Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 25 kwietnia 2026 18:45
Data zakończenia: 25 kwietnia 2026 19:06

Egzamin zdany!

Wynik: 28/40 punktów (70,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Aby zrealizować podane czynności w JavaScript, należy w znaczniku <script> umieścić poniższy kod

Wyświetlić okno do wpisania wartości z poleceniem "Podaj kwalifikacje: ", następnie po zatwierdzeniu
Umieścić napis na stronie internetowej, gdzie w miejscu kropek znajduje się wartość pobrana z okna "Kwalifikacja: ..."

A. A = alert("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A)

B. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A)

C. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: ".A)

D. A << prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A)

Odpowiedź 1 jest prawidłowa, ponieważ w JavaScript funkcja prompt() służy do wyświetlenia okna dialogowego z poleceniem dla użytkownika, aby wprowadził tekst. Po wpisaniu wartości przez użytkownika i zatwierdzeniu, tekst jest przypisywany do zmiennej A. Następnie funkcja document.write() umożliwia dynamiczne dodanie tego tekstu do dokumentu HTML. Poprawne użycie obu tych funkcji spełnia wymagania zadania – najpierw otwieramy okno dialogowe, a potem umieszczamy wprowadzone dane na stronie. Stosowanie prompt() i document.write() jest często wykorzystywane w aplikacjach webowych do interakcji z użytkownikiem w sposób bezpośredni. Mimo że bardziej nowoczesne metody, takie jak manipulacja DOM za pomocą innerHTML czy użycie frameworków JavaScript, oferują większe możliwości, prompt() i document.write() pozostają prostymi narzędziami do szybkiej prezentacji wyników na stronie. Warto jednak pamiętać, że nadmierne użycie document.write() może prowadzić do nadpisania istniejących treści w dokumencie, co nie jest optymalną praktyką w złożonych aplikacjach webowych.

Pytanie 2

Na ilustracji ukazano rezultat stylizacji za pomocą CSS oraz kod HTML generujący ten przykład. Zakładając, że marginesy wewnętrzne wynoszą 50 px, a zewnętrzne 20 px, jak wygląda styl CSS dla tego obrazu?

A. D.

B. A.

C. B.

D. C.

Poprawna odpowiedź C wskazuje na właściwe zastosowanie właściwości CSS z użyciem solidnego czarnego obramowania o grubości 4 pikseli oraz marginesów wewnętrznych i zewnętrznych. Właściwa konfiguracja stylów CSS pozwala na precyzyjne kontrolowanie wyglądu elementów na stronie, co jest kluczowe w tworzeniu responsywnych i estetycznych stron internetowych. Użycie właściwości background-color z wartością Teal pozwala na ustawienie koloru tła, co może być istotne dla zachowania spójności wizualnej projektu. Padding ustawia wewnętrzne marginesy elementu umożliwiając kontrolę nad przestrzenią wokół zawartości, co może wpływać na czytelność i estetykę. Margins z kolei określają przestrzeń zewnętrzną oddzielając element od innych sąsiednich elementów. Poprawne zrozumienie tych stylów pozwala na efektywne projektowanie UI z myślą o użytkowniku końcowym. Dodatkowo praktyczne zastosowanie solidnych obramowań jest powszechne w podkreślaniu istotnych sekcji wizualnych, co jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu stron.

Pytanie 3

Zawarty w ramce fragment kodu w języku JavaScript

A. przypisze do zmiennej s fragment tekstu ze zmiennej t o długości określonej przez zmienną length

B. wyświetli długość tekstu ze zmiennej t

C. przypisze do zmiennej s zmienną t

D. przypisze zmiennej s długość tekstu ze zmiennej t

Funkcja length w JavaScript jest prostą i potężną metodą, która zwraca długość łańcucha znaków. W przypadku zmiennej t przypisanej do wartości Ala ma kota., kiedy wywołujemy t.length, otrzymujemy liczbę znaków w tym łańcuchu, która wynosi 12, wliczając spacje i znak kropki. Przypisanie s=t.length; oznacza, że zmienna s przyjmie wartość liczbową 12. Jest to standardowy sposób mierzenia długości tekstu w większości języków programowania i jest szeroko stosowany w codziennym programowaniu, np. przy walidacji danych wejściowych, budowaniu dynamicznych interfejsów użytkownika czy przetwarzaniu tekstu. Metoda ta jest częścią podstawowej składni JavaScriptu i jest dobrze wspierana przez wszystkie współczesne przeglądarki, co czyni ją niezawodnym narzędziem w pracy z tekstem. Rozumienie tego mechanizmu jest kluczowe dla efektywnego zarządzania danymi tekstowymi i może być rozwijane poprzez praktyczne ćwiczenia w projektach związanych z analizą tekstu czy tworzeniem dynamicznych aplikacji webowych.

Pytanie 4

W PHP użyto funkcji is_int(). Które z wymienionych wywołań tej funkcji da wynik TRUE?

A. is_int("135")

B. is_int(NULL)

C. is_int(135)

D. is_int(13.5)

Funkcja is_int() w języku PHP służy do sprawdzania, czy dany argument jest liczbą całkowitą (typ integer). W przypadku wywołania is_int(135), przekazujemy wartość 135, która jest liczbą całkowitą. Funkcja zwróci TRUE, ponieważ 135 spełnia wymóg bycia liczbą całkowitą. W praktyce, użycie is_int() jest przydatne, gdy pracujemy z danymi, które mogą przyjmować różne typy, a naszą intencją jest upewnienie się, że operacje będą wykonywane na liczbach całkowitych. Przykładowo, podczas walidacji danych wejściowych w formularzach mogą się zdarzyć przypadki, gdzie użytkownik wprowadza błędne typy, a is_int() pozwala na ich skuteczną weryfikację przed dalszym przetwarzaniem. W dobrych praktykach programistycznych zawsze warto stosować takie mechanizmy walidacyjne, aby uniknąć błędów w działaniu aplikacji i poprawić jej stabilność. Ważne jest również, aby znać różnice między typami danych w PHP, ponieważ może to mieć wpływ na działanie aplikacji.

Pytanie 5

W jakim języku została napisana podana linia kodu

A. PHP

B. C#

C. JavaScript

D. Python

Kod pokazany na obrazku jest zapisany w języku JavaScript. JavaScript jest językiem programowania, który odgrywa kluczową rolę w tworzeniu dynamicznych i interaktywnych stron internetowych. Linia kodu wykorzystuje metodę document.getElementById która jest częścią Document Object Model (DOM) w JavaScript. DOM pozwala na manipulację elementami HTML strony internetowej. W tym wypadku, metoda getElementById odwołuje się do elementu o identyfikatorze paragraf1, a właściwość innerHTML umożliwia zmianę zawartości tego elementu. To podejście jest powszechnie stosowane w celu dynamicznej aktualizacji treści na stronach bez konieczności przeładowania całej strony. Znajomość JavaScriptu pozwala na tworzenie bardziej responsywnych i atrakcyjnych wizualnie aplikacji webowych. JavaScript jest integralną częścią stosu technologii sieciowych i jest szeroko stosowany w praktycznie każdej nowoczesnej witrynie internetowej. Standardy ECMAScript definiują zasady i poprawne użycie JavaScript, co wspiera rozwój profesjonalny i zgodny z dobrymi praktykami.

Pytanie 6

Jakie sformułowanie najlepiej opisuje metodę POST do przesyłania formularzy?

A. Może być zarejestrowana jako zakładka w przeglądarce internetowej

B. Dane są przesyłane przez adres URL, co czyni je widocznymi dla użytkownika

C. Ma dodatkowe ograniczenia związane z długością adresu - maksimum 255 znaków

D. Jest zalecana, gdy przesyłane są dane poufne, na przykład hasło, numer telefonu lub numer karty kredytowej

Wybór niepoprawnej odpowiedzi wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące metod przesyłania formularzy w protokole HTTP. Pierwsza z nieprawidłowych koncepcji sugeruje, że dane z formularza przesyłane metodą POST mogą być zapisane jako zakładka w przeglądarce. To podejście jest błędne, ponieważ metoda POST nie dodaje informacji do adresu URL, co uniemożliwia zapisanie tych danych jako zakładki. Zakładki w przeglądarkach internetowych są oparte na adresach URL, które nie zawierają danych przesyłanych metodą POST. Ponadto, druga z błędnych odpowiedzi wskazuje, że dane przesyłane metodą POST są widoczne w adresie URL. W rzeczywistości, dane te są przesyłane w ciele zapytania HTTP, co oznacza, że nie są one publicznie widoczne, co czyni metodę POST bardziej odpowiednią do przesyłania danych poufnych. Również stwierdzenie o ograniczeniach długości adresu, które wynosi maksymalnie 255 znaków, jest nieprecyzyjne, ponieważ nie dotyczy metody POST; to ograniczenie odnosi się do metody GET, gdzie długość URL może wpływać na przesyłane dane. Ostatecznie, niewłaściwe zrozumienie tych podstawowych różnic między metodami POST i GET może prowadzić do poważnych błędów w projektowaniu aplikacji internetowych oraz w implementacji zabezpieczeń danych, które są kluczowe w dzisiejszym świecie cyfrowym.

Pytanie 7

Co należy zrobić, gdy rozmiar pliku graficznego jest zbyt duży do umieszczenia w Internecie?

A. zmniejszyć jego rozdzielczość

B. dodać kanał alfa

C. zwiększyć jego głębię kolorów

D. zapisać w formacie BMP

Zmniejszenie rozdzielczości pliku graficznego to jedna z najskuteczniejszych metod redukcji jego rozmiaru, co jest kluczowe przy publikacji w Internecie. Rozdzielczość odnosi się do ilości pikseli, które tworzą obraz, a jej zmniejszenie prowadzi do mniejszej ilości danych do przechowania. Przykładowo, zamiast publikować obraz o rozdzielczości 4000x3000 pikseli, można zmniejszyć go do 1920x1080, co drastycznie zmniejszy wielkość pliku bez zauważalnej utraty jakości wizualnej na ekranach komputera czy urządzeń mobilnych. Zmniejszenie rozdzielczości jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie optymalizacji zasobów internetowych, w tym zasadami dotyczącymi czasu ładowania strony i wydajności. Dodatkowo, odpowiednia rozdzielczość może poprawić doświadczenia użytkowników, zmniejszając czas ładowania i zwiększając responsywność witryn. Warto również pamiętać o formatowaniu plików graficznych, gdzie JPEG jest często preferowanym formatem dla zdjęć, a PNG dla obrazów z przezroczystością. Stosowanie technologii takich jak responsywne obrazy również przyczynia się do efektywnej prezentacji graficznej w sieci, co ma kluczowe znaczenie w dzisiejszym świecie online.

Pytanie 8

Którą relację w projekcie bazy danych należy ustalić między tabelami widocznymi na ilustracji zakładając, że każdy klient sklepu internetowego dokona przynajmniej dwóch zamówień?

A. 1:1

B. 1:n, gdzie 1 jest po stronie Klienta, a wiele po stronie Zamówienia

C. 1:n, gdzie 1 jest po stronie Zamówienia, a wiele po stronie Klienta

D. n:n

W tym zadaniu pułapka polega głównie na poprawnym zrozumieniu biznesowego sensu relacji. Opis mówi jasno, że mamy tabelę Klient i tabelę Zamówienie w sklepie internetowym oraz że każdy klient złoży co najmniej dwa zamówienia. To automatycznie sugeruje relację, w której pojedynczy klient jest powiązany z wieloma zamówieniami, ale każde konkretne zamówienie należy tylko do jednego klienta. Relacja 1:1 między Klientem a Zamówieniem byłaby sensowna wtedy, gdyby na jednego klienta przypadało dokładnie jedno zamówienie. W praktyce systemów sprzedażowych to bardzo rzadki przypadek i raczej zły model. Prowadziłby do sytuacji, że dla kolejnego zamówienia tego samego klienta trzeba by tworzyć nowy rekord klienta, czyli duplikować dane osobowe, adres, NIP itd. To łamie podstawowe zasady normalizacji (szczególnie pierwszą i trzecią postać normalną) i bardzo utrudnia późniejsze raportowanie. Relacja n:n sugeruje, że jedno zamówienie mogłoby należeć do wielu klientów, a jeden klient do wielu zamówień jednocześnie, przy czym do poprawnego odwzorowania takiej relacji trzeba by wprowadzić tabelę pośredniczącą, np. Klient_Zamówienie. W kontekście sklepu internetowego takie założenie jest nielogiczne: jedno zamówienie ma jednego właściciela, nie ma sensu aby ten sam koszyk zakupowy był przypisany do kilku różnych klientów. Relacja n:n jest typowa raczej dla powiązań typu Produkt–Zamówienie (wiele produktów w wielu zamówieniach), a nie Klient–Zamówienie. Z kolei relacja 1:n odwrócona, gdzie „1” jest po stronie Zamówienia, a „n” po stronie Klienta, oznaczałaby, że jedno zamówienie może być przypisane do wielu klientów. To dokładnie odwrócenie poprawnego modelu i w praktyce niewykonalne biznesowo – kto byłby płatnikiem, kto odbiorcą, jak liczyć historię zakupów? Taki projekt łamie też zasadę jednoznacznej odpowiedzialności rekordu: zamówienie powinno mieć jednego, jasno określonego właściciela. Typowym błędem myślowym przy takich pytaniach jest mylenie relacji Klient–Zamówienie z relacją Zamówienie–Produkt. Tam rzeczywiście często stosuje się n:n z tabelą pośrednią (pozycje zamówienia). Warto zawsze zatrzymać się i odpowiedzieć sobie na proste pytanie: czy ten obiekt może realnie „należeć” do więcej niż jednego innego obiektu? W przypadku zamówienia odpowiedź brzmi: nie, dlatego poprawnym podejściem jest właśnie relacja 1:n z jednym klientem i wieloma jego zamówieniami.

Pytanie 9

Systemem zarządzania wersjami w projekcie programistycznym, który działa w trybie rozproszonym, jest

A. TotalCommander

B. FileZilla

C. GIT

D. Eclipse

FileZilla to program służący do transferu plików przez protokoły FTP, SFTP i FTPS. Chociaż może być użyty w kontekście zarządzania plikami projektów, nie oferuje funkcji kontroli wersji, co jest kluczowym elementem rozproszonych systemów kontroli wersji. TotalCommander jest menedżerem plików, który współpracuje z lokalnym systemem plików, a nie z repozytoriami kodu źródłowego. W przypadku projektów programistycznych jego zastosowanie ogranicza się głównie do porządkowania i kopiowania plików, co nie ma związku z kontrolą wersji. Eclipse to zintegrowane środowisko programistyczne (IDE), które może wspierać różne systemy kontroli wersji, w tym GIT, ale samo w sobie nie jest rozproszonym systemem kontroli wersji. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich wniosków to mieszanie pojęć związanych z zarządzaniem plikami i kontrolą wersji. Systemy kontroli wersji, takie jak GIT, wprowadzają struktury i procesy, które umożliwiają śledzenie zmian, zarządzanie wersjami kodu oraz współpracę w zespołach, co jest całkowicie odmiennym podejściem od prostego przesyłania plików czy zarządzania nimi w lokalnym systemie. W związku z tym, zrozumienie podstawowych różnic między tymi narzędziami jest kluczowe dla efektywnego zarządzania projektami programistycznymi.

Pytanie 10

Ograniczanie dostępu do niektórych pól lub metod obiektów danej klasy, tak aby mogły być one wykorzystywane wyłącznie przez wewnętrzne metody tej klasy lub funkcje zaprzyjaźnione, to

A. polimorfizm

B. hermetyzacja

C. dziedziczenie

D. konkatenacja

Dziedziczenie to mechanizm, który pozwala na tworzenie nowych klas na podstawie już istniejących, co umożliwia ponowne wykorzystanie kodu i wprowadzanie hierarchii w projektach, jednak nie ma nic wspólnego z ukrywaniem pól i metod. W dziedziczeniu, klasy pochodne dziedziczą właściwości i metody klas bazowych, co sprawia, że możliwe jest ich wykorzystanie, a nie ukrycie. Kolejną koncepcją jest konkatenacja, która w kontekście programowania nie odnosi się do hermetyzacji, lecz do łączenia ciągów tekstowych, co nie ma zastosowania przy ukrywaniu danych w klasach. Polimorfizm natomiast to zdolność obiektów do przyjmowania wielu form, co jest związane z interfejsami i dziedziczeniem, ale również nie dotyczy hermetyzacji. Typowym błędem myślowym jest mylenie tych pojęć z hermetyzacją, ponieważ wszystkie one są fundamentami programowania obiektowego, lecz służą różnym celom. Zrozumienie tego rozróżnienia jest istotne dla prawidłowego stosowania technik programistycznych i wdrażania efektywnych rozwiązań w praktyce.

Pytanie 11

Częstotliwość próbkowania ma wpływ na

A. standard jakości cyfrowego dźwięku

B. standard jakości analogowego dźwięku

C. poziom głośności nagranego utworu

D. intensywność fali dźwiękowej utworu

Zrozumienie wpływu częstotliwości próbkowania na dźwięk cyfrowy jest kluczowe, a niektórzy mogą mylnie zakładać, że ma ona bezpośredni wpływ na inne aspekty dźwięku. Przykładowo, wiele osób może myśleć, że częstotliwość próbkowania wpływa na skalę głośności zapisanego utworu, co jest nieprawidłowe, ponieważ głośność jest określana przez amplitudę sygnału audio, a nie przez jego próbkowanie. Ponadto, jakość analogowego dźwięku nie podlega wpływowi częstotliwości próbkowania, ponieważ analogowe sygnały są ciągłe i nie wymagają próbkowania, aby być reprodukowane. Co więcej, amplituda fali dźwiękowej odnosi się do poziomu energii fali, a nie do jej częstotliwości próbkowania. Zrozumienie tej różnicy jest kluczowe dla prawidłowego pojmowania technologii dźwiękowej. Częstotliwość próbkowania ma znaczenie tylko w kontekście cyfrowego przetwarzania dźwięku, gdzie wpływa na jakość reprodukcji, ale nie ma zastosowania w analogowej sferze dźwięku. Typowe błędy myślowe w tej kwestii mogą wynikać z nieporozumienia dotyczącego różnicy między dźwiękiem analogowym a cyfrowym oraz sposobów, w jakie są one przetwarzane.

Pytanie 12

Do ilu pól edycyjnych zostanie przypisane tło Teal dla przedstawionego fragmentu dokumentu HTML i stylu CSS?

<input type="text">
<input type="number">
<input type="email">
<input type="number">
<input>

input[type="number"] {
    background-color: Teal;
}

A. Do dwóch.

B. Do wszystkich.

C. Do żadnego.

D. Do trzech.

Bardzo dobrze! Wybrałeś prawidłową odpowiedź, mówiącą, że tło Teal zostanie przypisane do dwóch pól edycyjnych. W przedstawionym fragmencie dokumentu HTML mamy pięć pól edycyjnych (input), z których tylko dwa mają typ 'number'. Tło Teal jest zdefiniowane w stylu CSS i ma być zastosowane tylko do pól typu 'number'. Jest to zgodne z dobrymi praktykami stosowania selektorów atrybutów w CSS, które pozwalają na precyzyjne określenie, do jakich elementów strony internetowej powinien być zastosowany dany styl. Dzięki temu możemy na przykład zastosować różne style dla różnych typów pól wejściowych, jak to jest w tym przypadku. To jest przykład, jak możemy wykorzystać moc CSS do kontroli wyglądu różnych elementów na naszej stronie.

Pytanie 13

Rodzaj zmiennej w języku JavaScript

A. istnieje tylko jeden

B. nie występuje

C. powinien być zadeklarowany na początku skryptu

D. następuje poprzez przypisanie wartości

W języku JavaScript typ zmiennej jest określany poprzez przypisanie wartości, co oznacza, że zmienna może przyjmować różne typy danych w trakcie działania programu. JavaScript jest językiem, który wspiera dynamiczne typowanie, co pozwala na elastyczność w programowaniu. Przykładowo, można zadeklarować zmienną i przypisać do niej wartość liczbową: let x = 5; a następnie przypisać wartość tekstową: x = 'Hello';. W momencie przypisania wartości, JavaScript automatycznie dostosowuje typ zmiennej w zależności od typu przypisanej wartości. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, ponieważ umożliwia łatwe tworzenie i modyfikowanie kodu, bez potrzeby wcześniejszego określania typów zmiennych, co jest charakterystyczne dla języków statycznie typowanych. Warto również zaznaczyć, że w JavaScript mamy do czynienia z różnymi typami danych, takimi jak liczby, łańcuchy tekstowe, obiekty, tablice czy wartości logiczne (boolean), co daje programistom dużą swobodę w modelowaniu danych.

Pytanie 14

Które z przedstawionych usług są niezbędne w celu udostępnienia strony internetowej pod adresem https://zawodowe.edu.pl?

A. serwer WWW, SMTP, POP3

B. SMTP, FTP

C. DNS, serwer WWW, certyfikat SSL

D. DNS, FTP

W tym zadaniu łatwo się złapać na skojarzeniach typu „strona w internecie = wszystko, co kojarzy mi się z serwerem”, ale tu chodzi o konkretne usługi potrzebne do działania witryny pod adresem HTTPS. Kluczowy jest protokół i sposób dostępu, a nie pełen zestaw usług serwerowych. Wiele osób myli na przykład usługi pocztowe z usługami webowymi. SMTP i POP3 to protokoły związane z obsługą poczty elektronicznej: SMTP służy do wysyłania maili, POP3 do ich pobierania. One mogą być powiązane z tą samą domeną (np. [email protected]), ale nie są wymagane do tego, żeby strona była dostępna w przeglądarce. Serwer WWW i serwer poczty to zupełnie różne role, często działają nawet na innych maszynach. Podobnie FTP bywa mylone z czymś „niezbędnym” do działania strony. W praktyce FTP (lub SFTP) jest używany głównie do wgrywania plików na serwer – to narzędzie administracyjne, wygodne dla webmastera, ale kompletnie niewidoczne z punktu widzenia użytkownika końcowego. Strona może działać bez FTP, jeśli pliki zostały tam wgrane inną metodą, np. przez panel WWW lub system CI/CD. Typowy błąd myślowy to traktowanie „wszystkich znanych protokołów internetowych” jako wymaganych jednocześnie. Tymczasem fundamenty są trzy: rozwiązywanie nazwy domenowej (DNS), serwer aplikacyjny/WWW, który obsłuży HTTP/HTTPS, oraz przy HTTPS – poprawny certyfikat SSL/TLS, żeby połączenie było szyfrowane i zaufane dla przeglądarki. Brak DNS uniemożliwia zamianę domeny na IP, brak serwera WWW sprawia, że pod tym IP nic nie odpowiada na żądania HTTP, a brak certyfikatu SSL przy adresie https:// generuje ostrzeżenia bezpieczeństwa i łamie aktualne standardy. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: poczta (SMTP, POP3, IMAP) to e-mail, FTP to zarządzanie plikami, a dostęp do strony to DNS + HTTP(S) + przy HTTPS obowiązkowo certyfikat SSL/TLS.

Pytanie 15

Na tabeli 'dania', której wiersze zostały pokazane, wykonano przedstawioną kwerendę:

SELECT * FROM dania WHERE typ < 3 AND cena < 30 LIMIT 5;

Ile wierszy wybierze kwerenda?

id	typ	nazwa	cena
1	1	Gazpacho	20
2	1	Krem z warzyw	25
3	1	Gulaszowa ostra	30
4	2	Kaczka i owoc	30
5	2	Kurczak pieczony	40
6	2	wieprzowy przysmak	35
7	2	Mintaj w panierce	30
8	2	Alle kotlet	30
9	3	Owoce morza	20
10	3	Grzybki, warzywka, sos	15
11	3	Orzechy i chipsy	10
12	3	Tatar i jajo	15
13	3	Bukiet warzyw	10

A. 5

B. 2

C. 8

D. 13

Kwerenda SQL zawarta w pytaniu to `SELECT * FROM dania WHERE typ < 3 AND cena < 30 LIMIT 5;`. Analizując tę kwerendę, możemy zauważyć, że wybiera ona wiersze z tabeli `dania`, gdzie wartość kolumny `typ` jest mniejsza niż 3 oraz wartość kolumny `cena` jest mniejsza niż 30. Sprawdźmy dane w tabeli: dla `typ` 1 mamy trzy dania: Gazpacho (cena 20), Krem z warzyw (cena 25) oraz Gulaszowa ostra (cena 30), z których dwa pierwsze spełniają warunek dotyczący ceny. Dla `typ` 2 mamy Kaczkę i owoc (cena 30), Kurczaka pieczonego (cena 40) oraz Wieprzowy przysmak (cena 35), które nie spełniają wymogu ceny. W rezultacie, wiersze, które spełniają oba warunki to: Gazpacho oraz Krem z warzyw. Zatem kwerenda wybierze 2 wiersze. W kontekście praktycznym, umiejętność tworzenia filtrów w kwerendach SQL jest kluczowa w analizie danych oraz w tworzeniu raportów, co jest bardzo istotne w pracy z bazami danych.

Pytanie 16

Atrybut, który definiuje lokalizację pliku graficznego w znaczniku <img>, to

A. src

B. link

C. href

D. alt

Atrybut 'src' (source) w znaczniku <img> jest kluczowy, ponieważ określa lokalizację pliku graficznego, który ma być wyświetlany na stronie internetowej. Bez tego atrybutu przeglądarka nie byłaby w stanie załadować i wyświetlić obrazka, co skutkowałoby pustym miejscem w interfejsie użytkownika. Dobrym przykładem zastosowania atrybutu 'src' jest umieszczanie zdjęć produktów w sklepie internetowym, gdzie obrazek jest kluczowym elementem zachęcającym do zakupu. Na przykład, używając znacznika <img src='ścieżka/do/obrazka.jpg' alt='opis obrazka'>, programiści mogą nie tylko wyświetlić grafikę, ale także dostarczyć opis alternatywny, co jest zgodne z zasadami dostępności w sieci. W praktyce, dobrym zwyczajem jest przechowywanie grafik w odpowiednich katalogach oraz dbanie o optymalizację ich rozmiaru, aby poprawić czas ładowania strony oraz doświadczenia użytkownika. Warto również zwrócić uwagę na poprawne wykorzystanie protokołów, takich jak HTTPS, co zwiększa bezpieczeństwo przesyłanych danych oraz zaufanie użytkowników.

Pytanie 17

Który sposób na utworzenie tablicy w JavaScript jest niepoprawny pod względem składniowym?

A. var liczby = [3];

B. var liczby = new Array[1, 2, 3];

C. var liczby = [1, 2, 3];

D. var liczby = new Array(1, 2, 3);

Wybranie odpowiedzi, która mówi, że inne zapisy są poprawne, to nie najlepszy wybór. Na początku, niepoprawne jest użycie nawiasów kwadratowych zamiast okrągłych w wywołaniu konstruktora 'Array'. Zapis 'var liczby = new Array[1, 2, 3];' jest po prostu błędny. Zamiast tego powinieneś napisać 'var liczby = new Array(1, 2, 3);'. Co więcej, zapis 'var liczby = [3];' jest jak najbardziej w porządku - tworzy tablicę z jednym elementem, co czasami jest przydatne. A 'var liczby = [1, 2, 3];' to klasyka, bo używa literałów tablicowych, które są łatwiejsze w odbiorze. Pamiętaj, że stosowanie literałów jest zalecane, bo są prostsze i bardziej przejrzyste. Warto zrozumieć różnicę między nawiasami, bo to może ułatwić życie, zwłaszcza przy pisaniu kodu.

Pytanie 18

W języku PHPnie ma możliwości

A. zmienianie dynamiczne treści strony HTML w przeglądarce

B. obróbka informacji przechowywanych w bazie danych

C. tworzenie dynamicznej zawartości strony internetowej

D. przetwarzanie danych z formularzy

Odpowiedź dotycząca zmieniania dynamicznej zawartości strony HTML w przeglądarce jest poprawna, ponieważ PHP jest językiem skryptowym działającym po stronie serwera. Oznacza to, że PHP nie jest w stanie bezpośrednio modyfikować zawartości strony HTML po jej załadowaniu w przeglądarce użytkownika. Zamiast tego, PHP generuje HTML, który następnie jest przesyłany do przeglądarki. Dynamiczna zawartość strony może być generowana na podstawie danych z bazy danych lub formularzy, ale wszelkie zmiany w HTML po stronie klienta wymagają użycia języków, które działają po stronie przeglądarki, takich jak JavaScript. Przykładem może być sytuacja, w której użytkownik wypełnia formularz, a dane są przetwarzane przez PHP, które zwraca zaktualizowaną stronę. W przypadku potrzeby dynamicznych zmian, JavaScript może być użyty do manipulacji DOM po załadowaniu strony. Warto również zauważyć, że zgodnie z dobrymi praktykami, powinno się oddzielać logikę serwerową (PHP) od logiki klienckiej (JavaScript), co przyczynia się do lepszej struktury kodu i ułatwia jego utrzymanie.

Pytanie 19

Aby przenieść stronę internetową na serwer, można wykorzystać program

A. Bugzilla

B. FileFilla

C. CloneZilla

D. Go!Zilla

Bugzilla to narzędzie do zarządzania błędami, które nie jest związane z przesyłaniem plików na serwery. Jego głównym celem jest śledzenie błędów i problemów w oprogramowaniu, co czyni go przydatnym w kontekście projektów deweloperskich, ale nie znajduje zastosowania w transferze plików. Go!Zilla to program, który ma na celu przyspieszanie pobierania plików z internetu, co również nie odnosi się do przesyłania plików na serwer. Chociaż Go!Zilla może być pomocny w kontekście ściągania zawartości z sieci, jego funkcjonalność nie obejmuje zarządzania transferami w obie strony, co jest kluczowe dla administratorów stron internetowych. CloneZilla to narzędzie do klonowania dysków i partycji, które służy do tworzenia kopii zapasowych systemów operacyjnych oraz danych, ale nie ma nic wspólnego z przesyłaniem plików na serwer. Jego zastosowanie jest głównie w kontekście migracji danych pomiędzy nośnikami, co w zasadzie wyklucza jego użycie w kontekście przenoszenia witryn internetowych na serwery.

Pytanie 20

Która z pętli w PHP umożliwia przeprowadzenie operacji na wszystkich elementach tablicy z automatycznym nadawaniem indeksów jej elementom?

A. for

B. while

C. do...while

D. foreach

Wybór pętli 'for' nie jest odpowiedni, gdyż wymaga ręcznego zarządzania indeksami, co może prowadzić do błędów, szczególnie w przypadku zmieniających się tablic. Pętla 'while' działa na zasadzie powtarzania bloku kodu do momentu spełnienia określonego warunku, co również nie jest optymalne do iteracji po tablicach, ponieważ wymaga dodatkowego zarządzania wskaźnikiem lub indeksem. Z kolei 'do...while' jest podobne do 'while', lecz gwarantuje przynajmniej jedno wykonanie bloku kodu, co w kontekście iteracji po tablicy nie jest koniecznym wymogiem. Pętle te, mimo że są funkcjonalne w swoich kontekstach, nie są zoptymalizowane do pracy z tablicami w PHP, co czyni je mniej praktycznymi w tej konkretnej sytuacji. Typowe błędy myślowe prowadzące do wyboru niewłaściwej pętli to nieznajomość różnic w zastosowaniu tych konstrukcji oraz niewłaściwe ocenianie kontekstu, w którym są one używane. Zrozumienie struktury danych i odpowiednich narzędzi do ich przetwarzania jest kluczowe dla skutecznego programowania.

Pytanie 21

Na podstawie przedstawionego kodu w języku JavaScript można powiedzieć, że alert nie zostanie wyświetlony, ponieważ

var x = 10;
switch(x) {
    case "10": alert("Test instrukcji switch");
}

A. Nie zastosowano wyrażenia default.

B. Wartość zmiennej x nie została zdefiniowana przed instrukcją switch.

C. Nie zastosowano instrukcji break.

D. W instrukcji switch w wyrażeniu case nie dostosowano zapisu wartości do typu zmiennej x.

Prawda jest taka, że zastosowanie wyrażenia default, definicja zmiennej x przed instrukcją switch oraz użycie instrukcji break nie wpływają na wyświetlenie alertu w omawianym kodzie JavaScript. Wyrażenie default w instrukcji switch służy jako gwarancja wykonania bloku kodu, gdy żaden z przypadków nie pasuje do wyrażenia switch, ale jego brak nie jest przyczyną niepojawienia się alertu. Co więcej, zmienna x jest zdefiniowana przed instrukcją switch, co jest zgodne z zasadami JavaScript. Instrukcja break służy do zakończenia pętli lub instrukcji switch i przeniesienia wykonania do następnej instrukcji po instrukcji switch lub pętli, ale nie ma ona wpływu na porównanie typów danych w instrukcji case. Rzeczywistym powodem, dla którego alert nie jest wyświetlany, jest fakt, że JavaScript używa tzw. 'strict comparison' w instrukcji case, porównując zarówno wartość, jak i typ danych, a typy danych liczby 10 i ciągu znaków '10' są różne. Dlatego jest istotne, ażeby zawsze zwracać uwagę na typy danych podczas korzystania z instrukcji switch i case w JavaScript.

Pytanie 22

Jaką wartość przyjmie zmienna a po wykonaniu poniższej sekwencji komend w PHP?

$a = 1;
$a++;
$a += 10;
--$a;

A. 12

B. 10

C. 11

D. 1

Zmienna a początkowo jest ustawiona na wartość 1. Instrukcja $a++ to postinkrementacja co oznacza że pierwotna wartość zmiennej a jest użyta w bieżącym wyrażeniu a dopiero potem zwiększana. Po wykonaniu tej instrukcji a staje się 2. Następnie $a += 10 zwiększa wartość o 10 co daje nam 12. Ostatecznie instrukcja --$a to predekrementacja co oznacza że zmniejsza wartość przed użyciem w wyrażeniu. W efekcie końcowym a wynosi 11. W praktyce zrozumienie różnic między inkrementacją a dekrementacją jest kluczowe dla efektywnego kodowania zwłaszcza przy operacjach na licznikach w pętlach. Dobre praktyki w programowaniu zalecają świadome stosowanie post- i preinkrementacji oraz zrozumienie jak te operacje wpływają na logikę programu. Umiejętność przewidywania efektów tych operacji jest jedną z podstawowych kompetencji programistycznych która znacząco wpływa na jakość i niezawodność tworzonego oprogramowania. Warto także zwrócić uwagę na zachowanie tych operatorów w różnych językach programowania ponieważ mimo pewnych podobieństw zachowanie może się różnić

Pytanie 23

W tabeli psy znajdują się kolumny: imie, rasa, telefon_wlasciciela, rok_szczepienia. Jakie polecenie SQL należy zastosować, aby uzyskać numery telefonów właścicieli psów, które były szczepione przed rokiem 2015?

A. SELECT telefon_wlasciciela FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015

B. SELECT telefon_wlasciciela FROM psy WHERE rok_szczepienia < 2015

C. SELECT imie, rasa FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015

D. SELECT psy FROM rok_szczepienia < 2015

Wybór odpowiedzi 'SELECT telefon_wlasciciela FROM psy WHERE rok_szczepienia < 2015' jest poprawny, ponieważ spełnia wszystkie kryteria zawarte w pytaniu. Kluczowym elementem jest zastosowanie klauzuli WHERE, która filtruje wyniki do tych, gdzie rok szczepienia jest mniejszy niż 2015. Używając SELECT, wybieramy tylko kolumnę 'telefon_wlasciciela', co odpowiada na konkretną potrzebę, jaką jest uzyskanie numerów telefonów właścicieli psów, które były szczepione przed określoną datą. W praktyce, takie zapytanie może być użyteczne w sytuacjach np. przypominania właścicielom o konieczności szczepień, co wpisuje się w szerszy kontekst zarządzania zdrowiem zwierząt. Dobre praktyki w SQL obejmują również staranność przy określaniu warunków filtracji, aby zminimalizować ryzyko błędnych wyników. Warto także pamiętać o indeksowaniu kolumn w bazie danych, co może przyspieszyć wykonywanie takich zapytań, zwłaszcza w dużych zbiorach danych.

Pytanie 24

Aby cofnąć uprawnienia dostępu do serwera MySQL, należy wykorzystać polecenie

A. USAGE

B. REVOKE

C. GRANT

D. DELETE

Aby odebrać prawa dostępu do serwera MySQL, używa się polecenia REVOKE. To polecenie jest kluczowe w zarządzaniu uprawnieniami użytkowników w systemie zarządzania bazą danych MySQL. REVOKE pozwala na usunięcie wcześniej przydzielonych praw dostępu do określonych zasobów, takich jak tabele, bazy danych lub inne obiekty. Przykładowo, aby odebrać prawo SELECT dla użytkownika 'janek' na tabeli 'produkty', należy użyć komendy: REVOKE SELECT ON produkty FROM 'janek'@'localhost';. Dzięki temu użytkownik 'janek' nie będzie miał możliwości wykonywania zapytań SELECT na tej tabeli. Warto zaznaczyć, że REVOKE działa w oparciu o hierarchię uprawnień, co oznacza, że można je łączyć z innymi poleceniami, aby skutecznie zarządzać dostępem. Zgodnie z dokumentacją MySQL, REVOKE jest integralną częścią systemu autoryzacji, co czyni je niezbędnym dla zapewnienia bezpieczeństwa danych w bazach danych. Użycie REVOKE jest również istotne w kontekście audytów bezpieczeństwa, gdzie konieczne jest zarządzanie dostępem do danych.

Pytanie 25

Fragment kodu napisany w języku JavaScript, który realizuje sumowanie dwóch liczb, wygląda następująco (zobacz ramka): Aby operacja dodawania odbywała się po naciśnięciu przycisku zatytułowanego "dodaj", należy w miejsce wykropkowane wprowadzić

A. <button onclick="return dodaj()">dodaj</button>

B. <button onclick="return obliczj()">dodaj</button>

C. <button onselect="return dodaj()">oblicz</button>

D. <button onselect="return dodaj()">dodaj</button>

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ w języku JavaScript zdarzenie onclick jest standardowym sposobem uruchamiania funkcji w odpowiedzi na kliknięcie przycisku. W tym przypadku funkcja dodaj() zostanie wywołana, gdy użytkownik kliknie przycisk z napisem "dodaj". Jest to zgodne z powszechnymi praktykami w tworzeniu interfejsów użytkownika dla aplikacji webowych, gdzie zdarzenia są przypisywane do elementów HTML za pomocą atrybutów takich jak onclick czy onsubmit. Takie podejście pozwala na bezpośrednią interakcję użytkownika z elementami strony, co jest kluczowe dla dynamicznych aplikacji internetowych. Przy tworzeniu stron internetowych ważne jest, aby zdarzenia były jednoznacznie przypisane do odpowiednich funkcji, co ułatwia zarządzanie logiką aplikacji. Dodatkowo takie rozwiązanie zwiększa czytelność kodu i ułatwia jego dalsze utrzymanie i rozwój. W przypadku bardziej skomplikowanych projektów można również rozważyć oddzielanie logiki JavaScript od struktury HTML, używając zewnętrznych plików skryptów i bibliotek, takich jak jQuery czy React, co sprzyja lepszej organizacji kodu.

Pytanie 26

Jakie metody są związane z predefiniowanym obiektem Date w języku JavaScript?

A. fromCodePoint()

B. concat() oraz pop()

C. row()

D. getMonth() oraz getDay()

W języku JavaScript obiekt Date jest predefiniowanym obiektem, który umożliwia operacje związane z datami i czasem. Metody getMonth() oraz getDay() są kluczowymi funkcjami, które pozwalają na uzyskanie informacji o dacie. Metoda getMonth() zwraca miesiąc danej daty, przy czym wartości są indeksowane od 0 (styczeń) do 11 (grudzień). Z kolei metoda getDay() zwraca dzień tygodnia, gdzie wartości wynoszą od 0 (niedziela) do 6 (sobota). Przykładowe użycie tych metod może wyglądać następująco: var date = new Date('2023-10-05'); var month = date.getMonth(); var day = date.getDay(); console.log(month); // 9, console.log(day); // 4. Zgodnie z dokumentacją ECMAScript, obiekt Date i jego metody są standardem w JavaScript, co czyni je niezbędnymi w programowaniu webowym oraz aplikacjach. Dzięki tym metodom programiści mogą efektywnie zarządzać datami w różnych kontekstach, od planowania wydarzeń po analizy czasowe.

Pytanie 27

Jaką właściwość CSS należy zastosować, aby uzyskać linie przerywaną w obramowaniu?

A. solid

B. double

C. dashed

D. dotted

Odpowiedź dashed jest poprawna ponieważ w CSS właściwość ta służy do definiowania stylu obramowania w postaci linii kreskowanej Jest to często używane do wizualnego oddzielenia zawartości na stronie internetowej bez zbytniego skupiania uwagi Użycie dashed sprawia że linia jest bardziej subtelna w porównaniu do solid co czyni ją dobrym wyborem w przypadku chęci zachowania minimalistycznego wyglądu Zgodnie ze standardami CSS właściwość border-style może przyjmować kilka wartości w tym solid dotted double i dashed Każda z tych wartości ma swoje unikalne zastosowania na przykład solid tworzy ciągłą linię natomiast dotted tworzy linię z kropkami Linia dashed składa się z krótkich kresek co różni ją od linii double która jest podwójną linią W praktyce dashed jest często stosowane w projektach gdzie ważne jest wskazanie na określone sekcje lub elementy bez przytłaczania użytkownika Zgodnie z dobrymi praktykami można dostosować szerokość i kolor obramowania co pozwala na lepszą integrację z ogólnym stylem strony CSS daje dużą elastyczność w projektowaniu co pozwala na tworzenie różnorodnych i responsywnych interfejsów użytkownika

Pytanie 28

W CSS, aby stylizować tekst przez dodanie podkreślenia dolnego lub górnego, należy użyć atrybutu

A. text-decoration

B. text-indent

C. text-transform

D. text-align

Atrybut text-align jest używany do określenia wyrównania tekstu w elemencie. Może przyjmować wartości takie jak left, right, center oraz justify, co oznacza odpowiednio wyrównanie do lewej, prawej, wyśrodkowane oraz justyfikowane. Chociaż jest to kluczowy element stylizacji tekstu, nie ma związku z dodawaniem efektów dekoracyjnych, takich jak podkreślenie. Z kolei text-indent służy do wprowadzenia wcięcia na początku linii tekstu, co jest szczególnie przydatne w przypadku akapitów. Efekt ten nie ma żadnego związku z dekorowaniem tekstu, a jedynie z jego rozmieszczeniem na stronie. Tekst może być wcięty, ale bez efektów dekoracyjnych, co czyni ten atrybut nieodpowiednim do podkreślania. Text-transform, z drugiej strony, jest używany do zmiany wielkości liter w tekście. Umożliwia konwersję tekstu na wersaliki, małe litery lub typowe wielkości, ale nie pozwala na dodanie żadnych efektów graficznych, jak podkreślenie czy nadkreślenie. W związku z tym, wszystkie wymienione atrybuty nie są właściwe do formatowania tekstu poprzez podkreślenie, ponieważ koncentrują się na wyrównaniu, wcięciu lub transformacji tekstu, a nie na jego dekorowaniu.

Pytanie 29

Która z metod komentowania kodu nie jest używana w PHP?

A.

B. /* komentarz */

C. // komentarz

D. # komentarz

Odpowiedź  jest prawidłowa, ponieważ w PHP nie używa się tego rodzaju komentarzy w kodzie źródłowym. W PHP komentarze są oznaczane przy pomocy dwóch głównych metod: // dla komentarzy jednoliniowych oraz /* ... */ dla komentarzy wieloliniowych. Komentarze są niezwykle istotnym elementem programowania, ponieważ pozwalają na dokumentację kodu, co ułatwia jego zrozumienie i konserwację. Chociaż  jest składnią używaną w HTML do komentowania, w kontekście PHP nie jest ona rozpoznawana i nie będzie miała wpływu na kod. Używanie odpowiednich typów komentarzy w PHP jest zgodne z najlepszymi praktykami, ponieważ zapewnia czytelność kodu i ułatwia współpracę w zespole deweloperskim. Ważne jest również, aby unikać niepoprawnych praktyk, które mogą prowadzić do błędów w interpretacji kodu, szczególnie w projektach, gdzie HTML i PHP są łączone.

Pytanie 30

Co to jest AJAX?

A. Technologia umożliwiająca asynchroniczne przesyłanie danych między klientem a serwerem bez przeładowania strony

B. Biblioteka JavaScript do obsługi animacji i efektów wizualnych

C. System zarządzania bazą danych używany do przechowywania i manipulacji danymi

D. Język programowania służący do tworzenia stron internetowych

AJAX, czyli Asynchronous JavaScript and XML, to podejście do programowania aplikacji webowych, które pozwala na wykonywanie asynchronicznych zapytań do serwera bez konieczności przeładowania całej strony. Dzięki temu użytkownik ma płynniejsze i bardziej responsywne doświadczenie z aplikacją. W praktyce często stosuje się AJAX do ładowania danych z serwera w tle, co pozwala na dynamiczne aktualizowanie części strony, takie jak listy produktów, komentarze, czy wyniki wyszukiwania. Technologie związane z AJAX to m.in. XMLHttpRequest, Fetch API oraz często używane biblioteki jak jQuery, które upraszczają jego implementację. Standardy i dobre praktyki obejmują m.in. unikanie blokowania interfejsu użytkownika oraz zapewnienie bezpieczeństwa danych podczas przesyłania między klientem a serwerem. Z mojego doświadczenia, AJAX jest nieoceniony w tworzeniu nowoczesnych aplikacji webowych i znacząco zwiększa ich użyteczność.

Pytanie 31

W kodzie HTML5 znajduje się fragment, który zawiera błąd walidacji. Jakiego rodzaju jest to błąd?

<h6>tekst</h6>
<p>pierwsza <b>linia</b><br>
<p>Druga linia</p>

A. Nagłówek szóstego poziomu nie istnieje.

B. Znaczniki powinny być zapisane wielkimi literami.

C. Pierwszy znacznik <p> nie został zamknięty.

D. Znacznik <br> musi być zamknięty.

W tym zadaniu chodziło o rozpoznanie typowego błędu związanego z poprawnym zamykaniem znaczników HTML, a dokładniej – ze znacznikiem <p>. W przedstawionym kodzie rzeczywiście pierwszy znacznik <p> nie został zamknięty przed pojawieniem się kolejnego bloku <p>, co powoduje naruszenie struktury dokumentu. Według specyfikacji HTML5, element <p> nie powinien być zagnieżdżany ani przerwany przez inny blokowy element (w tym przypadku przez drugi <p>). Przeglądarki zwykle próbują automatycznie domykać taki znacznik, ale nie jest to dobra praktyka – takie poleganie na mechanizmach autokorekty może później prowadzić do trudnych do wykrycia błędów wizualnych albo nieprzewidywalnych efektów w stylach CSS. Z mojego doświadczenia wynika, że konsekwentne zamykanie znaczników nie tylko poprawia czytelność kodu, ale i ułatwia pracę zespołową oraz skalowanie projektu. Przykład: jeśli piszesz większy artykuł i zapomnisz zamknąć <p>, cała dalsza część tekstu może zostać potraktowana jako jeden paragraf. To potrafi solidnie namieszać, nawet w prostych stronach! Branża webowa od lat promuje zasadę – pisz zgodnie ze specyfikacją, a będziesz miał mniej problemów później. Zawsze lepiej przejrzeć strukturę dokumentu dwa razy, niż potem szukać błędów na produkcji. Przy pracy z edytorami kodu warto korzystać z funkcji podświetlania składni lub walidatorów HTML, które od razu wyłapują takie potknięcia.

Pytanie 32

Aby zaktualizować maksymalną długość kolumny imie w tabeli klienci do 30 znaków, należy zastosować w języku SQL poniższy kod

A. CHANGE TABLE klienci MODIFY imie CHAR(30);

B. ALTER TABLE klienci CHANGE imie TEXT;

C. ALTER TABLE klienci MODIFY COLUMN imie VARCHAR(30);

D. CHANGE TABLE klienci TO COLUMN imie SET CHAR(30);

Odpowiedź ALTER TABLE klienci MODIFY COLUMN imie VARCHAR(30) jest poprawna, ponieważ w SQL polecenie ALTER TABLE służy do modyfikacji struktury istniejącej tabeli. W tym przypadku zmieniamy długość pola 'imie' w tabeli 'klienci'. Typ danych VARCHAR (zmienna długość) jest odpowiedni dla pól, które mogą przechowywać tekst o różnej długości, a określenie 30 oznacza, że maksymalna długość tego pola będzie wynosić 30 znaków. Używanie VARCHAR zamiast CHAR jest dobrą praktyką w przypadku, gdy długość danych jest zmienna, co pozwala na oszczędność miejsca w bazie danych. Przykładowo, jeśli tabela przechowuje imiona, które w większości będą krótsze niż 30 znaków, zastosowanie VARCHAR skutkuje mniejszym zużyciem miejsca w porównaniu do CHAR, który zawsze rezerwuje tę samą ilość miejsca. Warto również pamiętać, że przy modyfikowaniu tabeli w SQL należy zachować ostrożność, aby uniknąć utraty danych, szczególnie jeśli zmieniamy typ danych lub długość pola już zawierającego dane.

Pytanie 33

Dla jakich nazwisk użyta w zapytaniu klauzula LIKE jest poprawna?

SELECT imie FROM mieszkancy WHERE imie LIKE '_r%';

A. Arleta, Krzysztof, Krystyna, Tristan

B. Gerald, Jarosław, Marek, Tamara

C. Krzysztof, Krystyna, Romuald

D. Rafał, Rebeka, Renata, Roksana

Prawidłowa odpowiedź Arleta Krzysztof Krystyna Tristan jest zgodna z klauzulą LIKE w języku SQL która pozwala na wyszukiwanie wzorców w danych tekstowych W zapytaniu użyto wzorca '_r%' gdzie podkreślenie oznacza dowolny pojedynczy znak a procent dowolną liczbę znaków W tym przypadku imiona muszą mieć 'r' jako drugi znak co jest spełnione dla Arleta Krzysztof Krystyna i Tristan Klauzula LIKE jest często używana w aplikacjach bazodanowych do filtrowania danych tekstowych na przykład w systemach zarządzania klientami gdzie można wyszukiwać nazwiska klientów zaczynające się na określoną literę Dobre praktyki zalecają ostrożne używanie wzorców które mogą prowadzić do pełnych skanów tabel co wpływa na wydajność Indeksowanie kolumn może poprawić szybkość zapytań LIKE jednak należy unikać wzorców zaczynających się od symbolu procenta gdyż pomijają indeksy Warto zrozumieć że LIKE jest potężnym narzędziem w SQL które może znacznie ułatwić pracę z tekstem jednak wymaga ono przemyślanego użycia by nie pogorszyć wydajności bazy danych

Pytanie 34

W języku Javascript obiekt typu array służy do przechowywania

A. wielu wartości lub funkcji

B. wielu wartości tylko tekstowych

C. wielu wartości różnego rodzaju

D. wielu wartości tylko liczbowych

Obiekt typu array w języku JavaScript jest niezwykle elastycznym narzędziem, które pozwala na przechowywanie wielu wartości dowolnego typu. Arrays mogą zawierać liczby, stringi, obiekty, a nawet inne tablice, w ramach jednego zbioru. Taka struktura danych jest bardzo przydatna w programowaniu, szczególnie w kontekście pracy z danymi, gdyż umożliwia tworzenie kolekcji o zmiennej długości, które można łatwo przetwarzać. Na przykład, w aplikacjach webowych można wykorzystać tablice do grupowania danych z formularzy lub przechowywania wyników zapytań do bazy danych. Dzięki metody takim jak .push(), .pop() czy .map(), programiści mogą łatwo manipulować danymi w tablicach. Ważnym aspektem jest również to, że tablice są obiektami w JavaScript, co oznacza, że można do nich przypisywać dodatkowe właściwości i metody, zwiększając ich funkcjonalność. Przykładem zaawansowanego zastosowania tablic jest wykorzystanie ich do implementacji algorytmów, takich jak sortowanie czy przeszukiwanie danych. Zgodnie z dokumentacją MDN, tablice w JavaScript są dynamiczne, co oznacza, że ich rozmiar może być dostosowywany w czasie działania programu, co czyni je bardzo wszechstronnym narzędziem w pracy programisty.

Pytanie 35

Funkcja colspan umożliwia łączenie komórek tabeli w układzie poziomym, natomiast rowspan w układzie pionowym. Która z poniższych tabel odpowiada fragmentowi kodu w języku HTML?

A. Odpowiedź A

B. Odpowiedź C

C. Odpowiedź B

D. Odpowiedź D

Polecenie rowspan w języku HTML służy do łączenia komórek tabeli w pionie. W podanym fragmencie kodu HTML, atrybut rowspan jest użyty z wartością 2 w pierwszej komórce pierwszego wiersza. Oznacza to, że ta komórka będzie się rozciągać na dwa wiersze, co jest widoczne w odpowiedzi B. Tabelę HTML można wykorzystać do tworzenia złożonych struktur danych, gdzie rowspan jest kluczowe w przypadku, gdy chcemy zminimalizować liczbę komórek i lepiej zorganizować dane w pionowe bloki. Użycie rowspan jest zgodne ze standardami HTML5, które zalecają semantyczne i logiczne układanie danych. Praktyczne zastosowanie rowspan można znaleźć w projektach takich jak raporty finansowe czy skomplikowane formularze, gdzie często wymagane jest łączenie komórek w pionie. W projektowaniu stron internetowych zaleca się stosowanie tabel w przypadkach rzeczywistych danych tabelarycznych, a nie do układu strony, co jest zgodne z wytycznymi dotyczącymi dostępności WCAG.

Pytanie 36

W języku JavaScript stworzono obiekt Samochod. Aby wywołać jedną z jego metod, trzeba wpisać

A. Samochod.kolor

B. Samochod.spalanie()

C. Samochod()

D. Samochod.spalanie_na100

W przypadku niepoprawnych odpowiedzi, możemy zauważyć, że pierwsza z nich, Samochod(), sugeruje wywołanie konstruktora obiektu, co nie jest poprawne w kontekście wywołania metody. Kiedy używamy nawiasów, JavaScript interpretuje to jako próbę stworzenia nowego obiektu, a nie dokonania akcji na istniejącym obiekcie. Kolejna odpowiedź, Samochod.kolor, odnosi się do właściwości obiektu, a nie do metody. W JavaScript możemy uzyskać dostęp do właściwości obiektów za pomocą notacji kropkowej, ale nie wykonuje to żadnej akcji ani nie wywołuje funkcji, co czyni tę odpowiedź niepoprawną w kontekście pytania. Ostatnia propozycja, Samochod.spalanie_na100, również nie jest poprawna, ponieważ sugeruje, że spalanie_na100 jest właściwością obiektu, a nie metodą. Warto zauważyć, że w JavaScript metody są definiowane jako funkcje w obiektach, co oznacza, że muszą być wywoływane z użyciem nawiasów, aby uzyskać pożądany efekt. Dlatego tylko odpowiedź wskazująca na metodę spalanie() jest właściwa. W kontekście programowania obiektowego w JavaScript, każde polecenie powinno być zgodne z definicją i zastosowaniem metod, co zwiększa przejrzystość kodu i jego funkcjonalność.

Pytanie 37

Jakie z poniższych stwierdzeń właściwie opisuje tabelę utworzoną przez: CREATE TABLE dane (kolumna INTEGER(3));

A. Kolumny w tabeli dane nazywają się: kolumna1, kolumna2, kolumna3

B. Tabela zawiera jedną kolumnę, która składa się z trzyelementowych tablic

C. Tabela o nazwie dane zawiera trzy kolumny typu liczb całkowitych

D. Tabela o nazwie dane ma jedną kolumnę typu liczb całkowitych

Odpowiedź, że tabela o nazwie dane posiada jedną kolumnę liczb całkowitych, jest prawidłowa, ponieważ w definicji tabeli użyto składni CREATE TABLE, wskazując, że w tabeli znajduje się tylko jedna kolumna o nazwie 'kolumna'. Typ danych dla tej kolumny to INTEGER, co oznacza, że przechowuje ona liczby całkowite. Parametr (3) w INTEGER nie oznacza, że kolumna ta zawiera trzy elementowe tablice; w rzeczywistości jest to specyfikacja dotycząca maksymalnej liczby cyfr, które ta kolumna może przechowywać, co powoduje, że rozmiar wartości będzie ograniczony do 3 cyfr. W praktyce, przy projektowaniu baz danych, kluczowe jest zrozumienie typów danych oraz ich ograniczeń, aby zapewnić integralność danych. Dobrą praktyką jest używać odpowiednich typów danych i odpowiednio je definiować, by optymalizować wydajność zapytań oraz zużycie miejsca w bazie danych. W tym przypadku, zrozumienie, że kolumna 'kolumna' jest jedyną kolumną w tabeli o typie INTEGER, jest podstawą efektywnego projektowania struktury bazy danych.

Pytanie 38

W CSS wprowadzono formatowanie

p > i {color: blue}

Co oznacza, że tekst zapisany będzie w kolorze niebieskim

A. pochylony tekst akapitu

B. cały tekst akapitu bez względu na jego formatowanie

C. cały tekst nagłówków bez względu na ich formatowanie

D. pogrubiony tekst akapitu

W podanym przypadku, zapis CSS <code>p > i {color: blue}</code> odnosi się do selektora, który aplikuje kolor niebieski do elementu <code><i></code> znajdującego się bezpośrednio wewnątrz elementu <code><p></code>. Oznacza to, że tylko tekst, który jest otoczony znacznikiem <code><i></code> w danym paragrafie, zostanie wyróżniony kolorem niebieskim. Ten sposób selekcji jest zgodny z zasadą kaskadowości i specyficzności CSS, co jest kluczowym elementem w zarządzaniu stylem dokumentów HTML. W praktyce, używanie takich selektorów pozwala na precyzyjne formatowanie tekstu w obrębie większych struktur, co jest szczególnie ważne w skomplikowanych projektach webowych. Dobrym przykładem zastosowania tego stylu może być sytuacja, gdy chcemy wyróżnić cytaty lub słowa kluczowe w tekście paragrafu, stosując odpowiednie znaczniki HTML oraz style CSS, co zwiększa czytelność i estetykę treści.

Pytanie 39

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Przenikanie zdjęć.

B. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

C. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

D. Zmiana jasności zdjęć.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 40

Metainformacja "Description" umieszczona w pliku HTML powinna zawierać

<head>
    <meta name="Description" content="...">
</head>

A. spis słów kluczowych, które są wykorzystywane przez wyszukiwarki internetowe

B. nazwę aplikacji, za pomocą której stworzono stronę

C. opis treści znajdującej się na stronie

D. informację na temat autora strony

Meta tag Description w HTML służy do dostarczenia krótkiego streszczenia zawartości strony internetowej Jest to jeden z kluczowych elementów optymalizacji pod kątem wyszukiwarek internetowych SEO który pomaga wyszukiwarkom i użytkownikom zrozumieć tematykę strony choć nie jest bezpośrednim czynnikiem rankingowym wyszukiwarek może wpływać na wskaźnik klikalności CTR w wynikach wyszukiwania Dzięki dobrze skonstruowanemu opisowi użytkownicy mogą szybko ocenić czy strona spełnia ich potrzeby co z kolei może zwiększyć ruch na stronie Praktyką branżową jest aby opis był zwięzły i zawierał najważniejsze informacje dotyczące zawartości strony zazwyczaj nie przekraczając 160 znaków Ponadto opis ten może być wyświetlany jako fragment w wynikach wyszukiwania co czyni go istotnym elementem strategii marketingowej strony Dobre praktyki obejmują stosowanie unikalnych i precyzyjnych opisów dla każdej podstrony co przyczynia się do lepszego zrozumienia i klasyfikacji strony przez wyszukiwarki

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej