Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 4 sierpnia 2026 14:03
Data zakończenia: 4 sierpnia 2026 14:18

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakiego protokołu należy użyć do przesyłania plików witryny internetowej na serwer hostingowy?

A. FTP

B. IRC

C. SMTP

D. HTTP

Wybór protokołu IRC (Internet Relay Chat) jest niewłaściwy, ponieważ IRC jest przeznaczony do komunikacji w czasie rzeczywistym, a nie do transferu plików. IRC umożliwia użytkownikom prowadzenie rozmów na czatach i wymianę wiadomości, co nie ma zastosowania w kontekście przesyłania plików na serwer hostingowy. Podobnie, protokół HTTP (Hypertext Transfer Protocol) jest używany głównie do przesyłania danych w formacie stron internetowych, ale nie służy do przesyłania plików na serwer. HTTP obsługuje żądania i odpowiedzi między przeglądarką a serwerem, ale nie jest dedykowany do transferu plików na poziomie, który zapewnia FTP. Z kolei protokół SMTP (Simple Mail Transfer Protocol) jest używany do wysyłania wiadomości e-mail i również nie ma zastosowania w kontekście transferu plików na serwer. Wybierając odpowiedź, ważne jest zrozumienie, że każdy z tych protokołów ma swoje specyficzne zastosowanie i funkcjonalność. Często popełnianym błędem jest mylenie przeznaczenia poszczególnych protokołów, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków. Aby udostępnić pliki na stronie internetowej, kluczowe jest zastosowanie odpowiedniego protokołu, który jest stworzony specjalnie do tego celu, w tym przypadku FTP.

Pytanie 2

Prawa CREATE, ALTER, DROP nadane w GRANT dotyczą:

A. pracy ze STRUKTURĄ bazy

B. pobierania danych z bazy

C. pracy z danymi

D. przyznawania uprawnień innym

Polecenia CREATE, ALTER i DROP należą do języka DEFINICJI danych (DDL) - tworzą, zmieniają i usuwają OBIEKTY bazy (tabele, widoki). Nadanie tych praw w GRANT pozwala więc ingerować w STRUKTURĘ bazy, a nie w same dane. Zapamiętaj: CREATE/ALTER/DROP kształtują „szkielet” bazy.

Pytanie 3

Jakie wartości zostaną wypisane po wykonaniu poniższego skryptu?

var x = 1;
var y;
/*0*/ ++y;
/*1*/ document.write(++x);
/*2*/ document.write(" ");
/*3*/ document.write(x--);
/*4*/ document.write(" ");
/*5*/ document.write(x);

A. 2 2 1

B. 2 1 1

C. 1 2 1

D. 1 2 2

Wynik działania skryptu JavaScript wypisuje wartości według kolejności operacji na zmiennej x. Na początku wartość x wynosi 1. Pierwsza operacja preinkrementacji ++x zwiększa wartość x o 1 przed jej użyciem, więc teraz x wynosi 2. Kolejna instrukcja wypisuje tę wartość. Następnie w kodzie jest spacja, która oddziela kolejne wartości. Kolejna operacja to postdekrementacja x--, która wypisuje aktualną wartość x, a dopiero potem zmniejsza ją o 1. W efekcie wypisywane jest 2, a następnie x zmienia wartość na 1. Ostatecznie dokument.write wypisuje spację i końcową wartość x, która wynosi 1. W praktycznych zastosowaniach preinkrementacja i postdekrementacja są często używane w pętlach lub operacjach, gdzie istotna jest kolejność modyfikacji wartości. Użycie odpowiednich operatorów wpływa na logikę programu, co jest kluczowe przy pisaniu i analizowaniu kodu. Ważne jest również zrozumienie różnic między pre- a post-operatorami inkrementacji i dekrementacji, co jest podstawą w programowaniu JavaScript.

Pytanie 4

Jakie uprawnienia posiada użytkownik jan po wykonaniu poniższych poleceń na bazie danych?

GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO jan;

REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE ON klienci FROM jan;

A. Będzie miał możliwość wstawiania rekordów do tabeli klienci

B. Będzie miał możliwość zmiany struktury tabeli klienci

C. Będzie miał możliwość usuwania rekordów z tabeli klienci

D. Będzie miał możliwość wyszukiwania danych w tabeli klienci

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ po wykonaniu poleceń SQL użytkownik jan ma przyznane wszystkie uprawnienia do tabeli klienci, a następnie odebrano mu konkretne uprawnienia do wykonywania operacji SELECT, INSERT, UPDATE oraz DELETE. Oznacza to, że jedynym uprawnieniem, które pozostaje jemu po tych operacjach, jest możliwość zmiany struktury tabeli, co oznacza operacje takie jak ADD COLUMN czy DROP COLUMN. W praktyce, gdy przyznajemy użytkownikowi rolę, często stosujemy uprawnienia do wykonywania operacji DDL (Data Definition Language), które są niezbędne do modyfikacji schematu bazy danych. Odpowiedzi na pytania dotyczące uprawnień powinny uwzględniać kontekst celów administracyjnych, ponieważ różne role użytkowników mogą mieć różne poziomy dostępu. W związku z tym, zrozumienie systemu uprawnień w kontekście zarządzania bazą danych jest kluczowe, a dobrym standardem jest nadawanie użytkownikom tylko tych uprawnień, które są niezbędne do wykonywania ich zadań.

Pytanie 5

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Barwienie.

B. Progowanie.

C. Krzywe.

D. Inwersja.

Prawidłowo wskazana funkcja to „Progowanie”, bo dokładnie ona zamienia obraz kolorowy lub w odcieniach szarości na obraz dwuwartościowy: piksel jest albo czarny, albo biały, w zależności od tego, czy jego jasność przekracza ustawiony próg. W GIMP-ie znajdziesz ją w menu Kolory → Progowanie. Suwakami ustalasz zakres poziomów jasności, które mają zostać potraktowane jako „białe”, a wszystko poza tym zakresem staje się „czarne”. Efekt, który się wtedy uzyskuje, jest bardzo charakterystyczny: mocno kontrastowy, bez półtonów, coś w stylu skanu czarno-białego lub grafiki do druku na ploterze tnącym. Z mojego doświadczenia progowanie świetnie nadaje się do przygotowania logotypów, szkiców technicznych, schematów, a także do wyciągania konturów z lekko rozmytych zdjęć. Często używa się go też przed wektoryzacją, żeby program śledzący krawędzie miał wyraźne granice między czernią a bielą. W pracy z grafiką na potrzeby stron WWW próg bywa stosowany np. przy tworzeniu prostych ikon, piktogramów albo masek (maski przezroczystości można przygotować właśnie na bazie obrazu progowanego). Dobrą praktyką jest najpierw sprowadzenie obrazu do odcieni szarości i dopiero potem użycie progowania, bo wtedy masz większą kontrolę nad tym, jak rozkłada się jasność i gdzie wypadnie granica progu. Warto też pamiętać, że progowanie jest operacją destrukcyjną – traci się informacje o półtonach – więc najlepiej pracować na kopii warstwy, żeby w razie czego móc wrócić do oryginału i poprawić ustawienia progu.

Pytanie 6

Fragment kodu w języku PHP ma następującą postać: Zakładając, że zmienne: a, b, c przechowują wartości numeryczne, wynikiem działania warunku będzie wypisanie liczby

if ($a > $b && $a > $c)   echo $a;
 else if ($b > $c)   echo $b;
 else   echo $c;

A. parzystej.

B. największej.

C. nieparzystej.

D. najmniejszej.

Dobrze zrozumiałeś działanie warunków logicznych w języku PHP! Fragment kodu prezentowany na zdjęciu rzeczywiście wypisuje wartość największej zmiennej. Jest to wynik skumulowanego działania kilku warunków if oraz else if, które porównują wartości zmiennych a, b, c. Najpierw, warunek sprawdza, czy zmienna a jest większa od pozostałych. Jeśli tak, wartość a jest wypisywana. Jeżeli nie, przechodzi do kolejnego warunku, gdzie sprawdza, czy b jest większe od c. Jeżeli tak, wypisuje b, jeżeli nie - wypisze c. W ten sposób kod zawsze wypisze największą wartość. Zrozumienie tej logiki jest kluczowe w programowaniu, szczególnie w kontekście operacji porównania, które są podstawą wielu bardziej skomplikowanych algorytmów. To ważny fragment wiedzy, który pomaga w budowaniu efektywnych i optymalnych rozwiązań kodowych.

Pytanie 7

Który z poniższych kodów HTML odpowiada opisanej tabeli? (W celu uproszczenia zrezygnowano z zapisu stylu obramowania tabeli oraz komórek)

A. Odpowiedź C

B. Odpowiedź A

C. Odpowiedź B

D. Odpowiedź D

Odpowiedź B jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje atrybut rowspan do połączenia dwóch wierszy w jednej kolumnie tabeli. HTML zapewnia atrybuty rowspan i colspan, które umożliwiają połączenie wielu komórek tabeli w jedną, co jest niezbędne w sytuacjach, gdy dane muszą być przedstawione w sposób bardziej przejrzysty i zwarty. W przedstawionej tabeli labelka Telefon jest wspólna dla dwóch numerów, co skutkuje koniecznością użycia rowspan=2 w komórce, która łączy dwa wiersze. Ta konstrukcja jest zgodna z dobrymi praktykami tworzenia semantycznie poprawnych i wizualnie uporządkowanych tabel w dokumentach HTML. Zastosowanie atrybutu rowspan może poprawić czytelność tabel, co jest szczególnie przydatne przy prezentacji złożonych danych w aplikacjach biznesowych czy raportach. Użycie tego podejścia pozwala na bardziej efektywne wykorzystanie przestrzeni w tabeli i jest zgodne ze standardami W3C, które promują semantykę i dostępność w sieci.

Pytanie 8

Aby wykonać kod napisany w języku PHP, w systemie musi być zainstalowany:

A. wyłącznie edytor tekstu

B. serwer WWW z interpreterem PHP

C. serwer WWW z bazą danych MySQL

D. tylko przeglądarka internetowa

Pozostałe odpowiedzi nie pozwolą uruchomić kodu PHP. Sama przeglądarka wykonuje jedynie technologie klienta - HTML, CSS i JavaScript - a kodu PHP nie zna, bo ten działa na serwerze. Serwer WWW z bazą MySQL zawiera co prawda element serwera, ale to baza, nie interpreter, więc bez PHP skrypt się nie wykona (baza bywa potrzebna dopiero przy pracy z danymi). Sam edytor tekstu pozwala jedynie zapisać kod. Do wykonania PHP konieczny jest serwer WWW z interpreterem PHP.

Pytanie 9

W SQL klauzula DISTINCT w poleceniu SELECT spowoduje, że otrzymane dane

A. zostaną uporządkowane

B. będą spełniały dany warunek

C. nie będą zawierały powtórzeń

D. będą zgrupowane według wskazanego pola

Użycie klauzuli DISTINCT w instrukcji SELECT w języku SQL ma na celu eliminację powtórzeń w zwracanych wynikach. Dzięki temu, gdy wykonujemy zapytanie, w którym chcemy uzyskać unikalne wartości z określonej kolumny, możemy uniknąć sytuacji, w której te same dane pojawiają się wielokrotnie. Na przykład, jeśli mamy tabelę z informacjami o klientach, a chcemy otrzymać listę unikalnych miast, w których mieszkają, możemy użyć zapytania SELECT DISTINCT city FROM customers. Ta funkcjonalność jest szczególnie przydatna w raportowaniu i analizie danych, gdzie unikalność wartości ma kluczowe znaczenie. Warto również zauważyć, że klauzula DISTINCT wpływa na wydajność zapytań, dlatego ważne jest, aby używać jej tylko wtedy, gdy jest to rzeczywiście konieczne. Przy stosowaniu DISTINCT warto również znać inne techniki, takie jak grupowanie danych przy użyciu GROUP BY, które może być bardziej odpowiednie w niektórych scenariuszach, szczególnie gdy chcemy wykonywać agregacje.

Pytanie 10

Który znacznik umieszcza się w sekcji <body> dokumentu HTML?

<h2>

<link>

<meta>

<title>

Znacznik <h2> to widoczna TREŚĆ strony (nagłówek drugiego poziomu), więc umieszcza się go w sekcji <body>. Dlatego do <body> należy <h2>.

Pytanie 11

Którą instrukcję pętli stosuje się do wykonania określonej (znanej z góry) liczby powtórzeń?

foreach

for

if

switch

Pozostałe instrukcje nie realizują pętli o zadanej liczbie powtórzeń. switch wybiera jedną z gałęzi w zależności od wartości wyrażenia i wykonuje się raz, a nie wielokrotnie. foreach jest pętlą, ale przechodzi po kolejnych elementach tablicy - liczba obrotów zależy od jej rozmiaru, a nie od podanej liczby. if to instrukcja warunkowa, która tylko sprawdza warunek i nie powtarza kodu. Powtórzenie kodu znaną z góry liczbę razy zapewnia for z licznikiem, dlatego to ona jest poprawna.

Pytanie 12

Aby osiągnąć pokazany rezultat w programie graficznym wykorzystano

A. gradient liniowy

B. kanał alpha

C. gradient okrągły

D. zmianę intensywności kolorów

Gradient liniowy to narzędzie stosowane w edytorach grafiki rastrowej do tworzenia płynnych przejść pomiędzy dwoma lub więcej kolorami w zadanym kierunku najczęściej poziomym lub pionowym. W praktyce gradient liniowy jest kluczowy w projektowaniu graficznym ponieważ pozwala na subtelne cieniowanie i nadawanie głębi elementom wizualnym. Przykładowo stosuje się go w tworzeniu tła logotypów czy też przycisków interfejsów użytkownika. Proces tworzenia gradientu liniowego opiera się na ustawieniu punktów początkowych i końcowych oraz przypisaniu im odpowiednich wartości kolorystycznych co podkreśla jego wszechstronność. Standardowym podejściem jest użycie gradientu liniowego w celu uzyskania efektu trójwymiarowości co jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania UX i UI. W kontekście branżowym gradienty liniowe są nieodłącznym elementem narzędzi takich jak Adobe Photoshop czy GIMP gdzie umożliwiają manipulację barwą i luminancją co jest kluczowe w profesjonalnym edytowaniu obrazów.

Pytanie 13

W PHP, aby stworzyć obiekt pkt dla klasy Punkt, której definicja znajduje się poniżej, należy użyć polecenia

class Punkt {
  public $x;
  public $y;
}

A. pkt Punkt();

B. pkt Punkt;

C. Punkt() pkt;

D. pkt = new Punkt();

W języku PHP tworzenie obiektu z zdefiniowanej klasy wymaga użycia słowa kluczowego new. Poprawna instrukcja to pkt = new Punkt();. Słowo new jest używane do dynamicznego alokowania pamięci na nowy obiekt klasy Punkt. W tym przypadku Punkt jest klasą, która została wcześniej zdefiniowana w kodzie i zawiera właściwości publiczne takie jak $x i $y. Kiedy wykonujemy new Punkt(), wywoływany jest konstruktor klasy, który w tym przypadku jest domyślny, ponieważ klasa Punkt nie definiuje własnego konstruktora. Warto zauważyć, że zgodnie z dobrymi praktykami programowania w PHP, każda deklaracja nowego obiektu powinna być poprzedzona słowem new, co zapewnia czytelność i jednoznaczność kodu. Ten sposób tworzenia obiektów jest zgodny ze standardem PSR-12. Praktyczne zastosowanie tworzenia obiektów w PHP jest szerokie i obejmuje m.in. modelowanie danych w aplikacjach, obsługę struktur danych oraz implementację wzorców projektowych, takich jak singleton czy fabryka. Korzystanie z obiektów pozwala na przejrzyste i zorganizowane zarządzanie kodem oraz łatwą jego rozbudowę o nowe funkcje.

Pytanie 14

W systemie baz danych wykonano następujące operacje dotyczące uprawnień użytkownika adam: GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci To adam REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci FROM adam. Jakie prawa będzie miał użytkownik adam po zrealizowaniu tych operacji?

A. przeglądania tabeli klienci i dodawania do niej rekordów

B. aktualizowania danych oraz przeglądania tabeli klienci

C. tworzenia tabeli klienci oraz wprowadzania do niej danych

D. usunięcia tabeli lub jej danych

Użytkownik adam po wykonaniu poleceń GRANT i REVOKE nie będzie miał wszystkich przywilejów na tabeli klienci, co wymaga szczegółowej analizy. Gdy polecenie GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO adam zostało wykonane, użytkownik zyskał pełne prawa do tabeli klienci, w tym usuwania, aktualizowania, wstawiania, a także przeglądania danych. Następnie, polecenie REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci FROM adam odebrało mu możliwość przeglądania (SELECT), wstawiania (INSERT) oraz aktualizowania (UPDATE) danych w tej tabeli. Jednakże, usunięcie (DELETE) nie zostało wymienione w poleceniu REVOKE, co oznacza, że użytkownik adam wciąż ma prawo do usunięcia rekordów w tabeli klienci. To zjawisko jest zgodne z zasadami zarządzania uprawnieniami w systemach baz danych SQL, gdzie uprawnienia mogą być przyznawane i odbierane niezależnie, co pozwala na precyzyjne zarządzanie dostępem do danych. W praktyce, sytuacja ta może prowadzić do niebezpieczeństw związanych z bezpieczeństwem danych, dlatego ważne jest, aby administratorzy baz danych dokładnie analizowali przyznawane i odbierane uprawnienia.

Pytanie 15

Istnieje tabela programisci z polami: id, nick, ilosc_kodu, ocena. Wartość w polu ilosc_kodu przedstawia liczbę linii kodu, które dany programista stworzył w określonym miesiącu. Aby obliczyć całkowitą liczbę linii kodu napisanych przez wszystkich programistów, należy zastosować następujące polecenie

A. SELECT SUM(ocena) FROM ilosc_kodu;

B. SELECT COUNT(programisci) FROM ilosc_kodu;

C. SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci;

D. SELECT MAX(ilosc_kodu) FROM programisci;

Poprawna odpowiedź to "SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci;" ponieważ to zapytanie dokładnie ilustruje, jak można obliczyć sumę wszystkich linii kodu napisanych przez programistów. Funkcja agregująca SUM() służy do sumowania wartości w podanym polu, które w tym przypadku jest polem "ilosc_kodu". W kontekście relacyjnych baz danych, stosowanie funkcji agregujących jest kluczowe do analizy danych w sposób statystyczny. W praktyce, takie zapytanie może być przydatne w raportach dotyczących wydajności zespołu programistycznego, gdzie analiza sumy napisanych linii kodu pozwala na ocenę produktywności oraz identyfikację programistów, którzy mogą potrzebować wsparcia w realizacji zadań. Ponadto, zgodnie z najlepszymi praktykami SQL, warto być świadomym kontekstu zapytań, a dobór odpowiednich funkcji agregujących, takich jak SUM(), COUNT(), AVG() itp., jest niezbędny do efektywnego przetwarzania danych.

Pytanie 16

Która deklaracja w C++ pasuje do funkcji ZWRACAJĄCEJ wynik potęgowania i przyjmującej dwa argumenty (liczbę x i wykładnik w)?

void potega(int x, int w);

int potega(int x);

void potega(int x, int w, int wynik);

int potega(int x, int w);

int potega(int x) przyjmuje tylko jeden argument, a potrzebne są dwa. Deklaracje z void nic nie ZWRACAJĄ, więc nie pasują do funkcji zwracającej wynik. Wariant z trzema argumentami dokłada zbędny parametr zamiast zwracać wynik. Pasuje int potega(int x, int w);.

Pytanie 17

Który składnik nie jest wymagany do instalacji i uruchomienia systemu CMS Joomla!?

A. platforma .NET

B. serwer WWW

C. baza danych

D. parser PHP

W pytaniu o wymagania systemowe dla Joomla! bardzo łatwo pomylić ogólne pojęcie „serwer” czy „platforma” z konkretnymi technologiami, które faktycznie są potrzebne. Joomla! to klasyczny CMS napisany w PHP, który działa w architekturze klient–serwer zgodnej z typowym modelem aplikacji webowych. Do poprawnego działania potrzebuje trzech filarów: serwera WWW, interpretera PHP oraz relacyjnej bazy danych. Serwer WWW, taki jak Apache czy Nginx, przyjmuje żądania HTTP z przeglądarki, obsługuje pliki statyczne i przekazuje żądania do skryptów PHP. Bez tego elementu użytkownik w ogóle nie byłby w stanie połączyć się z witryną. Parser (interpretator) PHP jest absolutnie kluczowy, bo cały kod Joomla! – logika logowania, panele administracyjne, generowanie treści, system szablonów – jest napisany właśnie w tym języku. To nie jest zwykły „dodatek”, tylko środowisko uruchomieniowe aplikacji. Baza danych z kolei przechowuje wszystkie dynamiczne dane: artykuły, użytkowników, uprawnienia, moduły, konfigurację. Bez bazy CMS przestałby być „systemem zarządzania treścią”, bo nie miałby gdzie tej treści trwale zapisywać. Częsty błąd myślowy polega na wrzucaniu do jednego worka wszystkich technologii serwerowych: skoro coś działa „na serwerze”, to może wymaga .NET, Javy, PHP – wszystko jedno. Tymczasem każdy CMS jest pisany w konkretnej technologii i wymaga zgodnego z nią środowiska. Joomla! nie wykorzystuje ASP.NET ani bibliotek .NET, więc platforma .NET nie jest jej potrzebna do niczego. Można mieć serwer z zainstalowanym .NET, ale jeśli nie ma tam PHP i odpowiedniej bazy danych, Joomla! i tak nie ruszy. Z mojego doświadczenia warto zawsze zaczynać od sprawdzenia, w jakim języku napisane jest dane oprogramowanie webowe i pod to dobierać stos serwerowy, zamiast zakładać, że każda aplikacja webowa wymaga .NET tylko dlatego, że kojarzy się on z „nowoczesnym” serwerem.

Pytanie 18

Na ilustracji zaprezentowano koncepcję układu bloków strony internetowej. Przyjmując, że bloki są realizowane za pomocą znaczników sekcji, a szerokość jest określona tylko dla bloków 2, 3 oraz 4, ich stylowanie powinno uwzględniać właściwość

A. clear: both dla wszystkich bloków

B. float: left dla wszystkich bloków

C. float: left jedynie dla bloków 3 i 4 oraz clear: both dla bloku 2

D. clear: both dla bloku 5 i float: left jedynie dla bloków 2, 3 oraz 4

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystanie float: left dla bloków 2, 3 i 4 pozwala na ich ustawienie obok siebie w poziomie. Jest to klasyczna technika stosowana w CSS do tworzenia layoutów, gdzie elementy mają płynąć obok siebie. Definiując float: left, elementy zaczynają od lewej krawędzi rodzica i układają się w linii poziomej. Użycie clear: both dla bloku 5 zapewnia, że blok ten zacznie się poniżej pływających bloków 2, 3 i 4, a nie obok nich. Clear: both jest konieczne, aby zapewnić, że blok 5 nie zostanie zakłócony przez floating, co jest powszechną praktyką przy tworzeniu wielokolumnowych layoutów. Kiedy float jest używany bez clear, może prowadzić do overlapania elementów, co jest niepożądane w strukturze layoutu. Praktyczne zastosowanie tego podejścia obejmuje układy z nagłówkiem, treścią i stopką, gdzie nagłówek i stopka powinny być pełnej szerokości, a treść podzielona na kolumny obok siebie. To podejście jest zgodne z tradycyjnymi metodami budowania stron przed wprowadzeniem flexboxa i grida, gdzie float był jednym z podstawowych narzędzi do zarządzania układem strony. Współczesne dobre praktyki wciąż uznają jego istotność, zwłaszcza w kontekście starszych projektów utrzymywanych z biegiem czasu.

Pytanie 19

Który kod szesnastkowy oznacza kolor żółty (w RGB: czerwony + zielony)?

#00FFFF

#FF00FF

#F0F0F0

#FFFF00

W modelu RGB żółty powstaje z pełnej czerwonej i pełnej zielonej, bez niebieskiej - czyli #FFFF00 (FF czerwony, FF zielony, 00 niebieski). To addytywne mieszanie świateł: czerwone + zielone światło daje żółte. Zapamiętaj: żółty = R i G na maksa, B na zero.

Pytanie 20

Która z metod wyświetlenia tekstu nie jest określona w języku JavaScript?

A. Funkcja window.alert()

B. Metoda document.write()

C. Właściwość innerHTML

D. Funkcja MessageBox()

Każda z podanych odpowiedzi, oprócz Funkcji MessageBox(), jest technicznie poprawna w kontekście języka JavaScript. Własność innerHTML pozwala na manipulację zawartością HTML elementów na stronie, co jest powszechnie stosowane w aplikacjach webowych do dynamicznego aktualizowania treści. Przykład użycia innerHTML: document.getElementById('elementId').innerHTML = '<p>Nowy tekst!</p>'; co zmienia zawartość elementu o określonym identyfikatorze na nowy tekst. Metoda window.alert() jest również powszechnie używana do informowania użytkowników o ważnych informacjach w prosty sposób, chociaż może być uważana za nieco przestarzałą w kontekście nowoczesnego UX. Dobrą praktyką jest unikanie nadmiernego korzystania z alertów, które mogą irytować użytkowników. Metoda document.write() z kolei, choć używana do dodawania treści do strony, jest zalecana do stosowania wyłącznie w kontekście ładowania strony, ponieważ użycie tej metody po załadowaniu strony może prowadzić do nadpisania całego dokumentu, co może być mylące i problematyczne. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć kontekst użycia różnych metod JavaScript, aby uniknąć typowych pułapek i poprawić jakość interakcji użytkownika z aplikacjami webowymi.

Pytanie 21

W trakcie weryfikacji stron internetowych nie analizuje się

A. funkcjonowania linków

B. zgodności z różnymi przeglądarkami

C. błędów składniowych w kodzie

D. źródeł pochodzenia narzędzi edytorskich

W procesie walidacji stron internetowych kluczowym celem jest upewnienie się, że kod HTML, CSS i inne zasoby są zgodne z obowiązującymi standardami W3C (World Wide Web Consortium). Walidacja skutecznie identyfikuje błędy składniowe, które mogą wpływać na renderowanie strony, analizuje działanie linków, a także sprawdza, jak strona zachowuje się w różnych przeglądarkach. Jednak aspekty związane z pochodzeniem narzędzi edytorskich nie są istotnym elementem tego procesu. Narzędzia edytorskie, takie jak edytory tekstowe czy IDE, są jedynie środkiem do tworzenia kodu, a ich źródło nie powinno wpływać na to, czy strona jest poprawnie zaimplementowana. Na przykład, strona może być poprawnie zwalidowana niezależnie od tego, czy została zbudowana w popularnym edytorze, takim jak Visual Studio Code, czy innym mniej znanym narzędziu. Dlatego koncentrowanie się na źródłach narzędzi edytorskich w kontekście walidacji byłoby nieuzasadnione i nieprzydatne.

Pytanie 22

Która z list jest interpretacją pokazanego kodu?

A. Odpowiedź D

B. Odpowiedź B

C. Odpowiedź C

D. Odpowiedź A

Odpowiedź C jest prawidłowa, ponieważ odpowiada strukturze listy zagnieżdżonej w HTML. W kodzie źródłowym użyto listy uporządkowanej <ol>, co oznacza, że elementy listy będą numerowane. Każdy element <li> w tej liście może zawierać dodatkowe listy nieuporządkowane <ul>, które są oznaczane jako lista punktowana. W przypadku kodu przedstawionego na rysunku mamy dwie główne pozycje 'muzyka' i 'filmy' zawarte w liście uporządkowanej, stąd 1. muzyka i 2. filmy. Pod pozycjami 'muzyka' i 'filmy' znajdują się listy zagnieżdżone nieuporządkowane, zawierające wpisy 'Wpis1', 'Wpis2', 'Wpis3' i 'Wpis4'. Dobre praktyki w projektowaniu stron sugerują użycie list zagnieżdżonych do klarownego przedstawienia hierarchii informacji. Wykorzystanie list uporządkowanych i nieuporządkowanych jest standardem w semantycznym HTML, co wpływa na dostępność stron internetowych oraz ich zgodność z różnymi urządzeniami i technologiami wspomagającymi. Taka struktura ułatwia również nawigację wśród treści dla użytkowników i algorytmów indeksujących wyszukiwarek internetowych.

Pytanie 23

Aby stworzyć warunek w zapytaniu wybierającym nazwiska wszystkich uczniów z klas początkowych (od pierwszej do trzeciej), można zastosować klauzulę

A. WHERE klasa < 3

B. WHERE klasa IN (1, 3)

C. WHERE klasa >= 1 OR klasa <= 3

D. WHERE klasa BETWEEN 1 AND 3

Odpowiedź "WHERE klasa BETWEEN 1 AND 3" jest poprawna, ponieważ klauzula BETWEEN umożliwia precyzyjne określenie zakresu wartości w bazie danych. W tym przypadku, chcemy wybrać uczniów z klas 1, 2 i 3, co idealnie pasuje do zastosowania klauzuli BETWEEN. Oznacza to, że zapytanie zwróci wszystkie rekordy, gdzie wartość w kolumnie 'klasa' mieści się w przedziale od 1 do 3, włącznie. Przykładowe zapytanie SQL mogłoby wyglądać tak: SELECT nazwisko FROM uczniowie WHERE klasa BETWEEN 1 AND 3; To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ jest czytelne, zrozumiałe i łatwe do modyfikacji. Dodatkowo, stosowanie klauzuli BETWEEN jest bardziej efektywne niż inne metody, takie jak użycie operatorów porównania, co może prowadzić do błędów, jeśli na przykład nie uwzględni się wartości granicznych. W standardach SQL klauzula BETWEEN jest powszechnie uznawana za najlepszy sposób na określenie zakresu wartości, co czyni ją kluczowym narzędziem w pracy z danymi w bazach danych.

Pytanie 24

Wskaż zdanie, które jest nieprawdziwe w odniesieniu do poniższej definicji funkcji w języku C++? void zamien(float &x, float &y){ float tmp; tmp=x; x=y; y=tmp; }

A. Funkcja korzysta z parametrów przez referencję

B. Funkcja nie zwraca żadnej wartości

C. Funkcja zwraca jakąś wartość

D. Funkcja ma dwa argumenty

Funkcja zamien jest przykładem funkcji w języku C++, która nie zwraca wartości. Zdefiniowana jako 'void', co oznacza, że nie ma zwracanej wartości. W C++ typ zwracany przez funkcję jest kluczowym elementem definicji funkcji. W przypadku, gdy funkcja jest określona jako 'void', użytkownik nie powinien oczekiwać, że funkcja przekaże jakąkolwiek wartość po jej zakończeniu. Funkcja ta przyjmuje dwa argumenty typu 'float' przekazywane przez referencję, co pozwala na modyfikację ich wartości bezpośrednio w miejscu ich wywołania. Przykładowo, jeżeli zmienne 'x' i 'y' mają przypisane wartości 5.0 i 10.0 przed wywołaniem funkcji, po jej wykonaniu ich wartości zmienią się na odpowiednio 10.0 i 5.0. Oznacza to, że modyfikacja wartości zmiennych zewnętrznych jest możliwa dzięki użyciu referencji. W praktyce oznacza to także, że nie ma potrzeby korzystania z dodatkowych zmiennych do przechowywania wyników, co może być wydajniejsze. Funkcje 'void' są często stosowane w przypadkach, gdy operacje nie wymagają zwracania wyników, a jedynie modyfikacji przekazanych argumentów.

Pytanie 25

Podczas wykonywania zapytania można skorzystać z klauzuli DROP COLUMN

A. ALTER TABLE

B. ALTER COLUMN

C. DROP TABLE

D. CREATE TABLE

Odpowiedź 'ALTER TABLE' jest poprawna, ponieważ klauzula DROP COLUMN jest używana w kontekście zmiany struktury tabeli w bazach danych. Polecenie ALTER TABLE pozwala na modyfikację istniejącej tabeli, w tym dodawanie, usuwanie lub modyfikowanie kolumn. Użycie klauzuli DROP COLUMN umożliwia usunięcie określonej kolumny z tabeli, co jest przydatne, gdy kolumna nie jest już potrzebna, zawiera nieaktualne dane lub w celu optymalizacji struktury bazy danych. Na przykład, jeśli mamy tabelę 'Użytkownicy' z kolumną 'wiek', której chcemy się pozbyć, możemy użyć polecenia: 'ALTER TABLE Użytkownicy DROP COLUMN wiek;'. Ważne jest, aby przed wykonaniem tej operacji upewnić się, że usunięcie kolumny nie wpłynie negatywnie na integralność danych lub logikę aplikacji. Praktyki dotyczące zarządzania bazami danych zalecają również wykonanie kopii zapasowej danych przed takimi operacjami, aby zminimalizować ryzyko utraty danych.

Pytanie 26

Który zapis CSS ustawi NIEBIESKIE tło bloku <div>?

div { border-color: blue; }

div { color: blue; }

div { shadow: blue; }

div { background-color: blue; }

Kolor tła elementu ustawia właściwość background-color, więc div { background-color: blue; } daje niebieskie tło bloku <div>. Dlatego poprawny jest ten zapis.

Pytanie 27

Który modyfikator dostępu daje dostęp do pola w obrębie klasy oraz w klasach dziedziczących (a nie z zewnątrz)?

A. publiczny

B. chroniony

C. opublikowany

D. prywatny

Pozostałe modyfikatory dają inny zakres dostępu lub nie istnieją. Publiczny (public) otwiera pole zewsząd - również dla kodu spoza klasy, więc jest za szeroki w stosunku do pytania. Prywatny (private) działa odwrotnie: zamyka dostęp wyłącznie w jednej klasie, tak że nie sięgną do pola nawet klasy dziedziczące. „Opublikowany” nie jest standardowym kwalifikatorem dostępu. Dostęp w klasie i klasach dziedziczących zapewnia modyfikator chroniony (protected), dlatego to on jest poprawny.

Pytanie 28

Jakie mechanizmy przyznawania zabezpieczeń, umożliwiające przeprowadzanie operacji na bazie danych, są powiązane z tematyką zarządzania kontami, użytkownikami oraz uprawnieniami?

A. Z atrybutami

B. Z przywilejami systemowymi

C. Z przywilejami obiektowymi

D. Z zasadami

Zagadnienia związane z zarządzaniem kontami, użytkownikami i uprawnieniami w kontekście baz danych są złożone i często mylone z innymi mechanizmami. Reguły, na przykład, są używane w kontekście polityk bezpieczeństwa, ale nie odnoszą się bezpośrednio do przydzielania uprawnień w systemie baz danych. W praktyce, reguły mogą służyć do definiowania warunków, pod którymi dane operacje są dozwolone, ale same w sobie nie kontrolują dostępu do zasobów. Przywileje obiektowe, z drugiej strony, dotyczą specyficznych obiektów w bazie danych, takich jak tabele czy procedury, i nie obejmują uprawnień na poziomie systemowym. W kontekście zarządzania użytkownikami są one używane do kontrolowania dostępu do konkretnych danych, a nie do wykonywania operacji administracyjnych na systemie. Z kolei atrybuty mogą odnosić się do właściwości obiektów w bazie danych, ale nie są to mechanizmy służące do zarządzania użytkownikami i ich uprawnieniami. Typowym błędem jest mylenie tych pojęć i uznawanie, że reguły czy przywileje obiektowe mają podobne zastosowanie do przywilejów systemowych. W realiach zarządzania bazą danych kluczowe jest zrozumienie, że każde z tych podejść ma swoje specyficzne zastosowanie i niezbędne jest stosowanie właściwych narzędzi oraz technik w celu zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa i kontroli dostępu.

Pytanie 29

W języku C++ funkcja, która zwraca rezultat potęgowania i operuje na dwóch argumentach: liczbie x oraz wykładniku w, powinna mieć taką deklarację

A. void potega(int x, int w, int wynik);

B. int potega(int x);

C. void potega(int x, int w);

D. int potega(int x, int w);

Przyjrzyjmy się tym nieprawidłowym odpowiedziom. 'int potega(int x);' to trochę za mało, bo brakuje drugiego argumentu, czyli wykładnika, który jest niezbędny do potęgowania. Potęgowanie potrzebuje obu elementów: podstawy i wykładnika, więc jeżeli jeden z nich wypadnie, to funkcja będzie niekompletna. Odpowiedź 'void potega(int x, int w);' również jest błędna, bo mówi, że funkcja nie zwraca żadnej wartości. W kontekście potęgowania, każdy by oczekiwał uzyskać konkretny wynik. Jak funkcja nic nie zwraca, to można mieć spore problemy z dalszym przetwarzaniem. Co do 'void potega(int x, int w, int wynik);' - dodawanie dodatkowego argumentu niepotrzebnie komplikuje sprawę. Bywa, że można przekazywać argumenty przez referencję, ale w prostym potęgowaniu to po prostu zbędne. Dużo osób nie zdaje sobie sprawy, jak ważne jest, żeby funkcje miały jasno określony interfejs. Dobre funkcje powinny dokładnie określać, co biorą i co zwracają, wtedy łatwiej je używać i integrować w innych częściach programów.

Pytanie 30

W którym z podanych formatów można zapisać materiał wideo wraz ze ścieżką dźwiękową?

A. WAV

B. AAC

C. MP4

D. WMA

MP4 (MPEG-4 Part 14) to format kontenera, który w jednym pliku przechowuje strumień wideo oraz dźwięku (a także np. napisy). Dzięki dobrej kompresji i powszechnej zgodności z urządzeniami zdominował publikację filmów w internecie. Pozostałe wymienione formaty to czyste formaty AUDIO - zapiszą jedynie ścieżkę dźwiękową, bez obrazu. Dlatego wideo z dźwiękiem przechowa MP4.

Pytanie 31

W podanym kodzie PHP, w miejscu kropek należy umieścić odpowiednią instrukcję

$zapytanie = mysqli_query($db, "SELECT imie, nazwisko FROM uzytkownik");
while ($wiersz = ...................)
    echo "$wiersz[0] $wiersz[1]";

A. mysqli_num_fields($zapytanie)

B. mysqli_free_result($zapytanie)

C. mysqli_fetch_array($zapytanie)

D. mysqli_query($zapytanie)

Funkcja mysqli_fetch_array($zapytanie) jest używana do pobierania wyników zapytania SQL w formie tablicy asocjacyjnej lub indeksowanej. W kontekście podanego kodu, po wykonaniu zapytania SELECT do bazy danych, wyniki są zwracane jako zasób, który musi być przetworzony. Mysqli_fetch_array pozwala na iteracyjne przetwarzanie każdego wiersza z zestawu wyników, co umożliwia dostęp do poszczególnych wartości pól za pomocą indeksów lub kluczy. Jest to przydatne w sytuacjach, gdzie dane muszą być wyświetlane lub przetwarzane w pętli, jak w przykładowym kodzie. Tablica zwracana przez mysqli_fetch_array może zawierać pola zarówno z indeksami numerycznymi, jak i nazwami kolumn, co daje elastyczność w dostępie do danych. Zgodnie z dobrymi praktykami programistycznymi, zawsze należy sprawdzić, czy zapytanie zostało wykonane poprawnie, zanim zacznie się przetwarzać jego wyniki, oraz zwolnić pamięć po zakończeniu przetwarzania wyników. Stosowanie odpowiednich mechanizmów obsługi błędów i zabezpieczeń, takich jak przygotowane zapytania, jest również kluczowe dla bezpieczeństwa aplikacji.

Pytanie 32

.format1 {
    …
}

W CSS określono wspólne style dla pewnej grupy elementów. Użycie takich stylów w kodzie HTML odbywa się za pomocą atrybutu:

A. id = "format1"

B. class = "format1"

C. style = "format1"

D. div = "format1"

Użycie atrybutu class w języku HTML do formatowania grupy znaczników jest zgodne z najlepszymi praktykami web developmentu. Atrybut class pozwala na zastosowanie tej samej definicji stylu CSS do wielu elementów, co jest efektywne i utrzymuje porządek w kodzie. Umożliwia to również łatwą zmianę wyglądu strony poprzez modyfikację tylko jednej definicji CSS zamiast ręcznego edytowania stylów każdego z elementów z osobna. Dzięki takiemu podejściu, programista może szybko aktualizować wygląd całej strony lub jej części bez ryzyka, że pominięte zostaną pojedyncze elementy. Ponadto użycie klas jest zgodne ze standardami W3C, co zapewnia kompatybilność i poprawne renderowanie w różnych przeglądarkach. Praktycznym przykładem zastosowania jest stronie, gdzie wszystkie elementy z klasą .format1 będą miały jednolity wygląd, na przykład wszystkie przyciski na stronie mogą mieć jednakowy kolor i styl. Pozwala to na tworzenie spójnych interakcji użytkownika i ułatwia przyszłą rozbudowę strony o dodatkowe funkcje.

Pytanie 33

Zaprezentowana linia kodu w języku PHP ma na celu

define("OSOBA", "Anna Kowalska");

A. zdefiniować stałą o nazwie OSOBA

B. porównać dwa ciągi znaków

C. ustalić wartość dla zmiennej $OSOBA

D. przypisać dwie wartości do tablicy

Odpowiedź "zdefiniować stałą o nazwie OSOBA" jest prawidłowa, ponieważ linia kodu define("OSOBA", "Anna Kowalska"); w języku PHP służy do tworzenia stałej. Stała to wartość, która nie zmienia się w trakcie działania programu. W tym przypadku, stała o nazwie OSOBA jest przypisywana do wartości "Anna Kowalska". Użycie stałych jest uważane za dobrą praktykę programistyczną, ponieważ pozwala na zdefiniowanie wartości, które mają być używane w różnych częściach aplikacji, co zwiększa czytelność i ułatwia zarządzanie kodem. Przykładem zastosowania stałych może być przechowywanie kluczy API, które nie powinny być zmieniane w trakcie działania aplikacji. Ponadto, korzystanie ze stałych może poprawić wydajność, gdyż PHP nie musi za każdym razem przeprowadzać operacji przypisania. Warto również zauważyć, że stałe w PHP są globalne i mogą być używane w dowolnym miejscu w kodzie, co czyni je bardzo użytecznymi w dużych projektach. Właściwe definiowanie i użycie stałych jest kluczowe dla utrzymania porządku i spójności w projekcie, co jest zgodne z ogólnie uznawanymi standardami programowania.

Pytanie 34

Które polecenie MySQL porządkuje tabelę i odzyskuje miejsce zajmowane przez usunięte wcześniej wiersze?

OPTIMIZE TABLE

ANALYZE TABLE

UPDATE TABLE

MODIFY TABLE

Po wielu operacjach usuwania i aktualizacji tabela bywa pofragmentowana i zajmuje więcej miejsca, niż potrzeba. Polecenie OPTIMIZE TABLE porządkuje ją: reorganizuje dane i indeksy oraz zwalnia nieużywaną przestrzeń, co bywa też korzystne dla wydajności. Dlatego do uporządkowania tabeli i odzyskania miejsca służy OPTIMIZE TABLE.

Pytanie 35

Kod PHP z fragmentem

if(empty($_POST["name"])){ $nameErr = "Name is required"; }

służy do obsługi

A. formularza

B. ciasteczek

C. sesji

D. bazy danych

Przedstawiony fragment kodu PHP sprawdza, czy w przesłanym formularzu (metodą POST) zawartość pola 'name' jest pusta. Jeśli tak, ustawia zmienną $nameErr z komunikatem "Name is required", co oznacza, że pole imienia jest wymagane. Tego typu walidacja jest kluczowym elementem przy pracy z formularzami, ponieważ pozwala na zapewnienie, że użytkownik dostarcza wszystkie niezbędne dane przed ich przetworzeniem. W praktyce, walidacja po stronie serwera jest niezbędna dla bezpieczeństwa aplikacji oraz poprawności danych, które są później przetwarzane i przechowywane w bazie danych. Standardy branżowe sugerują, aby każdy formularz miał walidację zarówno po stronie klienta (JavaScript), jak i serwera (PHP), aby minimalizować ryzyko nieprawidłowych danych i ataków, takich jak SQL Injection. Przykładowo, w formularzach rejestracyjnych i logowania, walidacja pól takich jak imię, email czy hasło jest powszechną praktyką, aby poprawić doświadczenie użytkownika oraz bezpieczeństwo aplikacji.

Pytanie 36

Tabele Klienci oraz Zgłoszenia są ze sobą połączone relacją jeden do wielu. W celu uzyskania jedynie opisu zgłoszenia oraz odpowiadającego mu nazwiska klienta dla zgłoszenia o numerze 5, należy wykonać polecenie

A. SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgłoszenia.Klienci_id WHERE Zgłoszenia.id = 5

B. SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgłoszenia.id WHERE Zgłoszenia.id = 5

C. SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgłoszenia.Klienci_id WHERE Klienci.id = 5

D. SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci WHERE Klienci.id = 5

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z błędnego zrozumienia, jak działa relacja klucz główny-klucz obcy w bazach danych. W relacyjnych bazach danych tabele są często powiązane relacjami, gdzie jedna tabela posiada klucz obcy odnoszący się do klucza głównego innej tabeli. W kontekście zapytania SQL, aby poprawnie połączyć tabele i uzyskać odpowiednie dane, musimy użyć klauzuli JOIN z właściwym warunkiem ON. Błędne odpowiedzi pokazują typowe nieporozumienia: jedna z alternatywnych odpowiedzi próbuje połączyć tabele bez użycia klauzuli ON, co prowadzi do błędnych wyników, ponieważ nie określa w jaki sposób rekordy z tabeli Klienci są powiązane z rekordami z tabeli Zgłoszenia. Inna odpowiedź błędnie zakłada, że filtrujemy dane na podstawie id klienta zamiast id zgłoszenia, co prowadzi do nieprawidłowego zestawu wyników niezgodnego z założeniami zadania. Takie błędy mogą wynikać z niedostatecznego zrozumienia struktury bazy danych oraz mechanizmów filtracji i łączenia danych w SQL. Kluczem do poprawnego zapytania jest jasne zrozumienie, jak relacje w bazach danych pozwalają na efektywne łączenie danych i selekcję pożądanych rekordów, co jest podstawą analizy danych i ich raportowania w systemach informacyjnych. Unikanie takich błędów wymaga znajomości syntaktyki SQL i logicznego sposobu myślenia o danych i ich powiązaniach.

Pytanie 37

Która technika rozwiązywania konfliktów w firmie bywa niebezpieczna i może ZAOSTRZYĆ konflikt?

A. arbitraż

B. ignorowanie

C. kompromis

D. separacja

Ignorowanie konfliktu polega na udawaniu, że problemu nie ma - i właśnie dlatego bywa groźne: nierozwiązana sprawa narasta, emocje się kumulują, a strona, która czuje się lekceważona, reaguje coraz ostrzej. Zamiast wygasić spór, takie unikanie zwykle go zaostrza. Dlatego niebezpieczną techniką jest ignorowanie.

Pytanie 38

Model reprezentacji kolorów z parametrami: hue, saturation i value, to

A. HSV

B. CMY

C. RGB

D. CMYK

Odpowiedź HSV (Hue, Saturation, Value) jest poprawna, ponieważ ten model opisu przestrzeni barw koncentruje się na trzech kluczowych parametrach: odcieniu, nasyceniu i jasności. Odcień odnosi się do rzeczywistego koloru, nasycenie informuje o intensywności koloru, a jasność wskazuje na jego jasność. Model HSV jest szczególnie użyteczny w aplikacjach graficznych oraz podczas pracy z grafiką komputerową, ponieważ jest bardziej intuicyjny dla ludzi, niż inne modele, takie jak RGB czy CMYK. Przykładem zastosowania modelu HSV jest edytor graficzny, gdzie użytkownik może łatwo dostosować kolor, manipulując tymi trzema parametrami. Standardy branżowe, takie jak Adobe Photoshop, implementują ten model, co pozwala na efektywne tworzenie i edytowanie kolorów. Dodatkowo, model HSV jest używany w programowaniu komputerowym do tworzenia efektów wizualnych, gdzie precyzyjne dostosowanie kolorów jest kluczowe.

Pytanie 39

Aby wstawić w napisie tabulator (poziome wcięcie), należy użyć znaku sterującego:

\t

\r

\\

\n

Pozostałe sekwencje robią co innego. \\ służy do zapisania w napisie samego znaku ukośnika wstecznego, a nie wcięcia. \n to znak nowej linii - przenosi dalszy tekst do kolejnego wiersza, lecz nie tworzy poziomego odstępu. \r to powrót karetki, używany głównie razem z \n w zakończeniach wierszy w systemach Windows. Poziomy tabulator wstawia \t, dlatego to ta sekwencja jest poprawna.

Pytanie 40

Z jakich elementów składa się tabela generowana przez poniższy kod?

<table border="1">
<tr>
<td> 1 </td>
<td> 2 </td>
</tr>
</table>

A. dwóch wierszy i dwóch kolumn

B. dwóch wierszy oraz jednej kolumny

C. jednego wiersza oraz jednej kolumny

D. jednego wiersza oraz dwóch kolumn

Kod w pytaniu przedstawia strukturę HTML dla tabeli. Tabela składa się z jednej pary znaczników <tr>, co oznacza, że zawiera jeden wiersz. Wewnątrz tego wiersza znajdują się dwa znaczniki <td>, reprezentujące dwie komórki, czyli kolumny. Praktyczne zastosowanie tabel w HTML obejmuje prezentację danych w sposób strukturalny, co jest szczególnie użyteczne w przypadku raportów, cenników czy kalendarzy. Dobre praktyki w projektowaniu stron internetowych sugerują stosowanie tabel do prezentacji danych, nie zaś do układania treści na stronie, co było popularne w starszych wersjach HTML. W nowoczesnym podejściu do front-endu, używa się CSS i Flexbox lub Grid do układania elementów. Jednak zrozumienie podstaw HTML, takich jak prawidłowa struktura tabeli, jest kluczowe dla tworzenia semantycznych i dostępnych stron WWW. Tabele powinny być też wzbogacone o elementy takie jak <thead>, <tbody> i <tfoot> dla lepszej organizacji danych i wsparcia przez technologie asystujące dla osób z niepełnosprawnościami.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej