Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 13:52
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 14:11

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W przedstawionym kodzie HTML, zaprezentowany styl CSS jest stylem:

<p style="color:red;">To jest przykładowy akapit.</p>

A. nagłówkowym

B. dynamicznym

C. zewnętrznym

D. lokalnym

Styl CSS określony wewnątrz elementu HTML poprzez atrybut style jest przykładem stylu lokalnego. Styl lokalny pozwala na bezpośrednie przypisanie konkretnych własności CSS do pojedynczego elementu co umożliwia szybkie i łatwe testowanie oraz modyfikacje wyglądu bez potrzeby edytowania zewnętrznych plików CSS. Praktyczne zastosowanie stylów lokalnych odnajdujemy w sytuacjach gdy chcemy wprowadzić zmiany dla pojedynczego elementu na stronie nie wpływając na inne elementy. Na przykład jeśli w jednym miejscu chcemy podkreślić wagę tekstu stosując kolor czerwony możemy użyć stylu lokalnego jak pokazano w pytaniu. Jednak styl lokalny nie jest zalecany dla większych projektów czy skomplikowanych stron ze względu na fakt że utrudnia zarządzanie i utrzymywanie spójnego stylu w całym projekcie. W takich przypadkach lepiej korzystać ze stylów zewnętrznych lub nagłówkowych które oferują lepszą organizację i elastyczność. Warto również pamiętać że implementacja stylu lokalnego może nadpisywać inne style co jest istotne przy rozwiązywaniu problemów związanych z dziedziczeniem stylów CSS.

Pytanie 2

Jakie jest zadanie funkcji desaturacji w edytorze grafiki?

A. rozjaśnienie obrazu

B. zwiększenie liczby kolorów w obrazie

C. przekształcenie barw do odcieni szarości

D. zwiększenie jaskrawości (nasycenia) barw

Desaturacja to obróbka, która zmniejsza nasycenie barw aż do zera, przez co kolorowy obraz staje się czarno-biały (w odcieniach szarości). Zachowuje przy tym jasność pikseli - zmienia się tylko „kolorowość”, a nie to, jak jasny jest dany punkt. Stosuje się ją, gdy chcemy uzyskać efekt monochromatyczny albo przygotować obraz do dalszej obróbki. Pojęciowo jest przeciwieństwem zwiększania nasycenia (saturacji). Dlatego zadaniem desaturacji jest przekształcenie barw do odcieni szarości.

Pytanie 3

Na ilustracji przedstawiono rezultat stosowania stylów CSS oraz odpowiadający mu kod HTML, który generuje ten przykład. Przyjmując, że marginesy wewnętrzne mają wartość 50 px, natomiast zewnętrzne wynoszą 20 px, styl CSS dla tego obrazu wygląda następująco

A. Odpowiedź D

B. Odpowiedź B

C. Odpowiedź A

D. Odpowiedź C

Odpowiedź C jest poprawna, ponieważ zdefiniowany styl CSS zawiera wszystkie elementy odpowiadające przedstawionemu formatowaniu obrazu. Styl ten określa kolor tła jako Teal, co jest zgodne z opisem wizualnym obrazu. Dodatkowo zastosowanie solidnej czarnej ramki o grubości 4 pikseli odpowiada profesjonalnym standardom, które zapewniają wyraźne oddzielenie obrazu od reszty treści przez wyróżnienie go. Zastosowanie marginesów zewnętrznych o wartości 20 pikseli oraz wewnętrznych paddingów o wartości 50 pikseli jest zgodne z podanym założeniem, co pozwala na właściwe umiejscowienie obrazu na stronie, dając przestrzeń wokół i wewnątrz elementu. Dbałość o takie szczegóły jest kluczowa dla tworzenia responsywnych i estetycznych stron internetowych. Praktyczne stosowanie tego typu stylizacji umożliwia poprawienie czytelności oraz przyciąga uwagę użytkowników na znaczące elementy strony. Warto przy tym pamiętać o zasadzie KISS (Keep It Simple, Stupid), która zachęca do utrzymywania prostoty w projektach, co nie tylko ułatwia ich tworzenie ale też późniejsze utrzymanie.

Pytanie 4

Na ilustracji zaprezentowano koncepcję układu bloków strony internetowej. Przyjmując, że bloki są realizowane za pomocą znaczników sekcji, a szerokość jest określona tylko dla bloków 2, 3 oraz 4, ich stylowanie powinno uwzględniać właściwość

A. clear: both dla wszystkich bloków

B. float: left dla wszystkich bloków

C. clear: both dla bloku 5 i float: left jedynie dla bloków 2, 3 oraz 4

D. float: left jedynie dla bloków 3 i 4 oraz clear: both dla bloku 2

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystanie float: left dla bloków 2, 3 i 4 pozwala na ich ustawienie obok siebie w poziomie. Jest to klasyczna technika stosowana w CSS do tworzenia layoutów, gdzie elementy mają płynąć obok siebie. Definiując float: left, elementy zaczynają od lewej krawędzi rodzica i układają się w linii poziomej. Użycie clear: both dla bloku 5 zapewnia, że blok ten zacznie się poniżej pływających bloków 2, 3 i 4, a nie obok nich. Clear: both jest konieczne, aby zapewnić, że blok 5 nie zostanie zakłócony przez floating, co jest powszechną praktyką przy tworzeniu wielokolumnowych layoutów. Kiedy float jest używany bez clear, może prowadzić do overlapania elementów, co jest niepożądane w strukturze layoutu. Praktyczne zastosowanie tego podejścia obejmuje układy z nagłówkiem, treścią i stopką, gdzie nagłówek i stopka powinny być pełnej szerokości, a treść podzielona na kolumny obok siebie. To podejście jest zgodne z tradycyjnymi metodami budowania stron przed wprowadzeniem flexboxa i grida, gdzie float był jednym z podstawowych narzędzi do zarządzania układem strony. Współczesne dobre praktyki wciąż uznają jego istotność, zwłaszcza w kontekście starszych projektów utrzymywanych z biegiem czasu.

Pytanie 5

Jakie efekt osiągnie się za pomocą przedstawionego formatowania CSS dla nagłówka trzeciego poziomu?

A. kolor tekstu będzie pomarańczowy

B. kolor tekstu będzie szary

C. tło będzie pomarańczowe

D. tło będzie w odcieniu szarym

Poprawna odpowiedź dotycząca tła pomarańczowego wynika z zasady specyficzności CSS W przedstawionym przykładzie stylu dla elementu h3 zastosowano właściwość background-color przypisując jej wartość orange bezpośrednio w znaczniku HTML co zwiększa specyficzność takiego stylu nad stylem zdefiniowanym w sekcji style w nagłówku strony Specyficzność w CSS to mechanizm określający który styl ma pierwszeństwo w przypadku konfliktu stylów dla tego samego elementu Styl wbudowany inline ma wyższą specyficzność niż style określone w sekcjach style co oznacza że definiując background-color inline jako orange nadpisuje on wcześniej zdefiniowane style Dzięki temu można precyzyjnie kontrolować wygląd poszczególnych elementów na stronie co jest dobrą praktyką w przypadku gdy konieczne są jednorazowe zmiany stylu dla konkretnego elementu Warto jednak pamiętać że nadmierne wykorzystywanie stylów inline może prowadzić do trudności w zarządzaniu wyglądem całej strony dlatego dobrą praktyką jest używanie ich oszczędnie oraz stosowanie zewnętrznych arkuszy stylów CSS tam gdzie to możliwe

Pytanie 6

Wskaż pole edycyjne sformatowane przedstawionym stylem CSS

input {
  border: none;
  border-bottom: 2px solid Blue;
  color: Gray;
  font-weight: 900;
}

Input 1. Podaj imię:

Input 2. Podaj imię:

Input 3. Podaj imię:

Input 4. Podaj imię: Agnieszka

A. Input 1.

B. Input 3.

C. Input 4.

D. Input 2.

Dobrze wybrałeś! Odpowiedź 'Input 2.' jest rzeczywiście poprawna. To, co oferuje ten element, to wszystko, co potrzebne do spełnienia wymagań stylu CSS, czyli ma niebieskie dolne obramowanie o grubości 2px, szary tekst oraz pogrubioną czcionkę. Wygląd elementów formularza jest mega ważny, bo to właśnie od niego zależy, jak użytkownicy będą się poruszać po stronie. Dzięki CSS możemy to wszystko kontrolować, co daje nam spójność i ładny wygląd. Różne właściwości CSS, takie jak 'border-bottom', 'color' czy 'font-weight', pozwalają na dokładne dostosowanie stylu każdego elementu strony. W sumie, jak już się bardziej wkręcisz w CSS, zauważysz, że można dodać też różne efekty, jak hover, focus czy active, co dodatkowo wzbogaca interakcję. Rozumienie, jak te różne właściwości działają, jest kluczowe, żeby tworzyć fajne i funkcjonalne interfejsy.

Pytanie 7

			id	nazwisko	imie	data_ur	ubezpieczony
✏️ Edytuj	📋 Kopiuj	⛔ Usuń	1	Kowalski	Jan	2005-12-18	1
✏️ Edytuj	📋 Kopiuj	⛔ Usuń	2	Nowak	Adam	2005-10-10	1
✏️ Edytuj	📋 Kopiuj	⛔ Usuń	3	Wisniewski	Antoni	2005-06-14	0
✏️ Edytuj	📋 Kopiuj	⛔ Usuń	4	Lipska	Anna	2006-04-12	1
✏️ Edytuj	📋 Kopiuj	⛔ Usuń	5	Tomaszewski	Pawel	2006-07-11	0
✏️ Edytuj	📋 Kopiuj	⛔ Usuń	6	Kostarz	Julia	2006-03-20	1
✏️ Edytuj	📋 Kopiuj	⛔ Usuń	7	Borewicz	Patryk	2007-06-21	1
✏️ Edytuj	📋 Kopiuj	⛔ Usuń	8	Koperski	Bartlomiej	2001-09-10	0

Które zapytanie w języku MySQL usunie z tabeli uczniowie uczniów urodzonych w czerwcu?

A. DELETE FROM `uczniowie` WHERE data_ur LIKE "?-06-?"

B. DROP FROM `uczniowie` WHERE data_ur == #-06-#

C. DROP FROM `uczniowie` WHERE data_ur LIKE "06"

D. DELETE FROM `uczniowie` WHERE data_ur LIKE "%-06-%"

Poprawnie wskazane zapytanie korzysta z instrukcji DELETE oraz operatora LIKE z odpowiednim wzorcem: "%-06-%". W kolumnie data_ur mamy daty zapisane w standardowym formacie ISO: RRRR-MM-DD, np. 2005-06-14. W takim formacie miesiąc zawsze znajduje się na pozycjach 6–7 i jest zapisany jako dwucyfrowa liczba z wiodącym zerem. Wzorzec "%-06-%" oznacza: dowolny ciąg znaków przed, dokładnie „-06-” w środku, oraz dowolny ciąg znaków po. Dzięki temu trafiamy w wszystkie daty, gdzie miesiąc to 06, czyli czerwiec, niezależnie od roku i dnia. To jest bardzo praktyczne podejście, gdy przechowujemy datę w typie DATE i chcemy filtrować po miesiącu bez dodatkowych funkcji. W MySQL operator LIKE działa na wartościach tekstowych, ale typ DATE jest w takim kontekście automatycznie konwertowany do postaci tekstowej w formacie 'YYYY-MM-DD', więc wzorzec z myślnikami jest jak najbardziej poprawny. W realnych projektach częściej stosuje się funkcje DATE_FORMAT albo MONTH(data_ur) = 6, bo to jest czytelniejsze i mniej podatne na pomyłki w zapisie wzorca. Jednak w tym zadaniu celem jest zrozumienie, jak działa LIKE, wildcard „%” oraz jak wygląda rzeczywisty format przechowywania daty. Dobrą praktyką jest też zawsze używanie pojedynczych cudzysłowów w SQL (np. '%-06-%'), choć MySQL akceptuje też podwójne w pewnych konfiguracjach. Moim zdaniem warto zapamiętać ten sposób myślenia: patrzysz na rzeczywisty zapis danych w kolumnie i dopasowujesz wzorzec tak, żeby trafić dokładnie ten fragment, który Cię interesuje (tu: '-06-').

Pytanie 8

Obraz przedstawia formatowanie CSS paragrafu. Aby otrzymać czerwony kolor poza obramowaniem, tak jak przedstawiono na obrazie, należy zdefiniować własność

Oto przykład paragrafu który poza ramką ma kolor grubości 10 px

A. border

B. outline

C. padding

D. background

Dobrze, wybrałeś właściwą odpowiedź! W tym pytaniu, żeby uzyskać czerwony kolor obok obramowania paragrafu, trzeba użyć właściwości 'outline'. Ta właściwość daje Ci możliwość dodania konturu do elementu, ale nie zmienia jego rozmiarów na stronie, więc wszystko zostaje na swoim miejscu. Fajnie jest to wykorzystać, gdy chcemy, żeby coś się wyróżniało, ale nie chcemy wprowadzać chaosu w układzie. To naprawdę dobra praktyka w web designie. Spróbuj zastosować to w swoich projektach!

Pytanie 9

W jaki sposób funkcjonuje instrukcja do łączenia wyników zapytań INTERSECT w SQL?

A. Zwraca te wiersze, które wystąpiły w wyniku drugiego zapytania, natomiast nie było ich w wyniku pierwszego zapytania

B. Zwraca te wiersze, które wystąpiły w wyniku pierwszego zapytania, jednak nie były obecne w wyniku drugiego zapytania

C. Zwraca część wspólną wyników dwóch zapytań

D. Zwraca zbiór wyników z pierwszego zapytania oraz zbiór wyników z drugiego zapytania, automatycznie eliminując powtarzające się wiersze

Instrukcja INTERSECT w języku SQL jest używana do zwracania wspólnych wyników dwóch lub więcej zapytań SELECT. W praktyce INTERSECT identyfikuje i zwraca jedynie te wiersze, które występują zarówno w pierwszym, jak i w drugim zbiorze wyników. Warto zauważyć, że podczas używania tej instrukcji, domyślnie usuwane są duplikaty, co oznacza, że każde unikalne wystąpienie wspólnych wierszy zostanie zwrócone tylko raz. Na przykład, jeżeli mamy dwa zapytania: pierwsze zwracające klientów z miasta A, a drugie klientów z miasta B, zastosowanie INTERSECT pozwoli nam uzyskać listę klientów, którzy znajdują się w obu zbiorach, co może być istotne w kontekście analizy danych lub segmentacji rynku. W kontekście standardów SQL, INTERSECT jest jednym z operatorów zbiorowych, obok UNION i EXCEPT, co czyni go fundamentalnym narzędziem w pracy z relacyjnymi bazami danych. Użycie INTERSECT może być korzystne w sytuacjach, gdy chcemy uzyskać analizę porównawczą lub zidentyfikować wspólne elementy pomiędzy różnymi zestawami danych, co jest kluczowe w wielu zastosowaniach analitycznych i raportowych.

Pytanie 10

W zaprezentowanym fragmencie zapytania SQL, instrukcja SELECT ma za zadanie zwrócić

SELECT COUNT(wartosc) FROM ...

A. średniej wartości tabeli

B. liczby rekordów

C. średniej w kolumnie wartosc

D. suma w kolumnie wartosc

Komenda SELECT COUNT w języku SQL jest używana do zwracania liczby wierszy w rezultacie zapytania. Użycie funkcji COUNT z nazwą kolumny, jak w przykładzie SELECT COUNT(wartosc), pozwala policzyć wszystkie niepuste wartości w danej kolumnie wartosc w tabeli. Jest to przydatne w przypadkach, gdy chcemy zrozumieć, ile danych spełnia określone kryteria, lub gdy interesuje nas liczba wierszy zawierających wartości w konkretnej kolumnie. Funkcja COUNT jest jedną z podstawowych funkcji agregujących w SQL, co oznacza, że podsumowuje dane w określony sposób. Stosowanie tej funkcji jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu baz danych, gdzie często potrzebujemy analizować dane w sposób ilościowy. Przykładowo, jeśli prowadzimy bazę danych klientów, możemy użyć SELECT COUNT(id) FROM klienci, aby dowiedzieć się, ilu mamy zarejestrowanych klientów. Ta funkcja jest także kluczowym elementem w optymalizacji zapytań, ponieważ pozwala na szybkie uzyskanie informacji o liczbie rekordów bez konieczności przetwarzania wszystkich danych z tabeli. Zrozumienie działania COUNT i jego zastosowań jest kluczowe dla efektywnego przetwarzania danych i tworzenia wydajnych zapytań w języku SQL.

Pytanie 11

Tabele: Firmy oraz Zamówienia są ze sobą powiązane relacją jeden do wielu. Aby uzyskać tylko identyfikatory zamówień wraz z odpowiadającymi im nazwami firm dla przedsiębiorstw, których poziom wynosi 4, należy użyć polecenia

A. SELECT Zamówienia.id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy WHERE poziom = 4

B. SELECT id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy ON Zamówienia.Firmy_id = Firmy.id WHERE poziom = 4

C. SELECT Zamówienia.id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy ON Zamówienia.Firmy_id = Firmy.id WHERE poziom = 4

D. SELECT Zamówienia.id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy ON Zamówienia.id = Firmy.id WHERE poziom = 4

W kontekście zaproponowanych odpowiedzi, błędne podejścia wynikają głównie z niewłaściwego zastosowania klauzuli JOIN oraz braku zrozumienia relacji między tabelami. Kluczowym błędem jest ignorowanie związku pomiędzy kluczem głównym i kluczem obcym, co prowadzi do niepoprawnych wyników w zapytaniach SQL. Na przykład, próba połączenia tabel bez wyraźnego zdefiniowania relacji poprzez klauzulę ON może skutkować pełnym iloczynem kartezjańskim, co jest nieefektywne i często nieprawidłowe pod względem logicznym. Innym częstym błędem w analizie takich zapytań jest niedostateczne uwzględnienie warunków filtrowania w klauzuli WHERE. Warunki te są niezbędne do ograniczenia zestawu wyników do tych, które są istotne dla bieżącej analizy, zwłaszcza w kontekście zamówień i firm o określonym poziomie. Niepoprawne stosowanie aliasów lub brak ich użycia może także prowadzić do niejasności, zwłaszcza w bardziej złożonych zapytaniach, gdzie precyzyjne odwoływanie się do kolumn jest kluczowe. Ponadto, pomijanie sprawdzenia czy dane kolumny istnieją i są odpowiednio indeksowane może prowadzić do błędów wykonania zapytań lub znacznego spadku wydajności, co ma krytyczne znaczenie w środowisku produkcyjnym. Dbając o unikanie takich błędów, warto zastosować się do zasad projektowania baz danych, które skupiają się na integralności referencyjnej i optymalizacji zapytań, co zwiększa ich efektywność i czytelność w praktycznych zastosowaniach biznesowych. Zachowanie tych zasad pozwala na budowanie solidnych i wydajnych systemów bazodanowych, które wspierają procesy decyzyjne w organizacjach.

Pytanie 12

Cechy przedstawione w tabeli dotyczą?

Strony ustalają dążenie do konkretnego wyniku
Ważny jest efekt pracy, a nie sposób jej realizacji
Zleceniodawca przekazuje za wykonawcę zaliczkę na podatek dochodowy

A. umowy agencyjnej

B. umowy o pracę

C. umowy o dzieło

D. umowy zlecenia

Umowa o pracę różni się od umowy o dzieło w kilku kluczowych aspektach. Przede wszystkim, umowa o pracę koncentruje się na procesie wykonywania pracy, a nie tylko na jej rezultacie. Pracownik w ramach umowy o pracę podlega określonym przepisom dotyczącym czasu pracy, urlopów i innych świadczeń pracowniczych, co nie ma miejsca w umowie o dzieło. Z kolei umowa zlecenia także skupia się bardziej na wykonywaniu usług niż na osiąganiu konkretnego rezultatu, co oznacza, że zleceniobiorca powinien wykonać powierzone zadanie z należytą starannością, ale niekoniecznie osiągnąć określony efekt końcowy. Umowa agencyjna jest jeszcze innym typem kontraktu, w którym agent działa na rzecz zleceniodawcy, ale niekoniecznie musi dostarczać konkretny produkt lub usługę końcową. Typowym błędem jest mylenie tych umów z uwagi na podobieństwa w formalnościach czy obowiązkach podatkowych, jednak kluczowe jest zrozumienie różnic w zakresie oczekiwań co do efektu pracy i sposobu jej rozliczania.

Pytanie 13

Która praktyka ZWIĘKSZA czytelność kodu źródłowego?

A. stosowanie wcięć i opisowych nazw zmiennych

B. nadawanie zmiennym jednoliterowych nazw

C. unikanie jakichkolwiek komentarzy

D. pisanie jak najdłuższych linii w jednym wierszu

Czytelność kodu najbardziej poprawiają WCIĘCIA (pokazujące strukturę bloków) oraz OPISOWE nazwy zmiennych i funkcji, z których od razu wynika ich rola. Dzięki temu kod łatwiej zrozumieć i utrzymać. Dlatego czytelność zwiększa stosowanie wcięć i opisowych nazw.

Pytanie 14

Proces normalizacji tabel ma na celu

A. weryfikację i poprawę efektywności bazy danych

B. wizualizację bazy

C. wyłącznie stworzenie tabel oraz powiązań w bazie

D. dodanie danych do bazy

Normalizacja tabel jest procesem, który ma na celu organizację struktury bazy danych w taki sposób, aby zminimalizować redundancję danych oraz zapewnić integralność danych. Proces ten polega na podziale dużych tabel na mniejsze i łączeniu ich za pomocą relacji, co pozwala na efektywniejsze zarządzanie danymi. Przykładem normalizacji może być podział tabeli zawierającej informacje o klientach i ich zamówieniach na dwie oddzielne tabele: jedna do przechowywania danych klientów, a druga do danych zamówień, z relacją między nimi. W praktyce normalizacja, zgodna z metodologią Codd'a, obejmuje kilka poziomych form normalnych, takich jak 1NF, 2NF, i 3NF, z których każda wprowadza dodatkowe ograniczenia i zasady. Przy odpowiedniej normalizacji można uniknąć problemów z aktualizacją danych, takich jak anomalie aktualizacji czy usuwania, co jest kluczowe w utrzymywaniu wysokiej jakości danych w systemach bazodanowych.

Pytanie 15

Posiadając tabelę zawierającą zwierzeta z kolumnami nazwa, gatunek, gromada, cechy, dlugosc_zycia, aby uzyskać listę nazw zwierząt, które żyją co najmniej 20 lat oraz należą do ssaków, należy wykonać zapytanie:

A. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 AND gromada = 'ssak';

B. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE gromada = 'ssak';

C. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 OR gromada = 'ssak';

D. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20;

Zapytanie SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >=20 AND gromada = 'ssak'; jest prawidłowe, ponieważ łączy dwa kluczowe warunki, które muszą być spełnione, aby uzyskać pożądane wyniki. W tym przypadku chcemy wyświetlić nazwy zwierząt, które żyją co najmniej 20 lat oraz należą do gromady ssaków. Operator AND w SQL jest stosowany do łączenia warunków, co oznacza, że tylko te rekordy, które spełniają oba warunki, zostaną zwrócone. Przykładem zastosowania takiego zapytania może być analiza danych w zoologii lub biologii, gdzie istotne jest zrozumienie, które gatunki mają długowieczność i są ssakami. Takie zapytanie można również wykorzystać w praktyce, na przykład w aplikacjach ewidencjonujących zwierzęta w ogrodach zoologicznych czy rezerwatach, pomagając w podejmowaniu decyzji o ich ochronie lub hodowli. Zastosowanie dobrych praktyk w SQL polega na precyzyjnym definiowaniu kryteriów, co pozwala na efektywne przetwarzanie i analizowanie danych.

Pytanie 16

document.getElementById("napis").innerHTML = Date); // Aby poprawnie skomentować podaną linijkę kodu w języku JavaScript, należy dodać komentarz po znakach //

A. zmiana właściwości atrybutu innerHTML

B. niepoprawne informacje

C. wyświetlenie daty oraz czasu w znaczniku o id = napis

D. wyświetlenie ciągu "Date()" w znaczniku o id = napis

W przedstawionej linii kodu JavaScript, 'document.getElementById("napis").innerHTML = Date;', mamy do czynienia z modyfikacją zawartości elementu HTML o identyfikatorze 'napis'. Funkcja 'getElementById' pozwala na selekcję elementu DOM, a atrybut 'innerHTML' umożliwia przypisanie nowej wartości, która będzie wyświetlana w tym elemencie. Wartością, która zostanie przypisana, jest 'Date', a nie 'Date()'. Przy użyciu 'Date' bez nawiasów, odnosi się do obiektu funkcji, a nie do wyniku wykonania tej funkcji, który zwraca aktualną datę i czas. W poprawnej wersji kodu powinno być 'document.getElementById("napis").innerHTML = new Date();', co spowoduje wyświetlenie bieżącej daty i godziny w elemencie o id 'napis'. Takie podejście jest zgodne z aktualnymi standardami ECMAScript, a także jest często wykorzystywane w aplikacjach webowych do dynamicznej aktualizacji treści na stronach internetowych, co zwiększa ich interaktywność i użytkowalność. Dla lepszego zrozumienia, praktycznym przykładem może być użycie tego kodu w aplikacji, która pokazuje czas rzeczywisty na stronie, co jest popularne w wielu projektach webowych.

Pytanie 17

Który z elementów jest opcjonalny w kodzie HTML5 i jego pominięcie nie spowoduje wygenerowania błędu lub ostrzeżenia walidatora HTML?

A. <title>Tytuł strony</title>

B. <meta name="keywords" content="">

C. <!DOCTYPE html>

D. <html lang="pl">

Poprawnie – właśnie znacznik meta z atrybutem name="keywords" jest w HTML5 całkowicie opcjonalny i jego brak nie powoduje żadnych błędów walidacji. Ten element był kiedyś używany głównie do pozycjonowania stron w wyszukiwarkach, ale w aktualnych wytycznych SEO praktycznie wszystkie większe wyszukiwarki (Google, Bing itd.) ignorują meta keywords. Z punktu widzenia specyfikacji HTML5 jest to zwykły, opcjonalny metatag: możesz go użyć, ale w żaden sposób nie jest wymagany do poprawnej struktury dokumentu. Validator W3C nie zgłasza ostrzeżeń, jeśli go nie ma, bo nie jest to element strukturalny, tylko dodatkowa informacja opisowa.

W praktyce, w nowoczesnych projektach webowych, meta name="keywords" często się po prostu pomija. Dużo ważniejsze są inne meta tagi, np. meta charset, meta name="viewport" dla responsywności czy meta name="description", która jest używana w wynikach wyszukiwania. Możesz mieć całkowicie poprawny, walidujący się dokument HTML5 zaczynający się od <!DOCTYPE html>, z elementem html z atrybutem lang, poprawnie zdefiniowaną sekcją head z tytułem strony i bez ani jednego meta keywords – i to jest jak najbardziej zgodne ze standardem.

Moim zdaniem dobrze jest znać historię tego znacznika: kiedyś nauczyciele i różne stare kursy mocno go promowały, dlatego wciąż pojawia się w kodzie. Ale w aktualnych projektach lepiej skupić się na semantycznym HTML, dostępności (ARIA, poprawne nagłówki), porządnych opisach w meta description i na poprawnej strukturze dokumentu. Meta keywords możesz traktować jako ciekawostkę z dawnych czasów, a nie obowiązkowy element kodu.

Pytanie 18

W języku PHP funkcja trim służy do

A. usuwania białych znaków lub innych określonych w parametrze znaków z obu końców tekstu

B. porównywania dwóch tekstów i wyświetlania ich wspólnej części

C. redukcji tekstu o liczbę znaków określoną w parametrze

D. podawania długości tekstu

Wybór niewłaściwej odpowiedzi może wynikać z pomylenia funkcji <i>trim</i> z innymi funkcjami w PHP, które pełnią różne role. Na przykład, porównywanie dwóch napisów i wypisywanie części wspólnej nie jest funkcjonalnością dostępną w <i>trim</i>, lecz w funkcjach takich jak <i>similar_text</i> lub używając operatorów porównania. Dodatkowo, funkcja <i>strlen</i> jest odpowiedzialna za podawanie długości napisu, co również nie ma związku z działaniem <i>trim</i>. Zmniejszanie napisu o wskazaną liczbę znaków można zrealizować za pomocą funkcji takich jak <i>substr</i>, a nie <i>trim</i>, która koncentruje się jedynie na usuwaniu nadmiarowych znaków z końców. Te pomyłki często wynikają z niepełnego zrozumienia funkcji dostępnych w PHP oraz ich specyfiki w kontekście obróbki tekstu. Aby uniknąć takich nieporozumień, warto dokładnie zapoznać się z dokumentacją PHP oraz zwracać uwagę na kontekst i zastosowanie każdej funkcji. Zrozumienie, jakie zadania są przeznaczone dla poszczególnych funkcji, jest kluczowe dla efektywnego programowania oraz unikania błędów w kodzie.

Pytanie 19

Określ rezultat działania podanego kodu PHP, przy założeniu, że zmienna tab jest tablicą.

$tab = explode(",", "jelenie,sarny,dziki,lisy,borsuki"); 
echo $tab[1]." ".$tab[2];

A. dziki lisy

B. lisy borsuki

C. sarny dziki

D. jelenie sarny

Wynik wykonania kodu PHP przedstawionego w pytaniu to 'sarny dziki', co odpowiada trzeciej opcji. Analizując kod, najpierw wykorzystujemy funkcję explode, która dzieli ciąg znaków na elementy tablicy, używając przecinka jako separatora. W rezultacie zmienna $tab stanie się tablicą składającą się z pięciu elementów: 'jelenie', 'sarny', 'dziki', 'lisy', 'borsuki'. Następnie w instrukcji echo odwołujemy się do drugiego i trzeciego elementu tablicy, co odpowiada indeksom 1 i 2, ponieważ indeksowanie w PHP zaczyna się od zera. Zatem $tab[1] to 'sarny', a $tab[2] to 'dziki'. W kontekście praktycznym, znajomość pracy z tablicami oraz funkcji do ich manipulacji jest kluczowa w programowaniu w PHP, zwłaszcza przy pracy z danymi w formacie CSV lub innymi formatami wymagającymi podziału ciągów. Opanowanie takich technik jest istotne dla programistów zajmujących się tworzeniem aplikacji webowych, gdzie przetwarzanie danych wejściowych jest na porządku dziennym.

Pytanie 20

Z tabel Artykuly oraz Autorzy należy wyodrębnić tylko nazwiska autorów oraz tytuły ich artykułów, które uzyskały ocenę 5. Odpowiednia kwerenda do pozyskania tych informacji ma postać

A. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = autorzy_id WHERE ocena = 5;

B. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = artykuly.id;

C. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy, artykuly WHERE ocena == 5;

D. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = autorzy_id;

Odpowiedź SELECT nazwisko tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = autorzy_id WHERE ocena = 5; jest poprawna ponieważ precyzyjnie wykorzystuje konstrukcję SQL do połączenia tabel Autorzy i Artykuly. JOIN łączy te tabele na podstawie klucza obcego autorzy_id w tabeli Artykuly który odpowiada kluczowi głównemu id w tabeli Autorzy. To pozwala na uzyskanie pełnej informacji o autorach i ich artykułach. Klauzula WHERE ocena = 5 filtruje wyniki i zwraca jedynie te które mają ocenę równą 5. Jest to standardowe podejście w SQL do pobierania danych na podstawie określonych kryteriów co jest bardzo efektywne w zarządzaniu dużymi zbiorami danych. Praktyczne zastosowanie tego typu kwerend obejmuje na przykład systemy rekomendacji artykułów gdzie tylko dobrze ocenione treści są pokazywane użytkownikom. Stosowanie takich kwerend zgodnie z najlepszymi praktykami pozwala na utrzymanie wydajności bazy danych oraz na zapewnienie integralności danych co jest kluczowe w profesjonalnym zarządzaniu bazami danych.

Pytanie 21

W języku PHP funkcja trim służy do

A. Usuwania białych znaków lub innych znaków wymienionych w parametrze z obu końców tekstu

B. Porównywania dwóch tekstów i wyświetlania ich wspólnej części

C. Redukowania długości tekstu o określoną w parametrze liczbę znaków

D. Określania długości tekstu

Wybór odpowiedzi, która sugeruje, że funkcja trim w PHP zmniejsza napis o wskazaną w parametrze liczbę znaków, jest błędny. Funkcja ta nie ma na celu manipulacji długością napisu w taki sposób, ale raczej skupia się na usuwaniu zbędnych znaków z jego końców. Użytkownicy często mylą działanie trim z innymi funkcjami związanymi z obróbką łańcuchów tekstowych, co prowadzi do nieporozumień. Z kolei przekonanie, że trim porównuje dwa napisy i wypisuje ich część wspólną, jest także mylne, ponieważ nie dostarcza funkcjonalności porównywania tekstów. PHP oferuje inne funkcje, takie jak strcmp, które są przeznaczone do porównywania łańcuchów. Kolejna nieprawidłowa koncepcja to założenie, że trim służy do podawania długości napisu - na to zadanie są dedykowane inne funkcje, jak strlen. Różne funkcje w PHP mają specyficzne zastosowania, co jest istotne w kontekście dobrych praktyk programistycznych, ponieważ stosowanie niewłaściwych funkcji może prowadzić do nieefektywności i błędów w kodzie. Warto zatem dokładnie zapoznawać się z dokumentacją PHP i zrozumieć, jakie są cele i zastosowania konkretnych funkcji, aby uniknąć typowych pułapek i błędów w programowaniu.

Pytanie 22

Aby tworzyć strony internetowe w sposób graficzny, należy skorzystać z

A. programu MS Office Picture Manager

B. programu typu WYSIWYG

C. przeglądarki internetowej

D. edytora CSS

Korzystanie z przeglądarek internetowych do tworzenia stron internetowych jest fundamentalnie niepoprawne, ponieważ przeglądarki są narzędziami do wyświetlania stron, a nie ich tworzenia. Użytkownicy mogą jedynie przeglądać treści, które zostały już opracowane w innych aplikacjach i zamieszczone w Internecie. Również edytory CSS, choć ważne w procesie stylizowania stron, nie są wystarczające do graficznego tworzenia stron internetowych. Edytory te skupiają się jedynie na aspekcie wizualnym poprzez stylowanie elementów HTML, ale nie oferują możliwości łatwego i intuicyjnego projektowania układu strony, co jest kluczowe dla grafików i projektantów stron. Co więcej, program MS Office Picture Manager jest aplikacją do zarządzania i edytowania zdjęć, a nie do tworzenia stron internetowych. Użytkownicy mogą popełniać błąd, myśląc, że podobne programy mogą być używane do projektowania stron, jednak nie są one zaprojektowane do integracji z HTML, CSS czy JavaScript. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla efektywnego tworzenia stron internetowych, które są nie tylko estetyczne, ale również funkcjonalne i zgodne z nowoczesnymi standardami.

Pytanie 23

W języku JavaScript, funkcja Math.pow() wykorzystuje się do obliczenia

A. wartości przybliżonej liczby

B. potęgi liczby

C. pierwiastka kwadratowego liczby

D. wartości bezwzględnej liczby

Funkcja Math.pow() w JavaScript służy do obliczania potęgi liczby, co oznacza, że można jej użyć do podnoszenia liczby do wybranej potęgi. Poprawna składnia tej funkcji to Math.pow(base, exponent), gdzie 'base' to liczba, którą chcemy podnieść do potęgi, a 'exponent' to wykładnik. Na przykład, aby obliczyć 2 do potęgi 3, używamy Math.pow(2, 3), co zwraca 8. Ta funkcja jest niezwykle przydatna w różnych kontekstach programistycznych, takich jak obliczenia matematyczne, grafika komputerowa, czy modelowanie rzeczywistych zjawisk. W praktyce, korzystając z Math.pow(), można zrealizować wiele bardziej zaawansowanych obliczeń, takich jak obliczanie wartości funkcji wygładzających, symulacji fizycznych czy operacji na danych statystycznych. Kluczowe jest, aby pamiętać, że w JavaScript dostępne są również operator potęgowania (**), wprowadzony w ECMAScript 2016, co czyni kod bardziej czytelnym, na przykład 2 ** 3 również zwraca 8. Warto być świadomym tych narzędzi, aby optymalizować i upraszczać kod w swoich projektach.

Pytanie 24

Wskaż poprawne stwierdzenie dotyczące poniższej definicji stylu:

<style>
<!--
P{color:blue; font-size:14pt; font-style:italic}
A{font-size: 16pt ; text-transform:lowercase;}
TD.niebieski {color: blue}
TD.czerwony {color: red}
-->
</style>

A. To jest styl lokalny

B. Odnośnik będzie napisany czcionką 14 punktów

C. Akapit będzie konwertowany na małe litery

D. Określono dwie kategorie

Styl lokalny to takie style, które dodaje się bezpośrednio w plikach HTML, często w tagu style lub jako atrybut style w elementach HTML. W tym przypadku mamy do czynienia z osobnym blokiem CSS, więc nie jest to styl lokalny. Co do rozmiaru czcionki linku, to stwierdzenie, że ma 14 punktów, jest błędne. W kodzie CSS widzimy, że rozmiar czcionki dla elementu P to 14 punktów, ale dla elementu A jest ustawiony na 16 punktów. Często takie nieporozumienia wynikają z tego, że nie analizuje się dokładnie kodu źródłowego albo myli się różne selektory. Odnośnie transponowania akapitu na małe litery, to też nie jest poprawne, bo właściwość text-transform: lowercase dotyczy odnośników, nie akapitów. W nauce o CSS ważne jest, żeby dobrze rozumieć zasady działania i umieć rozróżniać, które selektory i właściwości stosują się do konkretnych elementów HTML. To wymaga praktyki i dokładnej analizy kodu. Zrozumienie tych rzeczy jest kluczowe w pracy nad stronami internetowymi, bo pozwala na efektywne zarządzanie stylami. Dobrze stosowane style to podstawa dla każdego, kto zajmuje się tworzeniem i utrzymywaniem stron, żeby wszystko wyglądało spójnie i działało jak trzeba.

Pytanie 25

Jakie uprawnienia będzie miał użytkownik jan po wykonaniu poniższych poleceń na bazie danych?

GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO jan;
REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE ON klienci FROM jan;

A. Będzie mógł zmieniać strukturę tabeli klienci.

B. Będzie mógł przeszukiwać dane w tabeli klienci.

C. Będzie mógł eliminować rekordy z tabeli klienci.

D. Będzie mógł dodawać rekordy do tabeli klienci.

Wybór odpowiedzi, że jan będzie mógł usuwać rekordy z tabeli klienci, jest błędny. Polecenie REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE nałożone na użytkownika jan oznacza, że pozbawiono go możliwości wykonywania operacji, które są kluczowe dla zarządzania danymi w tej tabeli. W praktyce, zasady przyznawania uprawnień w bazach danych wymagają, aby użytkownicy mieli określone uprawnienia do przeprowadzenia operacji na danych. Usuwanie rekordów jest operacją, która wymaga posiadania odpowiednich uprawnień, a ponieważ jan został pozbawiony uprawnienia DELETE, nie może on już usuwać żadnych danych z tabeli klienci. Podobnie, stwierdzenie, że jan będzie mógł wyszukiwać dane, również jest błędne, ponieważ uprawnienie SELECT zostało odjęte. W kontekście administracji bazą danych, kluczowe jest zrozumienie, że przyznawanie lub odbieranie uprawnień powinno być zgodne z zasadą najmniejszych uprawnień, co oznacza, że użytkownicy powinni mieć tylko te uprawnienia, które są niezbędne do wykonywania ich pracy. W tym przypadku jan ma pełne uprawnienia do zmiany struktury tabeli, ale nie ma żadnej możliwości interakcji z danymi. Zatem, odpowiedzi dotyczące możliwości wstawiania rekordów również są błędne, ponieważ uprawnienie INSERT zostało zabrane, co uniemożliwia janowi dodawanie nowych danych do tabeli. W związku z powyższym, wybór odpowiedzi na pytanie egzaminacyjne powinien opierać się na dokładnej analizie przyznanych uprawnień oraz ich wpływu na możliwości działania użytkowników w systemie baz danych.

Pytanie 26

W języku PHP do zmiennej a przypisano tekst, w którym wielokrotnie występuje słowo Kowalski. W celu zamiany wszystkich wystąpień słowa Kowalski na słowo Nowak w zmiennej a, należy użyć polecenia

A. $a = str_rep('Kowalski', 'Nowak', $a);

B. $a = str_replace('Kowalski', 'Nowak', $a);

C. $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski');

D. $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski', $a);

Inne odpowiedzi nie są do końca dobre, bo nie spełniają warunków dla str_replace. Z $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski'); brakuje trzeciego argumentu, więc funkcja nie wie, na czym ma działać. Może się wydawać, że nazwa zmiennej nie ma znaczenia, ale w PHP, jak nie podasz zmiennej, to str_replace nie ma sensu. Ważne jest, żeby rozumieć, jak działa ta funkcja. W drugiej odpowiedzi $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski', $a); znów źle zamieniasz, bo najpierw powinno być to, co chcesz zastąpić, a potem to nowe. Z kolei w $a = str_rep('Kowalski', 'Nowak', $a); masz literówkę w nazwie funkcji, co oczywiście powoduje błąd. Takie pomyłki się zdarzają, bo człowiek czasem nie zwraca uwagi na szczegóły. Dlatego warto korzystać z dokumentacji i mieć na oku detale, takie jak pisownia funkcji czy kolejność argumentów. W programowaniu detale są naprawdę ważne, bo ich zignorowanie często prowadzi do nieprzewidzianych efektów.

Pytanie 27

Które polecenie MySQL sprawdza tabelę pod kątem błędów i uszkodzeń (bez jej naprawiania)?

FIX TABLE

UPDATE TABLE

CHECK TABLE

CHANGE TABLE

Polecenie CHECK TABLE sprawdza, czy tabela nie jest uszkodzona, i zwraca raport o ewentualnych błędach - samo jednak niczego nie naprawia. Zwykle wykonuje się je przed właściwą naprawą poleceniem REPAIR TABLE. Dlatego do diagnozy tabeli (bez naprawy) służy CHECK TABLE.

Pytanie 28

Który zapis CSS ustawi tło bloku <div> na kolor niebieski?

div { color: blue; }

div { shadow: blue; }

div { border-color: blue; }

div { background-color: blue; }

Kolor tła elementu ustawia właściwość background-color, więc div { background-color: blue; } daje niebieskie tło bloku <div>. Dlatego ten zapis jest poprawny.

Pytanie 29

Aby obraz dodany za pomocą kodu HTML był zrozumiały dla programów wspierających osoby niewidome, konieczne jest zdefiniowanie atrybutu

A. sizes

B. src

C. alt

D. border

Atrybut 'alt' w znaczniku <img> jest kluczowy dla dostępności treści internetowych. Jego główną funkcją jest dostarczenie alternatywnego opisu obrazu, który jest odczytywany przez programy wspierające osoby niewidome i niedowidzące, takie jak czytniki ekranu. Dzięki atrybutowi 'alt', użytkownicy, którzy nie mogą zobaczyć obrazu, są w stanie zrozumieć, co on przedstawia. Na przykład, jeśli obrazek przedstawia psa bawiącego się w parku, odpowiednia treść atrybutu 'alt' mogłaby brzmieć: 'Pies bawiący się w parku'. To nie tylko zwiększa dostępność strony, ale również poprawia doświadczenia użytkowników. Zgodnie z wytycznymi WCAG (Web Content Accessibility Guidelines), dostarczenie tekstu alternatywnego dla wszystkich obrazów jest niezbędne do zapewnienia pełnej dostępności treści. Przykład zastosowania: W przypadku strony e-commerce, gdzie obrazy produktów są kluczowe, odpowiednio zdefiniowany atrybut 'alt' pozwala osobom z ograniczeniami wzrokowymi na pełne zrozumienie oferty, co może wpłynąć na ich decyzje zakupowe.

Pytanie 30

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmiana jasności zdjęć.

B. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

C. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

D. Przenikanie zdjęć.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 31

W języku JavaScript zamieszczony poniżej fragment funkcji ma na celu

wynik = 0;
 for (i = 0; i < tab.length; i++) {
 wynik += tab[i];
 }

A. wprowadzenie do każdego elementu tablicy bieżącej wartości zmiennej i

B. policzenie sumy wszystkich elementów tablicy

C. wyświetlenie wszystkich elementów tablicy

D. dodanie stałej wartości do każdego elementu tablicy

Rozważając różne odpowiedzi, można dostrzec pewne błędne założenia dotyczące funkcji pętli w analizowanym kodzie JavaScript. Pierwsza z opcji zakłada, że celem kodu jest wyświetlenie wszystkich elementów tablicy. W rzeczywistości jednak kod nie zawiera żadnych instrukcji, takich jak console.log(), które pozwoliłyby na wyświetlanie wartości elementów tablicy. To powszechny błąd polegający na myleniu iteracji pętli z operacjami wejścia/wyjścia. Kolejna możliwość sugeruje dodanie do każdego elementu tablicy stałej wartości. Aby osiągnąć taki efekt, kod musiałby bezpośrednio modyfikować wartości w tablicy, co wymagałoby przypisania nowych wartości do elementów tablicy. W przedstawionym kodzie nie ma jednak żadnej manipulacji wartościami tablicy, co wskazuje na niewłaściwe zrozumienie celu operacji wykonywanych na tablicach. Ostatnia możliwość zakłada, że każdemu elementowi tablicy przypisywana jest aktualna wartość zmiennej i. Taki efekt wymagałby przypisania wartości i do elementów tablicy, co nie ma miejsca w przedstawionym fragmencie kodu. Jest to często spotykany błąd polegający na myleniu indeksu pętli z operacjami przypisania. Każda z tych odpowiedzi opiera się na niepoprawnym zrozumieniu mechanizmów iteracji i operacji na tablicach w językach programowania takich jak JavaScript co może prowadzić do błędnych wniosków dotyczących działania kodu.

Pytanie 32

W instrukcjach mających na celu odtwarzanie dźwięku jako muzyki tła na stronie internetowej NIE stosuje się atrybutu

A. volume="-100"

B. balance="-10"

C. href="C:/100.wav"

D. loop="10"

Atrybuty volume, loop i balance są używane w kontekście odtwarzania dźwięku, co może prowadzić do nieporozumień dotyczących ich zastosowania. Atrybut volume, choć nie jest standardowo stosowany w HTML5, odnosi się do głośności dźwięku i powinien być regulowany w sposób programowy za pomocą JavaScript, a nie jako część atrybutów tagu audio. Implementacja głośności powinna być realizowana poprzez metody JavaScript, takie jak audioElement.volume, co daje większą kontrolę nad odtwarzanym dźwiękiem. Z kolei atrybut loop jest używany do wskazania, że dźwięk powinien być odtwarzany w pętli, co jest zgodne z oczekiwaniami użytkowników, którzy chcą, aby muzyka grała w tle bez przerwy. Balance, podobnie jak volume, nie jest standardowym atrybutem HTML i w praktyce nie jest obsługiwany przez przeglądarki. Użytkownicy mogą mylnie zakładać, że te atrybuty są bezpośrednio dostępne w HTML, podczas gdy w rzeczywistości wymagają one wsparcia z poziomu skryptów. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że konstruując interaktywne aplikacje webowe, należy opierać się na aktualnych specyfikacjach, aby uniknąć typowych pułapek związanych z niepoprawnym użyciem atrybutów.

Pytanie 33

Wskaż blok sformatowany poniższym stylem CSS:

background: linear-gradient(to right, LightBlue, DarkBlue);

A. Blok 3.

B. Blok 2.

C. Blok 4.

D. Blok 1.

Gratulacje! Wybrałeś właściwą odpowiedź - Blok 2. W stylach CSS, zapis 'background: linear-gradient(to right, LightBlue, DarkBlue);' określa gradient liniowy, który przechodzi od koloru jasnoniebieskiego (LightBlue) do ciemnoniebieskiego (DarkBlue) poziomo, od lewej do prawej strony. To oznacza, że kolor tła danego elementu stopniowo zmienia się od jednego koloru do drugiego w określonym kierunku. Stosowanie gradientów jest popularną techniką w web designie, ponieważ pozwala na tworzenie płynnych przejść kolorów i dodaje estetyki stronie. Gradienty mogą być zastosowane do różnych elementów na stronie, takich jak tło, tekst, ramki itp. Warto zaznaczyć, że gradienty CSS mogą być nie tylko liniowe, ale również radialne. W tym przypadku, tylko Blok 2. jest sformatowany zgodnie z podanym stylem CSS, ponieważ zawiera gradient poziomo przechodzący od jasnoniebieskiego do ciemnoniebieskiego.

Pytanie 34

Do podzbioru DML (ang. Data Manipulation Language) języka SQL należą polecenia:

A. CREATE, DROP, ALTER

B. BEGIN, COMMIT, ROLLBACK

C. INSERT, UPDATE, DELETE

D. GRANT, REVOKE, DENY

W SQL bardzo łatwo pomylić różne grupy poleceń, bo wszystkie wyglądają podobnie, a jednak należą do innych podzbiorów języka. Podzbiór DML (Data Manipulation Language) dotyczy wyłącznie operacji na danych w tabelach: wstawiania, modyfikowania, usuwania i odczytu rekordów. Dlatego do DML zaliczamy przede wszystkim INSERT, UPDATE, DELETE oraz w wielu opracowaniach także SELECT. Wszystko to, co zmienia zawartość tabel, a nie ich definicję czy uprawnienia. Częsty błąd polega na wrzucaniu do jednego worka wszystkich poleceń SQL, bo „to też jest praca na bazie danych”. Na przykład CREATE, DROP i ALTER należą do DDL (Data Definition Language). One definiują strukturę bazy: tworzą tabele, usuwają je, zmieniają kolumny. To są operacje na schemacie bazy, a nie na rekordach. W praktyce używasz ich przy projektowaniu lub migracjach, a nie przy codziennej pracy aplikacji na danych użytkowników. Z kolei GRANT, REVOKE i DENY to klasyka DCL (Data Control Language). Te polecenia sterują uprawnieniami: kto może wykonywać SELECT, INSERT czy DELETE na danej tabeli, kto może tworzyć obiekty, itd. To już bardziej klimat administracji i bezpieczeństwa niż typowej manipulacji rekordami. BEGIN, COMMIT i ROLLBACK też bywają mylące. Dotyczą transakcji i zalicza się je zwykle do TCL (Transaction Control Language). One nie dodają ani nie zmieniają pojedynczego rekordu, tylko kontrolują „pakiet” operacji DML: pozwalają zatwierdzić lub wycofać całą serię INSERT/UPDATE/DELETE. Typowy błąd myślowy jest taki: skoro coś ma związek z danymi lub ich bezpieczeństwem, to pewnie DML. A jednak standardy i dobra praktyka wyraźnie rozdzielają DDL, DML, DCL i TCL, bo to pomaga lepiej rozumieć odpowiedzialność poszczególnych instrukcji i projektować bezpieczniejsze aplikacje. W codziennej pracy programisty webowego DML to głównie to, co stoi „pod spodem” formularzy: zapisywanie, edycja i kasowanie rekordów, a nie zarządzanie strukturą czy uprawnieniami.

Pytanie 35

Które z formatowań nie jest wyrażone w języku CSS?

A. Formatowanie 1

B. Formatowanie 4

C. Formatowanie 3

D. Formatowanie 2

Wybrałeś Formatowanie 3 i to jest zgodne z ideą pytania, bo właśnie tam zastosowano atrybut HTML `bgcolor`, który nie korzysta z mechanizmu CSS. W tym fragmencie mamy zapis `<body bgcolor="yellow">`. To jest tzw. prezentacyjne rozszerzenie HTML, które było popularne w bardzo starych wersjach specyfikacji (HTML 3.2, wczesne 4.0), ale obecnie jest traktowane jako przestarzałe i niezalecane (deprecated). Kolor tła jest tu definiowany bezpośrednio w znaczniku HTML, a nie w osobnym arkuszu stylów ani nawet w atrybucie `style`. Z punktu widzenia dzisiejszych standardów W3C i dobrych praktyk front‑endowych, formatowanie wyglądu powinno być przeniesione do CSS.
W pozostałych formatach użyto już języka CSS, tylko w różnych miejscach. Formatowanie 1 wykorzystuje styl wbudowany w dokument w sekcji `<style>...</style>` w pliku HTML. Taki kod jest jak najbardziej CSS: selektor `body` i deklaracja `background-color: yellow;`. Formatowanie 2 przenosi ten sam zapis do zewnętrznego arkusza stylów, np. `formatowanie.css`. To jest obecnie uznawane za najbardziej eleganckie i skalowalne rozwiązanie, bo rozdziela strukturę (HTML) od prezentacji (CSS). Formatowanie 4 używa atrybutu `style` wewnątrz znacznika `<body>`: `style="background-color: yellow;"`. W środku atrybutu też znajduje się pełnoprawny kod CSS, tylko zapisany inline. Technicznie jest to CSS, choć z mojego doświadczenia warto go używać raczej oszczędnie, np. do szybkich testów lub jednostkowych wyjątków.
W praktyce, przy tworzeniu nowoczesnych stron WWW, wszystkie ustawienia kolorów, marginesów, czcionek itd. trzymamy w arkuszach stylów. Atrybuty typu `bgcolor`, `align`, `font` i podobne są uznawane za złą praktykę, bo mieszają zawartość z prezentacją i utrudniają późniejszą modyfikację wyglądu. Dlatego poprawna odpowiedź pokazuje właśnie przykład starego, nie‑CSS‑owego formatowania.

Pytanie 36

Dla jakiej wartości zmiennej x instrukcja warunkowa w JavaScript jest spełniona?

if ((x < -5) || (x > 2))
    x++;

A. 3

B. 2

C. -1

D. -4

W danym przykładzie mamy do czynienia z instrukcją warunkową w języku JavaScript, która sprawdza, czy zmienna x spełnia jedno z dwóch warunków: x jest mniejsze od -5 lub x jest większe od 2. Operator logiczny OR (||) oznacza, że wystarczy spełnienie jednego z tych warunków, aby kod wewnętrzny został wykonany. Dla wartości x równej 3, warunek (x > 2) jest spełniony, ponieważ 3 jest większe od 2. W rezultacie instrukcja x++ zostanie wykonana, co oznacza inkrementację zmiennej x, czyli zwiększenie jej wartości o 1. Jest to przykład typowego zastosowania operatorów logicznych w programowaniu do kontroli przepływu programu. W praktyce umiejętność stosowania takich instrukcji jest kluczowa w tworzeniu kodu zdolnego do dynamicznej reakcji na różne warunki wejściowe. Ponadto, użycie operatora inkrementacji jest zgodne z najlepszymi praktykami w optymalizacji kodu, gdyż jest to szybki i efektywny sposób na modyfikację wartości liczbowych.

Pytanie 37

Wskaż styl CSS za pomocą którego został uzyskany przedstawiony efekt.

psy
koty
chomiki
świnki morskie
rybki

A. ul li:active { background-color: DodgerBlue; }

B. ul li:nth-child(even) { background-color: DodgerBlue; }

C. ul li:hover { background-color: DodgerBlue; }

D. ul li:nth-child(odd) { background-color: DodgerBlue; }

Dokładnie tak, poprawna odpowiedź to 'ul li:nth-child(even) { background-color: DodgerBlue; }'. Użycie selektora :nth-child(even) pozwala na zastosowanie stylu CSS do każdego parzystego elementu listy, co można zaobserwować na załączonym obrazku - każdy drugi (parzysty) element ma niebieskie tło. Jest to praktyczne rozwiązanie stosowane m.in. w celu poprawy czytelności długich list danych, gdzie koloryzmowanie na przemian pozwala na łatwiejsze zlokalizowanie poszczególnych elementów. Pamiętaj, że CSS oferuje wiele innych pseudoklas pozwalających na zastosowanie różnych efektów w zależności od stanu lub położenia elementu na stronie. Przy wykorzystaniu pseudoklas CSS warto odwoływać się do standardów i dobrych praktyk branżowych, takich jak unikanie nadmiernego zagnieżdżania selektorów, co może utrudniać czytelność i utrzymanie kodu.

Pytanie 38

W języku PHP zmienna $a została przypisana do wartości 1. Wyrażenie $a === $b będzie miało wartość true, gdy zmienna $b będzie ustawiona na wartość

A. "1" lub '1'

B. 1 lub '1'

C. *1

D. '1'

Odpowiedzi, które sugerują różne typy danych, takie jak '1', 1 lub '1', oraz \"1\" lub '1', mogą prowadzić do nieporozumień wynikających z niepełnego rozumienia operatorów porównania w PHP. W przypadku operatora porównania identyczności (===), ważne jest, aby zarówno wartość, jak i typ zmiennej były zgodne. Porównanie 1 (liczba całkowita) z '1' (łańcuch znaków) zwróci false, ponieważ różnią się one typem. Typowe błędy myślowe, prowadzące do takiej pomyłki, mogą wynikać z braku zrozumienia, jak PHP obsługuje typy danych i konwersję typów. Warto zauważyć, że w innych językach programowania porównania mogą działać inaczej, co może prowadzić do zamieszania, szczególnie w kontekście programowania w PHP. Istotne jest, aby przy projektowaniu aplikacji zawsze stosować porównania identyczności, by uniknąć nieprzewidzianych problemów związanych z typami danych. Dobrą praktyką jest również eksploracja dokumentacji PHP oraz testowanie porównań w praktyce, co pozwala na głębsze zrozumienie działania języka. Właściwe podejście do typów danych oraz klarowne rozumienie operatorów porównania są kluczowymi elementami skutecznego programowania w PHP.

Pytanie 39

Zaprezentowano poniżej obsługę

if (!isset($_COOKIE[$nazwa]))
   echo "nie ustawiono!";
 else
   echo "ustawiono: " . $_COOKIE[$nazwa];

A. bazy danych

B. sesji

C. zmiennych tekstowych

D. ciasteczek

Obsługa ciasteczek jest kluczowym elementem w zarządzaniu stanem w aplikacjach webowych. Ciasteczka, czyli małe pliki tekstowe przechowywane w przeglądarce użytkownika, pozwalają na śledzenie aktywności użytkownika między stronami i sesjami. W kodzie powyżej widzimy użycie globalnej tablicy PHP $_COOKIE do sprawdzania, czy ciasteczko o określonej nazwie zostało ustawione. Funkcja isset() sprawdza, czy zmienna jest zdefiniowana i nie jest null. Jeśli ciasteczko istnieje, jego wartość jest wyświetlana. Ciasteczka są powszechnie używane do zarządzania sesjami, personalizacji treści czy śledzenia zachowań użytkowników. W praktyce, zabezpieczenia są ważnym aspektem zarządzania ciasteczkami. Powinny być szyfrowane i oznaczone jako HttpOnly oraz Secure, aby zminimalizować ryzyko kradzieży informacji przez ataki XSS. Programiści powinni także stosować polityki prywatności zgodnie z regulacjami RODO, informując użytkowników o użyciu ciasteczek. Zrozumienie tych mechanizmów jest fundamentalne dla budowy bezpiecznych i funkcjonalnych aplikacji webowych.

Pytanie 40

Metoda i zmienna są dostępne dla metod tej klasy ORAZ klas po niej dziedziczących (potomnych). Który modyfikator?

public

private

static

protected

Pozostałe modyfikatory dają inny zakres. private zamyka składową WYŁĄCZNIE w jej klasie - klasy potomne już jej nie widzą. public otwiera dostęp wszędzie, bez ograniczeń. static wiąże składową z klasą, a nie z obiektem, i nie dotyczy widoczności. Dostęp dla klasy i jej potomków daje protected.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej