Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 6 kwietnia 2026 19:32
Data zakończenia: 6 kwietnia 2026 19:47

Egzamin zdany!

Wynik: 26/40 punktów (65,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W sklepie z farbami obowiązuje określony sposób obliczania kosztu farby: dla koloru niebieskiego i zielonego przy pojemności 2 litry cena farby wynosi cena bazowa + 20%. Wyrażenie logiczne w języku JavaScript, które weryfikuje tę zasadę, ma formę

A. (kolor == 'niebieski' || kolor == 'zielony') && pojemnosc == 2

B. (kolor = 'niebieski' || kolor = 'zielony') || pojemnosc = 2

C. kolor == 'niebieski' && kolor == 'zielony' && pojemnosc == 2

D. kolor = 'niebieski' || kolor = 'zielony' && pojemnosc = 2

Analizując niepoprawne odpowiedzi, można zauważyć kilka powszechnych błędów, które prowadzą do mylnych wniosków. Przede wszystkim, użycie operatora '=' zamiast '==' jest fundamentalnym błędem w kontekście języka JavaScript. Operator '=' służy do przypisania wartości, podczas gdy '==' jest operatorem porównania, który sprawdza, czy dwie wartości są sobie równe. Zastosowanie '=' w warunkach logicznych prowadzi do nieprawidłowego działania warunków, ponieważ zamiast porównania wykonujemy przypisanie, co zazwyczaj skutkuje zawsze prawdziwym wynikiem. Ponadto, użycie operatora '&&' w przypadku kolorów w odpowiedzi, która stwierdza, że kolor jest jednocześnie 'niebieski' i 'zielony', jest logicznie niemożliwe, ponieważ jedna zmienna nie może przyjmować dwóch różnych wartości jednocześnie. Tego typu niepoprawne podejścia mogą prowadzić do niezamierzonych wyników w kodzie, co jest sprzeczne z podstawowymi zasadami programowania, takimi jak zasada jedności odpowiedzialności. Kluczowe jest również zrozumienie, że warunki powinny być jasno sformułowane, aby kod był zarówno funkcjonalny, jak i łatwy do zrozumienia dla innych programistów. Dobre praktyki programistyczne wskazują na konieczność stosowania dobrze zdefiniowanych i jednoznacznych warunków, co znacznie ułatwia dalszy rozwój i konserwację kodu.

Pytanie 2

Jaki jest cel poniższego fragmentu funkcji w JavaScript?

wynik = 0;
for (i = 0; i < tab.length; i++)
{
    wynik += tab[i];
}

A. obliczyć sumę wszystkich elementów tablicy

B. dodać stałą wartość do każdego elementu tablicy

C. wyświetlić wszystkie pozycje w tablicy

D. przypisać do każdego elementu tablicy bieżącą wartość zmiennej i

Podczas analizowania niepoprawnych odpowiedzi warto skupić się na zrozumieniu działania pętli oraz operatora przypisania dodającego +=. Pierwsza z omawianych odpowiedzi sugeruje że kod dodaje do każdego elementu tablicy stałą wartość. Jest to błędne rozumienie operatora += który po lewej stronie ma zmienną a po prawej wartość którą dodajemy do tej zmiennej. W tym przypadku tab[i] jest dodawane do zmiennej wynik co wskazuje na zliczanie a nie modyfikację elementów tablicy. Druga odpowiedź sugeruje że kod wyświetla elementy tablicy. Jednak brak tutaj jakiejkolwiek funkcji wyjściowej takiej jak console.log() która mogłaby wyświetlić wartości w konsoli. Kod skupia się na operacji wewnętrznej a nie na interakcji wyjściowej. Trzecia odpowiedź sugeruje że do każdego elementu tablicy jest wprowadzana aktualna wartość zmiennej i. Jest to również błędne ponieważ nie ma tutaj żadnej operacji przypisania wartości do tablicy. Zmienna i jest jedynie indeksem używanym do iteracji i nie wpływa na zmianę wartości tablicy. Wszystkie te nieporozumienia wynikają z błędnej interpretacji działania pętli oraz operacji arytmetycznych w kodzie. Kluczowe jest zrozumienie jak pętla działa aby poprawnie przypisać operację do odpowiedniego kontekstu w programie.

Pytanie 3

Jak nazywa się metoda, która pozwala na nawiązanie asynchronicznego połączenia między klientem a serwerem oraz umożliwia wymianę danych bez przeładowania całej strony WWW?

A. XML

B. AJAX

C. PHP

D. YBScript

AJAX, czyli Asynchronous JavaScript and XML, to naprawdę fajna technika, która pozwala na komunikację między klientem a serwerem bez konieczności przeładowywania całej strony. To znaczy, że możemy wysyłać i odbierać dane w tle, co jest mega wygodne. Dzięki temu możemy np. aktualizować tylko część strony, kiedy użytkownik coś kliknie. Dużo nowoczesnych aplikacji, jak Gmail, korzysta z AJAX, żeby dynamicznie ładować i wysyłać e-maile. W praktyce, gdy użytkownik wysyła wiadomość, to nie musi czekać, aż załaduje się cała strona, żeby zobaczyć nową treść. AJAX współpracuje z różnymi technologiami, jak JSON, co ułatwia wymianę danych w formacie, który JavaScript bez problemu przetwarza. Generalnie, standardy webowe mówią, że warto korzystać z AJAX, bo poprawia to wydajność i responsywność aplikacji. Dlatego jest to narzędzie, które każdy nowoczesny deweloper stron powinien mieć w swoim arsenale.

Pytanie 4

Fragment skryptu w języku JavaScript umieszczony w ramce

t = "Ala ma kota.";
 s = t.length;

A. przypisze zmiennej s zmienną t

B. przypisze zmiennej s długość tekstu z zmiennej t

C. wyświetli długość tekstu z zmiennej t

D. przypisze zmiennej s część tekstu z zmiennej t, o długości określonej przez zmienną length

W podanym kodzie zmiennej t przypisano wartość ciągu znaków Ala ma kota.. Następnie zmiennej s przypisano wynik wywołania właściwości length na zmiennej t. W JavaScript length jest właściwością obiektów String używaną do określenia długości łańcucha znaków czyli liczby znaków w napisie. W tym przypadku t.length zwróci liczbę 12 ponieważ włącznie ze spacjami i kropką ciąg Ala ma kota. składa się z 12 znaków. Przypisanie tego wyniku do zmiennej s oznacza że s będzie miało wartość 12. Takie wykorzystanie właściwości length jest zgodne z dobrymi praktykami i często stosowane w programowaniu w JavaScript. Pozwala na dynamiczne określanie długości łańcuchów co jest przydatne przy przetwarzaniu danych tekstowych. Umiejętność manipulacji łańcuchami znaków jest kluczowa w tworzeniu aplikacji webowych i skryptów które muszą obsługiwać dane użytkowników. Prawidłowe zrozumienie jak działa właściwość length pozwala na efektywne zarządzanie i przetwarzanie tekstu co jest istotne w pracy każdego programisty.

Pytanie 5

W języku JavaScript rezultat wykonania polecenia ```zmienna1 -= 1;``` będzie tożsamy z wynikiem polecenia

A. zmienna1++;

B. zmienna1--;

C. zmienna1 = zmienna1 - 0;

D. zmienna1 === zmienna1 - 1;

Istnieje wiele koncepcji, które mogą prowadzić do błędnych wniosków dotyczących działania przypisania i operatorów w JavaScript. Zaczynając od zmienna1++, jest to operator inkrementacji, który zwiększa wartość zmiennej o jeden, a nie ją zmniejsza. W związku z tym, ta odpowiedź jest zasadniczo błędna, ponieważ zmienia wartość w przeciwnym kierunku. Kolejna odpowiedź, zmienna1 === zmienna1 - 1;, wyraża porównanie logiczne, które sprawdza, czy zmienna1 jest równa zmiennej zmniejszonej o jeden. Nie jest to tożsame z wykonaniem dekrementacji i wprowadza dodatkowe zamieszanie, gdyż nie zmienia wartości zmiennej, a jedynie zwraca wartość logiczną (true lub false). Natomiast zmienna1 = zmienna1 - 0; jest także błędna, gdyż ta instrukcja nie wpływa na wartość zmiennej, jedynie przypisuje jej tę samą wartość, co również nie jest zgodne z celem dekrementacji. Takie nieporozumienia mogą wynikać z braku znajomości podstawowych operatorów i ich zastosowania, co jest kluczowe w programowaniu. Ważne jest, aby zrozumieć, że operatorzy wpływają na zmiany wartości, a nie tylko na ich porównania. Warto także pamiętać, że efektywne pisanie kodu powinno opierać się na zrozumieniu działania operatorów, co przyczyni się do tworzenia kodu, który jest zarówno funkcjonalny, jak i łatwy do zrozumienia w kontekście współpracy w zespole programistycznym.

Pytanie 6

W języku Javascript obiekt typu array jest używany do przechowywania

A. wielu wartości jedynie tekstowych

B. wielu wartości różnych typów

C. wielu wartości lub metod

D. wielu wartości jedynie liczbowych

Wielu programistów mogą zmylić ograniczenia dotyczące typów danych w JavaScript, co prowadzi do błędnych wniosków na temat możliwości tego języka. Nieprawidłowe odpowiedzi sugerują, że tablice w JavaScript mogą przechowywać tylko jednorodne typy danych, takie jak wyłącznie tekstowe lub wyłącznie liczbowe wartości. Takie podejście jest ograniczone i nie uwzględnia elastyczności, jaką oferuje JavaScript. Obiekty array w tym języku są projektowane w taki sposób, aby umożliwić przechowywanie różnych typów danych w jednej tablicy, co jest kluczowe dla nowoczesnego programowania. Przykładem może być tablica, która zawiera zarówno liczby, jak i obiekty, co umożliwia tworzenie bardziej złożonych struktur danych. Często spotykanym błędem jest mylenie tablic z innymi strukturami danych, które wymuszają jednolitość typów, jak np. tablice w języku Java. Właściwe zrozumienie typów danych oraz ich właściwości w JavaScript jest niezbędne dla efektywnego kodowania oraz unikania pułapek związanych z typowymi błędami myślowymi, które mogą prowadzić do długotrwałych trudności w utrzymaniu kodu.

Pytanie 7

W języku JavaScript zapisano kod, którego wynikiem działania jest

var osoba = prompt("Podaj imię", "Adam");

A. wyświetlenie okna z pustym polem edycyjnym.

B. pobranie z formularza wyświetlonego na stronie HTML imienia "Adam".

C. wyświetlenie okna z polem edycyjnym, w którym jest wpisany domyślny tekst "Adam".

D. bezpośrednie wpisanie do zmiennej osoba wartości "Adam".

Twoja odpowiedź jest poprawna. W JavaScript metoda prompt() służy do wyświetlenia okna dialogowego z polem tekstowym dla użytkownika. Pierwszy argument metody to wiadomość, która jest wyświetlana w oknie dialogowym, natomiast drugi argument to domyślna wartość, jaka jest wpisana w polu tekstowym. W przypadku podanego kodu, drugi argument to 'Adam', co oznacza, że w polu edycyjnym domyślnie będzie wpisany tekst 'Adam'. Metoda ta jest często stosowana do zbierania od użytkownika informacji w prosty i szybki sposób. Pamiętaj jednak, że nie jest to bezpieczny sposób przekazywania danych, ponieważ informacje wpisane przez użytkownika mogą być łatwo przechwycone przez nieautoryzowane osoby.

Pytanie 8

Który fragment kodu stanowi zamiennik dla kodu umieszczonego w ramce?

A. A

B. D

C. C

D. B

Odpowiedzi B i D są nieprawidłowe ponieważ ignorują kluczową część logiki oryginalnego kodu mianowicie filtrację parzystych liczb. Odpowiedź B iteruje przez wszystkie liczby od 1 do 55 wypisując je wszystkie bez wyjątku co diametralnie odbiega od zamierzonego wyniku kodu źródłowego. Odpowiedź D jest identyczna z B z tym że format zapisu jest nieco odmienny nie ma to jednak wpływu na logikę działania co czyni ją również błędną. Odpowiedź C inicjuje pętlę od 2 i inkrementuje x o 2 co teoretycznie powinno zbliżyć się do rozwiązania jednak zakres iteracji kończy się na 56 co wykracza poza zadany limit 55 oraz wypisuje nieistniejącą w oryginalnej pętli dodatkową liczbę co jest błędne. Wybory te mogą wynikać z niewłaściwego zrozumienia zakresu pętli lub metody przeskakiwania wartości co jest częstym błędem przy interpretacji pętli iteracyjnych. Kluczowe jest zrozumienie jak zastosowana logika i zakres wpływają na wynik końcowy oraz jak można optymalnie odwzorować te zasady w alternatywnym kodzie.

Pytanie 9

Skrypt w języku JavaScript, który zajmuje się płacami pracowników, ma na celu stworzenie raportu dla osób zatrudnionych na umowę o pracę, które otrzymują wynagrodzenie w przedziale 4000 do 4500 zł, w tym przedziale obustronnie domkniętym. Jakie jest kryterium do wygenerowania raportu?

A. umowa == 'praca' || (pensja >= 4000 && pensja <= 4500)

B. umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 && pensja <= 4500)

C. umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 || pensja <= 4500)

D. umowa == 'praca' || (pensja >= 4000 || pensja <= 4500)

Odpowiedź, którą wybrałeś, to umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 && pensja <= 4500). To jest faktycznie odpowiednia opcja, bo spełnia warunki do wygenerowania raportu. To ważne, żeby oba warunki były spełnione – pracownik musi mieć umowę o pracę i pensja powinna być w zakresie od 4000 do 4500 zł. Na przykład, jeśli ktoś zarabia 4200 zł, to wtedy wszystko gra i raport się pojawi. W programowaniu używanie operatorów logicznych, takich jak '&&', jest kluczowe, bo pozwalają one precyzyjnie ustalić kryteria. Dobrze zrozumiane operatory '&&' i '||' pomagają unikać niejasności i błędów w logice, a to jest podstawa dobrego pisania kodu.

Pytanie 10

W języku JavaScript stworzono obiekt Samochod. Aby wywołać jedną z jego metod, trzeba wpisać

A. Samochod.kolor

B. Samochod()

C. Samochod.spalanie()

D. Samochod.spalanie_na100

W przypadku niepoprawnych odpowiedzi, możemy zauważyć, że pierwsza z nich, Samochod(), sugeruje wywołanie konstruktora obiektu, co nie jest poprawne w kontekście wywołania metody. Kiedy używamy nawiasów, JavaScript interpretuje to jako próbę stworzenia nowego obiektu, a nie dokonania akcji na istniejącym obiekcie. Kolejna odpowiedź, Samochod.kolor, odnosi się do właściwości obiektu, a nie do metody. W JavaScript możemy uzyskać dostęp do właściwości obiektów za pomocą notacji kropkowej, ale nie wykonuje to żadnej akcji ani nie wywołuje funkcji, co czyni tę odpowiedź niepoprawną w kontekście pytania. Ostatnia propozycja, Samochod.spalanie_na100, również nie jest poprawna, ponieważ sugeruje, że spalanie_na100 jest właściwością obiektu, a nie metodą. Warto zauważyć, że w JavaScript metody są definiowane jako funkcje w obiektach, co oznacza, że muszą być wywoływane z użyciem nawiasów, aby uzyskać pożądany efekt. Dlatego tylko odpowiedź wskazująca na metodę spalanie() jest właściwa. W kontekście programowania obiektowego w JavaScript, każde polecenie powinno być zgodne z definicją i zastosowaniem metod, co zwiększa przejrzystość kodu i jego funkcjonalność.

Pytanie 11

W JavaScript, aby wyodrębnić fragment tekstu pomiędzy wskazanymi indeksami, powinno się zastosować metodę

A. replace()

B. trim()

C. slice()

D. concat()

Wybór innych metod do manipulacji ciągami tekstowymi sugeruje niezrozumienie ich właściwości. Metoda trim() służy do usuwania białych znaków z początku i końca napisu, co nie ma nic wspólnego z wydobywaniem fragmentów. Użytkownicy mogą mylnie sądzić, że trim() jest przydatna do ekstrakcji, jednak jej zastosowanie jest zupełnie inne i polega na oczyszczaniu danych. Metoda concat() łączy dwa lub więcej ciągów tekstowych, co również nie odpowiada na potrzebę wydobywania podciągu. Zrozumienie, że concat() nie jest odpowiedzią na pytanie o wydobycie fragmentu, jest kluczowe dla efektywnego korzystania z języka JavaScript. Z kolei replace() służy do zamiany określonego fragmentu tekstu na inny, co może wprowadzać w błąd, gdyż nie wydobywa fragmentów, lecz je modyfikuje. Użytkownicy mogą mylić te metody, nie dostrzegając różnic między modyfikacją a wydobywaniem, co jest istotne w kontekście manipulacji danymi. Ważne jest, aby rozumieć specyfikę każdej metody oraz jej zastosowanie w codziennym programowaniu, co pozwala na efektywniejsze i bardziej precyzyjne pisanie kodu w JavaScript.

Pytanie 12

Deklarując var x="true"; w języku JavaScript, jakiego typu zmienną się tworzy?

A. logicznym

B. liczbowym

C. nieokreślonym (undefined)

D. string (ciąg znaków)

W kontekście deklaracji var x="true"; niepoprawne odpowiedzi opierają się na nieporozumieniu dotyczącym typów danych w JavaScript. Zmienna logiczna, która jest jednym z typów boolean, przyjmuje jedynie dwie wartości: true lub false. Wartość "true" nie jest interpretowana jako wartość logiczna, ale jako tekst, co sprawia, że uznawanie jej za zmienną logiczną jest błędne. W JavaScript nie możemy przypisać stringa do typu boolean i oczekiwać, że uzyskamy wynik logiczny; w tej sytuacji wynik będzie zawsze tekstem. Kolejną niepoprawną odpowiedzią jest uznanie zmiennej za liczbową. Typ liczbowy w JavaScript odnosi się do wartości numerycznych, zarówno całkowitych jak i zmiennoprzecinkowych. Wartość "true" nie może być interpretowana jako liczba, ponieważ jest to ciąg znaków. Typ liczbowy wymaga, aby wartość była zapisana w formacie numerycznym, co w przypadku "true" nie ma miejsca. Ostatnią niepoprawną odpowiedzią jest stwierdzenie, że zmienna ma typ nieokreślony (undefined). W JavaScript typ undefined oznacza, że zmienna została zadeklarowana, ale nie przypisano jej żadnej wartości. W przypadku var x="true"; zmienna została zadeklarowana i przypisano jej wartość, więc nie można jej uznać za undefined. Dlatego wszystkie trzy niepoprawne odpowiedzi są wynikiem nieprawidłowego rozumienia typów danych oraz ich interpretacji w JavaScript.

Pytanie 13

W JavaScript wynik operacji przyjmuje wartość NaN, jeśli skrypt próbował wykonać

A. funkcję sprawdzającą długość napisu, a zawartość zmiennej była liczbą

B. operację arytmetyczną, a zmienna miała postać napisu

C. operację arytmetyczną na dwóch zmiennych liczbowych dodatnich

D. funkcję parseFloat zamiast parseInt na zmiennej typu liczbowego

Odpowiedzi, które nie są poprawne, można analizować z perspektywy ich logicznych i technicznych uzasadnień. W przypadku pierwszej sugestii, użycie funkcji parseFloat zamiast parseInt na zmiennej liczbowej nie prowadzi bezpośrednio do uzyskania wartości NaN, ponieważ obie funkcje są zaprojektowane do konwersji wartości tekstowych na liczby. Działanie parseFloat zwróci wartość liczbową, co pozwoli uniknąć błędu NaN. W konsekwencji, niezależnie od wyboru funkcji konwertującej, jeśli dane są poprawne, wynik nie będzie NaN. Kolejna niepoprawna odpowiedź odnosi się do przypadku, w którym działanie arytmetyczne jest wykonywane na dwóch zmiennych liczbowych dodatnich. W takim przypadku, jeśli obie zmienne są liczbami, wynik operacji arytmetycznej będzie również liczbą, a nie NaN. Ostatnia analiza dotyczy sytuacji, w której funkcja sprawdzająca długość napisu jest używana na zmiennej, która jest liczbą. Metoda ta, .length, działa na obiektach typu string i nie ma wpływu na zwracanie NaN, nawet jeśli wejściowe dane są liczbowe. Dlatego wszystkie te odpowiedzi nie są trafne w kontekście pytania dotyczącego pojawienia się wartości NaN w JavaScript.

Pytanie 14

W JavaScript poprawnie zdefiniowana zmienna to

A. imie2

B. #imie

C. imię%

D. imię2

Odpowiedź 'imie2' jest prawidłowa, ponieważ spełnia wszystkie zasady dotyczące nazewnictwa zmiennych w języku JavaScript. Zgodnie z tymi zasadami, nazwy zmiennych mogą zaczynać się od litery (a-z, A-Z), znaku podkreślenia (_) lub znaku dolara ($). Następnie, dozwolone są litery, cyfry (0-9), znaki podkreślenia oraz znaki dolara. Nazwa 'imie2' jest zgodna z tymi zasadami, ponieważ zaczyna się od litery, a następnie zawiera cyfrę, co jest akceptowalne. Przykładowo, dobra praktyka w programowaniu polega na nadawaniu zmiennym nazw związanych z ich przeznaczeniem, na przykład 'userAge' dla wieku użytkownika. Warto pamiętać, że unikanie użycia polskich znaków oraz specjalnych symboli w nazwach zmiennych, takich jak znaki procentu czy hashtagi, zwiększa czytelność i przenośność kodu, szczególnie w międzynarodowych projektach. Dobra praktyka sugeruje również używanie camelCase, co ułatwia identyfikację zmiennych w większych projektach.

Pytanie 15

Aby poprawnie udokumentować poniższą linię kodu, trzeba po znakach // dodać komentarz: ```document.getElementById("napis").innerHTML = Date(); //```

A. zmiana stylizacji atrybutu innerHTML

B. błędne informacje

C. wyświetlenie daty i czasu w elemencie o id = napis

D. wyświetlenie tekstu "Date()" w elemencie o id = napis

Odpowiedź 'wyświetlenie daty i czasu w znaczniku o id = napis' jest poprawna, ponieważ linia kodu używa metody 'getElementById', która pozwala na dostęp do elementu HTML za pomocą jego identyfikatora. W tym przypadku, 'document.getElementById("napis")' odnosi się do elementu, którego identyfikator to 'napis'. Następnie, przypisując do atrybutu 'innerHTML' wynik funkcji 'Date()', kod wstawia bieżącą datę i czas jako zawartość tego elementu. Funkcja 'Date()' zwraca aktualną datę i czas w formacie czytelnym dla użytkownika, co czyni kod użytecznym w aplikacjach internetowych, gdzie użytkownik może chcieć zobaczyć bieżący czas. W praktyce, takie podejście jest często stosowane w aplikacjach do wyświetlania informacji o czasie, na przykład w kalendarzach czy aplikacjach do planowania. Warto również dodać, że użycie 'innerHTML' do aktualizacji zawartości elementu jest zgodne z najlepszymi praktykami w JavaScript, pod warunkiem, że nie wprowadza się niebezpiecznych danych z niezaufanych źródeł, co mogłoby prowadzić do ataków typu XSS.

Pytanie 16

W dokumencie HTML zdefiniowano pewne elementy w klasie o nazwie "nomargin". W celu przeprowadzenia operacji na tych elementach za pomocą języka JavaScript, można wykorzystać funkcję

A. getElement("nomargin")

B. getElementsByClassName("nomargin")

C. getElementById("nomargin")

D. getElementsByTagName("nomargin")

Funkcja getElementsByClassName("nomargin") jest poprawnym sposobem na uzyskanie dostępu do elementów HTML przypisanych do klasy o nazwie 'nomargin'. Jest to metoda dostępna w obiekcie document, która zwraca kolekcję wszystkich elementów, które mają wskazaną klasę. W przeciwieństwie do getElementById, która zwraca pojedynczy element o podanym identyfikatorze, getElementsByClassName zwraca listę, co jest szczególnie przydatne, gdy mamy do czynienia z wieloma elementami oznaczonymi tą samą klasą. Przykładowo, jeśli mamy kilka divów z klasą 'nomargin', możemy w łatwy sposób iterować przez wszystkie z nich i stosować różne operacje, takie jak zmiana stylów czy dodawanie zdarzeń. Używanie tej metody jest zgodne z najlepszymi praktykami, ponieważ pozwala na selekcję grupy elementów, co z kolei wspiera modularność i łatwość zarządzania kodem. Warto również pamiętać, że w przypadku użycia tej metody, zmiany w DOM będą miały wpływ na wszystkie elementy, co może być przydatne w złożonych interfejsach użytkownika.

Pytanie 17

Który język programowania powinien być wykorzystany do stworzenia skryptu działającego po stronie klienta w przeglądarce internetowej?

A. JavaScript

B. Perl

C. Python

D. PHP

JavaScript to język programowania, który został stworzony z myślą o dynamicznym tworzeniu treści i interakcji w przeglądarkach internetowych. Umożliwia on programistom wykonywanie skryptów bezpośrednio na stronie internetowej, co pozwala na tworzenie responsywnych interfejsów użytkownika oraz interakcji z elementami HTML i CSS. JavaScript jest językiem skryptowym, który obsługuje wiele nowoczesnych technologii webowych, takich jak AJAX, co umożliwia asynchroniczne ładowanie danych bez przeładowania całej strony. Dzięki wykorzystaniu JavaScriptu, programiści mogą implementować różnorodne efekty wizualne, animacje oraz walidację formularzy w czasie rzeczywistym. Język ten jest wspierany przez wszystkie popularne przeglądarki internetowe i stał się standardem de facto dla skryptów po stronie klienta. Przykładowo, większość aplikacji webowych, takich jak Gmail czy Facebook, korzysta z JavaScriptu do poprawy doświadczeń użytkowników. Warto również zaznaczyć, że JavaScript jest kluczowym elementem ekosystemu programistycznego, łączącym inne technologie, takie jak HTML i CSS, co czyni go niezwykle wszechstronnym narzędziem w codziennej pracy programistów.

Pytanie 18

Jakie znaki lub sekwencje oznaczają początek komentarza w języku JavaScript?

A. <!--

B. //

C. <?

D. #

W języku JavaScript komentarze są oznaczane na dwa podstawowe sposoby. Najbardziej powszechnym sposobem jest użycie podwójnego ukośnika, co wygląda jak '//' i jest stosowane do tworzenia komentarzy jednolinijkowych. Komentarze te są ignorowane przez interpreter JavaScript, co oznacza, że nie mają wpływu na działanie kodu. Na przykład, w kodzie można napisać: // To jest komentarz, który nie wpływa na wykonanie kodu. Oprócz tego, JavaScript obsługuje też komentarze wielolinijkowe, które rozpoczynają się od '/*' i kończą na '*/'. Umożliwiają one wstawienie dłuższego opisu, obejmującego kilka linii. Przykład: /* To jest komentarz, który zajmuje kilka linii. */ Komentarze w kodzie są niezwykle istotne, ponieważ poprawiają czytelność skryptu, umożliwiają dokumentację oraz ułatwiają pracę z zespołem. Warto zaznaczyć, że zgodność z ECMAScript, standardem, na którym oparty jest JavaScript, wymaga użycia tych znaczników w celu prawidłowego komentowania kodu.

Pytanie 19

Język JavaScript wspiera

A. wysyłanie ciastek z identycznymi informacjami do wielu użytkowników strony

B. obiekty DOM

C. funkcje wirtualne

D. abstrakcyjne klasy

Wybór jednej z pozostałych opcji może wynikać z nieporozumienia dotyczącego podstawowych koncepcji programowania w JavaScript. Funkcje wirtualne, które są bardziej charakterystyczne dla języków programowania obiektowego, takich jak C++ czy Java, nie mają zastosowania w JavaScript, który nie wspiera klasycznej hierarchii klas w taki sposób, jak te języki. W JavaScript funkcje są obiektami, a prototypowe dziedziczenie jest kluczowym mechanizmem, co często prowadzi do mylnej interpretacji koncepcji klas abstrakcyjnych. JavaScript nie definiuje klas abstrakcyjnych w tradycyjnym sensie, chociaż od ES6 wprowadzono wsparcie dla klas. Co więcej, idea wysyłania ciastek z tą samą informacją do wielu klientów nie jest bezpośrednio związana z językiem JavaScript, lecz z mechanizmami serwerowymi oraz strukturyzowaniem danych w aplikacjach webowych. Często popełniane błędy myślowe dotyczą zrozumienia ról różnych technologii webowych i ich interakcji. JavaScript działa głównie po stronie klienta, a jego integracja z serwerami odbywa się zazwyczaj za pomocą protokołu HTTP, w którym ciasteczka są jednym z wielu elementów zarządzania stanem użytkownika. Zrozumienie roli DOM w kontekście JavaScript jest kluczowe do tworzenia efektywnych i interaktywnych aplikacji, co podkreśla znaczenie tej koncepcji w codziennym programowaniu.

Pytanie 20

Skrypt w JavaScript, który obsługuje wynagrodzenia pracowników, powinien stworzyć raport dla tych, którzy są zatrudnieni na umowę o pracę oraz otrzymują wynagrodzenie w przedziale domkniętym od 4000 do
4500 zł. Jaki warunek należy zastosować do wygenerowania raportu?

A. umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 && pensja <= 4500)

B. umowa == 'praca' || (pensja >= 4000 || pensja <= 4500)

C. umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 || pensja <= 4500)

D. umowa == 'praca' || (pensja >= 4000 && pensja <= 4500)

Analizując inne odpowiedzi, można zauważyć kilka kluczowych błędów w koncepcjach wykorzystanych w tych formułach. W pierwszej odpowiedzi występuje nieprawidłowe użycie operatora logicznego '||', który w tym kontekście nie jest odpowiedni. Wykorzystanie '||' oznacza, że pensja może być mniejsza lub równa 4000 zł, co prowadzi do sytuacji, w której zostaną uwzględnieni pracownicy, którzy nie spełniają wymogu minimalnej pensji, co jest sprzeczne z założeniem raportu. W drugiej odpowiedzi zastosowanie operatora '||' również powoduje, że warunek dotyczący umowy jest nieistotny, co sprawia, że program może generować raporty dla osób zatrudnionych na innych rodzajach umów. Trzecia odpowiedź wydaje się być bliska, jednak użycie '&&' w odniesieniu do pensji nie jest wystarczające, ponieważ nie definiuje warunku zatrudnienia. Właściwa logika programistyczna wymaga precyzyjnego określenia zarówno rodzaju umowy, jak i zakresu płacy. W praktyce, niepoprawne zrozumienie operatorów logicznych oraz ich zastosowania w warunkach może prowadzić do poważnych błędów w kodzie, co w konsekwencji wpływa na jakość danych raportowych. Warto pamiętać, że przy tworzeniu warunków w oprogramowaniu, kluczowe jest stosowanie odpowiednich operatorów, aby uniknąć błędów w logice oraz zapewnić poprawność wyników.

Pytanie 21

Ile razy powtórzy się pętla w JavaScript?

var x=1, i=0;
do{
    x*=3;
    i++;
}
while(x!=27);

A. 27 razy

B. 26 razy

C. 2 razy

D. 3 razy

W przedstawionym kodzie JavaScript, pętla do-while wykonuje się do momentu, gdy zmienna x nie jest równa 27. Zaczynając od wartości x równej 1, przy każdym przejściu przez pętlę zmienna x jest mnożona przez 3. Kolejno, x przyjmuje wartości: 3, 9, 27. Zatem pętla wykonuje się trzy razy, ponieważ dopiero po trzecim cyklu x osiąga wartość 27, co powoduje zakończenie pętli. Do-while zawsze wykonuje przynajmniej jedno przejście, niezależnie od warunku końcowego, dzięki czemu jest przydatna w sytuacjach, gdy operacja musi być przeprowadzona co najmniej raz. Dobrym przykładem wykorzystania tego mechanizmu jest oczekiwanie na spełnienie określonego warunku, np. uzyskanie poprawnej odpowiedzi od użytkownika. Warto zwrócić uwagę, że w przypadku operacji matematycznych wymagających określonej liczby iteracji, pętla do-while zapewnia prostotę i przejrzystość implementacji, zgodnie z dobrymi praktykami zapewniającymi łatwość w czytaniu i utrzymaniu kodu.

Pytanie 22

bool gotowe=true;
cout<<gotowe;
Jakie będzie wyjście w wyniku wykonania podanych poleceń?

A. 0

B. 1

C. Nie

D. Tak

Po wykonaniu poleceń na ekranie zobaczysz '1'. Zmienna 'gotowe' jest ustawiona jako typ bool i ma wartość true. W C++ typ bool może mieć dwie wartości: true lub false. Kiedy zmienną bool wyświetlamy przy użyciu cout, to 'true' pokazuje się jako '1', a 'false' jako '0'. To jest zgodne z zasadami C++, które mówią, że wartości logiczne są traktowane jako liczby całkowite. Z mojego doświadczenia, zrozumienie tego, jak C++ interpretuje różne typy danych, jest naprawdę istotne w programowaniu, bo pomaga lepiej ogarnąć działanie kodu, a także poprawić algorytmy. Na przykład, jeśli programista ma świadomość, że true to 1, może wykorzystać tę wiedzę przy operacjach na liczbach lub podczas tworzenia warunków. To fajnie działa, zwłaszcza gdy zaczynamy tworzyć bardziej złożone struktury danych.

Pytanie 23

Aby włączyć zewnętrzny skrypt JavaScript zatytułowany skrypt.js, należy umieścić w kodzie HTML

A. <script> skrypt.js </script>

B. <link rel="script" href="skrypt.js" />

C. <script src="skrypt.js"></script>

D. <link rel="JavaScript" type="js" href="skrypt.js" />

Odpowiedź <script src="skrypt.js"></script> jest poprawna, ponieważ jest to standardowy sposób dołączania zewnętrznych plików JavaScript do dokumentu HTML. Element <script> informuje przeglądarkę, że zawiera on kod JavaScript, a atrybut src wskazuje na lokalizację pliku, który ma zostać załadowany. W praktyce, umieszczanie skryptów w tagu <script> z atrybutem src umożliwia oddzielenie logiki skryptowej od struktury HTML, co jest zgodne z zasadami programowania modularnego i ułatwia zarządzanie kodem. Taka struktura pozwala na łatwe ponowne wykorzystanie skryptów w różnych projektach bez konieczności kopiowania kodu. Ponadto, dobrym zwyczajem jest umieszczanie skryptów na końcu sekcji <body>, co pozwala na załadowanie całej zawartości HTML przed wykonaniem skryptu, co przekłada się na lepszą wydajność i doświadczenia użytkownika.

Pytanie 24

Które stwierdzenie na temat funkcji fun1 zapisanej w języku JavaScript jest prawdziwe?

var x = fun1(3, 24, "Mnożymy");

function fun1(a, b, c) {
    return a * b;
}

A. Ma trzy parametry wejściowe, w tym jeden typu napisowego, i zwraca wartość numeryczną.

B. Zwraca dwie wartości przechowywane w zmiennych a i b.

C. Ma dwa parametry liczbowe i zwraca wartość typu napisowego.

D. Przyjmuje trzy parametry, lecz nie zwraca wartości.

Niestety, Twoja odpowiedź jest niepoprawna, ale nie zmartw się - przeanalizujmy to razem. Funkcja w JavaScript nie musi zwracać wartości, ale w przypadku funkcji fun1, zwraca ona wynik mnożenia dwóch pierwszych parametrów, co jest wartością numeryczną. Istotne jest zrozumienie, że funkcje w JavaScript mogą przyjmować dowolną liczbę argumentów, a także różne typy argumentów. Co więcej, zamiast zwracać wiele wartości, funkcje w JavaScript zwykle zwracają jedną wartość lub obiekt zawierający wiele wartości. Z tego powodu, stwierdzenie, że fun1 zwraca dwie wartości przechowywane w zmiennych a i b, jest błędne. Podobnie, twierdzenie, że fun1 nie zwraca żadnej wartości, też jest nieprawdziwe. Wybór odpowiedzi sugerującej, że fun1 ma dwa parametry liczbowe i zwraca wartość typu napisowego, jest również niewłaściwy, ponieważ fun1 przyjmuje trzy parametry, w tym jeden typu napisowego, i zwraca wartość numeryczną. Pamiętaj, że zrozumienie struktury i działania funkcji jest kluczowe dla efektywnego kodowania w JavaScript.

Pytanie 25

DOM oferuje funkcje i atrybuty, które w JavaScript umożliwiają

A. wykonywanie operacji na zmiennych przechowujących wartości liczbowe

B. przesyłanie danych formularza bezpośrednio do bazy danych

C. manipulowanie łańcuchami zadeklarowanymi w kodzie

D. pobieranie i modyfikowanie elementów strony załadowanej w przeglądarce

Manipulacja łańcuchami, wysyłanie danych formularzy do baz danych oraz operacje na zmiennych liczbowych to pojęcia, które nie są bezpośrednio związane z funkcjonalnościami DOM. Przykładowo, manipulacja łańcuchami odnosi się do operacji na stringach w JavaScript, takich jak łączenie, dzielenie czy modyfikowanie tekstu, co nie ma związku z strukturą dokumentu HTML. W przypadku formularzy, wysyłanie danych do bazy danych jest zazwyczaj realizowane przez backend, a nie bezpośrednio przez DOM. DOM może jednak wspierać ten proces, umożliwiając zebranie danych w formularzach, ale to skrypty po stronie serwera zajmują się obsługą i przechowywaniem tych danych. Operacje na zmiennych liczbowych również są częścią podstawowej składni JavaScript, ale nie mają związku z manipulowaniem strukturą dokumentu. Często podczas nauki programowania zdarza się mylić koncepcje związane z różnymi warstwami aplikacji, co prowadzi do nieporozumień. Kluczowe jest zrozumienie, że DOM jest narzędziem do interakcji z dokumentem strony w przeglądarkach, a nie do manipulacji danymi czy zmiennymi w ogólnym sensie. Właściwe zrozumienie roli DOM w kontekście aplikacji webowych jest istotne dla efektywnego rozwoju złożonych interfejsów użytkownika.

Pytanie 26

Jakie wyrażenie w języku JavaScript określa komentarz jednoliniowy?

A. //

B. /*

C. ?

D. #

Odpowiedź '//', stosowana w języku JavaScript, jest poprawnym zapisem komentarza jednoliniowego. Komentarze jednowierszowe rozpoczynają się od podwójnego ukośnika, co oznacza, że wszystko, co znajduje się po tym znaku w danym wierszu, jest ignorowane przez interpreter. Używanie komentarzy jest kluczowe w procesie programowania, ponieważ pozwala na dodawanie notatek, które mogą wyjaśniać logikę kodu lub przypominać o jego funkcji innym programistom oraz przyszłemu ja. Na przykład, jeśli mamy kod odpowiedzialny za obliczenia, można dodać komentarz wyjaśniający, co dokładnie robi dany blok kodu, co ułatwia utrzymanie kodu i jego późniejsze modyfikacje. Komentarze są niezwykle ważne w kontekście dobrych praktyk programistycznych, takich jak DRY (Don't Repeat Yourself) oraz KISS (Keep It Simple, Stupid), pomagając w utrzymaniu przejrzystości i czytelności kodu. Standardy ECMAScript, na których oparty jest JavaScript, jasno definiują sposób użycia komentarzy, co czyni ich stosowanie nie tylko praktyką, ale również zgodnością z normami branżowymi.

Pytanie 27

Jakiego języka należy użyć do stworzenia aplikacji internetowej, która działa po stronie klienta?

A. JavaScript

B. Python

C. PHP

D. Perl

JavaScript jest językiem programowania, który został stworzony z myślą o interakcji z przeglądarkami internetowymi, co czyni go idealnym wyborem do implementacji aplikacji internetowych po stronie klienta. Dzięki swojej wszechstronności, JavaScript umożliwia dynamiczne manipulowanie elementami DOM, obsługę zdarzeń oraz komunikację z serwerem za pomocą AJAX. Umożliwia również korzystanie z nowoczesnych frameworków i bibliotek, takich jak React, Angular czy Vue.js, które przyspieszają proces tworzenia złożonych interfejsów użytkownika. Oprócz tego, JavaScript jest standardowym językiem skryptowym dla większości przeglądarek, co zapewnia jego szeroką kompatybilność i dostępność. Przykładem zastosowania JavaScript w aplikacjach internetowych może być formularz kontaktowy, który bez przeładowania strony waliduje dane wprowadzone przez użytkownika lub dynamicznie aktualizuje zawartość strony w odpowiedzi na interakcje użytkownika. Warto również zaznaczyć, że JavaScript jest wspierany przez ECMAScript, standard, który regularnie aktualizuje i rozwija jego możliwości, co sprawia, że jest on nie tylko podstawą wielu aplikacji internetowych, ale także kluczowym narzędziem w ekosystemie programistycznym.

Pytanie 28

Instrukcja w języku JavaScript

var napis1 = new napisy();

ma na celu

A. stworzenie nowej klasy napis1

B. wykonanie metody obiektu napisy

C. stworzenie obiektu napis1 z klasy napisy

D. zadeklarowanie zmiennej napis1 oraz uruchomienie funkcji, która przyjmuje jako argument napis1

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ zapis "var napis1 = new napisy();" faktycznie tworzy nowy obiekt o nazwie "napis1" na podstawie klasy "napisy". W JavaScript, użycie słowa kluczowego "new" jest niezbędne do instancjonowania obiektu z klasy. Klasy w JavaScript definiują strukturę obiektów, a w tym przypadku "napisy" może być zdefiniowaną przez programistę klasą, która zawiera różne metody i właściwości związane z obiektami tego typu. Przykładowo, jeśli klasa "napisy" ma metody do manipulacji tekstem, to obiekt "napis1" może wykorzystywać te metody do operacji na łańcuchach tekstowych. W praktyce, prawidłowe stosowanie klas i obiektów w programowaniu obiektowym pozwala na lepsze organizowanie kodu, zwiększa jego czytelność oraz umożliwia ponowne wykorzystanie kodu. Warto również zauważyć, że tworzenie obiektów w ten sposób jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, co przyczynia się do bardziej strukturalnego podejścia do rozwoju aplikacji webowych.

Pytanie 29

W języku JavaScript należy sformułować warunek, który będzie prawdziwy, gdy zmienna a będzie jakąkolwiek liczbą naturalną dodatnią (również nie zerową) lub gdy zmienna b będzie liczbą mieszczącą się w przedziale od 10 do 100, włącznie. Wyrażenie logiczne zastosowane w tym warunku powinno mieć formę

A. (a>0) && ((b>=10) && (b<=100))

B. (a>0) || ((b>=10) && (b<=100))

C. (a>0) || ((b>=10) || (b<=100))

D. (a>0) && ((b>=10) || (b<=100))

Odpowiedź (a>0) || ((b>=10) && (b<=100)) jest poprawna, ponieważ precyzyjnie odwzorowuje wymagane warunki. Warunek logiczny składa się z dwóch głównych części. Pierwsza część, (a>0), sprawdza, czy zmienna a jest liczbą naturalną dodatnią. Liczby naturalne dodatnie to liczby całkowite większe od zera, co oznacza, że a musi być większe od zera, aby warunek był spełniony. Druga część warunku, ((b>=10) && (b<=100)), wymaga, aby zmienna b znajdowała się w przedziale od 10 do 100, włącznie z tymi wartościami. Zastosowanie operatora && w tej części oznacza, że obie nierówności muszą być spełnione jednocześnie. Operator || łączy te dwie części, co oznacza, że wystarczy spełnić jeden z warunków, aby cały wyrażenie logiczne zwróciło prawdę. Jest to zgodne z zasadami programowania, które wskazują na konieczność precyzyjnego definiowania warunków w celu uniknięcia niejasności. W praktyce takie wyrażenie jest niezwykle przydatne w sytuacjach, gdy konieczne jest weryfikowanie wartości zmiennych przed ich dalszym przetwarzaniem, co pozwala na zwiększenie bezpieczeństwa i stabilności aplikacji.

Pytanie 30

W instrukcji warunkowej w języku JavaScript należy zweryfikować sytuację, w której wartość zmiennej a mieści się w przedziale (0, 100), a wartość zmiennej b jest większa od zera. Jak można poprawnie zapisać taki warunek?

A. if (a > 0 && a < 100 && b > 0)

B. if (a > 0 || a < 100 11 b < 0)

C. if ((a > 0 && a < 100) 11 b < 0)

D. if ((a > 0 11 a < 100) && b > 0)

Odpowiedź if (a > 0 && a < 100 && b > 0) jest prawidłowa, ponieważ dokładnie odzwierciedla wymogi przedstawione w pytaniu. W tym przypadku, warunek sprawdza, czy zmienna 'a' jest większa od zera oraz mniejsza od 100, co oznacza, że mieści się w przedziale (0, 100). Dodatkowo, warunek b > 0 zapewnia, że zmienna 'b' ma wartość większą od zera. Użycie operatora logicznego && jest kluczowe, ponieważ pozwala na połączenie wszystkich trzech warunków, co oznacza, że wszystkie muszą być spełnione, aby blok kodu w instrukcji if został wykonany. W praktyce, ten typ instrukcji jest niezwykle użyteczny w różnorodnych aplikacjach, na przykład w systemach walidacji danych wejściowych, gdzie istotne jest sprawdzenie, czy wartości są w określonych zakresach przed przetwarzaniem. Dobrą praktyką jest zawsze stosowanie wyraźnych i zrozumiałych warunków logicznych w celu zwiększenia czytelności i utrzymania kodu, co jest zgodne z zasadami czystego kodowania.

Pytanie 31

Fragment kodu HTML z JavaScript spowoduje, że po kliknięciu przycisku

<img src="obraz1.png">
<img src="obraz2.png" id="id1">
<button onclick="document.getElementById('id1').style.display='none'">Przycisk</button>

A. obraz2.png zostanie schowany

B. obraz1.png zastąpi obraz2.png

C. obraz1.png zostanie schowany

D. obraz2.png zastąpi obraz1.png

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z błędnego zrozumienia działania mechanizmu manipulacji DOM przy użyciu JavaScript. Pierwszym potencjalnym błędem jest założenie, że obraz1.png zostanie ukryty. Kod JavaScript wyraźnie odnosi się do elementu o id 'id1', co jednoznacznie wskazuje na obraz2.png. Tym samym jakiekolwiek operacje związane z obraz1.png są wykluczone, ponieważ ten obraz nie posiada przypisanego identyfikatora, który mógłby być użyty w skrypcie. Kolejne błędne założenie dotyczy zastąpienia jednego obrazu drugim. Aby taka operacja miała miejsce, kod musiałby modyfikować atrybut src jednego z elementów img, co w tym przypadku nie występuje. W obecnym fragmencie kodu zmiana atrybutu src nie jest implementowana, co rzutuje na to, że żaden obraz nie zostanie zamieniony. Typowy błąd logiczny polega tutaj na pomyleniu ukrywania elementu z jego modyfikacją lub zamianą. Błędne rozumienie również może wywodzić się z zakładania, że zmiana widoczności elementu automatycznie implikuje jego fizyczną zamianę, co nie jest prawdą w kontekście manipulacji DOM. Użytkownik powinien nauczyć się rozróżniać te operacje, aby unikać podobnych nieporozumień. Prawidłowe zrozumienie tych mechanizmów pozwala na efektywne projektowanie dynamicznych interfejsów użytkownika, które są zarówno funkcjonalne, jak i estetyczne. W rzeczywistości, operacje na DOM, takie jak ukrywanie elementów, są podstawą nowoczesnego web designu i powinny być dobrze zrozumiane przez każdego programistę webowego.

Pytanie 32

W języku Javascript obiekt typu array służy do przechowywania

A. wielu wartości różnego rodzaju

B. wielu wartości tylko tekstowych

C. wielu wartości tylko liczbowych

D. wielu wartości lub funkcji

Obiekt typu array w języku JavaScript jest niezwykle elastycznym narzędziem, które pozwala na przechowywanie wielu wartości dowolnego typu. Arrays mogą zawierać liczby, stringi, obiekty, a nawet inne tablice, w ramach jednego zbioru. Taka struktura danych jest bardzo przydatna w programowaniu, szczególnie w kontekście pracy z danymi, gdyż umożliwia tworzenie kolekcji o zmiennej długości, które można łatwo przetwarzać. Na przykład, w aplikacjach webowych można wykorzystać tablice do grupowania danych z formularzy lub przechowywania wyników zapytań do bazy danych. Dzięki metody takim jak .push(), .pop() czy .map(), programiści mogą łatwo manipulować danymi w tablicach. Ważnym aspektem jest również to, że tablice są obiektami w JavaScript, co oznacza, że można do nich przypisywać dodatkowe właściwości i metody, zwiększając ich funkcjonalność. Przykładem zaawansowanego zastosowania tablic jest wykorzystanie ich do implementacji algorytmów, takich jak sortowanie czy przeszukiwanie danych. Zgodnie z dokumentacją MDN, tablice w JavaScript są dynamiczne, co oznacza, że ich rozmiar może być dostosowywany w czasie działania programu, co czyni je bardzo wszechstronnym narzędziem w pracy programisty.

Pytanie 33

W języku JavaScript zapisano kod, którego wynikiem działania jest?
var osoba=prompt("Podaj imię", "Adam");

A. bezpośrednie przypisanie do zmiennej osoba wartości "Adam"

B. uzyskanie z formularza wyświetlonego na stronie HTML imienia "Adam"

C. pokazanie okna z pustym polem do edycji

D. wyświetlenie okna z polem do edycji, w którym domyślnie znajduje się tekst "Adam"

W kodzie JavaScript zapisano wywołanie funkcji prompt, która jest standardową metodą do interakcji z użytkownikiem poprzez wyświetlenie okna dialogowego. Funkcja ta przyjmuje dwa argumenty: pierwszy to tekst, który będzie wyświetlony jako prośba o dane, a drugi to opcjonalna wartość domyślna, która pojawi się w polu edycyjnym okna dialogowego. W przykładzie użytkownik proszony jest o podanie imienia, a domyślną wartością, która jest predefiniowana w tym przypadku, jest 'Adam'. Działanie tego kodu spowoduje otwarcie okna z polem edycyjnym, w którym już znajduje się 'Adam', co ułatwia użytkownikowi wprowadzenie danych. Ponadto, gdy użytkownik kliknie 'OK' lub 'Anuluj', wynik (czyli wartość wpisana przez użytkownika lub null, jeśli anulował) zostanie przypisany do zmiennej 'osoba'. Warto zaznaczyć, że funkcja prompt jest powszechnie używana w aplikacjach webowych do szybkiego zbierania informacji od użytkowników. Dzięki temu kodowi programiści mogą efektywnie interactować z użytkownikami, co jest zgodne z duchem nowoczesnych aplikacji internetowych opartych na JavaScript.

Pytanie 34

W języku JavaScript, aby zweryfikować, czy liczba leży w zakresie 100,200>, należy użyć:

A. if (liczba>100 || liczba<=200)

B. if(liczba<100 && liczba<=200)

C. if(liczba<100 || liczba>=200)

D. if(liczba>100 && liczba <=200)

Aby sprawdzić, czy liczba znajduje się w przedziale od 100 do 200 włącznie w języku JavaScript, należy użyć operatora logicznego AND (&&). Wyrażenie if(liczba > 100 && liczba <= 200) oznacza, że liczba musi być większa niż 100 oraz jednocześnie mniejsza lub równa 200. Przykład: jeśli mamy liczby 150 i 250, to 150 spełnia warunki tego warunku (jest większa od 100 i mniejsza lub równa 200), podczas gdy 250 nie spełnia (jest większa od 200). Kluczowe jest zrozumienie operatorów porównania oraz logicznych w JavaScript. Zgodnie z ECMAScript, językiem, na którym oparty jest JavaScript, użycie operatora AND w tym kontekście jest standardowym podejściem do określenia, czy wartość znajduje się w danym przedziale. Poprawne użycie tych operatorów jest istotne dla logiki programów oraz dostosowywania warunków do różnych sytuacji, co jest niezbędne w codziennej pracy programisty.

Pytanie 35

Którą czynność gwarantującą poprawne wykonanie przedstawionego kodu Java Script, należy wykonać przed pętlą?

var text;
 for ( var i = 0; i < tab.length; i++ ) {
   text += tab[i] + "<br>";
 }

A. Zainicjować zmienną text.

B. Sprawdzić rozmiar tabeli tab.

C. Sprawdzić czy text j est typu znakowego.

D. Zadeklarować zmienną i.

Dobrze! Prawidłową odpowiedzią jest 'Zainicjować zmienną text'. W języku JavaScript, przed rozpoczęciem pętli, istotne jest zainicjowanie zmiennej, która będzie używana do akumulacji wyników. Zmienna 'text' w tym przypadku spełnia tę rolę. Jej prawidłowe zainicjowanie, czyli przypisanie jej początkowej wartości, zazwyczaj pustego ciągu znaków ('text = "";'), jest kluczowe dla poprawnej pracy kodu. Pozwala to na uniknięcie błędów związanych z niezdefiniowaną zmienną. Jest to standardowa procedura stosowana w wielu językach programowania, nie tylko w JavaScript. Zrozumienie i zastosowanie tej praktyki pomaga w pisaniu czystego i efektywnego kodu.

Pytanie 36

W JavaScript utworzono obiekt. Jak zmienić wartość właściwości x tego obiektu w dalszej części kodu?

var obiekt1 = {
  x: 0,
  y: 0,
  wsp: function() { … }
}

A. obiekt1::x = …

B. x = …

C. obiekt1.x = …

D. wsp.x = …

JavaScript to fajny język, który pozwala na pracę z obiektami, a właściwie to obiekty są jego podstawą. Chodzi o to, że można w nich przechowywać różne dane w formie par klucz-wartość. Gdy chcesz zmienić jakąś właściwość obiektu, używasz notacji kropkowej. To z pozoru proste, ale bardzo praktyczne. Po prostu wpisujesz nazwę obiektu, kropkę i nazwę właściwości, którą chcesz edytować. Na przykład mamy obiekt o nazwie obiekt1 i właściwość x. Żeby zmienić wartość x, piszesz obiekt1.x, a potem przypisujesz nową wartość. To wszystko jest zgodne z zasadami ECMAScript, które mówią, jak powinno się pracować z obiektami w JavaScript. Takie podejście jest nie tylko jasne, ale również umożliwia szybkie wskazanie, co dokładnie zmieniasz. W praktyce fajnie jest pokazać to na przykładzie, jak np. chcesz zaktualizować imię użytkownika w obiekcie, to robisz coś takiego: user.name = 'Jan'.

Pytanie 37

W skrypcie JavaScript, aby uzyskać dane od użytkownika, można wykorzystać okno wyświetlane przez funkcję

A. confirm()

B. prompt()

C. alert()

D. documet.write()

Funkcja prompt() w JavaScript jest specjalnie zaprojektowana do pobierania danych od użytkownika i wyświetlania okna dialogowego, które pozwala wprowadzić tekst. W przeciwieństwie do alert(), który jedynie wyświetla informacje, prompt() umożliwia użytkownikowi wprowadzenie danych, które mogą być później wykorzystane w kodzie. Na przykład, można zainicjować zmienną i przypisać do niej wartość wprowadzaną przez użytkownika: var imie = prompt('Podaj swoje imię:');. Tego rodzaju interakcje są niezwykle ważne w dynamicznych aplikacjach internetowych, gdzie potrzeba elastyczności i użytkownika jako aktywnego uczestnika w procesie. Dobrą praktyką jest zapewnienie, że zapytania są jasne i zrozumiałe, a także, że walidujemy dane wejściowe, aby uniknąć błędów. Warto również mieć na uwadze, że z uwagi na estetykę i funkcjonalność, w nowoczesnym podejściu do interakcji użytkownika, lepszym rozwiązaniem mogą być formularze HTML z JavaScript, które oferują większą kontrolę nad danymi i lepsze możliwości stylizacji."

Pytanie 38

Jaką instrukcję w JavaScript można uznać za równoważną pod względem funkcjonalności do zaprezentowanej?

A. Kod 2

B. Kod 3

C. Kod 4

D. Kod 1

Kod 2 jest poprawny, ponieważ struktura instrukcji warunkowych w JavaScript jest równoważna z wyrażeniem switch przedstawionym w pytaniu. Instrukcja switch pozwala na wykonanie jednej z wielu gałęzi kodu w zależności od wartości wyrażenia, w tym przypadku zmiennej 'dzialanie'. Każdy 'case' w switch odpowiada warunkowi 'if' w strukturze if-else if. W Kodzie 2 każda operacja matematyczna, jak dodawanie czy odejmowanie, jest przypisana do odpowiedniego warunku dzięki zastosowaniu if-else if, co dokładnie odwzorowuje zachowanie switch. Jest to zgodne z dobrą praktyką programistyczną, gdzie wybór między switch a if-else if zależy od przejrzystości i liczby porównywanych przypadków. Kod 2 jest bardziej czytelny, co jest ważne w utrzymywaniu i rozwijaniu kodu produkcyjnego. Praktyczne zastosowanie takiej struktury można znaleźć w budowaniu aplikacji, gdzie decyzje podejmowane są na podstawie wielu możliwych wartości zmiennej.

Pytanie 39

W języku JavaScript funkcja matematyczna Math.pow() jest wykorzystywana do obliczania

A. bezwzględnej wartości liczby

B. potęgi liczby

C. pierwiastka kwadratowego z liczby

D. przybliżonej wartości liczby

Funkcja Math.pow() w języku JavaScript służy do obliczania potęgi liczby, co oznacza, że zwraca wynik mnożenia danej liczby przez siebie określoną liczbę razy. Jej składnia to Math.pow(base, exponent), gdzie 'base' to liczba, którą chcemy podnieść do potęgi, a 'exponent' to wykładnik potęgi. Przykładowo, Math.pow(2, 3) zwróci 8, ponieważ 2^3=2*2*2=8. Użycie tej funkcji jest niezwykle powszechne w programowaniu, zwłaszcza w obliczeniach matematycznych, grafice komputerowej oraz w algorytmach naukowych. Zastosowanie Math.pow() jest zgodne z najlepszymi praktykami, ponieważ pozwala na klarowność i czytelność kodu. Warto dodać, że w ES6 możemy również używać operatora potęgowania **, co jest syntaktycznie prostsze i bardziej intuicyjne, np. 2 ** 3 również da nam 8.

Pytanie 40

Jakie zadanie wykonuje funkcja napisana w JavaScript?

function fun1(a,b)
{
    if ( a % 2 != 0 ) a++;
    for(n=a; n<=b; n+=2)
        document.write(n);
}

A. zwrócenie parzystych wartości liczb od a do b

B. sprawdzenie, czy liczba a jest liczbą nieparzystą; jeśli tak, to jej wypisanie

C. wypisanie wszystkich liczb w zakresie od a do b

D. wypisanie liczb parzystych w przedziale od a do b

Funkcja fun1 napisana w języku JavaScript ma za zadanie wypisanie liczb parzystych z przedziału od a do b. Na początku funkcja sprawdza, czy liczba a jest nieparzysta, wykorzystując operator modulo %. Jeśli a jest nieparzysta, zwiększana jest o jeden, aby stać się liczbą parzystą. Następnie pętla for iteruje od tej nowej wartości a do b, zwiększając a o 2 w każdej iteracji, co zapewnia, że wszystkie generowane liczby są parzyste. Wykorzystanie document.write(n) w każdej iteracji powoduje wypisanie bieżącej liczby. Taki sposób iteracji jest efektywny w kontekście wydajności, ponieważ omija nieparzyste liczby bez potrzeby sprawdzania ich w każdej iteracji. Ta technika jest powszechnie stosowana w programowaniu, gdy chcemy iterować tylko po określonym typie liczb, w tym przypadku parzystych. Dbałość o sprawność kodu i unikanie zbędnych operacji to kluczowe aspekty profesjonalnego programowania, które wpływają na szybkość działania i zasobożerność aplikacji. Implementacja ta jest zgodna z dobrymi praktykami, gdyż unika zbędnych operacji i wykonuje zadanie w sposób możliwie najbardziej efektywny.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej