Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 28 kwietnia 2026 19:34
Data zakończenia: 28 kwietnia 2026 19:51

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Program FileZilla może być użyty do

A. publikacji strony internetowej na serwerze

B. zarządzania bazami danych strony internetowej

C. walidacji strony internetowej

D. zmiany domyślnych ustawień hostingu dla strony internetowej

Wybór odpowiedzi, która nie odnosi się do publikacji strony internetowej na serwerze, jest typowym błędem związanym z myleniem różnych funkcji i zastosowań technologii internetowych. Walidacja strony internetowej, choć ważna, odnosi się do sprawdzania poprawności kodu HTML oraz zgodności z standardami W3C, co nie ma bezpośredniego związku z przesyłaniem plików na serwer. Użytkownicy często zakładają, że weryfikacja poprawności ich kodu jest wystarczająca do publikacji, co jest nieścisłe, ponieważ nawet poprawny kod nie będzie dostępny online bez przesłania na serwer. Zmiana domyślnych ustawień hostingu również nie ma związku z funkcjonalnością FileZilla, ponieważ takie zmiany zazwyczaj dokonuje się w panelu zarządzania hostingiem, a nie przez klienta FTP. Ponadto zarządzanie bazami danych, które jest inną kluczową częścią rozwoju aplikacji webowych, wymaga użycia narzędzi takich jak PHPMyAdmin czy konsola SQL, a nie narzędzi do przesyłania plików. Zrozumienie tych różnic jest niezbędne dla efektywnego korzystania z technologii webowych i unikania typowych pułapek, które mogą prowadzić do błędnych wniosków oraz problemów w procesie publikacji stron internetowych.

Pytanie 2

Na tabeli muzyka, przedstawionej na rysunku, zostało wykonane następujące zapytanie SQL. Jaki wynik zwróci ta kwerenda?

SELECT wykonawca FROM `muzyka` WHERE wykonawca LIKE 'C%w';

ID	tytul_plyty	wykonawca	rok_nagrania	opis
1	Czas jak rzeka	Czeslaw Niemen	2005	Przyjdz W Taka Noc itd.
2	Ikona	Stan Borys	2014
3	Aerolit	Czeslaw Niemen	2017	Winylowa reedycja płyty „Aerolit”.
4	Journey	Mikolaj Czechowski	2013

A. Czeslaw

B. pusty wynik

C. Czeslaw, Czechowski

D. Czeslaw, Niemen

Dobrze, wybrałeś prawidłową odpowiedź. Zapytanie SQL, które widzimy w tym pytaniu, zostało sformułowane w taki sposób, że wyszukuje ono wszystkich wykonawców (kolumna 'wykonawca' w tabeli 'muzyka'), których nazwy zaczynają się na literę 'C' i kończą na literę 'w'. Składnia LIKE 'C%w' w warunku WHERE zapytania SQL jest używane do dopasowania wzorca, gdzie '%' oznacza dowolny ciąg znaków, a 'C' i 'w' to konkretne litery na początku i końcu nazwy. Jednak w tabeli 'muzyka' nie ma żadnego wykonawcy, który spełniałby ten warunek. Dlatego wynik zapytania jest pusty. Jest to dobra praktyka, aby zrozumieć, jak używać operatora LIKE w zapytaniach SQL, ponieważ pozwala na elastyczne wyszukiwanie danych w bazie danych.

Pytanie 3

Funkcje takie jak rozmycie Gaussa, wygładzanie oraz szum RGB są elementami oprogramowania do przetwarzania

A. Grafiki rastrowej

B. Grafiki wektorowej

C. Dźwięku w standardzie MIDI

D. Ścieżki audio

Rozmycie Gaussa, wygładzanie oraz szum RGB to techniki powszechnie stosowane w obróbce grafiki rastrowej. Rozmycie Gaussa, jako technika filtracji, ma na celu zmiękczenie krawędzi i wygładzenie obrazów, co jest szczególnie przydatne w retuszu zdjęć oraz usuwaniu szumów. Przykładem zastosowania może być poprawa jakości zdjęć w programach takich jak Adobe Photoshop, gdzie techniki te są wykorzystywane do uzyskania bardziej estetycznych efektów wizualnych. Wygładzanie, z kolei, pomaga w eliminacji szumów, co jest kluczowe w przypadku obrazów o niskiej jakości, a również poprawia czytelność obrazów, co jest nieocenione w projektowaniu graficznym. Szum RGB to zjawisko, które występuje często w obrazach cyfrowych, a jego minimalizacja za pomocą filtrów wygładzających prowadzi do osiągnięcia bardziej realistycznych kolorów i lepszej jakości obrazu. Te techniki są zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie grafiki komputerowej, gdzie jakość wizualna odgrywa kluczową rolę w tworzeniu profesjonalnych projektów.

Pytanie 4

Aby ustanowić połączenie z serwerem bazy danych w języku PHP, należy użyć funkcji

A. mysqli_connect()

B. mysqli_autocommit()

C. mysqli_fetch_row()

D. mysqli_get_connection_stats()

Funkcja mysqli_connect() to taka podstawa w PHP, która pomaga połączyć się z bazą danych MySQL. Musisz jej użyć z czterema argumentami: nazwą hosta, użytkownika, hasłem i nazwą bazy danych. Dzięki mysqli_connect() Twoja aplikacja będzie działać sprawniej i bezpieczniej, co jest mega ważne. Na przykład, żeby połączyć się z bazą, możesz użyć takiego kodu: $conn = mysqli_connect('localhost', 'username', 'password', 'database_name');. Jak już masz połączenie, to później możesz robić różne zapytania SQL i manipulować danymi. To też jest zgodne z zasadą separacji, bo oddziela logikę od zarządzania danymi. No i pamiętaj, że warto zadbać o obsługę błędów przy łączeniu, najlepiej sprawdzić to przy pomocy prostego warunku: if (!$conn) { die('Connection failed: ' . mysqli_connect_error()); } Moim zdaniem, to bardzo przydatne podejście.

Pytanie 5

Do czego wykorzystywany jest program debugger?

A. do analizy działającego programu w celu odnalezienia błędów

B. do badania kodu źródłowego w celu wykrycia błędów składniowych

C. do interpretacji kodu w wirtualnej maszynie Java

D. do przetwarzania kodu napisanego w języku wyższego poziomu na język maszynowy

Pomimo że niektóre odpowiedzi mogą wydawać się bliskie prawdy, należy zrozumieć istotne różnice między funkcjami debuggera a innymi narzędziami w ekosystemie programistycznym. Interpretacja kodu w wirtualnej maszynie Java nie jest zadaniem debuggera, lecz specyficzną funkcją maszyny wirtualnej, która wykonuje programy napisane w języku Java. Ta odpowiedź myli koncepcję uruchamiania kodu z jego analizą i diagnostyką. Z kolei analiza kodu źródłowego w celu odnalezienia błędów składniowych odnosi się do działania kompilatora, który sprawdza poprawność składniową przed uruchomieniem programu, podczas gdy debugger działa na już uruchomionym kodzie. Tłumaczenie kodu zapisanego w języku wyższego poziomu na język maszynowy to proces kompilacji, który ma miejsce przed wykonaniem programu. Debugger, zamiast tego, koncentruje się na dynamicznej analizie działania programu, co jest kluczowe podczas testowania i naprawiania błędów. Zrozumienie tych różnic jest niezbędne, aby poprawnie wykorzystać narzędzia dostępne w procesie tworzenia oprogramowania oraz aby unikać typowych błędów myślowych, takich jak mylenie etapu kompilacji z etapem wykonania.

Pytanie 6

Definicja stylu przedstawiona w języku CSS dotyczy odnośnika, który

A. był już odwiedzany

B. jeszcze nie był odwiedzany

C. posiada niepoprawny adres URL

D. ma wskaźnik myszy ustawiony nad nim

W języku CSS selektor a:visited odnosi się do linków, które użytkownik już odwiedził. To pseudo-klasa, która umożliwia projektantom stron internetowych kontrolowanie wyglądu linków po ich kliknięciu, co poprawia doświadczenia użytkownika i umożliwia łatwiejszą nawigację. W przykładzie a:visited{color:orange;} wszystkie odwiedzone linki zostaną pokolorowane na pomarańczowo, co wizualnie odróżnia je od nieodwiedzonych linków. To podejście jest zgodne z zasadami dostępności, które sugerują, aby odwiedzone linki były w jakiś sposób wyróżnione. Praktycznym zastosowaniem tej wiedzy jest tworzenie stron, które są bardziej przejrzyste i intuicyjne dla użytkowników. Dobre praktyki zalecają, by różnica między odwiedzonymi a nieodwiedzonymi linkami była subtelna, ale zauważalna. Ustawianie różnych kolorów dla tych stanów linków jest popularnym rozwiązaniem. Prawidłowe użycie pseudo-klasy :visited wspiera także budowanie stron responsywnych, które poprawiają UX i spełniają standardy nowoczesnego designu, jednocześnie biorąc pod uwagę kwestie związane z prywatnością użytkowników, ponieważ CSS nie pozwala na stylizowanie niektórych właściwości odwiedzonych linków.

Pytanie 7

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmiana jasności zdjęć.

B. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

C. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

D. Przenikanie zdjęć.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 8

Które z poniższych stwierdzeń jest poprawne w kontekście grafiki rastrowej?

A. Grafika rastrowa nie jest zapisywana w formacie WMF (ang. Windows Metafile Format - format metaplików Windows).

B. Obraz zapisywany jest za pomocą figur geometrycznych rozmieszczonych w układzie współrzędnych.

C. Podczas skalowania obraz nie traci na jakości.

D. Jest to przedstawienie obrazu poprzez siatkę pikseli, które są odpowiednio kolorowane w układzie pionowo-poziomym na ekranie komputera, drukarce lub innym urządzeniu wyjściowym.

Grafika rastrowa, znana również jako bitmapa, to sposób przedstawiania obrazu poprzez siatkę pikseli. Piksel, będący najmniejszym elementem obrazu, jest odpowiednio kolorowany, co pozwala na uzyskanie pełnozakresowego obrazu. Takie podejście jest powszechnie stosowane w różnych dziedzinach, od fotografii cyfrowej po projektowanie graficzne. W przypadku grafiki rastrowej, każdy piksel jest przypisany do konkretnego miejsca na siatce, co skutkuje tym, że zmieniając rozmiar obrazu poprzez skalowanie, jakość obrazu ulega pogorszeniu, gdyż piksele mogą być rozciągane lub stłumione. Warto też zauważyć, że formaty plików, takie jak JPEG, PNG czy BMP, są typowymi formatami dla grafiki rastrowej, gdzie każdy z nich ma swoje zastosowanie i charakterystyki. Przykładowo, JPEG jest idealny do zdjęć ze względu na kompresję stratną, podczas gdy PNG obsługuje przezroczystość. Zrozumienie tego, jak grafika rastrowa działa i jakie są jej ograniczenia, jest kluczowe dla każdego, kto pracuje z obrazem w środowisku cyfrowym.

Pytanie 9

Co robi funkcja przedstawiona w kodzie JavaScript?

function tekst() {
  var h = location.hostname;
  document.getElementById("info").innerHTML = h;
}

A. wyświetlić w elemencie o id = "info" adres hosta wskazany przez pierwszy odnośnik

B. pokazać na przycisku lokalizację hosta, a po jego naciśnięciu umożliwić przejście do określonej lokalizacji

C. wyświetlić w elemencie o id = "info" nazwę hosta, z którego pochodzi wyświetlona strona

D. umożliwić przejście do wskazanej lokalizacji hosta

Prawidłowa odpowiedź wskazuje, że kod JavaScript wywołuje metodę location.hostname, która zwraca nazwę hosta aktualnie odwiedzanej strony. Hostname jest częścią obiektu Location, który reprezentuje bieżący URL dokumentu. Kod przypisuje wynik tej metody do zmiennej h, a następnie ustawia innerHTML elementu o id info na wartość tej zmiennej. Dzięki takim operacjom, kod efektywnie wyświetla nazwę hosta w elemencie o konkretnym identyfikatorze na stronie HTML. Jest to częsta technika używana w aplikacjach webowych, gdzie istotne jest dynamiczne wyświetlanie informacji o aktualnym połączeniu. Znajomość obiektu Location oraz jego właściwości, takich jak hostname, to podstawowa umiejętność w pracy z językiem JavaScript, szczególnie w kontekście manipulacji DOM. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami, gdyż unika bezpośredniego wpisywania danych w kodzie, co zwiększa elastyczność i ułatwia utrzymanie aplikacji.

Pytanie 10

Która z właściwości grafiki wektorowej jest słuszna?

A. Nie można jej przekształcić w grafikę rastrową

B. Grafika wektorowa jest niezależna od rozdzielczości

C. Po utworzeniu nie jest możliwa edycja

D. Grafika wektorowa nie podlega skalowaniu

Pierwsza z błędnych odpowiedzi sugeruje, że raz utworzoną grafikę wektorową nie można edytować. W rzeczywistości, grafika wektorowa jest tworzona z wykorzystaniem obiektów, które można modyfikować w dowolnym momencie. Można zmieniać kształty, kolory, rozmiary czy też dodać nowe elementy, co sprawia, że jest to bardzo elastyczny format. Kolejna niepoprawna odpowiedź mówi o tym, że grafika wektorowa jest nieskalowalna. Właśnie odwrotnie, grafika wektorowa jest zaprojektowana w taki sposób, aby była nieskalowalna, co oznacza, że można ją powiększać i pomniejszać bez utraty jakości. Ostatnia błędna odpowiedź twierdzi, że nie można przetworzyć grafiki wektorowej na grafikę rastrową. To również jest nieprawda, ponieważ istnieją metody konwersji grafiki wektorowej do formatu rastrowego, co jest przydatne w wielu zastosowaniach, np. w druku czy publikacjach internetowych. Oba formaty mają swoje miejsce w pracy projektanta, jednak różnią się w sposobie reprezentacji obrazu i zastosowaniach.

Pytanie 11

W SQL, aby ustawić klucz główny na polu id w tabeli uczniowie, można użyć polecenia

A. ADD TABLE uczniowie PRIMARY KEY (id)

B. INSERT TABLE uczniowie ADD PRIMARY KEY (id)

C. INSERT TABLE uczniowie PRIMARY KEY (id)

D. ALTER TABLE uczniowie ADD PRIMARY KEY (id)

Odpowiedź 'ALTER TABLE uczniowie ADD PRIMARY KEY (id);' jest poprawna, ponieważ polecenie ALTER TABLE w SQL służy do modyfikacji istniejącej struktury tabeli. W tym przypadku chcemy dodać klucz podstawowy do istniejącej tabeli uczniowie, co jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych. Klucz podstawowy jest unikalnym identyfikatorem dla każdego rekordu, co zapewnia integralność danych. Przykładowo, jeśli tabela uczniowie zawiera kolumnę id, która jest już zdefiniowana, użycie polecenia ALTER TABLE pozwala na dodanie klucza podstawowego do tej kolumny. Ważne jest, aby pamiętać, że przed dodaniem klucza podstawowego, kolumna musi być unikalna i nie może zawierać wartości NULL. Dodatkowo, zgodnie z najlepszymi praktykami, warto wcześniej sprawdzić, czy w tabeli nie ma duplikatów w kolumnie, aby uniknąć błędów w trakcie dodawania klucza. W kontekście systemów zarządzania bazami danych, takich jak MySQL czy PostgreSQL, poprawne zarządzanie kluczami podstawowymi jest kluczowe dla zapewnienia efektywności operacji na tabelach oraz dla poprawności logiki aplikacji korzystającej z bazy danych.

Pytanie 12

Język JavaScript wspiera

A. wysyłanie ciasteczek z identycznymi informacjami do wielu klientów witryny

B. klasy abstrakcyjne

C. funkcje wirtualne

D. obiekty DOM

Wybór klas abstrakcyjnych jako odpowiedzi na pytanie o możliwości JavaScript opiera się na mylnym przekonaniu o paradygmacie programowania obiektowego. W przeciwieństwie do języków takich jak Java, JavaScript nie wspiera klasycznych klas abstrakcyjnych. W JavaScript mamy do czynienia z prototypowym dziedziczeniem, a nie z hierarchicznymi klasami. Obiekty mogą być tworzone na podstawie prototypów, co oznacza, że nie ma potrzeby korzystania z klas abstrakcyjnych. W kontekście funkcji wirtualnych, również istnieje nieporozumienie. JavaScript nie używa tego pojęcia, ponieważ mechanizm dziedziczenia oparty na prototypach nie wymaga takiej funkcjonalności. Ponadto, odpowiedzi dotyczące wysyłania ciastek do wielu klientów są mylące, ponieważ ciasteczka są przypisane do domeny i nie istnieje możliwość ich wysyłania do wielu klientów na raz. Ciasteczka są przesyłane w nagłówkach HTTP, a ich działanie opiera się na współpracy między klientem a serwerem. Te błędne założenia mogą prowadzić do przekłamań w projektowaniu aplikacji webowych, gdzie zrozumienie podstawowych mechanizmów JavaScript oraz ich właściwości jest kluczowe dla efektywnego i wydajnego tworzenia stron internetowych. Zrozumienie różnic między podejściami obiektowymi w różnych językach jest istotne dla programistów, aby uniknąć pułapek myślowych oraz błędnych kierunków w kodowaniu.

Pytanie 13

W tabeli psy znajdują się kolumny: imię, rasa, telefon_właściciela, rok_szczepienia. Jakie polecenie SQL należy zastosować, aby znaleźć numery telefonów właścicieli psów, które zostały zaszczepione przed 2015 rokiem?

A. SELECT telefon_właściciela FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015

B. SELECT imię, rasa FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015

C. SELECT telefon_właściciela FROM psy WHERE rok_szczepienia < 2015

D. SELECT psy FROM rok_szczepienia < 2015

Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ precyzyjnie określa, jak za pomocą języka SQL można uzyskać telefony właścicieli psów, których szczepienia miały miejsce przed rokiem 2015. W poleceniu SQL używamy klauzuli SELECT, aby wybrać konkretne kolumny z tabeli. W tym przypadku interesuje nas kolumna 'telefon_wlasciciela'. Klauzula WHERE służy do filtrowania danych, co pozwala na zastosowanie warunku, który musi być spełniony, aby rekordy zostały zwrócone. Warunek 'rok_szczepienia < 2015' jest logiczny i zgodny z wymaganiami pytania. Taka konstrukcja zapytania jest zgodna z najlepszymi praktykami, ponieważ jasno określa, co chcemy uzyskać oraz jakie kryteria muszą zostać spełnione. Przykładowe zastosowanie tego typu zapytania może obejmować analizę danych dotyczących zdrowia psów, co jest istotne dla weterynarzy, hodowców czy właścicieli zwierząt. Umożliwia to podejmowanie świadomych decyzji dotyczących opieki zdrowotnej zwierząt.

Pytanie 14

W bazie danych dotyczącej sklepu znajduje się tabela artykuły, która posiada pole o nazwie nowy. Jak można zaktualizować to pole, aby dla każdego rekordu wprowadzić wartość TRUE, stosując odpowiednią kwerendę?

A. UPDATE artykuły SET nowy=TRUE

B. INSERT INTO nowy FROM artykuły SET TRUE

C. INSERT INTO artykuły VALUE nowy=TRUE

D. UPDATE nowy FROM artykuły VALUE TRUE

Odpowiedź UPDATE artykuły SET nowy=TRUE; jest poprawna, ponieważ wykorzystuje standardową składnię SQL do aktualizacji istniejących rekordów w tabeli. Kwerenda ta zmienia wartość pola 'nowy' na TRUE dla wszystkich rekordów w tabeli 'artykuły'. Metoda ta jest szeroko stosowana w praktyce, gdyż pozwala na masową aktualizację danych w bazie bez konieczności ich usuwania czy dodawania nowych rekordów. Z uwagi na fakt, że pole 'nowy' ma być uzupełnione dla wszystkich pozycji w tabeli, użycie kwerendy UPDATE jest najefektywniejszym i najbardziej intuicyjnym rozwiązaniem. Przykład zastosowania może obejmować sytuację, w której sklep wprowadza nową kategorię produktów, które są oznaczane jako 'nowe'. Stosowanie dobrze zdefiniowanych kwerend UPDATE jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu bazami danych, ponieważ promuje integralność danych oraz umożliwia łatwą modyfikację i kontrolę nad bazą.

Pytanie 15

Do uruchomienia kodu napisanego w języku PHP konieczne jest posiadanie w systemie

A. serwera WWW z interpreterem PHP

B. serwera WWW z bazą danych MySQL

C. serwera WWW, parsera PHP oraz bazy danych MySQL

D. przeglądarki internetowej

Aby wykonać kod zapisany w języku PHP, konieczne jest posiadanie serwera WWW z zainstalowanym interpreterem PHP. PHP (Hypertext Preprocessor) jest językiem skryptowym, który działa po stronie serwera, co oznacza, że kod PHP jest przetwarzany na serwerze zanim zostanie wysłany do przeglądarki użytkownika. Serwer WWW, taki jak Apache lub Nginx, musi być skonfigurowany do obsługi PHP, co zazwyczaj wymaga zainstalowania odpowiedniego modułu lub interpreter PHP. Przykładowo, w systemach Linux, PHP można zainstalować za pomocą menedżera pakietów, co umożliwia łatwe uruchamianie skryptów PHP. W przypadku prostych aplikacji webowych wystarczy zainstalować serwer WWW oraz PHP, aby rozpocząć pracę. Ważne jest również, aby pamiętać o różnicy między PHP a innymi językami, takimi jak JavaScript, który działa po stronie klienta. Standardy, takie jak PHP-FIG, określają, jak powinny być pisane i organizowane aplikacje w PHP, co ułatwia ich późniejsze rozwijanie i utrzymanie.

Pytanie 16

Funkcja
fun1(a,b) {
if(a % 2 != 0) a++;
for(let n = a; n <= b; n+=2) document.write(n);
}
ma na celu

A. sprawdzenie, czy liczba a jest nieparzysta; w przypadku pozytywnej odpowiedzi, jej wypisanie

B. zwrócenie parzystych wartości liczb od a do b

C. wypisanie liczb parzystych w zakresie od a do b

D. wypisanie wszystkich liczb w przedziale od a do b

Funkcja fun1 w JavaScript ma za zadanie wypisać liczby parzyste w przedziale od a do b. Na początku sprawdzamy, czy a jest liczbą nieparzystą, korzystając z operatora modulo. Jeśli a jest nieparzysta, to ją zwiększamy o 1, tym samym przekształcając ją w liczbę parzystą. Potem mamy pętlę for, która zaczyna od a i w każdym kroku zwiększa n o 2, co gwarantuje, że będziemy wypisywać tylko liczby parzyste. Pętla działa dopóki n jest mniejsze lub równe b. Wyniki są pokazywane na stronie dzięki document.write(). To się zgadza z tym, co ma robić ta funkcja, bo faktycznie wypisuje liczby parzyste. Na przykład, kiedy mamy a=3 i b=9, to wypisze 4, 6 i 8.

Pytanie 17

W instrukcji CREATE TABLE zastosowanie klauzuli PRIMARY KEY przy definiowaniu pola tabeli spowoduje, że to pole stanie się

A. kluczem podstawowym

B. indeksem unikalnym

C. kluczem obcym

D. indeksem klucza

Użycie klauzuli PRIMARY KEY w instrukcji CREATE TABLE oznacza, że pole, do którego jest ona przypisana, stanie się kluczem podstawowym tabeli. Klucz podstawowy to atrybut lub zbiór atrybutów, które jednoznacznie identyfikują każdy rekord w tabeli. Klucz podstawowy musi być unikalny dla każdego rekordu oraz nie może zawierać wartości NULL. Na przykład, w tabeli użytkowników, pole 'user_id' często pełni rolę klucza podstawowego, co pozwala na jednoznaczne odnalezienie informacji o każdym użytkowniku. Stosowanie kluczy podstawowych jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu baz danych, ponieważ zapewnia integralność danych oraz umożliwia efektywne indeksowanie i wyszukiwanie informacji. Dodatkowo, klucze podstawowe mogą być używane w relacjach z innymi tabelami jako klucze obce, co ułatwia tworzenie powiązań między danymi. Klucz podstawowy jest zatem fundamentem struktury danych w bazie, co potwierdzają standardy SQL oraz normy projektowania baz danych.

Pytanie 18

Pokazane pole input pozwala na

<input type="checkbox" name="text1" value="text2">

A. wpisanie dowolnego ciągu znaków

B. selekcję opcji z listy zawierającej wartości text1 oraz text2

C. wybranie opcji

D. wprowadzenie hasła

Pole input typu checkbox to fajna opcja, bo pozwala użytkownikom zaznaczać jedną albo więcej opcji z dostępnych wyborów. Takie checkboxy można zobaczyć na różnych stronach internetowych, są super przydatne, a użytkownik może je odznaczać kiedy chce. W HTML mamy atrybut type, który mówi, co użytkownik może wpisać. W przypadku checkboxa mamy to pole, które można zaznaczyć i dzięki temu dodajemy wartość do formularza, gdy go wysyłamy. Przykładem mogą być formularze zgód, gdzie trzeba potwierdzić kilka polityk prywatności lub warunków korzystania z serwisu. Ważne jest także, żeby każdy checkbox miał odpowiednio przypisane atrybuty name i value, bo dzięki temu łatwiej jest je zidentyfikować, gdy przesyłamy dane. I pamiętajmy, żeby dobrze oznaczać checkboxy etykietami przez element label – to pomaga, zwłaszcza osobom korzystającym z technologii wspomagających. Takie poprawne używanie checkboxów to klucz do budowania intuicyjnych i użytecznych interfejsów użytkowników.

Pytanie 19

W języku PHP zmienna $a została przypisana do wartości 1. Wyrażenie $a === $b będzie miało wartość true, gdy zmienna $b będzie ustawiona na wartość

A. '1'

B. "1" lub '1'

C. 1 lub '1'

D. *1

Odpowiedź *1 jest prawidłowa, ponieważ w języku PHP porównanie $a === $b sprawdza zarówno wartość, jak i typ zmiennej. W tym przypadku $a jest zainicjowane jako liczba całkowita z wartością 1, co oznacza, że aby porównanie zwróciło true, zmienna $b musi być również zainicjowana jako liczba całkowita z wartością 1. W PHP, użycie operatora porównania identyczności (===) wymaga, aby obie zmienne były tego samego typu. Jeśli $b byłoby zainicjowane jako '1' (łańcuch znaków) lub "1" (również łańcuch znaków), porównanie zwróciłoby false, ponieważ typy nie są zgodne. W praktyce, stosowanie porównań identyczności jest zalecane, aby uniknąć nieprzewidzianych rezultatów, które mogą wystąpić przy użyciu operatora porównania równości (==), który nie uwzględnia typów. Warto również pamiętać, że w kontekście dobrych praktyk programowania powinno się unikać sytuacji, w których typy zmiennych mogą prowadzić do niejednoznacznych wyników. Zrozumienie różnicy między porównaniami a typami danych jest kluczowe w tworzeniu stabilnych aplikacji w PHP."

Pytanie 20

W SQL komenda ALTER TABLE ma na celu

A. usunięcie tabeli z bazy danych

B. dodanie tabeli do bazy danych

C. zmianę kolumn w tabeli

D. zmianę danych rekordów w tabeli

Polecenie ALTER TABLE w języku SQL jest kluczowym narzędziem do modyfikacji struktury istniejących tabel w bazie danych. Umożliwia ono dodawanie, usuwanie lub modyfikowanie kolumn oraz zmianę właściwości istniejących kolumn, takich jak typ danych, domyślne wartości czy ograniczenia. Przykładem użycia polecenia ALTER TABLE może być dodawanie nowej kolumny do tabeli: 'ALTER TABLE nazwa_tabeli ADD nowa_kolumna VARCHAR(255);', co dodaje kolumnę o nazwie 'nowa_kolumna' z typem danych VARCHAR i maksymalną długością 255 znaków. Można również usunąć kolumnę, używając składni: 'ALTER TABLE nazwa_tabeli DROP COLUMN kolumna;'. Ważnym aspektem jest to, że zmiany wprowadzone przez ALTER TABLE są natychmiastowe i dotyczą wszystkich przyszłych operacji na tabeli. Standard SQL definiuje to polecenie jako część DDL (Data Definition Language), co oznacza, że zmienia strukturę bazy danych, a nie dane same w sobie. Warto pamiętać o tym, że operacje te mogą powodować blokady tabel i wpływać na wydajność, zwłaszcza w przypadku dużych zbiorów danych.

Pytanie 21

Liczba 0x142, przedstawiona w kodzie JavaScript, przyjmuje formę

A. szesnastkową

B. dziesiętną

C. dwójkową

D. ósemkową

Odpowiedzi sugerujące, że liczba 0x142 jest zapisana w systemie ósemkowym, dziesiętnym lub dwójkowym, wykazują fundamentalne nieporozumienia w zakresie notacji liczbowej. System ósemkowy (bazujący na 8) używa cyfr od 0 do 7, co czyni niemożliwym zapisanie liczby 142, ponieważ ta liczba zawiera cyfrę 8 - co narusza zasady tego systemu. Z kolei system dziesiętny, który posługuje się cyframi od 0 do 9, nie stosuje prefiksu "0x", który jest zarezerwowany dla systemu szesnastkowego. Liczba 142 w systemie dziesiętnym ma postać 142, a nie 0x142. Ponadto, jeśli chodzi o system dwójkowy (binarny), to jego zasięg ogranicza się do cyfr 0 i 1. Każda liczba w systemie binarnym jest reprezentowana jako sekwencja tych dwóch cyfr, co sprawia, że wprowadzenie liczby 0x142 do tego systemu również nie jest możliwe. Typowe błędy myślowe związane z błędnymi odpowiedziami polegają na myleniu notacji z różnymi systemami liczbowymi bez zrozumienia ich podstawowych zasad. W praktyce, aby poprawnie interpretować liczby w różnych systemach, ważne jest, aby zwracać uwagę na ich notację i format, co pozwala uniknąć nieporozumień w programowaniu i analizie danych.

Pytanie 22

W języku PHP w konstrukcji switch powinno się znajdować

A. konstrukcja switch(wyrażenie)

B. instrukcja default

C. przynajmniej dwie instrukcje case

D. instrukcja break po każdej instrukcji case

Instrukcja switch w języku PHP jest konstrukcją, która umożliwia wykonywanie różnych bloków kodu w zależności od wartości zmiennej. Kluczowym elementem tej konstrukcji jest wyrażenie, które następnie jest porównywane z różnymi wartościami zdefiniowanymi w instrukcjach case. Jeśli wartość wyrażenia pasuje do wartości case, odpowiedni blok kodu zostaje wykonany. Warto zauważyć, że konstrukcja switch nie wymaga posiadania instrukcji default ani przynajmniej dwóch instrukcji case, choć są to często używane praktyki dla pełniejszego przetwarzania różnych możliwych wartości. Przykładowo, można zdefiniować zmienną $color, a następnie użyć switch do wykonania różnych akcji w zależności od wartości tej zmiennej: switch ($color) { case 'red': echo 'Czerwony'; break; case 'blue': echo 'Niebieski'; break; default: echo 'Inny kolor'; } W tym przykładzie, jeżeli $color wynosi 'red', zostanie wyświetlona wartość 'Czerwony'. W standardach PHP wyraźnie określono, że konstrukcja switch wymaga co najmniej jednego wyrażenia, na którym będzie operować, co czyni odpowiedź nr 2 poprawną.

Pytanie 23

Który styl CSS ma najwyższy priorytet ważności w zastosowaniu do elementów dokumentu HTML?

A. Zewnętrzny arkusz stylów.

B. Styl lokalny.

C. Styl importowany do wewnętrznego arkusza.

D. Wewnętrzny arkusz stylów.

Poprawnie – najwyższy priorytet ma tzw. styl lokalny, czyli deklaracje CSS zapisane bezpośrednio w atrybucie style danego elementu HTML, np. <p style="color:red; font-weight:bold;">. W kaskadowości CSS (Cascade) przeglądarka ustala, które reguły zastosować, biorąc pod uwagę kilka czynników: ważność (normal vs !important), specyficzność selektora, kolejność wystąpienia oraz właśnie źródło stylu. Zgodnie ze specyfikacją CSS (m.in. CSS Cascade Level 4) style inline są traktowane jako bardzo specyficzne, bo dotyczą jednego, konkretnego elementu. Dlatego, jeżeli nie używamy !important, to reguła z atrybutu style nadpisze reguły zewnętrznego, wewnętrznego arkusza, a także style importowane. W praktyce: jeśli w pliku style.css ustawisz p { color: blue; }, w sekcji <style> w <head> dasz p { color: green; }, a na elemencie napiszesz <p style="color:red;">, to tekst będzie czerwony, właśnie dlatego, że styl lokalny wygrywa w kaskadzie. W projektach komercyjnych styl inline stosuje się raczej oszczędnie, bo utrudnia utrzymanie kodu i psuje rozdzielenie warstw (HTML – struktura, CSS – wygląd). Czasem jednak jest bardzo przydatny: generowane maile HTML, szybkie testy, dynamiczna zmiana wyglądu przez JavaScript (np. element.style.display = "none"). Dobrą praktyką jest opieranie się głównie na zewnętrznych arkuszach stylów i selektorach o odpowiedniej specyficzności, a styl lokalny traktować jako wyjątek albo narzędzie „ostatniej szansy”, gdy naprawdę trzeba coś nadpisać na pojedynczym elemencie.

Pytanie 24

Określ złożoność obliczeniową algorytmu naiwnego (zwykłego) poszukiwania minimum w kolekcji liczb?

A. O(n!)

B. O(n)

C. O(n3)

D. O(n2)

Odpowiedzi O(n2), O(n3) oraz O(n!) sugerują, że złożoność obliczeniowa algorytmu naiwnego wyszukiwania minimum jest wyższa niż rzeczywista złożoność O(n). Złożoność O(n2) oznaczałaby, że algorytm wymagałby odwiedzenia każdego elementu dla każdego innego elementu, co jest charakterystyczne dla algorytmów porównawczych, które porównują elementy parzyście, na przykład w sortowaniu bąbelkowym. Tego typu złożoność nie ma jednak zastosowania w prostym wyszukiwaniu minimum, gdzie wystarczy jedno przejście przez zbiór w celu znalezienia najmniejszego elementu. Z kolei O(n3) wskazywałoby na jeszcze bardziej skomplikowaną operację, co w kontekście wyszukiwania minimum jest nieadekwatne. Złożoność O(n!) sugerowałaby, że algorytm wymagałby przetwarzania wszystkich możliwych permutacji zbioru, co jest zjawiskiem spotykanym w złożonych problemach kombinatorycznych, takich jak problem komiwojażera. Aby uniknąć takich nieporozumień, ważne jest zrozumienie, że wyszukiwanie minimum to operacja podstawowa, która nie wymaga złożonych algorytmów ani dodatkowych złożoności, a jedynie prostego przejścia przez zbiór danych. W praktyce, złożoności O(n2), O(n3) i O(n!) nie mają zastosowania w kontekście wyszukiwania minimum, co jest kluczowe dla zrozumienia efektywności algorytmu.

Pytanie 25

Podczas transmisji cyfrowego materiału wideo parametrem, który wpływa na jakość obrazu i dźwięku, jest bitrate. Ta wielkość określa liczbę

A. bitów przesyłanych w określonym czasie

B. pikseli wyświetlanego obrazu wyrażoną jako stosunek jego długości do wysokości

C. próbek dźwięku w określonym czasie

D. pikseli obrazu wyświetlanych na monitorze

Przepływność, czyli bitrate, to mega ważny temat, jeśli chodzi o jakość przesyłania wideo i dźwięku. Mówiąc prosto, chodzi o to, ile bitów przesyłamy w czasie. I to ma bezpośredni wpływ na to, jak wygląda obraz i jak brzmi dźwięk. Im wyższa przepływność, tym lepsza jakość, bo więcej informacji leci w jednym czasie. Na przykład, jak mamy wideo w 1080p, to przepływność na poziomie 5-10 Mbps daje całkiem dobrą jakość. A w 4K to już może być nawet 25 Mbps lub więcej. No i różne standardy, jak H.264 czy HEVC (H.265), są po to, żeby lepiej kompresować wideo – to znaczy uzyskiwać dobrą jakość przy niższej przepływności. To naprawdę ważne dla twórców i widzów, żeby mogli się cieszyć dobrym oglądaniem i słuchaniem. Przepływność mierzymy w kbps lub Mbps, co daje nam proste porównania między formatami i standardami wideo.

Pytanie 26

Który z poniższych typów plików jest plikiem rastrowym?

A. CDR

B. TIFF

C. SVG

D. SWF

Wybór innych formatów plików, takich jak SVG, SWF czy CDR, wskazuje na nieporozumienia dotyczące klasyfikacji formatów graficznych. SVG (Scalable Vector Graphics) to wektorowy format graficzny, który umożliwia tworzenie grafiki opartej na matematycznych kształtach, co czyni go idealnym do tworzenia logo i ikon. Jego elastyczność i skalowalność są kluczowe w projektach, gdzie jakość obrazu musi być zachowana niezależnie od rozmiaru. Natomiast SWF (Shockwave Flash) był używany do animacji i interaktywnych aplikacji w internecie, ale nie jest formatem graficznym w tradycyjnym sensie, a jego użyteczność spadła wraz z deprecjacją technologii Flash. CDR to natomiast format pliku stworzony przez CorelDRAW, który jest narzędziem do tworzenia grafiki wektorowej. Wybierając te formaty jako odpowiedzi, można mylnie zinterpretować, że są one związane z grafiką rastrową, podczas gdy każdy z nich ma inną specyfikę i zastosowanie. Zrozumienie różnicy między formatami rastrowymi a wektorowymi jest kluczowe dla każdego, kto pracuje z grafiką komputerową. Typowe błędy w myśleniu obejmują mylenie grafiki wektorowej z rastrową lub błędne przypisanie funkcji do formatów, co prowadzi do nieoptymalnych wyborów w kontekście projektowania graficznego.

Pytanie 27

Tabela samochody zawiera poniższe rekordy.

id	klasa_id	marka	model	rocznik
1	1	ford	ka	2017
2	2	seat	toledo	2016
3	3	opel	zafira	2018
4	2	fiat	500X	2018
5	3	opel	insignia	2017

Po wykonaniu podanego zapytania SQL, jakie dane zostaną zwrócone?

SELECT model FROM samochody WHERE rocznik > 2017 AND marka = "opel";

A. zafira

B. zafira; insignia

C. opel zafira

D. opel zafira; opel insignia

Twoja odpowiedź jest nieprawidłowa, co sugeruje, że możesz nie do końca rozumieć, jak działa zapytanie SQL. Wszystkie odpowiedzi, które zawierały więcej niż jeden model samochodu, są niepoprawne, ponieważ zapytanie SQL jest skonstruowane tak, aby zwrócić tylko te modele, które spełniają oba warunki - markę 'opel' i rocznik większy niż 2017. W przypadku odpowiedzi zawierających tylko model 'zafira', ale bez wskazania marki, jest to błąd, ponieważ zapytanie SQL również wymaga, aby marka była równa 'opel'. W praktyce, błędy w konstrukcji zapytań SQL mogą prowadzić do błędnych wyników i potencjalnie do poważnych błędów w analizie danych lub oprogramowaniu. Dlatego, ważne jest, aby zrozumieć, jak prawidłowo konstruować zapytania SQL i jakie wyniki one zwracają.

Pytanie 28

Elementy <header>, <article>, <section>, <footer> są typowe dla języka

A. HTML 5

B. HTML 4.01 Transitional

C. XHTML 1.1

D. HTML 4.01 Strict

Odpowiedź HTML 5 jest prawidłowa, ponieważ to właśnie w tej wersji języka HTML wprowadzono nowe semantyczne znaczniki, takie jak <header>, <article>, <section> oraz <footer>. Te znaczniki mają na celu lepsze strukturalne organizowanie treści w dokumentach internetowych, co ułatwia zarówno odczyt zrozumienia przez przeglądarki, jak i poprawia dostępność dla osób korzystających z technologii wspomagających. Na przykład, <header> zazwyczaj zawiera nagłówki i elementy nawigacyjne, podczas gdy <article> służy do oznaczenia niezależnej jednostki treści, np. artykułu prasowego. <section> jest używane do grupowania powiązanych sekcji, a <footer> zawiera informacje takie jak prawa autorskie czy linki do polityki prywatności. Wdrożenie tych znaczników zgodnie z najlepszymi praktykami zwiększa semantykę strony, co jest korzystne dla SEO, a także pozwala na lepsze zrozumienie struktury strony przez roboty indeksujące. HTML 5 jest obecnie standardem w tworzeniu stron internetowych i jego znajomość jest kluczowa dla współczesnych deweloperów.

Pytanie 29

W języku PHP funkcja trim służy do

A. Porównywania dwóch tekstów i wyświetlania ich wspólnej części

B. Usuwania białych znaków lub innych znaków wymienionych w parametrze z obu końców tekstu

C. Redukowania długości tekstu o określoną w parametrze liczbę znaków

D. Określania długości tekstu

Funkcja trim w języku PHP jest niezwykle użyteczna, ponieważ jej głównym zadaniem jest usuwanie białych znaków oraz innych znaków, które zostaną określone w parametrze, z obu końców łańcucha tekstowego. Oznacza to, że gdy mamy do czynienia z danymi wejściowymi, które mogą zawierać niepotrzebne spacje lub znaki specjalne na początku i końcu, funkcja trim pozwala na ich łatwe oczyszczenie. Przykładowo, jeśli mamy zmienną $text = ' Hello World! ', to wywołanie trim($text) zwróci 'Hello World!'. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w programowaniu, gdzie ważne jest, aby dane były poprawnie sformatowane przed dalszym przetwarzaniem. Użycie funkcji trim może być szczególnie istotne w kontekście walidacji danych użytkownika, a także przy przetwarzaniu danych z formularzy HTML, gdzie niewłaściwe spacjowanie może prowadzić do błędów w logice aplikacji. Dodatkowo, trim może przyjmować drugi parametr, który pozwala na usunięcie konkretnych znaków, co daje programiście jeszcze większą elastyczność w manipulacji łańcuchami tekstowymi.

Pytanie 30

W stylach CSS, aby ustalić styl linii obramowania jako linię kreskową, należy zastosować wartość

A. groove

B. solid

C. dashed

D. dotted

W kontekście stylów CSS odpowiedzi, które zostały podane jako niepoprawne, mają swoje unikalne zastosowania, jednak nie spełniają kryteriów ustalenia stylu obramowania jako linii kreskowej. Wartość 'solid' definiuje obramowanie w postaci ciągłej linii, co czyni go najprostszym i najczęściej stosowanym stylem obramowania, ale nie wprowadza efektu przerywanego. Styl 'dotted' z kolei tworzy obramowanie złożone z pojedynczych kropek, co nadaje elementom subtelny wygląd, ale również nie tworzy linii kreskowej. Zastosowanie 'dotted' jest popularne w przypadku elementów, które mają być mniej dominujące, jednak nie jest to styl obramowania odpowiadający na potrzeby przerywanego wzoru. Ostatnia z odpowiedzi, 'groove', generuje efekt trójwymiarowego wgłębienia, co może być atrakcyjne wizualnie, ale nie ma nic wspólnego z przerywaną linią. 'Groove' jest zazwyczaj stosowane do podkreślenia hierarchii lub do uwydatnienia elementów na stronie, jednak nie spełnia warunku bycia linią kreskową. Podsumowując, wszystkie trzy odpowiedzi, mimo że są poprawnymi stylami obramowania w CSS, nie odpowiadają na zadane pytanie, ponieważ żadna z nich nie generuje efektu przerywanego, który jest kluczowy dla prawidłowej odpowiedzi na to zagadnienie.

Pytanie 31

Jak powinien być zapisany kolor 255 12 12 w modelu RGB na stronie www?

A. #2551212

B. #EE0C0C

C. #AB1A1D

D. #FF0C0C

Kolor 255, 12, 12 w modelu RGB oznacza maksymalne nasycenie koloru czerwonego oraz bardzo niskie wartości zielonego i niebieskiego. Zapis w postaci heksadecymalnej, który jest stosowany w projektowaniu stron internetowych, polega na konwersji wartości RGB do formatu szesnastkowego. W tym przypadku, wartość 255 w systemie dziesiętnym odpowiada FF w systemie szesnastkowym, co oznacza maksymalne nasycenie koloru czerwonego. Wartość 12 w systemie dziesiętnym odpowiada 0C, co jest zbyt niską wartością zarówno dla zielonego, jak i niebieskiego. Dlatego pełny zapis koloru RGB 255, 12, 12 w formacie heksadecymalnym to #FF0C0C. Użycie standardu heksadecymalnego (hex) jest powszechne w CSS, gdzie kolory są definiowane za pomocą szesnastkowych wartości. Przykładowo, aby ustawić tło elementu w CSS na ten kolor, można użyć zapisu: 'background-color: #FF0C0C;'. Warto zrozumieć, że poprawne użycie systemów kolorów RGB i hex jest kluczowe w projektowaniu graficznym i webowym, ponieważ wpływa na estetykę i użyteczność interfejsów użytkownika.

Pytanie 32

Odizolowane środowisko ogólnego przeznaczenia, utworzone na fizycznym serwerze z wykorzystaniem technologii wirtualizacji, to

A. serwer aplikacji.

B. serwer dedykowany.

C. serwer DHCP.

D. serwer VPS.

Opis w pytaniu bardzo precyzyjnie wskazuje na wirtualizację i izolację środowiska, dlatego częste pomyłki wynikają głównie z mieszania pojęć różnych typów serwerów. Serwer aplikacji to przede wszystkim rola programowa – oprogramowanie, które uruchamia logikę aplikacji (np. Tomcat, WildFly, Node.js, serwer PHP-FPM). Może działać na VPS-ie, na serwerze dedykowanym, a nawet na zwykłym hostingu współdzielonym. Nie jest to jednak samo w sobie „odizolowane środowisko” stworzone przez wirtualizację sprzętową, tylko usługa działająca w ramach jakiegoś systemu operacyjnego. Z mojego doświadczenia wiele osób myli tu warstwę systemową z warstwą aplikacyjną. Serwer dedykowany natomiast to fizyczna maszyna przeznaczona dla jednego klienta. Owszem, można na nim tworzyć wiele odizolowanych środowisk (np. kilka VPS-ów), ale sam w sobie nie jest „odizolowanym środowiskiem utworzonym przy użyciu wirtualizacji”. On jest właśnie tą bazą sprzętową, na której dopiero instalujemy hypervisor i tworzymy serwery VPS. W języku branżowym mówi się, że serwer dedykowany to bare metal – goły metal, na którym dopiero budujemy warstwę wirtualizacji. Serwer DHCP z kolei to zupełnie inna kategoria – to usługa sieciowa służąca do automatycznego przydzielania adresów IP, masek, bram domyślnych i DNS-ów w sieci lokalnej. Może działać na routerze, na serwerze fizycznym, na VPS-ie, a nawet w systemie wbudowanym. Nie opisuje on w ogóle rodzaju środowiska, tylko konkretną funkcję w sieci. Typowy błąd myślowy przy tym pytaniu to skupianie się na słowie „serwer” zamiast na kluczowych fragmentach: „odizolowane środowisko ogólnego przeznaczenia” i „utworzone na fizycznym serwerze z wykorzystaniem technologii wirtualizacji”. Te dwie cechy razem są charakterystyczne właśnie dla VPS-a – wirtualnej maszyny logicznie wydzielonej z jednego, mocniejszego serwera fizycznego.

Pytanie 33

Wskaź poprawną formę kodowania polskich znaków w pliku HTML?

A. <meta "content=UTF-8">

B. <meta content='UTF8'>

C. <meta charset="UTF-8">

D. <meta char set= "UTF-8">

Odpowiedź <meta charset="UTF-8"> to strzał w dziesiątkę! To zgodny z nowoczesnymi standardami HTML sposób na określenie kodowania znaków w dokumencie. Dzięki temu, że używamy atrybutu 'charset' z wartością 'UTF-8', mówimy przeglądarkom, że tekst powinien być interpretowany według tego kodowania. UTF-8 jest super popularne, bo obsługuje wszystkie znaki w Unicode. To oznacza, że możemy pisać wszystkie polskie znaki diakrytyczne, czyli te jak ą, ć, ę, ł itd., bez obaw o błędy w wyświetlaniu. Jeśli wstawisz ten tag w sekcji <head> swojego dokumentu HTML, masz pewność, że strona będzie dobrze wyglądać w różnych przeglądarkach i na różnych urządzeniach. Dobrze jest umieszczać go na początku sekcji <head>, żeby uniknąć problemów z pokazywaniem treści. Co więcej, korzystanie z UTF-8 jest rekomendowane przez W3C, więc to naprawdę dobry wybór dla nowoczesnych aplikacji webowych.

Pytanie 34

Klucz obcy w tabeli jest używany w celu

A. umożliwienia jednoznacznej identyfikacji rekordu w danej tabeli

B. połączenia go z innymi kluczami obcymi w tabeli

C. zdefiniowania relacji 1..n łączącej go z kluczem głównym innej tabeli

D. opracowania formularza do wprowadzania danych do tabeli

Klucz obcy w tabeli pełni kluczową rolę w definiowaniu relacji między tabelami w bazach danych. Dzięki zastosowaniu klucza obcego możliwe jest określenie relacji 1..n, co oznacza, że jeden rekord w tabeli głównej może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli podrzędnej. Przykładem może być tabela 'Klienci' i tabela 'Zamówienia', gdzie klucz obcy w tabeli 'Zamówienia' wskazuje na klucz główny w tabeli 'Klienci'. To pozwala na gromadzenie wielu zamówień dla jednego klienta, co jest niezbędne w systemach e-commerce. Praktyczne wdrożenie kluczy obcych wspiera integralność danych oraz zapobiega ich duplikacji. Właściwe projektowanie relacji w bazach danych zgodnie z zasadami normalizacji wprowadza przejrzystość i efektywność w zarządzaniu danymi, a także ułatwia ich późniejszą analizę i raportowanie. W branży IT standardem jest stosowanie kluczy obcych w celu zapewnienia spójności i relacyjności danych, co jest istotne dla każdej aplikacji opierającej się na bazach danych.

Pytanie 35

Walidator W3C zgłosił błąd walidacji: Zakończony tag p został znaleziony, jednak były otwarte elementy. Który element kodu to dotyczy?

A. <p>Ala ma kota</p>

B. <p>Ala ma <b>kota</b></p>

C. <p>Ala ma <b>kota</p></b>

D. <p>Ala ma kota

Analizując pozostałe odpowiedzi, można zauważyć, że zawierają one błędy w zakresie struktury HTML, które mogą prowadzić do niepoprawnego renderowania treści. W przypadku odpowiedzi, w której nie ma zamknięcia tagu <p>, czyli <p>Ala ma kota, przeglądarka może zinterpretować treść niepoprawnie, prowadząc do nieprzewidywalnych efektów na stronie. Odpowiedzi, w których zamknięcie tagu <b> następuje po zamknięciu tagu <p>, również są błędne, ponieważ w HTML tagi powinny być zamykane w odwrotnej kolejności, w jakiej zostały otwarte. To zjawisko jest znane jako „zagnieżdżanie”, które jest kluczowym aspektem podczas pisania poprawnego kodu HTML. Użycie tagów HTML w sposób, który nie przestrzega tych zasady, może prowadzić do błędów walidacji, co zostało jasno wskazane w standardach W3C. Użytkownicy powinni być świadomi, że poprawna struktura kodu nie tylko wpływa na estetykę strony, ale także na jej funkcjonalność oraz dostępność dla technologii asystujących. Dlatego istotne jest zrozumienie i stosowanie zasad poprawnego zagnieżdżania elementów, co jest fundamentem tworzenia dobrze działających stron internetowych.

Pytanie 36

Dane są liczby całkowite różne od zera w tablicy nazwanej tab. Podany poniżej kod w języku PHP ma na celu

A. zmienić wszystkie elementy tablicy na liczby o przeciwnym znaku

B. zmienić wartości tablicy na te zapisane w zmiennej liczba

C. obliczenie wartości bezwzględnej poszczególnych elementów tablicy

D. wyliczenie iloczynu wszystkich wartości w tablicy

Kod pokazany na obrazku używa konstrukcji foreach z operatorem referencji ampersand aby iterować po tablicy tab i zmieniać każdy jej element. Operator referencji & pozwala na bezpośrednią modyfikację wartości w tablicy. Instrukcja $liczba = $liczba * (-1) w pętli foreach zmienia znak każdej liczby na przeciwny co oznacza że dodatnie liczby stają się ujemne a ujemne stają się dodatnie. Dzięki temu możliwe jest szybkie odwrócenie znaków wszystkich elementów w tablicy co jest powszechnie stosowane w programowaniu aby przygotować dane do dalszych operacji matematycznych lub analizy. Unset($liczba) jest używane po pętli aby odłączyć referencję co jest dobrą praktyką zapobiegającą przypadkowym modyfikacjom przyszłych danych. Zastosowanie tego wzorca jest efektywne i pozwala na bezpieczną manipulację strukturą danych w PHP. Technika ta jest użyteczna nie tylko w kontekście matematycznym ale również w przypadkach gdzie wymagane jest szybkie przetwarzanie dużych ilości danych.

Pytanie 37

W ramce przedstawiono kod JavaScript z błędem logicznym. Program powinien wypisywać informację, czy liczby są sobie równe czy nie, lecz nie wykonuje tego. Wskaż odpowiedź, która dotyczy błędu.

var x = 5;
 var y = 3;
 if (x = y)     document.getElementById("demo").innerHTML = 'zmienne są równe';
 else         document.getElementById("demo").innerHTML = 'zmienne się różnią';

A. W klauzuli if występuje przypisanie zamiast porównania.

B. Nieprawidłowo zadeklarowano zmienne.

C. Instrukcje wewnątrz sekcji if oraz else powinny być zamienione miejscami.

D. Przed klauzulą else nie powinno być średnika.

Gratulacje! Poprawnie zauważyłeś, że w klauzuli if występuje przypisanie zamiast porównania. W JavaScript, operatorem przypisania jest pojedynczy znak równości (=), natomiast operatorem porównania jest podwójny (==) lub potrójny znak równości (===). W przypadku prezentowanego kodu, zamiast porównać wartości zmiennych x i y, wartość zmiennej y jest przypisywana do zmiennej x, co prowadzi do błędu logicznego. Jest to typowy błąd, który często występuje, szczególnie u początkujących programistów. W praktyce, aby nie pomylić operatorów, warto zawsze umieszczać wartość stałą po lewej stronie operatora porównania - wtedy próba przypisania wartości stałej zwróci błąd kompilacji. Dodatkowo, niektóre narzędzia do analizy statycznej kodu, takie jak ESLint, mogą pomóc w wykrywaniu tego typu błędów.

Pytanie 38

Jakiej właściwości CSS należy użyć, aby ustalić marginesy wewnętrzne dla danego elementu?

A. padding

B. hight

C. margin

D. width

Odpowiedź 'padding' jest prawidłowa, ponieważ właściwość CSS 'padding' służy do definiowania marginesów wewnętrznych dla elementu. Padding to przestrzeń między zawartością a krawędzią elementu, co pozwala na lepsze dostosowanie układu i prezentacji treści. Stosowanie paddingu jest kluczowe w tworzeniu responsywnych projektów, ponieważ umożliwia zachowanie odpowiednich odstępów niezależnie od rozmiaru wyświetlacza. Na przykład, aby zastosować padding do elementu div, można użyć następującej reguły CSS: 'div { padding: 20px; }', co doda 20 pikseli przestrzeni wewnętrznej ze wszystkich stron. Ponadto, dobrym zwyczajem jest stosowanie jednostek względnych, takich jak 'em' lub 'rem', aby zapewnić lepszą elastyczność i skalowalność w różnych kontekstach. To podejście sprzyja również utrzymaniu spójności w całym projekcie, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży web designu.

Pytanie 39

Jakie oznaczenie wykorzystuje się do jednoliniowego komentarza w skryptowym języku PHP?

A. $

B. /*

C. #

D. --

Oznaczenie jednoliniowego komentarza w języku PHP realizuje się za pomocą znaku '#'. Komentarze są niezwykle ważnym elementem kodu, ponieważ pozwalają programistom na dodawanie wyjaśnień, notatek lub przypomnień dotyczących implementacji. Umożliwiają one innym programistom (lub nawet samym sobie w przyszłości) zrozumienie kontekstu i logiki stosowanych rozwiązań. Przykładowo, można umieścić komentarz w kodzie w taki sposób: '# To jest komentarz, który wyjaśnia, co robi poniższy kod'. Warto pamiętać, że stosowanie komentarzy zgodnie z najlepszymi praktykami programowania zwiększa czytelność kodu oraz ułatwia jego utrzymanie. PHP pozwala również na stosowanie komentarzy wieloliniowych z użyciem znaków '/* ... */', jednak w przypadku komentarzy jednoliniowych preferowanym podejściem jest użycie znaku '#', szczególnie w kontekście prostych, krótkich notatek. Przykład: echo 'Hello World!'; # Ta linia wyświetla powitanie.

Pytanie 40

Zakładając, że żadne style CSS nie zostały zdefiniowane, przedstawiony efekt zostanie uzyskany przy pomocy

Tytuł
    Znaczniki języka HTML
Autor
    Ewa Konieczna
Słowa kluczowe
    witryny internetowe, HTML

Kod 1.
<ul>
  <li>Tytuł</li>
  <li>Znaczniki języka HTML</li>
  <li>Autor</li>
  <li>Ewa Konieczna</li>
  <li>Słowa kluczowe</li>
  <li>witryny internetowe, HTML</li>
</ul>

Kod 2.
<dl>
  <dt>Tytuł</dt>
  <dd>Znaczniki języka HTML</dd>
  <dt>Autor</dt>
  <dd>Ewa Konieczna</dd>
  <dt>Słowa kluczowe</dt>
  <dd>witryny internetowe, HTML</dd>
</dl>

Kod 3.
<ol>
  <li>Tytuł</li>
  <dl>Znaczniki języka HTML</dl>
  <li>Autor</li>
  <dl>Ewa Konieczna</dl>
  <li>Słowa kluczowe</li>
  <dl>witryny internetowe, HTML</dl>
</ol>

Kod 4.
<table>
  <tr>Tytuł</tr>
  <td>Znaczniki języka HTML</td>
  <tr>Autor</tr>
  <td>Ewa Konieczna</td>
  <tr>Słowa kluczowe</tr>
  <td>witryny internetowe, HTML</td>
</table>

A. Kodu 1.

B. Kodu 3.

C. Kodu 4.

D. Kodu 2.

Gratulacje, Twoja odpowiedź jest poprawna. Wybrałeś 'Kod 2', który jest kodem HTML definiującym tabelę. To jest prawidłowe, ponieważ układ prezentowany na zdjęciu sugeruje użycie tabeli do wyświetlenia informacji. W HTML, tabele są definiowane za pomocą znacznika <table>, a wiersze i komórki za pomocą <tr> i <td> odpowiednio. W tym przypadku, każdy wiersz to osobny element tabeli - 'Tytuł', 'Znaczniki języka HTML', 'Autor', 'Słowa kluczowe' oraz 'Witryny internetowe, HTML' - i są one rozmieszczone w sposób sugerujący użycie tabeli. Jest to standardowy sposób na prezentowanie zestawów danych, które mają związek ze sobą. Dzięki temu, informacje są łatwiejsze do zrozumienia i analizy. Pamiętaj jednak, że tabele powinny być używane głównie do prezentacji danych, a nie do układu strony - do tego celu lepiej nadają się inne metody, takie jak Flexbox czy CSS Grid.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej