Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 16 lipca 2026 17:02
Data zakończenia: 16 lipca 2026 17:10

Egzamin niezdany

Wynik: 5/40 punktów (12,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakie działanie wykonuje poniższy fragment kodu w języku JavaScript? n = "Napis1"; s = n.length;

A. Przypisuje do zmiennej s część napisu z zmiennej n, o długości określonej przez zmienną length

B. Zwraca długość napisu zawartego w zmiennej n

C. Przypisuje wartość zmiennej n do zmiennej s

D. Przypisuje do zmiennej s wartość odpowiadającą długości napisu z zmiennej n

Odpowiedzi, które błędnie interpretują fragment kodu, wskazują na nieporozumienie dotyczące działania właściwości length oraz przypisania wartości w JavaScript. Przypisanie zmiennej n do zmiennej s nie jest możliwe w kontekście omawianego fragmentu, ponieważ zmienna s nie przyjmuje obiektu, a wyłącznie wartość długości napisu. Stwierdzenie, że skrypt wyświetli długość napisu, jest również nieprawidłowe, ponieważ w danym kodzie nie ma operacji wyświetlania - zmienne są jedynie przypisane. Kolejnym błędnym wnioskiem jest przypisanie fragmentu napisu do zmiennej s, co nie ma miejsca, ponieważ length zwraca tylko liczbę, a nie podłańcuch. Podstawowym błędem myślowym jest pomylenie przypisania wartości z operacjami wyświetlania i manipulacji łańcuchami. Warto zrozumieć, że JavaScript, jako język o dynamicznej typizacji, wymaga precyzyjnego rozumienia typów danych, a także właściwości i metod obiektów, co jest kluczowe dla efektywnego programowania. Niezrozumienie tych podstawowych konceptów może prowadzić do wielu błędów w kodzie, które są trudne do zdiagnozowania, a także mogą wpływać na wydajność i stabilność aplikacji.

Pytanie 2

Atrybut wskazujący na lokalizację pliku graficznego w znaczniku <img> to

A. link

B. href

C. src

D. alt

Atrybut 'src' (source) jest kluczowym elementem znacznika <img>, ponieważ wskazuje lokalizację pliku graficznego, który ma być wyświetlony na stronie internetowej. Użycie tego atrybutu jest niezbędne, aby przeglądarka mogła zlokalizować i załadować odpowiedni obraz. Na przykład, jeśli chcesz wyświetlić grafikę logo na stronie, możesz użyć znacznika <img src='logo.png'>, gdzie 'logo.png' jest ścieżką do pliku graficznego. Ważne jest, aby pamiętać o dokładnym podaniu ścieżki, która może być względna lub absolutna. Zgodnie z najlepszymi praktykami, ważne jest również użycie atrybutu 'alt', który opisuje obraz dla osób z problemami wzrokowymi oraz w przypadku, gdy obraz nie może być załadowany. Przestrzeganie standardów W3C w zakresie HTML zapewnia lepszą dostępność i użyteczność stron internetowych.

Pytanie 3

Podany poniżej kod źródłowy w języku C++ ma na celu wypisywanie dla wprowadzonych dowolnych liczb całkowitych różniących się od zera:

int main(){
    int liczba;
    cin >> liczba;
    while (liczba != 0)
    {
        if ((liczba % 2) == 0)
            cout << liczba << endl;
        cin >> liczba;
    }
    return 0;
}

A. tylko liczby nieparzyste

B. jedynie liczby parzyste

C. wszystkie liczby

D. liczby pierwsze

Kod źródłowy napisany w języku C++ ma na celu wypisywanie tylko liczb parzystych. Funkcja main() wczytuje liczbę całkowitą za pomocą cin, a następnie wchodzi w pętlę while, która trwa tak długo, jak długo wczytana liczba nie jest równa zero. Wewnątrz pętli, zastosowano sprawdzenie warunku, który definiuje, czy liczba jest parzysta, poprzez operator modulo: (liczba % 2) == 0. Jeśli wynik tego działania jest równy zero, liczba jest parzysta i zostaje wypisana na ekranie. Wszelkie inne liczby (nieparzyste) nie są wyświetlane. Przykładem praktycznego zastosowania tego kodu może być program do analizy danych liczbowych, gdzie chcemy zebrać tylko liczby parzyste do dalszej obróbki, na przykład w statystyce lub w aplikacjach finansowych. Praktyczne podejście do programowania w C++ wymaga znajomości takich konstrukcji jak pętle i warunki, co jest zgodne z najlepszymi praktykami inżynieryjnymi w branży oprogramowania.

Pytanie 4

W relacyjnym modelu danych, krotki definiuje się jako

A. wszystkie kolumny tabeli, które reprezentują atrybuty obiektu

B. wszystkie wiersze w tabeli łącznie z wierszem nagłówkowym

C. liczbę rekordów w tabeli

D. wiersze tabeli wyłączając wiersz nagłówkowy, w którym znajdują się nazwy kolumn

W relacyjnych bazach danych ważne jest, żeby wiedzieć, czym różnią się wiersze od kolumn. Jak ktoś twierdzi, że krotkami są wszystkie wiersze tabeli razem z nagłówkiem, to nie do końca tak jest. Wiersz nagłówkowy ma znaczenie, bo pokazuje strukturę danych, ale nie wchodzi w skład krotek. Z kolei określanie krotek jako liczby rekordów w tabeli jest mało precyzyjne, bo to nie oddaje tego, co naprawdę oznaczają krotki. Kolejna błędna odpowiedź, która mówi, że krotkami są wszystkie kolumny, może wprowadzać w błąd, bo kolumny definiują atrybuty, ale same w sobie nie przechowują danych. W kontekście baz danych, krotki są kluczowe dla zrozumienia, jak te dane są poukładane, a ich dobre zdefiniowanie sprawia, że zarządzanie informacjami staje się łatwiejsze. Żeby unikać błędów przy projektowaniu baz danych, trzeba pamiętać, że krotki to zestawy wartości atrybutów, które można porównywać i obrabiać w SQL. Takie podejście jest ważne, żeby poprawnie tworzyć zapytania i zarządzać danymi w różnych systemach baz danych.

Pytanie 5

W języku JavaScript stworzono fragment kodu. Po uruchomieniu skryptu zmienna x

<script>
   var x = 10;
   x++;
   console.log(x);
 </script>

A. Będzie równa 11 i zostanie wypisana w oknie popup

B. Będzie równa 11 i zostanie wypisana w konsoli przeglądarki internetowej

C. Będzie równa 10 i zostanie wypisana w dokumencie HTML

D. Będzie równa 10 i zostanie wypisana w głównym oknie przeglądarki internetowej

Rozważając fragment kodu należy zwrócić uwagę na zastosowanie operatora postinkrementacyjnego x++ który zwiększa wartość zmiennej x o 1. Z tego powodu wszelkie odpowiedzi sugerujące że x pozostanie równy 10 są błędne. Częstym błędem jest myślenie że operacja x++ nie wpływa natychmiastowo na wartość zmiennej jednak w rzeczywistości po jej wykonaniu x zostaje zwiększone do 11. Kolejnym aspektem do rozważenia jest sposób wyświetlania wartości zmiennej. Console.log jest powszechnie używanym narzędziem do wyświetlania informacji w konsoli przeglądarki co odróżnia go od metod takich jak alert które wyświetlają informacje w oknach popup. Dlatego odpowiedzi sugerujące użycie okna popup również są nieprawidłowe. Ważne jest zrozumienie że console.log nie wpływa na wizualną część dokumentu HTML i nie zmienia jego zawartości co błędnie sugerują odpowiedzi przewidujące wyświetlenie w dokumencie HTML. Zrozumienie różnic w działaniu różnych metod wyjścia w JavaScript jest kluczowe dla debugowania i tworzenia aplikacji webowych. Typowym błędem jest również przypuszczenie że console.log ma bezpośredni wpływ na użytkownika końcowego podczas gdy jego głównym celem jest wspieranie deweloperów w analizie i rozwoju aplikacji. Aby uniknąć tych nieporozumień warto zgłębić dokumentację funkcji oraz praktyki debugowania w JavaScript co pozwala na bardziej efektywne wykorzystanie dostępnych narzędzi w pracy z kodem.

Pytanie 6

Wskaż wszystkie symbole, które pozwalają na komentowanie kodu w języku PHP.

A. <?php ?> oraz //

B. /* */ oraz // oraz #

C. tylko /* */

D. /* */ oraz

Odpowiedź, która wskazuje na znaki /* */, // oraz # jako metody komentowania w PHP jest poprawna. W języku PHP istnieją różne sposoby na dodawanie komentarzy, co jest kluczowe dla dokumentacji kodu i ułatwiania jego późniejszego zrozumienia. Komentarze wieloliniowe otaczane są przez znaki /* i */. Umożliwiają one opisanie złożonych fragmentów kodu, co jest przydatne w przypadku długich wyjaśnień. Z kolei // umożliwia tworzenie komentarzy jednoliniowych, co jest idealne dla krótkich notatek czy opisów funkcji. Dodatkowo, znak # również pozwala na tworzenie komentarzy jednoliniowych, co czyni go użytecznym w kontekście skryptów PHP, szczególnie w połączeniu z plikami konfiguracyjnymi. Właściwe stosowanie komentarzy jest częścią dobrych praktyk programistycznych, które pozwalają na lepszą współpracę w zespole oraz przyszłą konserwację kodu. Przykładowo, użycie komentarzy do wyjaśnienia zastosowania konkretnej funkcji w kodzie może znacznie ułatwić pracę innym programistom, którzy będą musieli pracować z tym kodem w przyszłości.

Pytanie 7

Które wyrażenie logiczne w języku C sprawdza, czy zmienna zm1 należy do przedziału (6, 203] (większa od 6 i mniejsza lub równa 203)?

(zm1 > 6) || (zm1 != 203)

(zm1 > 6) && (zm1 <= 203)

(zm1 > 6) || (zm1 <= 203)

(zm1 > 6) && (zm1 != 203)

Pozostałe zapisy źle opisują przedział. || (lub) byłoby prawdziwe niemal zawsze, bo wystarczyłby jeden warunek. != 203 („różne od 203”) to nie to samo co „mniejsze lub równe 203” - dopuszczałoby liczby powyżej zakresu. Przedział (6, 203] opisuje (zm1 > 6) && (zm1 <= 203).

Pytanie 8

Dla jakich nazwisk użyta w zapytaniu klauzula LIKE jest poprawna?

SELECT imie FROM mieszkancy WHERE imie LIKE '_r%';

A. Arleta, Krzysztof, Krystyna, Tristan

B. Gerald, Jarosław, Marek, Tamara

C. Krzysztof, Krystyna, Romuald

D. Rafał, Rebeka, Renata, Roksana

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z niezrozumienia działania klauzuli LIKE w SQL która umożliwia wyszukiwanie wzorców znakowych Wzorzec '_r%' użyty w zapytaniu oznacza że imię musi mieć dowolny znak na pierwszej pozycji a 'r' na drugiej oraz dowolną liczbę znaków po 'r' Niezgodne imiona w innych odpowiedziach nie spełniają tego wzorca gdyż mają inne litery na drugiej pozycji lub brakuje im odpowiedniej struktury na przykład imiona takie jak Rafał Rebeka czy Renata posiadają 'r' na pierwszej pozycji a Marek Jarosław i Romuald mają 'r' w dalszej części imienia Typowym błędem przy korzystaniu z LIKE jest mylne użycie symboli podkreślenia i procenta które mają różne znaczenia Podkreślenie oznacza dokładnie jedną dowolną literę podczas gdy procent może zastępować dowolną sekwencję liter Innym częstym nieporozumieniem jest próba używania LIKE tam gdzie bardziej odpowiednie byłyby inne funkcje tekstowe SQL jak na przykład SUBSTRING które umożliwiają bardziej precyzyjne operacje Kluczowe jest również zrozumienie znaczenia indeksowania dla optymalizacji zapytań LIKE i unikanie wzorców które mogą prowadzić do nieefektywnych pełnych skanów tabel co może znacząco wpłynąć na wydajność systemu

Pytanie 9

Barwy reprezentowane graficznie na stożku (barwa, nasycenie, jasność) uzyskuje się w modelu:

A. CIEXYZ

B. HSV

C. RGB

D. CMYK

Pozostałe modele wizualizuje się inaczej lub mają inne zastosowanie. RGB, oparty na składowych czerwonej, zielonej i niebieskiej, przedstawia się zwykle jako sześcian (kostkę), a nie stożek. CMYK to model używany w druku (cyjan, magenta, żółty, czarny) i opisuje mieszanie farb, nie barwy na stożku. CIE XYZ to model odniesienia oparty na percepcji wzrokowej, służący do precyzyjnego definiowania kolorów. Reprezentację stożkową z barwą, nasyceniem i jasnością ma model HSV.

Pytanie 10

Na czym polega opracowanie logicznego UKŁADU strony internetowej?

A. na rozmieszczeniu elementów w określonych miejscach strony

B. na zdefiniowaniu treści strony

C. na przygotowaniu zestawu grafik

D. na ustaleniu adresów URL podstron

Logiczny układ strony to zaplanowanie, GDZIE znajdą się poszczególne elementy - nagłówek, menu, treść główna, panel boczny, stopka. Chodzi o rozmieszczenie bloków w określonych miejscach, zanim wypełni się je treścią. Dlatego układ to rozmieszczenie elementów na stronie.

Pytanie 11

Który standard wideo cechuje się rozdzielczością 1920 × 1080 pikseli?

A. Full HD

B. HD Ready

C. Ultra HD

D. 4K

Full HD (oznaczane też 1080p) to standard rozdzielczości 1920 × 1080 pikseli - powszechny w telewizorach, monitorach i nagraniach wideo. „p” oznacza skanowanie progresywne (pełne klatki). Wyższe standardy to 4K / Ultra HD (3840 × 2160), a niższy popularny to HD Ready (1280 × 720). Im więcej pikseli, tym ostrzejszy obraz. Dlatego 1920 × 1080 to rozdzielczość Full HD.

Pytanie 12

Funkcją języka PHP tworzącą ciasteczko (cookie) jest:

setcookie()

addcookie()

createcookie()

echocookie()

Pozostałe nazwy brzmią wiarygodnie, ale w PHP nie istnieją - createcookie(), echocookie() i addcookie() to wymyślone funkcje, których interpreter nie zna i zgłosiłby błąd. Standardową funkcją odpowiedzialną za wysłanie ciasteczka do przeglądarki jest setcookie() (a do odczytu służy tablica $_COOKIE), dlatego to ona jest poprawna.

Pytanie 13

Czym jest w języku C++ konstrukcja double *x;?

A. zmienną całkowitą

B. zmienną rzeczywistą

C. wskaźnikiem

D. formalnym argumentem typu rzeczywistego

Pozostałe odpowiedzi mylą wskaźnik ze zwykłą zmienną. Bez * (double x;) byłaby to zmienna rzeczywista przechowująca liczbę. Nie jest to zmienna całkowita (to byłby int) ani formalny argument funkcji. Gwiazdka czyni z x wskaźnik.

Pytanie 14

Kod przedstawiony poniżej został napisany w języku JavaScript. W zdefiniowanym obiekcie metoda to element o nazwie

 var obj1 = {
    czescUlamkowa: 10,
    czescCalkowita: 20,
    oblicz: function () { ... }
}

A. oblicz

B. czescUlamkowa

C. czescCalkowita

D. obj1

Odpowiedzi 'czescUlamkowa', 'obj1' oraz 'czescCalkowita' są niepoprawne, ponieważ nie są metodami w kontekście obiektu 'obj1'. 'czescUlamkowa' i 'czescCalkowita' to właściwości obiektu, które przechowują dane, ale nie wykonują żadnych operacji. W JavaScript, właściwości obiektów są parametrami, które mogą przechowywać wartości, jednak nie są to funkcje. Właściwości te mogą być wykorzystywane w metodach do przechowywania i manipulowania danymi, ale same w sobie nie wykonują żadnych obliczeń ani operacji. Odpowiedź 'obj1' odnosi się do samego obiektu, a nie do jego metod. W kontekście programowania obiektowego, obiekty są instancjami klas, które grupują ze sobą zarówno dane, jak i funkcjonalność, ale tylko metody można wywoływać w celu wykonania operacji. Typowym błędem myślowym jest mylenie pojęcia obiektu z pojęciem metody. Aby rozwiązać takie nieporozumienia, warto przyjąć podejście, w którym każda metoda jest rozumiana jako funkcjonalność obiektu, podczas gdy właściwości służą do przechowywania danych. Zrozumienie tej różnicy jest kluczowe, aby efektywnie korzystać z obiektowego modelu programowania w JavaScript.

Pytanie 15

Aby zaktualizować maksymalną długość kolumny imie w tabeli klienci do 30 znaków, należy zastosować w języku SQL poniższy kod

A. ALTER TABLE klienci CHANGE imie TEXT;

B. ALTER TABLE klienci MODIFY COLUMN imie VARCHAR(30);

C. CHANGE TABLE klienci MODIFY imie CHAR(30);

D. CHANGE TABLE klienci TO COLUMN imie SET CHAR(30);

Każda z pozostałych odpowiedzi zawiera błędne podejścia do zmiany długości pola w tabeli. Odpowiedź CHANGE TABLE klienci TO COLUMN imie SET CHAR(30) nie jest poprawna, ponieważ składnia SQL nie przewiduje użycia słowa kluczowego 'CHANGE' w kontekście zmiany kolumny. W SQL zmiany struktury tabeli wykonuje się za pomocą polecenia ALTER TABLE. Dodatkowo, CHAR(30) nie jest zalecane w przypadku, gdy długość przechowywanych danych może się różnić, gdyż zawsze rezerwuje miejsce na 30 znaków, co prowadzi do marnotrawstwa przestrzeni dyskowej. Odpowiedź ALTER TABLE klienci CHANGE imie TEXT jest błędna, ponieważ zmienia typ danych na TEXT, który może przechowywać znacznie większe ilości danych, co nie jest wymagane w przypadku imienia. Przykładowo, użycie TEXT uniemożliwia również wykorzystanie indeksów na tym polu, co może wpłynąć negatywnie na wydajność zapytań. Odpowiedź CHANGE TABLE klienci MODIFY imie CHAR(30) również jest nieprawidłowa z powodu stosowania złej składni oraz wyboru niewłaściwego typu danych. Stosowanie CHAR dla imion może prowadzić do nieefektywności w przechowywaniu, a także nieodpowiedniego zarządzania długością danych, co jest sprzeczne z najlepszymi praktykami projektowania baz danych.

Pytanie 16

Polecenie serwera MySQL postaci

REVOKE DELETE, UPDATE ON pracownicy FROM 'tKowal'@'localhost'

sprawi, że użytkownikowi tKowal zostaną

A. przydzielone uprawnienia do usuwania i aktualizowania danych w tabeli pracownicy

B. odebrane uprawnienia usuwania i dodawania rekordów w tabeli pracownicy

C. przydzielone uprawnienia do wszelkiej zmiany struktury tabeli pracownicy

D. odebrane uprawnienia usuwania i modyfikowania danych w tabeli pracownicy

Wszystkie niepoprawne odpowiedzi dotyczą różnych aspektów zarządzania uprawnieniami w MySQL, ale nie odzwierciedlają skutków działania polecenia REVOKE. W pierwszej z nieprawidłowych odpowiedzi stwierdza się, że użytkownik otrzymuje prawa do usuwania i aktualizowania danych w tabeli 'pracownicy'. Jest to nieprawda, ponieważ komenda REVOKE ma na celu odebranie, a nie przydzielenie jakichkolwiek uprawnień. Kolejna odpowiedź sugeruje, że użytkownik traci prawa do usuwania i dodawania rekordów w tabeli. Chociaż uprawnienie do usuwania jest słuszne, dodawanie rekordów (INSERT) nie zostało wymienione w poleceniu REVOKE, więc ta odpowiedź jest myląca. Ostatnia niepoprawna opcja wskazuje, że użytkownik zyskuje prawa do zmiany struktury tabeli 'pracownicy'. W rzeczywistości REVOKE nie ma nic wspólnego z uprawnieniami związanymi ze strukturą tabeli, takimi jak ALTER czy CREATE. Właściwe zrozumienie mechanizmów zarządzania uprawnieniami jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa danych oraz skutecznego zarządzania bazą danych w MySQL.

Pytanie 17

W tabeli artykuly przeprowadzono poniższe operacje związane z uprawnieniami użytkownika jan.

GRANT ALL PRIVILEGES ON artykuły TO jan
REVOKE SELECT, UPDATE ON artykuly FROM jan

Jakie będą uprawnienia użytkownika jan po wykonaniu tych operacji?

A. aktualizowania informacji oraz przeglądania tabeli

B. tworzenia tabel oraz ich zapełniania danymi

C. tworzenia tabeli oraz aktualizowania danych w niej

D. przeglądania tabeli

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "tworzenia tabeli i wypełniania jej danymi" jest poprawna, ponieważ po wykonaniu polecenia GRANT ALL PRIVILEGES ON artykuły TO jan, użytkownik jan zyskuje pełnię praw do bazy danych, co obejmuje możliwość tworzenia nowych tabel oraz wypełniania ich danymi. Takie uprawnienia są niezbędne, jeśli jan ma zająć się rozwijaniem struktury bazy danych w kontekście projektów lub aplikacji. W praktyce, przydzielanie takich uprawnień powinno być starannie przemyślane w kontekście bezpieczeństwa. W dobrych praktykach zarządzania bazami danych stosuje się zasadę najmniejszych uprawnień, co oznacza, że użytkownicy powinni mieć tylko te prawa, które są im niezbędne do wykonywania ich zadań. Dzięki temu minimalizuje się ryzyko przypadkowego lub celowego usunięcia danych. W przypadku jana, jego pełne uprawnienia do artykułów pozwolą mu wprowadzać dane nie tylko do istniejących tabel, ale także tworzyć nowe struktury, co jest kluczowe w dynamicznych środowiskach, gdzie wymagane są częste zmiany.

Pytanie 18

Element <meta charset="utf-8"> definiuje metadane odnoszące się do strony internetowej dotyczące

A. języka używanego na stronie

B. opisu witryny

C. słów kluczowych

D. kodowania znaków

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Element <meta charset="utf-8"> jest kluczowym składnikiem metadanych w dokumentach HTML, który określa sposób kodowania znaków używanych na stronie internetowej. Użycie kodowania UTF-8, które jest najczęściej stosowanym standardem, pozwala na wyświetlanie różnorodnych znaków z różnych języków, w tym znaków diakrytycznych. Dzięki temu, strony internetowe mogą być dostępne dla szerokiego grona użytkowników bez obaw o błędy związane z wyświetlaniem tekstu. Kiedy przeglądarka internetowa napotyka ten element, wie, że powinna interpretować zawartość dokumentu zgodnie z określonym kodowaniem. Jest to szczególnie ważne w kontekście globalizacji internetu, gdzie treści mogą być tworzone w wielu językach. Ustalając odpowiednie kodowanie, programiści minimalizują ryzyko wystąpienia problemów z wyświetlaniem, takich jak zamienione znaki czy nieczytelne fragmenty tekstu. Właściwe ustawienie metadanych jest zgodne z wytycznymi W3C oraz zaleceniami dla twórców stron internetowych, co czyni ten element niezbędnym w każdej współczesnej witrynie.

Pytanie 19

Jakie tabele będą weryfikowane przez podane polecenie?

CHECK TABLE pracownicy CHANGED;

A. Tabele, które uległy zmianie od ostatniego sprawdzenia lub nie zostały prawidłowo zamknięte.

B. Tabele, które zmieniły się w bieżącej sesji.

C. Tylko tabele, które nie zostały prawidłowo zamknięte.

D. Jedynie tabele referencyjne.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, że polecenie CHECK TABLE sprawdzi tabele, które zmieniły się od ostatniej kontroli lub nie zostały poprawnie zamknięte, jest poprawna. Polecenie to jest wykorzystywane w systemach zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, do diagnozowania i naprawy problemów związanych z integralnością danych. Kiedy tabele są zmieniane lub nie zostały poprawnie zamknięte, mogą wystąpić uszkodzenia, które mogą prowadzić do błędów przy odczycie lub zapisie danych. W praktyce, administratorzy baz danych regularnie wykonują polecenie CHECK TABLE, aby upewnić się, że struktura tabeli jest nienaruszona i że system operacyjny poprawnie zarządza danymi. Użycie CHECK TABLE w kontekście tabel, które zmieniły się od ostatniej kontroli, jest kluczowe, gdyż pozwala na szybką lokalizację problemów. Warto również zauważyć, że w przypadku dużych baz danych wykonanie tego polecenia może być czasochłonne, dlatego dobrze jest zintegrować jego użycie z harmonogramem regularnych kontroli integralności danych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu bazami danych.

Pytanie 20

Aby ułatwić wprowadzanie oraz modyfikację danych w tabeli, konieczne jest zdefiniowanie

A. raportu

B. kwerendy SELECT

C. filtra

D. formularza

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Formularz to narzędzie, które pozwala na łatwe i intuicyjne wprowadzanie oraz edytowanie danych w bazie danych. W przeciwieństwie do kwerend, które są używane głównie do selekcji danych, formularze zapewniają interfejs użytkownika, który ułatwia zbieranie danych od użytkowników. Dzięki formularzom można zaprojektować przyjazny dla użytkownika interfejs, który może zawierać różne elementy, takie jak pola tekstowe, listy rozwijane, przyciski radiowe i przyciski akcji. Praktycznym zastosowaniem formularzy jest wprowadzanie danych do systemów zarządzania treścią, takich jak bazy danych dla aplikacji webowych czy systemów CRM. Dobrą praktyką jest stosowanie walidacji danych w formularzach, aby upewnić się, że wprowadzane informacje są zgodne z wymaganym formatem i nie zawierają błędów. Ponadto formularze mogą być zintegrowane z procesami automatyzacji, co znacznie zwiększa efektywność wprowadzania danych i minimalizuje ryzyko wystąpienia błędów.

Pytanie 21

Tabele: Firmy oraz Zamówienia są ze sobą powiązane relacją jeden do wielu. Aby uzyskać tylko identyfikatory zamówień wraz z odpowiadającymi im nazwami firm dla przedsiębiorstw, których poziom wynosi 4, należy użyć polecenia

A. SELECT Zamówienia.id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy ON Zamówienia.Firmy_id = Firmy.id WHERE poziom = 4

B. SELECT id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy ON Zamówienia.Firmy_id = Firmy.id WHERE poziom = 4

C. SELECT Zamówienia.id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy WHERE poziom = 4

D. SELECT Zamówienia.id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy ON Zamówienia.id = Firmy.id WHERE poziom = 4

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź numer 2 jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje poprawne połączenie między tabelami Zamowienia i Firmy przy użyciu klucza obcego Firmy_id, co jest zgodne z praktykami projektowania relacyjnych baz danych. Klucz obcy w tabeli Zamowienia wskazuje na klucz główny w tabeli Firmy, co odzwierciedla relację jeden do wielu, gdzie jedna firma może mieć wiele zamówień. Właściwe stosowanie kluczy obcych nie tylko poprawia integralność danych, ale także ułatwia zrozumienie struktury danych. Właściwe użycie klauzuli JOIN z warunkiem ON pozwala na efektywne powiązanie rekordów z obu tabel. Warunek WHERE poziom = 4 pozwala na filtrowanie wyników, co jest kluczowe w analizie danych, umożliwiając wyodrębnienie tylko tych rekordów, które spełniają określone kryteria. Dzięki temu możemy uzyskać zestaw danych zawierający tylko te zamówienia, które pochodzą od firm o określonym poziomie, co jest częstym wymogiem w raportach biznesowych. Praktyczne użycie tego typu zapytań jest niezastąpione w aplikacjach analitycznych i systemach raportowania, gdzie precyzyjne filtrowanie i łączenie danych ma kluczowe znaczenie dla podejmowania decyzji biznesowych. Dbając o zgodność z najlepszymi praktykami, takie zapytania powinny być dobrze testowane i optymalizowane, aby zapewnić ich efektywność w dużych zbiorach danych.

Pytanie 22

Która właściwość kontrolki w MS Access określa, skąd kontrolka pobiera wyświetlaną wartość?

A. Źródło kontrolki

B. Format

C. Nazwa

D. Widoczny

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W MS Access to właściwość „Źródło kontrolki” (Control Source) określa, skąd kontrolka pobiera wyświetlaną wartość - np. z którego pola tabeli czy kwerendy. Dlatego decyduje o tym „Źródło kontrolki”.

Pytanie 23

Mamy tablicę o n elementach o nazwie t[n]. Zadaniem algorytmu, zapisanego w krokach, jest wyliczenie sumy

K1: i = 0; wynik = 0;
K2: Dopóki i < n wykonuj K3 .. K4
  K3: wynik ← wynik + t[i]
  K4: i ← i + 2
K5: wypisz wynik

A. n-elementów tej tablicy

B. wszystkich elementów tablicy

C. co drugiego elementu tablicy

D. sumy tych elementów tablicy, które mają wartości nieparzyste

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Algorytm przedstawiony w pytaniu wykonuje sumowanie co drugiego elementu tablicy. Rozpoczyna od elementu o indeksie 0, czyli pierwszego elementu tablicy, a następnie przeskakuje o dwa indeksy za pomocą instrukcji i ← i + 2. Dzięki temu algorytm dodaje do zmiennej wynik wyłącznie wartości znajdujące się na pozycjach o parzystych indeksach w tablicy. Praktyczne zastosowanie tego rodzaju algorytmu można znaleźć w sytuacjach, gdy potrzebujemy operować tylko na wybranym podzbiorze danych, na przykład w analizie co drugiego punktu danych w dużych zbiorach, co może przyspieszyć proces analizy i zmniejszyć obciążenie obliczeniowe. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w dziedzinie inżynierii oprogramowania, gdzie staramy się optymalizować algorytmy pod kątem wydajności i złożoności obliczeniowej. Warto zauważyć, że operowanie na co drugim elemencie może być także użyteczne w przypadku wzorców projektowych, takich jak iteratory, które pozwalają na elastyczną kontrolę nad sposobem przeglądania danych w strukturach danych.

Pytanie 24

Przedstawiony fragment kodu PHP ma za zadanie umieścić dane znajdujące się w zmiennych $a, $b, $c w bazie danych, w tabeli dane. Tabela dane zawiera cztery pola, z czego pierwsze to autoinkrementowany klucz główny. Które z poleceń powinno być przypisane do zmiennej $zapytanie?

<?php
...
$zapytanie = "...";
mysqli_query($db, $zapytanie);
...
?>

A. INSERT INTO dane VALUES ('$a', '$b', '$c');

B. SELECT NULL, '$a', '$b', '$c' FROM dane;

C. SELECT '$a', '$b', '$c' FROM dane;

D. INSERT INTO dane VALUES (NULL, '$a', '$b', '$c');

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Właściwe polecenie to 'INSERT INTO dane VALUES (NULL, '$a', '$b', '$c');'. Użycie NULL w pierwszym polu pozwala na automatyczne ustawienie wartości klucza głównego, co jest zgodne z zasadą autoinkrementacji w bazach danych. Wartości zmiennych $a, $b i $c są wstawiane do kolejnych pól tabeli, co jest standardową praktyką w przypadku dodawania nowych rekordów do bazy danych. Dobrą praktyką jest również stosowanie przygotowanych zapytań, aby zminimalizować ryzyko ataków typu SQL injection. Można to osiągnąć za pomocą funkcji mysqli_prepare, co zwiększa bezpieczeństwo aplikacji. W kontekście standardów branżowych, PostgreSQL oraz MySQL stosują podobne zasady dotyczące wstawiania danych, co czyni tę wiedzę uniwersalną dla różnych systemów zarządzania bazami danych. Warto również zrozumieć, że wstawianie danych bezpośrednio przy użyciu zmiennych bez walidacji może prowadzić do błędów, dlatego zaleca się ich odpowiednie przetwarzanie przed wykonaniem zapytania.

Pytanie 25

Które narzędzie edytora grafiki przedstawia rozkład jasności (tonów) pikseli obrazu w postaci wykresu?

A. warstwy

B. kadrowanie

C. histogram

D. kanał alfa

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Histogram to wykres rozkładu jasności obrazu: na osi poziomej są poziomy jasności (od czerni do bieli), a na pionowej - liczba pikseli o danej jasności. Pozwala ocenić ekspozycję i kontrast - np. wykres „upchnięty” po lewej oznacza niedoświetlenie. Dlatego rozkład tonów obrazu pokazuje histogram.

Pytanie 26

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

B. Zmiana jasności zdjęć.

C. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

D. Przenikanie zdjęć.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 27

Do czego służy w JavaScript metoda Math.random()?

A. do zaokrąglenia liczby w górę do całkowitej

B. do porównania dwóch napisów

C. do zwrócenia liczby po zaokrągleniu

D. do zwrócenia liczby pseudolosowej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda <code><span class="code-variable">Math</span><span class="code-text">.</span><span class="code-function">random</span><span class="code-text">(</span><span class="code-text">)</span></code> zwraca liczbę pseudolosową z przedziału od 0 (włącznie) do 1 (wyłącznie). Mnożąc i zaokrąglając wynik, uzyskuje się losowe liczby z dowolnego zakresu. Dlatego <code><span class="code-variable">Math</span><span class="code-text">.</span><span class="code-function">random</span><span class="code-text">(</span><span class="code-text">)</span></code> zwraca liczbę pseudolosową.

Pytanie 28

Jaką wartość przyjmie zmienna po wykonaniu poniższego fragmentu kodu w JavaScript?

var w=0;
var i=1;
for (i = 1; i < 50; i++)
{
    if (i%2 == 0)
        w += i;
}

A. liczbom naturalnym, które są nieparzyste i mniejsze od 50

B. liczbie naturalnych liczb parzystych większych od 50

C. suma naturalnych liczb parzystych, które są mniejsze od 50

D. suma wszystkich naturalnych liczb nieparzystych, które są większe od 50

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod przedstawiony w pytaniu jest fragmentem programu JavaScript, który ma za zadanie zsumować wszystkie liczby parzyste mniejsze od 50. Początkowo zmienna w jest ustawiona na 0 i reprezentuje sumę, którą będziemy obliczać. Pętla for zaczyna się od i=1 i iteruje do i<50 zwiększając wartość i o 1 w każdej iteracji. Wewnątrz pętli znajduje się instrukcja warunkowa if, która sprawdza, czy liczba i jest parzysta, co oznacza, że jej reszta z dzielenia przez 2 wynosi 0. Jeśli warunek jest spełniony, liczba i jest dodawana do zmiennej w. W efekcie po zakończeniu pętli zmienna w zawiera sumę wszystkich parzystych liczb mniejszych niż 50. Przykładem praktycznego zastosowania takiego algorytmu może być sytuacja, w której musimy szybko obliczyć sumę określonego zbioru liczb spełniających dane kryterium, co jest częste w analizie danych lub generowaniu raportów. Konstrukcje takie jak pętla for i operator modulo są podstawowymi narzędziami w programowaniu, pozwalającymi na efektywne przetwarzanie danych i automatyzację złożonych operacji obliczeniowych, co jest zgodne z dobrymi praktykami w branży IT.

Pytanie 29

Aby utworzyć tabelę w języku SQL, należy użyć polecenia

A. CREATE TABLE

B. INSERT TABLE

C. ADD TABLE

D. ALTER TABLE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'CREATE TABLE' jest poprawna, ponieważ w języku SQL to polecenie jest używane do tworzenia nowych tabel w bazie danych. Umożliwia definiowanie struktury tabeli, w tym nazw kolumn, typów danych oraz ograniczeń, takich jak klucze główne czy unikalność. Przykładowe użycie polecenia 'CREATE TABLE' może wyglądać następująco: 'CREATE TABLE pracownicy (id INT PRIMARY KEY, imie VARCHAR(50), nazwisko VARCHAR(50));'. W tym przykładzie tworzymy tabelę 'pracownicy' z trzema kolumnami: 'id', 'imie' oraz 'nazwisko'. Warto zaznaczyć, że zgodnie z najlepszymi praktykami, przed wykonaniem polecenia warto sprawdzić, czy tabela o danej nazwie już istnieje, aby uniknąć błędów związanych z podwójnym tworzeniem. Zapewnienie odpowiedniej struktury bazy danych już na etapie jej tworzenia przekłada się na lepszą wydajność oraz łatwiejsze zarządzanie danymi w przyszłości.

Pytanie 30

Aby utworzyć strukturę strony internetowej za pomocą znaczników semantycznych języka HTML 5, zgodnie z przedstawionym na ilustracji projektem, SEKCJA B powinna być zawarta w znaczniku

A. <section></section>

B. <header></header>

C. <article></article>

D. <nav></nav>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie – sekcja B na ilustracji to klasyczne menu nawigacyjne strony, więc w semantycznym HTML5 powinna być zawarta w znaczniku <nav>. Ten element został wprowadzony właśnie po to, żeby jasno oznaczać blok linków służących do poruszania się po serwisie: główne menu, nawigacja w stopce, paginacja artykułów itp. Przeglądarki, czytniki ekranu i roboty wyszukiwarek rozpoznają <nav> jako specjalny region nawigacyjny i dzięki temu lepiej „rozumieją” strukturę strony. To jest bardzo ważne z punktu widzenia dostępności (WCAG) i SEO. W typowym szkielecie strony HTML5 nagłówek z tytułem umieszcza się w <header>, menu w <nav>, główną treść w <main>, artykuły w <article>, a poboczne informacje w <aside>. U Ciebie: sekcja A to najpewniej <header>, sekcja B – <nav>, a sekcja C – jakiś <section> lub <article>. W praktyce kod dla pokazanej sekcji B wyglądałby np.: <nav><a href="index.html">Główna</a><a href="onas.html">O nas</a><a href="kontakt.html">Kontakt</a></nav>. Moim zdaniem dobrze jest od początku wyrabiać nawyk używania <nav> tylko dla głównych bloków nawigacji, a nie dla każdego przypadkowego linka w tekście. Dzięki temu dokument ma czytelną hierarchię, łatwiej się go styluje w CSS i utrzymuje w większych projektach.

Pytanie 31

Do przechowywania jakich wartości przeznaczony jest typ DECIMAL?

A. liczb rzeczywistych stałoprzecinkowych

B. liczb rzeczywistych zmiennoprzecinkowych

C. liczb zapisanych w systemie binarnym

D. danych tekstowych o określonej długości

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Typ <code><span class="code-variable">DECIMAL</span></code> przechowuje liczby rzeczywiste STAŁOPRZECINKOWE - z dokładną liczbą miejsc po przecinku, bez zaokrągleń typowych dla typów zmiennoprzecinkowych. Dlatego stosuje się go np. do kwot pieniężnych. Dlatego <code><span class="code-variable">DECIMAL</span></code> przechowuje liczby stałoprzecinkowe.

Pytanie 32

Aby zmienić strukturę tabeli w bazie danych MySQL, należy użyć komendy

A. ALTER TABLE

B. GRANT

C. INSERT INTO

D. UPDATE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'ALTER TABLE' jest poprawna, gdyż to polecenie w MySQL służy do modyfikacji struktury istniejącej tabeli. Dzięki niemu możemy dodawać nowe kolumny, zmieniać typy danych kolumn, usuwać kolumny, a także zmieniać właściwości tabeli, takie jak klucze główne czy unikalne. Przykład zastosowania polecenia ALTER TABLE to dodanie kolumny do tabeli: 'ALTER TABLE pracownicy ADD COLUMN wiek INT;' co skutkuje dodaniem kolumny 'wiek' o typie INT do tabeli 'pracownicy'. Zgodnie z najlepszymi praktykami, przed wykonaniem takich operacji warto wykonać kopię zapasową bazy danych, aby uniknąć utraty danych w przypadku nieprawidłowego wykonania polecenia. Używanie ALTER TABLE jest kluczowe podczas rozwoju aplikacji, gdyż często zachodzi potrzeba dostosowania struktury bazy danych do zmieniających się wymagań biznesowych.

Pytanie 33

Podaj słowo kluczowe w języku C++, które umieszczane przed wbudowanym typem danych, umożliwia przyjmowanie jedynie nieujemnych wartości liczbowych?

A. unsigned

B. long

C. const

D. short

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Słowo kluczowe 'unsigned' w języku C++ jest używane do deklaracji zmiennych, które będą przechowywać tylko wartości nieujemne. Oznacza to, że zmienna zadeklarowana jako 'unsigned int' będzie miała zakres od 0 do 4 294 967 295 (dla 32-bitowej reprezentacji), co podwaja maksymalną wartość w porównaniu do standardowego 'int', który może przyjmować wartości od -2 147 483 648 do 2 147 483 647. Zastosowanie 'unsigned' jest szczególnie przydatne w sytuacjach, gdzie negatywne wartości nie mają sensu, jak w przypadku liczników, indeksów tablic czy operacji na bitach. Przykład zastosowania: w pętli for, gdy iterujemy przez elementy tablicy, możemy użyć 'unsigned int' dla indeksu, aby upewnić się, że nie przyjmiemy błędnej wartości indeksu, co mogłoby prowadzić do nieprzewidzianych błędów. W praktyce, stosowanie 'unsigned' wspiera bezpieczeństwo i integralność danych, a także zwiększa zakres wartości, które można przechowywać.

Pytanie 34

Zaprezentowano tabelę stworzoną za pomocą kodu HTML, bez zastosowania stylów CSS. Która część kodu HTML odnosi się do pierwszego wiersza tabeli?

A. A

B. C

C. B

D. D

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź D jest prawidłowa, ponieważ używa znaczników <th> do zdefiniowania nagłówków kolumn w tabeli. Znaczniki <th> są używane w tabelach HTML do określania komórek nagłówkowych, które domyślnie są pogrubione i wyśrodkowane. Taki format jest zgodny z zasadami dostępności i użyteczności, ponieważ przeglądarki i czytniki ekranowe traktują <th> jako nagłówki, co poprawia zrozumienie struktury tabeli przez użytkowników. Znaczniki <b> w <th> dodatkowo stylizują tekst, co jest zgodne z przedstawionym obrazem. Używanie odpowiednich znaczników semantycznych to dobra praktyka, która zwiększa czytelność kodu i wspiera dostępność. W kontekście praktycznym, poprawne użycie <th> umożliwia lepsze formatowanie i interpretację danych w tabeli podczas renderowania w przeglądarkach, a także wspiera responsywne projektowanie, gdzie układ tabeli automatycznie dostosowuje się do różnych rozmiarów ekranów. Dlatego korzystanie z <th> do definiowania pierwszego wiersza jako nagłówka jest zgodne z najlepszymi praktykami projektowania stron internetowych.

Pytanie 35

Którego znacznika użyć, aby umieścić na stronie animację Flash (.swf)?

<video>

<img>

<audio>

<object>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Animację Flash (plik <code><span class="code-text">.</span><span class="code-variable">swf</span></code>) osadza się na stronie znacznikiem <code><span class="code-text"><</span><span class="code-keyword">object</span><span class="code-text">></span></code> - to uniwersalny kontener na obiekty zewnętrzne obsługiwane przez wtyczki (kiedyś Flash Player), z parametrami podawanymi w <code><span class="code-text"><</span><span class="code-keyword">param</span><span class="code-text">></span></code>. Warto pamiętać, że Flash jest dziś technologią wycofaną i przeglądarki go nie wspierają - współcześnie animacje robi się w HTML5/CSS lub <code><span class="code-text"><</span><span class="code-keyword">canvas</span><span class="code-text">></span></code>. Mimo to formalnie poprawnym kontenerem dla <code><span class="code-text">.</span><span class="code-variable">swf</span></code> jest <code><span class="code-text"><</span><span class="code-keyword">object</span><span class="code-text">></span></code>.

Pytanie 36

W języku HTML zdefiniowano listę, która

<ol>
  <li>biały</li>
  <li>czerwony
    <ul>
      <li>różowy</li>
      <li>pomarańczowy</li>
    </ul></li>
  <li>niebieski</li>
</ol>

A. nie posiada zagłębień i jest punktowana, wyświetla 5 punktów

B. jest numerowana z zagłębioną listą punktowaną

C. jest punktowana z zagłębioną listą numerowaną

D. nie zawiera zagłębień i jest numerowana, słowo "niebieski" ma przyporządkowany numer 5

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
To pytanie świetnie pokazuje, jak w HTML można łączyć różne typy list, czyli listy numerowane (<ol>) oraz punktowane (<ul>). W tym przypadku mamy główną listę numerowaną, gdzie każdy element to <li>. Jednym z tych elementów jest „czerwony”, pod którym zagnieżdżono listę punktowaną z dwoma podpunktami („różowy”, „pomarańczowy”). Taki sposób strukturyzowania treści w HTML to całkowicie zgodna ze specyfikacją praktyka – właśnie dzięki kombinowaniu <ol> i <ul> można czytelnie przedstawiać np. instrukcje czy hierarchiczne zestawienia. Moim zdaniem to jedno z najprostszych, a zarazem najbardziej efektywnych narzędzi do prezentowania hierarchii – nie tylko na stronach technicznych, ale nawet w prostych notatkach. Przeglądarki zawsze renderują <ol> jako listę numerowaną, a <ul> jako wypunktowaną, więc użytkownik końcowy od razu widzi, co jest ważniejsze, a co podrzędne. Takie zagnieżdżenie list to w branży webowej chleb powszedni – np. instrukcje krok po kroku, gdzie niektóre kroki mają dodatkowe podpunkty. Warto pamiętać, że trzymanie się tej struktury i nie mieszanie porządkowania (np. nie zamieniać miejscami <ol> i <ul> bez powodu) ułatwia późniejszą edycję i utrzymanie kodu, co w większych projektach bardzo doceni każdy programista. Sam często stosuję takie rozwiązania i naprawdę nie ma tu lepszej praktyki, jeśli chodzi o przejrzystość kodu HTML.

Pytanie 37

W podanym przykładzie pseudoklasa hover spowoduje, że styl pogrubiony zostanie przypisany

a:hover { font-weight: bold; }

A. każdemu odnośnikowi bez względu na jego bieżący stan

B. odnośnikowi, gdy kursor myszy na niego najedzie

C. wszystkim odnośnikom, które były wcześniej odwiedzane

D. wszystkim odnośnikom, które nie były odwiedzane

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pseudoklasa hover jest jedną z najczęściej używanych pseudoklas w CSS stosowaną do stylizacji elementów HTML w momencie, gdy użytkownik najeżdża kursorem myszy na dany element. W podanym przykładzie kodu CSS zastosowano pseudoklasę hover dla elementów a czyli odnośników. Oznacza to, że gdy kursor myszy znajdzie się nad jakimkolwiek odnośnikiem, jego styl zmieni się na pogrubiony dzięki właściwości font-weight: bold. Jest to bardzo przydatne w interaktywnej stylizacji stron internetowych, ponieważ pozwala użytkownikom na wizualne odróżnienie elementów, z którymi mogą wchodzić w interakcję. Praktycznym zastosowaniem tej pseudoklasy jest zwiększenie użyteczności i estetyki strony poprzez subtelne wskazanie elementów interaktywnych, takich jak menu nawigacyjne czy linki w treści. Warto pamiętać o zachowaniu spójności stylizacji dla wszystkich stanów odnośników, co jest zalecane jako dobra praktyka w projektowaniu responsywnych interfejsów użytkownika. Pseudoklasa hover, jako część kaskadowego arkusza stylów, pozwala na dynamiczną interakcję z elementami strony, co znacząco wpływa na doświadczenia użytkownika.

Pytanie 38

W jakim celu tworzy się kaskadowe arkusze stylów (CSS)?

A. aby ułatwić użytkownikowi nawigację

B. aby dodać treści tekstowe

C. aby przyspieszyć wyświetlanie grafiki

D. aby definiować formatowanie (wygląd) elementów strony

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kaskadowe arkusze stylów (CSS) tworzy się, aby definiować FORMATOWANIE i wygląd elementów strony - kolory, czcionki, rozmieszczenie, marginesy - oddzielając warstwę prezentacji od treści zapisanej w HTML. Dlatego CSS służy do definiowania wyglądu elementów strony.

Pytanie 39

Aby poprawnie zdefiniować hierarchiczną strukturę tekstu na stronie internetowej, należy zastosować:

A. znacznik <p> z formatowaniem

B. znacznik <div>

C. znaczniki <frame> i <table>

D. znaczniki <h1>, <h2> oraz <p>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Hierarchię tekstu na stronie budują znaczniki nagłówków <code><span class="code-text"><</span><span class="code-keyword">h1</span><span class="code-text">></span></code> do <code><span class="code-text"><</span><span class="code-keyword">h6</span><span class="code-text">></span></code>, gdzie <code><span class="code-text"><</span><span class="code-keyword">h1</span><span class="code-text">></span></code> to tytuł najważniejszy, a kolejne poziomy oznaczają sekcje i podsekcje. Przeglądarka, wyszukiwarki i czytniki ekranu odczytują z nich plan dokumentu, dlatego nagłówków używa się zgodnie ze znaczeniem, a nie dla samego wyglądu. Akapity <code><span class="code-text"><</span><span class="code-keyword">p</span><span class="code-text">></span></code> uzupełniają tę strukturę właściwą treścią. Taki układ poprawia czytelność, dostępność i pozycjonowanie strony - i właśnie dlatego poprawna odpowiedź łączy nagłówki z akapitem.

Pytanie 40

Zaprezentowano tabelę stworzoną przy użyciu kodu HTML, bez zastosowania stylów CSS. Która część kodu HTML odnosi się do pierwszego wiersza tabeli?

A. Rys. D

B. Rys. C

C. Rys. A

D. Rys. B

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pierwszy wiersz tabeli HTML zazwyczaj zawiera nagłówki kolumn i jest oznaczony za pomocą znaczników <th> (table header). Zgodnie z dobrymi praktykami tworzenia tabel w HTML, nagłówki powinny być oddzielone od danych, aby poprawić zarówno estetykę, jak i funkcjonalność tabeli. W odpowiedzi Rys. D użyto znaczników <th> co poprawnie definiuje nagłówki kolumn. W ten sposób przeglądarki potrafią wyróżnić nagłówki, np. poprzez pogrubienie tekstu, co jest domyślnym zachowaniem. Zastosowanie <th> poprawia również dostępność tabel, ponieważ technologie asystujące lepiej interpretują strukturę danych w tabelach, co jest zgodne z wytycznymi WCAG (Web Content Accessibility Guidelines). Korzystając z <th>, można dodatkowo określić atrybut scope, który jeszcze bardziej precyzuje relacje w tabeli, co jest szczególnie przydatne w bardziej złożonych strukturach. W praktyce, kiedy projektujemy strony internetowe, stosowanie prawidłowych znaczników semantycznych jest kluczowe dla tworzenia zrozumiałego i dostępnego interfejsu użytkownika. Dlatego też wybór fragmentu z <th> jako reprezentującego pierwszy wiersz tabeli jest zgodny z zaleceniami i standardami nowoczesnego front-endu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej