko', 'klasa' oraz 'rok_urodzenia', użycie tego polecenia umożliwi nam nie tylko zobaczenie imion i nazwisk uczniów, ale również ich uporządkowanie według daty urodzenia. Zgodnie z normami SQL, jest to standardowa metoda sortowania danych, która zwiększa przejrzystość i użyteczność wyników. Przykładowo, jeśli w tabeli są uczniowie urodzeni w różnych latach, dzięki temu zapytaniu, najpierw zobaczymy uczniów urodzonych w najwcześniejszych latach, co może być istotne przy podejmowaniu decyzji organizacyjnych w szkole.

Pytanie 12

W dokumentacji języka PHP znajduje się informacja dotycząca jednej z jego funkcji:
„Warning. This extension was deprecated in PHP 5.5.0, and it was removed in PHP 7.0.0.”.
Zgodnie z tą informacją użycie tej funkcji jest:

A. niezalecane w wersji PHP 5.5.0 i dostępne od wersji 7.0.0.

B. niemożliwe w wersjach PHP 5.5.0 lub starszych i dostępne dopiero od wersji 7.0.0.

C. przestarzałe od wersji PHP 5.5.0 i całkowicie usunięte w wersji 7.0.0.

D. dostępne w wersjach PHP od 5.5.0 do 7.0.0 (włącznie) i niedostępne w innych wersjach.

Komunikat z dokumentacji PHP „Warning. This extension was deprecated in PHP 5.5.0, and it was removed in PHP 7.0.0.” oznacza dwa różne stany w cyklu życia funkcji/rozszerzenia. „Deprecated” od wersji 5.5.0 znaczy, że funkcja nadal działa, ale jej użycie jest oficjalnie niezalecane. Silnik PHP może generować ostrzeżenia (E_DEPRECATED), a autorzy języka jasno sugerują, żeby migrować kod na nowsze, wspierane rozwiązania. „Removed w PHP 7.0.0” oznacza, że od tej wersji funkcja po prostu nie istnieje – próba jej użycia skończy się błędem typu „undefined function” lub „undefined extension”. Z mojego doświadczenia wynika, że taki status to sygnał alarmowy dla programisty: w nowych projektach nie używamy funkcji oznaczonych jako deprecated, a w istniejących aplikacjach planujemy refaktoryzację, zanim wejdziemy na wyższą wersję PHP. Dobrym przykładem jest stare rozszerzenie mysql_* – od PHP 5.5 było oznaczone jako przestarzałe, a w PHP 7 zostało usunięte i trzeba było przejść na mysqli lub PDO. W praktyce, gdy widzisz w dokumentacji „deprecated od wersji X”, powinieneś: sprawdzić zalecaną alternatywę, włączyć raportowanie błędów i ostrzeżeń na środowisku developerskim, usunąć stopniowo wszystkie wywołania danej funkcji. Branżową dobrą praktyką jest też testowanie aplikacji na docelowej wersji PHP przed aktualizacją produkcji, żeby właśnie takie usunięte funkcje wyłapać automatycznie w logach lub podczas testów jednostkowych. Twoja odpowiedź dokładnie to odczytała: od 5.5 funkcja jest przestarzała (deprecated), a w 7.0 całkowicie znika z języka.

Pytanie 13

Jakie możliwości daje funkcja phpinfo()?

A. uzyskanie informacji o środowisku pracy serwera obsługującego PHP

B. analizowanie kodu PHP

C. zweryfikowanie wartości zmiennych użytych w kodzie PHP

D. uruchomienie kodu w języku PHP

Funkcja phpinfo() jest niezwykle przydatnym narzędziem, które dostarcza szczegółowych informacji na temat konfiguracji środowiska PHP na serwerze. Wywołanie tej funkcji generuje stronę HTML z danymi takimi jak wersja PHP, załadowane rozszerzenia, zmienne konfiguracyjne oraz informacje o systemie operacyjnym. Przykładowo, podczas rozwiązywania problemów z aplikacjami PHP, programiści mogą skorzystać z phpinfo() w celu weryfikacji, czy odpowiednie rozszerzenia są załadowane, co może być kluczowe dla poprawnego działania aplikacji. Dodatkowo, funkcja ta umożliwia identyfikację potencjalnych problemów z konfiguracją, takich jak niewłaściwie ustawione ścieżki do skryptów czy braki w wymaganych rozszerzeniach. Zgodnie z najlepszymi praktykami, phpinfo() powinno być używane tylko w środowiskach deweloperskich, a nie produkcyjnych, aby nie ujawniać wrażliwych informacji o serwerze. Dobrą praktyką jest również usunięcie lub zabezpieczenie dostępu do stron, które wywołują tę funkcję, aby zminimalizować ryzyko ataków.

Pytanie 14

Wskaż blok, który jest sformatowany zgodnie z podanym stylem CSS.

background: linear-gradient(to right, LightBlue, DarkBlue);

A. Blok 4

B. Blok 1

C. Blok 2

D. Blok 3

Blok 2 jest poprawną odpowiedzią ponieważ wykorzystuje styl CSS background linear-gradient(to right LightBlue DarkBlue) co oznacza że gradient kolorów rozciąga się od lewej do prawej strony elementu CSS linear-gradient pozwala na tworzenie gładkich przejść między kolorami co jest popularną techniką w projektowaniu stron internetowych Styl ten dodaje wizualnej atrakcyjności i może być użyty w różnych częściach witryny takich jak przyciski nagłówki czy tła sekcji Właściwość gradientu pozwala na zastosowanie wielu kolorów i kontrolowanie ich punktów początkowych i końcowych co zwiększa elastyczność projektowania Ponadto gradienty są wspierane przez wszystkie nowoczesne przeglądarki co czyni je doskonałym wyborem dla responsywnych stron internetowych Wykorzystanie gradientów zamiast obrazów tła pomaga także w optymalizacji strony zmniejszając czas ładowania co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi i wpływa pozytywnie na doświadczenie użytkownika CSS oferuje również inne typy gradientów takie jak radial-gradient i conic-gradient które mogą być używane w zależności od potrzeb projektowych

Pytanie 15

Tekst można pogrubić za pomocą znacznika <b>, a także stosując odpowiednie właściwości CSS.

A. font-size

B. text-size

C. text-weight

D. font-weight

Odpowiedź 'font-weight' jest poprawna, ponieważ jest to właściwość CSS, która kontroluje grubość tekstu w elementach HTML. Używając 'font-weight', możesz określić grubość czcionki w sposób zarówno liczbowy (np. 400 dla normalnej grubości, 700 dla pogrubionej) jak i słowny (np. 'normal', 'bold'). Przykładem zastosowania może być stylizacja nagłówków na stronie internetowej, gdzie chcesz wyróżnić ważne informacje. W praktyce, stylizując nagłówki h1, h2, h3, można użyć 'font-weight: bold;' aby przyciągnąć uwagę czytelników. Zgodnie z najlepszymi praktykami, ważne jest, aby nie przesadzać z używaniem pogrubienia, ponieważ może to prowadzić do problemów z czytelnością tekstu. Warto również pamiętać, że dostępność stron internetowych jest kluczowa, dlatego należy testować różne style na różnych urządzeniach i w różnych przeglądarkach, aby upewnić się, że tekst jest czytelny dla wszystkich użytkowników.

Pytanie 16

Poniżej znajduje się fragment kodu w języku HTML. Przedstawia on definicję listy:

A. B

B. D

C. A

D. C

Odpowiedź C jest poprawna ponieważ przedstawiony fragment kodu HTML definiuje uporządkowaną listę zagnieżdżoną W tym kodzie zauważamy że główna lista jest uporządkowana oznaczona jako ol co definiuje elementy listy jako numerowane po kolei Elementy li w tej liście to punkty jeden dwa i trzy Na szczególną uwagę zasługuje fakt że drugi element li zawiera zagnieżdżoną nieuporządkowaną listę ul co jest zgodne ze standardami HTML dotyczącymi zagnieżdżania list Zgodnie z dobrymi praktykami zagnieżdżanie list w HTML powinno być stosowane w sposób przejrzysty i logiczny co ułatwia czytelność i zrozumienie kodu oraz jego późniejsze modyfikacje Praktycznym zastosowaniem takich struktur jest organizowanie treści w dokumentach internetowych w sposób hierarchiczny co ułatwia zarówno użytkownikom przeglądanie zawartości jak i programistom zarządzanie kodem Zrozumienie zagnieżdżania list jest kluczowe dla efektywnego tworzenia stron internetowych które są nie tylko estetyczne ale także funkcjonalne i dostępne dla szerokiej grupy odbiorców

Pytanie 17

W formularzu wartości z pola input o typie number zostały przypisane do zmiennej a, a następnie przetworzone w skrypcie JavaScript w sposób następujący: ```var x = parseInt(a);``` Jakiego typu będzie zmienna x?

A. Nan

B. napisowego

C. liczbowego, całkowitego

D. zmiennoprzecinkowego

Zmienna x, przypisana w wyniku zastosowania funkcji parseInt na zmiennej a, będzie typu liczbowego, całkowitego. Funkcja parseInt jest używana w JavaScript do konwersji wartości na liczbę całkowitą. Jeśli a jest wartością wprowadzoną przez użytkownika w polu input o typie number, to parseInt(a) zwróci wartość liczbową, eliminując wszelkie znaki niebędące cyframi. Wartością return będzie liczba całkowita, ponieważ parseInt zwraca tylko całkowite części liczb. Wartością zwróconą będzie NaN, jeśli a nie zawiera żadnych cyfr, co w tym kontekście nie ma miejsca, zakładając, że użytkownik wprowadził poprawne dane. Przykład: jeśli użytkownik wprowadzi '42.5', to parseInt('42.5') zwróci 42, eliminując część dziesiętną. Warto zaznaczyć, że parseInt może przyjąć drugi argument, który określa system liczbowy (bazę), w jakim liczba ma być interpretowana, co jest zgodne z wytycznymi ECMAScript. Poznanie możliwości i ograniczeń funkcji parseInt jest kluczowe w pracy z danymi liczbowymi w JavaScript, szczególnie w kontekście walidacji danych wejściowych.

Pytanie 18

W kolumnie, która pełni funkcję klucza głównego w tabeli, powinny się znajdować

A. liczby.

B. wartości unikalne.

C. inny typ niż inne kolumny.

D. ciągłe numery.

Kolumna, która pełni rolę klucza głównego w tabeli, powinna mieć unikalne wartości. To takie ważne w projektowaniu baz danych. Klucz główny to coś, co pozwala jasno zidentyfikować każdy rekord w tabeli. Czyli dla każdego wpisu w tej kolumnie musi być jedna, jedyna wartość, która nie powtarza się w innych wierszach. Na przykład w tabeli użytkowników kolumna 'ID' często jest kluczem głównym. Dzięki temu, jak chcemy znaleźć konkretnego użytkownika, to robimy to bez żadnych pomyłek, szukając go za pomocą tego jedynego identyfikatora. W praktyce używanie unikalnych wartości w kluczu głównym jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych. To pomaga zredukować zbędne dane i zwiększa ich poprawność. No bo nie ma co ukrywać, unikalność klucza głównego to podstawa skutecznego zarządzania danymi i zapewnia porządek w aplikacjach bazodanowych. To zgodne z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 19

Która z pętli w PHP umożliwia przeprowadzenie operacji na wszystkich elementach tablicy z automatycznym nadawaniem indeksów jej elementom?

A. foreach

B. while

C. for

D. do...while

Prawidłowa odpowiedź to 'foreach', ponieważ jest to specjalna pętla w języku PHP, która została stworzona z myślą o iteracji po elementach tablicy. Umożliwia ona wykonanie operacji na każdym elemencie tablicy bez potrzeby manualnego zarządzania indeksami, co jest szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy nie znamy z góry liczby elementów w tablicy. Dzięki 'foreach' iteracja wygląda czytelnie i zwięźle, co znacząco poprawia czytelność kodu. Przykład zastosowania: jeśli mamy tablicę z nazwiskami, możemy użyć pętli 'foreach', aby wypisać każde nazwisko na ekranie. Dodatkowo, 'foreach' jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, ponieważ ogranicza ryzyko wystąpienia błędów związanych z błędnymi indeksami i ułatwia utrzymanie kodu. Warto również zauważyć, że 'foreach' działa zarówno na tablicach numerycznych, jak i asocjacyjnych, co czyni ją elastycznym narzędziem dla programistów.

Pytanie 20

Który z podanych kodów XHTML sformatuje tekst zgodnie z określonym schematem?

A. Odpowiedź D

B. Odpowiedź C

C. Odpowiedź B

D. Odpowiedź A

Poprawna odpowiedź D zawiera poprawne znaczniki XHTML i HTML, które umożliwiają formatowanie tekstu według wzoru. W pierwszym wierszu tekst Ala ma kota używa znacznika b do pogrubienia słowa kota, co jest zgodne ze standardami, ponieważ b jest szeroko stosowanym tagiem HTML do semantycznego pogrubienia tekstu. Następnie użyty jest znacznik br do wstawienia przerwy w linii, co sprawia, że kolejna część tekstu pojawia się w nowej linii, odzwierciedlając układ zaprezentowany na obrazku. W drugim wierszu tekst a kot ma Alę, znacznik i został użyty do pochylania słowa kot, co jest zgodne z praktykami formatowania tekstu, gdzie i oznacza kursywę. Zamknięcie całego tekstu w znacznikach p paragrafu zapewnia również odpowiedni odstęp i formatowanie, co jest zgodne z semantycznym i strukturalnym organizowaniem treści w dokumencie XHTML. Podejście to odzwierciedla dobre praktyki kodowania, w tym stosowanie właściwych znaczników dla odpowiednich stylów oraz zapewnienie kompatybilności z różnymi przeglądarkami.

Pytanie 21

Który typ danych SQL należy użyć, jako optymalny, do zapisania numeru PESEL?

A. TINYINT

B. CHAR(11)

C. BLOB

D. FLOAT(11)

W przypadku numeru PESEL kluczowe jest zrozumienie, że mamy do czynienia z identyfikatorem, a nie z liczbą, na której będziemy wykonywać obliczenia. To rozróżnienie jest bardzo ważne w projektowaniu baz danych, bo prowadzi do innego doboru typów danych. Częsty błąd polega na tym, że skoro PESEL składa się tylko z cyfr, to „na logikę” powinien być przechowywany jako typ liczbowy. W praktyce to podejście generuje więcej problemów niż pożytku. Typ TINYINT jest zdecydowanie zbyt mały – w większości systemów pozwala przechować zakres od 0 do 255 lub podobny, a PESEL ma 11 cyfr, więc nawet nie ma fizycznej możliwości, żeby taki typ pomieścił pełną wartość. To jest po prostu zupełnie nieadekwatny zakres. Z kolei użycie typu zmiennoprzecinkowego, takiego jak FLOAT(11), jest jeszcze gorszym pomysłem. Typ FLOAT służy do przybliżonego zapisu liczb rzeczywistych i może wprowadzać błędy zaokrągleń. W przypadku identyfikatora, który musi być zapisany dokładnie co do cyfry, jakikolwiek błąd reprezentacji jest niedopuszczalny. Dodatkowo typy zmiennoprzecinkowe nie gwarantują zachowania wszystkich cyfr w sposób bezstratny przy dużych wartościach, a PESEL ma ich 11. Można też natknąć się na problem utraty zer wiodących, bo liczby w SQL nie „pamiętają” formatu, tylko samą wartość liczbową. BLOB natomiast służy do przechowywania danych binarnych: plików, obrazów, dokumentów, zaszyfrowanych bloków danych. Używanie BLOB‑a do trzymania prostego tekstowego identyfikatora jest sprzeczne z dobrymi praktykami projektowania. Utrudnia to indeksowanie, wyszukiwanie, sortowanie i walidację, a do tego zużywa niepotrzebnie więcej zasobów. W profesjonalnych projektach baz danych przyjmuje się zasadę: dane tekstowe o znanej długości przechowujemy w typach znakowych (CHAR/VARCHAR), liczby do obliczeń w typach numerycznych, a typy binarne zostawiamy na pliki i dane nieustrukturyzowane. Błędne odpowiedzi wynikają zwykle z automatycznego kojarzenia „cyfry = liczba” i z braku rozróżnienia między wartością liczbową a identyfikatorem, który tylko składa się z cyfr, ale nie jest przeznaczony do liczenia. Właśnie dlatego optymalnym i zgodnym z dobrymi praktykami wyborem dla PESEL jest typ znakowy o stałej długości, czyli CHAR(11).

Pytanie 22

Który z przedstawionych kodów HTML sformatuje tekst według wzoru?
(uwaga: słowo "stacji" jest zapisane większą czcionką niż reszta słów w tej linii)

Lokomotywa

Stoi na stacji lokomotywa ...

A.
<h1>Lokomotywa</h1>
<p>Stoi na <big>stacji lokomotywa ...</p>

B.
<h1>Lokomotywa</h1>
<p>Stoi na <big>stacji</big> lokomotywa ...</p>

C.
<h1>Lokomotywa</p>
<p>Stoi na <big>stacji</big> lokomotywa ...</p>

D.
<p><small>Lokomotywa</small></p>
<p>Stoi na <big>stacji<big> lokomotywa ...</p>

A. A.

B. D.

C. B.

D. C.

Brawo! Wybrałeś prawidłową odpowiedź, która jest kodem HTML formatującym słowo 'stacji' większą czcionką niż reszta tekstu. Wykorzystuje ona znacznik <big>, który jest wyjątkowo przydatny w sytuacjach, gdy chcemy podkreślić pewną część tekstu i sprawić, że będzie ona wyglądać na większą niż reszta. Jest to praktyka często stosowana na stronach internetowych, by przyciągnąć uwagę użytkownika do konkretnych informacji. Pamiętaj jednak, że znacznik <big> jest przestarzały i nie jest zalecany do stosowania w nowoczesnym kodowaniu HTML. Zamiast tego, w dzisiejszych czasach lepiej jest używać CSS do zmiany rozmiaru czcionki. Niemniej jednak, znajomość różnych znaczników HTML, w tym <big>, jest nadal ważna, zwłaszcza do zrozumienia i utrzymania starszych stron internetowych.

Pytanie 23

Określ rezultat działania podanego kodu PHP, przy założeniu, że zmienna tab jest tablicą.

$tab = explode(",", "jelenie,sarny,dziki,lisy,borsuki"); 
echo $tab[1]." ".$tab[2];

A. jelenie sarny

B. sarny dziki

C. lisy borsuki

D. dziki lisy

Wynik wykonania kodu PHP przedstawionego w pytaniu to 'sarny dziki', co odpowiada trzeciej opcji. Analizując kod, najpierw wykorzystujemy funkcję explode, która dzieli ciąg znaków na elementy tablicy, używając przecinka jako separatora. W rezultacie zmienna $tab stanie się tablicą składającą się z pięciu elementów: 'jelenie', 'sarny', 'dziki', 'lisy', 'borsuki'. Następnie w instrukcji echo odwołujemy się do drugiego i trzeciego elementu tablicy, co odpowiada indeksom 1 i 2, ponieważ indeksowanie w PHP zaczyna się od zera. Zatem $tab[1] to 'sarny', a $tab[2] to 'dziki'. W kontekście praktycznym, znajomość pracy z tablicami oraz funkcji do ich manipulacji jest kluczowa w programowaniu w PHP, zwłaszcza przy pracy z danymi w formacie CSV lub innymi formatami wymagającymi podziału ciągów. Opanowanie takich technik jest istotne dla programistów zajmujących się tworzeniem aplikacji webowych, gdzie przetwarzanie danych wejściowych jest na porządku dziennym.

Pytanie 24

Które z poniższych stwierdzeń dotyczących klucza głównego jest poprawne?

A. Może przyjmować tylko wartości numeryczne

B. W tabeli z danymi osobowymi może to być pole z nazwiskiem

C. Jest unikalny w obrębie tabeli

D. Składa się wyłącznie z jednego pola

Klucz podstawowy to atrybut lub zestaw atrybutów, który jednoznacznie identyfikuje każdy rekord w tabeli bazy danych. Najważniejszym wymogiem jest, aby klucz podstawowy był unikalny dla każdego wiersza, co oznacza, że nie może być powtórzony w obrębie tej samej tabeli. Przykładem może być numer identyfikacyjny (np. PESEL, NIP) przypisany do konkretnej osoby, który gwarantuje, że każda osoba w tabeli danych osobowych jest jednoznacznie identyfikowalna. Stosowanie kluczy podstawowych jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, co pozwala na minimalizację redundancji danych oraz poprawę integralności danych. Klucz podstawowy może składać się z jednego lub więcej pól, co daje elastyczność w projektowaniu bazy danych, aby pasowała do specyficznych potrzeb aplikacji. Dobre praktyki wskazują, że klucz podstawowy powinien być stabilny, czyli nie zmieniać się w czasie, oraz prosty do zaimplementowania i używania w zapytaniach SQL.

Pytanie 25

Wskaż styl CSS za pomocą którego został uzyskany przedstawiony efekt.

psy
koty
chomiki
świnki morskie
rybki

A. ul li:active { background-color: DodgerBlue; }

B. ul li:nth-child(odd) { background-color: DodgerBlue; }

C. ul li:nth-child(even) { background-color: DodgerBlue; }

D. ul li:hover { background-color: DodgerBlue; }

Wybrane przez Ciebie odpowiedzi są nieprawidłowe. Zacznijmy od selektora CSS 'ul li:active { background-color: DodgerBlue; }' - aktywny stan elementu to moment, kiedy jest on aktualnie klikany, co nie pasuje do obserwowanego efektu. Następnie 'ul li:nth-child(odd) { background-color: DodgerBlue; }' - ten selektor odnosi się do nieparzystych elementów listy, podczas gdy na obrazku parzyste elementy mają niebieskie tło. Na koniec 'ul li:hover { background-color: DodgerBlue; }' - pseudoklasa :hover odnosi się do stanu, kiedy kursor myszy jest nad elementem, co również nie jest zgodne z efektem na obrazku. Wybór nieodpowiedniej pseudoklasy sugeruje, że nie zrozumiałeś do końca ich zastosowania w CSS. Jest to typowy błąd, który można naprawić przez dokładniejsze zapoznanie się z tym aspektem języka CSS, konkretnie z różnymi pseudoklasami i ich zastosowaniem.

Pytanie 26

Język HTML oferuje nagłówki, które służą do tworzenia hierarchii zawartości. Te nagłówki występują wyłącznie w zakresie

A. h1 - h10

B. h1 - h8

C. h1 - h6

D. h1 - h4

Odpowiedź h1 - h6 jest poprawna, ponieważ w języku HTML nagłówki są definiowane w ramach sześciu poziomów, od h1 do h6. Nagłówki te pełnią kluczową rolę w organizacji treści na stronie internetowej, umożliwiając tworzenie hierarchii oraz struktury dokumentu. h1 jest najważniejszym nagłówkiem i powinien być używany do oznaczania głównego tytułu strony, podczas gdy h2, h3, h4, h5 i h6 służą do tworzenia podtytułów i hierarchii treści w miarę potrzeby. Na przykład, nagłówek h2 może być użyty do oznaczenia sekcji podrzędnej w stosunku do h1, a h3 do następnej sekcji podrzędnej. Takie zrozumienie hierarchii nagłówków jest istotne z punktu widzenia SEO, ponieważ wyszukiwarki korzystają z tych struktur do indeksowania treści. Dobrze zorganizowane nagłówki poprawiają również dostępność strony, co jest zgodne z najlepszymi praktykami webowymi, a także ułatwiają nawigację użytkownikom, zarówno ludziom, jak i robotom wyszukiwarek.

Pytanie 27

Aby grupować sekcje na poziomie bloków, które będą stilizowane za pomocą znaczników, jakiego należy użyć?

A. <p>

B. <div>

C. <param>

D. <span>

Znak <div> jest jednym z podstawowych elementów HTML, który służy do grupowania i organizowania zawartości w dokumentach HTML. Umożliwia on stosowanie stylów CSS oraz skryptów JavaScript na grupach elementów, co czyni go niezwykle użytecznym w budowie responsywnych i złożonych układów stron. W przeciwieństwie do znaku <p>, który zarezerwowany jest dla akapitów tekstu, lub <span>, który jest używany do izolowania niewielkich fragmentów tekstu w ramach większego kontekstu, <div> działa jako kontener wypełniający swoje otoczenie. Ponadto, <div> jest znacznikiem blokowym, co oznacza, że zajmuje całą szerokość dostępnego miejsca w swoim rodzicu, co jest kluczowe w projektowaniu układów. W praktyce może być używany do tworzenia sekcji strony, nagłówków, stopki czy artykułów, co pozwala na lepszą organizację kodu i stylów. W kontekście standardów, <div> jest częścią W3C HTML5, co zapewnia jego szeroką akceptację i zgodność z przeglądarkami. Użycie <div> do grupowania obszarów na poziomie bloków jest zatem najlepszą praktyką w nowoczesnym web designie.

Pytanie 28

Co oznacza w języku C++ przedstawiony fragment kodu?

struct CONTACT
{
std::string nazwisko;
std::string telefon;
int numer;
};

A. Trzy niezależne zmienne

B. Typ strukturalny składający się z trzech pól

C. Organizację zmiennych

D. Interakcję między zmiennymi lokalnymi a globalnymi

Fragment kodu, który przedstawiłeś, dotyczy struktury CONTACT w C++. W sumie fajnie, że w jednym miejscu udało się zebrać różne dane, bo struktury właśnie do tego służą. Mają one trzy pola: dwa typu std::string, czyli nazwisko i telefon, oraz jedno pole typu int, które nazywa się numer. To pole int służy do przechowywania liczb, na przykład identyfikatorów kontaktów. Struktury są super przydatne, bo pozwalają w łatwy sposób zarządzać danymi, które są ze sobą powiązane. W programowaniu obiektowym, jak w C++, to bardzo ważne, by mieć ładnie zorganizowane dane, bo to znacznie ułatwia życie przy większych projektach. Używanie struktur nie tylko poprawia czytelność kodu, ale też pozwala na łatwiejsze przekazywanie danych do funkcji. Różne konwencje, jak ta, że struktury reprezentują obiekty rzeczywiste, naprawdę mogą zwiększać modularność i elastyczność naszego kodu.

Pytanie 29

Tablica tab[] zawiera różne liczby całkowite. Jaką wartość przyjmie zmienna zm2 po wykonaniu podanego fragmentu kodu?

A. Suma liczb z tablicy

B. Średnia geometryczna liczb od 0 do 9

C. Średnia arytmetyczna liczb z tablicy

D. Suma liczb od 1 do 10

Odpowiedź numer 3 jest prawidłowa, ponieważ kod oblicza średnią arytmetyczną elementów tablicy tab[]. Wartość zmiennej zm1 po zakończeniu pętli for będzie sumą wszystkich elementów tablicy, ponieważ w każdej iteracji do zm1 dodawana jest wartość kolejnego elementu tablicy. Następnie zmienna zm2 jest ustawiana na wartość zm1 podzieloną przez 10, co odpowiada obliczeniu średniej arytmetycznej, biorąc pod uwagę, że tablica ma 10 elementów. Obliczenie średniej arytmetycznej jest często wykorzystywane w różnych dziedzinach, takich jak analiza danych, statystyka czy nauki przyrodnicze, ponieważ pozwala na uzyskanie ogólnego obrazu rozkładu wartości. W programowaniu istotne jest, aby pamiętać o właściwym podziale przez liczbę elementów, co w tym przypadku zostało prawidłowo zastosowane. Praktykowanie takich operacji uczy pisania efektywnego kodu i zrozumienia podstaw matematycznych w informatyce. Zgodnie z dobrymi praktykami, użycie typu double dla zm2 zapewnia dokładność w przypadku niecałkowitych wyników dzielenia.

Pytanie 30

Który z poniższych obrazów został sformatowany przy użyciu zaprezentowanego stylu CSS?

A. B

B. C

C. A

D. D

Odpowiedź A jest prawidłowa, ponieważ zastosowane style CSS dokładnie odzwierciedlają podany kod. Styl img { padding: 5px; border: 1px solid grey; border-radius: 10px; } oznacza, że obrazek otrzymuje wewnętrzny margines o wartości 5 pikseli, szary, jednopikselowy, ciągły obramowanie oraz zaokrąglenie narożników o promieniu 10 pikseli. Efektem tego jest estetyczny wygląd, który umożliwia lepszą prezentację treści graficznych w projektach webowych. Padding pozwala na uzyskanie równowagi wizualnej, natomiast border-radius zapewnia miękkość krawędzi, co jest często stosowane w nowoczesnym web designie. Praktycznym zastosowaniem takich stylów jest m.in. tworzenie kart wizualnych na stronach internetowych, gdzie estetyka i czytelność są kluczowe. Dobrym przykładem jest stosowanie tych technik w responsywnych projektach, gdzie obrazy muszą dobrze współgrać z różnymi elementami interfejsu użytkownika. CSS umożliwia tworzenie atrakcyjnych wizualnie stron, które przyciągają uwagę i poprawiają interakcję użytkownika z treścią.

Pytanie 31

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Inwersja.

B. Barwienie.

C. Krzywe.

D. Progowanie.

Prawidłowo wskazana funkcja to „Progowanie”, bo dokładnie ona zamienia obraz kolorowy lub w odcieniach szarości na obraz dwuwartościowy: piksel jest albo czarny, albo biały, w zależności od tego, czy jego jasność przekracza ustawiony próg. W GIMP-ie znajdziesz ją w menu Kolory → Progowanie. Suwakami ustalasz zakres poziomów jasności, które mają zostać potraktowane jako „białe”, a wszystko poza tym zakresem staje się „czarne”. Efekt, który się wtedy uzyskuje, jest bardzo charakterystyczny: mocno kontrastowy, bez półtonów, coś w stylu skanu czarno-białego lub grafiki do druku na ploterze tnącym. Z mojego doświadczenia progowanie świetnie nadaje się do przygotowania logotypów, szkiców technicznych, schematów, a także do wyciągania konturów z lekko rozmytych zdjęć. Często używa się go też przed wektoryzacją, żeby program śledzący krawędzie miał wyraźne granice między czernią a bielą. W pracy z grafiką na potrzeby stron WWW próg bywa stosowany np. przy tworzeniu prostych ikon, piktogramów albo masek (maski przezroczystości można przygotować właśnie na bazie obrazu progowanego). Dobrą praktyką jest najpierw sprowadzenie obrazu do odcieni szarości i dopiero potem użycie progowania, bo wtedy masz większą kontrolę nad tym, jak rozkłada się jasność i gdzie wypadnie granica progu. Warto też pamiętać, że progowanie jest operacją destrukcyjną – traci się informacje o półtonach – więc najlepiej pracować na kopii warstwy, żeby w razie czego móc wrócić do oryginału i poprawić ustawienia progu.

Pytanie 32

Jakie wartości zostaną wypisane przez funkcję wypisz(2) zaimplementowaną w JavaScript?

function wypisz(a)
{
    for (var i=1; i<6; i++)
    {
        a++;
        if ((a%2==0)|| (a%3==0))
        document.write(a+" " );
    }
}

A. 3 4 6

B. 2 3 4 6

C. 3 4 6 8

D. 6

Funkcja wypisz w JavaScript działa w ten sposób, że przyjmuje argument a i korzysta z pętli for, która powtarza się pięć razy, zwiększając a o 1 w każdej iteracji. Potem sprawdza, czy a jest podzielne przez 2 lub 3, co znaczy, że liczba musi spełniać jeden z tych warunków, żeby być wypisaną. Kiedy zaczniemy z a=2, po pierwszym obiegu pętli a idzie na 3, a 3 spełnia warunek, więc zostaje wypisana. Potem mamy 4 (4 jest podzielne przez 2) i też jest wypisana, a następnie 5, która nie łapie się w warunek. A potem mamy 6, która już wchodzi, bo 6%2==0 i 6%3==0. W efekcie funkcja wypisuje liczby 3, 4 i 6, co zgadza się z poprawną odpowiedzią 3. Warto też dodać, że korzystanie z document.write jest już trochę passé i lepiej używać innych metod, jak innerHTML, bo to jest bardziej bezpieczne i zgodne z nowoczesnymi standardami webowymi. To pozwala na lepszą manipulację treścią strony, co jest na pewno lepsze w kontekście aplikacji dynamicznych.

Pytanie 33

W HTML-u, aby umieścić animację FLASH (z rozszerzeniem .swf) na stronie www, powinno się wykorzystać znacznik

A. <audio>

B. <video>

C. <img>

D. <object>

Użycie <audio>, <img> i <video> do wstawiania animacji FLASH jest błędne z kilku powodów. Znacznik <audio> jest tylko do dźwięku, więc nie załatwia sprawy z animacjami. <img> to tylko do wyświetlania statycznych obrazków, a nie czegoś interaktywnego jak animacje FLASH. A <video> też jest tylko dla plików wideo i w ogóle nie obsługuje FLASH. Wiesz, to wszystko często wynika z tego, że nie do końca wiadomo, jak te znaczniki działają. Ważne, żeby wiedzieć, jakie elementy HTML można użyć do różnych treści. No i nie oszukujmy się – technologia FLASH jest coraz mniej na czasie, lepiej iść w kierunku HTML5, bo to jest bezpieczniejsze i działa lepiej z obecnymi przeglądarkami. Użycie starszych technologii, jak FLASH, może przynieść problemy z kompatybilnością i bezpieczeństwem, więc to nie jest najlepszy pomysł w nowoczesnym web developmencie.

Pytanie 34

Który składnik języka HTML jest niezbędny, aby uniknąć błędu w walidacji HTML5?

A. przynajmniej jednego <h1>

B. <meta name="author" content="....">

C. prologu <!DOCTYPE html>

D. <body>

Prolog <!DOCTYPE html> jest kluczowym elementem każdego dokumentu HTML5, który definiuje typ dokumentu i jego wersję. Jego obecność umożliwia przeglądarkom internetowym prawidłowe interpretowanie i renderowanie treści strony. Bez tego prologu przeglądarka nie ma informacji o tym, że strona powinna być interpretowana jako dokument HTML5, co może prowadzić do nieprzewidywalnych wyników w renderowaniu i działaniu strony. W praktyce, dodanie <!DOCTYPE html> na początku dokumentu HTML jest fundamentalnym krokiem, który powinien być zawsze przestrzegany. Standardy W3C jasno określają, że prolog jest niezbędny, aby zapewnić zgodność z HTML5 i uniknąć błędów walidacji. Na przykład, jeśli zapomnimy o tym elemencie, nasza strona może nie wyświetlać się poprawnie w różnych przeglądarkach, co z kolei wpłynie na doświadczenia użytkowników oraz pozycjonowanie strony w wyszukiwarkach. Dlatego każdy programista powinien traktować <!DOCTYPE html> jako nieodłączny element kodu HTML, zapewniając tym samym stabilność i spójność prezentowanej treści.

Pytanie 35

Aby wykonać kopię zapasową bazy danych w MySQL, jakie polecenie należy zastosować?

A. mysqlreplicate

B. mysqlslap

C. mysqlcheck

D. mysqldump

Wybór polecenia mysqlslap jako metody do tworzenia kopii zapasowych bazy danych jest nieuzasadniony, ponieważ funkcjonalność tego narzędzia jest całkowicie inna. Mysqlslap jest narzędziem do testowania wydajności MySQL, które symuluje obciążenie bazy danych i umożliwia ocenę jej reakcji na różne zapytania. Zamiast służyć do backupu, jest wykorzystywane do analizy i optymalizacji wydajności systemu, co może prowadzić do błędnych wniosków o jego zastosowaniu w kontekście bezpieczeństwa danych. Podobnie, mysqlcheck jest narzędziem używanym do sprawdzania i naprawy tabel w bazach danych MySQL, co oznacza, że nie ma on zastosowania w kontekście tworzenia kopii zapasowych. Jego główną rolą jest diagnostyka i konserwacja bazy danych, a nie zarządzanie danymi. Z kolei mysqlreplicate, jak sama nazwa wskazuje, odnosi się do replikacji bazy danych, co jest zupełnie inną procedurą, mającą na celu zapewnienie wysokiej dostępności i skalowalności poprzez tworzenie duplikatów danych na różnych serwerach. Typowym błędem jest mylenie narzędzi do zarządzania danymi z narzędziami do ich zabezpieczania. Aby skutecznie zarządzać bazą danych, konieczne jest zrozumienie różnicy między tymi funkcjami oraz właściwe dobieranie narzędzi do konkretnych zadań, co jest kluczowe dla zapewnienia spójności i bezpieczeństwa danych.

Pytanie 36

Aby wskazać miejsce, w którym ma nastąpić złamanie linii tekstu, na przykład w zmiennej typu string, należy użyć znaku

A. \n

B. \\

C. \t

D. \b

Znakiem używanym do definiowania łamania linii tekstu w zmiennych napisowych jest znak nowej linii, reprezentowany jako '\n'. Jest to standardowy sposób w wielu językach programowania, takich jak Python, Java, C++ czy JavaScript. Znak ten sygnalizuje interpreterowi, że w tym miejscu tekst powinien być przerwany i rozpoczęty od nowej linii. Przykładem zastosowania może być sytuacja, gdy chcemy sformatować tekst, aby był bardziej czytelny. Na przykład: 'Witaj świecie!\nTo jest nowa linia.' spowoduje, że po wyświetleniu pierwszej części tekstu przejdziemy do nowej linii. Użycie '\n' jest zgodne ze standardami ASCII i Unicode, gdzie znak ten ma przypisaną wartość kodu 10. Pozwala to na łatwe tworzenie wieloliniowych tekstów, co jest niezbędne w wielu aplikacjach, takich jak generatory raportów czy edytory tekstowe. Ponadto, wiele systemów operacyjnych interpretuje '\n' w ten sam sposób, co sprawia, że jest to uniwersalne rozwiązanie wykorzystywane w programowaniu.

Pytanie 37

Jakiego języka skryptowego ogólnego zastosowania powinno się użyć do tworzenia aplikacji internetowych, które są zintegrowane z HTML i działają na serwerze?

A. Perl

B. JavaScript

C. C#

D. PHP

PHP (Hypertext Preprocessor) to język skryptowy ogólnego przeznaczenia, który został zaprojektowany do tworzenia dynamicznych stron internetowych, co czyni go idealnym rozwiązaniem do budowy aplikacji webowych. Jako język uruchamiany po stronie serwera, PHP generuje HTML, który jest następnie przesyłany do przeglądarki użytkownika, co pozwala na interakcję z bazami danych, sesjami użytkowników i innymi elementami. Dzięki bogatej bibliotece funkcji oraz rozbudowanej społeczności, PHP jest często wykorzystywany w aplikacjach takich jak WordPress, Drupal czy Joomla. Ponadto, PHP wspiera różnorodne bazy danych, w tym MySQL, co umożliwia tworzenie zaawansowanych aplikacji zintegrowanych z danymi. Przykładem dobrych praktyk w PHP jest stosowanie wzorców projektowych, takich jak MVC (Model-View-Controller), które zwiększają czytelność i modularność kodu. Dzięki temu, programiści mogą łatwiej utrzymywać i rozwijać aplikacje, co jest kluczowe w dynamicznie zmieniającym się świecie technologii webowych.

Pytanie 38

Jaką maksymalną ilość znaczników <td> można zastosować w tabeli składającej się z trzech kolumn i trzech wierszy, w której nie ma złączeń komórek ani wiersza nagłówkowego?

A. 12

B. 6

C. 9

D. 3

Tabela o trzech kolumnach i trzech wierszach składa się z 9 komórek, co oznacza, że maksymalna liczba znaczników <td>, które można zastosować w takiej tabeli, wynosi 9. Każda komórka tabeli jest reprezentowana przez znacznik <td>, dlatego musisz pomnożyć liczbę kolumn (3) przez liczbę wierszy (3), co daje 3 * 3 = 9. To podejście odzwierciedla najlepsze praktyki w tworzeniu tabel HTML, które zakładają, że każda komórka powinna być jednoznacznie określona. Warto pamiętać, że unikanie złączeń komórek upraszcza strukturę tabeli, co ułatwia przetwarzanie przez różne systemy oraz poprawia dostępność strony. Przykład zastosowania to np. wyświetlanie danych o produktach w sklepie internetowym, gdzie każda informacja o produkcie, taka jak nazwa, cena i opis, znajduje się w osobnej komórce. Zgodnie z wytycznymi W3C, stosowanie semantycznych znaczników poprawia SEO i ułatwia nawigację.

Pytanie 39

W języku JavaScript funkcja matematyczna Math.pow() jest wykorzystywana do obliczania

A. przybliżonej wartości liczby

B. potęgi liczby

C. pierwiastka kwadratowego z liczby

D. bezwzględnej wartości liczby

Funkcja Math.pow() w języku JavaScript służy do obliczania potęgi liczby, co oznacza, że zwraca wynik mnożenia danej liczby przez siebie określoną liczbę razy. Jej składnia to Math.pow(base, exponent), gdzie 'base' to liczba, którą chcemy podnieść do potęgi, a 'exponent' to wykładnik potęgi. Przykładowo, Math.pow(2, 3) zwróci 8, ponieważ 2^3=2*2*2=8. Użycie tej funkcji jest niezwykle powszechne w programowaniu, zwłaszcza w obliczeniach matematycznych, grafice komputerowej oraz w algorytmach naukowych. Zastosowanie Math.pow() jest zgodne z najlepszymi praktykami, ponieważ pozwala na klarowność i czytelność kodu. Warto dodać, że w ES6 możemy również używać operatora potęgowania **, co jest syntaktycznie prostsze i bardziej intuicyjne, np. 2 ** 3 również da nam 8.

Pytanie 40

Co należy zrobić przed rozpoczęciem pętli, by zapewnić poprawne działanie przedstawionego kodu JavaScript?

var text;
for( var i = 0; i < tab.length; i++){
    text += tab[i] + "<br>";
}

A. Zweryfikować, czy text ma typ string

B. Sprawdzić rozmiar tabeli tab

C. Zadeklarować zmienną i

D. Zainicjować zmienną text

Deklaracja zmiennej i jest już zawarta w nagłówku pętli for co czyni ją poprawną konstrukcją w kontekście iteracyjnego dostępu do elementów tablicy. Sprawdzanie typu zmiennej text przed pętlą mogłoby mieć znaczenie jedynie w szczególnych przypadkach gdyby istniała niepewność co do rodzaju danych z jakimi program ma do czynienia jednak w kontekście zadania najistotniejsze jest zapewnienie że zmienna ta jest zainicjowana. Rozmiar tablicy tab jest sprawdzany w warunku pętli for co stanowi standardową praktykę w celu uniknięcia przekroczenia granic tablicy lecz operacja ta nie ma wpływu na poprawność działania zmiennej text i jej przetwarzanie w pętli. Typowe błędy myślowe w zakresie inicjalizacji zmiennych to pomijanie tego kroku z założeniem że zmienne są automatycznie ustawiane na wartość domyślną co w przypadku JavaScript jest mylące podobnie jak błędne założenie że deklaracja zmiennej i jest opcjonalna przy iteracjach co prowadzi do trudno wykrywalnych błędów w dużych kodach. Kluczowym wnioskiem jest zrozumienie że inicjalizacja zmiennej jest fundamentem poprawnej i bezpiecznej obsługi danych w cyklu programistycznym.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej