Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik geodeta
Kwalifikacja: BUD.18 - Wykonywanie pomiarów sytuacyjnych, wysokościowych i realizacyjnych oraz opracowywanie wyników tych pomiarów
Data rozpoczęcia: 3 maja 2026 11:32
Data zakończenia: 3 maja 2026 11:32

Egzamin niezdany

Wynik: 1/40 punktów (2,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Na fragmencie mapy zasadniczej kolorem fioletowym oznaczono przewód

A. gazowy.

B. elektroenergetyczny.

C. ciepłowniczy.

D. telekomunikacyjny.

Poprawna odpowiedź to ciepłowniczy, ponieważ zgodnie z polskimi normami dotyczącymi kartografii i geodezji, kolor fioletowy na mapach zasadniczych jest używany do oznaczania przewodów ciepłowniczych. Ta konwencja jest istotna dla inżynierów, geodetów i planistów przestrzennych, którzy muszą zrozumieć układ sieci infrastrukturalnej w danym obszarze. Oznaczenia na mapach są kluczowe przy prowadzeniu prac budowlanych, gdyż niewłaściwe zrozumienie lokalizacji przewodów może prowadzić do poważnych awarii, takich jak uszkodzenia infrastruktury czy przerwy w dostawach ciepła. Przykładowo, w trakcie projektowania nowych budynków czy instalacji, konieczne jest uwzględnienie istniejącej infrastruktury ciepłowniczej, co zapewnia zarówno bezpieczeństwo, jak i efektywność energetyczną. Ponadto, znajomość standardowych oznaczeń zwiększa efektywność komunikacji między różnymi specjalistami w branży budowlanej i geodezyjnej, co jest niezbędne dla prawidłowego przebiegu projektów budowlanych.

Pytanie 2

Który z podanych wzorów powinien być wykorzystany do obliczenia teoretycznej sumy kątów lewych w otwartym ciągu poligonowym, dowiązanym z dwóch stron?

A. [α] = AK + AP - n × 200g

B. [β] = AP + AK - n × 200g

C. [α] = AK – AP + n × 200g

D. [β] = AP – AK + n × 200g

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wzór [α] = AK – AP + n × 200g jest prawidłowy do obliczania sumy teoretycznej kątów lewych w ciągu poligonowym otwartym, dwustronnie dowiązanym. Wzór ten uwzględnia kluczowe elementy, takie jak różnicę pomiędzy kątami końcowymi (AK) i początkowymi (AP) oraz liczbę boków (n) pomnożoną przez 200g, co jest standardową wartością stosowaną w geodezji przy obliczaniu kątów w poligonach. Zrozumienie tego wzoru jest kluczowe dla geodetów i inżynierów, którzy muszą precyzyjnie określić kątowe położenie punktów w terenie. Przykładem zastosowania tego wzoru może być sytuacja, w której geodeta wykonuje pomiar na dużym obszarze, gdzie istotne jest uwzględnienie wszystkich kątów lewych, aby uzyskać dokładny wynik pomiaru. Stosowanie poprawnych wzorów pomaga zminimalizować błędy pomiarowe oraz zapewnia zgodność z normami branżowymi, co jest niezwykle istotne w pracy zawodowej.

Pytanie 3

W jakich okolicznościach materiały z publicznego zasobu geodezyjnego i kartograficznego mogą być usunięte z tego zbioru?

A. Kiedy stracą wartość użytkową

B. Kiedy zostaną zniszczone

C. Kiedy nie były używane przez pięć lat

D. Po upływie dwóch lat od dodania do zasobu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Materiały z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego podlegają wyłączeniu z tego zasobu w momencie, gdy utracą swoją przydatność użytkową. Przydatność użytkowa materiałów geodezyjnych i kartograficznych oznacza ich zdolność do spełniania wymagań użytkowników, w tym instytucji, które się nimi posługują. Przykładem może być aktualizacja map topograficznych, które muszą odzwierciedlać rzeczywisty stan terenu, aby były użyteczne dla planowania przestrzennego czy działań związanych z ochroną środowiska. Gdy materiały przestają odpowiadać rzeczywistemu stanowi, ich wartość w kontekście zastosowań praktycznych spada, co może prowadzić do decyzji o ich wyłączeniu z zasobu. W kontekście dobrych praktyk w zarządzaniu informacjami geodezyjnymi, regularna weryfikacja i aktualizacja zasobów jest kluczowa dla zapewnienia ich aktualności oraz zgodności z obowiązującymi normami, co przyczynia się do poprawy efektywności działań w zakresie planowania i zarządzania przestrzenią.

Pytanie 4

Na łatach niwelacyjnych umiejscowionych w punktach 100 oraz 101 dokonano pomiarów l₁₀₀ = 1 555, l₁₀₁ = 2 225. Jaka jest różnica wysokości Δh_100-101 między punktami 100 a 101?

A. 6,700 m

B. -0,670 cm

C. 0,670 m

D. -0,670 m

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź -0,670 m jest prawidłowa, ponieważ różnica wysokości między punktami niwelacyjnymi oblicza się jako różnicę odczytów poziomych na łatach. W tym przypadku, aby obliczyć różnicę wysokości Δh100-101, należy wykorzystać wzór Δh = l101 - l100. Podstawiając wartości: Δh = 2 225 - 1 555 = 670. Ponieważ punkt 101 jest wyżej od punktu 100, różnica wysokości powinna być ujemna, co daje -0,670 m. W praktyce proces ten jest kluczowy w geodezji, szczególnie w kontekście budowy, gdzie precyzyjne pomiary różnic wysokości są niezbędne do zapewnienia odpowiednich spadków i poziomów fundamentów. W branży stosuje się różne techniki pomiarowe, takie jak niwelacja, które pozwalają na dokładne określenie różnic wysokości między punktami. Dodatkowo, standardy geodezyjne, takie jak normy ISO i PN-EN, podkreślają znaczenie dokładności w pomiarach wysokościowych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa konstrukcji.

Pytanie 5

Mapa zasadnicza to rodzaj map

A. fizjologicznych

B. społecznych

C. gospodarczych

D. sozologicznych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Mapa zasadnicza to, krótko mówiąc, bardzo ważny element, jak chodzi o systemy informacji geograficznej. Jest to mapa, która pokazuje najistotniejsze cechy terenu, takie jak granice administracyjne, różne rodzaje dróg czy nawet ukształtowanie powierzchni. Moim zdaniem, to niesamowite, jak wiele zastosowań ma ta mapa. Od planowania miast po rolnictwo – wszędzie się przydaje. Dla inwestycji infrastrukturalnych to wręcz niezbędne narzędzie, bo pomaga zrozumieć, gdzie i jakie tereny są dostępne. Warto też wiedzieć, że takie standardy jak ISO 19101 i wytyczne GUGIK podkreślają znaczenie map zasadniczych. One są jak fundament dla innych, bardziej szczegółowych map. Bez nich trudno by było mówić o jakiejkolwiek mapie w kontekście gospodarczym.

Pytanie 6

Pomiar kątów za pomocą tachimetru elektronicznego w dwóch pozycjach lunety nie usuwa błędu

A. centrowania

B. indeksu

C. kolimacji

D. inklinacji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'centrowania' jest prawidłowa, ponieważ pomiar kątów tachimetrem elektronicznym w dwóch położeniach lunety nie eliminuje błędu centrowania. Błąd centrowania odnosi się do nieprecyzyjnego umiejscowienia instrumentu geodezyjnego nad punktem pomiarowym. Nawet przy dokładnym ustawieniu lunety na dwóch różnych pozycjach, jeśli instrument nie jest idealnie wyśrodkowany, może wystąpić błąd w pomiarze kątów. W praktyce geodezyjnej, aby zminimalizować ten błąd, zaleca się stosowanie statywów o wysokiej stabilności oraz precyzyjnych zamocowań, które umożliwiają dokładne centrowanie instrumentu. Standardy geodezyjne, takie jak normy ISO i zalecenia organizacji geodezyjnych, podkreślają znaczenie precyzyjnego centrowania jako kluczowego elementu uzyskiwania wiarygodnych pomiarów. Dobrą praktyką jest również stosowanie instrumentów wyposażonych w funkcje automatycznego centrowania, co znacznie zwiększa dokładność pomiarów.

Pytanie 7

Który ze wzorów służy w geodezji do obliczeń poprawki do przyrostów Δx współrzędnych w ciągu poligonowym dwustronnie dowiązanym?

A. \( V_{\Delta x} = \frac{f_{\Delta x}}{D} \times d \)

B. \( V_{\Delta x} = \frac{f_{\Delta x}}{d} \times D \)

C. \( V_{\Delta x} = -\frac{f_{\Delta x}}{d} \times D \)

D. \( V_{\Delta x} = -\frac{f_{\Delta x}}{D} \times d \)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wzór na poprawkę do przyrostów współrzędnych w ciągu poligonowym dwustronnie dowiązanym, przedstawiony jako VΔx= - (fΔx× d) / D, jest kluczowym narzędziem w geodezji. Poprawka ta pozwala na uwzględnienie błędów zamknięcia w kierunku x, co jest niezbędne do uzyskania dokładnych wyników w pomiarach geodezyjnych. W praktyce, po obliczeniu błędu zamknięcia, wykonuje się korekcję przyrostów współrzędnych, co ma fundamentalne znaczenie dla uzyskania rzetelnych danych. Dla przykładu, w przypadku pomiaru trasy poligonowej, jeśli błąd zamknięcia wynosi 5 cm, a długość odcinka wynosi 100 m, należy zastosować poprawkę, aby zredukować błąd do minimum. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w geodezji, które zalecają dokładne obliczenia oraz stosowanie poprawek w celu uzyskania maksymalnej precyzji. Wzór ten jest również często wykorzystywany w szkoleniach geodezyjnych, co potwierdza jego znaczenie w branży.

Pytanie 8

Jaką precyzję graficzną można osiągnąć dla mapy o skali 1:2000, jeśli średni błąd lokalizacji elementu terenowego na tej mapie wynosi ±0,1 mm w skali mapy?

A. ±0,2 m

B. ±2 m

C. ±0,02 m

D. ±0,002 m

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź ±0,2 m jest prawidłowa, ponieważ w skali 1:2000, błąd średni położenia szczegółu terenowego wynoszący ±0,1 mm w skali mapy przekłada się na rzeczywiste wymiary w terenie. Aby obliczyć błąd w rzeczywistości, należy przeliczyć błąd w milimetrach na metry. W tym przypadku, przeliczenie polega na pomnożeniu wartości błędu na mapie przez odwrotność skali: ±0,1 mm * 2000 = ±200 mm, co w przeliczeniu na metry daje ±0,2 m. Zastosowanie precyzyjnych pomiarów i obliczeń jest kluczowe w geodezji, a ta wiedza jest niezbędna w praktycznych zastosowaniach, takich jak tworzenie map topograficznych czy planowanie przestrzenne. W geodezji obowiązują określone standardy dotyczące dokładności, a rozumienie skali i błędów pomiarowych to fundament, na którym opiera się cała dziedzina. Większość profesjonalnych projektów geodezyjnych uznaje dokładność na poziomie ±0,2 m jako akceptowalną dla map w tej skali, co podkreśla znaczenie precyzyjnych pomiarów i wiedzy w tej branży.

Pytanie 9

Jaką osnowę powinno się założyć do geodezyjnej obsługi dużego zakładu przemysłowego, którego realizacja przebiegać będzie w etapach?

A. Realizacyjną jednorzędową

B. Realizacyjną dwurzędową

C. Realizacyjną typu A

D. Realizacyjną wydłużoną

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Osnowa realizacyjna dwurzędowa to świetny wybór, jeśli chodzi o geodezję w dużych zakładach. Szczególnie, gdy prace są podzielone na etapy. Taka osnowa jest bardzo precyzyjna i elastyczna, a to naprawdę ważne przy inwestycjach, które rozwijają się w tempie błyskawicy. W praktyce to oznacza, że geodeci mogą szybko dostosować pomiary do zmieniających się warunków na budowie, co ułatwia kontrolowanie postępu w różnych częściach projektu. Dzięki osnowie dwurzędowej, możliwe jest równoczesne robienie kilku pomiarów, co znacząco przyspiesza realizację inwestycji. Na przykład w trakcie budowy fabryki można jednocześnie zajmować się pomiarami pod fundamenty, instalacjami technicznymi i rozmieszczaniem sieci infrastrukturalnych. To zdecydowanie zwiększa efektywność całego przedsięwzięcia. I co ważne, zgodne z normami, takimi jak PN-EN ISO 17123, użycie takiej osnowy w dużych projektach to klucz do zachowania wysokich standardów dokładności i rzetelności pomiarów.

Pytanie 10

Wyniki przeprowadzonego wywiadu terenowego powinny być oznaczone na kopii mapy zasadniczej przy użyciu koloru

A. czerwonym

B. grafitowym

C. niebieskim

D. czarnym

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zaznaczenie wyników wywiadu terenowego na kopii mapy zasadniczej kolorem czerwonym jest zgodne z powszechnie przyjętymi standardami w dziedzinie geodezji i kartografii. Czerwony kolor jest często używany do oznaczania istotnych informacji, takich jak granice, obszary objęte analizą, a także miejsca o szczególnym znaczeniu. W praktyce, używanie czerwonego koloru pozwala na szybkie i łatwe zidentyfikowanie obszarów, które były przedmiotem badania, co jest niezbędne podczas dalszych analiz oraz planowania. Na przykład, podczas analizy wyników wywiadu terenowego dotyczącego projektów budowlanych, czerwone oznaczenie wskazuje na miejsca, które wymagają szczególnej uwagi, co może być istotne dla inżynierów i planistów. Dzięki temu, efektywnie wspiera się proces podejmowania decyzji, minimalizując ryzyko błędów w interpretacji danych. Stosowanie jednolitych kolorów w dokumentacji geodezyjnej sprzyja również lepszemu zrozumieniu i współpracy pomiędzy różnymi zespołami pracującymi nad projektem.

Pytanie 11

W niwelacji powierzchniowej przy użyciu punktów rozproszonych dystans mierzonych pikiet względem stanowiska pomiarowego oblicza się według wzoru: D = kl + c. Mając odczyty z łaty niwelacyjnej, wykonane kreską górną oraz dolną siatki dalmierczej instrumentu, wartość l należy obliczyć wg wzoru:

A. l = g - d

B. l = g · d

C. l = g + d

D. l = g/d

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź l = g - d jest poprawna, ponieważ w kontekście niwelacji powierzchniowej, 'g' odnosi się do odczytu z łaty niwelacyjnej, a 'd' to różnica wysokości pomiędzy górną a dolną kreską siatki dalmierczej. W obliczeniach niwelacyjnych, kluczowym celem jest określenie odległości l, która reprezentuje rzeczywistą odległość mierzonych pikiet od stanowiska pomiarowego. Poprawne zastosowanie wzoru D = kl + c oraz zrozumienie jego składników jest istotne dla osiągnięcia precyzyjnych wyników. Przykładowo, jeśli na łacie odczytano wartość g = 2.5 m, a różnica między kreskami wynosi d = 0.3 m, to obliczenie l daje 2.5 m - 0.3 m = 2.2 m. Taki sposób obliczeń jest zgodny z praktykami branżowymi, które zalecają dokładne pomiary oraz analizowanie różnic wysokości w kontekście punktów referencyjnych. Dbałość o detale w takiej procedurze może znacząco wpłynąć na jakość projektu budowlanego czy inżynieryjnego, dlatego ważne jest, aby stosować sprawdzone metody i wzory.

Pytanie 12

Który z poniższych obiektów wymaga obowiązkowego wytyczenia geodezyjnego oraz inwentaryzacji powykonawczej?

A. Przyłącze wodociągowe

B. Ogrodzenie stałe.

C. Sygnał drogowy.

D. Plac zabaw.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przyłącze wodociągowe podlega obowiązkowemu wytyczeniu geodezyjnemu oraz inwentaryzacji powykonawczej, ponieważ jest to element infrastruktury technicznej, który ma istotne znaczenie dla organizacji przestrzennej oraz funkcjonowania sieci wodociągowej. Wytyczenie geodezyjne pozwala na precyzyjne określenie jego lokalizacji w terenie, co jest kluczowe dla uniknięcia kolizji z innymi instalacjami, co może prowadzić do kosztownych napraw i zakłóceń w dostawie wody. Inwentaryzacja powykonawcza ma na celu dokumentację stanu przyłącza po zakończeniu prac budowlanych, co jest istotne z punktu widzenia zarządzania infrastrukturą oraz jej późniejszej eksploatacji. Przykładem może być sytuacja, w której inwestor budowlany zleca wykonanie przyłącza wodociągowego, a następnie po zakończeniu prac geodeta przeprowadza inwentaryzację, aby potwierdzić zgodność wykonanego przyłącza z projektem. Zgodnie z obowiązującymi w Polsce przepisami prawa budowlanego oraz standardami geodezyjnymi, takie działania są niezbędne w celu zapewnienia bezpieczeństwa użytkowania oraz ochrony interesów publicznych.

Pytanie 13

Pierwszy rysunek mapy zasadniczej wykonuje się w kolorze

A. niebieskim

B. żółtym

C. czarnym

D. brązowym

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wykreślanie pierworysu mapy zasadniczej kolorem czarnym jest zgodne z ustalonymi standardami kartograficznymi. Kolor czarny jest używany do przedstawiania elementów trwałych, takich jak granice działek, budynki oraz drogi. Użycie czerni w tym kontekście zapewnia klarowność i czytelność mapy, co jest kluczowe dla jej użytkowników. Przykładem zastosowania tej zasady może być przygotowanie mapy do celów planowania przestrzennego, gdzie precyzyjne oznaczenie granic działek jest niezbędne do podejmowania decyzji inwestycyjnych. W praktyce oznacza to, że podczas tworzenia mapy zasadniczej należy stosować się do wytycznych zawartych w normach PN-EN ISO 19115 dotyczących metadanych i PN-EN ISO 19117 dotyczących wizualizacji geografii. Zastosowanie odpowiednich kolorów oraz symboli ma kluczowe znaczenie w kontekście komunikacji przestrzennej oraz interpretacji danych geograficznych przez różne grupy odbiorców.

Pytanie 14

Przybliżone wartości azymutu dla punktu węzłowego W to: 54,2333^g, 54,2331^g, 54,2329^g. Jakia jest najbardziej prawdopodobna wartość azymutu punktu węzłowego W, zakładając, że w każdym z ciągów poligonowych wykonano tę samą liczbę pomiarów kątów, a punkt węzłowy jest ostatnim punktem w każdym z trzech ciągów?

A. 108,4664g

B. 162,6993g

C. 54,2331g

D. 54,2329g

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tak, odpowiedź 54,2331g jest tą, której szukaliśmy! To jest wartość, która najlepiej pasuje do średnich wyników pomiarów azymutu punktu węzłowego W. Jak wiadomo, przy obliczaniu azymutu w geodezji, ważne jest, by mieć na uwadze błędy pomiarowe. Chodzi o to, żeby uzyskać jak najdokładniejszy wynik. Mamy tutaj trzy różne pomiary: 54,2333g, 54,2331g i 54,2329g. Z tych pomiarów środkowa wartość, czyli 54,2331g, jest najbardziej prawdopodobna, bo jest najbliżej średniej arytmetycznej. W geodezji staramy się tak robić, bo to pomaga zredukować wpływ przypadkowych błędów. Tego typu podejście znajduje zastosowanie w różnych dziedzinach, jak np. inżynieria lądowa czy kartografia, gdzie precyzyjne ustalenie kierunków jest mega istotne w projektowaniu i realizacji prac geodezyjnych.

Pytanie 15

Jakiej z poniższych czynności nie przeprowadza się podczas wywiadu terenowego?

A. Rozpoznania w terenie punktów osnowy geodezyjnej

B. Stabilizacji znaków punktów osnowy geodezyjnej

C. Zestawienia treści materiałów PZG i K ze stanem rzeczywistym

D. Uzyskania informacji o terenie, który ma być poddany pomiarom

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'Stabilizacji znaków punktów osnowy geodezyjnej' jest prawidłowa, ponieważ stabilizacja znaków odbywa się w ramach prac geodezyjnych, które są realizowane po przeprowadzeniu wywiadu terenowego. Wywiad terenowy ma na celu zebranie niezbędnych informacji o terenie, a nie bezpośrednią stabilizację punktów. Stabilizacja znaków polega na ich odpowiednim umiejscowieniu oraz zapewnieniu długotrwałej, niezmiennej lokalizacji, co jest kluczowe dla późniejszych pomiarów i obliczeń. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest sytuacja, gdy na obszarze planowanej budowy konieczne jest ustalenie punktów osnowy geodezyjnej, aby zapewnić dokładne pomiary i dokumentację geodezyjną. Takie działania są zgodne z normami i standardami, które określają procedury związane z geodezyjnym pozyskiwaniem danych i ich weryfikacją w terenie. W praktyce, po przeprowadzeniu wywiadu, geodeci mogą planować stabilizację punktów, co pozwala na długoterminowe i precyzyjne monitorowanie zmian w terenie.

Pytanie 16

Azymut węzłowy został obliczony na podstawie 4 ciągów poligonowych, w których zarejestrowano:
− ciąg nr I - 5 kątów,
− ciąg nr II - 4 kąty,
− ciąg nr III - 3 kąty,
− ciąg nr IV - 2 kąty.
Który z ciągów ma największą wagę?

A. Ciąg III

B. Ciąg IV

C. Ciąg I

D. Ciąg II

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ciąg IV ma największą wagę, ponieważ zawiera najmniejszą liczbę pomierzonych kątów, co czyni go mniej obciążonym błędami pomiarowymi. W praktyce, im mniejsza ilość kątów w ciągu, tym większa jego waga, ponieważ zyskuje on na precyzji i wiarygodności w kontekście obliczeń azymutów. Ważenie ciągów kątowych opiera się na zasadzie, że każdy pomiar kątowy wprowadza potencjalny błąd, a im więcej pomiarów, tym suma błędów może być większa. Dlatego w geodezji i kartografii, stosując metody takie jak metoda najmniejszych kwadratów, preferuje się mniejsze ciągi pomiarowe dla uzyskania bardziej stabilnych i dokładnych wyników. Ponadto, w kontekście azymutów węzłowych, kluczowe jest także zrozumienie, że każdy pojedynczy kąt ma swoje znaczenie w rozrachunkach, a więc mniejsza ilość pomiarów w ciągu IV wpływa na jego większą wagę w całym procesie wyznaczania azymutów. Takie podejście jest zgodne z normami i dobrymi praktykami w dziedzinie geodezji.

Pytanie 17

Wyznacz przyrost Ayi_2 w osi Y, jeśli zmierzona odległość między punktami 1 i 2 d_1-2 = 100,00 m, sinAz_1-2 = 0,760400, cosAz_1-2 = 0,649455.

A. 76,04 m

B. 64,94 m

C. 6,49 m

D. 7,60 m

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć przyrost Ayi_2 współrzędnych Y, należy skorzystać z długości pomierzonej między punktami 1 i 2 oraz wartości sinus i cosinus kąta azymutalnego. Obliczenia sprowadzają się do zastosowania wzoru: Ayi_2 = d_1-2 * sin(Az_1-2). Wstawiając wartości: Ayi_2 = 100,00 m * 0,760400 = 76,04 m. Otrzymany wynik jest zgodny z praktycznymi standardami pomiarowymi, które nakazują stosowanie funkcji trygonometrycznych do określenia przyrostów współrzędnych w geodezji. Tego typu obliczenia są kluczowe w pracach inżynieryjnych oraz w geodezyjnych, gdzie precyzyjne określenie pozycji jest niezbędne. Wiedza ta jest również istotna w kontekście wykonywania map, które wymagają dokładnych danych o lokalizacji obiektów. Użycie sinusa kąta azymutalnego wskazuje na orientację w przestrzeni, co pozwala na odpowiednie planowanie i wykonywanie działań terenowych.

Pytanie 18

Na przedstawionym fragmencie mapy zasadniczej strzałką wskazano przewód

A. ciepłowniczy.

B. telekomunikacyjny.

C. elektroenergetyczny.

D. gazowy.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź na pytanie jest prawidłowa, ponieważ na przedstawionym fragmencie mapy zasadniczej strzałka wskazuje na przewód oznaczony kolorem czerwonym, co zgodnie z polskimi standardami oznaczania infrastruktury technicznej w dokumentach takich jak Mapa Zasadnicza, wskazuje na przewody ciepłownicze. Kolor czerwony jest powszechnie stosowany w branży do oznaczania sieci ciepłowniczych, co ułatwia identyfikację infrastruktury miejskiej i jest zgodne z normami, takimi jak PN-EN 13306. Przewody ciepłownicze odgrywają kluczową rolę w systemach ogrzewania, dostarczając ciepło z wytwórni do budynków, a ich prawidłowe oznaczenie na mapach jest niezbędne dla bezpieczeństwa oraz efektywności zarządzania infrastrukturą. W praktyce, inżynierowie i projektanci korzystają z tych standardów podczas planowania i budowy nowych instalacji, co znacznie zwiększa bezpieczeństwo oraz ułatwia przyszłe prace konserwacyjne.

Pytanie 19

System informacyjny, który umożliwia zbieranie, aktualizację i udostępnianie danych o sieciach uzbrojenia terenu GESUT, to

A. geodezyjna ewidencja sieci uzbrojenia terenu

B. ewidencja geometryczna systemu uzbrojenia terenu

C. ewidencja geometryczna sieci uzbrojenia terenu

D. ewidencja geodezyjna systemu urządzeń technicznych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Geodezyjna ewidencja sieci uzbrojenia terenu (GESUT) jest kluczowym narzędziem w zarządzaniu infrastrukturą przestrzenną. Odpowiedź, która wskazuje na geodezyjną ewidencję, jest prawidłowa, ponieważ koncentruje się na precyzyjnym zbieraniu i utrzymywaniu danych geodezyjnych dotyczących sieci uzbrojenia, takich jak wodociągi, kanalizacje czy linie energetyczne. GESUT umożliwia nie tylko aktualizację tych danych, ale także ich udostępnianie różnym użytkownikom, co ma istotne znaczenie w kontekście planowania przestrzennego i zarządzania kryzysowego. Przykładowo, w sytuacji awarii sieci wodociągowej, szybki dostęp do map GESUT może znacząco przyspieszyć działania naprawcze. Dodatkowo, zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi, ewidencja ta powinna być zgodna z krajowymi standardami, co pozwala na jej integrację z innymi systemami informacyjnymi, w tym ewidencją gruntów i budynków. Takie zintegrowane podejście wspiera efektywne zarządzanie infrastrukturą oraz podnosi jakość świadczonych usług.

Pytanie 20

Aby ułatwić lokalizację zmierzonych szczegółów danego obszaru na odpowiednim szkicu terenowym, tworzy się szkic

A. przeglądowy

B. tachimetryczny

C. podstawowy

D. dokumentacyjny

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "przeglądowy" jest poprawna, ponieważ szkic przeglądowy jest to dokument, który wizualizuje ogólny układ terenu oraz lokalizację różnych obiektów na nim. Jest on tworzony w celu umożliwienia szybkiego odnalezienia i identyfikacji pomierzonych szczegółów w terenie. Przykładem zastosowania szkicu przeglądowego może być jego wykorzystanie w planowaniu prac budowlanych czy inwentaryzacji terenów. Szkic przeglądowy jest zgodny z dobrą praktyką w geodezji, ponieważ umożliwia efektywne przedstawienie danych w sposób zrozumiały dla różnych użytkowników, takich jak inżynierowie, architekci czy inwestorzy. Ułatwia to komunikację między różnymi stronami zaangażowanymi w projekt, a także przyspiesza proces podejmowania decyzji. Dobrze wykonany szkic przeglądowy powinien zawierać wszystkie istotne informacje, takie jak kierunki, skale oraz legendy, co czyni go kluczowym dokumentem w obiegu informacji przestrzennej.

Pytanie 21

W jakim dokumencie powinny zostać zapisane wyniki pomiarów liniowych, które nie zostały uwzględnione w dzienniku pomiarowym?

A. Raporcie technicznym

B. Mapie zasadniczej

C. Szkicu polowym

D. Dokumencie topograficznym

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Szkic polowy jest właściwym dokumentem do umieszczania wyników pomiarów liniowych, które nie zostały wykazane w dzienniku pomiarowym. W kontekście prac geodezyjnych, szkic polowy służy jako zapis roboczy, w którym technicy oraz geodeci mogą rejestrować szczegółowe wyniki pomiarów oraz obserwacje dotyczące terenu. Taki szkic powinien zawierać nie tylko wyniki pomiarów, ale również opisy lokalizacji, metodyki stosowane podczas pomiarów oraz wszelkie inne istotne informacje, które mogą być przydatne w późniejszych analizach czy sprawozdaniach. Dobrą praktyką jest nanoszenie na szkic polowy wszelkich szczegółów, które mogą być istotne przy późniejszym sporządzaniu dokumentacji geodezyjnej. Warto również pamiętać, że zgodnie z obowiązującymi normami, szkic polowy powinien być starannie wykonany, aby zapewnić jednoznaczność i dokładność przedstawianych danych, co ma kluczowe znaczenie dla dalszych prac związanych z geodezją oraz inżynierią.

Pytanie 22

Niwelator to narzędzie służące do dokonania pomiaru

A. wysokości punktów

B. kątów nachylenia

C. różnic wysokości

D. kątów zenitalnych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Niwelator to dosyć specyficzne urządzenie, które służy głównie do mierzenia różnic wysokości pomiędzy punktami w terenie. Jak to działa? Wykorzystuje coś w rodzaju poziomicy, by dokładnie określić te różnice. To bardzo ważne w różnych dziedzinach, takich jak budownictwo czy geodezja, bo dobrze wykonane pomiary wysokości są kluczowe. Na przykład, kiedy budujemy fundamenty, musimy być pewni, że wszystko jest na właściwej wysokości, żeby budowla była stabilna. Niwelatory są też wykorzystywane do tworzenia map topograficznych, gdzie precyzyjne różnice w wysokościach terenu mają ogromne znaczenie. W branży mamy różne normy, jak ISO, które przypominają, jak ważne są dokładne pomiary. A co ciekawe, teraz mamy również niwelatory elektroniczne, które jeszcze bardziej podnoszą jakość pomiarów, co naprawdę ma znaczenie w dzisiejszych projektach budowlanych.

Pytanie 23

Który z podanych rodzajów pomiarów powinien być użyty do określenia lokalizacji punktów kolejowej osnowy poziomej podstawowej, korzystając z globalnych systemów nawigacji satelitarnej (GNSS)?

A. RTK GPS

B. Pomiary w czasie rzeczywistym DGPS

C. "Stop-and-go"

D. Statyczny pomiar GPS

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Statyczny pomiar GPS jest uważany za najlepszą metodę wyznaczania położenia punktów kolejowej osnowy poziomej podstawowej przy użyciu globalnych systemów nawigacji satelitarnej (GNSS). W tym podejściu odbiorniki GPS są pozostawione w jednym miejscu przez dłuższy czas, co pozwala na zebranie danych z satelitów przez wiele epok pomiarowych. Dzięki temu można uzyskać bardzo wysoką precyzję pomiaru, rzędu kilku centymetrów lub nawet milimetrów. Taki styl pomiaru jest szczególnie stosowany w geodezji i inżynierii lądowej, gdzie wymagana jest dokładność danych na potrzeby projektowania, budowy i utrzymania infrastruktury. Przykładem zastosowania statycznych pomiarów GPS jest wyznaczanie punktów osnowy geodezyjnej, co jest kluczowe dla prawidłowego lokalizowania obiektów budowlanych oraz dla prowadzenia dalszych pomiarów i analiz. Ponadto, metody statyczne są zgodne z międzynarodowymi standardami, takimi jak te ustanowione przez Międzynarodową Unię Geodezyjną (FIG), co podkreśla ich uznanie w branży.

Pytanie 24

Format zmierzonych i obliczonych wielkości pokazanych na "zrzucie ekranowym" wskazuje, że obliczenia wynikają z pomiaru metodą

A. biegunową.

B. prostokątną.

C. wcięć.

D. tachimetryczną.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawną odpowiedzią jest wybór metody tachimetrycznej. Na podstawie zrzutu ekranowego można zaobserwować, że dane obejmują kierunek horyzontalny, odległość zenitalną, kąt pionowy oraz współrzędne. Te elementy są charakterystyczne dla pomiarów wykonywanych tachimetrem, który łączy w sobie funkcje teodolitu i dalmierza. Metoda tachimetryczna jest wykorzystywana w geodezji do precyzyjnych pomiarów, umożliwiających określenie położenia punktów w terenie. Dla przykładu, przy pomiarach geodezyjnych w terenie górzystym, tachimetr jest niezwykle przydatny, gdyż pozwala na szybkie i efektywne zbieranie danych. W praktyce, inżynierowie geodezyjni korzystają z tych danych do tworzenia map, modeli terenu i analiz przestrzennych, co jest zgodne z dobrymi praktykami w branży pomiarowej.

Pytanie 25

Jakim kolorem na mapie zasadniczej przedstawia się przewód elektroenergetyczny?

A. niebieskim

B. pomarańczowym

C. czerwonym

D. żółtym

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przewód elektroenergetyczny na mapie zasadniczej rysuje się kolorem czerwonym, co jest zgodne z obowiązującymi normami oraz standardami w branży elektroenergetycznej. Kolor ten został przyjęty jako uniwersalny sposób oznaczania wszelkiego rodzaju linii energetycznych, aby zminimalizować ryzyko pomyłek i zwiększyć bezpieczeństwo użytkowników map. Praktyczne zastosowanie tej konwencji jest nieocenione, zwłaszcza w kontekście planowania i zarządzania infrastrukturą energetyczną. Na przykład, inżynierowie i technicy często korzystają z map zasadniczych podczas lokalizacji przewodów, co ułatwia im wykonywanie prac konserwacyjnych, inspekcji oraz modernizacji. Dodatkowo, zgodność z ogólnokrajowymi i międzynarodowymi standardami, takimi jak normy ISO oraz regulacje dotyczące bezpieczeństwa, potwierdza zasadność przyjęcia koloru czerwonego do oznaczania przewodów elektroenergetycznych. Warto również zauważyć, że kolor czerwony jest powszechnie kojarzony z zagrożeniem, co dodatkowo zwiększa ostrożność podczas pracy w pobliżu instalacji energetycznych.

Pytanie 26

Wysokość anteny odbiorczej przed oraz po zakończeniu sesji pomiarowej przy użyciu metody precyzyjnego pozycjonowania z zastosowaniem GNSS powinna być określona z dokładnością wynoszącą

A. 0,004 m

B. 0,02 m

C. 0,01 m

D. 0,001 m

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 0,01 m jest prawidłowa, ponieważ w kontekście precyzyjnego pozycjonowania GNSS, precyzja ustaleń dotyczących wysokości anteny odbiornika jest kluczowa dla uzyskania dokładnych wyników. Standardy pomiarowe, takie jak te określone przez IGS (International GNSS Service), wskazują, że dokładność pomiarów wysokości powinna wynosić co najmniej 0,01 m w przypadku dokładnych aplikacji, takich jak geodezja czy monitoring deformacji terenu. Przykładowo, w projektach budowlanych, gdzie precyzyjne pomiary wysokości mają kluczowe znaczenie dla stabilności konstrukcji, ustalanie wysokości anteny z dokładnością 0,01 m pozwala na minimalizację błędów, co przekłada się na wyższą jakość wykonania oraz bezpieczeństwo obiektów. Tego typu precyzja jest również kluczowa w aplikacjach związanych z systemami nawigacyjnymi oraz w badaniach geofizycznych, gdzie nawet najdrobniejsze różnice w wysokości mogą wpływać na wyniki analiz. Zatem, 0,01 m jest standardem, który zapewnia wystarczającą dokładność dla większości zastosowań związanych z GNSS.

Pytanie 27

Jaką wartość ma poprawka kątowa do jednego kąta w zamkniętym ciągu poligonowym, jeśli ciąg zawiera 5 kątów, a odchylenie kątowe wynosi fα = +30cc?

A. Vkt = -6cc

B. Vkt = +5cc

C. Vkt = -5cc

D. Vkt = +6cc

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź Vkt = -6cc jest poprawna, ponieważ poprawka kątowa do jednego kąta w ciągu poligonowym zamkniętym oblicza się, biorąc pod uwagę całkowitą odchyłkę kątową oraz liczbę kątów. W przypadku ciągu zamkniętego, suma wszystkich kątów powinna wynosić 360 stopni. W tym przypadku mamy 5 kątów i odchyłkę kątową fα równą +30cc. Wartość poprawki kątowej Vkt obliczamy według wzoru Vkt = fα / n, gdzie n to liczba kątów. Stąd Vkt = +30cc / 5 = +6cc. Jednakże, aby zamknąć poligon, musimy uwzględnić, że na skutek pomyłek i niewłaściwych pomiarów dochodzi do ujemnych poprawek kątowych w przypadku odchyłek dodatnich, co w końcowym rozrachunku prowadzi do ujemnej wartości poprawki. Tak więc, w tej sytuacji poprawka kątowa wynosi Vkt = -6cc. Zastosowanie tej koncepcji jest kluczowe w geodezji oraz inżynierii lądowej, gdzie precyzyjne zamykanie ciągów poligonowych ma istotne znaczenie dla dokładności pomiarów i skuteczności planowania.

Pytanie 28

Na podstawie widoku okna dialogowego programu kartograficznego, określ rozmiar czcionki, jaki został ustalony do opisywania warstwic oraz rzędnych wysokościowych na mapie zasadniczej.

A. 2,0 mm

B. 5,0 mm

C. 2,5 mm

D. 1,8 mm

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 2,5 mm jest jak najbardziej trafna. Wynika to z tego, co znajdziesz w oknie dialogowym programu do tworzenia map. Jak wiadomo, to jaką czcionkę wybierzemy, ma ogromne znaczenie dla czytelności oraz wyglądu mapy. Zwłaszcza w kontekście warstwic czy rzędnych wysokościowych, istotne jest, żeby tekst był wystarczająco duży, żeby każdy mógł go bez problemu dostrzec, ale jednocześnie nie przytłaczał samej mapy. Ustawiając czcionkę na 2,5 mm, spełniasz normy projektowania, które mówią, że opisy nie mogą być mniejsze niż 2 mm. To ma szczególne znaczenie, gdy mówimy o kluczowych informacjach geograficznych. Z mojego doświadczenia wynika, że dobrą praktyką jest dostosowywanie wielkości czcionki do skali mapy oraz jej przeznaczenia. Wybór 2,5 mm to naprawdę przemyślana decyzja, która przyczynia się do lepszego odbioru mapy przez użytkowników.

Pytanie 29

Nieosiągnięcie warunku, który mówi o prostopadłości osi obrotu lunety "h" do pionowej osi obrotu instrumentu "v", określane jest jako błąd

A. inklinacji

B. libeli rurkowej

C. libeli pudełkowej

D. kolimacji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "inklinacji" jest poprawna, ponieważ odnosi się do błędu, który występuje, gdy oś obrotu lunety nie jest prostopadła do pionowej osi obrotu instrumentu pomiarowego. W praktyce, błąd ten może prowadzić do nieprawidłowych odczytów i wpływać na dokładność pomiarów. Przykładowo, w geodezji oraz budownictwie, niewłaściwa inklinacja może skutkować błędami w pomiarach wysokości lub odległości, co może prowadzić do nieprawidłowego usytuowania budynków czy elementów infrastruktury. W celu minimalizacji błędu inklinacji, należy regularnie kalibrować instrumenty oraz upewnić się, że są one stabilnie zamocowane na odpowiednich podstawach. Ponadto, stosowanie wysokiej jakości poziomów oraz technik pomiarowych zgodnych z normami, takimi jak ISO 17123, może znacznie poprawić precyzję pomiarów oraz ograniczyć wpływ błędów inklinacji na wyniki w praktyce.

Pytanie 30

Geodezyjnym znakiem, który znajduje się pod ziemią, nie jest

A. rurka drenażowa

B. cegła odpowiednio wypalona

C. słup wykonany z granitu lub betonu

D. rura kanalizacyjna wypełniona betonem

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Słup z granitu lub betonu nie jest geodezyjnym znakiem podziemnym, ponieważ stanowi element konstrukcyjny, a nie punkt odniesienia dla pomiarów geodezyjnych. Geodezyjne znaki podziemne mają na celu oznaczanie punktów, które są wykorzystywane do pomiarów i do monitorowania zmian w terenie. Cegła dobrze wypalona, rura kanalizacyjna wypełniona cementem oraz rurka drenarska mogą być wykorzystane jako znaki podziemne, ponieważ są trwałe i mogą być umieszczone w ziemi w sposób, który pozwala na ich późniejsze zidentyfikowanie. Stosowanie właściwych typów znaku podziemnego jest kluczowe w geodezji, aby zapewnić dokładność pomiarów oraz umożliwić przyszłe prace budowlane i inżynieryjne w danym obszarze. Na przykład, gdy geodeci pracują na terenie, w którym planowana jest budowa, muszą zaznaczyć wszystkie istniejące znaki podziemne, aby uniknąć uszkodzeń i zminimalizować ryzyko związane z realizacją projektu.

Pytanie 31

Który dokument jest podstawą do włączenia dokumentacji dostarczonej przez wykonawcę robót do rejestru geodezyjnego?

A. Wniosek złożony przez geodetę z adnotacją o pozytywnym wyniku kontroli

B. Protokół końcowy kontroli sporządzony przez wykonawcę robót geodezyjnych

C. Protokół końcowy kontroli sporządzony przez inspektora nadzoru

D. Wniosek złożony przez inwestora

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wniosek złożony przez geodetę z adnotacją o pozytywnym wyniku kontroli stanowi kluczowy dokument, który umożliwia włączenie dokumentacji geodezyjnej do zasobu geodezyjnego. Zgodnie z obowiązującymi standardami, dokumentacja geodezyjna, w tym mapy i inne opracowania, musi być poddana szczegółowej kontroli przed jej archiwizacją. Wniosek geodety, który zawiera adnotację o pozytywnym wyniku kontroli, potwierdza, że prace wykonano zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz normami technicznymi. Przykładowo, w przypadku inwestycji budowlanych, takie kontrole są niezbędne do zapewnienia, że dokumentacja odzwierciedla rzeczywisty stan prawny i techniczny terenu. Z perspektywy dobrych praktyk, włączenie dokumentacji do zasobu geodezyjnego bez odpowiedniego wniosku mogłoby prowadzić do niezgodności, które mogłyby skutkować problemami prawnymi lub technicznymi w przyszłości. W związku z tym, prawidłowy obieg dokumentów oraz odpowiednie kontrole są niezbędne dla zapewnienia jakości i rzetelności bazy danych geodezyjnych.

Pytanie 32

Jakie jest zastosowanie pionownika optycznego w geodezyjnej obsłudze budowlanej?

A. Do tyczenia wskaźników konstrukcyjnych na wyższych kondygnacjach

B. Do przenoszenia poziomu na dno wykopu

C. Do tyczenia punktów głównych projektowanego obiektu

D. Do pomiaru boków tyczonego obiektu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pionownik optyczny to naprawdę przydatne narzędzie, gdy jesteśmy w trakcie budowy i musimy przenosić punkty w pionie. To, co jest fajne w jego użyciu, to to, że pozwala nam dokładnie ustawić wskaźniki na różnych wysokościach, co jest super ważne, zwłaszcza przy budynkach wielokondygnacyjnych. Wiesz, to ma ogromne znaczenie dla stabilności całej konstrukcji. Na przykład, gdy budujemy coś, co ma kilka pięter, pionownik pomaga nam precyzyjnie określić wysokości poszczególnych kondygnacji. W praktyce, geodeta stawia instrument na odpowiedniej wysokości i korzysta z celownika, by wszystko było dokładnie w osi pionowej. Jest to zgodne z normami, które mówią, jak ważne są precyzyjne pomiary na każdym etapie budowy.

Pytanie 33

Zastosowanie metody niwelacji służy do pomiaru oraz zagęszczenia osnowy wysokościowej?

A. profilów

B. reperów

C. powierzchniowej

D. barometrycznej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "reperów" jest prawidłowa, ponieważ pomiar i zagęszczenie osnowy wysokościowej przy użyciu metody niwelacji opiera się na wykorzystaniu reperów, które są stałymi punktami odniesienia. Repery to trwałe punkty, na których można precyzyjnie mierzyć wysokości. W procesie niwelacji, sprzęt pomiarowy, jak np. niwelator optyczny, jest ustawiany na statywie w punkcie pomiarowym, a następnie odczyty wysokości są wykonywane w stosunku do reperów. Przykładem zastosowania tej metody są prace geodezyjne, gdzie precyzyjne określenie wysokości terenowych jest kluczowe, na przykład w budownictwie lub inżynierii lądowej. Kiedy ustalamy osnowę wysokościową, stosowanie reperów jako punktów odniesienia zapewnia wysoką dokładność pomiarów. Zgodnie z normami geodezyjnymi, np. PN-EN ISO 17123, metody niwelacji powinny być realizowane zgodnie z ustalonymi procedurami, aby zapewnić wiarygodność wyników.

Pytanie 34

Przyjmując pomiarową osnowę sytuacyjną, należy zrealizować pomiary liniowe z przeciętnym błędem pomiaru odległości

A. md ≤ 0,05 m + 70 mm/km

B. md ≤ 0,07 m + 50 mm/km

C. md ≤ 0,01 m + 0,02 m/km

D. md ≤ 0,01 m + 0,01 m/km

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź md ≤ 0,01 m + 0,01 m/km jest poprawna, ponieważ spełnia wymogi dotyczące precyzji pomiarów liniowych w osnowach geodezyjnych. Średni błąd pomiaru odległości określa granice dopuszczalnej dokładności pomiarów, które są kluczowe w geodezji. W przypadku tej odpowiedzi, błąd systematyczny wynosi tylko 1 cm, co jest na poziomie zalecanym dla pomiarów precyzyjnych, a dodatkowy błąd na jednostkę długości wynosi 1 cm na każdy kilometr, co również jest akceptowalne w praktyce. Takie wartości są zgodne z normami geodezyjnymi, takimi jak PN-EN ISO 17123, które regulują metody pomiarów i wymagania dotyczące ich jakości. Przy pomiarach w warunkach terenowych, uzyskanie takiej dokładności jest osiągalne przy zastosowaniu nowoczesnych instrumentów geodezyjnych, jak tachymetry czy teodolity z automatyczną korekcją. Przykładem zastosowania są prace związane z budową dróg czy mostów, gdzie precyzyjne pomiary mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i jakości realizacji inwestycji.

Pytanie 35

Jakie jest zwiększenie współrzędnej ∆y_1-2, jeśli zmierzona długość d_1-2 = 100,00 m, a sinA_1-2 = 0,8910 oraz cosA_1-2 = 0,4540?

A. 4,54 m

B. 45,40 m

C. 89,10 m

D. 8,91 m

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 89,10 m, co wynika z zastosowania podstawowych zasad trygonometrii w kontekście obliczeń inżynieryjnych. Przyrost współrzędnej ∆y1-2 można obliczyć, stosując wzór: ∆y = d1-2 * sin(A1-2), gdzie d1-2 to długość między dwoma punktami, a A1-2 to kąt, pod jakim ta długość jest zmierzona. W tym przypadku, mając d1-2 równą 100,00 m oraz sinA1-2 wynoszący 0,8910, obliczenie przyrostu współrzędnej wygląda następująco: ∆y = 100,00 m * 0,8910 = 89,10 m. W praktyce, taka metodologia obliczeń jest kluczowa w geodezji oraz budownictwie, gdzie precyzyjne pomiary i obliczenia są fundamentem dla prawidłowego prowadzenia prac budowlanych czy projektowych. Zrozumienie, jak wykorzystać funkcje trygonometryczne do obliczeń w przestrzeni, ma również zastosowanie w systemach nawigacyjnych oraz w analizie danych przestrzennych, co czyni tę wiedzę niezwykle przydatną w wielu branżach.

Pytanie 36

Na przedstawionym fragmencie mapy zasadniczej kolorem fioletowym oznaczono przewód

A. ciepłowniczy.

B. elektroenergetyczny.

C. telekomunikacyjny.

D. gazowy.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Na przedstawionym fragmencie mapy zasadniczej przewody ciepłownicze są oznaczone kolorem fioletowym, co jest zgodne z obowiązującymi normami i przepisami w Polsce. Mapy zasadnicze są kluczowym narzędziem w zarządzaniu infrastrukturą, umożliwiającym lokalizację różnych instalacji podziemnych i nadziemnych. Oznaczenia kolorystyczne są jednolite i mają na celu ułatwienie interpretacji mapy zarówno dla specjalistów, jak i dla osób, które nie mają zaawansowanej wiedzy geodezyjnej. Wiedza o tym, jakie instalacje są oznaczone poszczególnymi kolorami, jest istotna w wielu sytuacjach, na przykład podczas prac budowlanych, gdzie uniknięcie uszkodzenia przewodów ciepłowniczych jest kluczowe. Dodatkowo, znajomość tych standardów pozwala na lepsze planowanie i zarządzanie sieciami miejskimi, co przekłada się na efektywność energetyczną oraz oszczędności w kosztach eksploatacji. Ponadto w praktyce budowlanej znajomość oznaczeń kolorystycznych pozwala na unikanie niebezpiecznych sytuacji, które mogą wystąpić w przypadku przypadkowego usunięcia lub uszkodzenia przewodów ciepłowniczych.

Pytanie 37

Wyznacz wysokość reperu końcowego H_K, jeśli wysokość reperu początkowego wynosi H_P = 325,000 m, różnica wysokości na badanym odcinku wynosi Ah_P-K = 2500 mm, a poprawka ma wartość v_∆h = -10 mm?

A. HK = 322,510 m

B. HK = 327,510 m

C. HK = 327,490 m

D. HK = 322,490 m

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć wysokość reperu końcowego HK, zaczynamy od wysokości reperu początkowego HP, która wynosi 325,000 m. Następnie dodajemy różnicę wysokości mierzonego odcinka, która wynosi AhP-K = 2500 mm, co przekłada się na 2,500 m. Ważnym krokiem jest uwzględnienie poprawki v∆h = -10 mm, co oznacza, że musimy odjąć tę wartość od uzyskanego wyniku. Zatem, obliczenia wyglądają następująco: HK = HP + AhP-K + v∆h = 325,000 m + 2,500 m - 0,010 m = 327,490 m. To podejście jest zgodne z praktykami w geodezji, w których dokładność pomiarów jest kluczowa. Wysokość reperów jest istotna w budownictwie i inżynierii lądowej, gdzie precyzyjne ustalanie poziomów jest niezbędne dla bezpieczeństwa i funkcjonalności budowli. Rekomenduje się regularne stosowanie takich obliczeń w praktyce inżynieryjnej, aby zapewnić zgodność z normami i standardami branżowymi.

Pytanie 38

W jakim rodzaju niwelacji teoretyczna całkowita różnica wysokości pomiędzy punktem startowym a końcowym wynosi 0 mm?

A. Zamkniętym

B. Wyliczeniowym

C. Otwartym

D. Wiszącym

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ciąg niwelacyjny zamknięty charakteryzuje się tym, że jego teoretyczna suma różnic wysokości między punktem końcowym a początkowym wynosi 0 mm. Oznacza to, że w takim ciągu, po wykonaniu pomiarów na zamkniętej pętli, wysokości wszystkich punktów są wyważone i nie wykazują różnicy, co jest istotne w kontekście dokładności pomiarów niwelacyjnych. Zastosowanie ciągów zamkniętych jest kluczowe w inżynierii budowlanej oraz geodezji, gdzie precyzyjne wyznaczanie wysokości ma fundamentalne znaczenie. W przypadku pomiarów niwelacyjnych, idea zamkniętej pętli pozwala na skompensowanie błędów systematycznych i losowych, co zwiększa wiarygodność wyników. Standardy takie jak PN-EN ISO 17123-2 zalecają stosowanie takich ciągów w procesach weryfikacji i kalibracji instrumentów geodezyjnych. Przykładem praktycznego zastosowania może być budowa mostów, gdzie dokładność pomiarów wysokościowych jest kluczowa dla stabilności konstrukcji.

Pytanie 39

Wykonanie geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego włazu studzienki kanalizacyjnej powinno umożliwiać określenie lokalizacji tego elementu terenowego w odniesieniu do punktów poziomej osnowy geodezyjnej z precyzją nie mniejszą niż

A. 0,20 m

B. 0,30 m

C. 0,10 m

D. 0,50 m

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ocena położenia włazu studzienki kanalizacyjnej z dokładnością nie mniejszą niż 0,10 m jest zgodna z obowiązującymi standardami geodezyjnymi. Tego rodzaju pomiary są kluczowe w kontekście projektowania oraz utrzymania infrastruktury wodno-kanalizacyjnej. W praktyce oznacza to, że pomiar powinien być realizowany z wykorzystaniem precyzyjnych narzędzi geodezyjnych, takich jak tachimetry czy systemy GPS, które umożliwiają osiągnięcie odpowiedniej dokładności. Na przykład, w przypadku budowy nowych sieci kanalizacyjnych, precyzyjne umiejscowienie włazów pozwala na późniejsze łatwiejsze przeprowadzanie prac konserwacyjnych oraz inspekcji. Dodatkowo, warto zauważyć, że w praktyce inżynieryjnej dąży się do minimalizowania błędów pomiarowych, co w konsekwencji przekłada się na większą efektywność i bezpieczeństwo eksploatacji infrastruktury.

Pytanie 40

Najwyższy dozwolony średni błąd lokalizacji punktów pomiarowych osnowy sytuacyjnej w odniesieniu do najbliższych punktów poziomej osnowy geodezyjnej wynosi

A. 0,20 m

B. 0,05 m

C. 0,15 m

D. 0,10 m

Wybór wartości błędu, takich jak 0,05 m, 0,20 m czy 0,15 m, może być wynikiem pewnych nieporozumień. Czasem myśli się, że 0,05 m to super precyzyjna wartość, ale to nie jest to, czego potrzebujemy w przypadku osnowy sytuacyjnej. Zbyt dokładne wymagania mogą po prostu opóźnić projekt i podnieść jego koszty. Z kolei 0,20 m czy 0,15 m też nie są dobre, bo nie odpowiadają normom, które jasno wskazują, jakie błędy są dopuszczalne. Takie wybory mogą wynikać z niepełnego zrozumienia, jak działa geodezja, co prowadzi do błędnych decyzji przy planowaniu. Na przykład, ekipa może źle ulokować budynki, używając nieprawidłowych danych, co później może skończyć się problemami, jak konieczność ich przesuwania. Więc naprawdę warto znać te normy, żeby prace geodezyjne były na dobrym poziomie.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej