Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 15:23
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 16:16

Egzamin zdany!

Wynik: 23/40 punktów (57,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Kwalifikatory dostępu private, protected i public definiują mechanizm:

A. polimorfizmu

B. hermetyzacji (enkapsulacji)

C. rekurencji

D. przeładowania (overloadingu)

Kwalifikatory private, protected i public sterują widocznością pól i metod klasy, czyli realizują HERMETYZACJĘ (enkapsulację) - ukrywanie wewnętrznych szczegółów i udostępnianie tylko wybranego interfejsu. Dlatego definiują mechanizm hermetyzacji.

Pytanie 2

Które z poniższych twierdzeń o zasadach programowania w PHP jest poprawne?

A. Nazwy zmiennych zaczynają się od znaku !

B. Deklaracja zmiennych odbywa się po słowie kluczowym var

C. Jest to język o słabej kontroli typów

D. W nazwach zmiennych nie rozróżnia się wielkości liter

Deklaracja zmiennych w PHP odbywa się za pomocą znaku dolara ($), a nie słowa kluczowego 'var'. W przeciwieństwie do niektórych innych języków programowania, takich jak JavaScript, gdzie 'var' jest używane do deklarowania zmiennych, PHP przyjmuje inny sposób. Również w kontekście nazw zmiennych, w PHP wielkość liter ma znaczenie; zmienna $zmienna i $Zmienna są różnymi zmiennymi. To oznacza, że programiści muszą być szczególnie ostrożni przy pisaniu kodu, aby uniknąć niezamierzonych błędów. Ponadto, w PHP niektóre typy zmiennych są ściśle określone przez ich wartości, co może prowadzić do nieporozumień na temat 'słabej kontroli typów'. Ostatecznie, PHP nie jest językiem o ścisłej kontroli typów, lecz dzięki swojej słabej kontroli typów umożliwia programistom większą elastyczność w pracy z danymi. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla każdego programisty PHP, aby uniknąć typowych pułapek, które mogą prowadzić do błędów w kodzie i trudności w utrzymaniu aplikacji. W praktyce, warto korzystać z dobrych praktyk, takich jak stosowanie typów w PHP 7 i nowszych, które wprowadzają możliwość określania typów dla argumentów funkcji i wartości zwracanych, co zwiększa stabilność i przewidywalność kodu.

Pytanie 3

W zaprezentowanej części formularza HTML znajduje się pole, które można określić jako?

<input type="password" name="pole">

A. domyślnie posiada wpisany tekst "pole".

B. wyświetla wprowadzone znaki.

C. ukrywa wprowadzone znaki.

D. pozwala na wprowadzanie jedynie wartości liczbowych.

Twoja odpowiedź jest właściwa. W tym fragmencie formularza HTML mamy pole input, które wprowadzone znaki ukrywa. To dzięki atrybutowi 'type="password"' w elemencie input. W HTML atrybut 'type' mówi nam, jaki typ danych użytkownik może wprowadzić do tego pola. Jak masz 'password', to wpisane rzeczy są zasłonięte symbolami, jak np. gwiazdki czy kropki, żeby chronić dane użytkownika. To standardowa sprawa, szczególnie dla haseł i innych ważnych informacji, żeby nikt ich nie zobaczył. Pamiętaj, że takie pola powinny być zawsze dobrze oznaczone i zabezpieczone, to ważne dla bezpieczeństwa.

Pytanie 4

Zidentyfikuj styl CSS, który doprowadził do uzyskania pokazanego efektu.

A. Styl 4

B. Styl 3

C. Styl 1

D. Styl 2

W przypadku Styl 1 zastosowanie border-radius: 10% nie jest wystarczające do uzyskania pełnego zaokrąglenia prowadzącego do kształtu koła w przypadku kwadratowego obrazu. Wartość procentowa 10% oznacza, że promień zaokrąglenia wynosi 10% szerokości lub wysokości elementu, co na ogół skutkuje jedynie delikatnym zaokrągleniem narożników. Styl 3 z kolei próbuje uzyskać efekt okrągły stosując border o wartości 50% jednakże jest to błędne podejście ponieważ wartość ta nie odnosi się do faktycznego promienia zaokrąglenia a jedynie do szerokości i koloru obramowania elementu. To nie wpływa na kształt wewnętrzny elementu jedynie na jego zewnętrzny kontur co nie zmienia formy obrazu na okrągłą. Styl 4 używa właściwości shape: circle co jest błędne w kontekście CSS gdyż taka właściwość nie istnieje w specyfikacji CSS dla zmiany kształtu elementów graficznych. Takie podejście może wynikać z mylnego zrozumienia specyfikacji CSS lub z błędnego użycia właściwości specyficznych dla SVG lub CSS Shapes które nie działają w ten sposób w kontekście tagu img. Kluczowe jest dokładne zrozumienie działania i specyfiki właściwości CSS aby prawidłowo je stosować tworząc estetyczne i funkcjonalne projekty webowe.

Pytanie 5

Dana jest tabela uczniowie, do której wpisano rekordy jak na rysunku. Co będzie wynikiem działania przedstawionego zapytania SQL?

SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie;

Nazwisko	Imie	ocena
Kowalski	Sebastian	4
Kaczmarek	Marta	3
Baryła	Zenon	4
Gota	Anna	3

A. Liczba wierszy równa 4

B. Wartość 3.5

C. Dane 4, 3, 4, 3

D. Suma ocen równa 14

Tak, poprawna odpowiedź to 'Wartość 3.5'. W zapytaniu SQL 'SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie;' używamy funkcji AVG, żeby obliczyć średnią. W tym przypadku ona bierze oceny z tabeli 'uczniowie' i liczy, ile wynosi średnia. Jak to działa? Suma wszystkich ocen to 14 (3 + 4 + 3 + 4), a mamy cztery oceny, więc dzielimy 14 przez 4 i wychodzi nam 3.5. To jest super przykład, jak można wykorzystać funkcję AVG w SQL, co jest naprawdę przydatne, szczególnie, gdy mamy dużą ilość danych do przeanalizowania. Dobrze jest znać takie funkcje agregujące jak AVG, SUM, MAX czy MIN, bo ułatwiają one analizę danych.

Pytanie 6

Którego zdarzenia użyć, aby funkcja JavaScript uruchomiła się PO ZAŁADOWANIU strony?

onclick

onkeydown

onmouseout

onload

Zdarzenie onload uruchamia funkcję dopiero PO całkowitym załadowaniu strony lub elementu - gdy gotowe są wszystkie zasoby (obrazy, style, skrypty). Dlatego skrypt operujący na elementach strony często startuje właśnie z <body onload="start()">, by mieć pewność, że dany element już istnieje w drzewie DOM. Zapamiętaj: „load” = wczytano - dopiero wtedy działaj.

Pytanie 7

Jak nazywa się czynność wykrywania i usuwania błędów w kodzie źródłowym programu?

A. debugowanie

B. standaryzacja

C. kompilowanie

D. normalizacja

Czynność wykrywania i usuwania błędów w kodzie źródłowym nazywa się debugowaniem (od ang. debugging) - programista lokalizuje usterkę i poprawia kod. Dlatego ta czynność to debugowanie.

Pytanie 8

Znacznik <ins> w HTML jest używany do wskazywania

A. tekstu, który został usunięty

B. tekstu, który został dodany

C. cytowanego fragmentu tekstu

D. tekstu, który został przeformatowany

Wybierając błędne odpowiedzi, pokazujesz, że coś może być niejasne, jeśli chodzi o znaczniki HTML. Na przykład, myślenie, że <ins> to znacznik do oznaczania cytatów, to pomyłka. Do tego zadania służy <blockquote> albo <q>, które mają swoje własne, zupełnie inne znaczenie. Jeśli wybrałeś opcję mówiącą o oznaczaniu usuniętego tekstu, to też jest błąd, bo do tego mamy znacznik <del>. A użycie <ins> w kontekście zmiany formatu tekstu to jeszcze jedna pomyłka, bo ten znacznik nie mówi nic o formatowaniu. Tak naprawdę, <ins> tylko wskazuje nowe fragmenty tekstu, a nie zmienia ich stylu. Jeżeli nie rozumiesz tych funkcji różnych znaczników HTML, to łatwo można wpaść w pułapkę błędów w kodzie, co później będzie miało wpływ na semantykę stron oraz ich dostępność. Dlatego tak ważne jest, żeby znać różnice między tymi znacznikami i korzystać z nich, jak należy.

Pytanie 9

Aby dodać nowy rekord do tabeli Pracownicy, konieczne jest zastosowanie polecenia SQL

A. INSERT INTO Pracownicy VALUES ('Jan',' Kowalski')

B. INSERT VALUES (Jan, Kowalski) INTO Pracownicy

C. INSERT (Jan, Kowalski) INTO Pracownicy

D. INSERT VALUES Pracownicy INTO (Jan, Kowalski)

Aby dodać nowy rekord do tabeli Pracownicy w bazie danych, należy skorzystać z polecenia SQL INSERT INTO, które jest standardowym sposobem na wprowadzenie nowych danych do tabeli. Poprawna składnia polecenia to 'INSERT INTO <nazwa_tabeli> VALUES (<wartości>)'. W przypadku podanego przykładu, używamy 'INSERT INTO Pracownicy VALUES ('Jan', 'Kowalski');', co jest zgodne z wymaganiami SQL. Polecenie to wprowadza dwa nowe atrybuty: imię 'Jan' oraz nazwisko 'Kowalski' do tabeli Pracownicy. Ważne jest, aby wartości były poprawnie otoczone apostrofami w przypadku typów danych tekstowych. Zgodnie z normami SQL, zapis ten pozwala na dodanie rekordu, pod warunkiem, że kolumny tabeli są zgodne z wprowadzanymi danymi, a tabela Pracownicy została wcześniej zdefiniowana w bazie danych. Przykładem może być sytuacja, w której tabela Pracownicy ma kolumny 'Imie' i 'Nazwisko', a wprowadzenie wartości bezpośrednio do tych kolumn jest zgodne z ich definicją.

Pytanie 10

Jakie polecenie pozwala na zwiększenie wartości o jeden w kolumnie RokStudiów w tabeli Studenci dla uczniów, którzy są na roku 1÷4?

A. UPDATE Studenci, RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5

B. UPDATE Studenci SET RokStudiow WHERE RokStudiow < 5

C. UPDATE Studenci SET RokStudiow = RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5

D. UPDATE RokStudiow SET RokStudiow++ WHERE RokStudiow < 5

Odpowiedzi, które nie są zgodne z właściwą składnią i logiką SQL, prowadzą do nieprawidłowych aktualizacji w bazie danych. Pierwsze podejście, 'UPDATE Studenci, RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5;', jest błędne, ponieważ nie wykorzystuje poprawnej struktury polecenia UPDATE. W SQL należy określić kolumnę, która ma być zaktualizowana, a nie używać dodatkowego wyrażenia w sekcji FROM. Drugie podejście, 'UPDATE Studenci SET RokStudiow WHERE RokStudiow < 5;', jest również niekompletne, ponieważ brakuje w nim informacji o nowej wartości, którą należy przypisać. W tym przypadku, SET wymaga zarówno kolumny, jak i nowej wartości. Z kolei trzecia odpowiedź, 'UPDATE RokStudiow SET RokStudiow++ WHERE RokStudiow < 5;', nie jest zgodna z składnią SQL, jako że operator '++' nie jest uznawany w standardzie SQL. Błędy te często wynikają z niewłaściwego zrozumienia, jak działa aktualizacja danych w SQL, co może prowadzić do niepoprawnych lub nieefektywnych zapytań. Kluczowym elementem jest znajomość standardów SQL i praktyczne umiejętności ich stosowania w codziennych operacjach zarządzania danymi.

Pytanie 11

Tabele Klienci oraz Zgloszenia są związane relacją jeden do wielu. Jakie polecenie należy wydać, aby uzyskać tylko opis zgłoszenia oraz odpowiadające mu nazwisko klienta dla zgłoszenia numer 5?

A. SELECT opis, nazwisko FROM Zgloszenia JOIN Klienci WHERE Klienci.id = 5

B. SELECT opis, nazwisko FROM Zgloszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgloszenia.Klienci_id WHERE Klienci.id = 5

C. SELECT opis, nazwisko FROM Zgloszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgloszenia.Klienci_id WHERE Zgloszenia.id = 5

D. SELECT opis, nazwisko FROM Zgloszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgloszenia.id WHERE Zgloszenia.id = 5

W przypadku nieprawidłowych odpowiedzi często występuje błędne rozumienie relacji i składni SQL. W pierwszym przykładzie, klauzula WHERE Klienci.id = 5 próbuje filtrować według identyfikatora klienta zamiast zgłoszenia, co nie jest zgodne z celem zapytania. Taki zapis prowadzi do niepoprawnych wyników, ponieważ zamiarem jest uzyskanie danych dla konkretnego zgłoszenia, a nie wszystkich zgłoszeń danego klienta. Innym częstym błędem jest pominięcie klauzuli ON w zapytaniu, co widać w trzeciej odpowiedzi. Bez określenia warunku łączenia, SQL nie ma informacji, jak powiązać rekordy z dwóch tabel, co może skutkować błędem lub zwróceniem niepoprawnych danych. W czwartym przypadku, klauzula ON jest błędnie skonstruowana, używając Klienci.id = Zgloszenia.id, co nie odpowiada relacji klucz główny-klucz obcy. Takie błędy wynikają z niezrozumienia struktury bazy danych i jej modeli relacyjnych. W praktyce, takie niepoprawne zapytania mogą prowadzić do błędnych wniosków, utraty integralności danych i problemów z wydajnością systemu. Aby tego uniknąć, istotne jest zrozumienie logicznej struktury bazy danych oraz poprawne stosowanie składni SQL, co jest kluczowe w pracy z relacyjnymi bazami danych. W profesjonalnym środowisku, testowanie i walidacja zapytań pomogą zidentyfikować i poprawić takie błędy przed wdrożeniem w produkcji.

Pytanie 12

W zaprezentowanym fragmencie algorytmu wykorzystano

A. dwie pętle

B. trzy bloki operacyjne (procesy)

C. jedną pętlę

D. jeden blok decyzyjny

Na tym diagramie widać jedną pętlę, co jest dość ważne w programowaniu. Pętla pozwala na powtarzanie pewnych działań, aż spełni się jakiś warunek. Tu mamy blok decyzyjny, który mówi, czy proces ma trwać, czy się zakończyć. To dość powszechnie używane podejście, zwłaszcza w algorytmach, jak na przykład sortowanie czy obróbka danych. Warto zwrócić uwagę, by dobrze zrozumieć, jak działają pętle, szczególnie te oparte na warunkach, jak while czy for. Pozwoli to uniknąć problemów z niekończącymi się pętlami, które mogą sprawić, że program przestanie działać. Z mojego doświadczenia, ogarnać te struktury to kluczowy skill dla każdego, kto chce działać w IT.

Pytanie 13

$n = '[email protected]'; $dl = strlen($n); $i = 0; while ($i < $dl && $n[$i] != '@') { echo $n[$i]; $i++; } Fragment kodu w języku PHP wyświetli

A. cały adres e-mail, czyli '[email protected]'

B. wyłącznie nazwę konta, czyli 'adres'

C. tylko nazwę domeny, czyli 'host.pl'

D. nazwę konta z znakiem @, czyli 'adres@'

Analizując niepoprawne odpowiedzi, warto zwrócić uwagę na kilka kluczowych aspektów. W przypadku odpowiedzi, która wskazuje na wypisanie nazwy konta ze znakiem '@', należy zauważyć, że kod w rzeczywistości nie wlicza znaku '@' do wypisywanej wartości. Działanie pętli opiera się na warunku przerywającym, który kończy iterację przed napotkaniem '@', co oznacza, że nie może on znaleźć się w rezultacie. Z kolei wskazanie, że kod wypisze cały adres e-mail jest błędne, ponieważ pętla jest zaprojektowana tak, aby zakończyć działanie przed osiągnięciem znaku '@', więc taki wynik nie jest możliwy. Ostatnia niepoprawna odpowiedź, sugerująca, że kod wypisze samą nazwę domeny, jest również myląca. W kodzie nie ma logiki, która pozwalałaby na wyodrębnienie części po znaku '@'; zamiast tego pętla przerywa działanie, gdy osiągnie ten znak. Jest to kluczowe, aby zrozumieć, że kod nie ma mechanizmu do analizy lub rozdzielania adresu e-mail po znaku '@'. Wszystkie te odpowiedzi pokazują niezrozumienie, jak działają operacje na ciągach w PHP oraz logikę pętli, która w kontekście tego fragmentu kodu jest fundamentalna dla uzyskania prawidłowego wyniku.

Pytanie 14

Który parametr obiektu graficznego zmieni się po modyfikacji wartości kanału alfa?

A. ostrość krawędzi

B. przezroczystość

C. kolejność wyświetlania pikseli

D. nasycenie kolorów

Kanał alfa przechowuje informację o PRZEZROCZYSTOŚCI każdego piksela, więc jego zmiana wpływa właśnie na przezroczystość obrazu (od pełnej widoczności po całkowitą niewidoczność). Dlatego zmienia się przezroczystość.

Pytanie 15

Która klauzula określa powiązanie (relację) między tabelami w MySQL?

REFERENCES

ORDER BY

PRIMARY KEY

INDEX

Powiązanie (relację) między tabelami w MySQL określa klauzula REFERENCES - wskazuje, do której tabeli i kolumny odwołuje się klucz obcy, np. FOREIGN KEY (autor_id) REFERENCES autorzy(id). Zapamiętaj: REFERENCES mówi „to pole wskazuje na klucz tamtej tabeli”.

Pytanie 16

Jak ustawić w CSS, by link NIEodwiedzony był żółty, a odwiedzony - zielony?

a:hover { color: green; } a.link { color: yellow; }

a:visited { color: yellow; } a:link { color: green; }

a:link { color: yellow; } a:visited { color: green; }

a:hover { color: yellow; } a:visited { color: green; }

Stan odnośnika opisują pseudoklasy: a:link dotyczy linku jeszcze NIEodwiedzonego, a a:visited już odwiedzonego. Aby pierwszy był żółty, a drugi zielony, przypisuje się oba kolory osobno: a:link { color: yellow; } a:visited { color: green; }. Warto trzymać kolejność LVHA (link, visited, hover, active), bo przy nakładających się regułach decyduje ona o pierwszeństwie. Dlatego poprawny jest ten zestaw.

Pytanie 17

Która właściwość CSS ustawia kolor TEKSTU elementu?

font-color

color

text-color

background-color

background-color ustawia kolor TŁA, a nie tekstu. text-color i font-color to nazwy, które w CSS NIE istnieją (mimo intuicyjnego brzmienia). Kolor tekstu ustawia właściwość color.

Pytanie 18

Której metody JS użyć, aby WYODRĘBNIĆ fragment napisu między podanymi indeksami?

trim()

concat()

slice()

replace()

Pozostałe metody robią co innego. trim() usuwa białe znaki z końców napisu, concat() ŁĄCZY napisy, a replace() podmienia fragment na inny tekst. Wycinanie fragmentu po indeksach realizuje slice().

Pytanie 19

Na przedstawionym obrazie zobrazowano wybór formatu pliku do zaimportowania bazy danych. Który z formatów należy wybrać, jeśli dane zostały wyeksportowane z programu Excel i zapisane w formie tekstowej z użyciem przecinka do oddzielania wartości pól?

A. CSV

B. ESRI

C. XML

D. SQL

CSV to skrót od Comma-Separated Values czyli wartości oddzielone przecinkami Jest to powszechnie stosowany format plików tekstowych używany do przechowywania danych tabelarycznych Takie pliki są łatwe do utworzenia edytowania i odczytu przez różnorodne aplikacje co czyni je wszechstronnym wyborem dla transferu danych między różnymi systemami i programami Główną zaletą formatu CSV jest jego prostota i szeroka kompatybilność zwłaszcza z programami do obsługi arkuszy kalkulacyjnych takimi jak Microsoft Excel czy Google Sheets Kiedy dane są eksportowane z Excela jako tekst z przecinkami oddzielającymi wartości CSV to optymalny wybór dla importu do baz danych czy innych aplikacji gdzie dane muszą być szybko i bezproblemowo przetworzone Standard ten nie zawiera informacji o typach danych kolorach czy formatach co sprawia że jest lekki i niezawodny CSV jest również obsługiwany przez większość języków programowania co znacznie ułatwia jego obsługę i integrację w procesach automatyzacji Jest to idealne rozwiązanie gdy potrzebujemy prostego i szybkiego sposobu na przeniesienie danych bez skomplikowanych zależności

Pytanie 20

Które narzędzie wiersza poleceń tworzy KOPIĘ ZAPASOWĄ bazy MySQL (zrzut do pliku)?

create

mysqldump

truncate

mysqlcheck

Narzędzie mysqldump tworzy KOPIĘ ZAPASOWĄ bazy MySQL - zrzuca jej strukturę i dane do pliku (zwykle z poleceniami SQL), z którego można ją później odtworzyć. Dlatego kopię zapasową robi mysqldump.

Pytanie 21

1       <script>
2       const liczba = 1;
3       let gora = 10, dol = 1;
4       let podaj = parseInt(prompt("Podaj liczbę całkowitą z zakresu <1-10>"));
5       liczba = Math.random() * ( gora - dol + 1 ) + dol;
6       liczba = parseInt(liczba);
7       if (liczba == podaj) {
8           document.write("Liczba została odgadnięta");
9       } else {
10          document.write("Niestety nie tym razem");
11      }
12      </script>

Przedstawiony fragment kodu JavaScript powinien wylosować liczbę całkowitą z zakresu <1 , 10> i porównać ją z liczbą podaną przez użytkownika w oknie dialogowym. Skrypt po uruchomieniu generuje błąd, którego przyczyną jest

A. niepotrzebne użycie konwersji z funkcji prompt do liczby całkowitej.

B. przypisanie wartości do stałej liczba w piątej linii skryptu .

C. błędna składnia deklaracji zmiennych gora i dol w drugiej linii skryptu.

D. błędna składnia instrukcji warunkowej if ... else.

W tym zadaniu łatwo skupić się na szczegółach, które wyglądają podejrzanie, ale w rzeczywistości są poprawne. Wiele osób patrzy najpierw na deklarację zmiennych `gora` i `dol` w trzeciej linii, bo mamy tam dwa identyfikatory zadeklarowane w jednym wierszu: `let gora = 10, dol = 1;`. Taka składnia w JavaScript jest całkowicie poprawna i bardzo często spotykana w kodzie produkcyjnym. Standard ECMAScript dopuszcza deklarację wielu zmiennych w jednym instrukcie `let`, `const` czy `var`, oddzielonych przecinkami. To nie ma żadnego wpływu na poprawność działania skryptu, jest tylko kwestią stylu kodowania. Niektórzy lintersi zalecają jedną zmienną na linię, ale to jest wyłącznie konwencja, nie błąd.

Podobnie z instrukcją warunkową `if ... else`. Konstrukcja `if (liczba == podaj) { ... } else { ... }` jest jak najbardziej poprawna składniowo. Nawet użycie operatora `==` (zamiast bardziej restrykcyjnego `===`) nie powoduje tu błędu wykonania, najwyżej może być dyskusyjne ze względu na dobre praktyki, bo `===` nie robi konwersji typów. Jednak w tym konkretnym kodzie obie wartości są konwertowane do liczb, więc porównanie zadziała logicznie. Błąd wykonania nie ma więc źródła w warunku.

Czasem pojawia się też myśl, że problemem może być `parseInt(prompt(...))`, bo prompt zwraca tekst. Tymczasem właśnie dlatego używamy `parseInt`, żeby zamienić łańcuch znaków na liczbę całkowitą. Bez tej konwersji porównywalibyśmy liczbę z tekstem, co mogłoby dawać dziwne wyniki logiczne. Konwersja jest tu więc nie tylko „nie niepotrzebna”, ale wręcz wskazana. W nowoczesnym kodzie można by użyć np. `Number(prompt(...))` albo dodatkowo sprawdzić, czy użytkownik faktycznie podał liczbę, ale sam `parseInt` jest jak najbardziej OK.

Sednem problemu nie są więc ani deklaracje `gora` i `dol`, ani składnia `if ... else`, ani konwersja wartości z prompta, tylko próba nadpisania stałej. Z mojego doświadczenia wynika, że to bardzo typowy błąd przy nauce `const` i `let`: mylenie stałych z „zwykłymi” zmiennymi. Warto zawsze zadać sobie pytanie: czy ta wartość ma się zmieniać w czasie działania skryptu? Jeśli tak, używamy `let`. Jeśli nie, wtedy dopiero `const`. To prosta zasada, która pozwala uniknąć takich błędów logicznych i runtime'owych.

Pytanie 22

W bazie danych MySQL utworzono tabelę. Aby jednoznacznie zdefiniować, że pole ID jest kluczem głównym, należy dopisać

CREATE TABLE Osoby (
  ID int NOT NULL,
  nazwisko varchar(255) NOT NULL,
  wiek int
);

A. PRIMARY KEY (ID) przed zamknięciem nawiasu.

B. PK (ID) przed zamknięciem nawiasu.

C. FOREIGN KEY w linii, w której jest zdefiniowane pole ID.

D. PK w linii, w której jest zdefiniowane pole ID.

Twoja odpowiedź jest prawidłowa. W języku SQL, i w szczególności w systemie baz danych MySQL, aby zdefiniować pole ID jako klucz główny, należy użyć klauzuli PRIMARY KEY. Składnia jest dość prosta i wymaga umieszczenia wyrażenia 'PRIMARY KEY (ID)' przed zamknięciem nawiasu definiującego strukturę tabeli. Klucz główny jest kluczem unikalnym, który identyfikuje rekord w tabeli. Nie mogą istnieć dwa rekordy w tabeli z tą samą wartością klucza głównego, co gwarantuje unikalność każdego rekordu. Klucze główne są też często używane do tworzenia powiązań między tabelami, co jest podstawą relacyjnych baz danych. Wykorzystanie kluczy głównych jest zgodne ze standardami i dobrą praktyką w projektowaniu baz danych.

Pytanie 23

Liczba 0x142 zapisana w kodzie JavaScript jest w postaci

A. szesnastkowej

B. dziesiętnej

C. ósemkowej

D. dwójkowej

O systemie liczbowym decyduje prefiks: 0x to szesnastkowy, 0o ósemkowy, 0b dwójkowy, a liczby dziesiętne zapisuje się bez prefiksu. Skoro jest 0x, liczba 0x142 jest szesnastkowa.

Pytanie 24

Który mechanizm jest kluczowy dla Systemu Zarządzania Bazą Danych (SZBD)?

A. moduł do wizualizacji diagramów encji

B. wielodostępność do danych

C. narzędzia do generowania statystyk

D. system zarządzania wersjami bazy

Kluczowym mechanizmem SZBD jest WIELODOSTĘPNOŚĆ - umożliwienie wielu użytkownikom jednoczesnej, bezpiecznej pracy na tych samych danych, z kontrolą współbieżności, blokadami i transakcjami. To podstawa działania systemu bazodanowego. Dlatego kluczowa jest wielodostępność do danych.

Pytanie 25

W tabeli mieszkańcy zawierającej pola id, imie, nazwisko, ulica, numer, czynsz (wartość całkowita) należy zidentyfikować osoby zamieszkujące ulicę Mickiewicza pod numerami 71, 72, 80, których czynsz jest niższy niż
1000 zł. Jak będzie wyglądać klauzula WHERE w zapytaniu?

A. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) AND czynsz < 1000

B. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer > 70 AND numer < 81 OR czynsz < 1000

C. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000

D. WHERE ulica = 'Mickiewicza' OR numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ klauzula WHERE w zapytaniu SQL skutecznie filtruje dane zgodnie z wymaganiami. W tym przypadku, użycie operatora AND w połączeniu z IN i warunkiem < 1000 zapewnia, że zwrócone zostaną jedynie te rekordy, które spełniają wszystkie trzy kryteria: ulica musi być 'Mickiewicza', numer musi być jednym z 71, 72 lub 80, a czynsz musi być mniejszy niż 1000 zł. To jest zgodne z dobrą praktyką w SQL, gdzie łączenie warunków z użyciem operatorów logicznych pozwala na precyzyjne określenie zestawu danych, które nas interesują. Przy tak skonstruowanej klauzuli, zapytanie będzie wydajne i zrozumiałe, co jest kluczowe w pracy z bazami danych. Przykładowe zastosowanie to generowanie raportów dotyczących mieszkańców, co może być istotne dla zarządzania nieruchomościami lub analizy rynku wynajmu. Tego typu zapytania są powszechnie używane w aplikacjach webowych i systemach zarządzania danymi, co podkreśla znaczenie umiejętności formułowania precyzyjnych zapytań SQL.

Pytanie 26

Przykład zapytania SQL przedstawia instrukcję:

UPDATE katalog SET katalog.cena = [cena]*1.1;

A. krzyżowej

B. aktualizującej

C. usuwającej

D. dołączającej

Instrukcja SQL przedstawiona w pytaniu używa słowa kluczowego UPDATE co jest charakterystyczne dla kwerend aktualizujących. Komenda ta modyfikuje istniejące dane w tabeli poprawiając je zgodnie z podanymi kryteriami. W tym przykładzie wszystkie wartości w kolumnie cena tabeli katalog są zwiększane o 10 procent co jest typowym zastosowaniem instrukcji aktualizującej. W praktyce takie zmiany są niezbędne w przypadku modyfikacji cen produktów lub aktualizacji informacji biznesowych. Stosowanie kwerend aktualizujących wymaga zachowania szczególnej ostrożności aby nie naruszyć integralności danych. Dobre praktyki obejmują przygotowanie backupu danych przed wykonaniem operacji oraz przetestowanie kwerendy na mniejszym zbiorze danych w celu uniknięcia błędów. Aktualizacja danych to jedna z najczęstszych operacji w systemach bazodanowych dlatego zrozumienie mechanizmu działania kwerend SQL tego typu jest kluczowe dla efektywnego zarządzania danymi w każdej organizacji. SQL jako język deklaratywny umożliwia łatwe definiowanie co chcemy osiągnąć bez konieczności szczegółowego opisywania jak to zrobić co ułatwia pracę z dużymi i złożonymi zbiorami danych.

Pytanie 27

W podanym kodzie JavaScript ponumerowano linie dla ułatwienia. W programie występuje błąd, ponieważ po wykonaniu żadna wiadomość nie jest wyświetlana. Aby usunąć ten błąd, należy

1. if (a < b)
2. document.write(a);
3. document.write(" jest mniejsze");
4. else
5. document.write(b);
6. document.write(" jest mniejsze");

A. dodać nawiasy klamrowe w sekcjach if oraz else

B. w liniach 3 i 6 zamienić znaki cudzysłowu na apostrof, np. ' jest mniejsze'

C. w liniach 2 i 5 zmienne a i b umieścić w cudzysłowach

D. umieścić znaki $ przed nazwami zmiennych

Wstawienie znaków $ przed zmiennymi a i b jest podejściem, które nie ma zastosowania w standardowym JavaScript, gdyż nie jest to sposób na wskazywanie zmiennych w tym języku. W rzeczywistości, znaki $ są używane w niektórych bibliotekach, takich jak jQuery, ale nie wpływają na samą składnię JavaScript. Użycie apostrofów zamiast cudzysłowów również nie rozwiązuje problemu, gdyż JavaScript zezwala na użycie zarówno cudzysłowów, jak i apostrofów do definiowania ciągów tekstowych, jednak nie wpływa to na wykonanie bloków kodu. Zmiana zmiennych na ciągi znakowe w liniach 2 i 5 wprowadza błąd, ponieważ zamiast wartości zmiennych a i b, kod wyświetli dosłownie tekst 'a' oraz 'b', co nie jest zamierzonym celem. W programowaniu, ważne jest nie tylko zrozumienie składni, ale także logiki, jaką ona za sobą niesie. Regularne stosowanie dobrych praktyk, takich jak wstawianie nawiasów klamrowych, pozwala uniknąć takich typowych błędów, które mogą prowadzić do niewłaściwego działania kodu. Ponadto, poznanie i przestrzeganie standardów programistycznych znacznie zwiększa jakość i niezawodność tworzonych aplikacji.

Pytanie 28

Które z wymienionych NIE jest wykonywane po stronie serwera?

A. Perl

B. PHP

C. CSS

D. ASP

Pozostałe technologie działają na SERWERZE: ASP, PHP i Perl generują tam treść strony, zanim trafi do przeglądarki. CSS jest inny - to język opisu wyglądu wykonywany w przeglądarce klienta. Dlatego po stronie serwera nie wykonuje się CSS.

Pytanie 29

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Barwienie.

B. Krzywe.

C. Progowanie.

D. Inwersja.

Wiele osób myli w GIMP-ie różne narzędzia z menu Kolory, bo na pierwszy rzut oka kilka z nich „mocno zmienia” obraz. Jednak efekt pokazany na filmie, gdzie obraz staje się dwuwartościowy (czarno-biały, bez półtonów), jest typowym działaniem funkcji Progowanie. Kluczowe jest tu zrozumienie, czym różnią się od siebie dostępne operacje. Krzywe służą do zaawansowanej korekcji tonalnej i kontrastu. Można nimi mocno przyciemnić lub rozjaśnić wybrane zakresy jasności, robić tzw. efekt kontrastu „S”, korygować prześwietlenia itd. Ale nawet przy bardzo agresywnych ustawieniach krzywych obraz nadal zawiera półtony – pojawiają się stopniowe przejścia między odcieniami, a nie ostre odcięcie na zasadzie czarne/białe. To świetne narzędzie do retuszu zdjęć, ale nie do uzyskania efektu progowania. Inwersja (Kolory → Inwersja) po prostu odwraca wartości kolorów lub jasności: jasne staje się ciemne, czerwony zmienia się na cyjan, zielony na magentę itd. To jak negatyw fotograficzny. Struktura szczegółów pozostaje identyczna, zmienia się tylko ich „biegun”. Nie pojawia się żadne odcięcie progowe, więc obraz wciąż ma pełne spektrum odcieni. W praktyce inwersja przydaje się np. przy przygotowaniu masek lub pracy z materiałami skanowanymi, ale nie generuje typowego, „plakatowego” efektu czerni i bieli jak progowanie. Barwienie z kolei (Kolory → Barwienie) służy do nadania całemu obrazowi jednolitego odcienia, zwykle po wcześniejszym sprowadzeniu go do skali szarości. Można w ten sposób uzyskać np. sepię, niebieski ton nocny albo dowolny kolorystyczny „filtr”. Jasność i kontrast lokalny pozostają bardzo podobne, zmienia się dominująca barwa. To zupełnie inna kategoria operacji niż progowanie, które pracuje na poziomie progów jasności, a nie na poziomie koloru. Typowym błędem jest patrzenie tylko na to, że „obraz bardzo się zmienił” i przypisywanie tego narzędziom takim jak krzywe czy inwersja. W pracy z grafiką warto zawsze zadać sobie pytanie: czy efekt polega na zmianie rozkładu jasności, na odwróceniu kolorów, czy na twardym podziale na dwa poziomy? Jeśli widzisz brak półtonów i ostre granice, praktycznie zawsze chodzi o progowanie, które zostało wskazane jako poprawna funkcja.

Pytanie 30

Mamy tablicę o n elementach o nazwie t[n]. Zadaniem algorytmu, zapisanego w krokach, jest wyliczenie sumy

K1: i = 0; wynik = 0;
K2: Dopóki i < n wykonuj K3 .. K4
  K3: wynik ← wynik + t[i]
  K4: i ← i + 2
K5: wypisz wynik

A. co drugiego elementu tablicy

B. sumy tych elementów tablicy, które mają wartości nieparzyste

C. wszystkich elementów tablicy

D. n-elementów tej tablicy

Algorytm przedstawiony w pytaniu wykonuje sumowanie co drugiego elementu tablicy. Rozpoczyna od elementu o indeksie 0, czyli pierwszego elementu tablicy, a następnie przeskakuje o dwa indeksy za pomocą instrukcji i ← i + 2. Dzięki temu algorytm dodaje do zmiennej wynik wyłącznie wartości znajdujące się na pozycjach o parzystych indeksach w tablicy. Praktyczne zastosowanie tego rodzaju algorytmu można znaleźć w sytuacjach, gdy potrzebujemy operować tylko na wybranym podzbiorze danych, na przykład w analizie co drugiego punktu danych w dużych zbiorach, co może przyspieszyć proces analizy i zmniejszyć obciążenie obliczeniowe. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w dziedzinie inżynierii oprogramowania, gdzie staramy się optymalizować algorytmy pod kątem wydajności i złożoności obliczeniowej. Warto zauważyć, że operowanie na co drugim elemencie może być także użyteczne w przypadku wzorców projektowych, takich jak iteratory, które pozwalają na elastyczną kontrolę nad sposobem przeglądania danych w strukturach danych.

Pytanie 31

Jaką funkcję pełni program debugger?

A. badania kodu źródłowego w celu wykrycia błędów składniowych

B. analizy działającego programu w celu wykrycia błędów

C. przekładania kodu napisanego w języku wyższego poziomu na język maszynowy

D. interpretacji kodu w ramach wirtualnej maszyny Java

Pojęcia związane z błędnymi odpowiedziami często wynikają z nieporozumienia dotyczącego ról, jakie pełnią różne narzędzia i procesy w inżynierii oprogramowania. Analiza kodu źródłowego w celu odnalezienia błędów składniowych odnosi się do działania kompilatorów i narzędzi statycznej analizy kodu, które zajmują się oceną jakości kodu przed jego wykonaniem. Tego rodzaju narzędzia są przydatne, ale nie mają na celu lokalizacji błędów w czasie rzeczywistym, co jest kluczowe dla debuggowania. Tłumaczenie kodu na język maszynowy to zadanie kompilatorów, które przekształcają kod źródłowy w formę, która może być zrozumiana przez komputer, ale nie zajmują się analizą błędów podczas działania programu. Interpretacja kodu w wirtualnej maszynie Java również nie odnosi się bezpośrednio do lokalizacji błędów, bowiem jest to proces, w którym kod bajtowy jest wykonywany, ale bez możliwości interakcji w czasie rzeczywistym, jak to ma miejsce w przypadku debuggera. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że debugger ma za zadanie monitorować i analizować program w trakcie jego działania, co jest fundamentalne dla diagnostyki i poprawy jakości oprogramowania.

Pytanie 32

Podany fragment kodu PHP ma na celu wstawienie wartości z zmiennych $a, $b, $c do bazy danych, w tabeli dane. Tabela ta składa się z czterech kolumn, z których pierwsza to autoinkrementowany klucz podstawowy. Które z zapytań powinno być przypisane do zmiennej $zapytanie?

<?php
...
$zapytanie = "...";
mysqli_query($db, $zapytanie);
...
?>

A. ```INSERT INTO dane VALUES ('$a', '$b', '$c');```

B. ```SELECT '$a', '$b', '$c' FROM dane;```

C. ```SELECT NULL, '$a', '$b', '$c' FROM dane;```

D. ```INSERT INTO dane VALUES (NULL, '$a', '$b', '$c');```

Prawidłowa odpowiedź to "INSERT INTO dane VALUES (NULL, '$a', '$b', '$c');" ponieważ wstawia dane do bazy danych w sposób zgodny z jej strukturą. W tabeli dane pierwsze pole jest kluczem głównym, który jest autoinkrementowany, co oznacza, że nie musimy go podawać ręcznie. Wartość NULL w tym przypadku pozwala bazie danych na automatyczne wygenerowanie nowego identyfikatora. Pozostałe zmienne, $a, $b i $c, zawierają dane, które chcemy wstawić do odpowiednich kolumn. Stosowanie przygotowanych zapytań (prepared statements) w PHP z wykorzystaniem mysqli jest najlepszą praktyką, ponieważ zapewnia ochronę przed atakami SQL injection oraz poprawia wydajność. Przykład zastosowania tego typu zapytania może obejmować dodawanie użytkowników do systemu, gdzie każdy użytkownik ma unikalny identyfikator generowany przez bazę danych. Warto również pamiętać o walidacji i sanitizacji danych przed ich wprowadzeniem do bazy.

Pytanie 33

W stylu CSS ustalono obramowanie pojedyncze, które ma następujące kolory dla krawędzi:

border: solid 1px; border-color: red blue green yellow;

A. lewa – czerwona, dolna – niebieska, prawa – zielona, górna – żółta

B. prawa – czerwona, dolna – niebieska, lewa – zielona, górna – żółta

C. górna – czerwona, prawa – niebieska, dolna – zielona, lewa – żółta

D. górna – czerwona, lewa – niebieska, dolna – zielona, prawa – żółta

Definicja obramowania za pomocą stylu CSS z użyciem właściwości border-color pozwala na określenie kolorów każdej z krawędzi elementu w kolejności zgodnej ze wskazówkami zegara. Gdy podano cztery wartości jak w border-color: red blue green yellow; oznaczają one odpowiednio kolory krawędzi górnej prawej dolnej i lewej. Właściwość border: solid 1px; definiuje typ obramowania jako solidne i jego szerokość jako 1px. Warto zaznaczyć że podanie czterech wartości kolorów w border-color jest zgodne z zasadami CSS i umożliwia konfigurowanie wyglądu elementów w sposób szczegółowy i zindywidualizowany. Projektanci stron internetowych często używają tej techniki do tworzenia graficznych stylów które zwiększają czytelność i estetykę witryny. W praktyce wiedza o manipulacji stylem obramowania w CSS jest kluczowa dla tworzenia responsywnych i wizualnie atrakcyjnych interfejsów użytkownika. Takie podejście wspiera zachowanie spójności wizualnej co jest jedną z dobrych praktyk w projektowaniu front-endu.

Pytanie 34

W języku JavaScript rezultat wykonania instrukcji zmienna++; będzie równy wynikowi instrukcji

A. zmienna += 1;

B. zmienna = zmienna + 10;

C. zmienna === zmienna + 1;

D. zmienna--;

Wybór odpowiedzi sugerujących zmienna--; jest mylny, ponieważ operator -- to operator dekrementacji, który zmniejsza wartość zmiennej o 1, co stoi w sprzeczności z celem inkrementacji. Implementacja zmienna === zmienna + 1; jest także błędna z dwóch powodów. Po pierwsze, porównuje wartość zmiennej z wartością zmiennej zwiększonej o 1, co w większości przypadków zwróci false, a nie zwiększa samej zmiennej. Takie porównania są używane w logice warunkowej, jednak nie mają zastosowania w kontekście zwiększania wartości zmiennej. Ostatnia propozycja zmienna = zmienna + 10; jest niepoprawna, ponieważ zwiększa wartość o 10, a nie o 1, co diametralnie zmienia wynik działania. Warto pamiętać, że w programowaniu istotne jest zrozumienie działania operatorów i ich zastosowania, aby uniknąć błędów logicznych, które mogą prowadzić do nieprzewidzianych wyników. Używając typowych konstrukcji w JavaScript, jak pętle czy funkcje, programiści często korzystają z operatorów inkrementacji i przypisania, co sprawia, że ich prawidłowe wykorzystanie jest kluczowe w codziennej pracy. Zrozumienie różnic między tymi operatorami jest zatem fundamentem w nauce programowania w JavaScript.

Pytanie 35

Jakie polecenie pozwala na dodanie kolumny zadaniekompletne do tabeli zadania?

A. ALTER TABLE zadania ADD COLUMN zadaniekompletne int

B. ADD COLUMN zadaniekompletne WITH zadania

C. CREATEINDEX zadania ADD COLUMN zadaniekompletne int

D. INSERT INTO zadania VALUES zadaniakompletne

Odpowiedź 'ALTER TABLE zadania ADD COLUMN zadaniekompletne int' jest rzeczywiście na miejscu. To polecenie ALTER TABLE to standardowy sposób na zmiany w tabelach w SQL. Dzięki niemu możemy dodawać, usuwać czy zmieniać kolumny, a także wprowadzać różne ograniczenia. W tym przypadku dodajemy nową kolumnę 'zadaniekompletne', która będzie przyjmować wartości całkowite (int). Fajnym przykładem zastosowania tego polecenia może być śledzenie postępu zadań w projekcie. Kolumna 'zadaniekompletne' mogłaby oznaczać, czy zadanie jest skończone (np. 0 dla nieukończonego, 1 dla ukończonego). Zawsze warto pomyśleć o tym, jak takie zmiany mogą wpłynąć na istniejące dane oraz aplikacje korzystające z tej tabeli, żeby nie narazić się na różne problemy z danymi.

Pytanie 36

Ikona przedstawiająca funkcję w edytorze grafiki rastrowej, znana jako „kubełek”, pozwala na

A. wybór obszaru o identycznym kolorze

B. pobranie wybranej barwy i ustawienie jej jako aktywnej

C. zmianę bieżących kolorów

D. wypełnienie obszaru, który został zaznaczony kolorem

Narzędzie 'kubełek', często spotykane w edytorach grafiki rastrowej takich jak Adobe Photoshop czy GIMP, służy do wypełniania zaznaczonego obszaru kolorem. Jest to szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy chcemy szybko zapełnić jednolitym kolorem duże powierzchnie, takie jak tła lub obiekty. Działa na zasadzie zalewania najbliższych pikseli wybranym kolorem, uwzględniając podobieństwo kolorów, co można regulować za pomocą opcji tolerancji. W praktyce, narzędzie to usprawnia proces tworzenia grafik, ponieważ eliminuje potrzebę ręcznego kolorowania każdego piksela. Dodatkowo 'kubełek' może być stosowany w połączeniu z różnymi trybami mieszania, co pozwala na uzyskanie bardziej zaawansowanych efektów wizualnych. Praca z 'kubełkiem' wymaga zrozumienia koncepcji warstw, ponieważ wypełnianie na konkretnej warstwie ma wpływ na finalny wygląd projektu. Wiedza o tym, jak skutecznie używać narzędzia 'kubełek', jest niezbędna dla każdego grafika cyfrowego, który chce pracować efektywnie i profesjonalnie, realizując projekty zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi.

Pytanie 37

Która funkcja PHP zwraca SUMĘ połowy $a i połowy $b?

function licz($a, $b) { return ($a/2 + $b)/2; }

function licz($a, $b) { return $a/2 + $b/2; }

function licz($a, $b) { return $a/2 + $b; }

function licz($a, $b) { return 2/$a + 2/$b; }

„Połowa $a” to $a/2, „połowa $b” to $b/2, a ich SUMA to $a/2 + $b/2. Dlatego poprawna jest funkcja zwracająca $a/2 + $b/2.

Pytanie 38

Jakim słowem kluczowym w języku z rodziny C można przypisać alternatywną nazwę dla już istniejącego typu danych?

A. enum

B. switch

C. union

D. typedef

Wybór błędnych słów kluczowych wskazuje na nieporozumienie dotyczące podstawowych koncepcji typów danych w języku C. 'enum' jest używane do definiowania enumeracji, które pozwalają na tworzenie zbioru nazwanych stałych, co jest użyteczne w kontekście ograniczonego zestawu wartości, ale nie ma zastosowania w nadawaniu alternatywnych nazw dla istniejących typów. 'union' natomiast definiuje typ, który może przechowywać różne typy danych w tym samym miejscu pamięci, lecz również nie ma na celu zmiany nazwy typu. 'switch' to konstrukcja sterująca, która nie ma nic wspólnego z definiowaniem typów danych, a służy do wyboru i wykonania jednego z wielu bloków kodu na podstawie wartości wyrażenia. Te błędne odpowiedzi mogą sugerować, że użytkownik nie zrozumiał roli, jaką pełnią różne słowa kluczowe w języku C. Często mylnie zakłada się, że 'enum' czy 'union' mogą pełnić funkcję, która w rzeczywistości przypisana jest do 'typedef', co prowadzi do nieścisłości w kodzie i utrudnień w jego interpretacji. Kluczowe jest zrozumienie, że 'typedef' nie tworzy nowego typu, ale jedynie nową nazwę dla już istniejącego, co jest fundamentalne w celu utrzymania przejrzystości oraz spójności w projekcie. Niezrozumienie tej zasady może prowadzić do nieefektywnego zarządzania kodem oraz błędów przy jego rozwoju.

Pytanie 39

Wskaż, który zapis należy zastosować w celu wyświetlenia grafiki obrazek.png na stronie WWW w pliku plik.html.

A. <img src="../../katalog_2/katalog_B/obrazek.png">

B. <img src="/../katalog_2/katalog_B/obrazek.png">

C. <img src="obrazek.png">

D. <img src="/../katalog_1/katalog_B/obrazek.png">

Problem z niepoprawnymi odpowiedziami wynika z niezrozumienia, skąd dokładnie liczona jest ścieżka do pliku oraz jak działa nawigacja po katalogach w adresach względnych. Przeglądarka zawsze interpretuje wartość atrybutu src w <img> zaczynając od lokalizacji aktualnego dokumentu HTML, czyli w tym przypadku od katalogu katalog_1/katalog_A. Jeżeli wpiszemy po prostu nazwę pliku, bez żadnych katalogów, to przeglądarka szuka go w tym samym folderze co plik HTML. Zapis <img src="obrazek.png"> sugeruje więc, że obrazek.png leży obok plik.html w katalogu_A. Ponieważ w przedstawionej strukturze plik graficzny znajduje się zupełnie gdzie indziej, taka ścieżka po prostu nie może zadziałać.
Kolejny typ błędu to nieprawidłowe użycie sekwencji /../ na początku ścieżki. W kontekście URL-a ukośnik na początku oznacza ścieżkę absolutną liczoną od katalogu głównego serwera (tzw. root). Dodawanie zaraz po nim .. jest w praktyce bez sensu, bo nie możemy cofnąć się powyżej katalogu głównego. Takie konstrukcje typu "/../katalog_1/..." czy "/../katalog_2/..." nie odzwierciedlają realnej struktury katalogów widzianej przez serwer WWW. To częsty błąd: mieszanie myślenia systemu plików w eksploratorze z zasadami adresacji URL. W systemie operacyjnym czasem zobaczymy .. na początku ścieżki względnej, ale w URL po wiodącym slashu ścieżka jest już traktowana jako absolutna.
Prawidłowe podejście polega na świadomym liczeniu poziomów: pojedyncze .. cofa o jeden katalog w górę, podwójne ../../ o dwa, i dopiero potem dokładamy kolejne katalogi prowadzące do docelowego pliku. Warto też pamiętać, że w projektach webowych lepiej unikać "dziwnych" konstrukcji ze zbędnym /../, bo to utrudnia debugowanie i rodzi problemy przy przenoszeniu strony na inny serwer. Typowym błędem myślowym jest też założenie, że jak coś wygląda logicznie w drzewku folderów na ekranie, to tak samo zadziała w URL, bez dokładnego prześledzenia, od jakiego katalogu liczymy ścieżkę. Dlatego dobrą praktyką jest narysowanie sobie tej struktury i ręczne przejście krok po kroku: tu jest plik.html, tu jest obrazek.png, ile razy muszę się cofnąć .. i gdzie potem wejść, żeby dojść dokładnie do tego pliku.

Pytanie 40

W CSS wartości takie jak: underline, overline, line-through oraz blink odnoszą się do właściwości

A. font-style

B. text-decoration

C. text-align

D. font-decoration

Właściwość CSS 'text-decoration' jest używana do określenia dekoracji tekstu. Do jej wartości zaliczają się między innymi: 'underline' (podkreślenie), 'overline' (nadpisanie), 'line-through' (przekreślenie) oraz 'blink' (miganie), chociaż ostatnia z nich jest obecnie rzadko używana z powodu problemów z dostępnością i wsparciem w nowoczesnych przeglądarkach. W praktyce, użycie 'text-decoration' pozwala na poprawę czytelności tekstu oraz jego wyróżnienie w kontekście estetyki strony internetowej. Na przykład, stosując 'text-decoration: underline;' możemy podkreślić linki, co jest powszechną praktyką w projektowaniu stron. Zgodnie z wytycznymi W3C, stosowanie dekoracji tekstu powinno być przemyślane, aby nie wprowadzać zamieszania w interpretacji treści przez użytkowników. Przykładowo, nadpisanie może być użyte w kontekście wskazywania błędów, co wprowadza dodatkowe znaczenie do przekazu. Zrozumienie i umiejętne stosowanie 'text-decoration' jest kluczowe dla tworzenia profesjonalnych i funkcjonalnych interfejsów użytkownika.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej