Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 10:38
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 10:57

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Aby umożliwić transfer danych między siecią w pracowni a siecią ogólnoszkolną o innej adresacji IP, należy zastosować

A. switch

B. router

C. access point

D. hub

Ruter jest urządzeniem sieciowym, które służy do łączenia różnych segmentów sieci oraz przekazywania danych pomiędzy nimi. W kontekście wymiany danych pomiędzy siecią w pracowni a siecią ogólnoszkolną, które mają różne adresacje IP, ruter pełni kluczową rolę, umożliwiając komunikację między tymi odrębnymi sieciami. Ruter analizuje adresy IP przesyłanych pakietów i podejmuje decyzje o ich dalszym kierowaniu na podstawie zdefiniowanych tras. Przykładem zastosowania rutera może być sytuacja, w której w jednej części szkoły znajduje się sieć lokalna (LAN) z adresacją 192.168.1.0/24, a w innej część z adresacją 10.0.0.0/24. Ruter, który łączy te dwie sieci, będzie odpowiedzialny za odpowiednie przesyłanie danych między nimi. Ponadto, w przypadku zastosowań edukacyjnych, rutery mogą wspierać różne technologie, takie jak NAT (Network Address Translation) czy DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol), co zwiększa elastyczność i zarządzanie adresacją IP w złożonych środowiskach szkolnych.

Pytanie 2

FDDI (ang. Fiber Distributed Data Interface) jest standardem przesyłania danych opartym na technologii światłowodowej. Jaką topologię wykorzystuje się w sieciach zbudowanych według tej technologii?

A. gwiazdy

B. pierścienia

C. podwójnego pierścienia

D. rozszerzonej gwiazdy

Wybór pierścienia, rozszerzonej gwiazdy lub gwiazdy jako topologii dla sieci FDDI jest nieprawidłowy, ponieważ te konfiguracje nie wykorzystują w pełni zalet oferowanych przez technologię światłowodową w kontekście zapewnienia niezawodności i efektywności transmisji. Pierścień, jako pojedyncza pętla, jest podatny na uszkodzenia; jeśli jakikolwiek element w pierścieniu ulegnie awarii, cała sieć przestaje działać. Rozszerzona gwiazda, mimo że pozwala na centralizację połączeń, nie spełnia standardów FDDI, które wymagają zastosowania podwójnego pierścienia dla zapewnienia redundancji. Podobnie, gwiazda, jako topologia oparta na centralnym punkcie, nie zapewnia dostatecznego poziomu odporności na awarie, co jest kluczowe w wymagających środowiskach transmisji danych. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich wniosków, to nieuwzględnienie zasad redundancji i niezawodności w projektowaniu sieci, które są podstawowymi elementami standardów branżowych. Należy pamiętać, że w przypadku zastosowania technologii FDDI, kluczowe jest zrozumienie jej architektury i celów, jakie ma spełniać w danym środowisku, co czyni podwójny pierścień najlepszym wyborem.

Pytanie 3

Na rysunku ukazany jest diagram blokowy zasilacza

A. analogowego komputera

B. awaryjnego (UPS)

C. impulsowego matrycy RAID

D. impulsowego komputera

Schemat blokowy przedstawiony na rysunku ilustruje budowę zasilacza awaryjnego, czyli systemu UPS (Uninterruptible Power Supply). UPS jest kluczowym urządzeniem w infrastrukturze IT, ponieważ zapewnia ciągłość zasilania w przypadku zaniku napięcia sieciowego. Główne komponenty UPS to ładowarka akumulatorów, zestaw akumulatorów, falownik oraz tłumik przepięć. Ładowarka odpowiada za utrzymanie akumulatorów w stanie pełnego naładowania, co jest kluczowe dla zapewnienia gotowości do pracy. W momencie zaniku zasilania sieciowego energia z akumulatorów jest przekształcana za pomocą falownika z prądu stałego na przemienny, dostarczając zasilanie do podłączonych urządzeń. Tłumik przepięć chroni przed nagłymi skokami napięcia, co jest zgodne ze standardami bezpieczeństwa IEC. Praktyczne zastosowanie UPS obejmuje ochronę sprzętu komputerowego, serwerów oraz aparatury medycznej, gdzie nawet krótkotrwała przerwa w zasilaniu może prowadzić do utraty danych lub uszkodzenia sprzętu. UPSy są powszechnie stosowane w centrach danych, szpitalach i przedsiębiorstwach wymagających niezawodności zasilania.

Pytanie 4

W oznaczeniu procesora INTEL CORE i7-4790 liczba 4 wskazuje na

A. wskaźnik wydajności Intela

B. liczbę rdzeni procesora

C. generację procesora

D. specyficzną linię produkcji podzespołu

Cyfra 4 w oznaczeniu procesora INTEL CORE i7-4790 wskazuje na generację procesora. Intel stosuje system oznaczeń, w którym pierwsza cyfra po prefiksie CORE (i7 w tym przypadku) odnosi się do generacji, a to z kolei przekłada się na architekturę oraz możliwości technologiczne danej serii procesorów. Procesory z serii i7-4790 należą do czwartej generacji, znanej jako 'Haswell'. Generacja ma istotne znaczenie przy wyborze podzespołów, ponieważ nowsze generacje zazwyczaj oferują lepszą wydajność, efektywność energetyczną i wsparcie dla nowych technologii, takich jak pamięci DDR4 czy zintegrowane układy graficzne o wyższych osiągach. To oznaczenie jest kluczowe dla użytkowników i producentów sprzętu, aby mogli podejmować odpowiednie decyzje zakupowe, zwłaszcza w kontekście planowania modernizacji systemów komputerowych, które mogą wymagać specyficznych generacji procesorów dla zapewnienia zgodności z innymi komponentami. Ponadto, wybór odpowiedniej generacji może wpłynąć na długoterminową wydajność i stabilność systemu.

Pytanie 5

Użytkownicy z grupy Pracownicy nie mają możliwości drukowania dokumentów za pośrednictwem serwera drukarskiego w systemie operacyjnym Windows Server. Przysługuje im jedynie uprawnienie 'Zarządzanie dokumentami'. Co należy uczynić, aby rozwiązać przedstawiony problem?

A. Dla grupy Administratorzy należy wycofać uprawnienia 'Zarządzanie dokumentami'

B. Dla grupy Pracownicy należy wycofać uprawnienia 'Zarządzanie dokumentami'

C. Dla grupy Administratorzy należy wycofać uprawnienia 'Drukuj'

D. Dla grupy Pracownicy należy przyznać uprawnienia 'Drukuj'

Odpowiedź, która sugeruje nadanie grupie Pracownicy uprawnienia 'Drukuj', jest prawidłowa, ponieważ użytkownicy tej grupy muszą mieć odpowiednie uprawnienia, aby móc wykonywać operacje związane z drukowaniem dokumentów. W systemie Windows Server uprawnienia do drukowania są kluczowe dla poprawnego funkcjonowania serwera wydruku. Użytkownicy, którzy posiadają jedynie uprawnienia 'Zarządzanie dokumentami', mogą jedynie zarządzać zadaniami drukowania (takimi jak zatrzymywanie lub usuwanie dokumentów z kolejki drukowania), ale nie mają możliwości fizycznego wydruku. Aby umożliwić użytkownikom z grupy Pracownicy drukowanie, administrator musi dodać im uprawnienia 'Drukuj'. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania uprawnieniami w systemach operacyjnych, które zalecają przydzielanie minimalnych, ale wystarczających uprawnień dla użytkowników, co zwiększa bezpieczeństwo i kontrolę nad zasobami. Na przykład, w organizacjach, gdzie dostęp do drukarek jest ograniczony, uprawnienia te powinny być nadawane na poziomie grupy, aby uprościć proces zarządzania i audytu. Zastosowanie tego rozwiązania powinno poprawić efektywność pracy w biurze oraz zminimalizować problemy związane z niewłaściwym dostępem do zasobów wydruku.

Pytanie 6

Jakie funkcje posiada program tar?

A. pokazywanie listy aktywnych procesów

B. ustawianie parametrów karty sieciowej

C. obsługa pakietów

D. archiwizowanie plików

Program tar (tape archive) jest standardowym narzędziem w systemach Unix i Linux, które służy do archiwizowania plików. Jego głównym zadaniem jest tworzenie jednego pliku archiwum z wielu plików i katalogów, co ułatwia ich przechowywanie i przenoszenie. Tar jest niezwykle przydatny w sytuacjach, gdy trzeba zarchiwizować duże zbiory danych, na przykład podczas tworzenia kopii zapasowych, przenoszenia aplikacji między serwerami czy też przygotowywania plików do dystrybucji. W praktyce, użytkownicy często wykorzystują tar w połączeniu z innymi narzędziami, takimi jak gzip lub bzip2, aby kompresować archiwa i zaoszczędzić miejsce na dysku. Dobrą praktyką jest również dodawanie opcji do tar, takich jak -v (verbose), aby monitorować postęp archiwizacji. Rekomenduje się regularne archiwizowanie ważnych danych za pomocą narzędzi takich jak tar, co jest zgodne z zasadami zarządzania danymi i bezpieczeństwa, a także z politykami dotyczącymi tworzenia kopii zapasowych.

Pytanie 7

Osoba korzystająca z lokalnej sieci musi mieć możliwość dostępu do dokumentów umieszczonych na serwerze. W tym celu powinna

A. zalogować się do domeny serwera oraz dysponować odpowiednimi uprawnieniami do plików znajdujących się na serwerze

B. posiadać konto użytkownika bez uprawnień administracyjnych na tym serwerze

C. połączyć komputer z tym samym przełącznikiem, do którego podłączony jest serwer

D. należeć do grupy administratorzy na tym serwerze

Aby użytkownik mógł korzystać z plików znajdujących się na serwerze sieciowym, musi zalogować się do domeny serwera oraz posiadać odpowiednie uprawnienia do tych plików. Logowanie do domeny jest kluczowe, ponieważ umożliwia centralne zarządzanie kontami użytkowników i ich uprawnieniami. Administracja w kontekście sieciowym często opiera się na modelu kontrolera domeny, co zapewnia wysoki poziom bezpieczeństwa i organizacji. Przykładem może być zdalny dostęp do współdzielonego folderu, gdzie użytkownicy muszą być autoryzowani przez system operacyjny serwera, aby móc otworzyć lub edytować pliki. Ponadto, użytkownicy mogą być przypisani do grup, które mają określone prawa dostępu. W praktyce, organizacje wdrażają polityki bezpieczeństwa, aby zapewnić, że tylko odpowiedni pracownicy mają dostęp do wrażliwych danych, co jest zgodne z zasadą minimalnych uprawnień. Warto również zaznaczyć, że korzystanie z takich rozwiązań pozwala na łatwiejsze zarządzanie i audytowanie dostępu do zasobów sieciowych.

Pytanie 8

Aby zmienić istniejące konto użytkownika przy użyciu polecenia net user oraz wymusić reset hasła po kolejnej sesji logowania użytkownika, jaki parametr należy dodać do tego polecenia?

A. logonpasswordchg

B. expirespassword

C. passwordreq

D. passwordchg

Parametr logonpasswordchg w poleceniu net user służy do wymuszenia zmiany hasła użytkownika przy następnym logowaniu. Jest to kluczowy element zarządzania bezpieczeństwem kont w systemie Windows, ponieważ regularna zmiana haseł pomaga w ochronie przed nieautoryzowanym dostępem. W praktyce, aby wymusić zmianę hasła, administratorzy mogą używać polecenia w następujący sposób: net user nazwa_użytkownika /logonpasswordchg:yes. Taki sposób umożliwia nie tylko zabezpieczenie konta, ale również spełnia wymogi wielu organizacji dotyczące polityki haseł. Dobre praktyki w zakresie bezpieczeństwa informatycznego zalecają, aby użytkownicy zmieniali hasła co pewien czas, co zwiększa ogólny poziom bezpieczeństwa. Warto również pamiętać o stosowaniu złożonych haseł oraz korzystaniu z mechanizmów takich jak MFA (Multi-Factor Authentication), aby dodatkowo wzmocnić ochronę konta.

Pytanie 9

Jakie jest maksymalne dozwolone promień gięcia przy układaniu kabla U/UTP kat.5E?

A. sześć średnic kabla

B. cztery średnice kabla

C. osiem średnic kabla

D. dwie średnice kabla

Dopuszczalny promień zgięcia kabli jest kluczowym zagadnieniem w kontekście instalacji sieciowych, a wybór niewłaściwych wartości może prowadzić do poważnych problemów. Odpowiedzi wskazujące na cztery, sześć lub dwie średnice kabla opierają się na błędnych założeniach dotyczących wytrzymałości i wydajności kabli. Na przykład, zgięcie kabla w promieniu czterech średnic może powodować znaczne obciążenia, które mogą prowadzić do uszkodzenia żył miedzianych oraz zwiększenia tłumienia sygnału. Podobnie, sześć średnic jako wartość graniczna również nie zapewnia wystarczającego marginesu bezpieczeństwa, co w praktyce może skutkować problemami z transmisją danych w dłuższej perspektywie. Zgięcie o promieniu dwóch średnic jest zdecydowanie niewystarczające i stwarza ryzyko poważnych uszkodzeń kabla, co może prowadzić do jego całkowitego usunięcia. Właściwe podejście do instalacji kabla, zgodne z zaleceniami stawiającymi na osiem średnic, jest nie tylko dobrym praktyką, ale również wymogiem, aby zapewnić długotrwałą funkcjonalność i niezawodność sieci. Dlatego ważne jest, aby w trakcie planowania i przeprowadzania instalacji kabli, nie lekceważyć tych zasad, aby uniknąć kosztownych napraw i zminimalizować ryzyko przerw w działaniu sieci.

Pytanie 10

Która z wymienionych czynności konserwacyjnych drukarek dotyczy tylko drukarki laserowej?

A. Oczyszczenie traktora.

B. Usunięcie zabrudzeń z zespołu czyszczącego głowicę.

C. Czyszczenie prowadnic karetki.

D. Czyszczenie luster i soczewek.

Czyszczenie luster i soczewek to czynność konserwacyjna, która rzeczywiście dotyczy wyłącznie drukarek laserowych. Elementy te są kluczowe dla prawidłowego działania mechanizmu obrazowania – to właśnie przez system luster i soczewek wiązka lasera jest precyzyjnie kierowana na bęben światłoczuły, rysując na nim utajony obraz strony. Nawet drobne zabrudzenia czy pył na lustrze lub soczewce mogą powodować obniżenie kontrastu wydruku, smugi albo pojawianie się plam na kartce. Z mojego doświadczenia wynika, że regularna konserwacja tych elementów według zaleceń producentów (np. HP czy Brother) potrafi znacząco przedłużyć żywotność drukarki i poprawić jakość wydruku. Używa się do tego specjalnych, niepylących ściereczek i płynów antystatycznych – zbyt agresywna chemia mogłaby uszkodzić powłoki optyczne. Moim zdaniem to jest taki trochę niedoceniany aspekt serwisowania – ludzie myślą: „a, wyczyszczę tylko podajnik papieru”, a potem się dziwią, czemu wydruki są wyblakłe. Według standardów branżowych, w środowiskach biurowych z dużą ilością kurzu, czyszczenie optyki powinno się wykonywać co 6-12 miesięcy. Warto też pamiętać, że drukarki atramentowe czy igłowe nie mają takich elementów – tam mechanizm nanoszenia obrazu na papier jest zupełnie inny, więc czyszczenie luster i soczewek po prostu ich nie dotyczy.

Pytanie 11

Urządzenie elektryczne lub elektroniczne, które zostało zużyte i posiada znak widoczny na ilustracji, powinno być

A. Przekazane do punktu skupującego złom

B. Wyrzucone do kontenerów na odpady komunalne

C. Przekazane do miejsca odbioru zużytej elektroniki

D. Wyrzucone do pojemników z tym oznaczeniem

Znak przekreślonego kosza na śmieci umieszczony na urządzeniach elektrycznych i elektronicznych oznacza, że nie wolno ich wyrzucać do zwykłych pojemników na odpady komunalne. Jest to zgodne z dyrektywą WEEE (Waste Electrical and Electronic Equipment Directive) obowiązującą w krajach Unii Europejskiej. Celem dyrektywy jest minimalizacja negatywnego wpływu e-odpadów na środowisko oraz promowanie ich recyklingu i odzysku. Zużyte urządzenia mogą zawierać substancje szkodliwe dla środowiska, takie jak ołów, rtęć czy kadm, które mogą przedostać się do gleby i wody. Oddawanie ich do punktów odbioru zużytej elektroniki gwarantuje, że zostaną odpowiednio przetworzone i poddane recyklingowi. Dzięki temu możliwe jest odzyskanie cennych surowców, takich jak metale szlachetne, i ograniczenie zużycia surowców pierwotnych. Oddawanie sprzętu do odpowiednich punktów jest także zgodne z zasadami gospodarki o obiegu zamkniętym, która dąży do minimalizacji odpadów i optymalizacji użycia zasobów.

Pytanie 12

Która z poniższych czynności NIE przyczynia się do personalizacji systemu operacyjnego Windows?

A. Wybranie domyślnej przeglądarki internetowej

B. Dobór koloru lub kilku nakładających się kolorów jako tła pulpitu

C. Zmiana rozmiaru pliku wymiany

D. Konfiguracja opcji wyświetlania pasków menu oraz pasków narzędziowych

Ustawienie wielkości pliku wymiany jest związane z zarządzaniem pamięcią w systemie operacyjnym Windows, a nie z jego personalizacją. Plik wymiany, znany również jako plik stronicowania, pełni funkcję rozszerzenia pamięci RAM, umożliwiając systemowi operacyjnemu przechowywanie danych, które nie mieszczą się w pamięci fizycznej. Zmiana jego rozmiaru może wpływać na wydajność systemu, zwłaszcza w sytuacjach, gdy dostępna pamięć RAM jest niewystarczająca do uruchamiania aplikacji, ale nie ma to związku z indywidualnymi preferencjami użytkownika. Personalizacja systemu operacyjnego skupia się na dostosowywaniu interfejsu użytkownika do jego potrzeb, co obejmuje zmiany w wyglądzie i działaniu elementów graficznych. Przykłady personalizacji to zmiana tła pulpitu, kolorów okien czy ustawienia domyślnej przeglądarki internetowej, które wpływają na codzienne korzystanie z systemu i czynią go bardziej przyjaznym dla użytkownika.

Pytanie 13

Jakim portem domyślnie odbywa się przesyłanie poleceń (command) serwera FTP?

A. 110

B. 21

C. 20

D. 25

Port 21 jest domyślnym portem dla protokołu FTP (File Transfer Protocol), który jest standardem służącym do transferu plików w sieciach. Użycie portu 21 jako portu kontrolnego jest zgodne z ustaleniami IETF (Internet Engineering Task Force) i jest szeroko stosowane w branży IT. Na tym porcie klient FTP nawiązuje połączenie z serwerem, aby wysłać polecenia, takie jak logowanie czy przeglądanie folderów. Przykładowo, podczas korzystania z oprogramowania FTP, takiego jak FileZilla, wpisując adres serwera, automatycznie używa portu 21, chyba że użytkownik wskaże inny. To standardowe podejście zapewnia łatwość konfiguracji i zgodność z różnorodnymi serwerami FTP. Warto również zauważyć, że dla bezpieczniejszego transferu danych, można używać FTP Secure (FTPS) lub SSH File Transfer Protocol (SFTP), które zajmują inne porty, jednak dla klasycznego FTP port 21 pozostaje powszechnie uznawanym standardem.

Pytanie 14

Za przypisanie czasu procesora do wyznaczonych zadań odpowiada

A. chipset.

B. system operacyjny

C. pamięć RAM.

D. cache procesora.

System operacyjny jest kluczowym elementem w zarządzaniu zasobami komputera, w tym przydzielaniem czasu procesora do różnych zadań. W praktyce system operacyjny zarządza wieloma procesami, które mogą być wykonywane jednocześnie, co nazywamy multitaskingiem. Dzięki mechanizmom takim jak planowanie zadań, system operacyjny decyduje, które procesy otrzymają dostęp do procesora i na jak długo. Wykorzystanie algorytmów planowania, takich jak Round Robin, FIFO (First In First Out) czy priorytetowe, pozwala na efektywne zarządzanie czasem procesora. System operacyjny monitoruje także wykorzystanie zasobów przez różne aplikacje i optymalizuje ich działanie, co jest szczególnie istotne w systemach czasu rzeczywistego, gdzie odpowiedzi muszą być szybkie i przewidywalne. Przykładowo, w systemach operacyjnych jak Windows, Linux czy macOS, odpowiedzialność za przydział czasu procesora jest fundamentalnym zadaniem, które ma bezpośredni wpływ na wydajność całego systemu oraz doświadczenia użytkownika. Warto także zaznaczyć, że dobry system operacyjny stosuje różne techniki, takie jak preemptive multitasking, co oznacza, że może przerwać proces działający na procesorze, aby przyznać czas innemu procesowi o wyższym priorytecie.

Pytanie 15

Na ilustracji pokazano interfejs w komputerze dedykowany do podłączenia

A. plotera tnącego

B. monitora LCD

C. skanera lustrzanego

D. drukarki laserowej

Przedstawiony na rysunku interfejs to złącze DVI (Digital Visual Interface) powszechnie używane do podłączania monitorów LCD do komputera. Jest to cyfrowy standard przesyłania sygnału wideo, co zapewnia wysoką jakość obrazu bez strat wynikających z konwersji sygnału, w przeciwieństwie do starszych analogowych interfejsów takich jak VGA. DVI występuje w różnych wariantach takich jak DVI-D, DVI-I czy DVI-A w zależności od rodzaju przesyłanego sygnału, jednak najczęściej stosowane jest DVI-D do przesyłu czysto cyfrowego obrazu. Stosowanie DVI jest zgodne z wieloma standardami branżowymi, a jego popularność wynika z szerokiego wsparcia dla wysokiej rozdzielczości oraz łatwości obsługi. Współczesne monitory często wykorzystują bardziej zaawansowane złącza takie jak HDMI czy DisplayPort, jednak DVI nadal znajduje zastosowanie szczególnie w środowiskach biurowych i starszych konfiguracjach sprzętowych. Podłączenie monitora za pomocą DVI może być również korzystne w kontekście profesjonalnych zastosowań graficznych, gdzie istotna jest precyzja wyświetlanego obrazu i synchronizacja sygnału cyfrowego.

Pytanie 16

Ile podsieci tworzą komputery z adresami: 192.168.5.12/25, 192.168.5.50/25, 192.168.5.200/25, 192.158.5.250/25?

A. 3

B. 4

C. 1

D. 2

Pojęcie podsieci w kontekście adresacji IP może być mylone, co prowadzi do niepoprawnych wniosków dotyczących liczby podsieci, w których pracują podane komputery. Wybierając odpowiedź sugerującą, że wszystkie komputery znajdują się w jednej lub dwóch podsieciach, można popełnić błąd w ocenie maski podsieci. Maski podsieci definiują zakres adresów, które mogą być używane w danej sieci. W przypadku adresów 192.168.5.12/25, 192.168.5.50/25 i 192.168.5.200/25 wszystkie te adresy dzielą tę samą maskę podsieci, co oznacza, że mogą współdzielić tę samą sieć i komunikować się ze sobą bez potrzeby routera. Z drugiej strony, adres 192.158.5.250/25 nie może być zakwalifikowany do tej samej grupy, ponieważ jego prefiks różni się od pozostałych. Przykładem błędnego rozumowania może być mylenie adresów w innej klasie z adresami w tej samej klasie, co prowadzi do nieuwzględnienia, że różne prefiksy delimitują różne sieci. Aby uzyskać dokładny obraz struktury podsieci w sieci komputerowej, konieczne jest zrozumienie znaczenia prefiksów i zastosowanie odpowiednich narzędzi do analizy sieci, takich jak kalkulatory podsieci, które pomagają wizualizować i zrozumieć jak adresacja IP i maski podsieci wpływają na dostępność i komunikację urządzeń w sieci.

Pytanie 17

Do automatycznej synchronizacji dokumentów redagowanych przez kilka osób w tym samym czasie, należy użyć

A. poczty elektronicznej.

B. chmury sieciowej.

C. serwera IRC.

D. serwera DNS.

Poprawna jest odpowiedź z chmurą sieciową, bo tylko takie rozwiązania są zaprojektowane specjalnie do jednoczesnej pracy wielu osób na tym samym dokumencie, z automatyczną synchronizacją zmian. Usługi typu Google Drive, Microsoft OneDrive, Office 365, Dropbox czy Nextcloud umożliwiają współdzielenie plików w czasie rzeczywistym, wersjonowanie dokumentów, śledzenie kto co zmienił oraz odzyskiwanie poprzednich wersji. To jest dokładnie ten scenariusz, o który chodzi w pytaniu: kilka osób edytuje ten sam dokument i wszystko musi się bezkonfliktowo zsynchronizować.
W praktyce takie systemy wykorzystują mechanizmy blokowania fragmentów dokumentu, scalania zmian (tzw. merge), a w aplikacjach biurowych – edycję współbieżną w czasie rzeczywistym (real-time collaboration). Dane są przechowywane centralnie na serwerach w chmurze, a klienci (przeglądarka, aplikacja desktopowa, mobilna) co chwilę przesyłają aktualizacje. Dzięki temu nie powstaje 10 różnych kopii pliku „raport_final_ostateczny_poprawiony_v7.docx”, tylko jeden spójny dokument z historią zmian.
Z punktu widzenia dobrych praktyk branżowych, w firmach i instytucjach standardem jest dziś korzystanie z centralnych repozytoriów dokumentów: SharePoint/OneDrive w środowisku Microsoft 365, Google Workspace w środowisku Google, albo prywatne chmury oparte o Nextcloud/OwnCloud. Pozwala to nie tylko na współdzielenie i synchro, ale też na ustawianie uprawnień, kopie zapasowe, audyt dostępu i integrację z innymi usługami (systemy ticketowe, CRM, workflow). Moim zdaniem, w realnej pracy biurowej i projektowej bez takiej chmury robi się po prostu bałagan – maile z załącznikami, różne wersje na pendrive’ach, lokalne katalogi. Chmura porządkuje to wszystko i jeszcze zapewnia dostęp z domu, szkoły, telefonu.
Dodatkowo te rozwiązania zwykle szyfrują transmisję (HTTPS/TLS), wspierają uwierzytelnianie wieloskładnikowe i są zgodne z różnymi normami bezpieczeństwa (ISO 27001, RODO w wersjach biznesowych). To też ważny element profesjonalnego podejścia do pracy z dokumentami, nie tylko sama „wygoda współdzielenia”.

Pytanie 18

Głównie które aktualizacje zostaną zainstalowane po kliknięciu na przycisk OK prezentowany na zrzucie ekranu?

A. Zwiększające bezpieczeństwo, prywatność i niezawodność systemu.

B. Związane z podniesieniem komfortu pracy z komputerem.

C. Dotyczące sterowników lub nowego oprogramowania.

D. Rozwiązujące problemy niekrytyczne systemu.

Wybierając opcję instalacji aktualizacji oznaczonych jako „ważne”, system Windows zadba przede wszystkim o bezpieczeństwo, prywatność i niezawodność działania komputera. To właśnie te aktualizacje – zwłaszcza zbiorcze pakiety jakości zabezpieczeń, jak widoczny na zrzucie KB4462923 – odpowiadają za łatanie luk, które mogą być wykorzystane przez złośliwe oprogramowanie albo atakujących. W praktyce, gdyby użytkownik zignorował takie aktualizacje, system byłby znacznie bardziej podatny na zagrożenia, a dane mogłyby zostać skompromitowane. Z mojego doświadczenia wynika, że aktualizacje bezpieczeństwa są kluczowe nie tylko w środowiskach biznesowych, gdzie ochrona informacji jest priorytetem, ale i w komputerach domowych. Takie działania wynikają ze standardów branżowych, które wręcz nakazują administratorom jak najszybszą instalację poprawek bezpieczeństwa, zgodnie z zasadą „security by default”. Producenci systemów operacyjnych, na przykład Microsoft, regularnie wydają tego typu poprawki, by wyeliminować ryzyka wynikające z nowych zagrożeń. Komfort pracy czy nowe funkcjonalności są ważne, ale zawsze najpierw stawia się na bezpieczeństwo i stabilność. Dlatego właśnie ta odpowiedź jest zgodna z najlepszymi praktykami zarządzania systemami IT, a aktualizacje typu „ważne” są pierwszym krokiem do ochrony całej infrastruktury.

Pytanie 19

Taśma drukarska stanowi kluczowy materiał eksploatacyjny w przypadku drukarki

A. laserowej

B. atramentowej

C. igłowej

D. termicznej

Drukarki laserowe, termiczne i atramentowe działają na zupełnie innych zasadach, co implikuje, że stosowanie taśmy barwiącej w tych urządzeniach jest nieprawidłowe. Drukarki laserowe wykorzystują technologię elektrostatyczną, w której obraz jest tworzony na bębnie naładowanym elektrycznie, a następnie pokrywany tonerem, który jest utrwalany na papierze przez proces grzewczy. W związku z tym, tonery stanowią materiał eksploatacyjny dla tej kategorii drukarek, a użycie taśmy barwiącej nie ma zastosowania. Drukarki termiczne natomiast, w zależności od typu, mogą wykorzystywać specjalny papier termiczny lub kartridże z tuszem, ale w żadnym wypadku taśmy barwiące nie są stosowane. Drukarki atramentowe z kolei używają kartridży z płynnych atramentów, które są nanoszone na papier za pomocą dysz. W tym przypadku, błędne jest myślenie, że taśmy barwiące mogą być używane, ponieważ mechanizm druku opiera się na innej technologii. Często zdarza się, że użytkownicy mylą różne technologie druku, co prowadzi do niepoprawnych wyborów materiałów eksploatacyjnych, co może skutkować nie tylko słabą jakością wydruku, ale również uszkodzeniem urządzenia. Dlatego istotne jest zrozumienie zasad działania danego typu drukarki i dobieranie do niej odpowiednich materiałów eksploatacyjnych zgodnie z zaleceniami producenta.

Pytanie 20

Jakie urządzenie sieciowe jest niezbędne do połączenia kilku segmentów sieci lokalnej w jedną całość?

A. Modem

B. Karta sieciowa

C. Router

D. Serwer plików

Modem jest urządzeniem, które przekształca sygnały cyfrowe z komputera na sygnały analogowe, które mogą być przesyłane przez linie telefoniczne lub kablowe. Jego główną funkcją jest umożliwienie dostępu do Internetu poprzez różne technologie, takie jak DSL czy kablówka, ale nie jest stosowany do łączenia segmentów sieci lokalnych. Karta sieciowa to komponent, który umożliwia urządzeniom nawiązywanie połączenia z siecią. Każdy komputer w sieci lokalnej musi posiadać kartę sieciową, aby komunikować się z innymi urządzeniami w tej samej sieci lub z routerem. Jednakże, karta sieciowa sama w sobie nie łączy segmentów sieci, a jedynie umożliwia pojedynczemu urządzeniu dostęp do sieci. Serwer plików to natomiast urządzenie lub oprogramowanie, które zarządza plikami i umożliwia ich udostępnianie w sieci. Choć jest niezwykle użyteczny w kontekście zarządzania zasobami w sieci lokalnej, nie pełni funkcji łączenia segmentów sieci. W praktyce, serwer plików współpracuje z routerem, aby umożliwić użytkownikom dostęp do plików z różnych segmentów sieci, ale sam nie łączy tych segmentów. Typowe błędne myślenie polega na myleniu funkcji tych urządzeń z funkcją routera, który jest niezbędny do łączenia i zarządzania przepływem danych pomiędzy różnymi segmentami sieci lokalnej.

Pytanie 21

Który z poniższych protokołów jest używany do bezpiecznego przesyłania danych w sieci?

A. TELNET

B. HTTPS

C. HTTP

D. FTP

HTTPS, czyli HyperText Transfer Protocol Secure, to rozszerzenie protokołu HTTP, które dodaje warstwę bezpieczeństwa poprzez zastosowanie protokołu SSL/TLS. Dzięki temu dane przesyłane między klientem a serwerem są szyfrowane, co znacznie zwiększa ich bezpieczeństwo przed przechwyceniem przez osoby trzecie. W praktyce oznacza to, że nawet jeśli ktoś przechwyci pakiety danych w sieci, nie będzie w stanie ich odczytać bez odpowiedniego klucza deszyfrującego. To czyni HTTPS standardem w przypadku przesyłania wrażliwych informacji, takich jak dane logowania, informacje bankowe czy dane osobowe użytkowników. Warto zauważyć, że HTTPS jest obecnie podstawowym wymogiem dla wielu stron internetowych, szczególnie tych, które przetwarzają dane użytkowników, co ma na celu nie tylko ochronę danych, ale także budowanie zaufania użytkowników do serwisu. Stosowanie HTTPS jest również często wymagane przez przeglądarki internetowe, które mogą oznaczać strony bez HTTPS jako potencjalnie niebezpieczne.

Pytanie 22

Strategia przedstawiona w diagramie dla tworzenia kopii zapasowych na nośnikach jest znana jako

A. round-robin

B. uproszczony GFS

C. dziadek-ojciec-syn

D. wieża Hanoi

Dziadek-ojciec-syn jest klasycznym systemem rotacyjnych kopii zapasowych, który polega na używaniu trzech zestawów nośników, często oznaczanych jako dziadek, ojciec i syn. Każdego dnia kopia jest wykonywana na nośniku syna, co tydzień na nośniku ojca, a co miesiąc na nośniku dziadka. Chociaż ten system jest stosunkowo prosty i zapewnia pewien poziom redundancji, jego głównym ograniczeniem jest mniejsza elastyczność w porównaniu do innych metod, takich jak wieża Hanoi, szczególnie w kontekście długoterminowego przechowywania. Uproszczony GFS (Grandfather-Father-Son) również bazuje na podobnej koncepcji, ale często ogranicza się do tylko dwóch poziomów rotacji, co dalej redukuje możliwość odzyskiwania starszych danych. Ostatecznie, round-robin jest metodą rotacji, która polega na cyklicznym nadpisywaniu danych na tej samej liczbie nośników, co może prowadzić do szybszej utraty starszych punktów przywracania. Takie podejście jest zazwyczaj mniej zalecane w środowiskach wymagających zaawansowanego zarządzania danymi. Błędne zrozumienie tych metod może wynikać z niedostatecznego rozróżnienia między krótkoterminowymi i długoterminowymi potrzebami przechowywania danych oraz braku świadomości typowych standardów branżowych, które podkreślają znaczenie elastyczności i możliwości odzyskiwania danych w różnych scenariuszach. Każda z tych metod ma swoje zastosowanie, ale wymaga odpowiedniego kontekstu i zrozumienia specyfiki potrzeb organizacji, aby mogła być skutecznie wdrożona. Właściwa analiza wymagań biznesowych i systemowych jest kluczowa w procesie wyboru odpowiedniej strategii kopii zapasowych, co jest również podkreślane w standardach takich jak ISO 27001 dotyczących bezpieczeństwa informacji.

Pytanie 23

Jaką czynność można wykonać podczas konfiguracji przełącznika CISCO w interfejsie CLI, bez przechodzenia do trybu uprzywilejowanego, na poziomie dostępu widocznym w powyższej ramce?

A. Tworzenie sieci VLAN

B. Zmiana nazwy systemowej

C. Określanie haseł dostępu

D. Wyświetlenie tablicy ARP

Zmiana nazwy systemowej, określanie haseł dostępu oraz tworzenie sieci VLAN wymagają dostępu do trybu uprzywilejowanego, co oznacza, że nie mogą być realizowane na podstawowym poziomie dostępu. Często występującym błędem myślowym jest skojarzenie podstawowych komend administracyjnych z podstawowym poziomem dostępu, co prowadzi do nieporozumień. Zmiana nazwy systemowej jest kluczowym krokiem w procesie identyfikacji urządzenia w sieci. Użytkownik musi wykonać polecenie 'hostname [nazwa]', które jest dostępne jedynie w trybie uprzywilejowanym, ponieważ zmiana tej nazwy wpływa na cały system i jego funkcjonowanie. Podobnie, określanie haseł dostępu, które obejmuje polecenia takie jak 'enable secret [hasło]', także nie może być wykonane bez dostępu do trybu uprzywilejowanego. Ta operacja jest niezbędna dla zapewnienia bezpieczeństwa urządzenia, co jest kluczowe w środowiskach produkcyjnych. Tworzenie sieci VLAN (Virtual Local Area Network) to kolejna operacja, która wymaga podniesienia poziomu uprawnień do trybu uprzywilejowanego. VLAN-y są używane do segmentacji ruchu w sieci oraz zwiększenia bezpieczeństwa poprzez oddzielanie różnych grup użytkowników. Ostatecznie, zrozumienie, które operacje są dostępne na poszczególnych poziomach uprawnień, jest kluczowe dla efektywnego zarządzania siecią oraz dla zapewnienia jej bezpieczeństwa i stabilności.

Pytanie 24

Cienki klient (thin client) korzysta z protokołu

A. FTP

B. RDP

C. NTP

D. HTTP

NTP, FTP i HTTP to protokoły, które służą zupełnie innym celom niż RDP. NTP, czyli Network Time Protocol, jest używany do synchronizacji czasu na komputerach w sieci. Choć synchronizacja czasu jest istotna dla wielu aplikacji, nie ma związku z zdalnym dostępem do systemów, co czyni go nieodpowiednim dla cienkich klientów. FTP (File Transfer Protocol) to protokół używany do transferu plików pomiędzy komputerami, umożliwiający przesyłanie i pobieranie plików z serwerów. Choć FTP jest ważnym narzędziem w zarządzaniu danymi, nie wspiera interaktywnego zdalnego dostępu do aplikacji czy pulpitu. HTTP (Hypertext Transfer Protocol) jest standardowym protokołem do przesyłania danych w sieci WWW, który umożliwia przeglądanie stron internetowych. Chociaż HTTP jest niezbędny dla funkcjonowania aplikacji internetowych, nie dostarcza możliwości pełnego zdalnego dostępu do desktopów czy aplikacji. Typowym błędem myślowym jest zakładanie, że każdy protokół związany z siecią można wykorzystać do zdalnego dostępu; w rzeczywistości, odpowiednie protokoły muszą być wybrane na podstawie ich funkcji i zastosowań.

Pytanie 25

Na podstawie filmu wskaż z ilu modułów składa się zainstalowana w komputerze pamięć RAM oraz jaką ma pojemność.

A. 2 modułów, każdy po 16 GB.

B. 2 modułów, każdy po 8 GB.

C. 1 modułu 16 GB.

D. 1 modułu 32 GB.

Poprawnie wskazana została konfiguracja pamięci RAM: w komputerze zamontowane są 2 moduły, każdy o pojemności 16 GB, co razem daje 32 GB RAM. Na filmie zwykle widać dwa fizyczne moduły w slotach DIMM na płycie głównej – to są takie długie wąskie kości, wsuwane w gniazda obok procesora. Liczbę modułów określamy właśnie po liczbie tych fizycznych kości, a pojemność pojedynczego modułu odczytujemy z naklejki na pamięci, z opisu w BIOS/UEFI albo z programów diagnostycznych typu CPU‑Z, HWiNFO czy Speccy. W praktyce stosowanie dwóch modułów po 16 GB jest bardzo sensowne, bo pozwala uruchomić tryb dual channel. Płyta główna wtedy może równolegle obsługiwać oba kanały pamięci, co realnie zwiększa przepustowość RAM i poprawia wydajność w grach, programach graficznych, maszynach wirtualnych czy przy pracy z dużymi plikami. Z mojego doświadczenia lepiej mieć dwie takie same kości niż jedną dużą, bo to jest po prostu zgodne z zaleceniami producentów płyt głównych i praktyką serwisową. Do tego 2×16 GB to obecnie bardzo rozsądna konfiguracja pod Windows 10/11 i typowe zastosowania profesjonalne: obróbka wideo, programowanie, CAD, wirtualizacja. Warto też pamiętać, że moduły powinny mieć te same parametry: częstotliwość (np. 3200 MHz), opóźnienia (CL) oraz najlepiej ten sam model i producenta. Taka konfiguracja minimalizuje ryzyko problemów ze stabilnością i ułatwia poprawne działanie profili XMP/DOCP. W serwisie i przy montażu zawsze zwraca się uwagę, żeby moduły były w odpowiednich slotach (zwykle naprzemiennie, np. A2 i B2), bo to bezpośrednio wpływa na tryb pracy pamięci i osiąganą wydajność.

Pytanie 26

Aby poprawić bezpieczeństwo zasobów sieciowych, administrator sieci komputerowej w firmie został zobowiązany do podziału istniejącej lokalnej sieci komputerowej na 16 podsieci. Pierwotna sieć miała adres IP 192.168.20.0 z maską 255.255.255.0. Jaką maskę sieci powinien zastosować administrator?

A. 255.255.255.224

B. 255.255.255.192

C. 255.255.255.240

D. 255.255.255.248

Wybór nieprawidłowych masek, takich jak 255.255.255.192, 255.255.255.224 czy 255.255.255.248, wynika z braku zrozumienia zasad podziału sieci i koncepcji maski podsieci. Maska 255.255.255.192 (CIDR /26) dzieli oryginalną sieć na 4 podsieci, co nie spełnia wymogu stworzenia 16 podsieci, a to prowadzi do nieefektywności w wykorzystaniu adresów IP. Z kolei maska 255.255.255.224 (CIDR /27) tworzy 8 podsieci, co również jest niewystarczające. Maska 255.255.255.248 (CIDR /29) generuje 32 podsieci, ale każda z nich ma jedynie 6 dostępnych adresów dla hostów, co może być zbyt ograniczające dla większości zastosowań. Typowe błędy związane z wyborem maski wynikają z niepełnego zrozumienia, jak bity w masce wpływają na liczbę dostępnych podsieci i hostów. Kluczowe w tym kontekście jest właściwe obliczenie liczby potrzebnych podsieci oraz hostów, aby wybrać odpowiednią maskę sieci. Zrozumienie tych zasad jest fundamentalne dla efektywnej administracji i projektowania sieci, co jest zgodne z zasadami inżynierii sieci oraz standardami branżowymi.

Pytanie 27

Jak określamy atak na sieć komputerową, który polega na łapaniu pakietów przesyłanych w sieci?

A. Spoofing

B. Skanowanie sieci

C. Nasłuchiwanie

D. ICMP echo

Skanowanie sieci to technika, która polega na analizowaniu dostępnych urządzeń i ich otwartych portów w celu zrozumienia struktury sieci. Choć skanowanie może być częścią większej strategii oceny bezpieczeństwa, nie jest to technika ataku na przechwytywanie danych. W rzeczywistości, skanowanie jest często wykorzystywane do identyfikacji potencjalnych luk w zabezpieczeniach, co różni się od nasłuchiwania, które koncentruje się na aktywnym odbiorze danych. ICMP echo, znany bardziej jako ping, to protokół używany do sprawdzania dostępności hostów w sieci, a nie do przechwytywania danych. Użycie ICMP echo w kontekście ataku jest mylące, ponieważ jego celem jest jedynie diagnostyka sieciowa, a nie monitorowanie ruchu. Spoofing natomiast odnosi się do techniki, w której atakujący podszywa się pod inny adres IP w celu oszukania systemów zabezpieczeń. Chociaż spoofing może być używany jako część ataku, nie jest bezpośrednio związany z przechwytywaniem pakietów. Bardzo ważne jest zrozumienie, że pomylenie tych pojęć może prowadzić do niewłaściwego projektowania strategii bezpieczeństwa, co zwiększa podatność na rzeczywiste ataki. Właściwe rozróżnienie terminów i technik jest kluczowe w budowaniu efektywnego systemu obrony przed zagrożeniami w sieciach komputerowych.

Pytanie 28

Jakim symbolem jest oznaczona skrętka bez ekranowania?

A. S/FTP

B. U/UTP

C. U/FTP

D. F/UTP

Symbol U/UTP oznacza skrętki nieekranowane, które są szeroko stosowane w sieciach komputerowych, szczególnie w aplikacjach Ethernet. U/UTP to standard, który nie zawiera żadnego dodatkowego ekranowania poszczególnych par przewodów. Skrętki nieekranowane charakteryzują się niższym kosztem w porównaniu do ekranowanych odpowiedników, co czyni je popularnym wyborem w środowiskach, gdzie nie występują duże zakłócenia elektromagnetyczne. Przykładem zastosowania U/UTP są sieci lokalne (LAN), w których przewody te skutecznie przesyłają dane na krótsze odległości bez wpływu na jakość sygnału. Warto zaznaczyć, że dla optymalizacji sygnału w bardziej wymagających warunkach, takich jak bliskość urządzeń elektronicznych generujących zakłócenia, preferowane mogą być skrętki ekranowane, takie jak S/FTP. Jednak w standardowych instalacjach, U/UTP spełnia wymagania transmisji danych zgodnie z normami IEEE 802.3.

Pytanie 29

Wskaż porty płyty głównej przedstawione na ilustracji.

A. 1 x RJ45, 4 x USB 2.0, 1.1, 1 x eSATA, 1 x Line Out, 1 x Microfon In, 1 x DVI-A, 1 x HDMI

B. 1 x RJ45, 4 x USB 3.0, 1 x SATA, 1 x Line Out, 1 x Microfon In, 1 x DVI-I, 1 x DP

C. 1 x RJ45, 2 x USB 2.0, 2 x USB 3.0, 1 x eSATA, 1 x Line Out, 1 x Microfon In, 1 x DVI-I, 1 x HDMI

D. 1 x RJ45, 2 x USB 2.0, 2 x USB 3.0, 1 x eSATA, 1 x Line Out, 1 x Microfon In, 1 x DVI-D, 1 x HDMI

Prawidłowa odpowiedź zawiera zestaw portów: 1 x RJ45 2 x USB 2.0 2 x USB 3.0 1 x eSATA 1 x Line Out 1 x Microfon In 1 x DVI-I 1 x HDMI co dokładnie odpowiada widocznym na rysunku interfejsom. RJ45 to standardowy port sieciowy używany do połączeń Ethernet które są kluczowe dla komunikacji sieciowej w komputerach stacjonarnych i serwerach. USB 2.0 i USB 3.0 to powszechne interfejsy do podłączania urządzeń peryferyjnych takich jak klawiatury myszy i dyski zewnętrzne przy czym USB 3.0 oferuje znacznie szybsze prędkości transferu danych. eSATA to zewnętrzny interfejs dla SATA pozwalający na podłączanie zewnętrznych dysków twardych z dużą prędkością transmisji danych używany w środowiskach gdzie wymagana jest wysoka wydajność dyskowa. Line Out i Microfon In to standardowe porty audio umożliwiające podłączenie głośników i mikrofonów. DVI-I i HDMI to interfejsy wideo z których DVI-I obsługuje zarówno sygnały analogowe jak i cyfrowe co pozwala na większą elastyczność przy podłączaniu monitorów. HDMI to z kolei nowoczesny standard umożliwiający przesyłanie nieskompresowanego sygnału wideo i audio często używany w konfiguracjach multimedialnych.

Pytanie 30

Jakim interfejsem można osiągnąć przesył danych o maksymalnej przepustowości 6Gb/s?

A. USB 2.0

B. SATA 3

C. SATA 2

D. USB 3.0

Interfejs SATA 3, znany również jako SATA 6 Gb/s, jest standardowym interfejsem do przesyłania danych pomiędzy komputerami a dyskami twardymi oraz innymi urządzeniami pamięci masowej. Jego maksymalna przepustowość wynosi 6 Gb/s, co oznacza, że może efektywnie przenosić dane z prędkością sięgającą 600 MB/s. W praktyce oznacza to, że SATA 3 jest idealnym rozwiązaniem dla nowoczesnych dysków SSD oraz dysków HDD, które wymagają szybkiego przesyłania danych, szczególnie w zastosowaniach takich jak gaming, edycja wideo czy obróbka grafiki. Ponadto, dzięki wstecznej kompatybilności, SATA 3 może być używany z urządzeniami starszych standardów, co pozwala na łatwe aktualizacje systemów bez konieczności wymiany całej infrastruktury. Standard ten jest szeroko stosowany w branży, a jego wdrożenie uznawane jest za najlepszą praktykę w kontekście zwiększania wydajności systemów komputerowych.

Pytanie 31

Jakie wbudowane narzędzie w systemie Windows służy do identyfikowania problemów związanych z animacjami w grach oraz odtwarzaniem filmów?

A. cacls

B. dxdiag

C. fsmgmt

D. userpasswords2

dxdiag, czyli Diagnostyka DirectX, to narzędzie wbudowane w system Windows, które umożliwia użytkownikom diagnozowanie problemów związanych z multimediami, takimi jak animacje w grach czy odtwarzanie filmów. Narzędzie to zbiera informacje o zainstalowanych komponentach systemowych, takich jak karty graficzne, dźwiękowe oraz inne urządzenia, które mogą wpływać na wydajność multimediów. Dzięki dxdiag użytkownik może sprawdzić, czy odpowiednie sterowniki są zainstalowane i aktualne, co jest kluczowe dla płynnego działania aplikacji graficznych. Przykładowo, jeśli gra nie uruchamia się lub działa z opóźnieniem, użycie dxdiag pozwala na szybkie sprawdzenie zgodności sprzętu oraz ewentualnych problemów z DirectX. Narzędzie to jest zgodne z dobrymi praktykami branżowymi, ponieważ umożliwia użytkownikom samodzielne diagnozowanie i rozwiązywanie problemów, co jest istotne w kontekście wsparcia technicznego. Zrozumienie wyników analizy dxdiag może również pomóc w planowaniu przyszłych aktualizacji sprzętu lub oprogramowania, co jest kluczowe w zachowaniu optymalnej wydajności systemu.

Pytanie 32

Technik serwisowy zrealizował w ramach zlecenia działania wymienione w zestawieniu. Całkowity koszt zlecenia obejmuje cenę usług wymienionych w zestawieniu oraz wynagrodzenie serwisanta, którego stawka godzinowa wynosi 60,00 zł netto. Oblicz całkowity koszt zlecenia brutto. Stawka VAT na usługi wynosi 23%

LP	Czynność	Czas wykonania w minutach	Cena usługi netto w zł
1.	Instalacja i konfiguracja programu	35	20,00
2.	Wymiana płyty głównej	80	50,00
3.	Wymiana karty graficznej	30	25,00
4.	Tworzenie kopii zapasowej i archiwizacja danych	65	45,00
5.	Konfiguracja rutera	30	20,00

A. 436,80 zł

B. 455,20 zł

C. 400,00 zł

D. 492,00 zł

Całkiem dobrze, że wyszukałeś te liczby! Koszt zlecenia brutto to 492,00 zł, ale żeby tam dojść, musisz najpierw zsumować wszystkie usługi i dodatek za pracę serwisanta. W tabeli widzimy, że usługi kosztują razem 160,00 zł, czyli: 20,00 zł + 50,00 zł + 25,00 zł + 45,00 zł + 20,00 zł. Serwisant pracował przez 240 minut, co daje 4 godziny, a przy stawce 60,00 zł za godzinę, koszt pracy wynosi 240,00 zł. Tak więc, całkowity koszt netto to 160,00 zł + 240,00 zł, co daje 400,00 zł. Potem musisz doliczyć 23% VAT, co nam daje 400,00 zł * 1,23 = 492,00 zł. Ta umiejętność jest naprawdę przydatna, zwłaszcza w zarządzaniu kosztami w serwisie i przy wystawianiu faktur klientów. Ogólnie, znajomość rachunkowości jest kluczowa, żeby wszystko grało w firmie. Fajnie jest wiedzieć, jak przedstawiać te koszty klientom, żeby budować zaufanie i pokazać profesjonalizm.

Pytanie 33

Złośliwe oprogramowanie, które może umożliwić atak na zainfekowany komputer, np. poprzez otwarcie jednego z portów, to

A. exploit

B. trojan

C. wabbit

D. keylogger

Mówiąc o złośliwym oprogramowaniu, termin 'exploit' to techniki albo kawałki kodu, które wykorzystują luki w oprogramowaniu, żeby przejąć kontrolę nad systemem. Exploit działa trochę inaczej niż trojan, bo nie jest zamaskowane jako coś legalnego. Zwykle trzeba coś zrobić, na przykład wejść na zainfekowaną stronę, albo otworzyć złośliwy plik. Natomiast 'wabbit' to specyficzny typ wirusa, który sam się klonuje i rozprzestrzenia, ale nie otwiera portów. A 'keylogger' to program, który rejestruje twoje kliknięcia, także to coś innego, bo on nie otwiera portów. Często mylimy te pojęcia, bo klasifikacja złośliwego oprogramowania bywa trudna. Ważne jest, żeby rozumieć, że każdy rodzaj malware działa na swój sposób i ma różne funkcje, a to ma znaczenie, kiedy mówimy o ochronie przed zagrożeniami w sieci.

Pytanie 34

Monolityczne jądro (kernel) występuje w którym systemie?

A. QNX

B. Windows

C. Mac OS

D. Linux

Jądro monolityczne, takie jak to, które występuje w systemie Linux, jest architekturą, w której wszystkie podstawowe funkcje systemu operacyjnego, takie jak zarządzanie procesami, pamięcią, systemem plików oraz obsługą urządzeń, są zintegrowane w jednym dużym module. Ta konstrukcja umożliwia efektywną komunikację między różnymi komponentami jądra, co prowadzi do zwiększonej wydajności systemu. Praktycznym przykładem zastosowania jądra monolitycznego jest jego wykorzystanie w serwerach oraz urządzeniach wbudowanych, gdzie wydajność i niski narzut czasowy są kluczowe. Jądro monolityczne często charakteryzuje się również większą stabilnością i bezpieczeństwem, ponieważ jest mniej podatne na błędy w interakcjach między modułami. Dodatkowo, jądro Linux zyskało popularność dzięki aktywnemu wsparciu społeczności i szerokiemu wachlarzowi dostępnych sterowników, co czyni je wszechstronnym rozwiązaniem dla różnych zastosowań. W kontekście dobrych praktyk, korzystanie z jądra monolitycznego w systemach operacyjnych opartych na Linuxie jest zgodne z ideą otwartego oprogramowania, co sprzyja innowacji i współpracy w społeczności programistów.

Pytanie 35

Podaj właściwy sposób zapisu liczby -1210 w metodzie znak-moduł na ośmiobitowej liczbie binarnej.

A. 10001100zm

B. +1.11000zm

C. 00001100zm

D. -1.11000zm

Poprawny zapis liczby -1210 metodą znak-moduł do postaci ośmiobitowej liczby dwójkowej to 10001100zm. W tej metodzie najpierw zapisujemy wartość bezwzględną liczby, czyli 1210, w postaci binarnej. 1210 dzielimy przez 2, uzyskując 605, a reszta to 0. Kontynuując dzielenie, otrzymujemy następujące wartości: 605 (0), 302 (1), 151 (0), 75 (1), 37 (1), 18 (0), 9 (0), 4 (1), 2 (0), 1 (1), co w sumie daje binarny zapis 10010101110. Następnie musimy dostosować tę wartość do ośmiobitowej, co oznacza, że musimy zredukować liczbę bitów do 8. Znajdujemy więc reprezentację liczby -1210, gdzie najstarszy bit (bit znaku) określa, czy liczba jest dodatnia (0), czy ujemna (1). W zapisie znak-moduł, 1 oznacza, że liczba jest ujemna, a następne 7 bitów reprezentuje wartość bezwzględną liczby. W rezultacie uzyskujemy 10001100zm. Metoda znak-moduł jest standardowo stosowana w systemach, gdzie ważne jest rozróżnienie pomiędzy liczbami dodatnimi i ujemnymi, co jest istotne w wielu zastosowaniach, np. w obliczeniach komputerowych oraz programowaniu.

Pytanie 36

Na ilustracji przedstawiono symbol urządzenia cyfrowego

A. demultipleksera priorytetowego

B. multipleksera priorytetowego

C. dekodera priorytetowego

D. kodera priorytetowego

Dekoder priorytetu, multiplekser priorytetu oraz demultiplekser priorytetu pełnią różne funkcje w systemach cyfrowych, które nie pasują do opisu kodera priorytetu. Dekoder priorytetu w rzeczywistości nie jest standardowym elementem układów cyfrowych. Dekoder ogólnie przekształca kod wejściowy na unikalny sygnał wyjściowy, ale nie jest stosowany do priorytetyzacji sygnałów. Multiplekser priorytetu łączy wiele wejść w jedno wyjście, wybierając jedno z wejść na podstawie sygnału sterującego, ale nie jest związany z hierarchią priorytetów. Jego funkcja to selekcja kanału, a nie ustalanie priorytetu. W przypadku demultipleksera priorytetu mamy do czynienia z procesem odwrotnym do multipleksera gdzie jeden sygnał wejściowy jest kierowany na jedno z wielu wyjść, ponownie bez uwzględnienia priorytetu. Błędne przypisanie funkcji może wynikać z braku zrozumienia, że priorytetyzacja jest specyficzna dla zastosowań, które wymagają rozstrzygania konfliktów między równoczesnymi żądaniami systemowymi co jest istotne w kontekście przerwań sprzętowych i zarządzania zasobami w systemach komputerowych. Zrozumienie różnic między tymi elementami jest kluczowe dla projektowania wydajnych układów cyfrowych zgodnie z najlepszymi praktykami inżynierskimi.

Pytanie 37

Osoba korzystająca z systemu Linux, która chce odnaleźć pliki o konkretnej nazwie przy użyciu polecenia systemowego, może wykorzystać komendę

A. find

B. pwd

C. pine

D. search

Polecenie 'find' jest jednym z najpotężniejszych narzędzi w systemie Linux, które służy do wyszukiwania plików i katalogów na podstawie różnych kryteriów. Umożliwia użytkownikom przeszukiwanie hierarchii katalogów, a także zastosowanie filtrów, takich jak nazwa pliku, typ, rozmiar czy data modyfikacji. Na przykład, aby znaleźć plik o nazwie 'dokument.txt' w bieżącym katalogu i wszystkich podkatalogach, można użyć polecenia 'find . -name "dokument.txt"'. Ponadto, 'find' wspiera różnorodne opcje, które pozwalają na wykonywanie akcji na znalezionych plikach, co zwiększa jego przydatność w zautomatyzowanych skryptach. Użycie tego narzędzia jest zgodne z dobrymi praktykami administracji systemami, gdzie efektywne zarządzanie zasobami i szybkie wyszukiwanie plików są kluczowe dla utrzymania wydajności i porządku w systemie.

Pytanie 38

Aby uzyskać więcej wolnego miejsca na dysku bez tracenia danych, co należy zrobić?

A. oczyszczanie dysku

B. weryfikację dysku

C. kopię zapasową dysku

D. defragmentację dysku

Oczyszczanie dysku to proces, który pozwala na zwolnienie miejsca na nośniku danych, eliminując zbędne pliki, takie jak tymczasowe pliki systemowe, pliki dziennika, a także inne elementy, które nie są już potrzebne. Używając narzędzi takich jak 'Oczyszczanie dysku' w systemie Windows, użytkownicy mogą szybko zidentyfikować pliki, które można usunąć, co skutkuje poprawą wydajności systemu oraz większą ilością dostępnego miejsca. Przykładem zastosowania oczyszczania dysku może być sytuacja, gdy system operacyjny zaczyna zgłaszać niedobór miejsca na dysku, co może powodować spowolnienie działania aplikacji. Regularne oczyszczanie dysku jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania systemami, które zalecają utrzymywanie porządku na dysku i usuwanie zbędnych danych, co nie tylko zwiększa wydajność, ale także wpływa na długowieczność sprzętu. Dodatkowo, oczyszczanie dysku przyczynia się do lepszej organizacji danych, co jest niezbędne w kontekście złożonych operacji IT.

Pytanie 39

Użytkownicy z grupy Pracownicy nie mają możliwości drukowania dokumentów za pomocą serwera wydruku w systemie Windows Server. Posiadają oni jedynie uprawnienia do „Zarządzania dokumentami”. Jakie kroki należy podjąć, aby naprawić ten problem?

A. Grupie Administratorzy trzeba odebrać uprawnienia „Drukuj”

B. Grupie Pracownicy powinno się usunąć uprawnienia „Zarządzanie dokumentami”

C. Grupie Administratorzy należy anulować uprawnienia „Zarządzanie drukarkami”

D. Grupie Pracownicy należy przydzielić uprawnienia „Drukuj”

Aby użytkownicy z grupy Pracownicy mogli drukować dokumenty przy użyciu serwera wydruku w systemie Windows Server, konieczne jest nadanie im odpowiednich uprawnień. Uprawnienia "Drukuj" są kluczowe, ponieważ pozwalają na realizację zadań związanych z drukowaniem, podczas gdy uprawnienia "Zarządzanie dokumentami" pozwalają jedynie na podstawowe operacje takie jak zatrzymywanie, wznawianie i usuwanie zadań drukowania, ale nie umożliwiają samego drukowania. Standardy branżowe wskazują, że zarządzanie uprawnieniami powinno być precyzyjnie dostosowane do ról i obowiązków użytkowników, aby zapewnić zarówno bezpieczeństwo, jak i funkcjonalność. W tym przypadku, po przypisaniu uprawnień "Drukuj", użytkownicy będą mogli korzystać z drukarki w pełni, co jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania zasobami w sieci. Na przykład w środowisku korporacyjnym, gdzie różne zespoły mają różne potrzeby, precyzyjne zarządzanie uprawnieniami jest kluczowe dla wydajności i bezpieczeństwa operacji.

Pytanie 40

Która kopia w procesie archiwizacji plików pozostawia oznaczenie archiwizacji?

A. Całościowa

B. Przyrostowa

C. Różnicowa

D. Normalna

Kopia całościowa to sposób na archiwizację, który zapisuje wszystko w systemie, niezależnie od tego, czy coś było zmieniane od ostatniego backupu. Choć taka metoda wydaje się najbezpieczniejsza, to jednak nie jest ona najlepsza pod względem wykorzystania przestrzeni na dysku i czasu potrzebnego na robić ją. Jak się robi za dużo kopii całościowych, to potem można mieć sporo problemów z zarządzaniem i przechowywaniem tych wszystkich danych. Często ludzie używają terminu kopia normalna zamiennie z kopią całościową, co powoduje zamieszanie. W rzeczywistości kopia normalna to nie jest dobry termin w kontekście archiwizacji, bo nie odnosi się do konkretnej metody, ale bardziej ogólnej koncepcji robienia backupów. Kopia przyrostowa to coś innego, bo zapisuje tylko te pliki, które były zmieniane od ostatniego backupu, co sprawia, że ta metoda wydaje się lepsza od pełnej, ale nie dodaje znaczników archiwizacji dla plików z wcześniejszych backupów. Więc często ludzie myślą, że wszystkie metody działają tak samo, a to nieprawda; każda z nich ma swoje własne zastosowanie i ograniczenia, które trzeba przemyśleć, wybierając, jak zabezpieczyć dane.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej