Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 12:29
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 12:54

Egzamin zdany!

Wynik: 25/40 punktów (62,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Wskaż kod równoważny do przedstawionego kodu zapisanego językiem PHP.

$suma = 0;
for ($x = 10; $x <= 20; $x++) {
    $suma += $x;
}
Kod 1.
$suma = 0;
while ($x <= 20) {
    $suma += $x;
    $x++;
}
Kod 2.
$suma = 0;
$x = 10;
while ($x <= 20) {
    $suma += $x;
    $x++;
}
Kod 3.
$suma = 0;
$x = 1;
while ($x <= 10) {
    $suma += $x;
    $x++;
}
Kod 4.
$suma = 0;
$x = 10;
while ($x <= 20) {
    $suma = $x;
    $x++;
}
A. Kod 3.
B. Kod 4.
C. Kod 1.
D. Kod 2.
Wybrana przez Ciebie odpowiedź nie jest prawidłowa. Zostały tutaj przedstawione kody, które nie są równoważne do kodu PHP. Na przykład, może pojawić się kod, który używa innej pętli, ale nie inicjalizuje wartości $x na 10 lub nie inkrementuje jej aż do osiągnięcia wartości 20. Inny kod może nawet nie używać pętli, co jest fundamentalnym błędem, ponieważ pętle są niezbędne do wykonania określonej liczby operacji bez konieczności pisania dużej ilości kodu. Ważne jest, aby zwrócić uwagę na detale takie jak warunki pętli, sposoby inkrementacji, a także na to, czy kod faktycznie używa pętli. Pamiętaj, że wybór odpowiedniego rodzaju pętli jest kluczowy w zależności od problemu, który próbujesz rozwiązać. Pętle for są zazwyczaj używane, gdy z góry wiemy ile razy pętla ma być wykonana, a pętle while są używane, gdy nie wiemy ile razy pętla ma być wykonana, ale znamy warunek jej zakończenia. To jest podstawowa wiedza, którą każdy programista powinien posiadać, więc jeśli masz z tym problemy, warto poświęcić więcej czasu na zrozumienie pętli.

Pytanie 2

W trakcie edycji grafiki rastrowej w oprogramowaniu obsługującym kanały, dodanie kanału alfa wskazuje na

A. ustalenie prawidłowego balansu bieli
B. wyostrzenie krawędzi obrazu
C. dodanie warstwy z przezroczystością
D. zwiększenie głębi ostrości obrazu
Dodanie kanału alfa w obróbce grafiki rastrowej oznacza wprowadzenie warstwy odpowiedzialnej za przezroczystość obrazu. Kanał alfa rozszerza możliwości tradycyjnych obrazów, które składają się tylko z trzech podstawowych kanałów kolorystycznych: czerwonego, zielonego i niebieskiego (RGB). Dzięki kanałowi alfa, każdy piksel w obrazie może mieć przypisaną wartość przezroczystości, co pozwala na tworzenie efektów takich jak cienie, rozmycia, a także na precyzyjne maskowanie elementów w projekcie. Przykładem zastosowania kanału alfa może być tworzenie grafik do użycia w reklamach czy wideo, gdzie elementy muszą być płynnie nałożone na różnorodne tła. W profesjonalnym oprogramowaniu graficznym, takim jak Adobe Photoshop czy GIMP, dodanie kanału alfa jest standardową praktyką w procesie tworzenia i edycji obrazów. Ponadto, tworząc animacje czy interaktywne projekty multimedialne, kanał alfa pozwala na bardziej elastyczne zarządzanie przezroczystością poszczególnych warstw, co jest kluczowe dla finalnego efektu wizualnego.

Pytanie 3

Jak wygląda poprawny zapis znaczników, który jest zgodny z normami języka XHTML i odpowiada za łamanie linii?

A. </br/>
B. </ br>
C. <br/>
D. <br/>
Zapis znacznika </ br> jest niepoprawny, ponieważ nie można w ten sposób zamknąć znacznika, który nie ma zawartości. W XHTML wszystkie tagi muszą być poprawnie sformatowane, a takie umieszczenie spacji w znaczniku zamknięcia oraz użycie nieodpowiedniego formatu są całkowicie niezgodne z wymaganiami standardów. Kolejną niepoprawną koncepcją jest użycie </br/> - chociaż syntaktyczna forma jest bliska poprawnej, znaczniki otwierające i zamykające muszą mieć odpowiednie konteksty. W przypadku znaczników samozamykających się, takich jak <br/>, nie ma potrzeby umieszczania pary znaczników, ponieważ ich funkcjonalność polega na wstawieniu łamania linii, a nie na wytwarzaniu dodatkowego bloku. Ostatnią z wymienionych odpowiedzi, <br>, również nie jest zgodna z odpowiednim formatowaniem XHTML, ponieważ brakuje ukośnika, co czyni go niepoprawnym w kontekście stricte przestrzegania standardu. Podstawowym błędem w myśleniu, który prowadzi do tych niepoprawnych wniosków, jest niewłaściwe zrozumienie zasady samozamykania znaczników oraz ich roli w strukturze dokumentu HTML. Ignorowanie zasadności i standardów tworzenia HTML prowadzi do wielu problemów z interpretacją kodu przez różne środowiska oraz przeglądarki, co wpływa na ostateczną jakość i dostępność stron internetowych.

Pytanie 4

Jednym z typów testów jednostkowych jest analiza tras, która polega na

A. testowaniu obiektów pod kątem inicjalizacji oraz zwolnienia zarezerwowanej pamięci
B. określeniu punktu startowego i końcowego oraz badaniu dostępnych ścieżek pomiędzy tymi punktami
C. testowaniu wartości granicznych zestawu danych
D. utworzeniu kilku zbiorów danych o zbliżonym sposobie przetwarzania i wykorzystaniu ich do przeprowadzenia testu
W analizie ścieżek w testach jednostkowych chodzi o to, by wyznaczyć, skąd zaczyna się działanie programu i gdzie kończy, a następnie sprawdzić, jakie ścieżki można pomiędzy tymi punktami przejść. Dzięki temu można znaleźć wszystkie możliwe drogi, którymi program może podążać. To ważna metoda, bo pozwala ocenić, czy logika w naszym kodzie działa tak, jak powinna oraz czy przetestowaliśmy wszystkie scenariusze, które mogą się zdarzyć. Na przykład, gdy mamy w kodzie dużo warunków i pętli, analiza ścieżek może ujawnić błędy, które nie wyjdą przy zwykłym testowaniu. W inżynierii oprogramowania to jest naprawdę dobra praktyka, bo upewniamy się, że wszystkie ścieżki zostały sprawdzone, co na pewno wpływa na jakość i stabilność naszego programu.

Pytanie 5

W zamieszczonym kodzie PHP, zamiast znaków zapytania powinien być wyświetlony komunikat:

$x = mysql_query('SELECT * FROM mieszkancy');
if (!$x)
    echo '??????????????????????';
A. Zapytanie zostało poprawnie przetworzone
B. Błąd w trakcie przetwarzania zapytania
C. Niepoprawna nazwa bazy danych
D. Niepoprawne hasło do bazy danych
W przedstawionym kodzie PHP, komunikat "??????????????????????" powinien wskazywać na błąd przetwarzania zapytania SQL. Kiedy wynik funkcji mysql_query() jest równy fałszowi (false), oznacza to, że zapytanie nie mogło zostać poprawnie wykonane. Może to być spowodowane różnymi czynnikami, takimi jak błędy w składni zapytania, problemy z połączeniem z bazą danych, lub nieprawidłowe tabele. W tym przypadku, dobrym podejściem jest użycie funkcji mysql_error() w celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat natury błędu. Przykład poprawnego kodu mógłby wyglądać tak: <p>$x = mysql_query('SELECT * FROM mieszkancy');<br>If (!$x) {<br>echo mysql_error();<br>}</p> Używanie tej metody pomaga w diagnostyce problemu i pozwala na szybsze jego rozwiązanie. Znalezienie i naprawienie błędów w zapytaniach SQL jest kluczowe w pracy z bazami danych, szczególnie w kontekście aplikacji internetowych, które muszą być niezawodne i efektywne.

Pytanie 6

W CSS właściwość font-size może przyjmować wartości według słów kluczowych

A. z zestawu xx-small, x-small, smali, medium, large, x-large, xx-large
B. jedynie big i smali
C. wyłącznie smali, medium, large
D. tylko smali, smaller, large, larger
Właściwość font-size w CSS pozwala na określenie rozmiaru czcionki za pomocą zestawu wartości słownikowych, które obejmują xx-small, x-small, small, medium, large, x-large oraz xx-large. Użycie tych słów kluczowych jest zgodne z wytycznymi CSS i zapewnia spójne i zrozumiałe podejście do projektowania. Przykładowo, definiując klasę CSS dla nagłówka, możemy zastosować: h1 { font-size: large; } co skutkuje odpowiednim zwiększeniem rozmiaru czcionki, co jest zgodne z hierarchią typograficzną dokumentu. Zastosowanie wartości słownikowych zwiększa czytelność i dostępność treści, ponieważ są one zrozumiałe zarówno dla programistów, jak i dla przeglądarek. Ponadto, korzystając z tych wartości, projektanci mogą łatwiej dostosować wygląd strony do różnych urządzeń, co jest kluczowe w kontekście responsywnego web designu. Warto również wspomnieć, że wartości te są niezależne od jednostek miary, takich jak em czy px, co sprawia, że są bardziej elastyczne w użyciu.

Pytanie 7

Fragment kodu HTML z JavaScript spowoduje, że po kliknięciu przycisku

<img src="obraz1.png">
<img src="obraz2.png" id="id1">
<button onclick="document.getElementById('id1').style.display='none'">Przycisk</button>
A. obraz1.png zostanie schowany
B. obraz1.png zastąpi obraz2.png
C. obraz2.png zostanie schowany
D. obraz2.png zastąpi obraz1.png
Niepoprawne odpowiedzi wynikają z błędnego zrozumienia działania mechanizmu manipulacji DOM przy użyciu JavaScript. Pierwszym potencjalnym błędem jest założenie, że obraz1.png zostanie ukryty. Kod JavaScript wyraźnie odnosi się do elementu o id 'id1', co jednoznacznie wskazuje na obraz2.png. Tym samym jakiekolwiek operacje związane z obraz1.png są wykluczone, ponieważ ten obraz nie posiada przypisanego identyfikatora, który mógłby być użyty w skrypcie. Kolejne błędne założenie dotyczy zastąpienia jednego obrazu drugim. Aby taka operacja miała miejsce, kod musiałby modyfikować atrybut src jednego z elementów img, co w tym przypadku nie występuje. W obecnym fragmencie kodu zmiana atrybutu src nie jest implementowana, co rzutuje na to, że żaden obraz nie zostanie zamieniony. Typowy błąd logiczny polega tutaj na pomyleniu ukrywania elementu z jego modyfikacją lub zamianą. Błędne rozumienie również może wywodzić się z zakładania, że zmiana widoczności elementu automatycznie implikuje jego fizyczną zamianę, co nie jest prawdą w kontekście manipulacji DOM. Użytkownik powinien nauczyć się rozróżniać te operacje, aby unikać podobnych nieporozumień. Prawidłowe zrozumienie tych mechanizmów pozwala na efektywne projektowanie dynamicznych interfejsów użytkownika, które są zarówno funkcjonalne, jak i estetyczne. W rzeczywistości, operacje na DOM, takie jak ukrywanie elementów, są podstawą nowoczesnego web designu i powinny być dobrze zrozumiane przez każdego programistę webowego.

Pytanie 8

W języku HTML, aby nadać dokumentowi tytuł "Moja strona", który będzie wyświetlany na zakładce przeglądarki internetowej, należy posłużyć się zapisem

A. <meta title="Moja strona">
B. <head>Moja strona</head>
C. <meta name="title" content="Moja strona" />
D. <title>Moja strona</title>
Element <title> jest absolutnie podstawą, jeśli chodzi o definiowanie tytułu strony w HTML. Umieszcza się go zawsze wewnątrz sekcji <head>, a jego zawartość jest tym, co wyświetla się na karcie przeglądarki. Moim zdaniem to jedna z tych rzeczy, które – choć wydają się drobiazgiem – mają duży wpływ na użyteczność i pozycjonowanie strony. Jeśli budujesz własną stronę lub pracujesz przy większym projekcie, warto pamiętać, żeby tytuł był unikalny i możliwie krótki, bo to właśnie on pojawia się również w wynikach wyszukiwania Google. Organizacje takie jak W3C wyraźnie podkreślają, że <title> jest wymagany w każdym dokumencie HTML5. Często też spotykałem się z przypadkami, gdzie ktoś zapominał o tym tagu i potem dziwił się, że przeglądarka pokazuje „Untitled” albo po prostu adres URL na pasku zakładki. Z praktyki – zawsze warto od razu na początku pracy nad stroną ustawić sensowny tytuł, bo potem łatwo o tym zapomnieć. A jak już masz kilka kart z otwartymi projektami, czy klient patrzy na podgląd w wyszukiwarce – profesjonalnie przygotowany tytuł robi robotę. Pamiętaj też, że <title> nie jest miejscem na wrzucanie dodatkowego kodu HTML, tylko sam tekst. Prosta sprawa, a oszczędza potem sporo nerwów.

Pytanie 9

Który znacznik daje TAKI SAM efekt wizualny co <i> (kursywa)?

A.
<u>
B.
<strong>
C.
<pre>
D.
<em>
Znacznik <em> domyślnie wyświetla tekst KURSYWĄ, tak samo jak <i>, więc bez stylów CSS wyglądają identycznie. Różnią się znaczeniem: <em> niesie nacisk znaczeniowy (emphasis), a <i> to czysto wizualne pochylenie. Dlatego ten sam efekt co <i> daje <em>.

Pytanie 10

Jakim systemem do zarządzania wersjami oprogramowania jest

A. FileZilla
B. Eclipse
C. GIT
D. TotalCommander
GIT to system kontroli wersji, który jest niezwykle popularny wśród programistów i zespołów developerskich, umożliwiający śledzenie zmian w kodzie źródłowym oraz współpracę nad projektami. GIT jest rozproszonym systemem, co oznacza, że każdy programista ma pełną kopię repozytorium na swoim lokalnym komputerze. Dzięki temu, praca w trybie offline jest możliwa, a zmiany można synchronizować później z centralnym repozytorium. GIT wspiera również wiele funkcji, takich jak branching, co pozwala na równoległe rozwijanie funkcjonalności bez wpływu na główną wersję kodu. Przykładowo, zespół może pracować nad nowymi funkcjami w osobnych gałęziach i łączyć je z główną wersją po zakończeniu prac. GIT jest również zgodny z najlepszymi praktykami, takimi jak Continuous Integration (CI) i Continuous Deployment (CD), co pozwala na automatyzację procesów testowania i wdrażania oprogramowania. W branży IT GIT stał się standardem, a jego znajomość jest kluczowa dla efektywnej pracy w zespołach. Warto również wspomnieć o platformach takich jak GitHub czy GitLab, które oferują zintegrowane narzędzia do zarządzania projektami opartymi na GIT.

Pytanie 11

Poniżej zamieszczony fragment skryptu w JavaScript zwróci

Ilustracja do pytania
A. wo
B. owodzeni
C. wodzenia
D. ze
Patrząc na ten skrypt JavaScript, który działa na łańcuchach i wypisuje różne fragmenty tekstu, można się natknąć na pewne nieporozumienia związane z metodą substring. Z doświadczenia, wiem, że początkujący programiści czasem mylą się w odczytywaniu indeksów w tej metodzie. W skrócie, substring wyciąga dwa argumenty: początkowy i końcowy, ale działa tak, że bierze znaki od początkowego do przed końcowym. Więc gdy mamy substring(3,9) na 'Powodzenia na egzaminie', to zwraca 'odzeni'. Potem, jak wywołasz z.substring(2,4) na 'odzeni', to dostajesz 'ze'. Często błędnie myśli się, że substring bierze znaki do końca, co prowadzi do pomyłek. I jest jeszcze różnica między substring a substr, co też jest dość mylące. W kontekście tego egzaminu, ważne jest, aby rozumieć te drobne szczegóły i używać metod w odpowiednich sytuacjach. Z mojego doświadczenia, to klucz do efektywnej pracy z tekstem w skryptach webowych.

Pytanie 12

Rozważ tabelę pracownicy. Jakie jest polecenie MySQL, które usuwa wszystkie wpisy z tabeli, gdzie pole rodzaj_umowy jest puste?

A. DROP pracownicy FROM rodzaj_umowy = 0
B. DELETE FROM pracownicy WHERE rodzaj_umowy IS NULL
C. DELETE pracownicy WHERE rodzaj_umowy ='brak'
D. DROP pracownicy WHERE rodzaj_umowy IS NULL
Wszystkie zaproponowane odpowiedzi, z wyjątkiem poprawnej, zawierają istotne błędy syntaktyczne lub semantyczne, które skutkują nieprawidłowym usunięciem rekordów z tabeli. Przykładowo, użycie DROP zamiast DELETE jest całkowicie niewłaściwe, gdyż DROP służy do usunięcia całej tabeli, a nie tylko jej rekordów. W sytuacji, kiedy chcemy zachować strukturę tabeli, ale usunąć konkretne dane, wybór polecenia DELETE jest absolutnie kluczowy. Dodatkowo, w niektórych odpowiedziach odniesienie do wartości 'brak' jest problematyczne. W SQL, aby skutecznie usunąć rekordy, należy używać wartości NULL, ponieważ 'brak' może być interpretowane jako string, co nie odnosi się do braku jakiejkolwiek wartości. Wartości NULL i stringi to różne typy danych, co może prowadzić do niepożądanych rezultatów. Tak więc, próba usunięcia rekordów, które nie mają pola rodzaj_umowy wypełnionego, polegająca na sprawdzeniu ich równości z 'brak', nie tylko nie przyniesie oczekiwanych efektów, ale może także wprowadzać w błąd, sugerując, że takie wartości istnieją w bazie. Zrozumienie różnicy między tymi wartościami jest kluczowe dla prawidłowego zarządzania danymi w systemach bazodanowych.

Pytanie 13

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
B. Przenikanie zdjęć.
C. Zmiana jasności zdjęć.
D. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 14

W zaprezentowanym fragmencie zapytania SQL, instrukcja SELECT ma za zadanie zwrócić

SELECT COUNT(wartosc) FROM ...
A. średniej w kolumnie wartosc
B. średniej wartości tabeli
C. suma w kolumnie wartosc
D. liczby rekordów
Komenda SELECT COUNT w języku SQL jest używana do zwracania liczby wierszy w rezultacie zapytania. Użycie funkcji COUNT z nazwą kolumny, jak w przykładzie SELECT COUNT(wartosc), pozwala policzyć wszystkie niepuste wartości w danej kolumnie wartosc w tabeli. Jest to przydatne w przypadkach, gdy chcemy zrozumieć, ile danych spełnia określone kryteria, lub gdy interesuje nas liczba wierszy zawierających wartości w konkretnej kolumnie. Funkcja COUNT jest jedną z podstawowych funkcji agregujących w SQL, co oznacza, że podsumowuje dane w określony sposób. Stosowanie tej funkcji jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu baz danych, gdzie często potrzebujemy analizować dane w sposób ilościowy. Przykładowo, jeśli prowadzimy bazę danych klientów, możemy użyć SELECT COUNT(id) FROM klienci, aby dowiedzieć się, ilu mamy zarejestrowanych klientów. Ta funkcja jest także kluczowym elementem w optymalizacji zapytań, ponieważ pozwala na szybkie uzyskanie informacji o liczbie rekordów bez konieczności przetwarzania wszystkich danych z tabeli. Zrozumienie działania COUNT i jego zastosowań jest kluczowe dla efektywnego przetwarzania danych i tworzenia wydajnych zapytań w języku SQL.

Pytanie 15

Której klauzuli należy użyć w poleceniu CREATE TABLE, aby pole nie mogło pozostać puste?

A.
NOT NULL
B.
DEFAULT
C.
NULL
D.
CHECK
Klauzula NOT NULL w definicji kolumny wymusza, że pole musi mieć wartość - baza odrzuci próbę wstawienia wiersza bez niej. Stosuje się ją do danych obowiązkowych, np. nazwisko VARCHAR(50) NOT NULL, a także automatycznie dla kolumn klucza głównego. Często łączy się ją z DEFAULT, by przy braku wartości wstawić ustaloną domyślną. Dlatego aby pole nie mogło być puste, używa się NOT NULL.

Pytanie 16

Jaką wartość w formacie RGB będzie miała barwa oznaczona kodem heksadecymalnym: #1510FE?

A. rgb(15, 10, FE)
B. rgb(21, 16, FE)
C. rgb(21, 16, 254)
D. rgb(21, 16, 255)
Odpowiedź rgb(21, 16, 254) jest dobra, bo te wartości RGB pochodzą z kodu heksadecymalnego #1510FE. W tym kodzie każda para cyfr pokazuje, jak mocno świeci dany kolor: od 00, co oznacza brak koloru, do FF, gdzie mamy pełną intensywność. W naszym przypadku, pierwsza para '15' to kolor czerwony, '10' to zielony, a 'FE' to niebieski. Jak to przeliczymy na dziesiętny, to '15' daje nam 21, '10' daje 16, a 'FE' to 254. I stąd mamy rgb(21, 16, 254). Te wartości są super przydatne, na przykład przy tworzeniu stylów CSS, gdzie kolory są podstawą. Warto ogarnąć, jak przerabiać kolory z jednego formatu na drugi – to naprawdę pomaga w projektowaniu grafiki i stron www.

Pytanie 17

Jaka forma zabezpieczenia dostępu do tabel i kwerend działa w MS Access?

A. limity przestrzeni dyskowej
B. przypisanie uprawnień użytkownikom
C. określanie przestrzeni tabel
D. stosowanie makr
W MS Access dostęp do obiektów bazy (tabel, kwerend, formularzy) zabezpiecza się, nadając UPRAWNIENIA konkretnym użytkownikom lub grupom - określa się, kto może dany obiekt odczytać, zmienić czy zaprojektować. To typowy dla baz danych mechanizm kontroli dostępu. Dlatego zabezpieczeniem jest przypisanie uprawnień użytkownikom.

Pytanie 18

Na czym polega pozycjonowanie poza stroną (off-page SEO)?

A. na pozyskiwaniu zewnętrznych linków prowadzących do strony
B. na walidacji kodu HTML, CSS i linków
C. na optymalizacji grafiki i multimediów
D. na sprawdzaniu i testowaniu szybkości ładowania
Pozycjonowanie dzieli się na on-page (działania NA stronie) i off-page (poza nią). Off-page SEO polega głównie na zdobywaniu wartościowych LINKÓW ZEWNĘTRZNYCH z innych witryn prowadzących do naszej - wyszukiwarka traktuje je jak „głosy zaufania”, co podnosi autorytet i pozycję strony. Liczy się jakość i wiarygodność źródeł, a nie sama liczba odnośników. Zapamiętaj: off-page = budowanie reputacji strony spoza niej, przede wszystkim linkami.

Pytanie 19

Do jakich zadań można wykorzystać program FileZilla?

A. kompilowania skryptu na stronie
B. analizowania skryptu na stronie
C. sprawdzania poprawności strony internetowej
D. publikacji strony internetowej
FileZilla to popularny klient FTP (File Transfer Protocol), który umożliwia przesyłanie plików między lokalnym komputerem a serwerem internetowym. Jego głównym zastosowaniem jest publikacja stron internetowych, co oznacza, że dzięki FileZilla można łatwo przenieść pliki HTML, CSS, JavaScript oraz inne zasoby na serwer, gdzie strona stanie się dostępna w Internecie. Przykładowo, jeśli stworzyłeś stronę w lokalnym środowisku, FileZilla pozwala na połączenie się z serwerem docelowym, a następnie na przesłanie wszystkich niezbędnych plików. Dobre praktyki branżowe zalecają również zarządzanie wersjami i regularne aktualizacje witryn, a FileZilla wspiera te procesy, umożliwiając łatwe synchronizowanie lokalnych katalogów z zawartością serwera. Dodatkowo, FileZilla obsługuje różne protokoły, takie jak SFTP czy FTPS, co zwiększa bezpieczeństwo transferu danych. Właściwe korzystanie z tego narzędzia jest kluczowe dla zapewnienia prawidłowego działania witryn oraz ich efektywnej publikacji.

Pytanie 20

Aby zainstalować system CMS Joomla!, potrzebne jest środowisko

A. IIS, Perl oraz MySQL
B. PHP oraz MySQL
C. Apache oraz PHP
D. Apache, PHP i MySQL
Niepoprawne odpowiedzi opierają się na niekompletnych lub nieaktualnych zestawieniach technologii potrzebnych do uruchomienia Joomla!. W przypadku pierwszej z niepoprawnych odpowiedzi, PHP i MySQL są istotnymi elementami, jednak brak serwera Apache uniemożliwia efektywne obsługiwanie zapytań i serwowanie treści użytkownikom. PHP samo w sobie nie umożliwia komunikacji z siecią bez odpowiedniego serwera. Kolejna odpowiedź wskazuje na Apache i PHP, ale pomija MySQL, co jest kluczowe dla przechowywania danych. Joomla! jako system CMS nie może działać bez bazy danych, z której czerpie informacje o strukturze i zawartości witryny. Ostatnia z odpowiedzi, sugerująca użycie IIS, Perl i MySQL, wprowadza dodatkowe zamieszanie, ponieważ IIS to serwer WWW, który nie jest standardowo używany z Joomla!. Joomla! jest zoptymalizowane do działania na systemie Linux z Apache, a nie na IIS. Perl to język programowania, który nie jest wymagany ani wykorzystywany w standardowej instalacji Joomla!. W związku z tym, żadna z tych odpowiedzi nie odpowiada rzeczywistym wymaganiom technicznym dla Joomla!, co czyni je niewłaściwymi i mylącymi dla użytkowników.

Pytanie 21

Wykonano następującą kwerendę na tabeli Pracownicy:

SELECT imie FROM pracownicy WHERE nazwisko = 'Kowal' OR stanowisko > 2;

Na tabeli Pracownicy, której wiersze zostały pokazane na obrazie, wykonano przedstawioną kwerendę SELECT. Które dane zostaną wybrane?

idimienazwiskostanowisko
1AnnaKowalska1
2MonikaNowak2
3EwelinaNowakowska2
4AnnaPrzybylska3
5MariaKowal3
6EwaNowacka4
A. Anna, Maria, Ewa.
B. Tylko Anna.
C. Tylko Maria.
D. Monika, Ewelina, Maria.
Niestety, wybrane odpowiedzi są nieprawidłowe. Wydaje się, że mogło dojść do nieporozumienia odnośnie działania kwerendy SQL. Kwerenda 'SELECT imie FROM pracownicy WHERE nazwisko = 'Kowal' OR stanowisko > 2;' zwraca imiona pracowników, którzy mają nazwisko 'Kowal' lub zajmują stanowisko o numerze większym niż 2. W kontekście przedstawionej tabeli, zwróciłaby imiona 'Anna, Maria, Ewa'. Błędne odpowiedzi sugerują, że nie zostało to w pełni zrozumiane. Na przykład, odpowiedź 'Tylko Maria' sugeruje, że nie zrozumiano, że warunek 'stanowisko > 2' również ma wpływ na wynik zapytania. Podobnie, odpowiedzi zawierające imiona pracowników, którzy nie spełniają żadnego z warunków, są nieprawidłowe. Pamiętaj, że SQL to potężne narzędzie do manipulowania danymi i zrozumienie, jak formułować skomplikowane zapytania, jest kluczem do efektywnego zarządzania bazami danych. Zachęcam do dalszej praktyki i eksperymentowania z różnymi zapytaniami, aby lepiej zrozumieć, jakie dane zostaną zwrócone.

Pytanie 22

Podany fragment dokumentu HTML zawierający kod JavaScript sprawi, że po naciśnięciu przycisku

Ilustracja do pytania
A. obraz1.png zostanie wymieniony na obraz2.png
B. obraz2.png zostanie zniknięty
C. obraz2.png zostanie wymieniony na obraz1.png
D. obraz1.png zostanie zniknięty
W analizie odpowiedzi należy zwrócić uwagę na działanie technologii webowych w kontekście manipulacji elementami HTML. W pytaniu przedstawiono kod JavaScript używany w zdarzeniu onclick przycisku HTML co prowadzi do zmiany stylu elementu. Jeśli chodzi o odpowiedź sugerującą że obraz1.png zostanie ukryty jest to błędne ponieważ w kodzie nie ma odwołania do tego elementu poprzez identyfikator. Manipulacja stylami CSS dotyczy jedynie elementów które zostały jednoznacznie zidentyfikowane w skrypcie. Kolejna błędna odpowiedź mówi że obraz2.png zostanie zastąpiony przez obraz1.png. W rzeczywistości w kodzie nie ma żadnego mechanizmu ani funkcji które by zamieniały jeden obrazek na drugi. Skrypt jedynie ukrywa element zmieniając jego styl display więc nie dochodzi do żadnej zamiany. Odpowiedź sugerująca że obraz1.png zostanie zastąpiony przez obraz2.png również jest błędna z podobnych powodów. Manipulacja DOM w tym przypadku polega wyłącznie na zmianie stylu widoczności a nie na modyfikacji treści czy zamianie elementów. Typowym błędem jest założenie że skrypty JavaScript dokonują zamian elementów co wymaga bardziej zaawansowanych operacji niż zmiana stylu display. Kluczowe w programowaniu webowym jest zrozumienie jak selektywne odwoływanie się do elementów za pomocą funkcji takich jak getElementById pozwala na precyzyjne kontrolowanie ich właściwości i reakcji na interakcje użytkownika co jest fundamentem tworzenia dynamicznych i interaktywnych stron internetowych

Pytanie 23

Obraz o rozdzielczości 72 PPI oznacza, że ma 72 piksele na:

A. megabajt
B. cal
C. centymetr
D. milimetr
Skrót PPI to „pixels per inch”, czyli piksele na CAL - więc 72 PPI oznacza 72 piksele przypadające na jeden cal długości obrazu. To miara gęstości obrazu rastrowego. Zapamiętaj: „inch” = cal, więc PPI zawsze odnosi się do cala, nie do centymetra czy milimetra.

Pytanie 24

Który modyfikator dostępu daje dostęp do pola w obrębie klasy oraz w klasach dziedziczących (a nie z zewnątrz)?

A. opublikowany
B. publiczny
C. chroniony
D. prywatny
Modyfikator chroniony (ang. protected) udostępnia pole lub metodę w obrębie własnej klasy oraz we wszystkich klasach po niej dziedziczących, ale zamyka dostęp dla kodu z zewnątrz. To pośredni poziom między prywatnym a publicznym, przydatny przy projektowaniu hierarchii klas. Dlatego dostęp dla klasy i jej potomków daje modyfikator chroniony.

Pytanie 25

Podane w ramce polecenie SQL nadaje prawo SELECT

GRANT SELECT ON hurtownia.* TO 'sprzedawca'@'localhost';
A. do wszystkich tabel w bazie hurtownia.
B. dla użytkownika 'root' na serwerze localhost.
C. do wszystkich pól w tabeli hurtownia.
D. dla użytkownika 'root' na serwerze sprzedawca.
To polecenie GRANT jest typowym przykładem, gdzie drobny szczegół składni całkowicie zmienia znaczenie. Wiele osób intuicyjnie myśli, że skoro pojawia się nazwa hurtownia, to chodzi o tabelę o takiej nazwie, albo że skoro często pracuje się na koncie root, to uprawnienia dotyczą właśnie jego. Tutaj jednak kluczowe są dwie rzeczy: zapis hurtownia.* oraz dokładna forma 'sprzedawca'@'localhost'.
W MySQL konstrukcja nazwa_bazy.* jednoznacznie oznacza całą bazę danych, czyli wszystkie tabele znajdujące się w tej bazie. Gwiazdka nie oznacza „wszystkich pól w tabeli”, jak w SELECT * FROM tabela; tylko „wszystkie obiekty danego typu w tym kontekście”, czyli w tym wypadku wszystkie tabele w bazie hurtownia. Błąd myślowy bierze się stąd, że ludzie przenoszą swoje skojarzenia z SELECT * na GRANT, a to są jednak różne miejsca w składni SQL.
Jeśli chcielibyśmy nadać uprawnienie tylko do jednej tabeli, używamy zapisu nazwa_bazy.nazwa_tabeli, bez gwiazdki. Na przykład GRANT SELECT ON hurtownia.klienci TO 'sprzedawca'@'localhost'; dotyczyłoby tylko tabeli klienci. Wtedy dopiero można by mówić o dostępie do wszystkich pól w tej konkretnej tabeli, bo SELECT z założenia domyślnie widzi wszystkie kolumny, chyba że zastosujemy uprawnienia na poziomie kolumn, co jest już bardziej zaawansowanym tematem.
Druga częsta pomyłka to utożsamianie każdego polecenia GRANT z użytkownikiem root. W MySQL użytkownik jest identyfikowany przez parę login@host. W naszym przykładzie stoi tam wyraźnie 'sprzedawca'@'localhost', więc nie ma tu żadnego roota. Gdyby chodziło o konto root, składnia musiałaby wyglądać np. 'root'@'localhost'. Co więcej, host sprzedawca w ogóle nie występuje w tym poleceniu – pojawia się tylko jako nazwa użytkownika. To powoduje czasem dodatkowe zamieszanie: ktoś widzi słowo sprzedawca i myśli, że to nazwa serwera, a localhost to użytkownik, co jest całkowicie odwrotnie.
Z punktu widzenia dobrych praktyk administracji bazą danych, nadawanie uprawnień rootowi poleceniem GRANT w aplikacjach produkcyjnych jest zresztą złym pomysłem. Standardem jest tworzenie osobnych kont, takich jak sprzedawca, księgowy czy aplikacja_web, z precyzyjnie dobranymi uprawnieniami do konkretnych baz. Wtedy dokładnie wiemy, kto może co czytać i modyfikować. Z mojego doświadczenia wynika, że większość problemów z bezpieczeństwem wynika właśnie z używania zbyt szerokich uprawnień, głównie konta root tam, gdzie absolutnie nie jest potrzebne.
Podsumowując: to polecenie nie nadaje dostępu do „wszystkich pól w tabeli hurtownia”, bo hurtownia jest tu bazą, a nie tabelą. Nie dotyczy też użytkownika root ani żadnego serwera o nazwie sprzedawca. Nadaje ono prawo SELECT do wszystkich tabel w bazie hurtownia konkretnemu użytkownikowi o nazwie sprzedawca, który łączy się z hosta localhost. Zrozumienie tej składni jest kluczowe przy zarządzaniu uprawnieniami w MySQL i ogólnie w systemach baz danych.

Pytanie 26

Jak nazywa się zestaw narzędzi i funkcji do tworzenia aplikacji, narzucający jej szkielet, strukturę, a czasem wzorzec budowy?

A. middleware
B. biblioteka
C. framework
D. komponent
Framework to zestaw narzędzi i funkcji narzucający aplikacji SZKIELET i strukturę (a często wzorzec budowy, np. MVC) - programista uzupełnia gotowy stelaż własnym kodem. Dlatego to framework.

Pytanie 27

Technika projektowania algorytmów polegająca na dzieleniu problemu na mniejsze podproblemy, aż staną się na tyle proste, że można je rozwiązać bezpośrednio, to:

A. słowa Fibonacciego
B. sito Eratostenesa
C. dziel i zwyciężaj
D. sortowanie przez wybór
„Dziel i zwyciężaj” (divide and conquer) to ogólna technika projektowania algorytmów: problem dzieli się na mniejsze podproblemy tego samego typu, rozwiązuje je (często rekurencyjnie), a następnie scala wyniki w rozwiązanie całości. Podział trwa, aż fragmenty staną się trywialne. Tak działają m.in. sortowanie szybkie (quicksort), sortowanie przez scalanie (merge sort) czy wyszukiwanie binarne. Dlatego opisana metoda to „dziel i zwyciężaj”.

Pytanie 28

Aby ułatwić wprowadzanie oraz modyfikację danych w tabeli, konieczne jest zdefiniowanie

A. filtra
B. kwerendy SELECT
C. formularza
D. raportu
Formularz to narzędzie, które pozwala na łatwe i intuicyjne wprowadzanie oraz edytowanie danych w bazie danych. W przeciwieństwie do kwerend, które są używane głównie do selekcji danych, formularze zapewniają interfejs użytkownika, który ułatwia zbieranie danych od użytkowników. Dzięki formularzom można zaprojektować przyjazny dla użytkownika interfejs, który może zawierać różne elementy, takie jak pola tekstowe, listy rozwijane, przyciski radiowe i przyciski akcji. Praktycznym zastosowaniem formularzy jest wprowadzanie danych do systemów zarządzania treścią, takich jak bazy danych dla aplikacji webowych czy systemów CRM. Dobrą praktyką jest stosowanie walidacji danych w formularzach, aby upewnić się, że wprowadzane informacje są zgodne z wymaganym formatem i nie zawierają błędów. Ponadto formularze mogą być zintegrowane z procesami automatyzacji, co znacznie zwiększa efektywność wprowadzania danych i minimalizuje ryzyko wystąpienia błędów.

Pytanie 29

Zgodnie z zasadami ACID, które odnoszą się do realizacji transakcji, wymóg trwałości (ang. durability) oznacza, że

A. transakcja może w pewnych okolicznościach być podzielona na dwa niezależne etapy
B. w trakcie wykonywania transakcji dane mogą być zmieniane przez inne transakcje
C. w przypadku naruszenia spójności bazy danych transakcja usuwa tabele z kluczami obcymi
D. dane zatwierdzone przez transakcję powinny być dostępne niezależnie od wydarzeń, które nastąpią po jej zakończeniu
Wybranie odpowiedzi, że w przypadku naruszenia spójności bazy danych transakcja usuwa tabele z kluczami obcymi, nie jest zbyt mądre. Usuwanie tabel mogłoby naprawdę zaszkodzić strukturze danych i doprowadzić do poważnych problemów. Spójność baz danych to jeden z elementów ACID, ale to nie znaczy, że w razie kłopotów można po prostu rzucać się na tabele. W kontekście trwałości (durability) warto unikać działań, które mogą skutkować utratą danych. Zauważyłem też, że druga opcja sugeruje, że dane mogą być zmieniane przez inne transakcje w trakcie trwania jednej. To jest naruszenie zasady izolacji, która mówi, że każda transakcja powinna działać niezależnie. Zmiany równocześnie mogą prowadzić do chaosu, a zasady ACID starają się temu zapobiegać. Co do podziału transakcji na dwa etapy, to też jest niezgodne z zasadami ACID, zwłaszcza w kontekście trwałości i izolacji. Takie coś może tylko skomplikować sprawę i doprowadzić do niespójności. Dlatego, żeby dobrze zarządzać transakcjami w bazach danych, trzeba naprawdę zrozumieć zasady ACID i wdrażać strategie, które pomogą unikać błędów i zapewnić porządek.

Pytanie 30

Który format zapewnia największą kompresję (najmniejszy rozmiar) pliku dźwiękowego?

A. WAV
B. CD-Audio
C. MP3
D. PCM
Pozostałe formaty zajmują dużo więcej miejsca. WAV i PCM to zapis NIESKOMPRESOWANY (surowe próbki), a CD-Audio to jakość płyty CD, również bez kompresji stratnej. Najmniejszy plik daje stratny MP3.

Pytanie 31

Co robi funkcja napisana w języku JavaScript?

function fun1(f)
{
  if(f < 0)
    f = f * (-1);
  return f;
}
A. zwrócenie wartości odwrotnej do f
B. wypisanie wartości bezwzględnej z f
C. zwrócenie wartości bezwzględnej z f
D. wypisanie wartości odwrotnej do f
Funkcja, którą podałeś w JavaScript, ma za zadanie zwrócić wartość bezwzględną z podanego argumentu f. Sprawdza, czy f jest mniejsze od zera, a jeśli tak, to mnoży je przez -1, co w praktyce oznacza, że zmienia znak liczby na dodatni. Jeśli wartość jest już dodatnia, to nic się nie dzieje. To wszystko jest zgodne z tym, jak definiujemy wartość bezwzględną, bo ta zawsze jest równa lub większa od zera. Z mojego doświadczenia, wartości bezwzględne są przydatne w różnych dziedzinach, jak matematyka czy analiza danych, gdzie zależy nam na wartościach liczbowych bez względu na to, czy są dodatnie, czy ujemne. Warto też wspomnieć, że JavaScript ma wbudowaną funkcję Math.abs(), która robi to samo i jest to naprawdę dobry wybór, bo ułatwia zrozumienie kodu i zmniejsza ryzyko błędów. Tworzenie takiej funkcji, jak w Twoim zadaniu, to świetny sposób na lepsze poznanie działania języka i manipulowania danymi.

Pytanie 32

DOM oferuje metody oraz właściwości, które w języku JavaScript umożliwiają

A. manipulację łańcuchami zdefiniowanymi w kodzie
B. przeprowadzanie operacji na zmiennych zawierających liczby
C. pobieranie i zmianę elementów strony, która jest wyświetlana przez przeglądarkę
D. przesyłanie danych formularzy bezpośrednio do bazy danych
Dobra robota! Odpowiedź jest poprawna, bo to właśnie DOM, czyli Document Object Model, pozwala programistom na zmianę struktury i stylu dokumentów HTML i XML. Dzięki DOM w JavaScript można na bieżąco zmieniać treść i układ strony bez konieczności jej przeładowania. Weźmy na przykład taki przypadek: chcemy zmienić tekst w elemencie <h1>. Robimy to, wybierając ten element metodą `document.getElementById()` i przypisując nową wartość do `innerHTML`. Standardy W3C mówią, jak to wszystko ma działać, dzięki czemu DOM jest uznawany w branży. Umiejętność manipulacji DOM jest mega ważna przy tworzeniu interaktywnych aplikacji webowych, jak różne formularze, które pozwalają użytkownikom dodawać i edytować dane. Dobrze wykorzystany DOM sprawia, że aplikacje są szybsze i bardziej responsywne, co jest kluczowe w nowoczesnym programowaniu front-end.

Pytanie 33

Który typ relacji wymaga utworzenia tabeli POŚREDNIEJ łączącej klucze główne obu tabel?

A. n..1 (wiele-do-jednego)
B. 1..1 (jeden-do-jednego)
C. n..m (wiele-do-wielu)
D. 1..n (jeden-do-wielu)
Pozostałe relacje obywają się bez tabeli pośredniej. 1..n (oraz ta sama relacja widziana jako n..1) realizuje klucz OBCY po stronie „wielu”. 1..1 to także klucz obcy z ograniczeniem unikalności. Tabela pośrednia konieczna jest dopiero przy n..m.

Pytanie 34

Który z wymienionych to rozproszony system kontroli wersji projektu programistycznego?

A. Eclipse
B. Total Commander
C. Git
D. FileZilla
Pozostałe programy to inne narzędzia. Eclipse to środowisko programistyczne (IDE), FileZilla to klient FTP, a Total Commander to menedżer plików. Rozproszonym systemem kontroli wersji jest Git.

Pytanie 35

Pętla napisana w języku PHP wprowadzi do tablicy liczby
$x=0
for($i=0;$i<10;$i++)
{
   $tab[$i]=$x;
   $x=$x+10;
}

A. 10,20,30,40,50,60,70,80,90,100
B. 0,10,20,30,40,50,60,70,80,90
C. 0,1,2,3,4,5,6,7,8,9
D. 0,1,2,3,4,5,6,7,8,9,10
Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi sugeruje, że do tablicy zostaną wpisane liczby od 0 do 9, co jest błędne. Pętla for w tym kodzie nie inkrementuje zmiennej $x w sposób liniowy, lecz zwiększa ją o 10 w każdej iteracji, co oznacza, że wartości przypisane do tablicy będą znacznie większe niż jedynie kolejne liczby całkowite. Ponadto, nie ma żadnej zmiennej w pętli, która miałaby na celu inkrementację $i do kolejnych liczb, co w efekcie prowadziłoby do podobnych wartości. Druga z odpowiedzi wskazuje, że ostatnią liczbą w tablicy będzie 10, co jest również niepoprawne. W rzeczywistości, ostatnią liczbą, jaka zostanie wstawiona do tablicy w tym przypadku, będzie 90, a nie 10, ponieważ pętla kończy się po przypisaniu wartości 90, a zmienna $x nigdy nie osiągnie wartości 100 w ramach tej pętli. Ostatnia z niepoprawnych odpowiedzi sugeruje, że do tablicy wstawione zostanie 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90, 100. Jest to błędne z powodu tego, iż pętla for nie wykonuje się wystarczająco długo, aby osiągnąć wartość 100. Tak więc, zamiast oczekiwanego wyniku, pętla generuje jedynie dziewięć wartości, kończąc na 90, co znacząco różni się od wartości wskazanych w tej odpowiedzi.

Pytanie 36

Jaka wartość zostanie wypisana na standardowym wyjściu dla zamieszczonego w ramce fragmentu programu napisanego w języku C++ ?

int obliczenia( int x ){
    x %= 3;
    x++;
    return x;
}

int main( ){
    std::cout << obliczenia(32);
}
A. 3
B. 32
C. 2
D. 0
Niestety, to nie jest to. Wybranie niewłaściwej opcji oznacza, że mogłeś nie do końca zrozumieć, jak działają operatory w C++. Mamy tu funkcję 'obliczenia', która przyjmuje 32 jako wartość dla 'x'. Potem 'x' jest zmieniane przez operację modulo (x %= 3). Ta operacja daje nam resztę z dzielenia przez 3, czyli 2. Jeżeli wybrałeś opcję 2, to może umknął ci krok, w którym 'x' jest zwiększane o 1 (x++). Na końcu dostajemy 3, a to jest wynik, który funkcja zwraca. Jeśli wybrałeś opcję 32, mógłbyś błędnie założyć, że argument funkcji się nie zmienia, a tak nie jest. 'x' jest zmieniane wewnątrz funkcji. A jak wybrałeś opcję 0, to pewnie zrozumiałeś źle, jak działa operator modulo. To nie daje wyniku dzielenia, tylko resztę. Staraj się pamiętać o tych zasadach, bo są istotne w dalszym programowaniu.

Pytanie 37

<source src="plik.mp4" type="video/mp4">
Aby osadzić plik wideo na stronie WWW, przedstawiony kod HTML5 należy umieścić wewnątrz znaczników:
A. <video> </video>
B. <section> </section>
C. <embed> </embed>
D. <div> </div>
Poprawna odpowiedź to umieszczenie znacznika `<source>` wewnątrz `<video>...</video>`. W HTML5 to właśnie element `<video>` jest kontenerem odpowiedzialnym za osadzanie plików wideo na stronie WWW. Atrybuty takie jak `controls`, `autoplay`, `loop`, `muted`, `width` czy `height` przypisujemy właśnie do `<video>`, a nie do `<source>`. Znacznik `<source>` służy głównie do wskazania konkretnego pliku multimedialnego i jego typu MIME, np.: `<video controls width="640" height="360"><source src="film.mp4" type="video/mp4"><source src="film.webm" type="video/webm">Twoja przeglądarka nie obsługuje elementu video.</video>`. Przeglądarka przechodzi po kolei po elementach `<source>` i wybiera pierwszy format, który potrafi odtworzyć. To jest zgodne ze specyfikacją HTML Living Standard (WHATWG) oraz zaleceniami W3C dotyczącymi multimediów w sieci. W praktyce, w projektach komercyjnych, często dodaje się kilka formatów (np. MP4, WebM), właśnie po to, by zapewnić maksymalną kompatybilność między różnymi przeglądarkami i systemami. Moim zdaniem warto od razu wyrabiać sobie nawyk pisania pełnej, semantycznie poprawnej struktury: `<video>` jako główny element odtwarzacza, w środku jeden lub więcej `<source>` i ewentualnie tekst alternatywny. Dzięki temu kod jest czytelny, łatwiej go stylować w CSS, a także lepiej zachowuje się w kontekście dostępności (np. czytniki ekranu widzą, że to element wideo). Dodatkowo, `<video>` można łatwo obsługiwać z poziomu JavaScript, korzystając z jego API (play, pause, currentTime, volume itd.), co w praktyce daje sporą kontrolę nad odtwarzaniem multimediów na stronie.

Pytanie 38

Na stronie www znajduje się formularz, do którego należy stworzyć następujące funkcje: walidacja: w czasie wypełniania formularza na bieżąco kontrolowana jest poprawność danych, przesyłanie danych: po zrealizowaniu formularza i jego zatwierdzeniu, dane są przekazywane do bazy danych na serwerze. Aby zrealizować tę funkcjonalność w jak najprostszy sposób, należy zapisać

A. walidację oraz przesyłanie danych w języku PHP
B. walidację oraz przesyłanie danych w języku JavaScript
C. walidację w skrypcie PHP, a przesyłanie danych w JavaScript
D. walidację w języku JavaScript, a przesyłanie danych w skrypcie PHP
Walidacja danych w formularzu powinna być przeprowadzana po stronie klienta, co oznacza, że najwłaściwszym rozwiązaniem jest wykorzystanie języka JavaScript. Taki sposób umożliwia natychmiastowe informowanie użytkownika o błędach, co znacząco poprawia doświadczenia użytkowników. Przykłady zastosowania obejmują sprawdzanie, czy pola są puste, czy wprowadzony adres e-mail ma odpowiedni format oraz czy hasło spełnia określone kryteria. Po zatwierdzeniu formularza, dane powinny być przesyłane do serwera, gdzie można je obsłużyć i zapisać w bazie danych. W tym kontekście wykorzystanie języka PHP jest idealnym rozwiązaniem, ponieważ PHP jest popularnym językiem skryptowym do obsługi backendu i pracy z bazami danych. Serwerowa walidacja danych jest również konieczna dla zapewnienia bezpieczeństwa i integralności danych znajdujących się w bazie. W praktyce, mogą wystąpić sytuacje, w których użytkownik wyłączy JavaScript, dlatego niezbędne jest, aby walidacja odbywała się również po stronie serwera, jednak głównym celem jest zapewnienie wstępnej walidacji na poziomie klienta.

Pytanie 39

Która z poniższych opcji najlepiej opisuje przedstawioną definicję w JavaScript?

var imiona = ["Anna", "Jakub", "Iwona", "Krzysztof"];
A. tablicy
B. zbioru
C. klasy
D. obiektu
Definicja przedstawiona na obrazku odpowiada tablicy w języku JavaScript. Tablice w JavaScript są typem obiektu, który pozwala na przechowywanie wielu wartości w jednej zmiennej. W tym przypadku zmienna imiona zawiera listę stringów reprezentujących imiona. Tablice w JavaScript są dynamiczne co oznacza że ich rozmiar można zmieniać podczas działania programu. Dostęp do poszczególnych elementów tablicy uzyskuje się za pomocą indeksów które zaczynają się od zera. Na przykład pierwszy element tej tablicy to imiona[0] czyli Anna. JavaScript oferuje wiele metod do manipulacji tablicami takich jak push do dodawania elementów na końcu tablicy pop do usuwania ostatniego elementu czy map do tworzenia nowej tablicy na podstawie istniejącej poprzez zastosowanie funkcji do każdego elementu. Zrozumienie działania tablic jest kluczowe dla efektywnego programowania w JavaScript ponieważ są one podstawowym narzędziem do przechowywania i zarządzania danymi.

Pytanie 40

Formularz przesyła informacje do pliku skrypt.php po naciśnięciu przycisku oznaczonego jako "WYŚLIJ". Wskaż właściwą definicję formularza.

Ilustracja do pytania
A. Skrypt 3
B. Skrypt 4
C. Skrypt 1
D. Skrypt 2
W formularzu HTML do wysłania danych do określonego skryptu należy użyć atrybutu action w znaczniku form co określa adres URL do którego zostaną przesłane dane. Ponadto kluczowy jest atrybut type elementu input który powinien być ustawiony na submit aby umożliwić wysłanie danych po naciśnięciu przycisku. Skrypt 4 jest poprawny ponieważ zawiera zarówno poprawną definicję action="skrypt.php" jak i właściwe określenie typu przycisku jako submit. Taka konstrukcja jest zgodna ze standardami HTML5 i jest powszechnie stosowana w tworzeniu interaktywnych formularzy internetowych. Poprawne wysyłanie formularzy jest kluczowe w wielu aplikacjach webowych szczególnie w kontekście przesyłania danych użytkownika do serwera gdzie mogą być one przetwarzane lub przechowywane. Przy projektowaniu formularza ważne jest również uwzględnienie bezpieczeństwa danych używając metod takich jak POST zamiast GET co zapobiega wyciekom danych w adresie URL. Dobre praktyki obejmują także walidację po stronie klienta oraz serwera aby upewnić się że przesyłane informacje spełniają wymagane kryteria co minimalizuje ryzyko błędów i potencjalnych ataków."